Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym

1.

Ustawa określa zasady współpracy podmiotu publicznego i partnera prywatnego w ramach

partnerstwa publiczno-prywatnego.

2.

Przedmiotem partnerstwa publiczno-prywatnego jest wspólna realizacja przedsięwzięcia

oparta na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

podmiot publiczny

a)

jednostkę sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,

b)

inną, niż określona w lit. a, osobę prawną, utworzoną w szczególnym celu zaspokajania

potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego,

jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w lit. a, pojedynczo lub wspólnie,

bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot

-

finansują ją w ponad 50% lub

-

posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

-

sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

-

mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego,

c)

związki podmiotów, o których mowa w lit. a i b;

2)

partner prywatny - przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego;

3)

składnik majątkowy - nieruchomość, część składową nieruchomości, przedsiębiorstwo

w rozumieniu art. 55

(Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm., rzecz ruchomą oraz prawo majątkowe;

4)

przedsięwzięcie

a)

budowę lub remont obiektu budowlanego,

b)

świadczenie usług,

c)

wykonanie dzieła, w szczególności wyposażenie składnika majątkowego w urządzenia podwyższające

jego wartość lub użyteczność, lub

d)

inne świadczenie

- połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który jest wykorzystywany

do realizacji przedsięwzięcia publiczno-prywatnego lub jest z nim związany;

5)

wkład własny - świadczenie podmiotu publicznego lub partnera prywatnego polegające

w szczególności na

a)

poniesieniu części wydatków na realizację przedsięwzięcia, w tym sfinansowaniu dopłat

do usług świadczonych przez partnera prywatnego w ramach przedsięwzięcia,

b)

wniesieniu składnika majątkowego.

Do zadań ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie ustawy należy w szczególności

upowszechnianie i promowanie partnerstwa publiczno-prywatnego, dokonywanie analiz

i ocen funkcjonowania partnerstwa publiczno-prywatnego, w tym stanu i perspektyw finansowego

zaangażowania sektora prywatnego.

1.

Jeżeli wynagrodzeniem partnera prywatnego jest prawo do pobierania pożytków z przedmiotu

partnerstwa publiczno-prywatnego, albo przede wszystkim to prawo wraz z zapłatą sumy

pieniężnej, do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym

stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi

(Dz. U. z 2015 r. poz. 113), w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie.

2.

W przypadkach innych niż określone w ust. 1, do wyboru partnera prywatnego i umowy

o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm., w zakresie nieregulowanym w niniejszej ustawie.

3.

W przypadkach, w których nie ma zastosowania ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi ani ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, wyboru partnera prywatnego dokonuje się w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej

i wolnej konkurencji oraz przestrzeganie zasad równego traktowania, przejrzystości

i proporcjonalności, przy odpowiednim uwzględnieniu przepisów niniejszej ustawy, a

w przypadku wniesienia przez partnera publicznego wkładu własnego będącego nieruchomością,

także przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 518, z późn. zm..

Podmiot publiczny, po zamieszczeniu ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo

opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o których mowa w

ustawach wymienionych w art. 4, dodatkowo zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej

informację o planowanym partnerstwie publiczno-prywatnym.

Do zadań z zakresu zarządzania infrastrukturą kolejową o znaczeniu obronnym, przepisów

ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100) nie stosuje się.

1.

Najkorzystniejszą jest oferta, która przedstawia najkorzystniejszy bilans wynagrodzenia

i innych kryteriów odnoszących się do przedsięwzięcia.

2.

Kryteriami oceny ofert są

1)

podział zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem pomiędzy podmiotem publicznym

i partnerem prywatnym;

2)

terminy i wysokość przewidywanych płatności lub innych świadczeń podmiotu publicznego,

jeżeli są one planowane.

3.

Kryteriami oceny ofert mogą być również w szczególności

1)

podział dochodów pochodzących z przedsięwzięcia pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem

prywatnym;

2)

stosunek wkładu własnego podmiotu publicznego do wkładu partnera prywatnego;

3)

efektywność realizacji przedsięwzięcia, w tym efektywność wykorzystania składników

majątkowych;

4)

kryteria odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przedsięwzięcia, w szczególności

jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom oferowanych technologii, koszt

utrzymania, serwis.

1.

Przez umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym partner prywatny zobowiązuje się do

realizacji przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz poniesienia w całości albo w części

wydatków na jego realizację lub poniesienia ich przez osobę trzecią, a podmiot publiczny

zobowiązuje się do współdziałania w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności

poprzez wniesienie wkładu własnego.

2.

Wynagrodzenie partnera prywatnego zależy przede wszystkim od rzeczywistego wykorzystania

lub faktycznej dostępności przedmiotu partnerstwa publiczno-prywatnego.

3.

Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa skutki nienależytego wykonania i

niewykonania zobowiązania, w szczególności kary umowne lub obniżenie wynagrodzenia

partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1.

4

Do odpowiedzialności za wykonanie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym i wniesienia

zabezpieczenia należytego wykonania umowy przepisu art. 141 ustawy, o której mowa

w art. 4 ust. 2, nie stosuje się.

Podmiot publiczny ma prawo do bieżącej kontroli realizacji przedsięwzięcia przez partnera

prywatnego. Zasady i szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli określa umowa o partnerstwie

publiczno-prywatnym.

1.

Wniesienie wkładu własnego w postaci składnika majątkowego może nastąpić w szczególności

w drodze sprzedaży, użyczenia, użytkowania, najmu albo dzierżawy.

2.

Jeżeli składnik majątkowy wniesiony przez podmiot publiczny jest wykorzystywany przez

partnera prywatnego w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym

w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner prywatny jest zobowiązany przekazać

ten składnik podmiotowi publicznemu na zasadach określonych w umowie o partnerstwie

publiczno-prywatnym.

3.

Jeżeli składnik majątkowy był własnością partnera prywatnego, partnerowi prywatnemu

przysługuje zwrot wartości składnika majątkowego według stanu z chwili przekazania.

W innym przypadku, partner prywatny może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle,

o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał ze składnika majątkowego. Zwrotu

innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość składnika w chwili przekazania

podmiotowi publicznemu. Jednakże gdy nakłady zostały dokonane po chwili, w której

podmiot publiczny na piśmie zażądał przekazania lub dowiedział się o wytoczeniu przeciwko

niemu powództwa o przekazanie, może on żądać zwrotu jedynie nakładów koniecznych.

4.

Jeżeli składnik majątkowy podmiotu publicznego stanowił wkład niepieniężny do spółki,

o której mowa w art. 14 ust. 1, jego przekazania w razie wykorzystania niezgodnie

z przeznaczeniem dokonuje się na zasadach określonych w umowie lub statucie spółki.

1.

Podmiot publiczny niezwłocznie po rozwiązaniu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym

dokona wyboru nowego partnera prywatnego, chyba że przedsięwzięcie ma być realizowane

w inny sposób.

2.

Jeżeli przed wyborem nowego partnera prywatnego podmiot publiczny zlecił wykonywanie

zadań z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego w trybie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, umowa ta obowiązuje do czasu rozpoczęcia wykonywania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

1.

Po zakończeniu czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym partner prywatny

lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1, przekazuje podmiotowi publicznemu składnik

majątkowy, który był wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia, w stanie niepogorszonym,

z uwzględnieniem jego zużycia wskutek prawidłowego używania, chyba że umowa o partnerstwie

publiczno-prywatnym stanowi inaczej. Przepis art. 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2

Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może stanowić, że przekazanie składnika majątkowego

nastąpi na rzecz państwowej lub samorządowej osoby prawnej lub spółki handlowej z

większościowym udziałem jednostki samorządu terytorialnego albo Skarbu Państwa.

3.

Roszczenie podmiotu publicznego przeciwko partnerowi prywatnemu lub spółce, o której

mowa w art. 14 ust. 1, o przekazanie składnika majątkowego przedawnia się z upływem

lat dziesięciu od dnia zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Agencja nie może realizować zadań na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100), z wyłączeniem inwestycji służących przechowywaniu produktów rolnych i żywnościowych.

1.

W razie sprzedaży przez podmiot publiczny albo spółkę, o której mowa w art. 14 ust.

1, nieruchomości będącej wkładem własnym, partnerowi prywatnemu przysługuje prawo

pierwokupu, które może być wykonane w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia go

o treści umowy zawartej z osobą trzecią, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym

przewiduje dłuższy termin.

2.

Prawo pierwokupu, na warunkach określonych w ust. 1, przysługuje także ostatniemu

partnerowi prywatnemu przez rok od zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym, chyba że

1)

w prawomocnym orzeczeniu sądu stwierdzono jego odpowiedzialność za nienależyte wykonanie

zobowiązania z umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym lub

2)

podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym z nowym partnerem

prywatnym.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2, nie biegnie, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, na czas

postępowania sądowego w przedmiocie odpowiedzialności za nienależyte wykonanie przez

partnera prywatnego zobowiązania z umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym lub postępowania

w sprawie wyboru nowego partnera prywatnego.

1

Zakazuje się istotnych zmian postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty,

na podstawie której dokonano wyboru partnera prywatnego, chyba że podmiot publiczny

przewidział możliwość dokonania takiej zmiany w ogłoszeniu o partnerstwie lub w dokumentacji

postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego oraz określił warunki takiej zmiany.

2.

Zmiana umowy dokonana z naruszeniem ust. 1 jest nieważna.

W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty, o których mowa

w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 2, oraz opłatę dodatkową, o której mowa w art.

13f ust. 1, może pobierać partner prywatny.

1.

Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania

podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę kapitałową, spółkę komandytową

lub komandytowo-akcyjną. Podmiot publiczny nie może być komplementariuszem.

2.

Cel i przedmiot działalności spółki nie może wykraczać poza zakres określony umową

o partnerstwie publiczno-prywatnym.

3.

Prawa z należących do Skarbu Państwa udziałów lub akcji w spółce wykonuje organ administracji

rządowej, który zawiązał spółkę jako podmiot publiczny.

Zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki wymaga zbycie lub obciążenie

1)

nieruchomości;

2)

przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55.

1.

Podmiotowi publicznemu przysługuje prawo pierwokupu akcji albo udziałów partnera prywatnego

w spółce.

2.

Podmiot publiczny może wykonać prawo pierwokupu w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia

go przez partnera prywatnego o treści umowy zawartej z osobą trzecią, chyba że umowa

o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje dłuższy termin.

3.

Zbycie przez partnera prywatnego akcji albo udziałów z naruszeniem ust. 1 lub 2 jest

nieważne.

Łączną kwotę, do wysokości której organy administracji rządowej mogą w danym roku

zaciągać zobowiązania finansowe z tytułu umów o partnerstwie publiczno-prywatnym,

określa ustawa budżetowa.

1

Sfinansowanie przedsięwzięcia z budżetu państwa w kwocie przekraczającej 100 000 000

zł wymaga zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych z wyłączeniem środków

przeznaczonych na finansowanie programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1694 oraz z 2015 r. poz. 349) oraz ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. poz. 1146 oraz z 2015 r. poz. 378). Udzielając zgody, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia wpływ

planowanych wydatków z budżetu państwa na bezpieczeństwo finansów publicznych.

2.

Zgody, o której mowa w ust. 1, udziela się na wniosek podmiotu publicznego zawierający

1)

określenie podmiotu publicznego;

2)

określenie planowanego przedsięwzięcia;

3)

przewidywaną wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych w poszczególnych okresach

budżetowych na realizację przedsięwzięcia.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje zgodę albo odmawia wydania

zgody w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku. Zgoda i odmowa zgody nie są

decyzją administracyjną.

4.

Podmiot publiczny może złożyć kolejny wniosek o wydanie zgody, o której mowa w ust.

1, na realizację tego samego przedsięwzięcia w przypadku zmiany danych określonych

w ust. 2 pkt 3. Do ponownego wniosku ust. 3 stosuje się.

1.

Zobowiązania wynikające z umów o partnerstwie publiczno-prywatnym nie wpływają na

poziom państwowego długu publicznego oraz deficyt sektora finansów publicznych w sytuacji,

gdy partner prywatny ponosi większość ryzyka budowy oraz większość ryzyka dostępności

lub ryzyka popytu - z uwzględnieniem wpływu na wymienione ryzyka czynników takich

jak gwarancje i finansowanie przez partnera publicznego oraz alokacja aktywów po zakończeniu

trwania umowy.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych oraz po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

może określić, w drodze rozporządzenia, zakres poszczególnych rodzajów ryzyka oraz

czynniki uwzględniane przy ich ocenie, mając na względzie zapewnienie przejrzystości

poszczególnych rodzajów ryzyka.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13a pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

”

;

2)

art. 13h otrzymuje brzmienie

„

Art. 13h.

W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty, o których mowa

w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 2, oraz opłatę dodatkową, o której mowa w art.

13f ust. 1, może pobierać partner prywatny.

”

;

3)

w art. 22 uchyla się ust. 2b.

(pominięte)

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5a pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym - oznacza to ustawę z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz.100),

”

;

2)

w art. 21 w ust. 1 pkt 122 otrzymuje brzmienie

„

122)

wkład własny podmiotu publicznego, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, otrzymany przez partnera prywatnego i przeznaczony na cele określone w umowie o

partnerstwie publiczno-prywatnym, z zastrzeżeniem ust. 19,

”

;

3)

w art. 22 ust. 1j otrzymuje brzmienie

„

1j.

Dla partnera prywatnego określonego w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, w

rozumieniu ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w przypadku nieodpłatnego przeniesienia na rzecz podmiotu publicznego lub innego

podmiotu, o którym mowa w art. 11 ust. 2 tej ustawy, własności środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych w terminie określonym w tej umowie, kosztem uzyskania

przychodu jest wartość początkowa tych środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h

ust. 1 pkt 1.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm. w art. 8 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Zakładu opieki zdrowotnej nie może utworzyć samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej.

”

.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700 oraz z 2008 r. Nr 227, poz. 1505) w art. 24 ust. 5b otrzymuje brzmienie

„

5b.

Nieruchomości wchodzące w skład Zasobu Agencja może, w drodze umowy, nieodpłatnie

przekazać na własność podmiotom, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz.100), z wyłączeniem organów administracji rządowej - w celu przekazania ich jako wkładu

podmiotu publicznego na podstawie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4a pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym - oznacza to ustawę z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100),

”

;

2)

w art. 12 w ust. 4 pkt 18 i 19 otrzymują brzmienie

„

18)

wartości nieodpłatnie otrzymanych rzeczy lub praw, będących przedmiotem umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym, przekazanych podmiotowi publicznemu lub innemu podmiotowi, o

którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym,

19)

nominalnej wartości udziałów (akcji) objętych w zamian za wkład niepieniężny, którego

przedmiotem są środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w

art. 16a-16c, wniesiony przez podmiot publiczny, o którym mowa w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym, do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy,

”

;

3)

w art. 15

a)

w ust. 1k pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

wartości początkowej składnika majątkowego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, będącego przedmiotem wkładu własnego, o którym mowa w art. 2 pkt 5 tej ustawy, zaktualizowanej

zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego wkładu

sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, a w przypadku

wniesienia gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów wartości równej wydatkom

poniesionym na ich nabycie;

”

,

b)

ust. 1r otrzymuje brzmienie

„

1r.

Dla partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, określonych w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, w przypadku nieodpłatnego

przeniesienia na rzecz podmiotu publicznego lub innego podmiotu, o którym mowa w art.

11 ust. 2 tej ustawy, własności środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

w terminie określonym w tej umowie, kosztem uzyskania przychodu jest wartość początkowa

tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, pomniejszona o sumę

odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

”

;

4)

w art. 17 w ust. 1 pkt 42 otrzymuje brzmienie

„

42)

wkład własny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, otrzymany przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej

ustawy, i przeznaczony na cele określone w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym,

z zastrzeżeniem ust. 7,

”

.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej

(Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43, z późn. zm. w art. 9 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą także tworzyć spółki komandytowe lub komandytowo-akcyjne,

o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

”

.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Nieruchomość może być także przekazywana nieodpłatnie w drodze umowy partnerowi prywatnemu

lub spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100), na czas realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.

”

;

2)

w art. 37 w ust. 2 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

jest sprzedawana partnerowi prywatnemu lub spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli sprzedaż stanowi wniesienie wkładu własnego podmiotu publicznego;

”

;

3)

w art. 68a ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Właściwy organ może udzielić za zgodą, odpowiednio wojewody albo rady lub sejmiku,

bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana partnerowi prywatnemu lub spółce,

o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli sprzedaż stanowi wniesienie wkładu własnego podmiotu publicznego.

2.

Sprzedaż nieruchomości na zasadach określonych w ust. 1 następuje z zastrzeżeniem

prawa odkupu. Wykonanie prawa odkupu następuje najpóźniej w terminie 6 miesięcy od

zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

3.

Z chwilą wykonania prawa odkupu partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, jest obowiązany przenieść na rzecz podmiotu publicznego własność nieruchomości za

zwrotem ceny ustalonej zgodnie z ust. 1 i po uwzględnieniu jej waloryzacji.

”

;

4)

w art. 109 w ust. 3 dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

prawo pierwokupu przysługuje partnerowi prywatnemu lub ostatniemu partnerowi prywatnemu

w przypadkach, o których mowa w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. w art. 405 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Środki funduszy przeznacza się także na współfinansowanie przedsięwzięć z zakresu

ochrony środowiska i gospodarki wodnej realizowanych na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

”

.

W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm. art. 5a otrzymuje brzmienie

„

Art. 5a.

Do zadań z zakresu zarządzania infrastrukturą kolejową o znaczeniu obronnym, przepisów

ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100) nie stosuje się.

”

.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm. w art. 11 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wspieranie oraz powierzanie zadań, o których mowa w ust. 1, może nastąpić na zasadach

i w trybie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

”

.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków

rolnych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 oraz z 2008 r. Nr 227, poz. 1505) art. 11a otrzymuje brzmienie

„

Art. 11a.

Agencja nie może realizować zadań na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100), z wyłączeniem inwestycji służących przechowywaniu produktów rolnych i żywnościowych.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem

1)

art. 21 pkt 1 lit. a-c i pkt 6 oraz art. 28, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 21 pkt 3-5, 7, 8 i 10-13, które wchodzą w życie z dniem 2 stycznia 2012 r.;

3)

art. 4 pkt 1-6, art. 5 pkt 2, art. 6, art. 7 pkt 2, art. 12-14, art. 17, art. 18,

art. 20 oraz art. 23, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm. w art. 37 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy

1)

objęcia lub nabycia akcji i udziałów lub nabycia obligacji określonych w ust. 1, w

celu zaspokojenia roszczeń, zabezpieczenia wierzytelności lub zabezpieczenia należytego

wykonania umowy o zamówienie publiczne;

2)

objęcia akcji i udziałów w spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

3.

Jednostka sektora finansów publicznych zbywa - w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw Skarbu Państwa - akcje, udziały lub obligacje, przeznaczone na cele określone

w ust. 2 pkt 1, w okresie 3 lat od ich nabycia.

”

.

W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego

(Dz. U. Nr 267, poz. 2251 oraz z 2007 r. Nr 23, poz. 136) w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona dróg publicznych mogą być realizowane

przy udziale środków rzeczowych i pieniężnych świadczonych przez osoby fizyczne i

osoby prawne, krajowe i zagraniczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości

prawnej, w tym w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.

”

.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 140, poz. 984 oraz z 2008 r. Nr 216, poz. 1370) w art. 28 dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

W ramach programu operacyjnego dofinansowane mogą być także projekty, o których mowa

w ust. 1, realizowane w formie partnerstwa publiczno-prywatnego, na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

”

.

W ustawie z dnia 8 grudnia 2006 r. o Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej

(Dz. U. Nr 249, poz. 1829) w art. 4 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Agencja może realizować zadanie polegające na zapewnianiu służby ruchu lotniczego

na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100), po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw transportu.

”

.

W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy

w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012

(Dz. U. Nr 173, poz. 1219 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1058) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepis ust. 1 nie wyłącza finansowania przedsięwzięć Euro 2012 na zasadach określonych

w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).

”

.

W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem

karnym w systemie dozoru elektronicznego

(Dz. U. z 2008 r. Nr 172, poz. 1069) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wspieranie oraz powierzanie czynności, o których mowa w ust. 1, może nastąpić na zasadach

i w trybie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100), zwanej dalej „ustawą o partnerstwie publiczno-prywatnym”. Umowa o wspieranie lub

powierzenie zadania publicznego może być zawarta na czas realizacji zadania lub na

czas określony.

”

;

2)

w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wyboru upoważnionego podmiotu dozorującego dokonuje Minister Sprawiedliwości w trybie

określonym w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym lub w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.”.

”

;

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów

dotychczasowych pozostają w mocy.

Traci moc ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. Nr 169, poz. 1420 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1058).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia

Do zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy umów, o których mowa w ustawach zmienianych

w art. 73 i 74, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29,

który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.