Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych

Ustawa reguluje

1)

zasady nabywania statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych;

2)

zasady wydawania legitymacji i nadawania odznaki honorowej działacza opozycji antykomunistycznej

lub osoby represjonowanej z powodów politycznych;

3)

zasady przyznawania świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej działaczom opozycji

antykomunistycznej lub osobom represjonowanym z powodów politycznych;

4)

inne niż wymienione w pkt 2 i 3 uprawnienia działacza opozycji antykomunistycznej

lub osoby represjonowanej z powodów politycznych;

5)

zadania, organizację i zasady działania wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw

działaczy opozycji i osób represjonowanych.

1.

Działaczem opozycji antykomunistycznej jest osoba, która w okresie od dnia 1 stycznia

1956 r. do dnia 4 czerwca 1989 r., łącznie przez co najmniej 12 miesięcy prowadziła,

w ramach struktur zorganizowanych lub we współpracy z nimi, zagrożoną odpowiedzialnością

karną, działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności

lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce.

2.

Do okresu 12 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów działalności

w ramach niezależnego ruchu związkowego lub niezależnego ruchu studenckiego, prowadzonej

w okresie od dnia 31 sierpnia 1980 r. do dnia 12 grudnia 1981 r.

Osobą represjonowaną z powodów politycznych jest osoba, która w okresie od dnia 1

stycznia 1956 r. do dnia 4 czerwca 1989 r.

1)

przebywała w

a)

więzieniu lub innym miejscu odosobnienia na terytorium Polski na mocy wyroku wydanego

w latach 1956-1989 albo bez wyroku jednorazowo przez okres dłuższy niż 48 godzin lub

wielokrotnie przez łączny okres dłuższy niż 30 dni, za działalność na rzecz odzyskania

przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka

w Polsce,

b)

ośrodku odosobnienia na podstawie art. 42 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym

(Dz. U. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub

respektowania politycznych praw człowieka w Polsce;

2)

przez okres powyżej 30 dni pełniła zasadniczą służbę wojskową lub czynną służbę wojskową

w ramach ćwiczeń wojskowych, do której odbycia została powołana z przyczyn politycznych

za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub

respektowania politycznych praw człowieka w Polsce;

3)

brała udział w wystąpieniu wolnościowym na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości

i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce i w związku

z tym

a)

na skutek działania wojska, milicji lub organów bezpieczeństwa państwa, o których

mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1075), zwanych dalej „organami bezpieczeństwa państwa”, poniosła śmierć, doznała uszkodzenia

ciała lub rozstroju zdrowia na okres dłuższy niż 7 dni,

b)

była inwigilowana przez organy bezpieczeństwa państwa i podjęto wobec niej bezprawne

działanie polegające na popełnieniu na jej szkodę przestępstwa lub wykroczenia,

c)

była pozbawiona możliwości wykonywania swojego zawodu,

d)

została z nią rozwiązana umowa o pracę,

e)

została relegowana z uczelni wyższej lub innej szkoły,

f)

była objęta zakazem publikacji przez Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk,

wojewódzki lub miejski urząd kontroli prasy, publikacji i widowisk albo Główny Urząd

Kontroli Publikacji i Widowisk lub okręgowy urząd kontroli publikacji i widowisk przez

okres dłuższy niż jeden rok;

4)

była poszukiwana listem gończym, oskarżona lub skazana za popełnienie przestępstwa

lub wielokrotnie skazywana za popełnienie wykroczenia, za działalność na rzecz odzyskania

przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka

w Polsce.

Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych

przysługuje osobie

1)

która nie była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa

państwa, chyba że przedłoży dowody, że przed dniem 4 czerwca 1989 r., bez wiedzy przełożonych,

czynnie wspierała osoby lub organizacje działające na rzecz odzyskania przez Polskę

niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce

i

2)

co do której w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu nie zachowały się dokumenty wytworzone przez nią lub przy jej udziale,

w ramach czynności wykonywanych przez nią w charakterze tajnego informatora lub pomocnika

przy operacyjnym zdobywaniu informacji przez organy bezpieczeństwa państwa.

1.

Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych

potwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i

Osób Represjonowanych po stwierdzeniu przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej -

Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, iż osoba ubiegająca się o potwierdzenie

statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów

politycznych spełnia warunki, o których mowa w art. 4.

2.

Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych

potwierdza się na wniosek działacza opozycji antykomunistycznej, osoby represjonowanej

z powodów politycznych, wdowy lub wdowca po działaczu opozycji antykomunistycznej

lub osobie represjonowanej z powodów politycznych lub innego członka rodziny zmarłego

działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się

1)

dowody potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 2 lub art. 3, oraz

2)

decyzję administracyjną Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawie spełniania warunków, o których mowa w art.

4, albo dokument potwierdzający nadanie Krzyża Wolności i Solidarności.

4.

Okresy represji z powodów politycznych, o których mowa w art. 3 pkt 1, 2 i 3 lit.

c i f, zalicza się do okresów działalności na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości

i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce, o których mowa

w art. 2 ust. 1.

5.

Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może zwrócić się do Prezesa

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

o przekazanie informacji o treści zgromadzonych przez Instytut dokumentów dotyczących

warunków, o których mowa w art. 2 i art. 3, oraz o przekazanie uwierzytelnionych kopii

tych dokumentów.

6.

Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może zwrócić się do właściwej

wojewódzkiej rady konsultacyjnej do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych

o zaopiniowanie wniosku o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej

lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

7.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

obowiązany jest wydać decyzję, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie później niż w terminie

3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o jej wydanie.

8.

W przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm. przepisu art. 146 § 1 tej ustawy nie stosuje się.

1.

Ustanawia się odznakę honorową „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych”, zwaną dalej „odznaką honorową”.

2.

Na wniosek działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów

politycznych o potwierdzonym statusie działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

1)

nadaje odznakę honorową;

2)

wydaje legitymację działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych, zwaną dalej „legitymacją”.

3.

Na wniosek członka rodziny zmarłego działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych o potwierdzonym statusie działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych Szef Urzędu do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nadaje odznakę honorową.

4.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór odznaki honorowej oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie odznaki honorowej,

2)

wzór legitymacji,

3)

tryb postępowania i wymagane dokumenty w sprawach o nadanie odznaki honorowej i wydanie

legitymacji,

4)

sposób wydawania i noszenia odznaki honorowej,

5)

sposób wydawania legitymacji

- mając na uwadze sprawne przeprowadzenie postępowania oraz zapewnienie właściwej

identyfikacji posiadaczy legitymacji.

Prawo do świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej przysługuje działaczowi opozycji

antykomunistycznej lub osobie represjonowanej z powodów politycznych o potwierdzonym

statusie działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów

politycznych, zwanym dalej „osobą uprawnioną”.

Świadczenie pieniężne i pomoc pieniężną przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej,

Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na wniosek osoby uprawnionej.

1.

Świadczenie pieniężne przyznaje się w wysokości 400 zł miesięcznie, jeżeli

1)

dochód samotnie gospodarującej osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej

120% najniższej emerytury, ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, z późn. zm., zwanej dalej „najniższą emeryturą”, albo

2)

dochód na osobę w rodzinie osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej 100%

najniższej emerytury.

2.

Kwota świadczenia pieniężnego, o której mowa w ust. 1, ulega podwyższeniu przy zastosowaniu

wskaźnika waloryzacji emerytur i rent - od miesiąca, w którym jest przeprowadzona

waloryzacja.

3.

Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ogłasza w formie komunikatu

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, co najmniej na 7

dni roboczych przed najbliższym terminem waloryzacji, należną od tego terminu kwotę

świadczenia pieniężnego.

4.

Świadczenie pieniężne przyznaje się na okres 12 miesięcy, począwszy od miesiąca, w

którym został złożony wniosek.

5.

W przypadku osób, które ukończyły 67 lat świadczenie pieniężne może być przyznane

na okres do 60 miesięcy, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach bezterminowo.

6.

Osoba uprawniona, której przyznano świadczenie pieniężne, może złożyć kolejny wniosek

o przyznanie świadczenia nie wcześniej niż na 3 miesiące przed końcem okresu, na jaki

przyznano dotychczas pobierane świadczenie.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, świadczenie pieniężne przyznaje się począwszy

od miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął okres, na jaki przyznano dotychczas

pobierane świadczenie.

1.

Pomoc pieniężna może być przyznana osobom uprawnionym znajdującym się w trudnej sytuacji

materialnej lub w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych.

2.

Pomoc pieniężna może być również przyznana na częściowe pokrycie kosztów zakupu wózka

inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych, środków pomocniczych,

dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju inwalidztwa oraz opłacanie pomocy

pielęgnacyjnej.

3.

Pomoc pieniężna może być przyznana, jeżeli

1)

dochód samotnie gospodarującej osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej

220% najniższej emerytury;

2)

dochód na osobę w rodzinie osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej 150%

najniższej emerytury.

4.

Pomoc pieniężna może być przyznana na zakup sprzętu rehabilitacyjnego ułatwiającego

życie osobie całkowicie niezdolnej do pracy i do samodzielnej egzystencji - w przypadku

gdy dochód samotnie gospodarującej osoby uprawnionej lub dochód na osobę w rodzinie

osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej 300% najniższej emerytury.

5.

Pomoc pieniężna jest przyznawana w formie pomocy jednorazowej

1)

w przypadku trudnej sytuacji materialnej, a także zaistnienia zdarzeń losowych - do

wysokości 150% najniższej emerytury,

2)

na częściowe pokrycie kosztów

a)

zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych

i środków pomocniczych ułatwiających pracę i życie,

b)

dostosowania pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju inwalidztwa

- do wysokości 300% najniższej emerytury.

6.

Pomoc pieniężną przyznaje się nie częściej niż raz na 12 miesięcy.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

może przyznać pomoc pieniężną na innych warunkach niż określone w ust. 3-6.

1.

Do świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej przepisy art. 6 pkt 3, 10 i 14, art. 8 ust. 3-13, art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 12,

art. 13, art. 98, art. 104, art. 105, art. 106 ust. 3, 3a i 5, art. 107 ust. 5b-5d

oraz art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 163) stosuje się odpowiednio.

2.

Jako kwotę dochodu, o którym mowa w art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, przyjmuje się kwotę ustaloną zgodnie z art. 9 ust. 6 tej ustawy.

3.

Do dochodu nie wlicza się także pozostałych świadczeń pieniężnych, o których mowa

w art. 36 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 114), kwoty dodatku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 75 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych oraz świadczenia pieniężnego lub pomocy pieniężnej.

Osobie uprawnionej przysługuje prawo pierwszeństwa do środowiskowej opieki socjalnej,

w tym w uzyskaniu miejsca w domu pomocy społecznej.

Samorząd terytorialny może udzielać pomocy osobom uprawnionym, w zakresie udogodnień

komunikacyjnych, świadczeń mieszkaniowych, kulturalnych, zdrowotnych i oświatowych.

Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

udziela pomocy w sporządzeniu wniosku o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej

lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

1.

Tworzy się wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych,

działające przy zarządach województw, które zapewniają ich obsługę techniczno-administracyjną.

2.

Obsługa techniczno-administracyjna rady należy do zadań z zakresu administracji rządowej

realizowanych przez województwo.

3.

Członków rady, w liczbie od 5 do 9, powołuje zarząd województwa w porozumieniu z Szefem

Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród, mających miejsce zamieszkania

na terenie danego województwa, osób odznaczonych Krzyżem Wolności i Solidarności lub

innym odznaczeniem lub orderem za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości

i suwerenności lub respektowania praw człowieka.

4.

Zadaniem rady jest

1)

opiniowanie przekazanych przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

wniosków stron o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych;

2)

świadczenie pomocy w przygotowywaniu wniosków o potwierdzenie statusu działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, a także wniosków

o pomoc pieniężną i świadczenie pieniężne - na żądanie osób zainteresowanych;

3)

podejmowanie inicjatyw zmierzających do integracji środowisk działaczy opozycji antykomunistycznej

i osób represjonowanych z powodów politycznych;

4)

analiza sytuacji życiowej działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych

z powodów politycznych oraz przedkładanie Szefowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób

Represjonowanych dezyderatów w sprawie podjęcia działań zmierzających do zapewnienia

im pomocy i opieki oraz należnego szacunku i pamięci.

5.

Właściwa w sprawie opiniowania wniosków jest rada działająca w województwie, w którym

osoba składająca wniosek prowadziła działalność, o której mowa w art. 2 lub art. 3,

lub w którym miało miejsce wystąpienie wolnościowe, o którym mowa w art. 3 pkt 3.

6.

Członkom rady przysługuje zwrot kosztów przejazdów na posiedzenia rady na zasadach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 i 1662).

7.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

organizację i tryb pracy rady, uwzględniając efektywność działania rady, w tym biorąc

pod uwagę, aby częstotliwość posiedzeń rady uzależniona była od liczby przekazanych

wniosków oraz konieczności ich terminowego zaopiniowania.

Wypłata świadczenia pieniężnego, pomocy pieniężnej oraz zwrot kosztów przejazdów dla

członków wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych

następują z części budżetu państwa, której dysponentem jest Szef Urzędu do Spraw Kombatantów

i Osób Represjonowanych.

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1206) w art. 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym

terminem waloryzacji należną od tego terminu kwotę dodatku kombatanckiego.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 po pkt 25b dodaje się pkt 25c w brzmieniu

„

25c)

świadczenie pieniężne lub pomoc pieniężna przyznane na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach

represjonowanych z powodów politycznych

(Dz. U. poz. 693);

”

.

W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 966 i 984) w art. 3 w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot

zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu

urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków

okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w

naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, zapomogi pieniężnej, o której

mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób

pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r.,

oraz świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach

represjonowanych z powodów politycznych

(Dz. U. poz. 693).

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 114) w art. 3 w pkt 1 w lit. c w tiret dwudziestym ósmym średnik zastępuje się przecinkiem

oraz dodaje się tiret dwudzieste dziewiąte w brzmieniu

„

-

świadczenie pieniężne i pomoc pieniężną określone w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach

represjonowanych z powodów politycznych

(Dz. U. poz. 693);

”

.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 163) w art. 8 w ust. 4 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach

represjonowanych z powodów politycznych

(Dz. U. poz. 693);

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.