Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy o lasach oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1153 oraz z 2015 r. poz. 349) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa

1)

zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych oraz zasady gospodarki leśnej

w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową;

2)

zasady odpowiedzialności za naruszenie przepisów

a)

rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia

systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT

(Dz. Urz. UE L 347 z 30.12.2005, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2173/2005”,

b)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października

2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty

z drewna

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 23), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 995/2010”.

”

;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Sprawy dotyczące

1)

przywozu drewna do Unii Europejskiej określają przepisy rozporządzenia nr 2173/2005;

2)

wprowadzania do obrotu drewna i produktów z drewna oraz zbywania i nabywania drewna

i produktów z drewna wprowadzonych do obrotu, w tym przez jednostki organizacyjne

nieposiadające osobowości prawnej, określają przepisy rozporządzenia nr 995/2010.

”

;

3)

po rozdziale 9 dodaje się rozdział 9a w brzmieniu

„

Rozdział 9a

Administracyjne kary pieniężne

Art. 66a.

Kto, wbrew zakazowi określonemu w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 2173/2005, dokonuje

przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów z drewna wywiezionych z

państw partnerskich, w przypadku gdy ich dostawa nie jest objęta zezwoleniem FLEGT,

podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości dwukrotnej wartości celnej tych

produktów.

Art. 66b.

Kto, wbrew zakazowi określonemu w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 995/2010, wprowadza

do obrotu nielegalnie pozyskane drewno lub produkty z drewna, podlega administracyjnej

karze pieniężnej w wysokości od 20 000 zł do 200 000 zł.

Art. 66c.

Kto, wbrew przepisowi art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 995/2010, wprowadzając do obrotu

drewno lub produkty z drewna, nie stosuje

1)

środków i procedur zapewniających dostęp do informacji, o których mowa w art. 6 ust.

1 lit. a rozporządzenia nr 995/2010, lub

2)

procedur oceny ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 995/2010,

lub

3)

procedur ograniczania ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c rozporządzenia

nr 995/2010

- podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 200 000 zł.

Art. 66d.

Kto, wbrew przepisowi art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 995/2010, nie utrzymuje lub

nie ocenia regularnie stosowanych przez siebie

1)

środków i procedur zapewniających dostęp do informacji, o których mowa w art. 6 ust.

1 lit. a rozporządzenia nr 995/2010, lub

2)

procedur oceny ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 995/2010,

lub

3)

procedur ograniczania ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c rozporządzenia

nr 995/2010

- podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 20 000 zł.

Art. 66e.

1.

Kto, wbrew przepisom art. 5 rozporządzenia nr 995/2010, nie przechowuje przez co najmniej

5 lat informacji pozwalających zidentyfikować operatorów lub podmioty handlowe, którzy

dostarczyli mu drewno lub produkty z drewna, oraz podmioty handlowe, którym dostarczył

drewno lub produkty z drewna, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości

od 500 zł do 2000 zł.

2.

Tej samej karze podlega kto, wbrew przepisom art. 5 rozporządzenia nr 995/2010, nie

przekazuje właściwym organom Inspekcji Ochrony Środowiska, na ich wniosek, informacji,

o których mowa w ust. 1.

Art. 66f.

1.

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w

1)

art. 66a - wymierza, w drodze decyzji, właściwy naczelnik urzędu celnego;

2)

art. 66b-66e - wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

2.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art.

66b-66e, uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, w tym jego wpływ na środowisko,

wartość drewna lub produktów z drewna, dotychczasową działalność podmiotu, który popełnił

naruszenie, w zakresie objętym przepisami rozporządzenia nr 995/2010 oraz skutki naruszenia.

3.

Jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że do naruszenia doszło wskutek zdarzeń

lub okoliczności, którym podmiot popełniający naruszenie nie mógł zapobiec, właściwy

organ odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i umarza postępowanie.

4.

Nie można nałożyć administracyjnej kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia

upłynęły 3 lata.

Art. 66g.

1.

Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja

o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, odpowiednio,

na odrębny rachunek bankowy

1)

właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;

2)

wskazany w decyzji naczelnika urzędu celnego o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej.

2.

Wpływy z tytułu administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 66h.

W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują organom wymierzającym administracyjne

kary pieniężne.

”

.

Ustawa określa

1)

zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych oraz zasady gospodarki leśnej

w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową;

2)

zasady odpowiedzialności za naruszenie przepisów

a)

rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia

systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT

(Dz. Urz. UE L 347 z 30.12.2005, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2173/2005”,

b)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października

2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty

z drewna

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 23), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 995/2010”.

Sprawy dotyczące

1)

przywozu drewna do Unii Europejskiej określają przepisy rozporządzenia nr 2173/2005;

2)

wprowadzania do obrotu drewna i produktów z drewna oraz zbywania i nabywania drewna

i produktów z drewna wprowadzonych do obrotu, w tym przez jednostki organizacyjne

nieposiadające osobowości prawnej, określają przepisy rozporządzenia nr 995/2010.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 686, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 po pkt 12 dodaje się pkt 12a w brzmieniu

„

12a)

wykonywanie zadań wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października

2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty

z drewna

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 23);

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm. w rozdziale 1 po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Właściwy dyrektor izby celnej sporządza i przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony

Środowiska, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po upływie każdego kwartału,

informację o podmiotach importujących drewno i produkty z drewna, o których mowa w

rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października

2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty

z drewna

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 23).

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

imię i nazwisko albo nazwę oraz adres zamieszkania albo siedziby podmiotu importującego

drewno i produkty z drewna;

2)

rodzaj drewna i produktów z drewna (kod CN towaru) oraz ich ilość;

3)

kraj pochodzenia drewna i produktów z drewna oraz kraj, z którego drewno i produkty

z drewna są importowane, jeżeli jest on inny niż kraj pochodzenia drewna i produktów

z drewna;

4)

szacunkową wartość drewna i produktów z drewna.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Właściwy dyrektor izby celnej sporządza i przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony

Środowiska, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po upływie każdego kwartału,

informację o podmiotach importujących drewno i produkty z drewna, o których mowa w

rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października

2010 r. ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty

z drewna

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 23).

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

imię i nazwisko albo nazwę oraz adres zamieszkania albo siedziby podmiotu importującego

drewno i produkty z drewna;

2)

rodzaj drewna i produktów z drewna (kod CN towaru) oraz ich ilość;

3)

kraj pochodzenia drewna i produktów z drewna oraz kraj, z którego drewno i produkty

z drewna są importowane, jeżeli jest on inny niż kraj pochodzenia drewna i produktów

z drewna;

4)

szacunkową wartość drewna i produktów z drewna.

Kto, wbrew zakazowi określonemu w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 2173/2005, dokonuje

przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów z drewna wywiezionych z

państw partnerskich, w przypadku gdy ich dostawa nie jest objęta zezwoleniem FLEGT,

podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości dwukrotnej wartości celnej tych

produktów.

Kto, wbrew zakazowi określonemu w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 995/2010, wprowadza

do obrotu nielegalnie pozyskane drewno lub produkty z drewna, podlega administracyjnej

karze pieniężnej w wysokości od 20 000 zł do 200 000 zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 995/2010, wprowadzając do obrotu

drewno lub produkty z drewna, nie stosuje

1)

środków i procedur zapewniających dostęp do informacji, o których mowa w art. 6 ust.

1 lit. a rozporządzenia nr 995/2010, lub

2)

procedur oceny ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 995/2010,

lub

3)

procedur ograniczania ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c rozporządzenia

nr 995/2010

- podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 200 000 zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 995/2010, nie utrzymuje lub

nie ocenia regularnie stosowanych przez siebie

1)

środków i procedur zapewniających dostęp do informacji, o których mowa w art. 6 ust.

1 lit. a rozporządzenia nr 995/2010, lub

2)

procedur oceny ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 995/2010,

lub

3)

procedur ograniczania ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c rozporządzenia

nr 995/2010

- podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 20 000 zł.

1.

Kto, wbrew przepisom art. 5 rozporządzenia nr 995/2010, nie przechowuje przez co najmniej

5 lat informacji pozwalających zidentyfikować operatorów lub podmioty handlowe, którzy

dostarczyli mu drewno lub produkty z drewna, oraz podmioty handlowe, którym dostarczył

drewno lub produkty z drewna, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości

od 500 zł do 2000 zł.

2.

Tej samej karze podlega kto, wbrew przepisom art. 5 rozporządzenia nr 995/2010, nie

przekazuje właściwym organom Inspekcji Ochrony Środowiska, na ich wniosek, informacji,

o których mowa w ust. 1.

1.

Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w

1)

art. 66a - wymierza, w drodze decyzji, właściwy naczelnik urzędu celnego;

2)

art. 66b-66e - wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

2.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art.

66b-66e, uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, w tym jego wpływ na środowisko,

wartość drewna lub produktów z drewna, dotychczasową działalność podmiotu, który popełnił

naruszenie, w zakresie objętym przepisami rozporządzenia nr 995/2010 oraz skutki naruszenia.

3.

Jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że do naruszenia doszło wskutek zdarzeń

lub okoliczności, którym podmiot popełniający naruszenie nie mógł zapobiec, właściwy

organ odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i umarza postępowanie.

4.

Nie można nałożyć administracyjnej kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia

upłynęły 3 lata.

1.

Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja

o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, odpowiednio,

na odrębny rachunek bankowy

1)

właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;

2)

wskazany w decyzji naczelnika urzędu celnego o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej.

2.

Wpływy z tytułu administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują organom wymierzającym administracyjne

kary pieniężne.