Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rybactwie śródlądowym

1

Ustawa określa

1)

zasady i warunki ochrony, chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych,

zwanych dalej „wodami”, w wodach znajdujących się w urządzeniach wodnych oraz w obiektach

przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb;

2)

właściwość organów administracji publicznej, sposób ich postępowania, a także zadania

i obowiązki jednostek organizacyjnych i osób, związane z wykonywaniem przepisów

a)

rozporządzenia Rady (WE) nr 708/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie wykorzystania

w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo

(Dz. Urz. UE L 168 z 28.06.2007, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 708/2007”,

b)

rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego środki

służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego

(Dz. Urz. UE L 248 z 22.09.2007, str. 17),

c)

Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów rozporządzeń, o których mowa w lit.

a i b.

2.

Za chów ryb uważa się działania zmierzające do utrzymywania i zwiększania produkcji

ryb, a za hodowlę - chów połączony z doborem i selekcją, w celu zachowania i poprawienia

wartości użytkowej ryb.

3.

Ryby i inne organizmy wodne żyjące w wodzie stanowią jej pożytki.

4.

Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych dotyczących gospodarki

rybackiej w wodach granicznych.

1.

Zadania i uprawnienia państwa członkowskiego albo właściwego organu, określone w przepisach

wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 2, wykonuje minister właściwy do spraw rybołówstwa,

jeżeli zakres spraw określony w tych przepisach nie należy do właściwości innych organów

administracji publicznej.

2.

Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2c i 3, art. 6a ust.

4, art. 6b ust. 1, art. 15 ust. 2, 2b i 2c, art. 17 ust. 1, 3 i 5, art. 18 ust. 1,

art. 20 ust. 3b oraz art. 27 ust. 4, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

Plan gospodarowania zasobami węgorza, o którym mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego

środki służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego, przekazany Komisji Europejskiej do zatwierdzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, uznaje się za program ochrony i odbudowy zasobów ryb. Przepisy art. 2c oraz art. 2d ust. 2 i 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.

W przypadku umów, których okres trwania kończy się w terminie nieprzekraczającym 6

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, uprawniony do rybactwa na podstawie

umowy, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, może skorzystać

z prawa, o którym mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy, w terminie nie dłuższym niż 60

dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do warunków chowu, hodowli i połowu raków,

minogów oraz innych organizmów żyjących w wodzie, stanowiących jej pożytki, z tym

że rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem amatorskiego połowu.

2.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, w drodze rozporządzenia, może określać warunki chowu, hodowli i połowu

innych organizmów żyjących w wodzie, do których stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.

Ochronę i odbudowę zasobów ryb w wodach, z wyjątkiem gatunków ryb, które są objęte

ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, zapewnia się przez racjonalne

gospodarowanie zasobami, w tym podejmowanie działań służących utrzymaniu, odtworzeniu

lub przywróceniu właściwego stanu tych zasobów i relacji przyrodniczych między poszczególnymi

ich elementami, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju.

1.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w celu stworzenia warunków niezbędnych do

ochrony i odbudowy zasobów ryb określonych gatunków, w szczególności w celu odtworzenia

żerowisk lub tarlisk ryb, a także utrzymania lub przywrócenia w wybranych dorzeczach

możliwości odbycia tarła i wędrówki ryb, może opracować program ochrony i odbudowy

zasobów ryb tych gatunków.

2.

W programie ochrony i odbudowy zasobów ryb określa się w szczególności

1)

cel ogólny i cele szczegółowe ochrony i odbudowy zasobów określonych gatunków ryb,

z uwzględnieniem priorytetów krótko- i długoterminowych;

2)

rodzaj, zakres i harmonogram działań

a)

podstawowych - obejmujących w szczególności zalecane środki prawne, ekonomiczne, kontrolne

i monitorujące,

b)

wspomagających - obejmujących w szczególności działania badawczo-rozwojowe, promocyjne,

edukacyjne i szkoleniowe, zapewniające prawidłową realizację działań podstawowych;

3)

podmioty uprawnione lub obowiązane do podjęcia działań podstawowych oraz działań wspomagających,

w tym organy administracji publicznej i użytkowników wód;

4)

możliwe źródła i sposoby finansowania działań podstawowych oraz działań wspomagających.

3.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić program

ochrony i odbudowy zasobów ryb na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,

mając na względzie utrzymanie, odtworzenie lub poprawę stanu zasobów określonych gatunków

ryb w wodach, racjonalne korzystanie z zasobów tych ryb oraz zachowanie różnorodności

biologicznej w wodach.

4.

Realizacja programu ochrony i odbudowy zasobów ryb jest finansowana albo współfinansowana

ze środków budżetu państwa.

1.

Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek lub przewidują uprawnienie dla

państwa członkowskiego Unii Europejskiej do opracowania programu mającego na celu

ochronę i odbudowę zasobów ryb określonych gatunków o znaczeniu gospodarczym, minister

właściwy do spraw rybołówstwa jest organem właściwym do opracowania tego programu

jako programu ochrony i odbudowy zasobów ryb tych gatunków, zgodnie z wymaganiami

określonymi w przepisach Unii Europejskiej, oraz podejmowania innych czynności związanych

z jego przygotowaniem i wdrożeniem oraz współpracy z Komisją Europejską lub innymi

organami Unii Europejskiej przy jego realizacji.

2.

Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nie określają wymagań dotyczących zawartości lub

treści programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, lub w zakresie nieokreślonym w tych

przepisach, przepis art. 2b ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, wprowadza program

ochrony i odbudowy zasobów ryb na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,

po jego zatwierdzeniu przez właściwy organ Unii Europejskiej, mając na względzie utrzymanie,

odtworzenie lub poprawę stanu zasobów określonych gatunków ryb w wodach, racjonalne

korzystanie z zasobów tych ryb oraz zachowanie różnorodności biologicznej w wodach.

4.

Realizacja programu ochrony i odbudowy zasobów ryb jest finansowana albo współfinansowana

ze środków budżetu państwa, w szczególności stanowiących środki pochodzące z budżetu

Unii Europejskiej.

1.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej, w przypadku wprowadzenia

programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w art. 2b, dokonuje okresowej

analizy wyników realizacji działań przewidzianych w tym programie oraz przedstawia

w tym zakresie sprawozdanie Radzie Ministrów.

2.

Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek okresowej analizy wyników realizacji

działań przewidzianych w programie ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w

art. 2c, i przedstawiania w tym zakresie sprawozdania odpowiednim organom Unii Europejskiej,

czynności te są dokonywane przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa, przy czym

czynności związane z okresową analizą wyników realizacji tych działań są dokonywane

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym

do spraw gospodarki wodnej.

3.

Podmioty objęte programem ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w art. 2b

lub 2c, w przypadku jego wprowadzenia, są obowiązane do realizacji działań przewidzianych

w tym programie oraz do udostępniania organom administracji publicznej, upoważnionym

do podejmowania środków kontrolnych lub monitorujących, informacji niezbędnych do

dokonania okresowej analizy wyników realizacji działań przewidzianych w tym programie.

Sprawy wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną na podstawie art. 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym w brzmieniu dotychczasowym prowadzi się zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Zezwoleń wymagają następujące działania

1)

wprowadzenie ryb gatunku obcego, stanowiącego gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt

6 rozporządzenia nr 708/2007, zwany dalej „gatunkiem obcym”, polegające na zarybieniu

wód,

2)

wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 708/2007 ryb gatunku obcego

- zwane dalej „działaniami z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy”.

2.

Zezwoleń, o których mowa w ust. 1, nie wymagają następujące działania

1)

wprowadzenie ryb gatunku obcego wymienionego w wykazie gatunków ryb uznanych za nierodzime

określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 3f pkt 1 lit. a, polegające na

zarybieniu wód, dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach;

2)

wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 708/2007 ryb gatunku obcego

wymienionego w wykazie gatunków ryb uznanych za nierodzime określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 3f pkt 1 lit. b, dokonywane zgodnie z warunkami określonymi

w tych przepisach.

3.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki,

w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, przeniesienia ryb gatunku

niewystępującego miejscowo w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia nr 708/2007, polegającego

na zarybieniu wód, lub przeniesienia w rozumieniu art. 3 pkt 11 tego rozporządzenia

ryb znajdujących się w wykazie gatunków ryb uznanych za rodzime określonym w przepisach

wydanych na podstawie art. 3f pkt 2, mając na względzie rodzaj prowadzonej działalności

rybackiej, znaczenie gospodarcze poszczególnych gatunków ryb oraz przewidywany wpływ

takiego przeniesienia na środowisko.

4.

W przypadku wystąpienia negatywnego wpływu na środowisko związanego z wprowadzaniem

gatunków ryb, na które nie są wymagane zezwolenia, o których mowa w ust. 1, lub przenoszeniem

ryb gatunków, dla których nie określono warunków ich przenoszenia na podstawie ust.

3, minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze rozporządzenia

1)

wprowadzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części zakaz wprowadzania

lub przenoszenia tych ryb,

2)

określić działania mające na celu wyeliminowanie zaistniałych negatywnych skutków

- uwzględniając ochronę różnorodności biologicznej.

1.

Organem właściwym do wydawania zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest minister

właściwy do spraw rybołówstwa. Zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, jest

wydawane z uwzględnieniem stanowiska ministra właściwego do spraw środowiska.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wydaje się na wniosek, w drodze decyzji

administracyjnej, na czas określony.

3.

Do wymagań, jakie powinien spełniać wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w

art. 3 ust. 1 pkt 1, przepis art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 708/2007 stosuje się

odpowiednio.

4.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, określa się

1)

podmiot uprawniony do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za

nierodzimy;

2)

gatunek, ilość, płeć, stadium rozwoju osobniczego oraz źródło pochodzenia ryb przeznaczonych

do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy;

3)

rodzaj działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy;

4)

czas trwania, miejsce i warunki prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego

za nierodzimy;

5)

czas trwania, miejsce i warunki prowadzenia kwarantanny, jeżeli ustalono potrzebę

jej przeprowadzenia;

6)

czas trwania, miejsce i warunki pilotażowego uwolnienia ryb, jeżeli ustalono potrzebę

jego przeprowadzenia;

7)

czas trwania, zakres i warunki monitoringu działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego

za nierodzimy oraz sposób i termin przekazywania raportu z prowadzonego monitoringu,

jeżeli ustalono potrzebę jego przeprowadzenia.

5.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, zatwierdza się plan awaryjny, jeżeli

ustalono potrzebę jego sporządzenia.

6.

W uzasadnionych przypadkach, w zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, określa

się, że działanie z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy jest działaniem

o charakterze pilotażowego uwolnienia ryb.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia

wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli

1)

wnioskodawca

a)

w okresie 3 lat przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia naruszył zakaz, o którym

mowa w art. 3i, powodując istotne zagrożenie ekologiczne, lub

b)

nie przedstawił dokumentów lub nie podał informacji, wymaganych do wydania tego zezwolenia,

lub

c)

wskazał miejsce prowadzenia kwarantanny, w przypadku ustalenia potrzeby jej przeprowadzenia,

w którym warunki lokalizacyjne, techniczne, sanitarne, technologiczne lub organizacyjne

uniemożliwiają jej przeprowadzenie;

2)

planowane działania z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy, z wyłączeniem

pilotażowego uwolnienia ryb, wiążą się ze średnim lub wysokim poziomem ryzyka ekologicznego

albo

3)

nie można ustalić ryzyka ekologicznego w oparciu o dostępną wiedzę i udokumentowane

doświadczenie w zakresie wpływu działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy

na środowisko.

1.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zmienić

lub cofnąć, w całości lub w części, zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli

po wydaniu tego zezwolenia stwierdzono

1)

negatywne skutki dla środowiska lub innych populacji ryb;

2)

że działania z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy są prowadzone niezgodnie

z wydanym zezwoleniem lub w sposób naruszający przepisy o rybactwie śródlądowym, przepisy

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, przepisy o

ochronie przyrody, przepisy o ochronie środowiska lub przepisy o ochronie zwierząt.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się termin i warunki podjęcia czynności

mających na celu eliminację zagrożeń wynikających z prowadzonej działalności. Decyzja

podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, na

wniosek podmiotu uprawnionego do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku

uznanego za nierodzimy, przedłużyć okres ważności zezwolenia, o którym mowa w art.

3 ust. 1, jeżeli nie stwierdzono niekorzystnych skutków dla środowiska lub innych

populacji ryb. W tym przypadku nie jest wymagane przeprowadzenie oceny ryzyka ekologicznego.

1.

W sprawach dotyczących zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, w zakresie

nieokreślonym w ustawie, przepisy rozporządzenia nr 708/2007 stosuje się odpowiednio.

2.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa prowadzi rejestr, o którym mowa w rozdziale

VI rozporządzenia nr 708/2007, również w sprawach związanych z wydaniem zezwolenia,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz gatunków ryb uznanych za nierodzime oraz warunki, w szczególności techniczne,

organizacyjne lub gospodarcze, wprowadzania ryb tych gatunków, dla których nie jest

wymagane zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1

a)

pkt 1,

b)

pkt 2,

2)

wykaz gatunków ryb uznanych za rodzime

- mając na względzie potrzebę ochrony i utrzymania różnorodności biologicznej oraz

konieczność zapobiegania negatywnemu wpływowi działań związanych z wprowadzeniem ryb

gatunku obcego na środowisko, a także wyniki badań i dostępną wiedzę w zakresie stosowanych

w rybactwie śródlądowym praktyk gospodarczych i ich potencjalnego wpływu na środowisko.

1.

Tworzy się zespół ekspertów do spraw związanych z wydawaniem zezwoleń, o których mowa

w art. 3 ust. 1, oraz innych spraw w zakresie wykorzystania ryb gatunków obcych oraz

ryb gatunków niewystępujących miejscowo, zwany dalej „zespołem ekspertów”.

2.

Zespół ekspertów jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw

rybołówstwa.

3.

Do zadań zespołu ekspertów należy w szczególności

1)

wykonywanie obowiązków i uprawnień komitetu doradczego, o którym mowa w rozporządzeniu

nr 708/2007;

2)

przeprowadzanie analiz, dokonywanie ocen, wydawanie opinii, przedstawianie stanowisk,

w tym dotyczących konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego i określenia

jej wyniku, jeżeli ustalono konieczność jej przeprowadzenia, oraz dotyczących naukowego

uzasadnienia odmowy, cofnięcia lub zmiany zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust.

1.

4.

W skład zespołu ekspertów wchodzą osoby posiadające stopień lub tytuł naukowy oraz

wiedzę specjalistyczną i udokumentowane doświadczenie w zakresie wykorzystania ryb

gatunków obcych oraz ryb gatunków niewystępujących miejscowo.

5.

Członków zespołu ekspertów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rybołówstwa,

uwzględniając w składzie zespołu ekspertów przedstawiciela wskazanego przez ministra

właściwego do spraw środowiska.

6.

Zespół ekspertów wybiera ze swojego grona przewodniczącego i zastępców oraz ustala

regulamin jego działania określający w szczególności kompetencje przewodniczącego

oraz tryb podejmowania rozstrzygnięć przez zespół ekspertów. Regulamin wymaga zatwierdzenia

przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.

7.

Wydatki związane z działalnością zespołu ekspertów są pokrywane z budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rybołówstwa.

8.

Obsługę prac zespołu ekspertów zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw

rybołówstwa.

1.

Za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości

1)

jednej drugiej przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku

kalendarzowym ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym

wynagrodzeniem”, ustalonego według stanu na dzień złożenia wniosku o wydanie tego

zezwolenia - w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego;

2)

jednej czwartej przeciętnego wynagrodzenia, ustalonego według stanu na dzień złożenia

wniosku o wydanie tego zezwolenia - w przypadku wydania przez zespół ekspertów opinii

o braku konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego.

2.

Za przedłużenie okresu ważności zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pobiera

się opłatę w wysokości jednej ósmej przeciętnego wynagrodzenia, ustalonego według

stanu na dzień złożenia wniosku o przedłużenie okresu ważności tego zezwolenia.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, stanowią dochód budżetu państwa.

4.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób wnoszenia

opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie zapewnienie skutecznego ich

uiszczenia.

Zabrania się

1)

wprowadzania ryb gatunku obcego, na których wprowadzenie jest wymagane zezwolenie,

o którym mowa w art. 3 ust. 1, bez wymaganego zezwolenia albo wbrew warunkom określonym

w tym zezwoleniu;

2)

wprowadzania ryb z gatunków wymienionych w wykazie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 3f pkt 1 niezgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach, w

przypadkach gdy zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, nie jest wymagane;

3)

przenoszenia ryb określonych gatunków niezgodnie z warunkami ich przenoszenia określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3, jeżeli warunki te zostały określone

w tych przepisach.

1.

Operat rybacki sporządzony i pozytywnie zaopiniowany przez uprawnioną jednostkę, przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje ważność, z zastrzeżeniem ust. 2, oraz art. 6b i 6c ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym dodanych niniejszą ustawą, do dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 6a ust. 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, liczonego od dnia wydania pozytywnej opinii o operacie rybackim.

2.

Operat rybacki, o którym mowa w ust. 1, sporządzony dla obwodu rybackiego, którego

wody są objęte programem ochrony i odbudowy zasobów ryb, wymaga uzyskania nowej opinii.

Opinia jest wydawana w zakresie zgodności z tym programem.

3.

Uprawniony do rybactwa jest obowiązany wystąpić o wydanie opinii, o której mowa w

ust. 2, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie aktu prawnego wprowadzającego

program ochrony i odbudowy zasobów ryb.

4.

Na wniosek uprawnionego do rybactwa, złożony po otrzymaniu pozytywnej opinii, o której

mowa w ust. 2, organ administracji publicznej, z którym uprawniony do rybactwa zawarł

umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, dokonuje zmian w tej umowie w takim zakresie, jaki jest niezbędny do dostosowania

zasad prowadzenia gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim do rodzaju, zakresu lub

harmonogramu działań podstawowych określonych w programie ochrony i odbudowy zasobów

ryb.

1.

Do chowu, hodowli lub połowu ryb

1)

uprawniony jest

a)

władający wodami w sztucznym zbiorniku wodnym przeznaczonym do chowu lub hodowli ryb

i usytuowanym na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących,

b

właściciel albo posiadacz gruntów pod wodami stojącymi lub gruntów pod wodami, do

których stosuje się odpowiednio art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 469), zwanej dalej „ustawą - Prawo wodne”,

c)

właściciel albo posiadacz gruntów pod stawami rybnymi lub innymi urządzeniami w gospodarstwie

rolnym przeznaczonymi do chowu lub hodowli ryb,

2

w obwodzie rybackim uprawniony jest organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia

właściciela wody w zakresie rybactwa śródlądowego albo osoba władająca obwodem rybackim

na podstawie umowy zawartej z właściwym organem administracji publicznej na podstawie

art. 13 ust. 3 albo umowy, o której mowa w art. 217 ust. 6 ustawy - Prawo wodne

- zwani dalej „uprawnionymi do rybactwa”.

2.

(uchylony)

3

Uprawnionemu do rybactwa na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przysługuje

prawo pierwszeństwa w zawarciu umowy na dalszy okres.

4

Uprawniony do rybactwa, o którym mowa w ust. 3, powinien złożyć oświadczenie o skorzystaniu

ze swojego prawa w terminie do 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, na jaki została

zawarta umowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

5

Jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym mowa w ust. 3, złoży w terminie oświadczenie,

o którym mowa w ust. 4, organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela

wody w zakresie rybactwa śródlądowego zawiera z tym uprawnionym umowę, o której mowa

w art. 13 ust. 3 ustawy - Prawo wodne. Oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego następuje

na okres 10 lat, chyba że strony ustalą dłuższy okres.

6

W przypadku gdy dotychczasowa umowa została zawarta na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy

- Prawo wodne, określona w umowie, o której mowa w ust. 5, stawka opłaty rocznej za

użytkowanie obwodu rybackiego oraz równowartość nakładów rzeczowo-finansowych na zarybienia

nie ulegają zmianie.

7

W przypadku gdy dotychczasowa umowa została zawarta w związku z art. 217 ust. 6 ustawy

- Prawo wodne, określone w umowie, o której mowa w ust. 5

1)

stawka opłaty rocznej za użytkowanie obwodu rybackiego jest ustalana w wysokości równej

maksymalnej stawce opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego, uwzględniającej

rybacki typ wody i jej położenie;

2)

nakłady rzeczowo-finansowe na zarybienia odpowiadają równowartości czynszu dzierżawnego

oraz nakładów rzeczowo-finansowych określonych w dotychczasowej umowie, wyliczonych

na podstawie średniej rocznej z ostatnich 3 lat trwania tej umowy, pomniejszonych

o opłatę roczną.

1.

Uprawniony do rybactwa jest obowiązany

1)

dokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką w sposób rzetelny,

systematyczny i zgodny ze stanem faktycznym;

2)

udostępniać dane dotyczące prowadzonej przez siebie działalności w celach statystycznych

oraz badawczych podmiotom wykonującym zadania powierzone przez ministra właściwego

do spraw rybołówstwa lub w celu dokonania kontroli przestrzegania przepisów o rybactwie

śródlądowym.

2.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

dokumentacji gospodarki rybackiej, w tym wzory dokumentów, które należy stosować w

tej dokumentacji, oraz terminy i sposób przygotowywania i podawania informacji w dokumentacji

rybackiej oraz ich przekazywania, mając na względzie potrzebę obiektywnej oceny prawidłowości

prowadzenia dokumentacji gospodarki rybackiej oraz zapewnienia dostępu do informacji

o gospodarce rybackiej.

1.

Zarybianie wód może prowadzić

1)

uprawniony do rybactwa;

2)

instytut badawczy, uczelnia, fundacja, uznana organizacja producentów ryb lub organizacja

społeczna, w ramach programu badawczego lub programu ochrony i odbudowy zasobów ryb

w porozumieniu z uprawnionym do rybactwa;

3)

organ administracji publicznej, we współpracy z uprawnionym do rybactwa, instytutem

badawczym, uczelnią, fundacją, uznaną organizacją producentów ryb lub organizacją

społeczną, jeżeli utrzymanie, odtwarzanie lub poprawa stanu zasobów ryb należy do

zadań organu administracji publicznej lub wynika z działań określonych w programie

ochrony i odbudowy zasobów ryb;

4)

dyrektor parku narodowego w celu wykonywania ochrony ryb na wodach parku narodowego.

2.

Zarybienia wód nie mogą powodować zmniejszenia lub utraty różnorodności biologicznej

żywych zasobów wód.

3.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki,

w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, zarybiania wód, kierując

się potrzebą zapewnienia ochrony różnorodności biologicznej, zgodnie z zasadami lub

zaleceniami dobrej praktyki w zakresie zrównoważonego korzystania z żywych zasobów

wód na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym

do rybactwa.

1.

Uprawniony do rybactwa jest obowiązany na wezwanie właściwego dyrektora regionalnego

zarządu gospodarki wodnej, w terminie miesiąca od dnia otrzymania wezwania, przekazać

do katastru wodnego kopię operatu rybackiego, który został sporządzony i pozytywnie

zaopiniowany przez uprawnioną jednostkę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do kopii operatu rybackiego dołącza się kopię opinii.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy uprawnionego do rybactwa, który przekazał

kopię operatu rybackiego wraz z kopią opinii przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, zgodnie z umową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Osoba dokonująca połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa jest obowiązana posiadać

i okazywać na żądanie dokument stwierdzający upoważnienie uprawnionego do połowu ryb.

1.

Karty wędkarskie i karty łowiectwa podwodnego wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy zachowują ważność.

2.

Na wniosek osoby zainteresowanej, starosta wymienia kartę, o której mowa w ust. 1,

z powodu jej nieczytelności lub zniszczenia, a także wydaje wtórnik karty zgubionej

albo skradzionej, jeżeli osoba zainteresowana dołączyła do wniosku zaświadczenie podmiotu

upoważnionego do wydania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego, w którym

podmiot ten potwierdził na podstawie ewidencji, rejestru lub innych danych znajdujących

się w jego posiadaniu fakt wydania zainteresowanej osobie karty wędkarskiej lub karty

łowiectwa podwodnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Za wymianę i wydanie wtórnika karty wędkarskiej oraz karty łowiectwa podwodnego starosta

pobiera opłatę w wysokości ustalonej w przepisach wydanych na podstawie art. 21 pkt 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

1.

Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany prowadzić racjonalną gospodarkę

rybacką.

2.

Racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystywaniu produkcyjnych możliwości wód,

zgodnie z operatem rybackim, w sposób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa

w tym samym dorzeczu, z zachowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej i na poziomie

umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa.

2a

Oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej

gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim dokonuje marszałek województwa na podstawie

operatu rybackiego, dokumentacji gospodarki rybackiej oraz programu ochrony i odbudowy

zasobów ryb, co najmniej raz na 5 lat.

2b

Czynności związane z dokonywaniem oceny, o której mowa w ust. 2a, wykonuje upoważniony

przez właściwego marszałka województwa pracownik urzędu marszałkowskiego, zwany dalej

„inspektorem rybackim”, który ukończył studia wyższe

1)

na kierunku rybactwo lub

2)

na kierunkach pokrewnych, w szczególności na kierunku zootechnika, rolnictwo lub ochrona

środowiska - ze specjalizacją rybacką lub uzupełnionych wykształceniem z zakresu rybactwa.

2c

O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, marszałek województwa powiadamia organ

administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa

śródlądowego, niezwłocznie po upływie terminu wyznaczonego uprawnionemu do rybactwa

do usunięcia nieprawidłowości w prowadzonej gospodarce rybackiej.

2d

Do udostępniania informacji o wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, stosuje się

odpowiednio przepisy o dostępie do informacji publicznej.

3.

Marszałek województwa w wyjątkowo uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza w razie zanieczyszczenia

wód uniemożliwiającego chów lub hodowlę ryb albo masowego wystąpienia chorób ryb,

może, w drodze decyzji administracyjnej wydanej po zasięgnięciu opinii właściwego

dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, zwolnić od obowiązku, o którym mowa

w ust. 1, lub uznać zbiornik wodny za nieprzydatny do prowadzenia racjonalnej gospodarki

rybackiej na czas określony.

4

Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, zakres i

sposób postępowania przy dokonywaniu oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa

obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, kierując się potrzebą dokonania

specjalistycznej i obiektywnej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez uprawnionego

do rybactwa w obwodzie rybackim.

5.

(uchylony)

1.

Operat rybacki określający zasady prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie

rybackim sporządza uprawniony do rybactwa.

2.

Operat rybacki sporządza się raz na 10 lat w formie opisowej i graficznej.

3.

Część opisowa operatu rybackiego powinna zawierać w szczególności

1)

dane dotyczące uprawnionego do rybactwa;

2)

dane i informacje dotyczące obwodu rybackiego;

3)

zasady prowadzenia gospodarki rybackiej, opracowane z uwzględnieniem zróżnicowania

obwodu rybackiego na zasadniczy i uzupełniający obwód rybacki.

4

Uprawniony do rybactwa może dokonać zmian w operacie rybackim przed upływem terminu,

o którym mowa w ust. 2, jeżeli organ administracji publicznej, z którym uprawniony

do rybactwa zawarł umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, wyraził, przez zmianę

tej umowy, zgodę na dostosowanie zasad prowadzenia gospodarki rybackiej do

1)

strategii, polityki, planów lub programów w dziedzinie rybactwa śródlądowego, w tym

programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, opracowanych przez organy administracji publicznej,

2)

nowych okoliczności, niewynikających z przyczyn leżących po stronie uprawnionego do

rybactwa, których nie mógł on przewidzieć przed złożeniem operatu rybackiego do zaopiniowania,

w szczególności klęsk żywiołowych, zmiany przebiegu granic obwodu rybackiego lub realizacji

inwestycji znacząco oddziałującej na środowisko wodne w obwodzie rybackim,

3)

warunków korzystania z wód regionu wodnego lub zlewni, o których mowa w przepisach

ustawy - Prawo wodne

- przy czym, w przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących celowości dokonania

zmiany w operacie rybackim, organ administracji publicznej, przed wydaniem zgody,

zwraca się o zajęcie stanowiska, odpowiednio, do organu administracji publicznej,

który opracował projekt programu, planu, polityki lub strategii, w przypadku, o którym

mowa w pkt 1, albo właściwego marszałka województwa, w przypadku, o którym mowa w

pkt 2.

5.

Operat rybacki oraz jego zmiany wymagają uzyskania pozytywnej opinii uprawnionej jednostki.

5a

Sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 5, jest odpłatne.

5b

Wysokość odpłatności za sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 5, powinna odpowiadać

kosztom jej sporządzenia, przy czym nie może przekraczać wysokości przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok ustalenia wysokości tych kosztów i jest określana przez kierownika

uprawnionej jednostki w uzgodnieniu z zainteresowaną stroną.

5c

Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany przekazać kopię operatu

rybackiego i opinii, o której mowa w ust. 5, do katastru wodnego, w sposób i w terminie

określonym w umowie, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2.

6.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, określi sposoby sporządzania

i opiniowania operatu rybackiego, szczegółowe wymagania, jakim powinien odpowiadać

operat rybacki, a także wskaże jednostki uprawnione do opiniowania operatów rybackich.

7.

Minister, określając sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego oraz wymagania,

jakim powinien odpowiadać operat rybacki, wskaże niezbędne elementy, które powinny

być zawarte w operacie rybackim i zaopiniowane przez uprawnioną jednostkę. Minister

uwzględni potrzebę opracowania i zaopiniowania szczegółowej charakterystyki obwodu

rybackiego oraz planu gospodarki rybackiej obejmującego w szczególności informacje

o nakładach rzeczowo-finansowych, zasadach i warunkach odtwarzania zasobów ryb z gatunków

wędrownych lub zagrożonych pogarszającymi się warunkami rozrodu naturalnego w wodach

obwodu rybackiego.

1.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy opinia do operatu rybackiego jest

wadliwa, nierzetelna lub obciążona błędem, który uniemożliwia dokonanie oceny prowadzenia

gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim, na wniosek marszałka województwa, minister

właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, nakazać uprawnionemu

do rybactwa przekazanie operatu rybackiego do ponownego zaopiniowania, określając

termin przekazania operatu do ponownego zaopiniowania.

2.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, podaje się szczegółowo okoliczności przemawiające

za koniecznością ponownego zaopiniowania operatu rybackiego.

3.

Do operatu rybackiego przekazanego do ponownego zaopiniowania przepisy art. 6a ust.

5a-5c stosuje się odpowiednio.

1.

Jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym mowa w art. 6b ust. 1, nie przekazał operatu

rybackiego do ponownego zaopiniowania w terminie wyznaczonym ostateczną decyzją, o

której mowa w art. 6b ust. 1, albo ponownie wydana opinia uprawnionej jednostki jest

negatywna, uprawnienie do prowadzenia gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim zawiesza

się, z mocy prawa, odpowiednio od dnia upływu terminu przekazania operatu do ponownego

zaopiniowania albo od dnia doręczenia uprawnionemu do rybactwa negatywnej opinii.

2.

W przypadku negatywnej opinii sporządza się nowy operat rybacki w porozumieniu z organem

administracji publicznej wykonującym uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa

śródlądowego.

3.

W przypadku nieprzekazania operatu rybackiego do ponownego zaopiniowania lub w przypadku

braku porozumienia, o którym mowa w ust. 2, przepis art. 13 ust. 7 ustawy - Prawo

wodne stosuje się odpowiednio.

Sprawy wszczęte na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym w brzmieniu dotychczasowym i niezakończone wydaniem karty wędkarskiej albo karty

łowiectwa podwodnego podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów dotychczasowych.

1

Za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie ryb wędką lub kuszą, przy czym dopuszcza

się, w miejscu i w czasie prowadzenia połowu ryb wędką, pozyskiwanie ryb na przynętę

przy użyciu podrywki wędkarskiej.

1a

Ryby przeznaczone na przynętę mogą być wprowadzone wyłącznie do wód, z których zostały

pozyskane.

2.

Amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument uprawniający do takiego

połowu, zwany dalej „kartą wędkarską” lub „kartą łowiectwa podwodnego”, a jeżeli połów

ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa - posiadająca ponadto jego zezwolenie.

2a

Posiadanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, potwierdza dokument wydany w postaci

papierowej lub elektronicznej przez uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim określający

podstawowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb ustalone przez uprawnionego

do rybactwa wynikające z potrzeby prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w tym

obwodzie rybackim, uwzględniającej w szczególności wymiary gospodarcze, limity połowu,

czas, miejsce i technikę połowu ryb. Zezwolenie może także wprowadzać warunek prowadzenia

rejestru amatorskiego połowu ryb, a w przypadku wprowadzenia tego warunku - określać

sposób prowadzenia tego rejestru.

3.

Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione osoby do lat 14, z tym że mogą

one uprawiać amatorski połów ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej

taką kartę.

4

Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni

cudzoziemcy czasowo przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający

zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z obowiązku tego są także zwolnione osoby uprawiające

amatorski połów ryb w wodach znajdujących się w obiektach przeznaczonych do chowu

lub hodowli ryb, jeżeli uzyskały od uprawnionego do rybactwa zezwolenie na połów w

tych wodach.

5

Kartę wędkarską oraz kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, która złożyła z wynikiem pozytywnym

egzamin ze znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb przed komisją egzaminacyjną,

o której mowa w ust. 7a. Z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające

średnie lub wyższe wykształcenie z zakresu rybactwa.

6

Kartę wędkarską wydaje się osobie, która ukończyła 14 lat. Kartę łowiectwa podwodnego

wydaje się osobie, która ukończyła 18 lat.

7

Za wydanie karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego pobiera się opłatę, której

wysokość powinna odpowiadać kosztom jej wydania.

7a

Uprawniona do powołania komisji egzaminacyjnej jest organizacja społeczna, której

statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony ryb oraz rozwoju amatorskiego połowu

ryb, określona w przepisach wydanych na podstawie art. 21 pkt 2. Za przeprowadzenie

egzaminu organizacja społeczna może pobrać opłatę w celu pokrycia kosztów jego przeprowadzenia.

7b

Członkiem komisji egzaminacyjnej może być osoba, która

1)

posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie ochrony oraz połowów ryb;

2)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo albo umyślne wykroczenie

przeciwko przepisom o rybactwie śródlądowym, przepisom o rybołówstwie, przepisom o

łowiectwie, przepisom o ochronie przyrody lub przepisom o ochronie zwierząt.

8.

Uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie amatorskiego połowu ryb

może pobierać opłatę w wysokości przez siebie ustalonej.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 4a ust. 2 i art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od

dnia jej wejścia w życie.

1.

Zabrania się połowu ryb

1)

w wypadkach określonych przepisami o ochronie przyrody;

2)

o wymiarach ochronnych;

3)

w okresie ochronnym;

3a

z naruszeniem limitu połowu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 21;

4)

w odległości mniejszej niż 50 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących

wodę;

5)

sieciami, wędkami lub kuszami innymi niż określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 21;

6)

przez wytwarzanie w wodzie pola elektrycznego charakterystycznego dla prądu zmiennego;

7)

środkami trującymi i odurzającymi;

8)

narzędziami kaleczącymi, z wyjątkiem sznurów hakowych, pęczków hakowych, haczyka wędki

i harpuna kuszy;

9)

materiałami wybuchowymi;

10)

przez ich głuszenie;

11)

więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb łososiowatych i lipieni -

więcej niż jedną wędką;

12

wędką

a)

w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego

do rybactwa oraz oznakowanych przez uprawnionego do rybactwa krześlisk,

b)

w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu

ryb kuszą,

c)

przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły, z wyjątkiem łowienia ryb

pod lodem,

d)

wytwarzającą w wodzie pole elektryczne;

13)

kuszą

a)

ryb łososiowatych i węgorzy,

b)

na szlaku żeglownym,

c)

od dnia 15 października do dnia 15 maja,

d)

przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie,

e)

w odległości mniejszej niż 75 m od innych osób oraz ustawionych w wodzie narzędzi

połowowych.

2.

Zabrania się pozyskiwania ikry ryb, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, oraz niszczenia

ikry złożonej na tarliskach i krześliskach.

W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy czynności związane

z dokonywaniem oceny, o której mowa w art. 6 ust. 2a ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą również wykonywać osoby niespełniające

wymagań w zakresie wykształcenia określonych w art. 6 ust. 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1

Ryby złowione z naruszeniem przepisów art. 8 ust. 1 pkt 1-3a, jeżeli są żywe, niezwłocznie

wypuszcza się do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.

2.

Jeżeli podczas jednego połowu masa ryb, wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekroczy

10% w razie użycia narzędzia ciągnionego, a 5% w razie użycia narzędzia stawnego -

niezwłocznie wypuszcza się wszystkie ryby do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej

staranności.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Zabrania się

1

przechowywania, posiadania, przewożenia, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu ikry

i ryb złowionych lub pozyskanych z naruszeniem przepisów art. 8 i 9;

2)

wprowadzania do obrotu ryb pochodzących z amatorskiego połowu ryb.

2.

Osoba fizyczna lub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana

posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb.

Zabrania się połowu ryb i raków przez wyciąganie ich z nor oraz naruszania nor.

1.

Publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące dzieli się na obwody rybackie.

1a.

Do obwodu rybackiego nie włącza się wód znajdujących się w granicach parku narodowego

lub rezerwatu przyrody, w których jest zabronione wykonywanie rybactwa, oraz wód w

sztucznych zbiornikach wodnych przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb i innych organizmów

wodnych, usytuowanych na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących,

jeżeli wody w tych zbiornikach sztucznie zajęły grunty, które nie stanowią własności

publicznej.

2.

Obwód rybacki składa się z

1)

zasadniczego obwodu rybackiego oraz

2)

uzupełniającego obwodu rybackiego.

3.

Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników wodnych, rzek, kanałów lub

cieków naturalnych niezbędnych do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej

gospodarki rybackiej.

4.

Uzupełniający obwód rybacki obejmuje wody płynące dopływów zasadniczego obwodu rybackiego,

na których uprawniony do rybactwa okresowo wykonuje czynności związane z prowadzeniem

racjonalnej gospodarki rybackiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności

połowy tarlaków, zarybiania oraz zabiegi ochronne.

5.

W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko jedna osoba fizyczna albo

prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

1.

W miejscach szczególnie przydatnych do prowadzenia chowu lub hodowli ryb mogą być

ustanawiane obręby hodowlane, w ramach obwodu rybackiego lub poza nim.

2.

Wstęp do obrębu hodowlanego wymaga uzgodnienia z uprawnionym do rybactwa.

3.

W obrębie hodowlanym nie obowiązują uprawnionego do rybactwa zakazy, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, oraz nakaz określony w art. 20 ust. 2.

4.

Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych odcinkach cieków wpadających

do morza.

1.

W ramach obwodu rybackiego, w wodach, w których znajdują się miejsca stałego tarła

oraz rozwoju narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą być ustanawiane

obręby ochronne.

2.

W obrębach ochronnych zabrania się połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w

szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej,

uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk.

1.

Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia

i znosi obwody rybackie.

2.

Obręby ochronne ustanawia lub znosi zarząd województwa, w drodze uchwały, z urzędu

albo na wniosek uprawnionego do rybactwa lub właściwego dyrektora regionalnego zarządu

gospodarki wodnej. Obręb ochronny ustanawia się na czas nieokreślony albo na czas

określony.

2a.

W przypadku konieczności zniesienia obwodu rybackiego na wodach objętych formami ochrony

przyrody obwód rybacki znosi się po upływie terminu, na który została zawarta umowa,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, chyba że uprawniony do rybactwa wyrazi zgodę

na wcześniejsze rozwiązanie umowy.

2b.

Obręb hodowlany ustanawia marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej,

na wniosek uprawnionego do rybactwa, który prowadzi działalność w zakresie chowu i

hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

2c.

Obręb hodowlany znosi marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, na

wniosek uprawnionego do rybactwa albo z urzędu, jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym

mowa w ust. 2b, trwale zaprzestał prowadzenia w obrębie hodowlanym działalności w

zakresie chowu lub hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb.

2d.

Uchwałę zarządu województwa podjętą w sprawie, o której mowa w ust. 2, ogłasza się

w sposób zwyczajowo przyjęty oraz w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

3.

Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego wymaga zawarcia umowy pomiędzy

uprawnionymi do rybactwa.

Uprawniony do rybactwa jest obowiązany oznakować obręby hodowlane i ochronne.

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli,

ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, marszałek województwa może,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu

ryb w obrębach ochronnych.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w przypadkach, o których mowa w ust. 1, może,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu ochrony ryb i zapewnienia rybom możliwości

odbycia tarła

1)

marszałek województwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązać

a)

użytkownika wód do umożliwienia swobodnego przepływu ryb, jeżeli przepływ taki nie

jest możliwy z przyczyn zależnych od tego użytkownika,

b)

uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim do zawieszenia połowu ryb niektórych

gatunków, z użyciem wybranych rybackich narzędzi i urządzeń połowowych

- w określonych wodach i na czas niezbędny do zapewnienia rybom ochrony i możliwości

odbycia tarła;

2)

zarząd województwa może, w drodze uchwały, wskazać miejsce i czas, w którym obowiązuje

całkowity albo częściowy zakaz uprawiania amatorskiego połowu ryb.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

W przypadku uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków

określonych w decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, zarząd województwa wszczyna postępowanie

egzekucyjne dotyczące obowiązków o charakterze niepieniężnym.

6.

Uchwałę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz

w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

7.

Zabrania się uprawiania amatorskiego połowu ryb w miejscu i w czasie wskazanym w uchwale,

o której mowa w ust. 3 pkt 2.

1.

Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości

łożyska wody płynącej jest możliwe wyłącznie na wodach niezaliczonych do wód śródlądowych

żeglownych i wymaga zezwolenia starosty.

2.

Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na wodach śródlądowych żeglownych

na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty,

wydanego w uzgodnieniu z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych

oraz organem administracji żeglugi śródlądowej.

3.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać uprawnionego do rybactwa,

miejsce wystawiania narzędzi, ich rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu.

1.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw, w sprawach dotyczących

rybactwa właściwy jest marszałek województwa, na którego terenie znajduje się większa

część powierzchni obwodu rybackiego.

2.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica powiatów, w sprawach dotyczących

rybactwa właściwy jest starosta powiatu, na którego terenie znajduje się większa część

powierzchni obwodu rybackiego.

1.

W wypadku wystąpienia wody poza linię brzegu, zabrania się czynienia przeszkód w jej

odpływie.

2.

Uprawniony do rybactwa może wejść na zalany grunt w celu połowu ryb. Posiadaczowi

gruntu zalanego wodą przysługuje odszkodowanie za szkody związane z wejściem na jego

grunt i połowem ryb.

3.

Ryby niewyłowione w ciągu miesiąca od zalania gruntu stanowią pożytki, do których

pobierania jest uprawniony posiadacz gruntu.

4.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania gruntów nastąpiło połączenie

się z wodami użytkowanymi przez innego uprawnionego do rybactwa.

1

Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe może posiadać wyłącznie

1)

uprawniony do rybactwa;

2)

osoba, o której mowa w art. 5;

3)

osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu tymi narzędziami

i urządzeniami;

4)

dyrektor parku narodowego i uprawnione przez niego osoby - w celu wykonywania ochrony

ryb na wodach parku narodowego.

2.

Sprzęt pływający służący do połowu ryb podlega obowiązkowi oznakowania i rejestracji.

3.

Rejestrację sprzętu, o którym mowa w ust. 2, prowadzi starosta.

3a.

Oznakowanie sprzętu pływającego służącego do połowu ryb powinno zawierać numer rejestracyjny

składający się z dwuliterowego oznaczenia województwa, myślnika, trzyliterowego oznaczenia

powiatu, myślnika, czterocyfrowej liczby od 0001 do 9999 odpowiadającej kolejnemu

numerowi wpisu do rejestru oraz litery „R” - oznaczającej uprawnionego do rybactwa

albo „A” - oznaczającej sprzęt pływający służący do amatorskiego połowu ryb.

3b.

Sejmik województwa ustala, w drodze uchwały, trzyliterowe oznaczenie powiatu, o którym

mowa w ust. 3a.

4.

Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia rybackie i urządzenia

połowowe w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela.

5.

Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody narzędzi rybackich i urządzeń

połowowych.

6

Amatorski połów ryb przy użyciu sprzętu pływającego, o którym mowa w ust. 2, odbywa

się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu żeglarstwa, określonych w przepisach

o żegludze śródlądowej.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, w drodze rozporządzenia, określa

1)

szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb;

2)

organizację społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i

połowu ryb;

3)

wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłat pobieranych

za ich wydanie;

4)

szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe,

zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych, oznakowania

obrębów i sprzętu pływającego służącego do połowu ryb oraz rejestracji tego sprzętu,

w tym dwuliterowe oznaczenie województwa, o którym mowa w art. 20 ust. 3a.

1.

Tworzy się Państwową Straż Rybacką.

2.

Zadaniem Państwowej Straży Rybackiej jest kontrola przestrzegania ustawy oraz przepisów

wydanych na jej podstawie.

3.

Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną podległą bezpośrednio

wojewodzie.

3a.

Państwowa Straż Rybacka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4.

Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w organach administracji państwowej

i podlegają przepisom ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 269 oraz z 2014 r. poz. 1199), z uwzględnieniem przepisu art. 26 ust. 1 niniejszej ustawy.

5.

W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma

prawo do otrzymania bezpłatnego umundurowania, oznak służbowych, odznaki służbowej,

odzieży specjalnej i wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie pełnienia

obowiązków służbowych.

6.

W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybackiej

może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych.

7.

Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej Straży Rybackiej, określający

szczegółową organizację i sposób działania tej straży.

W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest

uprawniony do

1)

kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów

stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do

obrotu;

2)

kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych

do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu;

3)

zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności

ustalenia ich posiadacza;

4)

żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzania kontroli,

a w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia

a)

legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości,

b)

odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby

należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć,

c

zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty

te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni do sądu,

d)

kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku w miejscach

związanych z połowem ryb,

e)

przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających

przepadkowi,

f)

doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku Policji osób, w stosunku

do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia dalszych czynności wyjaśniających;

5

dokonywania czynności wyjaśniających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, które

zostały określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela

publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w tych sprawach;

6)

nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w ustawie;

7)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do

jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach

do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach

o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy;

8)

wstępu i wjazdu

a)

do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz na tereny obrębów hodowlanych,

b)

na tereny pozostające w administracji urzędów morskich, na tereny lasów, zakładów

przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych, gospodarstw rolnych w zakresie

niezbędnym do prowadzenia kontroli na wodach przyległych do tych terenów,

c

na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni, młynów i tartaków wodnych,

przepompowni oraz innych urządzeń piętrzących wodę, z wyjątkiem terenów i obiektów

Sił Zbrojnych, Straży Granicznej i Policji oraz innych, których szczególne przeznaczenie

stanowi informacje niejawne o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne”;

9)

prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych w pkt 8 bez konieczności

uzyskania zgody ich właściciela lub użytkownika;

10

noszenia broni palnej krótkiej i broni sygnałowej;

11

noszenia kajdanek zakładanych na ręce, ręcznych miotaczy substancji obezwładniających,

pałki służbowej i przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii

elektrycznej.

1

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3 i 8-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. poz. 628, z późn. zm., strażnik Państwowej Straży Rybackiej może użyć środków przymusu bezpośredniego,

o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a i pkt

13 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.

2

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i pkt 2 oraz w art. 47 pkt 1, 3, 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja

2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, strażnik Państwowej Straży Rybackiej może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

3

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie

tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

4.

(uchylony)

5

Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej czynności, o których mowa

w art. 23, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

6.

Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki przysługują uprawnienia

określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do

1)

Straży Parku Narodowego - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody;

2)

Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa;

3)

strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.

7.

(uchylony)

8

Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w art. 23, przysługuje zażalenie

do prokuratora.

9.

Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają

z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego.

10

Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki

1)

współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją - mając na względzie ustawowe

zadania tych podmiotów oraz konieczność zapewnienia poprawnej i skutecznej współpracy;

2)

posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej i sygnałowej oraz amunicji

do niej oraz środków przymusu bezpośredniego, a także sprawowania przez Policję nadzoru

w tym zakresie nad Strażą - mając na względzie konieczność uniemożliwienia dostępu

do broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego osobom trzecim, potrzebę ochrony

ewidencji przed uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą, a także zapewnienie efektywnego

nadzoru nad Strażą.

1.

Rada powiatu, na wniosek starosty, może utworzyć Społeczną Straż Rybacką albo wyrazić

zgodę na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej przez zainteresowane organizacje społeczne

lub uprawnionych do rybactwa.

1a.

Regulamin Społecznej Staży Rybackiej uchwala rada powiatu.

2.

Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej jest współdziałanie z Państwową Strażą Rybacką

w zakresie kontroli przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie.

3.

Nadzór specjalistyczny nad Społeczną Strażą Rybacką sprawuje wojewoda poprzez komendanta

wojewódzkiego Państwowej Straży Rybackiej.

4.

Strażnikiem Społecznej Straży Rybackiej może być osoba posiadająca kwalifikacje strażnika

Państwowej Straży Rybackiej.

5.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, w drodze rozporządzenia, określa

1)

zasady sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 3;

2)

ramowy regulamin Społecznej Straży Rybackiej, określający szczegółową organizację

i sposób działania tej straży.

1.

Strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej przysługują uprawnienia, o których mowa w

art. 23 pkt 1-3 i 4 lit. b.

2.

Strażnik Społecznej Straży Rybackiej podczas i w związku z wykonywaniem czynności,

o których mowa w art. 23 pkt 1-3 i 4 lit. b

1)

korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym;

2)

jest obowiązany nosić oznakę Społecznej Straży Rybackiej oraz na żądanie okazywać

legitymację wystawioną przez starostę.

1.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, określa prawa i obowiązki

pracownicze, zasady wynagradzania, wzory oznak, legitymacji służbowej, odznaki służbowej

i umundurowania strażników Państwowej Straży Rybackiej oraz wzór oznaki i legitymacji

strażnika Społecznej Straży Rybackiej.

2.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki współpracy

Państwowej Straży Rybackiej ze Społeczną Strażą Rybacką, mając na względzie skuteczność

zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb, raków i minogów w powierzchniowych

wodach śródlądowych oraz zwalczania przez Państwową Straż Rybacką i Społeczną Straż

Rybacką obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami i minogami.

1.

Uprawniony do rybactwa, który

1)

nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4a ust. 1 lub w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 4a ust. 2,

2)

korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybackiego lub wbrew założeniom

tego operatu lub prowadzi gospodarkę rybacką z naruszeniem przepisu art. 6c

- podlega karze grzywny nie niższej niż 100 zł.

2.

W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia

o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.

3.

W szczególnie rażących przypadkach, sąd może dodatkowo orzec zakaz składania oferty

do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego, na okres od roku do

3 lat.

4.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez właściwego marszałka województwa.

1.

Kto

1)

dokonuje połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa, nie posiadając przy sobie upoważnienia,

o którym mowa w art. 5,

2)

dokonując amatorskiego połowu ryb

a)

nie posiada przy sobie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego lub używa

tej karty mimo sądowego orzeczenia o odebraniu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa

podwodnego,

b)

nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bądź nie stosuje się do warunków

zezwolenia lub nie prowadzi rejestru amatorskiego połowu ryb, jeżeli zezwolenie zobowiązuje

do jego prowadzenia,

3)

dokonuje połowu ryb z naruszeniem art. 7 ust. 1a,

4)

narusza przepis art. 16 lub przepisy wydane na podstawie art. 21 pkt 4, nie oznakowując

obrębu hodowlanego albo ochronnego lub niewłaściwie je oznakowując, lub nie będąc

do tego uprawnionym, umieszcza takie oznakowanie lub niszczy oznakowanie obrębu hodowlanego

albo ochronnego,

5)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 13 ust. 2 wstępuje do obrębu hodowlanego bez

uzgodnienia terminu, miejsca lub sposobu wejścia do obrębu hodowlanego z uprawnionym

do rybactwa w tym obrębie albo wstępuje do obrębu hodowlanego niezgodnie z tymi uzgodnieniami,

6)

dokonuje połowu ryb, wykorzystując do tego sprzęt pływający niezarejestrowany lub

nieoznakowany albo oznakowany niezgodnie z przepisami art. 20 ust. 2 lub art. 21 pkt

4,

7)

dokonuje amatorskiego połowu ryb z naruszeniem art. 20 ust. 6

- podlega karze grzywny albo karze nagany.

2.

Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza się odpowiednio za usiłowanie, podżeganie i

pomocnictwo w popełnieniu czynu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3-7.

3

W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może orzec o podaniu orzeczenia

o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.

4.

W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może dodatkowo orzec, odpowiednio

1)

na rzecz pokrzywdzonego

a)

obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub

b)

uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej

wartości przywłaszczonych ryb;

2)

przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były

przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio

lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa;

3)

trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie

do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez

osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym.

5.

O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy

organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.

6.

Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów

niestanowiących własności sprawcy.

7.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Kto

1)

dokonując połowu ryb, narusza zakaz określony w art. 8 ust. 1 pkt 1-5 lub 11-13,

2)

dokonując amatorskiego połowu ryb

a)

używa podrywki wędkarskiej niezgodnie z art. 7 ust. 1,

b)

narusza zakaz określony w art. 10 ust. 1 pkt 2,

c)

narusza zakaz określony w art. 17 ust. 7,

3)

narusza określone w art. 2 ust. 1 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ust.

2 warunki chowu, hodowli lub połowu organizmów żyjących w wodzie innych niż ryby,

4)

dokonuje zarybień niezgodnie z art. 4b ust. 1,

5)

nie stosuje się do nakazu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2,

6)

dokonuje połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa, nie posiadając dokumentu stwierdzającego

upoważnienie, o którym mowa w art. 5,

7)

narusza przepis art. 20 ust. 1, 4 lub 5

- podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny nie niższej niż 200 zł.

2.

Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza się odpowiednio za usiłowanie, podżeganie i

pomocnictwo w popełnieniu czynu, o którym mowa w ust. 1.

3

W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może orzec o podaniu orzeczenia

o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.

4.

W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może dodatkowo orzec, odpowiednio

1)

na rzecz pokrzywdzonego

a)

obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub

b)

uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej

wartości przywłaszczonych ryb;

2)

przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były

przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio

lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa;

3)

trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie

do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez

osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym.

5.

O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy

organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.

6.

Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów

niestanowiących własności sprawcy.

7.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1, następuje w trybie przewidzianym przepisami

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Kto

1)

poławia raka szlachetnego lub błotnego, nie będąc do tego uprawnionym,

2)

nie będąc uprawnionym do rybactwa albo osobą poławiającą na jego rzecz, poławia ryby

rybackimi narzędziami lub urządzeniami połowowymi,

3)

narusza zakaz określony w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 1,

4)

narusza zakaz określony w art. 3i, art. 8 ust. 1 pkt 6-10 i ust. 2, art. 10 ust. 1

pkt 1, art. 11, art. 14 ust. 2 lub art. 19 ust. 1,

5)

nie stosuje się do nakazu, o którym mowa w art. 10 ust. 2,

6)

dokonuje połowu ryb niezgodnie z otrzymanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 17 ust.

1 lub 2,

7)

przegradza łożysko wody płynącej sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi bez zezwolenia,

o którym mowa w art. 17a ust. 1 lub 2, albo przegradza to łożysko niezgodnie z tym

zezwoleniem

- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia

o skazaniu do publicznej wiadomości, na koszt skazanego.

3.

W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd dodatkowo orzeka, odpowiednio

1)

na rzecz pokrzywdzonego

a)

obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub

b)

uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej

wartości przywłaszczonych ryb;

2)

przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były

przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio

lub pośrednio z przestępstwa;

3)

trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie

do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez

osobę skazaną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym;

4)

zakaz składania oferty do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego

na okres od roku do 3 lat.

4.

O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, sąd powiadamia właściwy

organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.

5.

Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów

niestanowiących własności sprawcy.

(pominięty)

Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie

(Dz. U. Nr 35, poz. 357, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r.

„Przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 23a ust. 10 ustawy zmienianej w art. 58 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 23a ust. 10 ustawy zmienianej w

art. 58, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.