Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 39

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kierujący pojazdem samochodowym oraz osoba przewożona takim pojazdem wyposażonym w

pasy bezpieczeństwa są obowiązani korzystać z tych pasów podczas jazdy, z zastrzeżeniem

ust. 3, 3b i 3c.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

osoby mającej zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do używania pasów bezpieczeństwa;

”

,

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

żołnierza Żandarmerii Wojskowej podczas wykonywania czynności ochronnych;

”

,

-

w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 10 i 11 w brzmieniu

„

10)

dziecka w wieku poniżej 3 lat przewożonego pojazdem kategorii M2 i M3;

11)

dziecka przewożonego na zasadach przewidzianych w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów

środkami publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1138, z późn. zm..

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Kierujący pojazdem kategorii M2 i M3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, wyposażonym w pasy bezpieczeństwa jest

obowiązany do poinformowania osób przewożonych pojazdem o obowiązku korzystania z

tych pasów podczas jazdy, chyba że zostały one o tym obowiązku poinformowane

1)

przez znajdującą się w pojeździe osobę kierującą przewożoną grupą lub

2)

za pomocą urządzenia audiowizualnego, lub

3)

za pomocą znaku umieszczonego w widoczny sposób przy każdym miejscu siedzącym, zgodnego

ze wzorem określonym w załączniku do dyrektywy Rady z dnia 16 grudnia 1991 r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania

pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach (91/671/EWG)

(Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991, str. 26, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 353, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą nr 91/671/EWG”.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W pojeździe kategorii M1, N1, N2i N3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, wyposażonym w pasy bezpieczeństwa lub

urządzenia przytrzymujące dla dzieci, dziecko mające mniej niż 150 cm wzrostu jest

przewożone, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 3b, w foteliku bezpieczeństwa

dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci, zgodnym z

1)

masą i wzrostem dziecka oraz

2)

właściwymi warunkami technicznymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej lub w

regulaminach EKG ONZ dotyczących urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojeździe.

”

,

e)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Foteliki bezpieczeństwa dla dziecka oraz inne urządzenia przytrzymujące dla dzieci

są instalowane w pojeździe, zgodnie z zaleceniami producenta urządzenia, wskazującymi,

w jaki sposób urządzenie może być bezpiecznie stosowane.

3b.

Zezwala się na przewożenie w pojeździe kategorii M1, N1, N2i N3,o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, na tylnym siedzeniu pojazdu, dziecka mającego

co najmniej 135 cm wzrostu przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa w przypadkach,

kiedy ze względu na masę i wzrost dziecka nie jest możliwe zapewnienie fotelika bezpieczeństwa

dla dziecka lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci zgodnego z warunkami,

o których mowa w ust. 3.

3c.

Zezwala się na przewożenie w pojeździe kategorii M1 i N1,o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, na tylnym siedzeniu pojazdu, trzeciego

dziecka w wieku co najmniej 3 lat, przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa,

w przypadku gdy dwoje dzieci jest przewożonych w fotelikach bezpieczeństwa dla dziecka

lub innych urządzeniach przytrzymujących dla dzieci, zainstalowanych na tylnych siedzeniach

pojazdu i nie ma możliwości zainstalowania trzeciego fotelika bezpieczeństwa dla dziecka

lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.

”

,

f)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepis ust. 3 nie dotyczy przewozu dziecka

1)

taksówką;

2)

specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 757, z późn. zm.;

3)

pojazdem Policji, Straży Granicznej lub straży gminnej (miejskiej);

4)

mającego zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do przewożenia w foteliku bezpieczeństwa

dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci.

”

,

g)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Zaświadczenia lekarskie, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, zawierają

1)

imię i nazwisko;

2)

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),

a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu

potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;

3)

okres ważności;

4)

znak graficzny zgodny ze wzorem określonym w art. 5 dyrektywy nr 91/671/EWG.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu

określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń lekarskich, o których mowa w ust.

2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, kierując się przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi obowiązkowego

stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach

oraz mając na uwadze potrzebę ujednolicenia stosowanych dokumentów.

”

;

2)

w art. 45 w ust. 2

a)

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

przewożenia w foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym

dla dzieci dziecka siedzącego tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pojazdu

samochodowego wyposażonego w poduszkę powietrzną dla pasażera, która jest aktywna

podczas przewożenia dziecka;

5)

przewożenia dziecka w wieku poniżej 3 lat w pojeździe kategorii M1, N1, N2i N3,o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, niewyposażonym w pasy bezpieczeństwa i

fotelik bezpieczeństwa dla dziecka lub w pasy bezpieczeństwa i inne urządzenie przytrzymujące

dla dzieci;

”

,

b)

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

przewożenia na przednim siedzeniu pojazdu samochodowego, poza fotelikiem bezpieczeństwa

dla dziecka lub innym urządzeniem przytrzymującym dla dzieci, dziecka mającego mniej

niż 150 cm wzrostu.

”

;

3)

w art. 80k w ust. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

niedopełnieniem obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa lub przewożenia dziecka

w foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci;

”

.

Orzeczenia lekarskie o przeciwwskazaniu do używania pasów, o których mowa w art. 39

ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność

przez okres, na jaki zostały wydane, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.