Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 marca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kontroli skarbowej

1.

Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa

oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności

stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych.

2.

Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem

innych państwowych osób prawnych oraz zapobieganie i ujawnianie przestępstw określonych

w art. 228-231 Kodeksu karnego popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy

1)

kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania

i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności

pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych;

2)

ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej;

3)

kontrola źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych

źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych;

4)

kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami

pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, z wyłączeniem

kontroli celowości wykorzystania środków zaliczanych do dochodów własnych i subwencji

ogólnej jednostki samorządu terytorialnego;

5)

kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków, o których mowa

w pkt 4;

6)

kontrola prawidłowości przekazywania środków własnych do budżetu Unii Europejskiej;

7)

audyt gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegającymi

zwrotowi środkami z innych źródeł zagranicznych, w tym certyfikacja i wydawanie deklaracji

zamknięcia, zwany dalej „audytem”;

8)

badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem wykorzystania

i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności ujawnianie niedoborów, a także

innych szkód w tym mieniu;

9)

badanie wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa;

10)

kontrola rzetelności wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez Skarb

Państwa poręczeń i gwarancji;

11)

kontrola zgodności wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub gwarantował

Skarb Państwa, z ich przeznaczeniem;

12)

zapobieganie i wykrywanie naruszeń krajowych przepisów celnych oraz ściganie naruszeń

krajowych lub wspólnotowych przepisów celnych przez wykonywanie nadzoru transgranicznego

osób, miejsc, środków transportu i towarów oraz dostawy kontrolowanej, w rozumieniu

Konwencji sporządzonej na podstawie Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i współpracy między administracjami

celnymi, sporządzonej w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r.

(Dz. U. z 2008 r. Nr 6, poz. 31);

13)

(uchylony)

14)

kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych do ich składania - zatrudnionych

lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych administracji celnej, podatkowej

oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym w urzędzie obsługującym tego ministra;

14a)

(uchylony)

14b)

zapobieganie i ujawnianie przestępstw, o których mowa w art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;

15)

(uchylony)

16)

badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych

w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń

dewizowych, a także warunków wykonywania działalności kantorowej;

17)

(uchylony)

18)

współdziałanie ze Służbą Celną w zakresie zwalczania przestępstw skarbowych, o których

mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego.

2.

W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3,

badaniu może podlegać również rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz

prawidłowość obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostek

samorządu terytorialnego.

2a.

W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3,

kontrola może obejmować również rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie

przestępstw i wykroczeń przeciwko prawom własności intelektualnej.

3.

(uchylony)

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony)

1.

Audyt obejmuje sprawdzenie

1)

skuteczności funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli;

2)

prawidłowości rachunków;

3)

prawidłowości i zgodności z prawem wydatków;

4)

wywiązywania się z warunków finansowania pomocy.

2.

Audyt jest przeprowadzany w

1)

instytucjach zarządzających, certyfikujących, pośredniczących, wdrażających, instytucji

płatniczej, podmiotach zaangażowanych w realizację wspólnych programów finansowanych

ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz agencjach płatniczych, o

których mowa w odrębnych przepisach,

2)

podmiotach i jednostkach organizacyjnych wydatkujących, przekazujących i otrzymujących

środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7,

3)

podmiotach i jednostkach obowiązanych do wywiązywania się z warunków, o których mowa

w ust. 1 pkt 4

- zwanych dalej „audytowanymi”.

3.

Audyt jest wykonywany z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu.

4.

Audyt wykonuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

5.

Czynności w zakresie audytu wykonują inspektorzy kontroli skarbowej i pracownicy jednostek

organizacyjnych kontroli skarbowej, zwani dalej „inspektorami” i „pracownikami”, zatrudnieni

w

1)

wyodrębnionej komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3, właściwej w

sprawach audytu - na podstawie upoważnienia wydanego przez Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej, lub

2)

urzędach kontroli skarbowej - na podstawie upoważnienia wydanego przez Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej lub z jego upoważnienia przez dyrektora urzędu kontroli

skarbowej.

6.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub z jego upoważnienia dyrektor urzędu kontroli

skarbowej sporządzają

1)

sprawozdanie;

2)

opinię, w tym certyfikat albo deklarację zamknięcia.

7.

Sprawozdanie lub opinię doręcza się audytowanemu. Sprawozdanie lub opinia mogą być

doręczone również podmiotom wymienionym w art. 27 ust. 5 pkt 2-4.

8.

Inspektor lub pracownik, w związku z wykonywaniem czynności w zakresie audytu, może

żądać od podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, i ich kontrahentów przedstawienia

dokumentów w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności oraz przeprowadzić oględziny.

Z czynności tych sporządza się protokół.

9.

Do audytu

1)

nie stosuje się przepisów rozdziału 3, z wyjątkiem art. 13 ust. 6 i 8, art. 13c i

32, które stosuje się odpowiednio;

2)

przepisy rozdziałów 1, 2, 3, art. 143 oraz rozdziałów 5, 6, 9, 10, 11, 14, 16, 22 i 23 działu

IV oraz art. 285a-287 i art. 289 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

1.

Kontroli skarbowej podlegają

1)

zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub państwowych funduszy

celowych;

2)

wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

4;

3)

zobowiązani do wywiązywania się z warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5;

4)

władający i zarządzający mieniem państwowym;

5)

spółki z udziałem Skarbu Państwa, podmioty wykorzystujące mienie przekazane przez

Skarb Państwa oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa;

6)

beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz podmioty, za

które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował;

7)

osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych administracji

celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym tego ministra, zobowiązane do

składania oświadczeń o stanie majątkowym;

8)

(uchylony)

9)

podmiot przekazujący środki własne do budżetu Unii Europejskiej.

2.

Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.

1.

Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób wykorzystywania środków budżetowych

oraz mienia państwowego na cele specjalne w jednostkach organizacyjnych podległych,

podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej

Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu oraz w jednostkach organizacyjnych

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

2.

Rada Ministrów określi cele, o których mowa w ust. 1, oraz organy, zasady i tryb przeprowadzania

kontroli wykorzystania środków budżetowych i mienia państwowego na te cele.

1.

Kontrolę skarbową w zakresie i trybie określonym w niniejszej ustawie sprawują organy

kontroli skarbowej.

1a.

(uchylony)

2.

(uchylony)

2a.

(uchylony)

3.

Przepisy dotyczące kontroli skarbowej nie naruszają przewidzianych w odrębnych ustawach

oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych uprawnień

do kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 2 i 3, przysługujących właściwym rzeczowo organom.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

Dzień 31 lipca ustanawia się Dniem Skarbowości.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej oraz państwowe i samorządowe jednostki

organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać informacje oraz

udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz inspektorom i pracownikom przy wykonywaniu

zadań określonych w ustawie.

2.

Przy wykonywaniu swoich zadań organy kontroli skarbowej są uprawnione do nieodpłatnego

korzystania z informacji gromadzonych w aktach spraw, zbiorach danych, ewidencjach

i rejestrach przez organy administracji rządowej i samorządowej, sądy, państwowe i

samorządowe jednostki organizacyjne oraz państwowe osoby prawne, w tym również z informacji

zapisanych w formie elektronicznej, z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w

odrębnych przepisach.

2a.

Organy, sądy oraz jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 2, prowadzące zbiory

danych, ewidencje i rejestry, mogą wyrazić zgodę na udostępnianie, za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, informacji zgromadzonych w tych zbiorach, ewidencjach

i rejestrach organom kontroli skarbowej, bez konieczności składania wymaganych odrębnymi

przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli organ ten posiada

1)

system przetwarzania danych posiadający funkcjonalność użytkową umożliwiającą odnotowanie

w systemie, komu, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane zostały udostępnione;

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające dostęp do danych osobom

nieuprawnionym.

2b.

Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji zgodnie z ust. 2a może nastąpić po złożeniu

przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej

oświadczenia o posiadaniu systemu i zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2a.

3.

Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania organów

kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników z organami i jednostkami, o których

mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.

1

Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi organami i instytucjami

państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami odpowiedzialnymi za ochronę interesów

finansowych Unii Europejskiej, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie

niezbędnym dla realizacji zadań ustawowych.

2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w celu wymiany informacji, zawierać

z właściwą władzą państwa członkowskiego Unii Europejskiej porozumienia w zakresie

przebywania upoważnionych przedstawicieli tej władzy w siedzibach organów kontroli

skarbowej oraz ich obecności w toku postępowań kontrolnych.

(utracił moc)

1.

Organy kontroli skarbowej w celu realizacji ustawowych zadań w zakresie, o którym

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, mogą zbierać i wykorzystywać informacje, w tym dane

osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej

oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających

bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego oraz przetwarzać

je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby,

której dane te dotyczą.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są udostępniane na podstawie postanowienia organu

kontroli skarbowej, w terminie i formie określonej przez ten organ. W uzasadnieniu

postanowienia należy wskazać okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania

żądanych informacji.

3.

Podmiotowi, do którego skierowano postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje

zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

1.

Jeżeli organ kontroli skarbowej posiada uprawdopodobnione informacje o posługiwaniu

się rachunkiem bankowym w celu prowadzenia niezgłoszonej do opodatkowania działalności

gospodarczej, uzyskiwania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach

lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, uzyskiwania przychodów niezadeklarowanych

albo przychodów nieujawnionych w złożonych deklaracjach, i jest to konieczne do realizacji

kontroli skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, instytucje finansowe,

o których mowa w art. 33 ust. 1-5, są obowiązane na żądanie organu kontroli skarbowej

udostępnić i przekazać dane identyfikujące posiadacza tego rachunku bankowego. Art.

33b ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli organ kontroli skarbowej posiada informacje o ogłoszeniach i reklamach wskazujących

na prowadzenie działalności gospodarczej i jest to konieczne do realizacji kontroli

skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, wydawca i redaktor dziennika

lub czasopisma, nadawca programów radiowych i telewizyjnych oraz usługodawca świadczący

usługi drogą elektroniczną w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1422) są obowiązani na żądanie organu kontroli skarbowej do udzielenia posiadanych informacji

o firmie i adresie przedsiębiorców lub imionach, nazwiskach i adresach osób fizycznych

zamieszczających te ogłoszenia i reklamy, pozwalających na ich identyfikację.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy art. 7c ust. 2 i 3 stosuje się

odpowiednio.

Do postanowień, o których mowa w art. 7c i 7d, przepisy rozdziałów 14-16 działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

1.

Organami kontroli skarbowej są

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ kontroli skarbowej;

2)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad dyrektorami

urzędów kontroli skarbowej;

3)

dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

1a.

Do wyłączenia dyrektora urzędu kontroli skarbowej stosuje się odpowiednio art. 131 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. W przypadku wyłączenia sprawę załatwia dyrektor urzędu kontroli skarbowej wyznaczony

przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

2.

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów

na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3.

Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje, spośród kandydatów wyłonionych w drodze

konkursu, oraz odwołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, z zastrzeżeniem ust. 9.

4.

Do konkursu mogą przystąpić wyłącznie osoby, które

1)

posiadają wyższe wykształcenie magisterskie;

2)

spełniają kryteria określone w art. 39 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5 albo spełniają kryteria

określone w art. 39 ust. 1 pkt 1-4 oraz są wpisane na listę doradców podatkowych.

5.

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej.

6.

Konkurs polega na przeprowadzeniu postępowania egzaminacyjnego. W toku postępowania

egzaminacyjnego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do wykonywania zadań na stanowisku

dyrektora urzędu kontroli skarbowej, predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności

kierownicze.

7.

Konkurs przeprowadza się, jeżeli do konkursu zgłosiło się co najmniej 2 uczestników.

W wyniku konkursu wyłania się 1 kandydata.

8.

Do czasu powołania dyrektora urzędu kontroli skarbowej w drodze konkursu, minister

właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej wyznacza osobę pełniącą obowiązki dyrektora urzędu kontroli skarbowej.

9.

W razie braku odpowiedniej liczby uczestników do przeprowadzenia konkursu lub gdy

żaden z kandydatów nie uzyska pozytywnej opinii Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej,

minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej powołuje dyrektora urzędu kontroli skarbowej bez przeprowadzenia

konkursu.

9a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 8 i 9, osoba, której powierza się pełnienie obowiązków

albo którą powołuje się na stanowisko dyrektora urzędu kontroli skarbowej, musi spełniać

warunki, o których mowa w ust. 4.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób organizowania i tryb przeprowadzania konkursu, szczegółowe wymagania podlegające

sprawdzeniu w toku postępowania egzaminacyjnego oraz skład komisji konkursowej, uwzględniając

potrzebę sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz wszechstronnego sprawdzenia kwalifikacji

i predyspozycji osób przystępujących do konkursu.

1.

Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i urząd

obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

siedziby urzędów kontroli skarbowej,

2)

organizację urzędów kontroli skarbowej

- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia właściwej organizacji wykonywania zadań z

zakresu kontroli skarbowej oraz administracyjny podział terytorialny państwa.

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, nadaje statut

urzędom kontroli skarbowej.

1.

Właściwość miejscowa Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej obejmuje całe terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej ustala się według miejsca

zamieszkania albo adresu siedziby kontrolowanego, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2 pkt

11 i art. 10a.

2a.

Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora urzędu kontroli skarbowej, właściwym

organem jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Przepisy art. 10 ust. 2 pkt 11

i art. 10a stosuje się.

3.

Jeżeli podmiot posiada oddziały na obszarze właściwości miejscowej innego dyrektora

urzędu kontroli skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia

czynności kontrolnych w tym oddziale jest uprawniony również inspektor upoważniony

przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce położenia

tego oddziału.

4.

Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego

pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby w toku postępowania zmieniły

się podstawy właściwości.

5.

Jeżeli postępowanie kontrolne dotyczy okresu, w którym właściwym miejscowo był inny

organ kontroli skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania, właściwym do prowadzenia

postępowania za cały okres objęty postępowaniem jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej

właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego postępowania.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

terytorialny zasięg działania dyrektorów urzędów kontroli skarbowej, biorąc pod uwagę

1)

konieczność zapewnienia realizacji zadań dyrektorów urzędów kontroli skarbowej również

na obszarze kilku województw lub ich części;

2)

dostępność organów kontroli skarbowej;

3)

administracyjny podział terytorialny państwa;

4)

konieczność zapobiegania równoczesnemu podejmowaniu czynności w tej samej sprawie

przez organy kontroli skarbowej oraz powstawaniu sporów o właściwość między organami

kontroli skarbowej.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością

1)

(uchylony)

2)

dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,

3)

inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych,

4)

inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust.

1,

5)

pracowników wywiadu skarbowego

- w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

1)

określa zadania urzędów kontroli skarbowej;

1a)

sprawuje kontrolę wewnętrzną urzędów kontroli skarbowej;

2)

organizuje szkolenia inspektorów, pracowników wywiadu skarbowego oraz pracowników

zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust. 1;

3)

organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej i zapewnia jego współdziałanie

z systemem informacji innych instytucji, organizacji państwowych i samorządowych;

4)

powołuje spośród inspektorów wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej i ich odwołuje;

5)

upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych lub oddelegowanych do wykonywania

zadań służbowych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych

do przeprowadzania czynności kontrolnych, a także, w uzasadnionych przypadkach, decyduje

o zmianie inspektora lub pracownika prowadzącego czynności kontrolne;

5a)

wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;

5b)

wydaje wyniki kontroli;

6)

ustala plany kontroli;

6a)

przekazuje Komisji Europejskiej plany kontroli w zakresie kontroli środków pochodzących

z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z innych źródeł

zagranicznych;

7)

(uchylony)

8)

analizuje wyniki działalności kontroli skarbowej i przedstawia ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych propozycje ich wykorzystania;

9)

uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się kontrolą

skarbową;

10)

ustala zasady i kryteria dokonywania ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art.

39 ust. 2a;

11)

może wyznaczyć dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do wszczęcia i przeprowadzenia

postępowania kontrolnego, kontroli podatkowej lub przeprowadzenia innej czynności

w sprawach z zakresu kontroli skarbowej, także poza właściwością miejscową dyrektora

urzędu kontroli skarbowej;

12)

prowadzi działalność analityczną i prognostyczną w odniesieniu do negatywnych zjawisk

występujących w zakresie kontroli skarbowej oraz przedstawia w tym zakresie informacje

i analizy organom administracji rządowej;

13)

zapewnia przy pomocy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o

których mowa w art. 11g ust. 1, ochronę fizyczną i techniczną inspektorom i pracownikom,

a w uzasadnionych przypadkach także innym osobom, organom i instytucjom państwowym.

2a.

(uchylony)

2b.

Kontrola wewnętrzna jest prowadzona przez inspektorów lub pracowników komórki organizacyjnej,

o której mowa w ust. 3, na podstawie upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej w celu weryfikacji informacji o nieprawidłowościach w zakresie działalności

urzędów kontroli skarbowej oraz ujawnienia i usunięcia nieprawidłowości.

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy

komórek organizacyjnych wyodrębnionych w tym celu w strukturze urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz koordynuje ich prace.

4.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może podawać do wiadomości publicznej zbiorczą

informację dotyczącą działalności kontroli skarbowej.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb postępowania w zakresie kontroli wewnętrznej, biorąc pod uwagę potrzebę

zapewnienia sprawności i skuteczności przeprowadzania kontroli, bieżącego reagowania

na informacje o występujących nieprawidłowościach i ich usuwania oraz uwzględniając

zakres nadzoru sprawowanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w uzasadnionych przypadkach może przekazać,

w drodze postanowienia, wszczęte postępowanie kontrolne, kontrolę podatkową lub inną

czynność w sprawach z zakresu kontroli skarbowej, w tym w sprawach, o których mowa

w art. 10 ust. 2 pkt 11, do dalszego prowadzenia innemu dyrektorowi urzędu kontroli

skarbowej.

2.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się kontrolowanemu oraz właściwym organom

kontroli skarbowej.

3.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, nie służy zażalenie.

4.

Czynności podjęte w postępowaniu kontrolnym lub w trakcie kontroli podatkowej pozostają

w mocy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieruje pracą urzędu kontroli skarbowej.

2.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w szczególności

1)

organizuje pracę urzędu kontroli skarbowej i jest przełożonym zatrudnionych w nim

inspektorów oraz innych pracowników;

2)

ustala plany kontroli;

3)

upoważnia inspektorów i pracowników do przeprowadzenia czynności kontrolnych;

3a)

wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;

3b)

wydaje wynik kontroli;

4)

dokonuje w uzasadnionych przypadkach zmiany inspektora lub pracownika prowadzącego

czynności kontrolne;

5)

może podawać do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące działalności kontroli

skarbowej na terenie objętym zasięgiem działania urzędu kontroli skarbowej;

6)

prowadzi działalność analityczną i prognostyczną w odniesieniu do negatywnych zjawisk

występujących w zakresie kontroli skarbowej oraz przedstawia w tym zakresie informacje

i analizy organom administracji rządowej;

7)

zapewnia przy pomocy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o

których mowa w art. 11g ust. 1, ochronę fizyczną i techniczną inspektorom i pracownikom,

a za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej także innym osobom, organom i

instytucjom państwowym.

1.

Inspektorzy i pracownicy mają prawo do

1)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;

2)

zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu i ładunku

w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego;

3)

zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu przeprowadzenia kontroli

przewożonych towarów lub dokumentów przewozowych dotyczących tych towarów, a także

badania towarów i pobierania ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego

paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego;

3a

przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. poz. 628, z późn. zm., lub konwoju, o którym mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy;

4)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorców

i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej

osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

1a.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przysługują inspektorom i pracownikom

wyłącznie w związku z realizacją zadań ustawowych określonych w art. 2 ust. 1 pkt

2, 3 i 14b, art. 10 ust. 2 pkt 13 oraz art. 11 ust. 2 pkt 7, w tym również w związku

z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa i

wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe.

2.

Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność zdjęcia nałożonych

uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają obowiązek ponownego nałożenia

zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści odpowiedniego dokumentu.

3.

Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania czynności

umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a w szczególności

do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności.

4.

Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na zasadność

lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.

5

Inspektorzy i pracownicy wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania doprowadzenia

lub konwoju, jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia

lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego zachowania się.

1.

W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do

poszanowania godności człowieka oraz respektowania innych praw i wolności obywatelskich.

2.

Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności służbowych w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osób i przedsiębiorców, których

te czynności dotyczą.

3.

Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki pozostające

w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są bezcelowe lub

okazały się nieskuteczne.

4.

W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

5.

Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych może być dokonywane

tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników, znajdujących się w pobliżu oznakowanego

pojazdu służbowego.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając w szczególności zapewnienie

jednoznacznej identyfikacji pojazdów.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań lekarskich,

o których mowa w ust. 4, przypadki uzasadniające potrzebę niezwłocznego udzielenia

osobie zatrzymanej pierwszej pomocy medycznej lub potrzebę poddania jej niezbędnym

badaniom lekarskim, a także czas i organizację tych badań oraz sposób ich dokumentowania,

mając na celu ochronę zdrowia osoby zatrzymanej.

1.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje

zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora rejonowego.

2.

Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2-4 sporządza się protokół, a z czynności

wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 - notatkę służbową.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, sposób i szczegółowy tryb wykonywania czynności, o których mowa w art. 11a

ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2,

2)

sposób i tryb współpracy z Policją w zakresie wykonywanych czynności,

3)

wzory dokumentów stosowanych w sprawach zatrzymania osoby i kontroli rodzaju paliwa

używanego do napędu pojazdu mechanicznego

- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawności i skuteczności wykonywanych czynności

oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3 i 8-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, inspektorzy i pracownicy mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa

w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, pkt 12 lit. a, pkt 13 i 18 tej ustawy,

oraz środków przeznaczonych do pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód,

z wyłączeniem materiałów wybuchowych, lub wykorzystać te środki.

2.

Inspektorzy i pracownicy mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać

1)

w przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a, b, e i pkt 2 oraz art. 47 pkt 1, pkt 2 lit. a i pkt 3-6 ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej;

2)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni palnej było dopuszczalne

w przypadkach określonych w art. 45 pkt 1 lit. a i pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej;

3)

w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, jeżeli ucieczka tej osoby

stwarza zagrożenie życia lub zdrowia inspektora, pracownika lub innej osoby lub istnieje

uzasadnione podejrzenie, że osoba zatrzymana może użyć materiałów wybuchowych, broni

palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu.

3.

W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym z jej używaniem,

inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 11g

ust. 1.

4.

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie

tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

1

Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2, 3 i 3a oraz art. 11f ust. 1 i

2, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych

kontroli skarbowej. Inspektorom i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe

i broń służbowa. Art. 11f ust. 4 stosuje się odpowiednio.

2.

W urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych działa komórka

organizacyjna właściwa do prowadzenia działań na całym terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, a także w zakresie koordynacji działań komórek organizacyjnych utworzonych

w urzędach kontroli skarbowej oraz nadzoru nad nimi.

3.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej może realizować zadania wykonywane przez komórki

organizacyjne, o których mowa w ust. 1, poza obszarem swojego działania za zgodą Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

uzbrojenie przysługujące pracownikom komórek kontroli skarbowej, o których mowa w

ust. 1;

2)

kryteria i tryb przydziału broni służbowej;

3)

wzory umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli skarbowej,

w której pracownik jest zatrudniony;

4)

sposób noszenia umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli

skarbowej, w której pracownik jest zatrudniony;

5)

normy umundurowania, uwzględniając okres używalności jego składników;

6)

normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych, zasady jego przyznawania

i użytkowania.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, wykaz

komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, oraz liczbę zatrudnionych w nich

pracowników i inspektorów.

1.

Postępowanie kontrolne jest prowadzone zgodnie z planem kontroli.

2.

Plany kontroli ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej stosownie do zadań określonych

przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

3.

Postępowanie kontrolne może być również prowadzone poza planem kontroli, na podstawie

uzyskanych informacji lub materiałów albo przeprowadzonych analiz.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu w formie postanowienia.

1a.

Do wszczęcia postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio art. 282b i art. 282c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia

o wszczęciu postępowania kontrolnego.

3.

Organ kontroli skarbowej może w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego przeprowadzić

kontrolę podatkową.

4.

Kontrola podatkowa jest prowadzona na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego

przez organ kontroli skarbowej.

5.

Wszczęcie kontroli podatkowej następuje poprzez doręczenie kontrolowanemu lub osobie,

o której mowa w art. 281a, albo osobie wymienionej w art. 284 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, upoważnienia do jej przeprowadzenia. O zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej organ

kontroli skarbowej nie zawiadamia kontrolowanego.

6.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej jest wydawane przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

wskazanie podstawy prawnej;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności

kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 8, jeżeli osoby takie będą brać udział

w czynnościach kontrolnych;

5)

numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników;

6)

oznaczenie kontrolowanego;

7)

wskazanie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8)

zakres kontroli;

9)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

7.

Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami, po okazaniu

legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

8

W czynnościach kontrolnych mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, w tym przedstawiciele instytucji

Unii Europejskiej, osoby uprawnione na podstawie porozumień, o których mowa w art.

7a ust. 2, a w zakresie realizacji wspólnych programów finansowanych ze środków pochodzących

z budżetu Unii Europejskiej - także przedstawiciele innych państw.

9.

Kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych

oraz doręczeniu postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego. W takim przypadku

upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej doręcza się bez zbędnej zwłoki,

jednak nie później niż w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli. Przepis art. 284a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

10.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Inspektor lub pracownik, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym

lub kontrolą podatkową, może żądać od kontrahentów kontrolowanego, z wyjątkiem osób

fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w okresie objętym postępowaniem

kontrolnym lub kontrolą podatkową, przedstawienia dokumentów, w zakresie objętym postępowaniem

kontrolnym lub kontrolą podatkową, w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności.

Z czynności tych sporządza się protokół.

2.

Za kontrahentów kontrolowanego uważa się także wszystkie podmioty prowadzące działalność

gospodarczą uczestniczące w dostawie tego samego towaru lub usługi będące zarówno

dostawcami, jak i nabywcami biorącymi udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie

towaru lub usługi. W takim przypadku żądanie, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć

wyłącznie dokumentów związanych z tą dostawą towaru lub usługi.

3.

Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta

kontrolowanego znajdują się poza obszarem działania organu kontroli skarbowej, czynności,

o których mowa w ust. 1, na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor

lub pracownik upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy ze względu na miejsce

zamieszkania, siedzibę lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta.

Inspektor lub pracownik, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym

lub kontrolą podatkową, w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5, jest

uprawniony do żądania przedstawienia dokumentów i dokonywania oględzin we wszystkich

miejscach realizacji projektu finansowanego ze środków pochodzących z budżetu Unii

Europejskiej, w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym lub kontrolą podatkową.

Jeżeli miejsce realizacji projektu znajduje się poza obszarem działania organu kontroli

skarbowej, czynności na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor lub

pracownik upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy ze względu na miejsce

realizacji projektu.

(uchylony)

1.

Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów,

do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest obowiązany przekazać temu organowi

poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tego oświadczenia - w terminie 14 dni

od dnia otrzymania żądania.

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, nie stosuje się art. 13 ust. 9, art. 13b, art. 27 ust. 1 pkt

7 oraz art. 284 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

3.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, stosuje się odpowiednio

art. 285a, z zastrzeżeniem ust. 4, oraz art. 288 ustawy - Ordynacja podatkowa, również

w zakresie kontroli oświadczeń osób nieprowadzących działalności gospodarczej.

4.

Kontrolę oświadczeń o stanie majątkowym przeprowadza się przede wszystkim w siedzibie

jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej.

(uchylony)

1.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji, określone w art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania kontrolnego w zakresie objętym tym

postępowaniem, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Kontrolowany może, w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 24 ust. 4, skorygować w zakresie

objętym postępowaniem kontrolnym uprzednio złożoną deklarację podatkową.

3.

Na możliwość skorygowania deklaracji organ kontroli skarbowej wskazuje, wyznaczając

stronie termin, o którym mowa w art. 24 ust. 4.

4.

Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych,

z wyjątkiem korekty złożonej zgodnie z ust. 2.

5.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje nadal po zakończeniu postępowania

kontrolnego w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

5a.

Do korekty deklaracji złożonej po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania

kontrolnego, a w przypadkach, gdy nie stosuje się zawiadomienia - złożonej zgodnie

z ust. 2, przepisu art. 56 § 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie stosuje się.

6.

Kontrolowany ma obowiązek, nie później niż w terminie 3 dni, zawiadomić organ kontroli

skarbowej o złożeniu do właściwego organu podatkowego korygującej deklaracji zgodnie

z ust. 2 oraz o złożeniu deklaracji korygującej deklarację złożoną zgodnie z ust.

2.

7.

Organ podatkowy informuje niezwłocznie właściwy organ kontroli skarbowej o złożeniu

korygującej deklaracji zgodnie z ust. 2 oraz o złożeniu deklaracji korygującej deklarację

złożoną zgodnie z ust. 2.

(uchylone)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy mają zastosowanie

przepisy dotychczasowe.

2.

Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, jeżeli od dnia stwierdzenia niewykonania

obowiązków, o których mowa w art. 12 ustawy wymienionej w art. 26, upłynęło 5 lat

licząc od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca przed dniem wejścia w życie ustawy naruszył przepisy

ustawy wymienionej w art. 26, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca przed dniem wejścia w życie ustawy stosował ceny urzędowe

lub marże handlowe urzędowe z naruszeniem przepisów ustawy wymienionej w art. 26 i

w ten sposób osiągnął kwotę nienależną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne

1)

decyzją w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, gdy

a

ustalenia dotyczą podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości

naczelników urzędów skarbowych, podatku akcyzowego oraz podatku od wydobycia niektórych

kopalin, z zastrzeżeniem ust. 2,

b)

ustalenia dotyczą opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie

lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych, z zastrzeżeniem

pkt 2 lit. a,

c)

w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu;

2)

wynikiem kontroli, gdy

a)

ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4

i 5 i ust. 2,

b)

ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie innym niż wymieniony w pkt 1, w szczególności

w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym, albo gdy nieprawidłowości nie stwierdzono,

c)

kontrolowany złożył zgodnie z art. 14c ust. 2 korygującą deklarację obejmującą w całości

stwierdzone nieprawidłowości.

2.

Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne decyzją, o której mowa w art. 115 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, jeżeli kontrolowana spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna

została rozwiązana w trakcie postępowania kontrolnego.

3.

Jeżeli kontrolowany złoży korygującą deklarację w zakresie nieprawidłowości stwierdzonych

w postępowaniu kontrolnym zakończonym wynikiem kontroli, o którym mowa w ust. 1 pkt

2 lit. c, organ kontroli skarbowej, który wydał wynik kontroli, podejmuje, w formie

postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, zakończone postępowanie kontrolne.

Czynności przeprowadzone w postępowaniu kontrolnym, które jest podejmowane, pozostają

w mocy.

4.

Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza kontrolowanemu

7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

5.

Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie została doręczona w terminie

6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, nie nalicza się odsetek za

zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego do dnia doręczenia decyzji.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił

się kontrolowany lub jego przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych

od organu.

(uchylony)

Rada Ministrów dokona analizy wpływu niniejszej ustawy na sektor wydobywczy miedzi

i srebra oraz sektor finansów publicznych oraz przedłoży Sejmowi odpowiednią informację

w tym zakresie, nie później niż w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Decyzję, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, doręcza się kontrolowanemu

oraz organowi podatkowemu właściwemu dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania

kontrolnego, reprezentującemu Skarb Państwa, który staje się wierzycielem obowiązków

wynikających z tej decyzji.

1a

W przypadku decyzji,o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a, w zakresie podatku

akcyzowego lub podatku od wydobycia niektórych kopalin, wierzycielem obowiązków wynikających

z tej decyzji jest właściwy dyrektor izby celnej.

2.

Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji jest nadawany przez organ podatkowy wymieniony

w ust. 1.

1.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, służy odwołanie do właściwego

dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania kontrolnego dyrektora izby skarbowej

lub dyrektora izby celnej - jeżeli decyzję wydał dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej,

odwołanie służy do dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej właściwego ze

względu na siedzibę urzędu kontroli skarbowej, którego dyrektor wydał decyzję.

2.

Od decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, wydanych przez Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej oraz od decyzji w sprawach stwierdzenia nieważności

decyzji, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej oraz o wznowieniu postępowania,

wydanych przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo przez dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, nie służy odwołanie.

3.

Od decyzji, o których mowa w ust. 2, stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie

sprawy przez organ, który wydał decyzję. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.

4.

Właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej jest

1)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej, jeżeli

decyzja została wydana przez ten organ;

2)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, jeżeli decyzja została wydana przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej, z tym że w tym przypadku postępowanie może być wszczęte

wyłącznie z urzędu.

5.

Do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej właściwy jest organ kontroli skarbowej,

który ją wydał.

6.

Organem właściwym w sprawach o wznowienie postępowania jest dyrektor urzędu kontroli

skarbowej, jeżeli wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

7.

Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie dyrektora urzędu kontroli

skarbowej, o wznowieniu postępowania rozstrzyga Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej,

który równocześnie wyznacza dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do przeprowadzenia

postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

8.

W sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wynik kontroli powinien zawierać

1)

oznaczenie organu kontroli skarbowej;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

datę wydania;

4)

zakres postępowania kontrolnego;

5)

powołanie podstawy prawnej;

6)

końcowe ustalenia i wnioski w zakresie ustalonym w art. 24 ust. 1 pkt 2;

7)

termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez organ kontroli skarbowej;

8)

podpis organu kontroli skarbowej.

2.

Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu oraz, z uwzględnieniem ust. 4, właściwemu

organowi lub dysponentowi części budżetowej, któremu, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości,

doręcza się ponadto dokumentację z czynności kontrolnych. Jeżeli wynik kontroli zawiera

ustalenia obejmujące zagadnienia należące do właściwości różnych organów, każdemu

z tych organów doręcza się wyciąg z wyniku kontroli i dokumentację zawierającą ustalenia

w sprawie, w której właściwy jest ten organ.

3.

Jeżeli w wyniku postępowania kontrolnego zostały stwierdzone nieprawidłowości, organ

lub dysponent części budżetowej, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany, w terminie

3 miesięcy od dnia doręczenia wyniku kontroli lub wyciągu z wyniku kontroli, zawiadomić

organ kontroli skarbowej, który wydał wynik kontroli, o sposobie wykorzystania zawartych

w nim ustaleń lub o przyczynach ich niewykorzystania.

4.

Wynik kontroli w zakresie oświadczenia o stanie majątkowym doręcza się wnioskodawcy

postępowania kontrolnego.

5.

Wynik kontroli i dokumentacja z czynności kontrolnych w zakresie środków pochodzących

z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z innych źródeł

zagranicznych mogą być przekazane

1)

właściwej instytucji zarządzającej;

2)

organom Unii Europejskiej;

3)

osobom uprawnionym na podstawie zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

4)

przedstawicielom innych państw w zakresie realizacji wspólnych programów finansowanych

ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.

6.

Kontrolowany jest obowiązany, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 4, w ciągu

30 dni po upływie terminu określonego w ust. 1 pkt 7, poinformować organ kontroli

skarbowej o sposobie usunięcia wskazanych nieprawidłowości.

7.

Organ kontroli skarbowej może zwrócić się do kontrolowanego o dodatkowe wyjaśnienia

w związku z informacją, o której mowa w ust. 6.

Przepisów art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli ustalenia postępowania

kontrolnego dotyczą spraw zakończonych decyzją organu podatkowego. W tym przypadku

organ kontroli skarbowej wydaje wynik kontroli, który przekazuje właściwemu dla kontrolowanego

w dniu zakończenia postępowania kontrolnego organowi podatkowemu oraz kontrolowanemu.

(uchylony)

(uchylony)

1.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

1a.

(uchylony)

2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

organ kontroli skarbowej - organ podatkowy;

2)

inspektor kontroli skarbowej albo osoba dokonująca czynności kontrolnych, o której

mowa w art. 38 ust. 3 - kontrolującego;

3)

postępowanie kontrolne - postępowanie podatkowe, o którym mowa w dziale IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;

4)

kontrola podatkowa - kontrolę, o której mowa w dziale VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

3.

Jeżeli przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa zobowiązują kontrolujących do okazania

legitymacji służbowej, kontrolujący, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zobowiązany jest

do okazania legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora

Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 89, poz. 804 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703).

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może

zwrócić się do sprawującego nadzór nad kontrolowanym lub do właściwego organu z notą

sygnalizacyjną informującą o dostrzeżonych nieprawidłowościach.

2.

Jednostka, do której nota sygnalizacyjna została skierowana, jest obowiązana, w terminie

30 dni od dnia doręczenia tej noty, zawiadomić Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej o sposobie wykorzystania zawartych w niej

informacji lub o przyczynach jej niewykorzystania.

3.

Jeżeli w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w ustalaniu lub w poborze zobowiązań

podatkowych przez organy gminy, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor

urzędu kontroli skarbowej zawiadamia o tym właściwą izbę obrachunkową.

4.

(uchylony)

1.

Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie

o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego

w zakresie

1)

posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami

bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,

z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców

i odbiorców;

2)

posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych

pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów

i stanów tych rachunków;

3)

zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających

z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia

ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;

4)

nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,

a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5)

obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

2.

Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się odpowiednio do innych niż banki podmiotów prowadzących

przedsiębiorstwa maklerskie.

3.

Przepisy ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.

4.

Towarzystwo funduszy inwestycyjnych, na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, jest obowiązane do sporządzania

i przekazywania informacji o dacie nabycia, liczbie, cenie i wartości nabytych jednostek

uczestnictwa oraz o dacie odkupienia, liczbie i wartości odkupionych jednostek uczestnictwa,

kwocie wypłaconej uczestnikowi funduszu za odkupione jednostki uczestnictwa, a także

o dacie i kwocie dochodów funduszu wypłaconych uczestnikowi. Przepis ust. 1, w części

dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio.

5.

Zakład ubezpieczeń, osoby i podmioty, przy pomocy których zakład ubezpieczeń wykonuje

czynności ubezpieczeniowe, oraz towarzystwo emerytalne, na pisemne żądanie Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, są obowiązane

do sporządzenia i przekazania informacji o stronie umowy ubezpieczeniowej lub o osobie

będącej członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz o wpłaconych i wypłaconych

kwotach w związku z zawartymi umowami ubezpieczeniowymi oraz w związku z uczestnictwem

w otwartym funduszu emerytalnym. Przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek wystąpienia

z żądaniem, stosuje się odpowiednio.

6.

Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1-5, następuje nieodpłatnie.

7.

W żądaniach, o których mowa w ust. 1-5, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo

dyrektor urzędu kontroli skarbowej określa zakres informacji oraz termin ich przekazania.

8.

Żądania, o których mowa w ust. 1-5, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich

przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje

niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych.

1.

Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art.

33 ust. 1-5, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli

skarbowej może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim

wezwaniu kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia

instytucji finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio

1)

nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo

2)

nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych

w art. 33 ust. 1-5 o przekazanie tych informacji, albo

3)

w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia,

o których mowa w pkt 1 lub 2, albo

4)

udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi

z instytucji finansowej.

2.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji;

2)

dowody potwierdzające, że

a)

kontrolowany odmówił udzielenia informacji lub

b)

kontrolowany nie wyraził zgody na udzielenie organowi kontroli skarbowej upoważnienia

do zażądania tych informacji, lub

c)

w terminie określonym przez organ kontroli skarbowej kontrolowany nie udzielił informacji

albo upoważnienia.

3.

Instytucje finansowe wymienione w art. 33 ust. 1-5 odmawiają udzielenia informacji,

jeżeli żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli

skarbowej nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2.

4.

Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę

wzajemnego zaufania między instytucjami finansowymi a ich klientami. Przepisy art.

33 ust. 6-8 stosuje się odpowiednio.

5.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej składają

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych półroczne sprawozdania zawierające

informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu postępowań w sprawach o przestępstwa

i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, a także postępowań

kontrolnych, w porównaniu z liczbą spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji

określonych w art. 33.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi, łącznie ze

sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.

1.

W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe prowadzonego przez inspektora jako finansowy organ postępowania

przygotowawczego lub w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej albo Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dostęp do

informacji uzyskanych w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, przysługuje wyłącznie

inspektorowi prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne, pracownikowi dokonującemu

czynności kontrolnych i ich przełożonemu oraz właściwym organom kontroli skarbowej.

2.

Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, należy przechowywać

w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

3.

Po zakończeniu postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe lub postępowania kontrolnego informacje uzyskane w

trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, są wyłączane z akt sprawy i przechowywane

zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych; Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej dokonuje w aktach sprawy adnotacji

o wyłączeniu informacji.

4.

Ponowne włączenie do akt sprawy informacji uzyskanych w trybie, o którym mowa w art.

33 lub 33a, następuje wyłącznie w przypadkach określonych w art. 24 ust. 3 i art.

34a.

1.

Informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej, w tym na podstawie

art. 7c i 7d, stanowią tajemnicę skarbową, z wyjątkiem informacji gromadzonych i przetwarzanych

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-7.

1a.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może wyrazić zgodę na ujawnienie przez dyrektorów

urzędów kontroli skarbowej oraz kierowników komórek organizacyjnych, o których mowa

w art. 10 ust. 3, określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową, z wyłączeniem

informacji stanowiących tajemnicę inną niż skarbowa i objętych ochroną na podstawie

odrębnych ustaw, wskazując jednocześnie sposób udostępnienia i wykorzystania ujawnianych

informacji.

1b.

Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1a, może nastąpić wyłącznie ze względu na ważny

interes publiczny oraz gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów kontroli skarbowej

lub jeżeli ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo obywateli do ich rzetelnego

informowania o działaniach kontroli skarbowej i jawności życia publicznego.

1c.

Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1a, następuje w formie pisemnej, na uzasadniony

wniosek dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub kierownika komórki organizacyjnej,

o której mowa w art. 10 ust. 3.

2.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej są obowiązani

1)

inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej;

2)

osoby, o których mowa w art. 13 ust. 8;

3)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w

urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

4)

osoby odbywające staż, praktykę zawodową lub studencką w jednostkach organizacyjnych

kontroli skarbowej.

3.

Osoby wymienione w ust. 2 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej

treści

„

Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy

o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.

”

.

4.

Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia, stażu,

praktyki zawodowej lub studenckiej w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej.

5.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono

informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą

skarbową.

1.

Akta zawierające informacje wymienione w art. 33 organy kontroli skarbowej udostępnią

wyłącznie

1)

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej - w toku postępowania podatkowego lub postępowania w sprawach o przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe;

1a)

Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu

praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

2)

organom podatkowym albo innym organom kontroli skarbowej - w razie złożenia odwołania

od decyzji lub w związku z wszczętym, na podstawie uprzednio wydanego postanowienia,

postępowaniem podatkowym albo w związku z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia

skarbowe;

3)

sądowi administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi;

4)

Rzecznikowi Praw Obywatelskich - w związku z jego udziałem w postępowaniu przed sądem

administracyjnym;

5)

Prokuratorowi Generalnemu - na wniosek właściwego prokuratora

a)

w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego,

b)

w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed sądem administracyjnym;

6)

(uchylony)

7)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu,

Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii

Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Biuru Ochrony Rządu i ich upoważnionym

pisemnie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia

postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy art.

33b ust. 1.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane

w sposób przewidziany w art. 33 ust. 7 i 8.

4.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej udostępnia

Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta,

o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 33, chyba

że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie

odrębnych przepisów.

5.

Akta niezawierające informacji, o których mowa w art. 33, organy kontroli skarbowej

udostępniają

1)

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej;

2)

organom podatkowym;

3)

innym organom kontroli skarbowej;

4)

Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej

Izbie Kontroli;

5)

sądowi, prokuratorowi, a także upoważnionym pisemnie przez prokuratora funkcjonariuszom

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub Centralnego Biura

Antykorupcyjnego - w związku z toczącym się postępowaniem;

6)

biegłym powołanym w toku postępowania kontrolnego - w zakresie określonym przez organ

kontroli skarbowej;

6a)

(uchylony)

6b)

(uchylony)

7)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach;

8)

Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia

postępowania wyjaśniającego na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1537 oraz z 2015 r. poz. 73);

9)

organom właściwym w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych - w zakresie

niezbędnym do przeprowadzenia czynności sprawdzających i postępowania na podstawie

przepisów o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych;

10)

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa - w związku z prowadzonym postępowaniem oraz

wydawaniem opinii prawnej;

11)

wojewodzie lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców - w zakresie prowadzonych postępowań

dotyczących legalizacji pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6

Upoważnieni na podstawie porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2, przedstawiciele

właściwych władz państw członkowskich Unii Europejskiej, przebywający w siedzibach

organów kontroli skarbowej, obecni w toku postępowań kontrolnych, otrzymują kopie

dokumentów zawierających informacje dotyczące tego postępowania.

1.

Organy kontroli skarbowej udostępniają informacje wynikające z akt kontroli, z wyłączeniem

informacji określonych w art. 33, organom podatkowym, innym organom kontroli skarbowej

i ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2.

Organy kontroli skarbowej są obowiązane udostępniać informacje wynikające z akt kontroli

skarbowych lub inne informacje podatkowe - w zakresie i na zasadach określonych odrębnymi

przepisami.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępniane są również

1)

organom celnym;

2)

rejonowym urzędom pracy;

3)

jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

4)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji,

Straży Granicznej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Żandarmerii Wojskowej;

4a)

Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych;

4b)

służbom statystyki publicznej w zakresie wynikającym z programu badań statystycznych

statystyki publicznej;

4c)

akredytowanym agencjom płatniczym realizującym zadania w ramach Wspólnej Polityki

Rolnej;

5)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w art. 27 ust. 2 i 5.

4.

Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2 i 3 oznacza

się klauzulą „Tajemnica skarbowa”.

Przepisy art. 34a i 34b nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 178 i

179 ustawy - Ordynacja podatkowa.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Kontrola skarbowa, w granicach określonych w art. 1, obejmuje przeprowadzanie czynności

wywiadu skarbowego przez komórki organizacyjne wchodzące w skład jednostek organizacyjnych

kontroli skarbowej, zwane dalej „wywiadem skarbowym”.

2.

Przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego polega, z zachowaniem ograniczeń wynikających

z art. 36aa-36h, na uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu i wykorzystywaniu informacji

o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach majątkowych podmiotów podlegających kontroli

skarbowej w celu wykonania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, pkt 12,

14 i 14b oraz w ust. 2, a także uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu i wykorzystywaniu

informacji o podmiotach, co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa skarbowego, o którym mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, w celu wykonywania zadania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18. Czynności w zakresie,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12, wykonuje wyłącznie wywiad skarbowy.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają wyznaczeni do ich wykonywania pracownicy

zatrudnieni w wywiadzie skarbowym, zwani dalej „pracownikami wywiadu skarbowego”.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być prowadzone w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym umożliwiających uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób

niejawny.

(utracił moc)

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego mają prawo

do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w

miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom - wyłącznie w toku

czynności podejmowanych w celu ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów

przestępstw skarbowych lub przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b, oraz

naruszeń przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej

naruszający dobra osoby, wobec której zostały podjęte.

3.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, osobie, wobec której były

one stosowane, przysługuje, w ciągu 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o ich stosowaniu,

zażalenie do Prokuratora Generalnego.

1.

W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw skarbowych lub przestępstw, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b, oraz naruszeń przepisów, o których mowa w art. 2 ust.

1 pkt 12, wywiad skarbowy może mieć udostępniane dane

1

o których mowa w art. 180c i 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 243, 817 i 1198), zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,

2)

identyfikujące podmiot korzystający z usług pocztowych oraz dotyczące faktu, okoliczności

świadczenia usług pocztowych lub korzystania z tych usług

- oraz może je przetwarzać.

2.

Podmiot prowadzący działalność telekomunikacyjną lub operator świadczący usługi pocztowe

udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1

1)

na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

2)

na pisemny wniosek pracownika wywiadu skarbowego posiadającego pisemne upoważnienie

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do występowania w jego imieniu o udostępnienie

danych, o których mowa w ust. 1;

3)

za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej pracownikowi wywiadu skarbowego posiadającemu

pisemne upoważnienie, o którym mowa w pkt 2.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych telekomunikacyjnych

odbywa się bez udziału pracowników podmiotu prowadzącego działalność telekomunikacyjną

lub przy niezbędnym ich udziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie zawarte

pomiędzy Generalnym Inspektorem Kontroli Skarbowej a tym podmiotem.

4.

Podmiot występujący z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, informację o wystąpieniu

z wnioskiem przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w każdej chwili może zażądać od Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej informacji o przyczynach uzasadniających wystąpienie

z wnioskiem, a także o sposobie wykorzystania danych uzyskanych od podmiotu prowadzącego

działalność telekomunikacyjną lub operatora świadczącego usługi pocztowe.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych nakazuje niezwłoczne, komisyjne i

protokolarne zniszczenie danych uzyskanych od podmiotu prowadzącego działalność telekomunikacyjną

lub operatora świadczącego usługi pocztowe, w przypadku gdy uzna wystąpienie z wnioskiem,

o którym mowa w ust. 2, za nieuzasadnione.

6.

Udostępnienie wywiadowi skarbowemu danych telekomunikacyjnych może nastąpić za pośrednictwem

sieci telekomunikacyjnej, jeżeli sieć ta zapewnia

1)

możliwość ustalenia pracownika wywiadu skarbowego uzyskującego dane, ich rodzaju oraz

czasu, w którym zostały uzyskane;

2)

zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp

do danych.

7.

Udostępnianie wywiadowi skarbowemu danych, o których mowa w ust. 1, następuje na koszt

podmiotu prowadzącego działalność telekomunikacyjną i operatora świadczącego usługi

pocztowe.

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez wywiad skarbowy

w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw

1)

skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

1a)

skarbowych, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli wysokość szkody

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

3)

przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie

odrębnych przepisów,

4)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną

lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

5)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, Sąd Okręgowy

w Warszawie, zwany dalej „Sądem”, na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze

postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

1a

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi

potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji lub zatarcia

dowodów przestępstwa, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, jednocześnie zwracając

się do Sądu z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia

przez Sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz nakazuje niezwłoczne

protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku jej stosowania.

3.

(uchylony)

4.

Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na

1)

kontrolowaniu treści korespondencji;

2)

kontrolowaniu zawartości przesyłek;

3)

stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji

i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych

i innych informacji przekazywanych przy pomocy sieci telekomunikacyjnych.

5.

Wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa w ust. 1, powinien

zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4)

dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania;

5)

cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.

6.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd może, na

pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

zarządzenia tej kontroli, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego

albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd, na pisemny wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora

Generalnego, może wydać postanowienie o prowadzeniu kontroli operacyjnej przez czas

oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6.

8

Do wniosków, o których mowa w ust. 2, 6 i 7, stosuje się odpowiednio ust. 1a i 5.

Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 2, 6 lub 7, zapoznaje się

z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania

kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.

9.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 2, 6 i 7, Sąd rozpoznaje na posiedzeniu, jednoosobowo,

przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków są wykonywane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator Generalny lub upoważniony

przez niego prokurator oraz przedstawiciel Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

10.

Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej, dostawca publicznie dostępnych usług

telekomunikacyjnych oraz operator świadczący usługi pocztowe są obowiązani do zapewnienia

na własny koszt warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie

przez wywiad skarbowy kontroli operacyjnej.

11.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

12.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego o wynikach

kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej

kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

13.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej. Przepis nie narusza

uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

14.

Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1, 2, 6 i 7, przysługuje zażalenie Generalnemu

Inspektorowi Kontroli Skarbowej. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

15.

(uchylony)

16.

(uchylony)

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw łączności określa, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i

postanowień, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia

materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli oraz wzory stosowanych druków

i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów.

1

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych przez wywiad skarbowy w

celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw,

o których mowa w art. 36c ust. 1, oraz naruszeń przepisów, o których mowa w art. 2

ust. 1 pkt 12, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić niejawne nadzorowanie

wytwarzania, przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu

nimi, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz jeżeli

inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne.

2.

O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zawiadamia

niezwłocznie Prokuratora Generalnego, który może nakazać zaniechanie tych czynności

w każdym czasie.

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej na bieżąco informuje Prokuratora Generalnego

o wynikach przeprowadzonych czynności.

4.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje publiczne oraz

przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty

przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości

lub w części.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając

potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

1

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności wywiadu skarbowego, w tym materiały

zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej lub niejawnego nadzorowania wytwarzania,

przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, które

1)

zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania kontrolnego, są przekazywane

właściwemu miejscowo organowi kontroli skarbowej, w razie potrzeby z wnioskiem o wszczęcie

postępowania kontrolnego;

2)

zawierają dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w

sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

przekazuje Prokuratorowi Generalnemu.

1a

Wykorzystanie dowodu uzyskanego podczas stosowania kontroli operacyjnej jest dopuszczalne

wyłącznie w postępowaniu karnym w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

w stosunku do którego jest dopuszczalne stosowanie takiej kontroli przez jakikolwiek

uprawniony podmiot, albo w postępowaniu kontrolnym prowadzonym w stosunku do osoby,

wobec której zarządzono kontrolę operacyjną.

1b

Prokurator Generalny podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania materiałów

przekazanych na podstawie art. 36d ust. 1 pkt 2. Art. 238 § 3-5 oraz art. 239 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

1c

Jeżeli w wyniku stosowania kontroli operacyjnej uzyskano dowód popełnienia przestępstwa

lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę operacyjną,

popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola operacyjna, innego

niż objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej albo popełnionego przez inną osobę, o

zgodzie na jego wykorzystanie w postępowaniu karnym w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe orzeka postanowieniem Sąd, na wniosek Prokuratora Generalnego.

1d

Wniosek, o którym mowa w ust. 1c, Prokurator Generalny kieruje do Sądu nie później

niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania materiałów zgromadzonych podczas stosowania

kontroli operacyjnej, przekazanych mu przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia tej

kontroli.

1e

Sąd wydaje postanowienie, o którym mowa w ust. 1c, w terminie 14 dni od dnia złożenia

wniosku przez Prokuratora Generalnego.

2.

W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do materiałów zgromadzonych podczas stosowania

kontroli operacyjnej lub niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania i przechowywania

przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

3

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36aa ust. 1, art.

36b ust. 1, art. 36c ust. 1 i 2 lub art. 36ca ust. 1, niezawierające dowodów pozwalających

na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo

niemające znaczenia dla postępowania kontrolnego, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu

i protokolarnemu zniszczeniu.

4.

Zniszczenie, o którym mowa w ust. 3, zarządza

1)

kierownik komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

finansów publicznych właściwej w sprawach wywiadu skarbowego - w odniesieniu do materiałów

uzyskanych w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36aa ust. 1 i art. 36b ust.

1;

2)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej - w odniesieniu do materiałów uzyskanych w

wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36c ust. 1 i 2 i art. 36ca ust. 1.

5

O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa

w ust. 3, zgromadzonych na podstawie art. 36c ust. 1 i 2 oraz art. 36ca ust. 1, Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Prokuratora

Generalnego.

1

Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub czynności

podejmowanych na podstawie art. 36b ust. 1 mogą być wykorzystywane przez organy i

jednostki organizacyjne kontroli skarbowej dla celów postępowania kontrolnego prowadzonego

w stosunku do osoby, wobec której prowadzono te czynności lub postępowanie w sprawie

o przestępstwo skarbowe.

2.

Informacje, o których mowa w ust. l, z zastrzeżeniem art. 36j, wywiad skarbowy udostępnia

1)

organom celnym i podatkowym;

2)

sądowi lub prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem;

3)

organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;

4

innym organom lub instytucjom, w tym organom lub instytucjom państw obcych - w przypadkach

i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

3.

W zakresie i na zasadach wynikających z umów lub porozumień międzynarodowych, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje określone w ust. I mogą być przekazywane

organom lub instytucjom państw obcych.

1.

Wywiad skarbowy współdziała z organami, służbami i instytucjami państwowymi uprawnionymi

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz właściwymi organami i instytucjami

państw członkowskich Unii Europejskiej, a także, w przypadkach i na zasadach określonych

w odrębnych ustawach, z innymi organami.

2.

Wywiad skarbowy może korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego,

uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, oraz przetwarzać

je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której

dane dotyczą.

3.

Administrator danych, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany udostępnić dane na

podstawie imiennego upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub kierownika

komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3. Informacja o udostępnieniu

tych danych podlega ochronie na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

4.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym

mowa w ust. 3, uwzględniając niezbędne dane pracownika wywiadu skarbowego oraz oznaczenie

administratora danych, o którym mowa w ust. 3.

5.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania

wywiadowi skarbowemu informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione

organy, służby i instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli

operacyjnej, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej i sposób przeprowadzania

wywiadu skarbowego.

Wywiad skarbowy może, w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań, korzystać

z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych.

1.

Wywiad skarbowy w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań może uzyskiwać,

gromadzić i przetwarzać informacje, w tym również dane osobowe, ze zbiorów danych

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, a w

szczególności z Krajowego Rejestru Karnego oraz Powszechnego Elektronicznego Systemu

Ewidencji Ludności. Administratorzy danych gromadzonych w tych zbiorach są obowiązani

do nieodpłatnego ich udostępniania.

2.

Organy władzy publicznej prowadzące zbiory danych, o których mowa w ust. 1, mogą,

w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych

informacji zgromadzonych w tych zbiorach określonej komórce wywiadu skarbowego, bez

konieczności składania wymaganych odrębnymi przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli

komórka wywiadu skarbowego posiada

1)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane uzyskał;

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie

z celem ich uzyskania.

1.

Pracownik wywiadu skarbowego przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

może korzystać z pomocy osób niebędących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli

skarbowej. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy pracownikowi

wywiadu skarbowego, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest obowiązany ujawnić dane o osobie,

o której mowa w ust. l, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo przeciwko pokojowi, ludzkości oraz

przestępstwo wojenne, o zbrodnię przeciwko życiu lub o występek przeciwko życiu lub

zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego

podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego

w związku z uczestnictwem w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych.

3.

Osobom udzielającym pomocy pracownikom wywiadu skarbowego w wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych może być przyznane wynagrodzenie. Jeżeli w czasie udzielania

pomocy lub w związku z jej udzieleniem osoby udzielające pomocy utraciły życie lub

poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub członkom ich rodzin przysługuje odszkodowanie.

1.

Udostępnianie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz na podstawie art. 36b ust. 1 i art. 36f ust. 2, jest dozwolone wyłącznie na żądanie

sądu lub prokuratora, a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, a wykorzystanie

tych informacji może nastąpić tylko w celu wszczęcia lub prowadzenia postępowania

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia.

2.

Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada obowiązek lub

umożliwia udzielenie takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika

z umów lub porozumień międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej

informacji prowadziłoby do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.

(uchylony)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację

o działalności określonej w art. 36-36d.

1.

Koszty podejmowanych przez wywiad skarbowy czynności operacyjno-rozpoznawczych, w

zakresie których, ze względu na ochronę określoną w art. 37a ust. 1, nie mogą być

stosowane przepisy o zamówieniach publicznych, finansach publicznych i rachunkowości,

a także odszkodowania oraz wynagrodzenia, o których mowa w art. 36i ust. 3, są pokrywane

z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego, którym dysponuje Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb ustalania wysokości i przyznawania odszkodowania, o którym mowa w art.

36i ust. 3, w sposób uwzględniający zakres udzielonej pomocy oraz rodzaj i zakres

poniesionej szkody.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, sposób

dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przepisy

o ochronie informacji niejawnych. Zarządzenie nie podlega ogłoszeniu.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników

i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego

podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego

mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących

oraz środków, którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Organy administracji publicznej są obowiązane do udzielania wywiadowi skarbowemu w

granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4

Pracownikom wywiadu skarbowego przysługuje prawo do użycia lub wykorzystania środków

przymusu bezpośredniego oraz posiadania i użycia lub wykorzystania broni palnej. Art.

11f ust. 1, 2 i 4 oraz przepisy wydane na podstawie art. 11g ust. 4 - w zakresie przydziału

broni służbowej - stosuje się odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i

sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.

Czynności związane z realizacją zadań ustawowych wykonują inspektorzy i pracownicy.

Inspektorzy i pracownicy, wykonując czynności służbowe, posługują się legitymacjami

służbowymi i znakami identyfikacyjnymi.

1.

Inspektor prowadzi samodzielnie czynności kontrolne.

2.

Do wyłączenia inspektora oraz pracownika stosuje się odpowiednio art. 130 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

3.

Inspektor może powierzyć dokonywanie czynności kontrolnych pod swoim nadzorem upoważnionym

pracownikom, upoważnionym przedstawicielom instytucji Unii Europejskiej w przypadku

uczestniczenia tych osób w kontroli środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej

oraz upoważnionym na podstawie porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2, przedstawicielom

właściwych władz państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyłączeniem

1)

zarządzania inwentaryzacji;

2)

przesłuchiwania świadków;

2a)

przesłuchiwania kontrolowanego w charakterze strony;

3)

dokonywania ostatecznych obliczeń należności budżetowych;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

czynności, o których mowa w art. 288 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.

4.

Inspektorzy prowadzą postępowanie przygotowawcze w sprawach z zakresu kontroli skarbowej

w trybie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu karnego skarbowego.

5.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, jako organ nadrzędny nad finansowym organem

postępowania przygotowawczego, może upoważnić inspektora zatrudnionego w komórce organizacyjnej,

o której mowa w art. 10 ust. 3, właściwej w sprawach nadzoru nad postępowaniami w

sprawach o przestępstwa skarbowe prowadzonymi przez inspektorów, do wykonywania w

jego imieniu uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów Kodeksu karnego skarbowego.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, organy właściwe do ich wydawania,

sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu i zwrotu oraz posługiwania się

nimi, uwzględniając zapewnienie właściwej ich ochrony.

1.

Inspektorem może być ten, kto

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma nieposzlakowaną opinię i nie został skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo

lub umyślne przestępstwo skarbowe;

3)

posiada wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub inne wyższe o specjalności

przydatnej do kontroli skarbowej;

4)

jest zatrudniony w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej i posiada co najmniej

5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią praktykę w jednostkach

organizacyjnych kontroli skarbowej;

5)

złożył egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora przed komisją powołaną przez

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

1a.

Inspektorem może być również osoba zatrudniona w jednostkach organizacyjnych kontroli

skarbowej, która jest wpisana na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia warunki,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-4.

2.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może

powołać na inspektora osobę niespełniającą warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3

i 4.

2a.

Inspektorzy, którzy wykonują czynności kontrolne lub prowadzą postępowania przygotowawcze,

o których mowa w art. 38 ust. 5, podlegają ocenie kwalifikacyjnej nie rzadziej niż

raz na 24 miesiące i nie częściej niż raz na 12 miesięcy.

2b.

Inspektorzy i pracownicy urzędów kontroli skarbowej będący pracownikami służby cywilnej

są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja, składać oświadczenia majątkowe

wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku

podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której

osoba jest zatrudniona.

2c.

Dyrektorzy i wicedyrektorzy urzędów kontroli skarbowej oświadczenia majątkowe składają

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2d.

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniach majątkowych uprawniona jest

komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2e.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa szczegółowe warunki odbywania

praktyki oraz przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych na stanowisko inspektora.

1.

Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

2.

Akt powołania na stanowisko inspektora powinien określać

1)

imię i nazwisko;

2)

jednostkę organizacyjną, w której inspektor wykonuje czynności służbowe;

3)

rodzaj stanowiska inspektora;

4)

datę powołania.

3.

Stanowisko pracy, wynagrodzenie oraz inne elementy związane z wykonywaniem czynności

służbowych inspektora określa kierownik jednostki organizacyjnej wskazanej w akcie

powołania, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od daty powołania.

4.

W przypadku zmiany rodzaju stanowiska inspektora Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

dokonuje zmiany treści aktu powołania. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Inspektorom przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia nie niższy niż

50% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

1a.

Pracownikom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, którzy nie są inspektorami,

a wykonują osobiście czynności kontrolne lub czynności operacyjno-rozpoznawcze, przysługuje

miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, w wysokości do 50% wynagrodzenia.

1b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi

zasady, wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1a.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa rodzaje stanowisk inspektorów oraz

wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, gdy jest to uzasadnione potrzebami kontroli

skarbowej, może, na wniosek uprawnionego organu, oddelegować inspektora do wykonywania

zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej albo poza kontrolą

skarbową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na okres nieprzekraczający 3 miesięcy

w ciągu roku kalendarzowego.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może oddelegować inspektora, na jego wniosek

lub za jego zgodą, do wykonywania zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej

kontroli skarbowej lub poza kontrolą skarbową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb oddelegowania, przyznawania wynagrodzenia oraz innych świadczeń przysługujących

inspektorowi w czasie oddelegowania oraz organy uprawnione do występowania z wnioskiem

o oddelegowanie inspektora, biorąc pod uwagę

1)

sytuację rodzinną inspektora;

2)

charakter zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej oraz

poza kontrolą skarbową, do których inspektor może być oddelegowany;

3)

sposób zgłaszania wniosku i wyrażania zgody przez inspektora na oddelegowanie;

4)

tryb postępowania w przypadku zmiany warunków oddelegowania, uprawnienia i świadczenia

przysługujące inspektorowi w tym czasie, w szczególności w zakresie ustalania i wypłaty

wynagrodzenia oraz prawa do urlopu;

5)

tryb i sposób odwołania inspektora z oddelegowania oraz zwolnienia inspektora przez

instytucję ze stanowiska, które zajmował w niej podczas oddelegowania;

6)

sposób udokumentowania przez inspektora poniesionych kosztów oddelegowania, w tym

podróży.

1.

Inspektorzy oraz inni pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej w związku

z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Inspektorzy w czasie wykonywania czynności kontrolnych nie mogą być zatrzymani bez

uprzedniej zgody Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie dotyczy to zatrzymania

na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.

2a.

Organ prowadzący postępowanie przygotowawcze w trybie i na zasadach określonych w

przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego, z wyłączeniem finansowego organu postępowania przygotowawczego, zawiadamia Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej o zamiarze przesłuchania inspektora w charakterze świadka

albo podejrzanego co do faktów, o których dowiedział się w związku z wykonywaniem

czynności służbowych. Zdanie pierwsze stosuje się do sądu, jeżeli przesłuchanie inspektora

następuje po raz pierwszy na rozprawie głównej.

3.

Za wykroczenia związane z bezpośrednim pełnieniem obowiązków służbowych inspektorzy

odpowiadają tylko dyscyplinarnie.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora z zajmowanego stanowiska

w przypadku

1)

otrzymania negatywnej oceny kwalifikacyjnej potwierdzonej ponowną negatywną oceną;

2)

utraty nieposzlakowanej opinii;

3)

podjęcia zatrudnienia poza urzędem kontroli skarbowej albo komórkami organizacyjnymi,

o których mowa w art. 10 ust. 3;

4)

przyjęcia obywatelstwa innego państwa;

5)

złożenia przez inspektora rezygnacji z zajmowanego stanowiska;

6)

orzeczenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej niezdolności

do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków inspektora.

2.

Odwołanie ze stanowiska inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 jest

równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu

wypowiedzenia. Odwołanie następuje z upływem okresu wypowiedzenia.

3.

Odwołanie ze stanowiska inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 3-6 nie jest

równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy. Nowe warunki pracy i płacy na stanowisku

zajmowanym lub równorzędnym z zajmowanym przed powołaniem na stanowisko inspektora

proponuje dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w którym jest zatrudniony inspektor,

albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych - jeżeli inspektor jest zatrudniony w tym urzędzie.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może odwołać inspektora z zajmowanego stanowiska

w przypadku

1)

(uchylony)

2)

jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok;

3)

ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków członka korpusu służby cywilnej, jeżeli

wina inspektora jest oczywista;

4)

popełnienia w czasie trwania umowy o pracę albo stosunku pracy przestępstwa, które

uniemożliwia dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste.

2.

W przypadku odwołania

1)

(uchylony)

2)

z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4 - odwołanie jest równoznaczne z rozwiązaniem

stosunku pracy bez wypowiedzenia.

3.

Odwołanie z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, nie może nastąpić po upływie

miesiąca od dnia uzyskania przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej wiadomości

o okoliczności uzasadniającej odwołanie.

Rozwiązanie stosunku pracy z inspektorem może nastąpić w drodze porozumienia stron

lub za trzymiesięcznym wypowiedzeniem na skutek rezygnacji inspektora.

Rozwiązanie stosunku pracy z inspektorem może nastąpić tylko w przypadkach określonych

w art. 42-42b. Do rozwiązania stosunku pracy inspektora nie stosuje się przepisów

Kodeksu pracy oraz ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1111 i 1199 oraz z 2015 r. poz. 211) dotyczących przyczyn jego rozwiązania.

1.

Stosunek pracy inspektora wygasa w przypadku

1)

zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

2)

prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych;

3)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4)

prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej lub wydalenia

z pracy w urzędzie;

5)

upływu 3 miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

6)

śmierci inspektora.

2.

Wygaśnięcie stosunku pracy inspektora stwierdza Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej powołuje na stanowisko inspektora osobę, której

stosunek pracy wygasł z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 5, jeżeli postępowanie

karne lub postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe zostało umorzone albo wydany

został prawomocny wyrok uniewinniający; nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępowania

karnego ani wydania wyroku o zezwoleniu na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.

4.

Powołanie, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie na podstawie wniosku inspektora,

którego stosunek pracy wygasł, złożonego nie później niż 3 miesiące od dnia umorzenia

postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwa skarbowe albo wydania

prawomocnego wyroku uniewinniającego.

W razie likwidacji jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej, w której inspektor

wykonuje pracę, lub reorganizacji tej jednostki w sposób uniemożliwiający dalsze zatrudnienie

inspektora Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przenosi go do innej jednostki organizacyjnej

kontroli skarbowej.

Pracę w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz wywiadzie

skarbowym może podjąć osoba, która

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma nieposzlakowaną opinię i nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe;

3)

posiada co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby

w formacjach uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotowa

jest się podporządkować;

4)

daje rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach o

ochronie informacji niejawnych.

1.

Informacje o wolnych stanowiskach pracy w wywiadzie skarbowym, kandydatach zgłaszających

się do naboru na te stanowiska oraz o zatrudnieniu w wyniku naboru na te stanowiska

nie podlegają upowszechnianiu ani udostępnianiu.

2.

Do obsady stanowisk kierujących komórkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach wywiadu

skarbowego przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej nie stosuje się.

Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do pracy w komórkach organizacyjnych, o

których mowa w art. 11g ust. 1, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach

oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego

ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

1.

Przyjęcie kandydata do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g

ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym poprzedza się postępowaniem kwalifikacyjnym, na

które składa się

1)

przyjęcie podania o przyjęcie do pracy, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów

stwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających dane o uprzednim

zatrudnieniu;

2)

rozmowa kwalifikacyjna;

3)

postępowanie sprawdzające określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych;

4)

ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy;

5)

badanie psychologiczne i psychofizjologiczne;

6)

egzamin sprawności fizycznej - w przypadku kandydatów do pracy w komórkach organizacyjnych,

o których mowa w art. 11g ust. 1.

2.

Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy lub byłych funkcjonariuszy

Inspekcji Celnej, Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony

Rządu, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej oraz funkcjonariuszy celnych, zatrudnionych

uprzednio w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych administracji celnej, o których

mowa w art. 6zl ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (w brzmieniu z dnia 1 maja 2004 r.,

Dz. U. Nr 68, poz. 623), a także byłych pracowników wywiadu skarbowego lub komórek organizacyjnych, o których

mowa w art. 11g ust. 1, można, za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej,

ograniczyć. Ograniczenie nie może dotyczyć etapów postępowania określonych w ust.

1 pkt 1-3.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

tryb postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie

do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie

skarbowym, a także wzór składanego przez te osoby kwestionariusza osobowego, biorąc

pod uwagę czynności niezbędne do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego i ustalenia

w jego toku przydatności i predyspozycji do pracy.

1.

Inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w komórkach organizacyjnych, o których mowa w

art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym mogą być skierowani, z urzędu albo na

własną prośbę, na badania lekarskie lub psychologiczne w celu określenia ich stanu

zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pracy w tych komórkach.

1a

Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani poddać się badaniom

zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym

i dodatkowym.

1b

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą zostać

skierowani na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyrażą na to zgodę.

2.

Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą być również poddani badaniom

psychofizjologicznym. Na badanie kieruje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

3.

Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art.

11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą komisję lekarską stanowi

podstawę do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem, z zachowaniem trzymiesięcznego

okresu wypowiedzenia, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie pracownika na stanowisko

niewymagające takich predyspozycji w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej,

w której jest zatrudniony.

4

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do pracownika, o którym mowa w ust. 1, który

dwukrotnie, bez usprawiedliwienia nie stawił się

1)

przed komisją lekarską, do której został skierowany w celu określenia jego stanu zdrowia;

2)

na badania wyznaczone zgodnie z ust. 1a lub na obserwację w podmiocie leczniczym,

o której mowa w ust. 1b, jeżeli wyraził na nią zgodę.

5

Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art.

11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą komisję lekarską,

dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przed tą komisją przez inspektora lub

dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przez niego na badania wyznaczone zgodnie

z ust. 1a, lub niepoddanie się im lub dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się

na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyraził na nią zgodę, stanowi podstawę

do przeniesienia inspektora na stanowisko niewymagające takich zdolności w jednostce

organizacyjnej kontroli skarbowej, w której jest zatrudniony.

6.

Do urzędników służby cywilnej zatrudnionych w komórkach organizacyjnych, o których

mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym stosuje się przepis ust. 5.

1.

Czas pracy inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach organizacyjnych, o

których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym jest określony wymiarem

ich obowiązków, z uwzględnieniem prawa do odpoczynku.

2.

Czas pracy inspektorów i pracowników, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać

przeciętnie 40 godzin tygodniowo w czteromiesięcznym okresie rozliczeniowym.

3.

Wykonywanie zadań służbowych nie może przekraczać, łącznie z pracą w godzinach nadliczbowych,

przeciętnie 48 godzin w tygodniu, w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 2.

W zamian za czas pracy przekraczający 40 godzin pracy w tygodniu inspektorowi i pracownikowi

przysługuje czas wolny od pracy w takim samym wymiarze.

4.

Inspektorom i pracownikom, o których mowa w ust. 1, przysługuje prawo co najmniej

do

1)

11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie;

2)

24 godzin nieprzerwanego odpoczynku w okresie 7-dniowym.

5.

Przepisy ust. 2-4 nie mają zastosowania w przypadku konieczności

1)

wykonania czynności służbowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane;

2)

zapewnienia ciągłości pracy na stanowiskach, na których jest wymagane jej utrzymanie

w sposób ciągły.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

rozkład i system czasu pracy inspektorów i pracowników, o których mowa w ust. 1, oraz

tryb udzielania im czasu wolnego w zamian za pracę w wymiarze przekraczającym średnio

40 godzin tygodniowo, biorąc pod uwagę zagwarantowanie prawa do odpoczynku oraz prawidłową

realizację zadań kontroli skarbowej.

W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów

stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych pracowników urzędów kontroli skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej lub ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

1.

W przypadku nieudzielenia informacji, o których mowa w art. 7c ust. 1 i art. 7d ust.

1 i 2, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej

może, w drodze decyzji, nałożyć na podmiot, o którym mowa w art. 7c ust. 1 i art.

7d ust. 1 i 2, karę pieniężną w wysokości do 5000 zł.

2.

Kara pieniężna nie może zostać nałożona do czasu, kiedy postanowienie organu kontroli

skarbowej w sprawie udzielenia informacji stało się ostateczne.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej

stronie służy odwołanie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej nie służy odwołanie, jednakże stronie służy wniosek do tego organu o ponowne

rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań stosuje się odpowiednio.

5.

Do postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

6.

Kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 27, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(pominięte)

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o organach kontroli finansowej albo o kontroli

finansowej, rozumie się przez to odpowiednio organy kontroli skarbowej i kontrolę

skarbową.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

„Dotychczas stosowane kategorie zdrowia określające stopień zdolności fizycznej i

psychicznej do służby ulegają zmianie

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy znosi się komisje lekarskie podległe ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych, powołane na podstawie dotychczasowych przepisów,

z wyjątkiem Centralnej Komisji Lekarskiej, okręgowych komisji lekarskich oraz wojewódzkich

komisji lekarskich, które znosi się z dniem 30 czerwca 2015 r.

2.

W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

1)

zadania przewidziane niniejszą ustawą dla rejonowych komisji lekarskich wykonują dotychczasowe

wojewódzkie komisje lekarskie;

2)

zadania przewidziane niniejszą ustawą dla Centralnej Komisji Lekarskiej wykonuje dotychczasowa

Centralna Komisja Lekarska, z wyjątkiem zadania określonego w art. 17 ust. 3 pkt 1,

które wykonują dotychczasowe okręgowe komisje lekarskie.

1.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed komisjami lekarskimi przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, prowadzą dalej wojewódzkie komisje lekarskie, okręgowe komisje

lekarskie albo Centralna Komisja Lekarska. Czynności podjęte w tych sprawach do dnia

31 grudnia 2014 r. pozostają w mocy, chyba że są sprzeczne z niniejszą ustawą.

2.

Sprawy w przedmiocie sprzeciwu wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu z mocy prawa.

3.

Sprawy wszczęte po dniu 1 stycznia 2015 r. i niezakończone przed dniem 1 lipca 2015 r.

prowadzą dalej komisje lekarskie utworzone na podstawie niniejszej ustawy, z tym że

sprawy prowadzone przez wojewódzkie komisje lekarskie prowadzą w dalszym ciągu rejonowe

komisje lekarskie, a sprawy prowadzone przez okręgowe komisje lekarskie i Centralną

Komisję Lekarską prowadzi w dalszym ciągu Centralna Komisja Lekarska.

4.

Sprawy, o których mowa w ust. 1 i 3, w tym zebrana w toku postępowań dokumentacja,

również wytworzona w formie elektronicznej, zostaną przekazane komisjom lekarskim

utworzonym na podstawie niniejszej ustawy zgodnie z właściwością określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 19 ust. 3 albo Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie

do dnia 30 września 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 60 pkt 6 i art.

63 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy, przedstawi Sejmowi i Senatowi ocenę jej funkcjonowania, w

szczególności w zakresie zasadności i skuteczności rozwiązań w niej przewidzianych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.