Ustawa z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 26

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Tablice, o których mowa w ust. 4 są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone

od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego, z uwzględnieniem

ust. 6.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Jeżeli jest to korzystniejsze dla ubezpieczonego, do ustalenia wysokości emerytury

zgodnie z ust. 1 stosuje się tablice trwania życia obowiązujące w dniu, w którym ubezpieczony

osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 27 ust.

2 i 3.

”

;

2)

po art. 55 dodaje się art. 55a w brzmieniu

„

Art. 55a.

1.

Przepis art. 55 stosuje się również do ubezpieczonego, który miał ustalone prawo do

emerytury przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę, o której mowa w art. 27.

2.

Jeżeli ubezpieczony pobrał emeryturę, do której miał ustalone prawo przed ustaleniem

prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, określonego w art. 27

ust. 2 i 3, podstawę obliczenia emerytury zgodnie z art. 26 pomniejsza się o kwotę

stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na

podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne.

3.

Prawo do emerytury ustalone przed osiągnięciem wieku emerytalnego, określonego w art.

27 ust. 2 i 3, ustaje z dniem, od którego została przyznana emerytura na podstawie

art. 27, obliczona zgodnie z art. 26.

”

;

3)

po art. 110 dodaje się art. 110a w brzmieniu

„

Art. 110a.

1.

Wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony

w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę

wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe

na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu

świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia,

o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.

2.

Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz.

”

;

4)

w art. 174 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przy ustalaniu kapitału początkowego do okresów, o których mowa w art. 7 pkt 5 stosuje

się art. 53 ust. 1 pkt 2.

”

;

5)

po art. 185 dodaje się art. 185a w brzmieniu

„

Art. 185a.

1.

Przy ustalaniu wysokości emerytury dla osób nabywających prawo do emerytury w wieku

określonym w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 184, kapitał początkowy podlega przeliczeniu

poprzez dodanie do okresów nieskładkowych okresów, o których mowa w art. 7 pkt 9,

przebytych przed dniem 1 stycznia 1999 r., w wymiarze nieprzekraczającym 1/3 okresów

składkowych udowodnionych do dnia zgłoszenia wniosku o emeryturę. Do przeliczonego

kapitału początkowego stosuje się przepisy art. 173 ust. 3-6.

2.

Okresy nieskładkowe, o których mowa w ust. 1, ustala się z dokładnością do pełnego

miesiąca.

”

.

1.

Wysokość emerytury przysługującej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

art. 24 oraz art. 27, obliczonej z zastosowaniem art. 26 ustawy, o której mowa w art.

1, ustala się ponownie z zastosowaniem przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1 i

4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - na wniosek osoby uprawnionej.

2.

Prawo do emerytury w nowej wysokości przysługuje od pierwszego dnia miesiąca, w którym

zgłoszono wniosek o jej ponowne ustalenie z zastosowaniem przepisów, o których mowa

w art. 1 pkt 1 i 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie wcześniej jednak niż

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Decyzję w sprawie ponownego ustalenia wysokości emerytury organ rentowy wydaje w ciągu

60 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

1.

W sprawach, w których organ rentowy ustalił kapitał początkowy z uwzględnieniem przepisów

art. 174 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem

w życie niniejszej ustawy, kapitał początkowy ustala się ponownie na wniosek osoby

uprawnionej, a jeżeli osoba uprawniona nie wystąpi z takim wnioskiem - przy obliczaniu

emerytury na zasadach określonych w art. 26 ustawy wymienionej w art. 1 niniejszej

ustawy, jeżeli jest to korzystniejsze dla emeryta.

2.

Decyzję w sprawie ponownego ustalenia wysokości emerytury, z uwzględnieniem przeliczonego

kapitału początkowego, organ rentowy wydaje w ciągu 60 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej

okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia.

1.

Przepis art. 55 stosuje się również do ubezpieczonego, który miał ustalone prawo do

emerytury przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę, o której mowa w art. 27.

2.

Jeżeli ubezpieczony pobrał emeryturę, do której miał ustalone prawo przed ustaleniem

prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, określonego w art. 27

ust. 2 i 3, podstawę obliczenia emerytury zgodnie z art. 26 pomniejsza się o kwotę

stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na

podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne.

3.

Prawo do emerytury ustalone przed osiągnięciem wieku emerytalnego, określonego w art.

27 ust. 2 i 3, ustaje z dniem, od którego została przyznana emerytura na podstawie

art. 27, obliczona zgodnie z art. 26.

1.

Wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony

w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę

wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe

na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu

świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia,

o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.

2.

Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz.

1.

Przy ustalaniu wysokości emerytury dla osób nabywających prawo do emerytury w wieku

określonym w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 184, kapitał początkowy podlega przeliczeniu

poprzez dodanie do okresów nieskładkowych okresów, o których mowa w art. 7 pkt 9,

przebytych przed dniem 1 stycznia 1999 r., w wymiarze nieprzekraczającym 1/3 okresów

składkowych udowodnionych do dnia zgłoszenia wniosku o emeryturę. Do przeliczonego

kapitału początkowego stosuje się przepisy art. 173 ust. 3-6.

2.

Okresy nieskładkowe, o których mowa w ust. 1, ustala się z dokładnością do pełnego

miesiąca.