Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

Rozporządzenie określa sposoby ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej,

w tym

1)

formy organizacyjne ochrony tych jednostek;

2)

obowiązki funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej oraz przywięziennych zakładów

pracy, realizowane przez nich przedsięwzięcia, działania ochronne i czynności profilaktyczne;

3)

postępowanie z osobami osadzonymi w zakładach karnych i aresztach śledczych;

4)

warunki wstępu na teren jednostek organizacyjnych Służby Więziennej osób niebędących

funkcjonariuszami lub pracownikami Służby Więziennej albo pracownikami przywięziennych

zakładów pracy;

5)

ochronę osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych w czasie ich konwojowania

przez funkcjonariuszy Służby Więziennej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2007 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

Centralny Ośrodek - Centralny Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej;

2)

Centralny Zarząd - Centralny Zarząd Służby Więziennej;

3)

dowódca zmiany - funkcjonariusza kierującego zmianą, jego zastępcę albo funkcjonariusza

kierującego zmianą w wyodrębnionym oddziale;

4)

dozorowanie - ochranianie osadzonego podczas jego przemieszczania i pobytu na terenie

jednostki organizacyjnej;

5)

Dyrektor Generalny - Dyrektora Generalnego Służby Więziennej albo jego zastępcę;

6)

dyrektor - dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego albo jego zastępcę;

7)

dyrektor okręgowy - dyrektora okręgowego Służby Więziennej albo jego zastępcę;

8)

funkcjonariusz - funkcjonariusza Służby Więziennej;

9

jednostka organizacyjna - jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa

w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1415 i 1822 oraz z 2015 r. poz. 529);

10)

kierownik jednostki organizacyjnej - odpowiednio Dyrektora Generalnego, dyrektora

okręgowego, Komendanta Centralnego Ośrodka, komendanta ośrodka albo dyrektora;

11)

klucze - klucze i nośniki informacji w postaci kart elektronicznych służących do otwierania

bram, drzwi lub krat;

12)

kodeks - ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy;

13)

Komendant Centralnego Ośrodka - Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej

albo jego zastępcę;

14)

komendant ośrodka - komendanta ośrodka szkolenia lub ośrodka doskonalenia kadr Służby

Więziennej albo jego zastępcę;

15)

kontrola pobieżna - powierzchowne sprawdzenie odzieży, obuwia i przedmiotów posiadanych

przez osadzonego;

16

konwojent - funkcjonariusza i pracownika realizujących konwojowanie;

17

konwojowanie - konwój w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni

palnej

(Dz. U. poz. 628, z późn. zm.;

18)

(uchylony);

19)

oddział mieszkalny - wyodrębniony organizacyjnie zespół cel mieszkalnych dla osadzonych

i pomieszczeń niezbędnych do jego funkcjonowania;

20)

okręgowy inspektorat - okręgowy inspektorat Służby Więziennej;

21)

osadzony - skazanego, tymczasowo aresztowanego, ukaranego i osobę, wobec której zastosowany

został środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności;

22)

ośrodek szkolenia - ośrodek szkolenia Służby Więziennej;

23)

ośrodek doskonalenia - ośrodek doskonalenia kadr Służby Więziennej;

24)

pojazd konwojowy - pojazd samochodowy wykorzystany do konwojowania, w szczególności

samochód więźniarkę, samochód sanitarny, autobus, mikrobus, samochód osobowy, samochód

ciężarowy przystosowany konstrukcyjnie do przewozu osób;

25)

pora dzienna - okres od rozpoczęcia apelu porannego do zakończenia apelu wieczornego;

26)

pora nocna - okres od zakończenia apelu wieczornego do rozpoczęcia apelu porannego;

27)

posterunek - miejsce, odcinek lub rejon powierzony funkcjonariuszowi do realizacji

zadań związanych z ochroną;

28)

posterunek uzbrojony - posterunek, na którym pełnią służbę funkcjonariusze wyposażeni

w broń palną;

29)

pracownik - pracownika Służby Więziennej lub przywięziennego zakładu pracy;

30)

przedmioty niebezpieczne - przedmioty, które mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa

i porządku w jednostce organizacyjnej, w szczególności: broń palną i białą, amunicję,

narzędzia do cięcia metalu, środki służące do obezwładniania, środki odurzające i

substancje psychotropowe;

31)

przedmioty niedozwolone - przedmioty, które mogą utrudniać prawidłowy tok postępowania

karnego, w szczególności: sprzęt łączności i urządzenia techniczne służące do rejestrowania

oraz odtwarzania informacji;

32)

siły wsparcia - funkcjonariuszy z innych jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

udzielających pomocy w razie zagrożenia lub naruszenia bezpieczeństwa danej jednostki;

33)

stanowisko - stałą lub okresową funkcję pełnioną w związku z ochroną jednostki organizacyjnej,

niezwiązaną z posterunkiem;

34)

stanowisko uzbrojone - stanowisko, na którym pełni służbę funkcjonariusz wyposażony

w broń palną;

35)

teren zakładu - teren, który ogranicza zewnętrzna linia ogrodzenia ochronnego;

36)

(uchylony);

37

zdarzenie nadzwyczajne - zdarzenie, które spowodowało zagrożenie lub naruszenie bezpieczeństwa

jednostki organizacyjnej albo konwojowania, zagrożenie dla zdrowia lub życia osadzonego,

funkcjonariusza albo pracownika, a także naruszenie prawa przez wymienionych, ścigane

z urzędu;

38)

zabezpieczenia techniczno-ochronne - zabezpieczenia mechaniczne, elektryczne i elektroniczne

oraz budowlane, stosowane w ochronie jednostki organizacyjnej;

39)

zakład - zakład karny lub areszt śledczy wraz z podległymi im wyodrębnionymi oddziałami

i oddziałami tymczasowego zakwaterowania skazanych;

40)

zmiana - grupę funkcjonariuszy kierowaną przez dowódcę zmiany.

1.

W celu zapewnienia ochrony społeczeństwa przed przestępczością w jednostkach organizacyjnych

tworzy się system ochrony, który różnicuje się w zależności od typu zakładu. Zróżnicowanie

uzyskuje się w szczególności przez zakres stosowanych przedsięwzięć oraz rodzaje,

ilość i zakres zabezpieczeń techniczno-ochronnych, a także środków sygnalizacji i

łączności oraz rodzaje i liczbę

1)

posterunków;

2)

stanowisk.

2.

W zależności od typu zakładu stosuje się pełny, ograniczony lub uproszczony system

ochrony.

3.

Ochronę jednostki organizacyjnej realizują funkcjonariusze stosownie do zakresów obowiązków

służbowych, a pracownicy w sposób określony w zakresach czynności.

1.

Pełny system ochrony stosuje się w zakładach karnych typu zamkniętego i w aresztach

śledczych. System ten określają w szczególności następujące elementy

1)

w ochronie zewnętrznej, o której mowa w § 11 ust. 3, mogą być wyznaczane posterunki

uzbrojone;

2)

ogrodzenie ochronne składające się z linii zewnętrznej wykonanej z materiału pełnego

oraz linii wewnętrznej, a także usytuowanego pomiędzy nimi pasa ochronnego;

3)

okna budynków i budowli, w których stale lub czasowo przebywają osadzeni, wyposażone

w kraty lub spełniające ich funkcje inne zabezpieczenia techniczno-ochronne;

4)

drzwi i kraty wejściowe do budynków i oddziałów mieszkalnych oraz wejścia do budowli

lub przejścia na terenie jednostki organizacyjnej otwierane tylko na czas niezbędny.

2.

W przypadku gdy warunki architektoniczne uniemożliwiają stosowanie wymogów określonych

w ust. 1 pkt 2, odnośnie do usytuowania linii wewnętrznej i pasa ochronnego, dyrektor

może ustalić odstępstwa w tym zakresie.

3.

Ustalenia, o których mowa w ust. 2, dyrektor określa w instrukcji ochronnej.

1.

Ograniczony system ochrony stosuje się w zakładach karnych typu półotwartego. System

ten określają w szczególności następujące elementy

1)

w ochronie zewnętrznej mogą być wyznaczane posterunki uzbrojone wyposażone w broń

palną, z której miotane są pociski niepenetracyjne;

2)

ogrodzenie ochronne stanowi co najmniej linia zewnętrzna;

3)

okna budynków mogą być wyposażone w zabezpieczenia techniczno-ochronne;

4)

drzwi i kraty wejściowe do budynków i oddziałów mieszkalnych oraz wejścia do budowli

lub przejścia na terenie zakładu, z zastrzeżeniem ust. 2, otwierane są tylko na czas

niezbędny.

2.

Dyrektor może podjąć decyzję o otwarciu w okresie od zakończenia apelu porannego do

rozpoczęcia apelu wieczornego drzwi, krat, wejść i przejść, o których mowa w ust.

1 pkt 4, określając czas ich otwarcia.

1.

Uproszczony system ochrony stosuje się w zakładach karnych typu otwartego. System

ten określają w szczególności następujące elementy

1)

w ochronie zewnętrznej nie wyznacza się posterunków uzbrojonych;

2)

teren zakładu może być ograniczony linią zewnętrzną lub oznaczony w inny sposób;

3)

okna budynków mogą być wyposażone w zabezpieczenia techniczno-ochronne;

4)

budynek i oddziały mieszkalne pozostają zamknięte w okresie od rozpoczęcia apelu wieczornego

do zakończenia apelu porannego, a otwarte w okresie od zakończenia apelu porannego

do rozpoczęcia apelu wieczornego.

2.

Dyrektor może podjąć decyzję o otwarciu oddziału w okresie od zakończenia apelu wieczornego

do rozpoczęcia apelu porannego.

W pełnym i ograniczonym systemie ochrony w budynkach lub budowlach, w których ze względów

technologicznych może wystąpić zagrożenie zdrowia lub życia osadzonych, dyrektor może

odstąpić od wymogów, o których mowa odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 4 lub w § 5 ust.

1 pkt 4. Dyrektor w instrukcji ochronnej ustala inny sposób zabezpieczenia ochronnego

osadzonych przebywających w tych budynkach lub budowlach.

Sposób ochrony Centralnego Zarządu, okręgowych inspektoratów, Centralnego Ośrodka,

ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia realizuje się, uwzględniając potrzeby tych

jednostek organizacyjnych na podstawie wybranych elementów systemów ochrony określonych

odpowiednio w § 4-6.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, dyrektor zakładu typu półotwartego lub otwartego może na czas niezbędny wyznaczyć

w ochronie zewnętrznej posterunki uzbrojone.

1.

Jeżeli w zakładzie zorganizowano w wydzielonym rejonie oddział zakładu karnego określonego

typu lub oddział aresztu śledczego, w oddziale tym i w ochronie zewnętrznej wydzielonego

rejonu stosuje się odpowiedni system ochrony określony odpowiednio w § 4-6.

2.

W zakładzie, w którym nie można wydzielić rejonu, o którym mowa w ust. 1, ochronę

zewnętrzną i ogrodzenie ochronne zakładu dostosowuje się do osadzonych, wobec których

stosuje się największy stopień zabezpieczenia i izolacji.

1.

Ochrona jednostki organizacyjnej realizowana jest poprzez ochronę wewnętrzną i ochronę

zewnętrzną.

2.

Ochrona wewnętrzna wykonywana jest na terenie jednostki organizacyjnej, w celu zapewnienia

bezpieczeństwa funkcjonariuszom, pracownikom i innym osobom, a na terenie zakładu

dodatkowo w celu realizacji ustalonego porządku wewnętrznego oraz zapewnienia bezpieczeństwa

osadzonym.

3

Ochrona zewnętrzna jest wykonywana wzdłuż linii ogrodzenia ochronnego lub innego oznaczenia

granic terenu jednostki organizacyjnej, a także podczas konwojowania; ma na celu niedopuszczenie

do powstania zdarzenia nadzwyczajnego, w szczególności ucieczki osadzonego lub napadu

na jednostkę organizacyjną.

W razie zagrożenia bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej jej kierownik może doraźnie

zwiększyć ilość posterunków oraz stanowisk, a także liczbę funkcjonariuszy pełniących

na nich służbę.

1.

Na podstawie protokołu rozpoznania podległej jednostki organizacyjnej

1)

odpowiednio Dyrektor Generalny, dyrektor okręgowy, Komendant Centralnego Ośrodka lub

komendant ośrodka, zgodnie z § 8, tworzy sposób ochrony podległych jednostek;

2)

dyrektor, zgodnie z § 3 ust. 2, ustala i organizuje system ochrony zakładu.

2.

Właściwi do zarządzenia przeprowadzenia rozpoznania jednostki organizacyjnej oraz

innych miejsc przebywania osadzonych, powołania komisji, która dokona rozpoznania,

a także określenia ilości egzemplarzy i zatwierdzenia sporządzonego na jego podstawie

protokołu, są

1)

Dyrektor Generalny w przypadku rozpoznania

a)

Centralnego Zarządu,

b)

Centralnego Ośrodka,

c

ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia,

d)

tworzenia nowej albo wznowienia działalności jednostki organizacyjnej,

e)

utworzenia oddziału dla osób osadzonych zakwalifikowanych jako wymagające osadzenia

w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamkniętego,

w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu

lub zakładu;

2)

dyrektor okręgowy w przypadku

a)

rozpoznania właściwego okręgowego inspektoratu,

b)

rozpoznania właściwego ośrodka szkolenia lub ośrodka doskonalenia,

c)

przejmowania do użytku nowych lub wyremontowanych budynków i budowli albo zmiany sposobu

wykorzystania dotychczas użytkowanych, w szczególności biorąc pod uwagę stopień zabezpieczenia

techniczno-ochronnego,

d)

zamierzonej zmiany przeznaczenia podległego zakładu w zakresie jego typu, rodzaju

oraz możliwości umieszczania osób osadzonych zakwalifikowanych jako wymagające osadzenia

w areszcie śledczym lub zakładzie karnym typu zamkniętego w warunkach zapewniających

ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu lub zakładu oraz osadzonych, o których

mowa w pkt 1 lit. e;

3)

dyrektor

a)

w przypadku organizowania miejsc zatrudnienia osadzonych poza terenem zakładu,

b)

w przypadku konieczności konwojowania osadzonych do stałych miejsc,

c)

w innych przypadkach niewymienionych w pkt 1 i 2.

1.

Podczas rozpoznania analizuje się w szczególności

1)

wpływ położenia jednostki organizacyjnej oraz ukształtowania i pokrycia terenu, a

także budynków i budowli usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie na stan jej bezpieczeństwa;

2)

linie ogrodzenia ochronnego;

3)

rodzaje budynków i budowli jednostki organizacyjnej, a także ich wyposażenie w zabezpieczenia

techniczno-ochronne;

4)

rodzaje pomieszczeń, których ściany stanowią linię zewnętrzną ogrodzenia ochronnego

jednostki organizacyjnej;

5)

miejsca w budynkach i na terenie jednostki organizacyjnej usytuowane w pobliżu ogrodzenia

ochronnego, w których utrudnione jest dozorowanie osadzonych;

6)

liczbę i kategorię osadzonych oraz ich rozmieszczenie.

2.

Na podstawie rozpoznania ustala się

1)

potrzeby w zakresie wyposażenia jednostki organizacyjnej w zabezpieczenia techniczno-ochronne;

2)

ilość oraz rodzaj posterunków i stanowisk;

3)

rozmieszczenie posterunków oraz pomieszczeń ochronnych, zapewniające bezpieczne funkcjonowanie

jednostki organizacyjnej;

4)

uzbrojenie i wyposażenie funkcjonariuszy;

5)

środki łączności, sygnalizacji i alarmowania oraz ich rozmieszczenie;

6)

ilość etatów w dziale ochrony.

3.

Ustalenia, o których mowa w ust. 2, określa się w protokole rozpoznania.

1.

Odpowiednio, na podstawie ustalonego systemu lub sposobu ochrony, dyrektor, a w Centralnym

Zarządzie, okręgowym inspektoracie, Centralnym Ośrodku, ośrodku szkolenia i ośrodku

doskonalenia wyznaczony funkcjonariusz, opracowuje plan ochrony jednostki organizacyjnej.

2.

Plan ochrony składa się z dokumentów określających przedsięwzięcia i działania ochronne

oraz czynności profilaktyczne stosowane w jednostce organizacyjnej.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, zatwierdza

1

Dyrektor Generalny lub osoba przez niego upoważniona dla Centralnego Zarządu, Centralnego

Ośrodka oraz ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia;

2)

dyrektor okręgowy dla okręgowego inspektoratu i podległych jednostek organizacyjnych.

1.

Plan ochrony zakładu składa się z następujących dokumentów

1)

instrukcji ochronnej;

2)

instrukcji w sprawie podejmowania działań ochronnych wraz z planem sytuacyjnym;

3)

instrukcji określającej zasady i sposób doprowadzania osadzonych na zabiegi medyczne

i do lekarzy oraz przekazywania osadzonego przebywającego poza oddziałem mieszkalnym;

4)

instrukcji określającej odstępstwa, w szczególności

a)

w postępowaniu z osadzonymi kobietami, o ile zakład jest dla nich przeznaczony,

b)

w ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony, o ile taki system jest stosowany;

5)

instrukcji w sprawie sposobu realizacji czynności profilaktycznych;

6)

instrukcji w sprawie wykorzystania środków ochrony osobistej i wzajemnego ubezpieczania

się funkcjonariuszy i pracowników w trakcie wykonywania zadań służbowych;

7)

instrukcji w sprawie przekazywania, gromadzenia i przetwarzania informacji uzyskanych

w wyniku realizacji czynności profilaktycznych;

8)

instrukcji alarmowej;

9)

aneksów do dokumentów wymienionych w pkt 1-8.

2.

Załącznikami do instrukcji ochronnej są następujące dokumenty

1)

rozliczenie stanu etatowego działu ochrony;

2)

zestawienie ilości stanowisk i posterunków ochronnych;

3)

instrukcje szczegółowe dla poszczególnych stanowisk i posterunków;

4)

plan sytuacyjny jednostki organizacyjnej;

5)

opis wykorzystania psów wyszkolonych na specjalistycznych kursach;

6)

opis systemu zabezpieczenia elektronicznego.

3.

Załącznikiem do instrukcji alarmowej jest systematycznie aktualizowany wykaz adresowy

funkcjonariuszy i pracowników.

4.

Do planu ochrony dołącza się także

1)

dokumenty w sprawie systemu współdziałania sił wsparcia oraz organizacji i wykorzystania

odwodu Dyrektora Generalnego;

2)

porozumienie w sprawie ustalenia trybu współdziałania jednostek organizacyjnych z

Policją, w przypadkach zagrożenia lub naruszenia bezpieczeństwa tych jednostek.

1.

W jednostkach wymienionych w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 lit. a-b plan ochrony

składa się z dokumentów, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1-2 i 8-9, ust. 2 pkt 4

i ust. 3.

2.

Do planów ochrony Centralnego Zarządu i okręgowego inspektoratu dołącza się dokumenty,

o których mowa w § 16 ust. 4 pkt 1.

3.

Do planu ochrony Centralnego Ośrodka dołącza się dokumenty, o których mowa w § 16

ust. 2 pkt 1-3 i 6, ust. 4 pkt 2, a także dokumenty dotyczące wykorzystania odwodu

Dyrektora Generalnego.

Za bezpośrednią realizację planu ochrony odpowiada

1)

w Centralnym Zarządzie i okręgowym inspektoracie funkcjonariusz wyznaczony odpowiednio

przez Dyrektora Generalnego lub dyrektora okręgowego;

2)

w zakładzie i Centralnym Ośrodku pełniący służbę dowódca zmiany, a w ośrodku szkolenia

i ośrodku doskonalenia dyżurny.

1.

W uzasadnionych przypadkach, na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy, dopuszcza się możliwość

wprowadzenia zmian w dokumentach planu ochrony, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1-8.

2.

Zmiany, o których mowa w ust. 1, wprowadza się aneksem.

1.

Uprawnieni do zapoznawania się z planem ochrony

1)

wszystkich jednostek organizacyjnych są: Dyrektor Generalny oraz upoważnieni przez

niego funkcjonariusze i pracownicy;

2)

okręgowego inspektoratu i jednostek podległych właściwemu dyrektorowi okręgowemu są

dyrektor okręgowy tego inspektoratu oraz upoważnieni przez niego funkcjonariusze i

pracownicy;

3)

zakładu są

a)

dyrektor,

b)

kierownik działu ochrony i jego zastępca,

c)

dowódca zmiany, z zastrzeżeniem ust. 2,

d)

oficer dyżurny,

e)

upoważnieni przez dyrektora funkcjonariusze i pracownicy;

4)

Centralnego Ośrodka są: Komendant Centralnego Ośrodka, kierownik działu ochrony, dowódca

zmiany oraz oficer dyżurny i funkcjonariusze upoważnieni przez Komendanta Centralnego

Ośrodka;

5)

ośrodka szkolenia lub ośrodka doskonalenia są: komendant ośrodka i funkcjonariusze

przez niego upoważnieni.

2.

Kierownik wyodrębnionego oddziału i dowódca zmiany pełniący służbę w tym oddziale

są uprawnieni do zapoznawania się z planem ochrony tylko tego oddziału.

3.

Dowódca zmiany, a także funkcjonariusz albo pracownik wyznaczony przez komendanta

ośrodka, zwany dalej „dyżurnym ośrodka”, umożliwiają podległym im funkcjonariuszom

zapoznanie się z tymi dokumentami planu ochrony, które określają ich obowiązki i zadania

na wyznaczonym stanowisku lub posterunku.

1.

Ochronę jednostki organizacyjnej realizują funkcjonariusze i pracownicy, stosując

przedsięwzięcia oraz działania ochronne, a także wykonując czynności profilaktyczne

określone w planie ochrony.

2.

Przedsięwzięcia ochronne polegają w szczególności na

1)

wyznaczaniu stanowisk i posterunków;

2)

ustalaniu liczby funkcjonariuszy wykonujących zadania ochronne;

3)

organizacji ruchu w jednostce organizacyjnej;

4)

otwieraniu i zamykaniu wejść oraz przejść;

5)

postępowaniu z kluczami;

6)

określaniu sposobu użytkowania przedmiotów niebezpiecznych i przedmiotów niedozwolonych;

7)

przeprowadzaniu apeli, kontroli, inspekcji i przeglądów;

8)

określeniu szczegółowych zasad wstępu funkcjonariuszy i pracowników do jednostki organizacyjnej;

9)

stosowaniu

a)

zabezpieczeń techniczno-ochronnych,

b)

środków sygnalizacji i łączności,

c)

psów,

d)

uzbrojenia.

3.

Działania ochronne to czynności zmierzające do zapobiegania zdarzeniom nadzwyczajnym

lub likwidowania ich skutków, w szczególności

1

użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego;

2)

ogłoszenie alarmu;

3)

zorganizowanie pościgu;

4)

powołanie sztabu;

5)

wykorzystanie grup interwencyjnych.

4.

Czynności profilaktyczne to w szczególności czynności zmierzające do rozpoznania środowiska

osadzonych oraz ich zamiarów godzących w porządek i bezpieczeństwo.

1.

Funkcjonariusz pełniący służbę w dziale ochrony może pełnić ją samodzielnie po odbyciu

kursu przygotowawczego w ramach przeszkolenia wstępnego.

2.

Funkcjonariusze realizują ochronę jednostki organizacyjnej, pełniąc służbę na stanowiskach

lub posterunkach.

3.

Stanowiska i posterunki dzielą się na uzbrojone i nieuzbrojone.

1.

Realizując plan ochrony jednostki organizacyjnej, funkcjonariusze działu ochrony obowiązani

są w szczególności do

1)

stosowania zabezpieczeń techniczno-ochronnych;

2)

organizowania i kontrolowania ruchu osadzonych w jednostce organizacyjnej;

3)

przeprowadzania

a)

kontroli w zakresie określonym w § 72 ust. 1,

b)

inspekcji w zakresie określonym w § 73 ust. 3;

4)

dozorowania i konwojowania osadzonych;

5)

gospodarowania uzbrojeniem.

2.

Funkcjonariusze działu ochrony wykonują obowiązki, pełniąc służbę w zmianach lub na

stanowiskach bezpośrednio podległych kierownikowi działu ochrony.

3.

Funkcjonariusze przydzieleni do pełnienia służby w zmianie oraz funkcjonariusze pełniący

służbę na stanowiskach niewchodzących w skład działu ochrony - w zakresie wykonywanych

zadań ochronnych, podlegają odpowiednio dowódcy zmiany lub dyżurnemu.

Do obowiązków dyrektora w zakresie ochrony jednostki organizacyjnej należy w szczególności

1)

określanie

a)

obowiązków oficera dyżurnego,

b)

zadań ochronnych w zakresach obowiązków kierowników działów;

2)

zatwierdzanie rozkładu służby działu ochrony;

3)

inicjowanie i organizowanie rozpoznania nastrojów i atmosfery wśród osadzonych oraz

ich zamiarów godzących w porządek i bezpieczeństwo, wyznaczanie funkcjonariusza odpowiedzialnego

za gromadzenie i przetwarzanie informacji uzyskanych w wyniku wykonywanych czynności

profilaktycznych, a także analizowanie uzyskanych informacji i podejmowanie stosownych

przedsięwzięć;

4)

zarządzanie przeprowadzenia kontroli generalnych oraz przeglądów zabezpieczeń techniczno-ochronnych;

5)

wyznaczanie dyżurów funkcjonariuszy;

6)

określanie organizacji i zabezpieczenia

a)

zatrudnienia, widzeń, spacerów, kąpieli, zakupów artykułów żywnościowych i tytoniowych,

b)

zajęć szkolnych, kulturalno-oświatowych, z zakresu kultury fizycznej i sportu oraz

posług religijnych, a także innych zbiorowych zajęć osadzonych;

7)

określanie sposobu postępowania z przedmiotami niebezpiecznymi i niedozwolonymi;

8)

ustalanie sposobu wykorzystania psów oraz opieki nad nimi.

1.

Kierownik działu ochrony jest odpowiedzialny za organizację służby w dziale i realizację

powierzonych zadań.

2.

Kierownikowi działu ochrony podlegają również funkcjonariusze i pracownicy innych

działów, którzy zostali czasowo przydzieleni do wykonywania zadań ochronnych.

3.

Do zakresu obowiązków kierownika działu ochrony należy w szczególności

1)

udział w opracowaniu planu ochrony;

2)

opracowywanie rozkładu służby i przedstawianie go dyrektorowi do zatwierdzenia;

3)

organizowanie ochrony wewnętrznej i zewnętrznej;

4)

nadzorowanie i koordynowanie rozpoznania przez podległych funkcjonariuszy nastrojów

i atmosfery wśród osadzonych oraz ich zamiarów godzących w porządek i bezpieczeństwo;

5)

sprawowanie nadzoru nad gospodarowaniem uzbrojeniem;

6

sprawowanie nadzoru nad dokumentowaniem użycia lub wykorzystania środków przymusu

bezpośredniego i broni palnej;

7)

organizowanie sposobu zabezpieczenia osadzonych, o których mowa w § 13 ust. 2 pkt

1 lit. e;

8)

organizowanie wykorzystania i opieki nad psami;

9)

organizowanie szkolenia zawodowego funkcjonariuszy działu ochrony;

10

współdziałanie z kierownikami innych służb zakładu w zapobieganiu zdarzeniom nadzwyczajnym;

11)

udział w komisyjnych przeglądach ustalających potrzeby w zakresie zabezpieczeń techniczno-ochronnych;

12)

kontrolowanie sposobu wykonywania i realizacji zadań przez podległych funkcjonariuszy,

a także zadań ochronnych przez funkcjonariuszy spoza działu ochrony.

4.

Dyrektor dokonuje podziału obowiązków, o których mowa w ust. 3, pomiędzy kierownikiem

działu ochrony a jego zastępcą.

Dyrektor - kierownikowi wyodrębnionego oddziału, a Komendant Centralnego Ośrodka -

kierownikowi działu ochrony Centralnego Ośrodka, ustala odpowiednio zakres obowiązków,

o których mowa w § 25 ust. 3.

1.

Do obowiązków dowódcy zmiany przy przyjęciu służby należy w szczególności

1)

zaznajomienie się z wydarzeniami, które miały miejsce od czasu zakończenia przez niego

poprzedniej służby;

2)

porównanie zgodności stanu faktycznego osadzonych ze stanem ewidencyjnym;

3)

sprawdzenie ilości i stanu uzbrojenia oraz wyposażenia i sprzętu, znajdującego się

w magazynie podręcznym;

4)

sprawdzenie ilości i stanu zabezpieczeń techniczno-ochronnych, środków sygnalizacji,

alarmowania i łączności oraz sprzętu i urządzeń przeciwpożarowych znajdujących się

w wartowni, a także na podstawie prowadzonej dokumentacji, zgodności stanu faktycznego

ze stanem ewidencyjnym kluczy specjalnych i zwykłych;

5)

przejęcie indywidualnego wyposażenia dowódcy, a w szczególności: środka łączności

bezprzewodowej, osobistego środka alarmowania, zestawu kluczy specjalnych będących

w stałej dyspozycji dowódcy zmiany;

6)

przeprowadzenie odprawy zmiany, w miejscu niedostępnym dla osób postronnych, w czasie

jej trwania.

2.

W czasie odprawy zmiany do obowiązków dowódcy zmiany należy w szczególności

1)

sprawdzenie obecności funkcjonariuszy i ich zdolności do pełnienia służby;

2)

przekazanie poleceń przełożonych oraz zaznajomienie funkcjonariuszy z wydarzeniami,

które miały miejsce od czasu zakończenia poprzedniej służby;

3)

dokonanie przeglądu umundurowania i uzbrojenia;

4

sprawdzenie u wybranych funkcjonariuszy znajomości obowiązków wynikających z przepisów

i instrukcji dla danego stanowiska lub posterunku oraz przepisów w zakresie posługiwania

się bronią palną lub środkami przymusu bezpośredniego i użycia lub wykorzystania broni

palnej lub środków przymusu bezpośredniego.

3.

W uzasadnionych i nagłych przypadkach, w czasie nieobecności dyrektora, dowódca zmiany

może zmienić podległym mu funkcjonariuszom przydział stanowisk lub posterunków ustalony

w książce rozkładu służby. Dokonanie zmian dokumentuje w książce przebiegu służby

dowódcy zmiany, podając ich przyczyny i zakres.

1.

Do obowiązków dowódcy zmiany w czasie pełnienia służby należy w szczególności

1)

rozprowadzanie funkcjonariuszy na posterunki uzbrojone oraz nadzór nad przekazywaniem

tych posterunków;

2

kontrolowanie sposobu pełnienia służby przez funkcjonariuszy na stanowiskach i posterunkach;

3)

kontrolowanie ruchu osadzonych i systemu przepustkowego;

4)

kontrolowanie sposobu realizacji zabezpieczenia osadzonych, o których mowa w § 13

ust. 2 pkt 1 lit. e, a także osadzonych zatrudnionych;

5)

kontrolowanie sprawności działania zabezpieczeń techniczno-ochronnych;

6)

odnotowanie w książce przebiegu służby stwierdzonych nieprawidłowości, braków i usterek

w zakresie, o którym mowa w § 46 ust. 2, a w przypadku gdy godzą one w bezpieczeństwo

zakładu niezwłoczne meldowanie o tym dyrektorowi;

7)

zapewnienie przestrzegania ustalonego porządku wewnętrznego;

8)

organizowanie bieżącej obsługi uzbrojenia;

9)

przechowywanie kluczy specjalnych niebędących w użytku w zabezpieczonym miejscu w

wartowni;

10

nadzorowanie użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;

11)

przyjmowanie, wydawanie i zwalnianie osadzonych po godzinach pracy administracji,

o ile nie pełni dyżuru funkcjonariusz działu ewidencji.

2.

Dowódcy zmiany w czasie służby nie wolno w szczególności

1)

opuszczać terenu zakładu bez zgody dyrektora;

2)

zmniejszać ustalonych instrukcją ochronną ilości stanowisk i posterunków, z wyjątkiem

sytuacji stanowiących zagrożenie dla życia lub zdrowia funkcjonariusza albo osadzonego;

3)

opuszczać wartowni bez pozostawienia swojego zastępcy, a w przypadkach braku etatowego

zastępcy - wyznaczonego funkcjonariusza;

4)

poruszać się poza wartownią bez środka łączności;

5)

zezwalać na wchodzenie do wartowni osobom nieupoważnionym przez dyrektora.

3.

W ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony dyrektor może określić odstępstwa od

wymogów określonych w ust. 2 pkt 3 z zastrzeżeniem konieczności zapewnienia stałej

łączności dowódcy zmiany z przełożonymi.

Kierownik jednostki organizacyjnej przy udziale kierownika działu ochrony dokonuje

podziału obowiązków, o których mowa w § 27 ust. 1 i § 28 ust. 1, pomiędzy dowódcą

zmiany i jego zastępcą.

Do obowiązków funkcjonariusza dozorującego osadzonego podczas jego przemieszczania

się po terenie jednostki organizacyjnej lub doprowadzającego interesantów, zwanego

dalej „doprowadzającym”, należy w szczególności

1)

sprawdzanie stanu liczbowego osadzonych, pokwitowanie ich przejęcia, pobieranie oraz

odprowadzanie;

2)

dokonywanie wspólnie z funkcjonariuszem przekazującym kontroli osadzonego;

3)

stałe dozorowanie osadzonego;

4)

niedopuszczanie do niedozwolonych kontaktów osadzonych pomiędzy sobą lub z osobami

postronnymi;

5)

w przypadku doprowadzania osadzonego na widzenie - pobranie z oddziału mieszkalnego

jego karty identyfikacyjnej i przekazanie jej funkcjonariuszowi pełniącemu służbę

przy udzielaniu widzeń, zwanemu dalej „widzeniowym”, a po zakończeniu widzenia - sprawdzenie

na jej podstawie tożsamości osadzonego i przekazanie funkcjonariuszowi pełniącemu

służbę w oddziale mieszkalnym, zwanemu dalej „oddziałowym”;

6)

pouczanie interesanta o zasadach zachowania i poruszania się po terenie jednostki

organizacyjnej;

7)

zapewnienie bezpieczeństwa interesantowi w czasie doprowadzania.

Do obowiązków funkcjonariusza sprawującego bezpośrednią opiekę nad psami, zwanego

dalej „przewodnikiem”, należy w szczególności

1)

systematyczne tresowanie psów;

2)

pielęgnowanie, karmienie i dbanie o stan zdrowia psów;

3)

konserwowanie oporządzenia, sprzętu do tresury oraz urządzeń niezbędnych do wykorzystania

psów;

4)

(uchylony).

1.

Do obowiązków oddziałowego przy przyjęciu służby należy w szczególności

1)

zaznajomienie się z wydarzeniami w oddziale mieszkalnym i poleceniami przełożonych

od czasu zakończenia przez niego poprzedniej służby;

2)

porównanie stanu faktycznego osadzonych ze stanem ewidencyjnym;

3)

odnotowanie w książce przebiegu służby stwierdzonych nieprawidłowości, braków i usterek,

a także niezwłoczne meldowanie dowódcy zmiany o nieprawidłowościach godzących w bezpieczeństwo

oddziału mieszkalnego.

2.

Do obowiązków oddziałowego w czasie pełnienia służby w porze dziennej należy w szczególności

1)

dokonywanie kontroli osadzonych;

2)

przeprowadzanie kontroli cel i pomieszczeń oddziału mieszkalnego według ustalonego

planu;

3)

egzekwowanie od osadzonych przestrzegania ustalonego porządku wewnętrznego i obowiązków

wynikających z kodeksu oraz regulaminów wykonywania kary pozbawienia wolności i tymczasowego

aresztowania;

4)

kontrolowanie i obserwowanie osadzonych oraz niedopuszczanie do niedozwolonych kontaktów

i zachowań godzących w porządek i bezpieczeństwo zakładu;

5)

kontrolowanie zachowania osadzonego odbywającego karę dyscyplinarną umieszczenia w

celi izolacyjnej, a także osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, nie

rzadziej niż co trzy godziny;

6)

bezzwłoczne wzywanie dowódcy zmiany w razie wystąpienia zagrożeń bezpieczeństwa w

oddziale mieszkalnym albo zdrowia lub życia osadzonych;

7)

przekazywanie przełożonym i wychowawcy informacji osobopoznawczych o osadzonych oraz

spostrzeżeń dotyczących nastrojów i atmosfery wśród nich;

8)

współdziałanie z wychowawcą w oddziaływaniu wychowawczym na osadzonych;

9)

przyjmowanie od osadzonych próśb, skarg, wniosków i korespondencji oraz przekazywanie

ich właściwym funkcjonariuszom lub pracownikom;

10)

przyjmowanie i rejestrowanie zgłoszeń osadzonych do dyrektora, lekarza oraz innych

osób;

11)

nadzorowanie wydawania posiłków osadzonym;

12)

sprawdzenie w oddziale mieszkalnym stanu zabezpieczeń techniczno-ochronnych w celach

i innych pomieszczeniach.

3.

Do obowiązków oddziałowego w czasie pełnienia służby w porze nocnej, oprócz wymienionych

w ust. 2 pkt 3-4 i 6-7, należy w szczególności

1)

sprawdzenie po apelu wieczornym zamknięcia drzwi cel i pomieszczeń oraz krat wyjściowych

z oddziału;

2)

kontrolowanie, w nieregularnych odstępach czasu, nie rzadziej niż co dwie godziny,

zachowania osadzonych w celach oraz zwiększanie częstotliwości kontroli, jeżeli wynika

to z własnych spostrzeżeń lub poleceń przełożonych.

4.

Oddziałowy pełniąc służbę w oddziale szpitalnym, niezależnie od zadań określonych

w ust. 2 i 3, jest obowiązany stosować się do zaleceń lekarza dotyczących postępowania

z osadzonym w procesie leczenia.

5.

Oddziałowy pełniąc służbę w oddziale mieszkalnym, w którym wykonuje się karę dyscyplinarną

umieszczenia w celi izolacyjnej, niezależnie od obowiązków określonych w ust. 2 i

3, jest obowiązany w szczególności do

1)

sprawdzenia podstawy prawnej przyjęcia osadzonego do odbycia kary dyscyplinarnej;

2)

odnotowania terminu rozpoczęcia i zakończenia kary na wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej

oraz w rejestrze wykonywanych kar.

Do obowiązków funkcjonariusza pełniącego służbę przy wejściu do jednostki organizacyjnej,

zwanego dalej „bramowym”, należy w szczególności

1)

niedopuszczanie do nieuzasadnionego pozostawiania otwartej bramy oraz drzwi i krat

przejściowych w rejonie wejścia;

2)

sprawdzanie tożsamości osób wchodzących i wychodzących z jednostki organizacyjnej;

3)

deponowanie w wyznaczonym miejscu, za pokwitowaniem, przedmiotów niebezpiecznych i

niedozwolonych;

4)

prowadzenie ewidencji pojazdów przejeżdżających przez bramę jednostki organizacyjnej

oraz sprawdzanie ich ładunków.

Do obowiązków funkcjonariusza dozorującego spacery osadzonych, zwanego dalej „spacerowym”,

należy w szczególności

1)

sprawdzenie, przed rozpoczęciem spaceru przez osadzonego lub grupę osadzonych oraz

po zakończeniu spacerów w danym dniu, placu spacerowego i znajdujących się tam zabezpieczeń

techniczno-ochronnych, a także sprawdzenie, czy na placu nie znajdują się przedmioty

niebezpieczne lub niedozwolone;

2)

sprawdzanie stanu liczbowego osadzonych w grupie spacerowej, pokwitowanie ich przejęcia;

3)

pouczanie osadzonego o możliwości wcześniejszego zakończenia spaceru w razie naruszenia

ustalonego sposobu jego odbywania;

4)

powiadamianie dowódcy zmiany o konieczności wcześniejszego zakończenia spaceru i odprowadzenia

osadzonego do oddziału;

5)

dozorowanie osadzonych w czasie spaceru, egzekwowanie od nich wymogów w zakresie porządku

i bezpieczeństwa.

Do obowiązków widzeniowego należy w szczególności

1)

sprawdzanie ilości i stanu zabezpieczeń techniczno-ochronnych znajdujących się w pomieszczeniach,

w których udziela się widzeń, przed ich rozpoczęciem i po ich zakończeniu w danym

dniu;

2)

na podstawie karty identyfikacyjnej sprawdzanie tożsamości osadzonego, po jego doprowadzeniu

i przed odprowadzeniem z pomieszczenia, w którym udziela się widzenia;

3)

prowadzenie ewidencji osadzonych, którym udzielane są widzenia;

4)

znajomość stanu liczbowego osadzonych przebywających w pomieszczeniach, w których

odbywają się widzenia;

5)

pouczanie osadzonych i osób odwiedzających o możliwości przerwania widzenia lub zakończenia

go przed czasem w razie naruszenia ustalonego sposobu jego odbywania;

6)

niedopuszczanie do przekazywania osadzonemu przedmiotów niebezpiecznych i niedozwolonych;

7)

przestrzeganie ustalonego czasu oraz sposobu udzielania widzeń.

Do obowiązków funkcjonariusza lub pracownika dozorującego osadzonych zatrudnionych

na terenie zakładu, zwanego dalej „dozorującym zatrudnionych”, oraz funkcjonariusza

konwojującego osadzonych w miejscu zatrudnienia poza terenem zakładu, zwanego dalej

„konwojentem grupy roboczej”, należy w szczególności

1)

pobranie osadzonego, pokwitowanie jego przejęcia oraz odprowadzenie go po zakończeniu

pracy;

2)

dokonywanie, wspólnie z funkcjonariuszem przekazującym lub przyjmującym, kontroli

osadzonego;

3)

patrolowanie miejsca zatrudnienia i sprawdzanie stanu liczbowego osadzonych oraz kontrolowanie

stanu zabezpieczeń techniczno-ochronnych znajdujących się w rejonie zatrudnienia osadzonego;

4)

przeciwdziałanie niszczeniu narzędzi, maszyn i urządzeń przez osadzonego oraz niedopuszczanie

do samowolnego opuszczania przez niego wyznaczonego stanowiska pracy;

5)

niedopuszczanie do nawiązywania przez osadzonego kontaktów z osobami postronnymi oraz

wykonywania przez niego przedmiotów niebezpiecznych lub niedozwolonych.

Do obowiązków funkcjonariusza pełniącego służbę patrolową na terenie jednostki organizacyjnej,

zwanego dalej „patrolowym”, należy w szczególności

1)

patrolowanie i obserwowanie wyznaczonego rejonu;

2)

niedopuszczanie do niekontrolowanego ruchu osadzonych lub osób postronnych;

3)

utrzymywanie stałej łączności z dowódcą zmiany;

4)

bezzwłoczne meldowanie dowódcy zmiany o zdarzeniach mogących stworzyć zagrożenie dla

bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej.

Do obowiązków funkcjonariusza pełniącego służbę na posterunku uzbrojonym w ochronie

terenu jednostki organizacyjnej, zwanego dalej „wartownikiem”, należy w szczególności

1)

wydawanie stosownych poleceń osobom wkraczającym w rejon posterunku;

2)

zezwalanie na wejście na pas ochronny lub w wyznaczony rejon wyłącznie

a)

dowódcy zmiany oraz osobom jemu towarzyszącym,

b)

przewodnikowi psów;

3)

meldowanie dowódcy zmiany o zachowaniach osadzonych lub osób postronnych godzących

w bezpieczeństwo lub porządek;

4)

obserwowanie psów pełniących służbę wartowniczą i meldowanie dowódcy zmiany o ich

nienaturalnym zachowaniu.

1.

Do obowiązków dowódcy konwoju należy w szczególności

1)

sprawdzenie stanu zabezpieczeń techniczno-ochronnych pojazdu konwojowego;

2)

wyznaczenie swojego zastępcy;

3)

dokonanie podziału zadań ze swoim zastępcą;

4

sprawdzenie tożsamości każdego osadzonego oraz odpowiednie rozmieszczenie osadzonych

w pojeździe konwojowym;

5)

przejęcie osadzonego konwojowanego wraz z jego dokumentacją i depozytami oraz przejęcie

od dowódcy zmiany karty osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, a także

korzystanie z informacji w niej zawartych w czasie konwojowania;

6)

przekazanie osadzonego wraz z dokumentacją i depozytami, o których mowa w pkt 5, we

wskazanym zakładzie;

7)

zorganizowanie kontroli osadzonego oraz jego bagażu;

8)

dopilnowanie zaopatrzenia osadzonego w należne mu na czas konwojowania artykuły żywnościowe

i napoje;

9

ostrzeżenie osadzonego o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego i broni

palnej;

10

prowadzenie książki przebiegu służby konwojowej w przypadku konwojowania na innej

podstawie niż polecenie dyrektora;

11

podejmowanie i organizowanie działań ochronnych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa

konwojowania.

2.

Do obowiązków dowódcy konwoju kolumny samochodowej należy w szczególności

1)

wyznaczenie dowódcy każdego pojazdu;

2)

ustalenie z dowódcami każdego z pojazdów konwojowych trasy przejazdu;

3)

ustalenie sygnałów porozumiewawczych pomiędzy dowódcami poszczególnych pojazdów;

4

omówienie z dowódcami pojazdów zasad działania w razie zdarzeń nadzwyczajnych;

5)

określenie czasu zatrzymania się kolumny oraz organizacji ochrony w miejscu postoju.

Do obowiązków konwojenta należy w szczególności

1)

przeprowadzenie kontroli osadzonego oraz jego bagażu;

2)

obserwowanie zachowania osadzonego;

3)

niedopuszczanie do niedozwolonych kontaktów osadzonego z osobami postronnymi;

4)

podejmowanie działań ochronnych;

5

pozostawanie w stałej gotowości do przeciwdziałania zagrożeniom bezpieczeństwa konwojowania;

6)

niezezwalanie osadzonym na zamianę odzieży oraz bagażu, a także zmianę miejsc w pojeździe

konwojowym.

Dowódcy konwoju i konwojentom w czasie konwojowania nie wolno w szczególności

1

udzielać osobom nieupoważnionym informacji o konwojowaniu oraz trasie przejazdu, czasie

i miejscu przeznaczenia;

2)

wykonywać innych obowiązków niż wynikające z realizacji konwojowania.

Funkcjonariusz stanowiący rezerwę składu zmiany pozostaje w dyspozycji dowódcy zmiany.

Do jego obowiązków należy w szczególności

1)

pełnienie służby na posterunkach uzbrojonych i w służbie patrolowej, w czasie odpoczynku

funkcjonariuszy wyznaczonych do pełnienia tej służby;

2

udział w konwojowaniu organizowanym doraźnie;

3)

wykonywanie poleceń dowódcy zmiany związanych z ochroną jednostki organizacyjnej.

1.

Funkcjonariusze spoza działu ochrony i pracownicy realizują obowiązki wynikające z

ustalonego systemu lub sposobu ochrony w sytuacjach i w zakresie określonych przez

kierownika jednostki organizacyjnej.

2.

Funkcjonariuszom, o których mowa w ust. 1, sprawującym stały dozór nad osadzonymi

w czasie zatrudnienia, nauki lub innych zajęć, określa się zadania ochronne w instrukcjach,

o których mowa w § 16 ust. 2 pkt 3, dla stanowisk niewchodzących w skład działu ochrony,

a także w zakresach ich obowiązków.

1.

Funkcjonariusz przeciwdziała w szczególności

1)

zachowaniom mogącym zakłócić bezpieczeństwo lub porządek w jednostce organizacyjnej;

2)

negatywnym oddziaływaniom osadzonych na współosadzonych;

3)

przejawom podkultury przestępczej.

2.

O zaistnieniu lub zaobserwowaniu przypadków określonych w ust. 1 funkcjonariusz bezzwłocznie

informuje przełożonego.

1.

Funkcjonariusz pełniący służbę na posterunku lub stanowisku uzbrojonym ma obowiązek

utrzymywania broni w stałej gotowości do użycia.

2.

Funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, pełni służbę z zachowaniem zasad bezpieczeństwa

określonych w instrukcji dla danego wzoru broni.

1.

Funkcjonariusz przed objęciem służby na nowym stanowisku lub posterunku ma obowiązek

zapoznać się z instrukcją dla tego stanowiska lub posterunku.

2.

Funkcjonariusz obejmując służbę na stanowisku lub posterunku, sprawdza ilość osadzonych,

stan i ilość dokumentów znajdujących się w miejscu pełnienia służby, stan i ilość

środków sygnalizacji i łączności oraz sprzętu i urządzeń przeciwpożarowych znajdujących

się w rejonie jego stanowiska lub posterunku, oraz, z zastrzeżeniem § 32 ust. 2 pkt

12, stan zabezpieczeń techniczno-ochronnych.

3.

Funkcjonariusz niezwłocznie melduje dowódcy zmiany o przyjęciu służby oraz o stwierdzonych

nieprawidłowościach, brakach lub usterkach w zakresie, o którym mowa w ust. 2.

1.

W przypadku ucieczki osadzonego funkcjonariusz ma obowiązek podjąć pościg bezpośredni,

jeżeli zbieg znajduje się w polu widzenia, o ile nie jest to sprzeczne z innymi obowiązkami

ochronnymi funkcjonariusza.

2.

Po uzyskaniu wiadomości o ucieczce dyrektor lub upoważniony funkcjonariusz powiadamia

bezzwłocznie właściwą miejscowo jednostkę Policji oraz jednostkę Policji w miejscu

zamieszkania zbiega, a po ustaleniu czasu i kierunku ucieczki podejmuje decyzję o

wysłaniu pościgu.

Funkcjonariusz

1)

pełniący służbę na posterunku prowadzi stałą obserwację wyznaczonego miejsca, odcinka

lub rejonu;

2)

wyposażony w urządzenia mechaniczne lub elektroniczne ma obowiązek wykorzystywania

ich do kontroli, o których mowa w § 72 ust. 1;

3)

niezwłocznie powiadamia dowódcę zmiany o wystąpieniu przyczyn uniemożliwiających dalsze

pełnienie służby;

4)

wykonujący obowiązki związane z ochroną nie może, bez zezwolenia bezpośredniego przełożonego,

opuścić posterunku lub zaprzestać jego ochrony.

Wyznaczając funkcjonariuszy do pełnienia służby na poszczególnych stanowiskach i posterunkach,

uwzględnia się ich cechy fizyczne i psychiczne oraz przygotowanie zawodowe.

1.

W pełnym systemie ochrony zmiana liczy co najmniej trzech funkcjonariuszy, a w ograniczonym

i uproszczonym, z zastrzeżeniem ust. 2 - nie mniej niż dwóch funkcjonariuszy.

2.

W uproszczonym systemie ochrony stosowanym w oddziale tymczasowego zakwaterowania

skazanych służbę może pełnić jeden funkcjonariusz.

1.

Dla każdej zmiany w zakładzie, z zastrzeżeniem ust. 2, ustala się rezerwę w wysokości

do 20% jej składu osobowego, jednak nie mniej niż jednego funkcjonariusza.

2.

Decyzję o rezerwie składu zmiany w zakładzie dla kobiet oraz w zakładzie typu otwartego,

a także w wyodrębnionym oddziale, podejmuje właściwy dyrektor okręgowy.

1.

Po nieprzerwanym pełnieniu służby przez 4 godziny na posterunku uzbrojonym lub patrolowym

funkcjonariuszowi zmienia się miejsce pełnienia służby.

2.

Jeżeli służba na posterunkach uzbrojonych lub patrolowych na terenie jednostki organizacyjnej

pełniona jest przez 6 godzin, funkcjonariuszom należy zapewnić odpoczynek przez czas

nie krótszy niż 30 minut, o ile nie będzie to stwarzało zagrożenia dla bezpieczeństwa

jednostki.

1.

Funkcjonariuszy pełniących służbę na posterunkach i stanowiskach wyposaża się w środki

łączności z wartownią, a w razie potrzeby również z innymi posterunkami i stanowiskami,

a także w środki alarmowania umożliwiające właściwe wykonywanie zadań służbowych i

zapewnienie bezpieczeństwa funkcjonariuszom i pracownikom.

2.

Funkcjonariusza pełniącego służbę w bezpośrednim kontakcie z osadzonym można, na polecenie

dyrektora, wyposażyć w środki przymusu bezpośredniego.

3.

W oddziale dla osadzonych, o których mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, w porze dziennej

pełni służbę dwóch funkcjonariuszy, z których jeden pełni obowiązki oddziałowego.

1.

Wartownicy i konwojenci pełnią służbę w ochronie zewnętrznej jednostki organizacyjnej

w szczególności

1)

na wieżyczce ochronnej;

2)

na wyznaczonym odcinku linii zewnętrznej ogrodzenia ochronnego;

3)

w porze nocnej, przy wejściu do jednostki organizacyjnej;

4)

w czasie konwojowania.

2.

Dopuszcza się posiadanie broni palnej w pomieszczeniach wartowni, śluzie wejścia do

zakładu oraz na pasie ochronnym i w wieżyczce ochronnej przez dowódcę zmiany, a także

funkcjonariuszy w nią wyposażanych w związku ze służbą w ochronie zewnętrznej.

3

Jeżeli funkcjonariusz jest wyposażony w środki przymusu bezpośredniego w postaci chemicznych

środków obezwładniających i pocisków niepenetracyjnych, może posiadać na terenie zakładu

broń palną umożliwiającą użycie lub wykorzystanie tych środków.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor może zezwolić na przebywanie na terenie

jednostki organizacyjnej innych osób i funkcjonariuszy posiadających broń palną.

1.

Służbę oficera dyżurnego pełnią wyznaczeni przez kierownika jednostki organizacyjnej

funkcjonariusze z korpusu oficerów i funkcjonariusze z korpusu chorążych Służby Więziennej.

2.

Oficer dyżurny podlega bezpośrednio przełożonemu, który wyznaczył go do pełnienia

tej funkcji, a w czasie jego nieobecności przejmuje uprawnienia i obowiązki w zakresie

ochrony jednostki organizacyjnej, a także wykonuje obowiązki i zadania określone przez

kierownika jednostki organizacyjnej w instrukcji dla tego stanowiska.

3.

W razie nieobecności dyrektora w zakładzie, jeżeli nie został wyznaczony oficer dyżurny,

uprawnienia i obowiązki dyrektora w zakresie ochrony zakładu i realizacji ustalonego

porządku wewnętrznego przejmuje kierownik działu ochrony, a w razie jego nieobecności

pełniący służbę dowódca zmiany.

4.

Obowiązki dyrektora w zakresie ochrony podległego mu wyodrębnionego oddziału wykonuje

kierownik tego oddziału.

Możliwość poruszania się i przebywania osadzonych oraz zakres ich dozorowania na terenie

zakładu poza oddziałem mieszkalnym różnicuje się w zależności od przeznaczenia tej

jednostki i stosowanego systemu ochrony.

1.

Ruch osadzonych po terenie zakładu

1)

jest dozorowany przez funkcjonariusza lub pracownika;

2)

podlega ewidencji w książce zatrudnienia lub zajęć szkolnych, a w innych przypadkach

- w oddziałowej książce ruchu osadzonych;

3)

wymaga wzmocnionego dozoru, jeżeli grupa przekracza 50 osób.

2.

W ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony dyrektor może określić odstępstwa od

zasad określonych w ust. 1.

1.

Podstawą wypuszczenia osadzonego z oddziału mieszkalnego są następujące dokumenty

ochronne

1)

przepustka wewnętrzna, której wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, podpisana

przez dyrektora lub

a)

oficera dyżurnego,

b)

dowódcę zmiany,

c)

głównego księgowego,

d)

dyrektora szpitala lub ordynatora oddziału szpitalnego,

e)

kierownika wyodrębnionego oddziału, ośrodka diagnostycznego lub ambulatorium, a także

kierownika działu lub jego zastępcę,

f)

inną osobę, która wykonuje zadania głównego księgowego, dyrektora szpitala, ordynatora

lub kierownika albo go zastępuje;

2)

zatwierdzona przez dyrektora, a w wyodrębnionym oddziale przez kierownika tego oddziału

lub osobę, która go zastępuje

a)

książka zatrudnienia osadzonych,

b)

książka zajęć szkolnych osadzonych;

3)

zatwierdzone przez dyrektora lub upoważnionego przez niego funkcjonariusza albo pracownika

a)

plany spacerów, kąpieli, zakupu artykułów żywnościowych i tytoniowych,

b)

listy osadzonych skierowanych do transportu,

c)

wykazy osadzonych uczestników zajęć zbiorowych, a także wykazy osadzonych doprowadzonych

grupowo, sporządzane odrębnie dla każdego oddziału mieszkalnego;

4)

książka zgłaszających się do lekarza.

2.

W ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony dyrektor może określić odstępstwa od

wymogów określonych w ust. 1.

3.

Dyrektor określa zasady i sposób przekazywania osadzonego przebywającego poza oddziałem

mieszkalnym oraz doprowadzania osadzonych na zabiegi medyczne i do lekarzy.

4.

W przypadku pilnej konieczności wypuszczenia osadzonego z oddziału mieszkalnego z

uwagi na zagrożenie jego zdrowia lub życia, a także ze względów bezpieczeństwa, można

odstąpić od wymogów określonych w ust. 1 pkt 1, zachowując zasady ewidencji.

1.

Osadzony uprawniony do samodzielnego przebywania poza terenem jednostki organizacyjnej

i zobowiązany do zgłoszenia się do jednostki Policji w miejscu przebywania może ją

opuścić na podstawie przepustki. Wzór przepustki określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

2.

Osadzony uprawniony do samodzielnego przebywania poza terenem jednostki organizacyjnej

bez obowiązku zgłoszenia się do jednostki Policji w miejscu przebywania może ją opuścić

na podstawie przepustki. Wzór przepustki określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

3.

Skazany grupowy uprawniony do samodzielnego przebywania poza terenem jednostki organizacyjnej

może ją opuścić na podstawie przepustki. Wzór przepustki określa załącznik nr 4 do

rozporządzenia.

4.

Osadzonemu, o którym mowa w ust. 1-3, na czas pobytu poza terenem jednostki organizacyjnej

wydaje się kartę tożsamości, której wzór określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

1.

Podstawą wypuszczenia na zewnątrz zakładu osadzonego konwojowanego jest przepustka,

której wzór określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Przepustkę przekazuje się bramowemu.

2.

Konwojowanie osadzonych przez funkcjonariuszy odbywa się na podstawie wykazu transportowego

lub zatwierdzonego przez dyrektora wykazu osadzonych, z zastrzeżeniem ust. 3, a w

innych przypadkach kopii przepustki, o której mowa w ust. 1.

3.

Przepustkę, o której mowa w ust. 1, oraz wykaz osadzonych, o którym mowa w ust. 2,

w wyodrębnionym oddziale lub oddziale tymczasowego zakwaterowania skazanych, podpisuje

upoważniony przez dyrektora funkcjonariusz.

Zatrudnienie osadzonego poza ustalonymi godzinami jego pracy, a także w odmiennych

niż ustalone warunkach, wymaga każdorazowo zgody dyrektora i określenia przez niego

sposobu dozorowania lub konwojowania zatrudnionego.

1.

Spacery osadzonych odbywają się na wyznaczonych placach pod dozorem spacerowego i,

w miarę możliwości, pod ochroną wartownika pełniącego służbę na posterunku uzbrojonym.

2.

Spacery przeprowadzane są na podstawie planu spacerów, zatwierdzonego przez dyrektora

lub upoważnionego przez niego funkcjonariusza albo pracownika, w którym określa się

podział osadzonych na grupy spacerowe oraz kolejność i miejsce odbywania spacerów.

3.

W ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony dyrektor może określić odstępstwa od

wymogów określonych w ust. 1-2.

4.

Opracowując plan spacerów, bierze się pod uwagę w szczególności względy bezpieczeństwa

i względy resocjalizacyjne oraz konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania

karnego.

1.

W rejonie placów spacerowych, na których odbywają się spacery osadzonego, o którym

mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, pełni służbę nie mniej niż dwóch funkcjonariuszy,

którzy sprawują nadzór nad tymi spacerami.

2.

W przypadku gdy place spacerowe są monitorowane, można ograniczyć nadzór nad spacerami

osadzonego, o którym mowa w ust. 1, do jednego funkcjonariusza.

3.

Jeżeli warunki architektoniczne na to pozwalają, spacer osadzonego, o którym mowa

w ust. 1, jest dodatkowo ochraniany przez wartownika.

Klucze używane w jednostce organizacyjnej dzielą się na

1)

klucze specjalne - klucze od bram, drzwi i krat wejściowych do budynków, drzwi i krat

przejściowych, cel mieszkalnych, cel zabezpieczających i cel dyscyplinarnych oraz

wyznaczonych pomieszczeń;

2)

klucze zwykłe - klucze niewymienione w pkt 1.

1.

Dyrektor na wniosek kierownika działu ochrony uznaje przedmioty za niebezpieczne,

ustala sposób ich ocechowania, wyznacza miejsca przechowywania oraz ustala tryb kontroli

i wykorzystania.

2.

Wykaz przedmiotów, o których mowa w ust. 1, sporządza i podpisuje kierownik działu

sprawującego nadzór nad miejscem pracy osadzonego lub upoważniony przez niego funkcjonariusz,

a zatwierdza dyrektor.

1.

Przedmioty niebezpieczne podlegają

1)

ocechowaniu;

2)

ewidencjonowaniu.

2.

Sposób użytkowania przedmiotów niebezpiecznych podlega systematycznym kontrolom.

1.

Przedmioty wnoszone lub wynoszone przez funkcjonariuszy lub pracowników oraz pojazdy,

którymi oni wjeżdżają lub wyjeżdżają, mogą podlegać kontroli przez bramowego lub funkcjonariusza

albo pracownika pełniącego służbę przy wejściu do jednostki organizacyjnej.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach można polecić wyznaczonym funkcjonariuszom

lub pracownikom przeprowadzenie kontroli osobistej funkcjonariusza lub pracownika

wchodzącego lub wychodzącego z jednostki organizacyjnej, jak również w niej przebywającego.

1.

Kontrolę osobistą funkcjonariusza lub pracownika można wykonywać przez

1)

sprawdzenie przy użyciu urządzeń technicznych;

2)

wykorzystanie psa;

3)

sprawdzenie ubrania i obuwia;

4)

oględziny ciała i bielizny.

2.

Kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, dokonuje co najmniej dwóch funkcjonariuszy

lub pracowników tej samej płci co osoba poddawana kontroli. Przeprowadza się ją w

odrębnym pomieszczeniu.

1.

Decyzję o przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w § 67 ust. 2, podejmuje kierownik

jednostki organizacyjnej.

2.

Z przebiegu kontroli osobistej, o której mowa w § 68 ust. 1 pkt 3 i 4, sporządza się

protokół, według wzoru stanowiącego załącznik nr 7 do rozporządzenia.

3.

W razie ujawnienia przez funkcjonariusza lub pracownika, w wyniku czynności kontrolnych,

przenoszenia lub przewożenia przedmiotów niebezpiecznych lub niedozwolonych sporządza

się protokół według wzoru stanowiącego załącznik nr 8 do rozporządzenia. Protokół

i zakwestionowane przedmioty przekazuje się do decyzji kierownika jednostki organizacyjnej.

Apel poranny i wieczorny przeprowadza dowódca zmiany, sprawdzając zgodność stanu faktycznego

osadzonych ze stanem ewidencyjnym. W części zakładu apel może przeprowadzić funkcjonariusz

wyznaczony przez dowódcę zmiany.

Pojazd nienależący do Służby Więziennej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Straży Granicznej lub Żandarmerii Wojskowej, podczas pobytu na terenie

zakładu o pełnym lub ograniczonym systemie ochrony, jeżeli znajduje się w miejscu

dostępnym dla osadzonych, pozostaje pod stałym dozorem wyznaczonego funkcjonariusza.

1.

W celu odnalezienia przedmiotów niebezpiecznych i niedozwolonych oraz udaremnienia

ucieczki albo w innych uzasadnionych przypadkach przeprowadza się w jednostce organizacyjnej

następujące rodzaje kontroli

1)

osobistą lub pobieżną osadzonego;

2)

cel i innych pomieszczeń;

3)

paczek i przedmiotów;

4)

pojazdów;

5)

generalną.

2.

Oprócz urządzeń, o których mowa w § 48 pkt 2, do przeprowadzania kontroli mogą być

wykorzystywane także psy.

1.

Stan zabezpieczenia zakładu, Centralnego Ośrodka, ośrodka szkolenia i ośrodka doskonalenia

podlega inspekcji odpowiednio przez dyrektora, Komendanta Centralnego Ośrodka, komendanta

ośrodka, a także funkcjonariuszy przez nich wyznaczonych.

2.

Właściwy dyrektor okręgowy wyznacza podległych funkcjonariuszy i pracowników do przeprowadzania

inspekcji jednostek okręgowego inspektoratu.

3.

W czasie inspekcji sprawdza się

1)

realizację wybranych elementów ustalonego systemu lub sposobu ochrony;

2)

znajomość przepisów i obowiązków oraz sposób ich realizacji przez funkcjonariuszy

i pracowników;

3)

przestrzeganie ustalonego porządku wewnętrznego.

1.

Do wszystkich jednostek organizacyjnych, na podstawie legitymacji służbowej, mogą

wejść w porze dziennej i nocnej

1)

Dyrektor Generalny, dyrektorzy biur i ich zastępcy oraz kierownicy zespołów, a także

funkcjonariusze i pracownicy posiadający upoważnienie wystawione przez Dyrektora Generalnego

zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr 9 do rozporządzenia;

2

konwojenci.

2.

Funkcjonariusze i pracownicy Centralnego Zarządu niewymienieni w ust. 1 wchodzą na

teren jednostek organizacyjnych w godzinach pracy administracji na podstawie legitymacji

służbowej, a w innym czasie dodatkowo na podstawie polecenia wyjazdu służbowego.

Do podległej jednostki organizacyjnej na podstawie legitymacji służbowej mogą wejść

w porze dziennej i nocnej dyrektor okręgowy oraz funkcjonariusze i pracownicy posiadający

wystawione przez właściwego dyrektora okręgowego upoważnienie zgodnie z wzorem, o

którym mowa w § 74 ust. 1 pkt 1.

1.

Do jednostki organizacyjnej, w której pełnią służbę, na podstawie legitymacji służbowej,

wchodzą

1)

w porze dziennej i nocnej: kierownik jednostki organizacyjnej, kierownik działu ochrony

i jego zastępca, a także funkcjonariusze przeprowadzający inspekcję;

2)

w ustalonych godzinach służby - funkcjonariusze niewymienieni w pkt 1.

2.

Pracownicy zatrudnieni w jednostce organizacyjnej lub przywięziennym zakładzie pracy

wchodzą do jednostki na podstawie legitymacji lub przepustki stałej, w godzinach ustalonych

przez kierownika tej jednostki organizacyjnej.

3.

Zasady wejścia do jednostki organizacyjnej funkcjonariuszy i pracowników niepełniących

służby lub niezatrudnionych w tej jednostce organizacyjnej, z zastrzeżeniem § 74 i

75, określa właściwy kierownik jednostki organizacyjnej.

W ochronie jednostki organizacyjnej można stosować

1)

zabezpieczenia techniczno-ochronne, a w szczególności

a)

linię zewnętrzną ogrodzenia ochronnego, wykonaną z materiału pełnego, którą może stanowić

również ściana budynku, w którym mogą także czasowo lub na stałe przebywać osadzeni,

albo wykonaną z materiałów tworzących ogrodzenie ażurowe - wyposażoną w zabezpieczenia

utrudniające jej pokonanie,

b)

linię wewnętrzną ogrodzenia ochronnego, którą może stanowić ogrodzenie pełne lub ażurowe

albo oznaczoną w inny sposób,

c)

wygrodzenia wewnętrzne oddzielające poszczególne rejony jednostki organizacyjnej,

d)

bramy, drzwi i kraty o szczególnie silnej konstrukcji zamontowane przy wejściach do

jednostki organizacyjnej i ważniejszych budynków,

e)

bramy, drzwi i kraty o silnej konstrukcji zamontowane przy wejściach i przejściach

do poszczególnych budynków, rejonów i cel oraz pomiędzy kondygnacjami budynków,

f)

kraty okienne oraz wewnętrzne kraty koszowe instalowane za drzwiami wejściowymi i

przed otworami okiennymi,

g)

przesłony i siatki mocnej konstrukcji, montowane po zewnętrznej stronie okien,

h)

zamki i blokady do bram, drzwi i krat,

i)

agregat prądotwórczy lub inne zastępcze źródła energii elektrycznej i oświetlenia,

j)

zabezpieczenia studzienek, kanałów, urządzeń wentylacyjnych, rynien, odgromników,

słupów, masztów antenowych, kominów i innych punktów wysokościowych, świetlików, wejść

na strychy i dachy oraz wejść do piwnic,

k)

urządzenia telewizji przemysłowej i urządzenia kontroli dostępu;

2)

środki sygnalizacji i łączności, a w szczególności

a)

urządzenia do kontroli osób, bagaży, pojazdów i ładunków,

b)

instalację przyzywową,

c)

środki łączności radiowej i przewodowej,

d)

środki alarmowania.

1.

Cele wyznaczone do wykonywania kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej

wyposaża się w wewnętrzne kraty zainstalowane za drzwiami wejściowymi i przed otworami

okiennymi.

2.

Okna celi, o której mowa w ust. 1, wyposaża się na zewnątrz otworów okiennych w siatki,

a w miarę potrzeb można je wyposażyć także w przesłony.

3.

Sprzęt kwaterunkowy będący w wyposażeniu celi, o której mowa w ust. 1, może być trwale

mocowany do ścian lub podłóg.

Cele przeznaczone dla osadzonych, o których mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, usytuowane

poza oddziałem dla tych osadzonych, wyznacza dyrektor na wniosek kierownika działu

ochrony, uzgodniony z kierownikami działów penitencjarnego i ewidencji.

1.

W czasie wykonywania obowiązków służbowych w bezpośrednim kontakcie z osadzonym, o

którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, oddziałowy i funkcjonariusz z nim współdziałający

pełnią służbę w kamizelkach ochronnych i wyposażeni są w osobiste sygnalizatory alarmowe

oraz w środki przymusu bezpośredniego.

2.

W kamizelki ochronne, sygnalizatory alarmowe i w środki przymusu bezpośredniego wyposaża

się również funkcjonariuszy dozorujących poza oddziałem mieszkalnym lub konwojujących

osadzonego, o którym mowa w ust. 1.

3.

Ilość i rodzaj środków przymusu bezpośredniego określa dyrektor.

1.

Celę mieszkalną dla osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, wyposaża

się w szczególności w

1)

wewnętrzne kraty zainstalowane za drzwiami wejściowymi i przed otworami okiennymi;

2)

siatki, a w miarę potrzeb również w przesłony, na zewnątrz otworów okiennych;

3)

kraty okienne ze stali o podwyższonej wytrzymałości na przecinanie lub zabezpieczone

elektronicznie;

4)

sprzęt kwaterunkowy mocowany trwale do ścian i podłóg.

2.

Cele można dodatkowo wyposażyć w kamery telewizyjne i urządzenia umożliwiające nasłuch.

3.

Zabezpieczenia techniczno-ochronne, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 oraz § 78 ust.

1 i 2, można zastąpić innymi zabezpieczeniami, które będą odpowiednio spełniać ich

zadania ochronne.

1.

Miejsca i pomieszczenia dla osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e,

wyznaczone do pracy, nauki, widzeń, czynności procesowych, odprawiania nabożeństw,

spotkań religijnych i nauczania religii oraz zajęć kulturalno-oświatowych, z zakresu

kultury fizycznej i sportu, wyposaża się odpowiednio w zabezpieczenia techniczno-ochronne,

o których mowa w § 81 ust. 1 pkt 1-3, a także zabezpieczenia uniemożliwiające samowolne

ich opuszczenie przez osadzonego.

2.

Plac spacerowy zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający samowolne jego opuszczenie

przez osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, w szczególności poprzez

przykrycie placu siatką, prętami lub drutem.

3.

Miejsca i pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, można wyposażyć w urządzenia

umożliwiające monitoring.

4.

Zabezpieczenia techniczno-ochronne łaźni i innych pomieszczeń niewymienionych w ust.

1 i § 81, w których czasowo może przebywać osadzony, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt

1 lit. e, określa dyrektor.

5.

Przepis § 78 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Pies może być wykorzystywany do

1)

(uchylony);

2)

ochrony funkcjonariuszy i pracowników;

3

wzmocnienia realizowanego konwojowania;

4)

pościgu;

5)

przeszukiwania budynków, budowli, pojazdów i terenu jednostki organizacyjnej;

6)

poszukiwania i wskazywania ukrycia środków odurzających i substancji psychotropowych;

7)

tropienia śladów;

8)

poszukiwania i wskazywania materiałów wybuchowych.

1.

Działania ochronne podejmuje się niezwłocznie po uzyskaniu informacji o zagrożeniu

bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej.

2.

W działaniach ochronnych mogą być wykorzystani funkcjonariusze sił wsparcia oraz oddziały

Policji, a także inne osoby pełniące służbę lub zatrudnione w służbach ratowniczych.

3.

W działaniach ochronnych można wykorzystywać psy wyszkolone na specjalistycznych kursach.

4.

Działaniami ochronnymi kieruje dyrektor lub upoważniony przez niego funkcjonariusz.

1.

Systemy ochrony, o których mowa w § 3 ust. 2, a także sposób ochrony, o którym mowa

w § 8, w przypadkach uzasadnionych względami bezpieczeństwa mogą podlegać wzmocnieniu

poprzez wprowadzenie dodatkowych przedsięwzięć i działań ochronnych, a w szczególności

1)

wprowadzenie służby oficera dyżurnego;

2)

zwiększenie składu zmiany, również o funkcjonariuszy spoza działu ochrony;

3)

wystawienie dodatkowych posterunków, a także stanowisk, lub wzmocnienie obsady istniejących;

4)

wprowadzenie dyżurów kadry kierowniczej w sposób określony przez kierownika jednostki

organizacyjnej.

2.

Rodzaj i zakres stosowanych dodatkowych przedsięwzięć i działań ochronnych zależy

od rozpoznania zamierzeń osadzonych, a także stopnia zagrożenia bezpieczeństwa jednostki

organizacyjnej.

3.

W przypadku wzmocnienia ochrony jednostki organizacyjnej mogą być wykorzystane siły

innych jednostek organizacyjnych, jeżeli zarządzający wzmocnienie ochrony uzna, że

siły własne nie wystarczą do zapobieżenia lub zlikwidowania naruszenia bezpieczeństwa.

1.

Wzmocnienie ochrony można zarządzić po

1)

uzyskaniu informacji o zagrożeniu bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej;

2

zaistnieniu zdarzenia nadzwyczajnego.

2.

Wzmocnienie ochrony zarządzają

1)

Dyrektor Generalny - w każdej jednostce organizacyjnej;

2)

dyrektor okręgowy - w podległych jednostkach organizacyjnych;

3)

Komendant Centralnego Ośrodka - w Centralnym Ośrodku;

4)

komendant ośrodka - w ośrodku szkolenia lub ośrodku doskonalenia;

5)

dyrektor - w podległym zakładzie.

3.

Zarządzenie o wzmocnieniu ochrony wydaje się bez zbędnej zwłoki.

4.

Osoba zarządzająca wzmocnienie ochrony lub osoba przez nią upoważniona podejmuje działania

ochronne i nimi kieruje.

5.

O wykorzystaniu funkcjonariuszy, a także środków i sprzętu, decydują

1)

Dyrektor Generalny - z każdej jednostki organizacyjnej;

2)

dyrektor okręgowy - z podległych jednostek organizacyjnych;

3)

odpowiednio Komendant Centralnego Ośrodka, komendant ośrodka lub dyrektor - z Centralnego

Ośrodka, ośrodka szkolenia, ośrodka doskonalenia lub zakładu.

Sprawność funkcjonariuszy i pracowników Centralnego Ośrodka lub zakładu w działaniach

ochronnych doskonali się co najmniej dwa razy w roku, w trakcie ćwiczeń przeprowadzanych

na podstawie planu sporządzonego przez kierownika działu ochrony i zatwierdzonego

odpowiednio przez Komendanta Centralnego Ośrodka lub dyrektora, uwzględniając w szczególności

1)

stosowany system lub sposób ochrony;

2)

występujące i przewidywane zagrożenia;

3)

wykorzystanie funkcjonariuszy i pracowników.

Czynności profilaktyczne to w szczególności

1)

obserwowanie zachowań i relacji w środowisku osadzonych;

2)

rozpoznawanie struktur podkultury więziennej i udziału w niej osadzonych;

3)

rozpoznawanie atmosfery i nastrojów wśród osadzonych oraz ich zamiarów godzących w

bezpieczeństwo jednostki.

1.

Funkcjonariusze i pracownicy w postępowaniu z osadzonymi powinni zachować ostrożność,

mając na uwadze możliwość agresji z ich strony, groźnego nieposłuszeństwa albo postępowania

naruszającego porządek lub bezpieczeństwo.

2.

Funkcjonariusze mają obowiązek przeciwdziałania postępowaniu innych osób sprzecznemu

z zadaniami ochronnymi albo naruszającemu ustalony porządek lub bezpieczeństwo jednostki

organizacyjnej oraz niezwłocznego meldowania o takich zdarzeniach właściwemu przełożonemu

lub informowania odpowiednio dowódcy zmiany albo dyżurnego.

1.

Decyzje w sprawie rozmieszczenia w celach osadzonych, o których mowa w § 13 ust. 2

pkt 1 lit. e, podejmuje kierownik działu ochrony w porozumieniu z kierownikiem działu

penitencjarnego - w odniesieniu do skazanych, a ponadto z kierownikiem działu ewidencji

- w odniesieniu do tymczasowo aresztowanych.

2.

W celi mieszkalnej nie można umieszczać więcej niż trzech osadzonych, o których mowa

w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, ani osadzać ich wspólnie z innymi osadzonymi.

3.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor może podjąć decyzję o umieszczeniu innych osadzonych

niż wymienieni w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e w celi mieszkalnej, o której mowa w § 81.

1.

Osadzony, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, porusza się po terenie zakładu

pojedynczo.

2.

W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się poruszanie osadzonych, o których mowa w

§ 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, w grupach nie większych niż trzyosobowe.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, dozór funkcjonariuszy należy odpowiednio wzmocnić.

4.

Poza celą mieszkalną oraz miejscami i pomieszczeniami, o których mowa w § 82, osadzony,

o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, pozostaje pod stałym i bezpośrednim dozorem

co najmniej dwóch funkcjonariuszy.

5.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor może zdecydować o niestosowaniu przepisu ust.

4 w czasie przebywania osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, poza

celą mieszkalną oraz w miejscach i pomieszczeniach niewymienionych w § 82.

Osadzony, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, nie może być zatrudniony

1)

przy pracach wymagających posługiwania się przedmiotami niebezpiecznymi;

2)

przy obsłudze maszyn i urządzeń umożliwiających wyrób przedmiotów niebezpiecznych

lub niedozwolonych;

3)

na stanowiskach umożliwiających spowodowanie pożaru, wybuchu lub innych zdarzeń groźnych

dla bezpieczeństwa zakładu;

4)

w miejscach umożliwiających ucieczkę lub niekontrolowane kontaktowanie się z innymi

osobami.

Osadzony, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, dokonuje w zakładzie zakupów poprzez

złożenie zamówienia wyznaczonemu funkcjonariuszowi lub pracownikowi. Zamówione przedmioty,

artykuły żywnościowe i wyroby tytoniowe dostarcza się osadzonemu do celi.

1

Osadzonego poddaje się kontroli pobieżnej

1)

przed opuszczeniem oddziału mieszkalnego lub miejsca zatrudnienia i po powrocie do

nich;

2)

przed indywidualnymi rozmowami lub spotkaniami odbywającymi się w oddziale mieszkalnym

z przedstawicielami administracji lub innych podmiotów;

3

niezwłocznie po użyciu środka przymusu bezpośredniego, o ile jest to możliwe ze względu

na jego rodzaj;

4)

bezpośrednio przed rozpoczęciem konwojowania;

5)

w innych przypadkach uzasadnionych względami porządku lub bezpieczeństwa.

2.

W ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony dyrektor może określić odstępstwa od

zasad określonych w ust. 1.

1.

Do jednostek organizacyjnych, na podstawie dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości

i zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji, mogą wejść w porze dziennej i nocnej

1

Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, sekretarz stanu i podsekretarze stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz zastępcy Prokuratora Generalnego;

2)

kierownicy komórek organizacyjnych Ministerstwa Sprawiedliwości;

3)

Pierwszy Prezes i prezesi Sądu Najwyższego;

4)

Rzecznik Praw Obywatelskich.

2.

Na podstawie dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości i pisemnego upoważnienia

mogą wejść do jednostek organizacyjnych w porze dziennej, a w porze nocnej - jeżeli

w upoważnieniu zostało to określone - osoby delegowane przez podmioty wymienione w

ust. 1 oraz Dyrektora Generalnego.

Do jednostki organizacyjnej na podstawie legitymacji służbowej mogą wejść w porze

dziennej i nocnej właściwi ze względu na siedzibę tej jednostki

1)

prezes i wiceprezes sądu apelacyjnego;

2)

prezes i wiceprezes sądu okręgowego i rejonowego oraz przewodniczący wydziału penitencjarnego

i sędziowie penitencjarni;

3)

prokuratorzy apelacyjni, okręgowi i rejonowi oraz ich zastępcy;

4)

prezesi okręgowego i garnizonowego sądu wojskowego i ich zastępcy oraz sędziowie sprawujący

nadzór penitencjarny;

5)

wojskowy prokurator okręgowy i garnizonowy, a także szef ośrodka zamiejscowego wojskowej

prokuratury okręgowej.

1.

Do jednostki organizacyjnej na podstawie legitymacji służbowej mogą wejść w godzinach

urzędowania administracji, celem dokonania czynności służbowych

1)

sędziowie, asesorzy i aplikanci sądowi;

2)

prokuratorzy, asesorzy i aplikanci prokuratorscy;

3)

adwokaci i aplikanci adwokaccy;

4)

kuratorzy sądowi;

5)

funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży

Granicznej i żołnierze Żandarmerii Wojskowej.

2.

Kierownik jednostki organizacyjnej może wyrazić zgodę na wejście do podległej mu jednostki

w godzinach urzędowania administracji, na podstawie legitymacji służbowej lub dokumentu

umożliwiającego ustalenie tożsamości, innych osób niż wymienione w ust. 1.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wejść

do jednostki organizacyjnej również po godzinach urzędowania administracji, jeżeli

jest to konieczne ze względu na charakter wykonywanych czynności, po uprzednim uzgodnieniu

z kierownikiem tej jednostki lub osobą przez niego upoważnioną.

4.

Obowiązek uzgodnienia, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy przypadków konwojowania

osadzonych.

5.

Jeżeli w czynności procesowej ma uczestniczyć osoba inna niż wymieniona w ust. 1 oraz

w § 96, może ona wejść do jednostki organizacyjnej wraz z prowadzącym czynność, na

podstawie jednorazowej przepustki, której wzór określa załącznik nr 10 do rozporządzenia,

wydanej po okazaniu dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości.

Do jednostki organizacyjnej w porze dziennej i nocnej na podstawie legitymacji służbowej

lub innego dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości mogą wejść funkcjonariusze

Państwowej Straży Pożarnej i pracownicy pogotowia ratunkowego oraz innych służb udzielających

pomocy, wezwani przez kierownika tej jednostki.

Osoba uprawniona do widzenia z osadzonym wchodzi do jednostki organizacyjnej, w ustalonych

dniach i godzinach odbywania widzeń, po okazaniu dokumentu umożliwiającego ustalenie

tożsamości.

1.

Zasady wstępu do jednostki organizacyjnej emerytów i rencistów Służby Więziennej oraz

członków rodzin funkcjonariuszy i pracowników określa właściwy kierownik jednostki

organizacyjnej.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, wchodzą na teren jednostki organizacyjnej na podstawie

dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości.

Osoba niewymieniona w § 95-99

1)

może wejść do jednostki organizacyjnej w godzinach urzędowania administracji na podstawie

jednorazowej przepustki, wydanej po okazaniu dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości;

2)

wykonująca w jednostce organizacyjnej zadania wynikające z kodeksu albo z innych ustaw

może otrzymać stałą przepustkę uprawniającą do wejścia, której wzór określa załącznik

nr 11 do rozporządzenia.

W uzasadnionych przypadkach kierownik jednostki organizacyjnej może wyrazić zgodę

na wejście do podległej jednostki osobom niewymienionym w § 95-99 w innym czasie i

na innej podstawie, niż to określono w § 101.

Pobyt na terenie jednostki organizacyjnej osób wymienionych w § 97-99 i 101 podlega

ewidencjonowaniu.

1.

Osobie niebędącej funkcjonariuszem lub pracownikiem

1)

właściwy kierownik jednostki organizacyjnej albo osoba przez niego upoważniona wydaje

jednorazową przepustkę uprawniającą do wstępu na teren jednostki;

2)

kierownik jednostki organizacyjnej wydaje stałą przepustkę uprawniającą do wstępu

na teren podległej jednostki.

2.

Stałą przepustkę można unieważnić w każdej chwili bez podania przyczyn. Upoważniona

do unieważnienia stałej przepustki jest osoba, która ją wystawiła, albo jej przełożony.

Osoba, o której mowa w § 104, porusza się po terenie jednostki organizacyjnej w asyście

wyznaczonego funkcjonariusza lub pracownika, chyba że kierownik jednostki organizacyjnej

postanowi inaczej.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej albo osoba przez niego upoważniona podejmuje decyzję

o uzbrojeniu i wyposażeniu konwojentów oraz wyznacza dowódcę konwoju.

2.

W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania dowódca konwoju może zażądać niezbędnej

pomocy od kierownika najbliższej jednostki organizacyjnej.

3.

Dowódca konwoju w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia konwojentów lub konwojowanych

osadzonych może podjąć wszelkie niezbędne, doraźne działania zapobiegające zagrożeniu.

1

Do konwojowania wyznacza się funkcjonariuszy w pełni sprawnych fizycznie i odpowiednio

przygotowanych zawodowo.

2.

Do konwojowania jednego osadzonego lub grupy do 10 osadzonych wyznacza się co najmniej

dwóch funkcjonariuszy.

3.

Liczbę konwojentów zwiększa się, w szczególności jeżeli

1)

konwojowanie odbywać się będzie w godz. 22

2)

konwojowanie trwać będzie ponad 12 godzin;

3)

grupa konwojowanych osadzonych jest większa, niż to określono w ust. 2;

4

konwojowany stwarza szczególne zagrożenie bezpieczeństwa konwojowania.

4

Wyposażenie i uzbrojenie konwojentów ustala się w zależności od warunków i trasy konwojowania,

odległości do miejsca przeznaczenia, a także liczby osadzonych oraz stopnia ich demoralizacji

lub zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania.

5.

W ograniczonym i uproszczonym systemie ochrony dyrektor może określić odstępstwa od

wymogów określonych w ust. 2 i ust. 3 pkt 1-3.

1.

W zakładach o pełnym systemie ochrony w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia osadzonego

dyrektor, a w przypadku braku możliwości nawiązania z nim kontaktu dowódca zmiany,

może podjąć decyzję o konwojowaniu osadzonego w czasie przewożenia go pojazdem sanitarnym

zakładu opieki zdrowotnej przez jednego funkcjonariusza.

2.

Skazany zakwalifikowany do odbywania kary w zakładzie typu półotwartego lub otwartego

może być konwojowany przez jednego funkcjonariusza.

3.

Skazany zakwalifikowany do odbywania kary w zakładzie typu półotwartego zatrudniony

w systemie bez konwojenta lub skazany zakwalifikowany do odbywania kary w zakładzie

typu otwartego - w przypadku korzystania z zabiegów lub hospitalizowania w pozawięziennym

zakładzie opieki zdrowotnej - może udać się tam bez konwojenta.

4.

W przypadku konwojowania skazanych, o których mowa w ust. 2, konwojent może być nieuzbrojony.

1

Przed rozpoczęciem konwojowania kierownik działu ochrony lub upoważniony przez niego

funkcjonariusz udziela instrukcji wszystkim konwojentom.

2.

Instruktaż powinien zawierać w szczególności

1)

zasady postępowania z konwojowanym;

2)

krótką charakterystykę konwojowanego osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1

lit. e.

3.

Funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, informuje dowódcę konwoju innego niż Służby

Więziennej w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

4.

Udzielenie instruktażu lub odebranie informacji odnotowuje się w książce instruktaży

dla konwojentów, co potwierdzają podpisami wszyscy jego uczestnicy lub w przypadku,

o którym mowa w ust. 3 - dowódca konwoju.

1.

Osadzonego konwojuje się pojazdem konwojowym.

2.

Konwojowanie osadzonych pieszo jest dopuszczalne tylko na niewielkie odległości, na

wybranej trasie o małym nasileniu ruchu.

1.

Do konwojowania osadzonego, o którym mowa w § 13 ust. 2 pkt 1 lit. e, wykorzystuje

się samochody więźniarki, a jeżeli stan zdrowia osadzonego tego wymaga samochody sanitarne.

2.

W konwojowanej grupie osadzonych może być tylko jeden osadzony, o którym mowa w §

13 ust. 2 pkt 1 lit. e, a jej liczebność nie może przekraczać 10 osób.

W dokumentacji ochronnej miejsca pracy poza terenem zakładu dyrektor określa w szczególności

obowiązki i wyposażenie konwojentów grupy roboczej oraz środki łączności i sposób

alarmowania.

Konwojowanie osadzonych zatrudnionych poza terenem zakładu wykonuje się

1)

w pełnym systemie konwojowania;

2)

w zmniejszonym systemie konwojowania;

3)

bez konwojenta.

W pełnym systemie konwojowania w szczególności

1)

rejon zatrudnienia zabezpiecza się ogrodzeniem ochronnym;

2)

w linii ogrodzenia ochronnego wyznacza się posterunki uzbrojone;

3)

wewnątrz rejonu zatrudnienia wyznacza się posterunek nieuzbrojony;

4)

określa się liczbę konwojentów, mając na uwadze m.in. czas pracy, miejsce pracy, kategorię

osadzonych.

W zmniejszonym systemie konwojowania

1)

konwojenta można wyposażyć w broń palną;

2)

grupa robocza może być podzielona na podgrupy;

3)

dyrektor określa w dokumentacji ochronnej miejsca pracy osadzonych, ich sposób konwojowania

i liczbę konwojentów.

1.

Zatrudnienie bez konwojenta organizuje się w grupach lub na pojedynczych stanowiskach

pracy.

2.

Liczba osadzonych w grupie nie może przekraczać 15 osób.

3.

Osadzeni zatrudnieni bez konwojenta podlegają częstszej kontroli niż zatrudnieni w

pełnym lub zmniejszonym systemie konwojowania.

Dla pracownika kontrahenta wyznaczonego do współpracy z zakładem podczas zatrudnienia

osadzonego, a także sprawującego nad nim nadzór, opracowuje się pisemną instrukcję

stanowiącą załącznik do umowy o zatrudnieniu osadzonego, określającą w szczególności

1)

obowiązki w zakresie współdziałania z funkcjonariuszem kontrolującym miejsce pracy;

2)

zakres zadań ochronnych.

1.

Spośród osadzonych zatrudnionych w grupie można wyznaczyć osadzonego funkcyjnego,

zwanego dalej „grupowym”.

2.

Obowiązki grupowego określa dyrektor.

1.

Osadzony zatrudniony poza terenem zakładu w systemie bez konwojenta, niewykonujący

pracy na własny rachunek, pozostaje pod nadzorem pracownika wyznaczonego przez pracodawcę

zatrudniającego osadzonego.

2.

Zadania ochronne pracownika, o którym mowa w ust. 1, określa się w pisemnej instrukcji

stanowiącej załącznik do umowy o pracę.

Plany ochrony i bezpieczeństwa opracowane na podstawie przepisów dotychczasowych obowiązują

do czasu zastąpienia ich planami ochrony wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia