Ustawa z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 144) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4a

a)

w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a i 4b w brzmieniu

„

4a)

w razie konieczności obrony państwa postanawia, na wniosek Rady Ministrów, o dniu,

w którym rozpoczyna się czas wojny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym

samym trybie postanawia o dniu, w którym czas wojny kończy się;

4b)

kieruje obroną państwa, we współdziałaniu z Radą Ministrów, z chwilą mianowania Naczelnego

Dowódcy Sił Zbrojnych i przejęcia przez niego dowodzenia;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Postanowienia, o których mowa w ust. 1 pkt 4a, niezwłocznie ogłasza się w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

1b.

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jest organem pomocniczym Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej w procesie kierowania obroną państwa.

”

;

2)

w art. 5 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

zatwierdza, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, w drodze postanowienia

a)

narodowe plany użycia Sił Zbrojnych do obrony państwa,

b)

organizację i zasady funkcjonowania wojennego systemu dowodzenia Siłami Zbrojnymi.

”

;

3)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

Osoba, o której mowa w art. 5 pkt 1a, przygotowuje się do realizacji zadań wynikających

z kompetencji Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych, do czasu mianowania Naczelnego Dowódcy

Sił Zbrojnych lub wskazania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej innej osoby

przewidzianej do mianowania na to stanowisko.

2.

Przygotowania, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności udział w strategicznych

grach i ćwiczeniach obronnych, planowaniu użycia Sił Zbrojnych do obrony państwa oraz

w przygotowywaniu wojennego systemu dowodzenia Siłami Zbrojnymi.

”

;

4)

w art. 11b w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

planowanie, organizowanie i prowadzenie operacji w ramach użycia Sił Zbrojnych do

czasu mianowania Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i przejęcia przez niego dowodzenia;

”

;

5)

w art. 109a

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Z dniem ogłoszenia mobilizacji lub z dniem, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym

przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a, dowódca

jednostki wojskowej rozwiązuje stosunek pracy z pracownikiem tej jednostki, któremu

nie nadano pracowniczego przydziału mobilizacyjnego. Pracownikowi temu wypłaca się

świadczenia należne pracownikom z tytułu rozwiązania z nimi stosunku pracy z przyczyn

dotyczących pracodawcy.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Do osób świadczących po ogłoszeniu mobilizacji, w stanie wojennym lub w dniu, w którym

rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na

podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a, pracę w jednostkach wojskowych na podstawie pracowniczego przydziału

mobilizacyjnego, w tym w zakresie ich obowiązków i uprawnień, stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące osób pełniących służbę w jednostkach zmilitaryzowanych. Do osób

tych nie stosuje się przepisów dotyczących powszechnego obowiązku wykonywania pracy,

o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz

o kompetencjach Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach jego podległości konstytucyjnym

organom Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1815).

”

;

6)

art. 110 otrzymuje brzmienie

„

Art. 110.

Żołnierze odbywający czynną służbę wojskową w dniu ogłoszenia mobilizacji lub w dniu,

w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a, a także żołnierze powołani do tej służby na podstawie

art. 109 i art. 109a ust. 2 pozostają w czynnej służbie wojskowej do czasu zwolnienia.

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 355) w art. 31a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Policjanci pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia mobilizacji lub w dniu,

w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy, o której mowa w ust. 1, stają się z mocy

prawa policjantami pełniącymi służbę w czasie wojny i pozostają w tej służbie do czasu

zwolnienia.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1402 i 1822) w art. 33a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Funkcjonariusze pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia mobilizacji lub

w dniu, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy, o której mowa w ust. 1, stają

się z mocy prawa funkcjonariuszami pełniącymi służbę w czasie wojny i pozostają w

tej służbie do czasu zwolnienia.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz o kompetencjach Naczelnego

Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach jego podległości konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1815) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 uchyla się ust. 1;

2)

w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych dowodzi Siłami Zbrojnymi oraz innymi jednostkami organizacyjnymi,

podporządkowanymi mu zgodnie z narodowymi planami użycia Sił Zbrojnych do obrony państwa.

”

.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1415 i 1822) art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

Funkcjonariusze pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia mobilizacji lub

w dniu, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 144 i 529), stają się z mocy prawa funkcjonariuszami pełniącymi służbę w czasie wojny i pozostają

w tej służbie do czasu zwolnienia.

”

.

1.

Osoba, o której mowa w art. 5 pkt 1a, przygotowuje się do realizacji zadań wynikających

z kompetencji Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych, do czasu mianowania Naczelnego Dowódcy

Sił Zbrojnych lub wskazania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej innej osoby

przewidzianej do mianowania na to stanowisko.

2.

Przygotowania, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności udział w strategicznych

grach i ćwiczeniach obronnych, planowaniu użycia Sił Zbrojnych do obrony państwa oraz

w przygotowywaniu wojennego systemu dowodzenia Siłami Zbrojnymi.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Funkcjonariusze pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia mobilizacji lub

w dniu, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 144 i 529), stają się z mocy prawa funkcjonariuszami pełniącymi służbę w czasie wojny i pozostają

w tej służbie do czasu zwolnienia.

Żołnierze odbywający czynną służbę wojskową w dniu ogłoszenia mobilizacji lub w dniu,

w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a, a także żołnierze powołani do tej służby na podstawie

art. 109 i art. 109a ust. 2 pozostają w czynnej służbie wojskowej do czasu zwolnienia.