Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie odraczania terminu płatności należności celnych

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki i tryb postępowania przy udzielaniu pozwoleń na odroczenie terminu

płatności należności celnych, zwanych dalej „pozwoleniami na odroczenie”;

2)

szczegółowe warunki i tryb postępowania przy stosowaniu odroczenia terminu płatności

należności celnych, zwanych dalej „należnościami”.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wniosek o udzielenie pozwolenia na odroczenie jest składany przez osobę zobowiązaną

do uiszczenia należności, zwaną dalej „wnioskodawcą”, do dyrektora izby celnej właściwego

miejscowo ze względu na

1

naczelnika urzędu celnego, w którym została zaksięgowana kwota należności - w przypadku

stosowania odroczenia dla kwoty należności zaksięgowanej na warunkach określonych

w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy lub w art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr

2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.), zwanego dalej „Wspólnotowym Kodeksem Celnym”;

2

siedzibę lub miejsce zamieszkania wnioskodawcy - w przypadku stosowania odroczenia

całościowo dla wszystkich należności zaksięgowanych na warunkach określonych w art.

218 ust. 1 akapit pierwszy Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w okresie wyznaczonym przez organ celny, albo całościowo dla wszystkich należności,

które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi

Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

2.

Wniosek o udzielenie pozwolenia na odroczenie sporządza się według wzoru określonego

w załączniku nr 1 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

W przypadku jednoczesnego ubiegania się o udzielenie pozwolenia na odroczenie stosowane

całościowo dla wszystkich należności, które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu,

zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi Wspólnotowego Kodeksu Celnego, i pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, wniosek o udzielenie pozwolenia

na odroczenie może zostać złożony wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na stosowanie

procedury uproszczonej.

4.

W przypadku ubiegania się o udzielenie pozwolenia na odroczenie stosowane całościowo

dla wszystkich należności, które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu, zgodnie

z art. 218 ust. 1 akapit drugi Wspólnotowego Kodeksu Celnego, osoba, której udzielono pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, składa

wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na odroczenie wniosek o zmianę pozwolenia

na stosowanie procedury uproszczonej w zakresie rozstrzygnięcia o stosowaniu odroczenia.

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

4

Wniosek, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinien zostać złożony w terminie 10 dni

od dnia powiadomienia dłużnika o wysokości należności celnych.

1.

Jeżeli wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, dyrektor izby celnej, z zastrzeżeniem ust. 6 oraz z wyłączeniem przypadku złożenia

zabezpieczenia przed złożeniem wniosku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, wzywa wnioskodawcę

do

1)

złożenia zabezpieczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - w przypadku

ubiegania się o udzielenie pozwolenia na odroczenie stosowane dla kwoty należności

zaksięgowanej na warunkach określonych w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy lub w art.

220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego;

2)

złożenia zabezpieczenia generalnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

- w przypadku ubiegania się o udzielenie pozwolenia na odroczenie stosowane całościowo

dla wszystkich należności zaksięgowanych na warunkach określonych w art. 218 ust.

1 akapit pierwszy Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w okresie wyznaczonym przez organ celny, albo całościowo dla wszystkich należności,

które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi

Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

2.

Na uzasadniony wniosek złożony przez wnioskodawcę przed upływem terminu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, dyrektor izby celnej może przedłużyć ten termin, nie więcej jednak

niż o 30 dni.

3.

Złożenie zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie wymaga uzyskania odrębnego

pozwolenia na stosowanie zabezpieczenia generalnego.

4.

W przypadku ubiegania się o udzielenie pozwolenia na odroczenie stosowane dla kwoty

należności zaksięgowanej na warunkach określonych w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy

lub w art. 220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jest wymagane zabezpieczenie w wysokości kwoty wynikającej z długu celnego.

5.

(uchylony).

6

Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może stanowić uprzednio złożone zabezpieczenie

generalne.

7.

Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 4 i 5, wnioskodawca składa w jednej z form określonych

w art. 193 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

1.

Dyrektor izby celnej wydaje decyzję o udzieleniu pozwolenia na odroczenie według wzoru

stanowiącego załącznik nr 3 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Decyzję o udzieleniu pozwolenia na odroczenie stosowane całościowo dla wszystkich

należności, które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust.

1 akapit drugi Wspólnotowego Kodeksu Celnego, wydaje się wraz z decyzją o udzieleniu pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej.

3.

Pozwolenia na odroczenie stosowane całościowo dla wszystkich należności zaksięgowanych

na warunkach określonych w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w okresie wyznaczonym przez organ celny, albo całościowo dla wszystkich należności,

które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi

Wspólnotowego Kodeksu Celnego, udziela się bezterminowo. Korzystanie z tego odroczenia jest możliwe począwszy od

pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wydano pozwolenie.

4.

(uchylony).

W przypadku gdy okres, o którym mowa w art. 227 ust. 1 lit. b lub c Wspólnotowego

Kodeksu Celnego, wynosi miesiąc kalendarzowy, termin płatności należności upływa szesnastego dnia

miesiąca następującego po upływie tego okresu.

W celu skorzystania z odroczenia stosowanego całościowo dla wszystkich należności

zaksięgowanych na warunkach określonych w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy Wspólnotowego

Kodeksu Celnego, w okresie wyznaczonym przez organ celny, albo całościowo dla wszystkich należności,

które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi

Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w zgłoszeniu celnym należy podać numer pozwolenia na odroczenie.

1.

Kwoty należności wynikające z kolejnych zgłoszeń celnych nie będą obejmowane pozwoleniem

na odroczenie stosowane całościowo dla wszystkich należności zaksięgowanych na warunkach

określonych w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w okresie wyznaczonym przez organ celny, albo całościowo dla wszystkich należności,

które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi

Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w przypadkach

1)

powstania tych należności w kwocie przekraczającej wysokość złożonego zabezpieczenia;

2)

wykorzystania przez organ celny zabezpieczenia w związku z nieuiszczeniem kwot należności

w odroczonym terminie płatności;

3)

upływu terminu ważności złożonego zabezpieczenia.

2.

Objęcie pozwoleniem na odroczenie kwot należności wynikających z kolejnych zgłoszeń

celnych będzie ponownie możliwe

1)

po uiszczeniu kwot należności objętych pozwoleniem na odroczenie, powodującym zwolnienie

zabezpieczenia - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1;

2)

w pierwszym dniu okresu, o którym mowa w art. 227 ust. 1 lit. b lub c Wspólnotowego

Kodeksu Celnego, następującego po złożeniu nowego zabezpieczenia lub przedłużeniu terminu jego ważności

- w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 i 3.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r.