Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 30 grudnia 2014 r. w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych

Rozporządzenie określa

1)

warunki, jakie są obowiązani spełniać pracownicy zatrudnieni na stanowiskach, o których

mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwanej dalej „ustawą”;

2)

warunki i sposób oceny zdolności fizycznych i psychicznych pracowników zatrudnionych

na stanowiskach, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy, jednostki uprawnione do

oceny zdolności fizycznej i psychicznej tych pracowników oraz tryb orzekania o tej

zdolności;

3)

sposób powoływania i tryb pracy komisji egzaminacyjnych stwierdzających kwalifikacje

pracowników zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy;

4)

wzory dokumentów potwierdzających kwalifikacje i upoważniających do wykonywania czynności

na stanowiskach, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy;

5)

wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych;

6)

wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników i sposób uiszczania

tych opłat.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ruchu kolejowym - rozumie się przez to również ruch na bocznicach kolejowych;

2)

pracodawcy - rozumie się przez to zarządcę infrastruktury, przewoźnika kolejowego,

użytkownika bocznicy kolejowej, przedsiębiorcę wykonującego przewozy w obrębie bocznicy

kolejowej, dysponenta, podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM)

oraz przedsiębiorcę prowadzącego działalność polegającą na budowie, modernizacji,

odnowieniu lub remoncie infrastruktury kolejowej;

3)

uprawnionym lekarzu - rozumie się przez to lekarza, o którym mowa w § 7 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r.

w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki

zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych

w Kodeksie pracy

(Dz. U. Nr 69, poz. 332, z późn. zm., zatrudnionego w jednostce uprawnionej do oceny zdolności fizycznej i psychicznej

pracowników;

4)

stanowiskach kolejowych - rozumie się przez to stanowiska, o których mowa w art. 22d

ust. 1 ustawy;

5)

pracownikach - rozumie się przez to pracowników zatrudnionych na stanowiskach kolejowych;

6)

przygotowaniu zawodowym - rozumie się przez to okres zatrudnienia, w trakcie którego

pracownik nabywa w sposób zorganizowany wiadomości teoretyczne i umiejętności praktyczne

potrzebne do samodzielnego wykonywania obowiązków na stanowiskach kolejowych;

7)

komisji egzaminacyjnej - rozumie się przez to komisję egzaminacyjną stwierdzającą

kwalifikacje pracowników;

8)

egzaminie kwalifikacyjnym - rozumie się przez to egzamin mający na celu stwierdzenie

posiadania przez pracownika kwalifikacji do pracy na stanowiskach kolejowych;

9)

autoryzacji - rozumie się przez to praktyczne sprawdzenie w miejscu pracy wiadomości

i umiejętności pracownika, który zdał egzamin kwalifikacyjny na dane stanowisko kolejowe;

10)

egzaminie okresowym - rozumie się przez to okresowe sprawdzenie wiadomości i umiejętności

pracownika;

11)

egzaminie weryfikacyjnym - rozumie się przez to praktyczne i teoretyczne sprawdzenie

wiadomości i umiejętności pracownika, który zdał egzamin kwalifikacyjny i ubiega się

o ponowne dopuszczenie do pracy na stanowisku kolejowym;

12)

doskonaleniu zawodowym - rozumie się przez to podnoszenie kwalifikacji i umiejętności

zawodowych pracowników;

13)

wyspecjalizowanej jednostce szkoleniowej - rozumie się przez to przedsiębiorcę prowadzącego

działalność polegającą na organizowaniu przygotowania zawodowego lub doskonalenia

zawodowego lub przeprowadzaniu egzaminów dla pracowników.

1.

Na stanowisku kolejowym może być zatrudniona osoba pełnoletnia, która

1)

posiada wymagane wykształcenie na danym stanowisku kolejowym;

2)

posiada zdolność fizyczną i psychiczną, potwierdzoną orzeczeniem lekarskim wydanym

przez uprawnionego lekarza;

3)

odbyła wymagane przygotowanie zawodowe na danym stanowisku kolejowym;

4)

zdała egzamin kwalifikacyjny przed komisją egzaminacyjną, potwierdzony świadectwem

zdania egzaminu kwalifikacyjnego;

5)

zdała inny egzamin kwalifikacyjny, wymagany przy dodatkowych czynnościach na danym

stanowisku kolejowym, potwierdzony odpowiednim świadectwem zdania egzaminu kwalifikacyjnego;

6)

uzyskała autoryzację do pracy na danym stanowisku kolejowym;

7)

posiada wydane przez pracodawcę upoważnienie do wykonywania czynności na danym stanowisku

kolejowym potwierdzające znajomość specyficznych warunków pracy na tym stanowisku;

8)

posiada staż pracy na innym stanowisku kolejowym lub przy wykonywaniu określonych

czynności, jeżeli dla danego stanowiska kolejowego jest on wymagany;

9)

posiada dodatkowe uprawnienia, jeżeli do wykonywania określonych czynności na danym

stanowisku kolejowym są one wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Warunki kwalifikacyjne, jakie są obowiązani spełniać pracownicy, w tym wymagane wykształcenie,

a także program i zakres przygotowania zawodowego oraz wymagany czas jego trwania,

określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3.

Warunki zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie są obowiązani spełniać pracownicy

oraz osoby przyjmowane do pracy na stanowiskach kolejowych, określa załącznik nr 2

do rozporządzenia.

Do odbycia przygotowania zawodowego może być dopuszczona osoba, która posiada

1)

dyplom lub świadectwo potwierdzające wymagane wykształcenie;

2)

dokumenty potwierdzające staż pracy na innym stanowisku kolejowym lub przy wykonywaniu

określonych czynności, jeżeli dla danego stanowiska kolejowego są wymagane;

3)

orzeczenie lekarskie potwierdzające zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania

pracy na określonym stanowisku kolejowym, wydane przez uprawnionego lekarza.

1.

Przygotowanie zawodowe w celu uzyskania kwalifikacji wymaganych na poszczególnych

stanowiskach kolejowych organizuje pracodawca.

2.

Jeżeli pracodawca nie ma możliwości zorganizowania przygotowania zawodowego w swoim

przedsiębiorstwie, zawiera umowę z innym pracodawcą lub wyspecjalizowaną jednostką

szkoleniową.

3.

Pracodawca przekazuje pracownikowi odbywającemu przygotowanie zawodowe opracowany

na dane stanowisko kolejowe program przygotowania zawodowego oraz wyposaża go w dzienniczek

przygotowania zawodowego, zwany dalej „dzienniczkiem”, a także sprawuje nadzór nad

przygotowaniem zawodowym, wyznaczając osobę kierującą tym przygotowaniem.

4.

Osoba kierująca przygotowaniem zawodowym powinna posiadać kwalifikacje zawodowe właściwe

dla tego przygotowania zawodowego.

Przygotowanie zawodowe obejmuje

1)

szkolenie teoretyczne - polegające na zorganizowanym grupowym lub indywidualnym -

w toku samokształcenia - zdobywaniu wiadomości w zakresie niezbędnym do wykonywania

czynności na danym stanowisku kolejowym, określonym programem przygotowania zawodowego

i programem szkolenia, zakończone uzyskaniem dokumentu potwierdzającego ukończenie

szkolenia teoretycznego w przypadku, gdy szkolenie to było wymagane w programie przygotowania

zawodowego;

2)

staż stanowiskowy - polegający na zapoznaniu z pracą na danym stanowisku kolejowym,

której znajomość jest niezbędna do samodzielnego wykonywania czynności objętych przygotowaniem

zawodowym;

3)

szkolenie praktyczne - polegające na zorganizowanym zdobywaniu umiejętności praktycznych

i poznaniu zakresu obowiązków poprzez wykonywanie czynności w określonej komórce organizacyjnej

pracodawcy, na określonym stanowisku kolejowym, pod nadzorem wykwalifikowanego pracownika

(opiekuna);

4)

zajęcia próbne - polegające na samodzielnym wykonywaniu czynności lub ich części na

stanowisku kolejowym pod nadzorem opiekuna.

1.

Pracownik odbywający przygotowanie zawodowe dokumentuje jego przebieg w dzienniczku,

w którym powinien w szczególności wymienić

1)

dla stanowisk kolejowych: dyżurny ruchu, nastawniczy, kierownik pociągu, ustawiacz,

manewrowy, rewident taboru, automatyk, toromistrz oraz dróżnik przejazdowy - jednostki

organizacyjne i obiekty eksploatacyjne, w których odbywało się przygotowanie zawodowe,

oraz zakres wykonywanych czynności;

2)

dla stanowisk kolejowych: prowadzący pociągi lub pojazdy kolejowe oraz pomocnik maszynisty

pojazdów trakcyjnych - jednostki organizacyjne i typy pojazdów kolejowych z napędem,

na których odbywało się przygotowanie zawodowe, oraz podać liczbę przejechanych kilometrów

na tych pojazdach, z wyjątkiem pojazdów kolejowych specjalnych, które nie są przeznaczone

do samodzielnej jazdy po czynnych torach kolejowych, dla których należy podać liczbę

godzin pracy na danym typie pojazdu kolejowego na torze zamkniętym.

2.

Odbycie przygotowania zawodowego potwierdza w dzienniczku kierownik jednostki, w której

się ono odbywało.

Pracodawca może skrócić czas trwania przygotowania zawodowego, wliczając okresy zatrudnienia

na podobnych stanowiskach kolejowych lub przygotowanie, które pracownik odbył zgodnie

z programem nauczania w ukończonej szkole, pod warunkiem że zakres przygotowania jest

zgodny z zakresem przygotowania zawodowego wymaganym na danym stanowisku kolejowym.

Oceny zdolności fizycznych i psychicznych do pracy na stanowiskach kolejowych dokonuje

się po przeprowadzeniu profilaktycznych badań lekarskich i badań psychologicznych,

obejmujących

1)

badanie ogólne stanu zdrowia, przeprowadzone przez uprawnionego lekarza;

2)

specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, zlecone przez uprawnionego

lekarza;

3)

badanie psychologiczne.

1.

Profilaktyczne badania lekarskie dzielą się na badania

1)

wstępne;

2)

okresowe;

3)

kontrolne.

2.

Badania wstępne przeprowadza się przed zatrudnieniem na stanowiskach kolejowych, a

także przed przeniesieniem do pracy na takie stanowiska.

3.

Pracownicy podlegają badaniom okresowym w terminach określonych w załączniku nr 3

do rozporządzenia.

4.

Uprawniony lekarz może poszerzyć zakres badań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2,

o inne specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, a także wyznaczyć

wcześniejszy termin badania, niż wynikałoby to z terminów określonych w załączniku

nr 3 do rozporządzenia, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne do prawidłowej oceny

stanu zdrowia osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownika.

5.

Badania kontrolne przeprowadza się w następujących przypadkach

1)

niezdolności do pracy spowodowanej chorobą trwającą dłużej niż 30 dni;

2)

uczestniczenia pracownika w poważnym wypadku kolejowym;

3)

przed rozpoczęciem przygotowania zawodowego, po ukończeniu którego pracownik będzie

wykonywał czynności na stanowisku kolejowym o wyższych wymogach zdrowotnych lub w

warunkach innego rodzaju narażenia zawodowego;

4)

podejrzenia utraty przez pracownika zdolności fizycznych i psychicznych do wykonywania

pracy na dotychczasowym stanowisku kolejowym;

5)

powrotu pracownika do pracy na stanowisku kolejowym po przerwie trwającej dłużej niż

6 miesięcy;

6)

przed rozwiązaniem stosunku pracy z pracownikiem, który pracował w warunkach szkodliwych

dla zdrowia lub warunkach uciążliwych, albo przed przeniesieniem go z tego stanowiska

kolejowego na stanowisko kolejowe, na którym warunki szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe

nie występują.

6.

Badania kontrolne przeprowadza się poza terminami wynikającymi z częstotliwości wykonywania

badań okresowych.

1.

Badania profilaktyczne wykonuje się na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę

dla osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownika.

2.

Skierowanie powinno zawierać

1)

określenie rodzaju badania profilaktycznego;

2)

w przypadku badania wstępnego - określenie stanowiska kolejowego, na którym osoba

przyjmowana do pracy ma być zatrudniona;

3)

w przypadku badania okresowego - określenie stanowiska kolejowego, na którym pracownik

jest zatrudniony, oraz czynności wykonywanych przez pracownika;

4)

informacje o czynnikach szkodliwych dla zdrowia lub warunkach szkodliwych dla zdrowia

lub uciążliwych, występujących na danym stanowisku kolejowym.

1.

Badania profilaktyczne przeprowadza uprawniony lekarz samodzielnie, uwzględniając

wyniki specjalistycznych badań konsultacyjnych i badań dodatkowych oraz ocenę psychologicznej

przydatności zawodowej do pracy na określonym stanowisku kolejowym dokonaną przez

psychologa.

2.

Zakres badań wstępnych i okresowych obejmuje

1)

ogólne badanie lekarskie ze szczególnym uwzględnieniem oceny: stanu układu krążenia

i układu oddechowego, stanu psychicznego i sprawności narządu ruchu;

2)

badanie narządu wzroku wykonywane przez lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie

okulistyki;

3)

badanie narządu słuchu i równowagi oraz aparatu głosowego, z uwzględnieniem audiogramu,

wykonywane przez lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie otorynolaryngologii;

4)

badanie krwi, w tym: morfologia z rozmazem, glikemia na czczo, aminotransferazy i

gamma-glutamylo-transpeptydaza oraz badanie ogólne moczu;

5)

badanie w kierunku objawów wskazujących na uzależnienie lub nadużywanie alkoholu lub

środków działających podobnie do alkoholu - dotyczy badań wstępnych, a w przypadku

badań okresowych - jeżeli istnieją wskazania;

6)

badanie elektrokardiograficzne w spoczynku;

7)

inne specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, jeżeli są potrzebne

do oceny zdolności fizycznej i psychicznej badanego.

3.

Zakres badań kontrolnych obejmuje

1)

badanie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

2)

inne specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, jeżeli są potrzebne

do właściwej oceny spełniania wymagań, ze szczególnym uwzględnieniem tych narządów

i układów, których funkcjonowanie było zaburzone lub stało się powodem skierowania

na badania.

4.

Rodzaj i zakres specjalistycznych badań konsultacyjnych oraz badań dodatkowych przy

badaniu kontrolnym określa uprawniony lekarz, który ocenia także, czy do wydania orzeczenia

niezbędne jest przeprowadzenie badania psychologicznego.

5.

Uprawniony lekarz rozszerza zakres badań profilaktycznych w przypadku, gdy wynika

to z narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub warunki szkodliwe dla zdrowia

lub uciążliwe, występujące na danym stanowisku kolejowym.

6.

Wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem badania poziomu glikemii na czczo, uznaje

się za miarodajne, jeżeli od ich wykonania minęło nie więcej niż 6 miesięcy.

7.

Badania profilaktyczne przeprowadza się z uwzględnieniem

1)

skierowań, o których mowa w § 11 ust. 1;

2)

wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

charakterystyki stanowisk kolejowych, które określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

4)

innych przepisów, z których wynika potrzeba oceny zdolności fizycznej i psychicznej

pracowników;

5)

własnych spostrzeżeń uprawnionego lekarza z przeprowadzonych wizytacji stanowisk pracy.

1.

Badanie psychologiczne wykonuje się przed badaniami wchodzącymi w zakres profilaktycznych

badań lekarskich.

2.

Badania psychologiczne wykonuje się

1)

przy każdym badaniu wstępnym;

2)

co 4 lata - w ramach badań okresowych;

3)

co 2 lata - w ramach badań okresowych u pracowników powyżej 50 roku życia zatrudnionych

na stanowiskach kolejowych: prowadzący pociągi lub pojazdy kolejowe lub pomocnik maszynisty

pojazdów trakcyjnych;

4)

w ramach badania kontrolnego, jeżeli lekarz wykonujący badanie uzna to za niezbędne

do wydania orzeczenia;

5)

w razie uczestniczenia pracownika w poważnym wypadku kolejowym.

3.

Badanie psychologiczne przeprowadza psycholog, uwzględniając czynniki ryzyka zawodowego

i szczególne wymogi sprawności psychicznych w transporcie kolejowym oraz metodykę

badań psychologicznych.

Przed rozpoczęciem badania uprawniony lekarz, lekarz wykonujący specjalistyczne badania

konsultacyjne lub badania dodatkowe oraz psycholog powinien

1)

sprawdzić tożsamość osoby skierowanej na badanie;

2)

upewnić się, czy pracownik nie zgłosił się na badanie bezpośrednio po nocnej zmianie

lub w stanie uniemożliwiającym ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy;

w takim przypadku należy odmówić przeprowadzenia badania i ustalić nowy termin, powiadamiając

o tym pisemnie właściwego pracodawcę.

1.

Przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy pracownika zatrudnionego na

stanowisku pracy dłużej niż 5 lat, uprawniony lekarz uwzględnia stopień przystosowania

zawodowego.

2.

Przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy pracownika, który wykonuje

dodatkowe czynności, wykraczające poza zakres czynności określonych dla stanowiska

pracy tego pracownika, należy uwzględnić wymagania zdrowotne przewidziane dla tych

czynności.

Osoby przyjmowane do pracy na stanowiskach kolejowych albo pracowników uznaje się

za zdolnych do pracy na tych stanowiskach, jeżeli

1)

w wyniku badania ogólnego stanu zdrowia, z uwzględnieniem wyników specjalistycznych

badań konsultacyjnych oraz badań dodatkowych, nie stwierdzono istotnych zmian chorobowych

ani nieprawidłowości lub stwierdzone zmiany w nieznacznym stopniu ograniczają sprawność

ustroju, lecz nie powodują niezdolności do wykonywania czynności na danym stanowisku

pracy;

2)

spełniają wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, określone w załączniku nr 2

do rozporządzenia;

3)

uzyskali pozytywną ocenę psychologicznej przydatności zawodowej do pracy na określonym

stanowisku pracy, wydaną przez psychologa.

1.

Jednostkami uprawnionymi do oceny zdolności fizycznej i psychicznej osób przyjmowanych

do pracy na stanowiskach kolejowych oraz pracowników są

1)

komórki organizacyjne Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy;

2)

Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej.

2.

Lekarze posiadający specjalizację w dziedzinie okulistyki oraz lekarze posiadający

specjalizację w dziedzinie otorynolaryngologii, przeprowadzający specjalistyczne badania

profilaktyczne osób przyjmowanych do pracy na stanowiskach kolejowych oraz pracowników

powinni posiadać kwalifikacje określone w przepisach o służbie medycyny pracy.

3.

Psycholodzy dokonujący oceny psychologicznej przydatności zawodowej do pracy na stanowiskach

kolejowych powinni posiadać kwalifikacje określone w przepisach o służbie medycyny

pracy.

4.

W przypadku gdy pracownik uczestniczył w poważnym wypadku kolejowym, badania psychologiczne

przeprowadza się w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej.

W kolejowych poradniach medycyny pracy oraz w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej

powołuje się komisje lekarskie.

1.

Komisje lekarskie w kolejowych poradniach medycyny pracy powołane są do

1)

orzekania o zdolności do pracy w przypadku odwołania od orzeczenia wydanego przez

uprawnionego lekarza;

2)

orzekania o zdolności do pracy w przypadku, gdy pracownik uczestniczył w poważnym

wypadku kolejowym.

2.

Komisja lekarska w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej powołana jest do orzekania

o zdolności do pracy w przypadku wniesienia odwołań od orzeczeń wydanych przez komisje

lekarskie w kolejowych poradniach medycyny pracy w przypadku, o którym mowa w ust.

1 pkt 2.

3.

W skład komisji lekarskiej orzekającej w trybie odwoławczym nie może wchodzić uprawniony

lekarz, który wydał orzeczenie, od którego rozpatrywane jest odwołanie.

4.

Komisja lekarska orzekająca w trybie odwoławczym może wystąpić do pracodawcy badanego

pracownika o informacje niezbędne do pracy komisji, a także zaprosić przedstawiciela

pracodawcy do udziału w pracach komisji.

5.

Przedstawiciel pracodawcy badanego pracownika nie bierze udziału w badaniu lekarskim

i nie może być przy nim obecny. Powinien on scharakteryzować badanego, warunki środowiska

pracy, sposób wykonywania pracy i szczególne wymagania sprawnościowe.

6.

Przepisy § 14 stosuje się odpowiednio przy przeprowadzaniu ponownych badań.

1.

Po przeprowadzeniu profilaktycznych badań lekarskich oraz badania psychologicznego

uprawniony lekarz wydaje orzeczenie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych

do pracy na określonym stanowisku pracy albo istnienie takich przeciwwskazań.

2.

Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, uprawniony lekarz wpisuje do orzeczenia lekarskiego,

którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia, oraz do indywidualnej dokumentacji

medycznej osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownika.

3.

Uprawniony lekarz wyznacza datę kolejnego badania okresowego i wpisuje ją do orzeczenia

lekarskiego.

4.

Wyniki badań, rozpoznanie oraz ewentualną konieczność pracy w szkłach korekcyjnych

lub soczewkach kontaktowych należy wpisać do indywidualnej dokumentacji medycznej

osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownika.

5.

Konieczność pracy w szkłach korekcyjnych lub soczewkach kontaktowych należy dodatkowo

wpisać do orzeczenia lekarskiego.

6.

Orzeczenie lekarskie, o którym mowa w ust. 2, wystawia się w 2 egzemplarzach, z których

jeden otrzymuje odpowiednio osoba przyjmowana do pracy na stanowisku kolejowym albo

pracownik, drugi pracodawca, a kopię orzeczenia umieszcza się w indywidualnej dokumentacji

medycznej osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownika.

7.

Rejestr wydanych orzeczeń prowadzi się oddzielnie dla każdego pracodawcy.

1.

Jeżeli odpowiednio osoba przyjmowana do pracy na stanowisku kolejowym albo pracownik

lub pracodawca nie zgadza się z treścią orzeczenia wydanego przez uprawnionego lekarza

w przypadku, o którym mowa w § 19 ust. 1 pkt 1, może wystąpić w terminie 7 dni od

dnia wydania tego orzeczenia z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania.

2.

Wniosek składa się do uprawnionego lekarza, który wydał orzeczenie. Wniosek wraz z

uwierzytelnioną kopią dokumentacji medycznej badania lekarz przekazuje do właściwej

terenowo kolejowej poradni medycyny pracy.

3.

Ponowne badanie, o którym mowa w ust. 1, powinno być przeprowadzone w terminie 14

dni od dnia złożenia wniosku.

1.

Jeżeli pracownik lub pracodawca nie zgadza się z treścią orzeczenia wydanego przez

komisję lekarską w kolejowej poradni medycyny pracy w przypadku, o którym mowa w §

19 ust. 1 pkt 2, może wystąpić w terminie 7 dni od dnia wydania tego orzeczenia z

wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania.

2.

Wniosek składa się do komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie. Wniosek wraz z

uwierzytelnioną kopią dokumentacji medycznej badania komisja ta przekazuje do Komisji

Lekarskiej w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej.

3.

Ponowne badanie, o którym mowa w ust. 1, powinno być przeprowadzone w terminie 14

dni od dnia złożenia wniosku.

1.

Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym, o którym mowa w § 21 i § 22, komisja lekarska

wpisuje do orzeczenia lekarskiego, którego wzór określa załącznik nr 5 do rozporządzenia,

oraz do indywidualnej dokumentacji medycznej osoby przyjmowanej do pracy na stanowisku

kolejowym albo pracownika.

2.

Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.

1.

W skład komisji egzaminacyjnej wchodzą

1)

przewodniczący, posiadający wykształcenie wyższe, kwalifikacje zawodowe odpowiadające

jednej ze specjalności osób egzaminowanych i co najmniej 4-letni staż pracy w danej

specjalności;

2)

co najmniej dwaj członkowie, posiadający wykształcenie co najmniej średnie, kwalifikacje

zawodowe odpowiadające jednej ze specjalności osób egzaminowanych i co najmniej 4-letni

staż pracy w danej specjalności;

3)

sekretarz komisji wyznaczony przez pracodawcę lub wyspecjalizowaną jednostkę szkoleniową.

2.

Przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnej powołuje i odwołuje, na wniosek

pracodawcy lub wyspecjalizowanej jednostki szkoleniowej, właściwy miejscowo dyrektor

oddziału terenowego Urzędu Transportu Kolejowego.

3.

Wniosek o powołanie komisji egzaminacyjnej powinien zawierać informacje dotyczące

wykształcenia i kwalifikacji posiadanych przez kandydatów na przewodniczącego i członków

komisji. Kopie dokumentów zawierających te informacje, potwierdzone za zgodność z

oryginałem przez osobę przyjmującą dokumenty, przechowuje składający wniosek.

4.

Obsługę administracyjną komisji egzaminacyjnej zapewnia pracodawca lub wyspecjalizowana

jednostka szkoleniowa.

1.

Egzamin kwalifikacyjny przeprowadza się na wniosek pracodawcy.

2.

Wniosek o przeprowadzenie egzaminu kwalifikacyjnego składa się w jednostce organizacyjnej

pracodawcy, przy którym została powołana komisja egzaminacyjna, lub w wyspecjalizowanej

jednostce szkoleniowej.

3.

Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty osób egzaminowanych

1)

kopię dyplomu lub świadectwa potwierdzającego wymagane wykształcenie;

2)

dzienniczek;

3)

dowód uiszczenia opłaty za egzamin kwalifikacyjny, o ile jest ona wymagana;

4)

kopię programu przygotowania zawodowego, o którym mowa w § 5 ust. 3;

5)

dokument potwierdzający ukończenie szkolenia teoretycznego, o ile było wymagane w

programie przygotowania zawodowego;

6)

kopię orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej

1)

dopuszcza osoby do egzaminu kwalifikacyjnego, a w przypadku stwierdzenia braków we

wniosku, o którym mowa w § 25 ust. 1, występuje niezwłocznie o usunięcie stwierdzonych

braków w terminie nie dłuższym niż 14 dni od otrzymania wezwania;

2)

wyznacza termin i miejsce przeprowadzenia egzaminu kwalifikacyjnego;

3)

wyznacza spośród członków komisji egzaminacyjnej osoby do przeprowadzenia egzaminu

praktycznego oraz części pisemnej egzaminu teoretycznego, zwane dalej „zespołem egzaminacyjnym”;

4)

wyznacza, w porozumieniu z pracodawcą, terminy egzaminów poprawkowych;

5)

przydziela dla poszczególnych członków komisji egzaminacyjnej zakres zagadnień egzaminacyjnych

w celu opracowania zadań egzaminu praktycznego, zestawów pytań lub testów części pisemnej

oraz zestawów pytań części ustnej egzaminu teoretycznego;

6)

zatwierdza, na wniosek członków komisji egzaminacyjnej zadania egzaminu praktycznego,

zestawy pytań lub testów części pisemnej oraz zestawy pytań części ustnej egzaminu

teoretycznego, wybrane spośród zakresu zagadnień egzaminacyjnych określonego dla danego

stanowiska kolejowego w części III załącznika nr 1 do rozporządzenia;

7)

powiadamia pisemnie właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Urzędu Transportu

Kolejowego o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu.

1.

Zadania egzaminu praktycznego, zestawy pytań lub testów części pisemnej oraz zestawy

pytań części ustnej egzaminu teoretycznego opracowują członkowie komisji egzaminacyjnej

w zakresie przydzielonego im zakresu zagadnień egzaminacyjnych.

2.

Do czasu rozpoczęcia egzaminu i ogłoszenia tematów ich treść nie może być ujawniona.

1.

Egzamin kwalifikacyjny przeprowadza się nie później niż w terminie 30 dni od dnia

złożenia kompletnego wniosku o jego przeprowadzenie.

2.

Osoba dopuszczona do egzaminu kwalifikacyjnego co najmniej na 7 dni przed terminem

egzaminu powinna być pisemnie, za potwierdzeniem odbioru, zawiadomiona o jego terminie

i miejscu.

1.

Egzamin kwalifikacyjny składa się z egzaminu praktycznego oraz z egzaminu teoretycznego.

2.

Zakres zagadnień egzaminacyjnych dla poszczególnych stanowisk kolejowych określa część

III załącznika nr 1 do rozporządzenia.

3.

Zakres zagadnień egzaminacyjnych dla danego stanowiska kolejowego określony w części

III załącznika nr 1 do rozporządzenia jest podstawą do opracowania zadań egzaminu

praktycznego, zestawów pytań lub testów części pisemnej oraz zestawów pytań części

ustnej egzaminu teoretycznego.

1.

Egzamin praktyczny polega na sprawdzeniu umiejętności samodzielnego wykonania przez

osobę egzaminowaną określonych czynności zgodnie z losowo wybranymi zadaniami do realizacji

na danym stanowisku kolejowym.

2.

Zakres egzaminu praktycznego dla danego stanowiska kolejowego określony w części III

załącznika nr 1 do rozporządzenia może obejmować także sporządzenie przez osobę egzaminowaną

dokumentacji związanej z pracą na tym stanowisku kolejowym.

3.

Egzamin praktyczny przeprowadza się na stanowisku w miejscu pracy lub w warunkach

analogicznych do stanowiska i miejsca pracy.

4.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do egzaminu praktycznego jest ukończenie szkolenia

teoretycznego, o ile jest ono wymagane w programie przygotowania zawodowego.

5.

Egzamin praktyczny przeprowadza co najmniej dwuosobowy zespół egzaminacyjny wyznaczony

przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej stosownie do posiadanych kwalifikacji

w zakresie specjalności osób egzaminowanych.

6.

Z przebiegu egzaminu praktycznego sekretarz komisji sporządza protokół, w którym stwierdza

wynik egzaminu.

7.

Do protokołu z egzaminu należy dołączyć sporządzoną przez kandydata dokumentację z

egzaminu praktycznego (rozkazy pisemne, wykresy), o ile jej sporządzenie było wymagane.

8.

Pozytywny wynik egzaminu praktycznego stanowi warunek dopuszczenia osoby egzaminowanej

do egzaminu teoretycznego.

9.

W przypadku uzyskania na egzaminie praktycznym wyniku negatywnego, przewodniczący

komisji egzaminacyjnej wyznacza termin egzaminu praktycznego poprawkowego, nie wcześniej

niż po upływie 14 dni od dnia egzaminu praktycznego.

1.

Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości i umiejętności określonych wymaganiami

dla danego stanowiska kolejowego.

2.

Egzamin teoretyczny składa się z części pisemnej i ustnej.

3.

Część pisemna egzaminu teoretycznego może mieć formę pracy pisemnej lub testu jednokrotnego

wyboru.

4.

Osoba egzaminowana losowo wybiera, z przygotowanych przez członków komisji egzaminacyjnej,

po jednym zestawie pytań lub teście do opracowania na części pisemnej oraz po jednym

zestawie do części ustnej egzaminu teoretycznego w określonym zakresie tematycznym.

5.

Czas na napisanie pracy pisemnej nie powinien przekraczać 3 godzin.

1.

W przypadku gdy część pisemna egzaminu teoretycznego jest przeprowadzana w formie

testu dla każdej egzaminowanej grupy osób poddawanych jednocześnie egzaminowi, należy

przygotować różne zestawy testów w liczbie nie mniejszej niż liczba zdających plus

jeden.

2.

Liczbę pytań testowych, nie mniejszą niż 30 pytań w zestawie, określa przewodniczący

komisji egzaminacyjnej.

3.

Czas trwania części pisemnej egzaminu teoretycznego w formie testu nie może być dłuższy

niż wynikający z pomnożenia liczby pytań testowych przez 3 minuty, przy 3 wariantach

odpowiedzi.

4.

Część pisemną egzaminu teoretycznego w formie testu uważa się za zdaną, jeżeli liczba

uzyskanych punktów wynosi co najmniej 2/3 możliwych do uzyskania w zestawie testowym.

1.

Warunkiem dopuszczenia do części ustnej egzaminu teoretycznego jest uzyskanie pozytywnego

wyniku z części pisemnej egzaminu teoretycznego.

2.

Część ustną egzaminu teoretycznego przeprowadza komisja egzaminacyjna w pełnym składzie,

z tym że poszczególni członkowie komisji zadają pytania w zakresie tematycznym zgodnie

z posiadanymi kwalifikacjami.

W przypadku uzyskania negatywnego wyniku egzaminu teoretycznego przewodniczący komisji

egzaminacyjnej wyznacza termin egzaminu teoretycznego poprawkowego, nie wcześniej

niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia wyniku egzaminu.

1.

Z przebiegu egzaminu kwalifikacyjnego sekretarz komisji sporządza protokół, który

określa wyniki egzaminów uzyskane przez poszczególne osoby egzaminowane. Protokół

podpisuje komisja egzaminacyjna.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, przewodniczący komisji egzaminacyjnej przekazuje

pracodawcy, a jego kopię dyrektorowi właściwego miejscowo oddziału terenowego Urzędu

Transportu Kolejowego.

Komisja egzaminacyjna, na podstawie uzyskanego przez osobę egzaminowaną pozytywnego

wyniku egzaminu, wydaje świadectwo zdania egzaminu kwalifikacyjnego, którego wzór

określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

W świadectwie zdania egzaminu kwalifikacyjnego dla prowadzącego pociągi lub pojazdy

kolejowe określa się rodzaj trakcji.

Pracodawca oraz wyspecjalizowana jednostka szkoleniowa prowadzą rejestr przeprowadzonych

egzaminów oraz zapewniają przechowywanie dokumentacji z przeprowadzonych egzaminów.

1.

Pracodawca, na podstawie świadectwa zdania egzaminu kwalifikacyjnego, zaliczonej jazdy

próbnej oraz po uzyskaniu autoryzacji, wydaje dla prowadzącego pociągi lub pojazdy

kolejowe prawo kierowania pojazdem kolejowym, którego wzór określa załącznik nr 7

do rozporządzenia.

2.

Pracodawca prowadzi rejestr wydanych praw kierowania pojazdem kolejowym.

1.

Warunkiem dopuszczenia pracowników do wykonywania czynności na danym stanowisku kolejowym

jest uzyskanie przez nich autoryzacji przeprowadzanej przez pracodawcę.

2.

Autoryzację przeprowadza się w stosunku do pracowników w następujących przypadkach

1)

przed dopuszczeniem do wykonywania samodzielnie czynności na danym stanowisku kolejowym;

2)

zmiany miejsca pracy, typu pojazdu kolejowego lub gdy przerwa w pracy na danym stanowisku

kolejowym trwała dłużej niż 6 miesięcy;

3)

wprowadzenia zmian organizacyjnych lub technicznych mających wpływ na sposób wykonywania

czynności na danym stanowisku kolejowym.

3.

Uzyskanie autoryzacji powinno być poprzedzone przeszkoleniem praktycznym na stanowisku

w miejscu pracy. Pracodawca przeprowadza autoryzację, uwzględniając doświadczenie

zawodowe pracownika oraz warunki w miejscu pracy.

4.

Do zakresu autoryzacji dla stanowisk kolejowych: kierownik pociągu, prowadzący pociągi

lub pojazdy kolejowe oraz pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych należy dodatkowo

sprawdzenie

1)

wykonania obowiązkowych jazd w czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem, z czego,

o ile to możliwe, dwie należy wykonać między zmrokiem a świtem, oraz

2)

znajomości odpowiednio infrastruktury kolejowej lub bocznic kolejowych według programu

ustalonego przez pracodawcę.

5.

Pracodawca przeprowadza okresową kontrolę znajomości odpowiednio infrastruktury kolejowej

lub bocznic kolejowych przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach kolejowych,

o których mowa w ust. 4.

6.

Przepisów ust. 4 nie stosuje się do stanowiska kolejowego prowadzącego pociągi lub

pojazdy kolejowe w specjalności prowadzący pojazdy kolejowe specjalne, które nie są

przeznaczone do samodzielnej jazdy po czynnych torach kolejowych.

1.

Pracodawca wydaje pracownikom dokument upoważniający do wykonywania czynności na stanowisku

kolejowym, którego wzór określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

2.

Pracodawca prowadzi rejestr wydanych dokumentów, o których mowa w ust. 1.

1.

Pracownicy podlegają doskonaleniu zawodowemu i egzaminom okresowym.

2.

Egzamin okresowy przeprowadza się nie rzadziej niż raz na 4 lata, licząc od daty przeprowadzenia

odpowiednio egzaminu kwalifikacyjnego, egzaminu weryfikacyjnego albo ostatniego egzaminu

okresowego, w formie testu jednokrotnego wyboru.

3.

Liczbę pytań testowych, nie mniejszą niż 30 w zestawie, określa przewodniczący komisji

egzaminacyjnej powoływanej przez pracodawcę lub wyspecjalizowaną jednostkę szkoleniową

w składzie, o którym mowa w § 24 ust. 1.

4.

Czas trwania egzaminu okresowego nie może być dłuższy niż wynikający z pomnożenia

liczby pytań testowych przez 3 minuty, przy 3 wariantach odpowiedzi.

5.

Egzamin okresowy uważa się za zdany, jeżeli liczba uzyskanych punktów wynosi co najmniej

2/3 możliwych do uzyskania w zestawie testowym.

6.

Z egzaminu okresowego nie wystawia się oceny. Komisja egzaminacyjna określa egzamin

jako zdany (wynik pozytywny) albo niezdany (wynik negatywny).

7.

W przypadku uzyskania na egzaminie okresowym wyniku negatywnego, pracodawca określa

termin egzaminu poprawkowego. Poprawkowy egzamin okresowy można zdawać dwa razy.

Pracodawca kieruje pracownika do innego pracodawcy lub wyspecjalizowanej jednostki

szkoleniowej w przypadku, gdy nie ma możliwości samodzielnego zorganizowania doskonalenia

zawodowego lub przeprowadzenia egzaminu okresowego lub weryfikacyjnego.

1.

Egzamin weryfikacyjny jest praktycznym i teoretycznym (pisemnym i ustnym) sprawdzeniem

wiadomości i umiejętności pracownika, który posiadając świadectwo zdania egzaminu

kwalifikacyjnego, ubiega się o ponowne dopuszczenie do pracy na stanowisku kolejowym.

2.

Egzamin weryfikacyjny o ponowne dopuszczenie do pracy na stanowisku kolejowym przeprowadza

się w przypadku, gdy

1)

pracownik został odsunięty od pracy na skutek stwierdzonych uchybień w pracy mogących

spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego;

2)

ciągła przerwa w pracy na danym stanowisku kolejowym trwała dłużej niż 12 miesięcy

lub pracownik nie uzyskał wyniku pozytywnego na egzaminie okresowym;

3)

wniosek o przeprowadzenie egzaminu weryfikacyjnego złożyła Państwowa Komisja Badania

Wypadków Kolejowych lub komisja kolejowa w związku z udziałem pracownika w zdarzeniu

kolejowym;

4)

pracodawca stwierdzi konieczność przeprowadzenia egzaminu w celu zminimalizowania

zagrożeń zidentyfikowanych w ramach dokonanej oceny ryzyka.

3.

Przed złożeniem wniosku o skierowanie pracownika na egzamin weryfikacyjny pracodawca

kieruje pracownika do odbycia zajęć próbnych na stanowisku kolejowym, którego dotyczy

egzamin weryfikacyjny, określając opiekuna oraz czas, termin i miejsce przeprowadzenia

tych zajęć.

4.

Egzamin weryfikacyjny przeprowadza się na wniosek pracodawcy.

5.

Wniosek o przeprowadzenie egzaminu weryfikacyjnego składa się w jednostce organizacyjnej

pracodawcy, przy którym została powołana komisja egzaminacyjna, albo w wyspecjalizowanej

jednostce szkoleniowej.

6.

Do wniosku należy dołączyć

1)

dowód uiszczenia opłaty za egzamin, o ile jest wymagana;

2)

kopię orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2;

3)

kopię świadectwa zdania egzaminu kwalifikacyjnego;

4)

potwierdzenie odbycia zajęć próbnych.

7.

Egzamin weryfikacyjny przeprowadza komisja egzaminacyjna. Do przeprowadzania egzaminu

weryfikacyjnego stosuje się przepisy § 24, § 26 i § 29-35.

Wyniki egzaminów kwalifikacyjnego, weryfikacyjnego, okresowego oraz uzyskanie autoryzacji

odnotowuje się w rejestrze egzaminów pracownika prowadzonym przez pracodawcę.

1.

Za przeprowadzenie egzaminu kwalifikacyjnego, egzaminu weryfikacyjnego oraz egzaminu

kwalifikacyjnego poprawkowego kierujący wniosek uiszcza opłatę egzaminacyjną w wysokości

100 PLN za każdą osobę zgłoszoną do egzaminu.

2.

Nie uiszcza opłaty egzaminacyjnej pracodawca, przy którym została powołana komisja

egzaminacyjna.

3.

Opłatę egzaminacyjną uiszcza się na rachunek bankowy podmiotu, przy którym działa

komisja egzaminacyjna.

1.

Za udział w pracach komisji egzaminacyjnych członkom komisji przysługuje wynagrodzenie,

którego wysokość ustala się w zależności od liczby egzaminowanych.

2.

Łączna wysokość wynagrodzenia komisji egzaminacyjnej powinna wynosić nie więcej niż

70% kwoty wyliczonej jako iloczyn liczby osób egzaminowanych oraz stawki opłaty egzaminacyjnej,

o której mowa w § 46 ust. 1.

3.

Wynagrodzenie przewodniczącego komisji egzaminacyjnej jest o 50% wyższe niż członka

komisji.

1.

Pracodawca, nie później niż do dnia 29 października 2018 r., wyda pracownikom, którzy

przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia uzyskali uprawnienia do prowadzenia

pojazdów kolejowych na podstawie

1)

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu

stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego

i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący

pojazdy kolejowe

(Dz. U. Nr 212, poz. 2152, z późn. zm. albo

2)

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie pracowników

zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem

ruchu kolejowego, prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych oraz pojazdów

kolejowych metra

(Dz. U. Nr 59, poz. 301 i Nr 223, poz. 1333)

- prawo kierowania pojazdem kolejowym poświadczające uprawnienie do wykonywania czynności

na stanowisku prowadzącego pociągi lub pojazdy kolejowe na podstawie przepisów niniejszego

rozporządzenia w odniesieniu do pociągów i pojazdów kolejowych eksploatowanych na

liniach kolejowych, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, pojazdów kolejowych eksploatowanych wyłącznie w obrębie bocznicy kolejowej, a także

pojazdów kolejowych specjalnych, które nie są przeznaczone do samodzielnej jazdy po

czynnych torach kolejowych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, prawo kierowania pojazdem kolejowym wydaje się

na typy pojazdów kolejowych, na które pracownik uprzednio uzyskał autoryzację.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do pracowników, którzy po dniu wejścia w życie

rozporządzenia i przed dniem 29 października 2018 r. uzyskają uprawnienia do prowadzenia

pojazdów kolejowych na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym

(Dz. U. Nr 214, poz. 1658 oraz z 2013 r. poz. 1033).

Komisje egzaminacyjne stwierdzające kwalifikacje pracowników zatrudnionych na stanowiskach,

o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, powołane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują uprawnienia do stwierdzania

kwalifikacji tych pracowników.

1.

Profilaktyczne badania lekarskie, badania psychologiczne oraz ponowne badania, rozpoczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przeprowadza

się na zasadach i w trybie określonych w dotychczasowych przepisach.

2.

Jeżeli profilaktyczne badania lekarskie oraz badania psychologiczne, o których mowa

w ust. 1, zostały przeprowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

ponowne badania przeprowadza się na zasadach i w trybie określonych w dotychczasowych

przepisach.

Przepisów § 12 ust. 2 pkt 5 oraz pkt 2.1.6 załącznika nr 2 do rozporządzenia nie stosuje

się w przypadku

1)

badań wstępnych i okresowych rozpoczętych przed dniem 1 stycznia 2016 r.;

2)

ponownych badań przeprowadzanych po wydaniu orzeczenia na podstawie badań, o których

mowa w pkt 1.

Szkolenia i egzaminy pracowników zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, rozpoczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

prowadzi się zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.