Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie postępowania w celu uznania świadectwa lub innego dokumentu albo potwierdzenia wykształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki uzyskanych w zagranicznym systemie oświaty

Rozporządzenie określa

1)

rodzaje dokumentów, które przedkłada się wraz z wnioskiem o uznanie świadectwa lub

innego dokumentu, o którym mowa w art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zwanej dalej „ustawą”, oraz wymagania dotyczące formy przedkładanych dokumentów;

2)

rodzaje dokumentów, które przedkłada się wraz z wnioskiem o potwierdzenie wykształcenia

lub uprawnień do kontynuacji nauki, o którym mowa w art. 93a ustawy, z których bezpośrednio

lub pośrednio wynika posiadanie przez wnioskodawcę wykształcenia uzyskanego za granicą

lub nabycie uprawnień do kontynuacji nauki za granicą;

3)

sposób uwierzytelnienia świadectw lub innych dokumentów, o których mowa w art. 93

ust. 3 ustawy;

4)

warunki, jakie muszą spełniać tłumaczenia świadectw lub innych dokumentów, o których

mowa w art. 93 ust. 3 ustawy, oraz dokumentów, o których mowa w pkt 2;

5)

warunki i tryb przeprowadzania rozmowy sprawdzającej, w tym skład komisji, o której

mowa w art. 93f ust. 1 ustawy, oraz warunki ustalania wyniku rozmowy sprawdzającej,

a także zakres przedmiotów, które mogą być objęte rozmową sprawdzającą;

6)

wysokość wynagrodzenia członków komisji, o którym mowa w art. 93f ust. 5 ustawy;

7)

tryb wnoszenia opłaty, o której mowa w art. 93g ust. 1 ustawy;

8)

wysokość opłaty, która może podlegać zwrotowi w przypadkach, o których mowa w art.

93g ust. 5 ustawy, oraz tryb zwrotu opłaty;

9)

przypadki, w których opłata, o której mowa w art. 93g ust. 1 ustawy, nie podlega zwrotowi.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 93 ust. 3 ustawy, do wniosku o uznanie świadectwa

lub innego dokumentu, zwanych dalej „świadectwem”, dołącza się do wglądu oryginał

albo duplikat świadectwa zalegalizowany przez

1)

konsula Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego dla państwa, na którego terytorium lub

w którego systemie edukacji wydano świadectwo, lub

2)

władze oświatowe państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano

świadectwo, lub

3)

akredytowane w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD) przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny

państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.

2.

Jeżeli świadectwo zostało wydane przez szkołę lub instytucję edukacyjną działającą

w systemie edukacji państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej

w Hadze dnia 5 października 1961 r.

(Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz. 938 i 939), do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oryginał świadectwa albo jego duplikat

do wglądu, albo kopię świadectwa potwierdzoną notarialnie za zgodność z oryginałem,

wraz z umieszczoną na dokumencie albo dołączoną do dokumentu apostille.

3.

Jeżeli świadectwo nie zawiera informacji o przebiegu kształcenia, do wniosku, o którym

mowa w ust. 1, dołącza się

1)

wykaz ocen uzyskanych podczas egzaminu warunkującego ukończenie szkoły lub instytucji

edukacyjnej lub zaliczenie danego etapu kształcenia;

2)

wykaz przedmiotów i innych zajęć zrealizowanych w ramach danego etapu kształcenia

wraz z uzyskanymi ocenami;

3)

informację o zrealizowanym programie nauczania dotyczącą treści kształcenia, planowanego

czasu nauki i skali ocen;

4)

informację o uzyskanych uprawnieniach do kontynuacji nauki na odpowiednim poziomie

w państwie, w którego systemie edukacji wydano świadectwo, w tym o uprawnieniach do

ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe, oraz o zakresie tych uprawnień.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny być wydane lub potwierdzone przez szkołę

lub instytucję edukacyjną, która wydała świadectwo, albo przez władze oświatowe państwa,

na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.

5.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1-3, dołączone do wniosku składa się wraz z ich tłumaczeniem

na język polski.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 93a ustawy, do wniosku o potwierdzenie wykształcenia

lub uprawnień do kontynuacji nauki dołącza się

1)

oryginał albo duplikat świadectwa - do wglądu, lub dokumenty, o których mowa w § 2

ust. 3, lub dokumenty pozwalające w sposób pośredni na określenie poziomu wykształcenia

lub uprawnień do kontynuacji nauki, w szczególności dokumenty poświadczające uzyskane

kwalifikacje zawodowe lub zatrudnienie, odbyte praktyki lub staże, lub

2)

oświadczenie wnioskodawcy o uzyskanym wykształceniu, ukończonych szkołach, instytucjach

edukacyjnych lub etapach kształcenia za granicą lub uprawnieniach do kontynuacji nauki

lub oświadczenie wnioskodawcy dotyczące informacji, o których mowa w § 2 ust. 3.

2.

Osoby niebędące obywatelami polskimi dołączają ponadto do wniosku, o którym mowa w

ust. 1, dokument potwierdzający prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, dołączone do wniosku składa się wraz z ich tłumaczeniem

na język polski.

1.

Dokumenty, o których mowa w § 2 ust. 1-3 i § 3 ust. 1, powinny być przetłumaczone

na język polski przez

1)

osobę wpisaną przez Ministra Sprawiedliwości na listę tłumaczy przysięgłych lub

2)

osobę zarejestrowaną jako tłumacz przysięgły w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD), lub

3)

konsula Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego dla państwa, na którego terytorium lub

w którego systemie edukacji wydano świadectwo, lub

4)

akredytowane w Rzeczypospolitej Polskiej przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd

konsularny państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.

2.

Jeżeli przetłumaczenie dokumentów na język polski zgodnie z ust. 1 napotyka trudne

do usunięcia przeszkody, kurator oświaty może wyrazić zgodę na przedłożenie przez

wnioskodawcę tłumaczenia dokonanego przez inny podmiot, którego wiarygodność nie budzi

zastrzeżeń.

1.

Kurator oświaty informuje wnioskodawcę o zakresie rozmowy sprawdzającej i uzgadnia

z nim termin jej przeprowadzenia.

2.

Rozmowa sprawdzająca może obejmować

1)

literaturę obcą, historię powszechną, matematykę, biologię, geografię powszechną,

fizykę oraz język obcy nowożytny - jeżeli wnioskodawca ubiega się o uznanie świadectwa

za dokument potwierdzający wykształcenie gimnazjalne, zasadnicze zawodowe lub średnie

lub uprawnienie do kontynuacji nauki albo o potwierdzenie wykształcenia gimnazjalnego,

zasadniczego zawodowego lub średniego lub uprawnienia do kontynuacji nauki;

2)

literaturę obcą, matematykę oraz język obcy nowożytny jeżeli wnioskodawca ubiega się

o uznanie świadectwa za dokument potwierdzający wykształcenie podstawowe lub uprawnienie

do kontynuacji nauki albo o potwierdzenie wykształcenia podstawowego lub uprawnienia

do kontynuacji nauki.

3.

Jeżeli rozmowa sprawdzająca obejmuje język obcy nowożytny, wyboru języka dokonuje

wnioskodawca spośród języków obcych, z których można przystąpić odpowiednio do sprawdzianu,

egzaminu gimnazjalnego albo egzaminu maturalnego.

4.

W przypadkach losowych lub zdrowotnych, uniemożliwiających przystąpienie do rozmowy

sprawdzającej w uzgodnionym terminie, kurator oświaty uzgadnia z wnioskodawcą nowy

termin rozmowy sprawdzającej.

5.

Jeżeli wnioskodawcą jest osoba niepełnosprawna, rozmowę sprawdzającą przeprowadza

się w warunkach i w sposób dostosowany do rodzaju jego niepełnosprawności.

1.

Komisja przeprowadzająca rozmowę sprawdzającą, zwana dalej „komisją”, składa się z

3 do 5 osób, w tym przewodniczącego.

2.

W ramach ustalonego przez kuratora oświaty zakresu rozmowy sprawdzającej komisja przygotowuje

propozycje pytań na podstawie wymagań określonych w podstawie programowej kształcenia

ogólnego dla danego etapu edukacyjnego. Propozycje pytań akceptuje kurator oświaty.

1.

Rozmowa sprawdzająca rozpoczyna się od sprawdzenia tożsamości wnioskodawcy.

2.

Komisja przedstawia wnioskodawcy pytania oraz wyznacza czas na przygotowanie się wnioskodawcy

do udzielenia odpowiedzi.

3.

Podczas rozmowy sprawdzającej wnioskodawca ma swobodę wypowiedzi.

4.

W przypadku wnioskodawcy, który nie zna języka polskiego, rozmowę sprawdzającą przeprowadza

się w języku, którym posługuje się wnioskodawca. Jeżeli żadna z osób wchodzących w

skład komisji nie zna języka, którym posługuje się wnioskodawca, podczas rozmowy sprawdzającej

jest obecna w charakterze tłumacza osoba znająca ten język.

1.

Po przeprowadzeniu rozmowy sprawdzającej komisja wydaje opinię dotyczącą poziomu wykształcenia

lub uprawnień do kontynuacji nauki, których dotyczy postępowanie w sprawie uznania

świadectwa za dokument potwierdzający określony poziom wykształcenia lub uprawnienie

do kontynuacji nauki albo postępowanie w sprawie potwierdzenia wykształcenia lub uprawnienia

do kontynuacji nauki. Opinia może być pozytywna albo negatywna.

2.

Komisja wydaje opinię w drodze głosowania, zwykłą większością głosów. W przypadku

równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego komisji.

3.

Opinię sporządza się na piśmie. Opinia zawiera szczegółowe uzasadnienie oraz zdania

odrębne osób wchodzących w skład komisji, które nie zgadzają się z wydaną opinią,

i ich szczegółowe uzasadnienie.

4.

Opinię podpisują osoby wchodzące w skład komisji.

5.

Komisja sporządza protokół zawierający szczegółowy opis przebiegu rozmowy sprawdzającej,

w tym czas jej trwania. Do protokołu dołącza się opinię, o której mowa w ust. 1.

6.

Protokół podpisują osoby wchodzące w skład komisji.

7.

Komisja przekazuje kuratorowi oświaty protokół wraz z dołączoną opinią.

Wynagrodzenie członka komisji, o którym mowa w art. 93f ust. 5 ustawy, wynosi 200

zł.

1.

Opłatę za rozmowę sprawdzającą, o której mowa w art. 93g ust. 1 ustawy, wnioskodawca

wnosi na rachunek bankowy wskazany przez kuratora oświaty.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 93g ust. 5 ustawy, wniesiona opłata może podlegać

zwrotowi, po potrąceniu kosztów manipulacyjnych w wysokości nieprzekraczającej 10%

opłaty.

3.

Opłatę podlegającą zwrotowi przekazuje się na rachunek bankowy wskazany przez wnioskodawcę

lub przekazem pocztowym na adres wskazany przez wnioskodawcę.

4.

Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę sprawdzającą w wyznaczonym terminie i

nie zawiadomi o tym kuratora oświaty z co najmniej trzydniowym wyprzedzeniem, wniesiona

opłata nie podlega zwrotowi.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 marca 2015 r.