Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów

Przepisy rozporządzenia określają

1)

warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania stacji pilotowych,

zwanych dalej „stacjami”;

2)

warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania ośrodków szkolenia

pilotów, zwanych dalej „ośrodkami”;

3)

wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej oraz kwalifikacji kadry stacji lub

ośrodków.

1.

Stacja lub ośrodek zostają uznane w zakresie szkolenia pilotów morskich, jeżeli

1)

szkolenia są prowadzone

a)

przez kadrę posiadającą kwalifikacje zgodne z minimalnymi wymaganiami określonymi

w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

b)

w pomieszczeniach i z użyciem sprzętu spełniających wymagania określone w załączniku

nr 2 do rozporządzenia,

c)

zgodnie z programami szkoleń określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 107b ust. 5 pkt 4-6 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”,

d)

w sposób, który zapewnia zrealizowanie praktyki pilotowej;

2)

posiadają system zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej potwierdzony

odpowiednim dokumentem, przy czym w nowo tworzonych stacjach lub ośrodkach system

zarządzania jakością powinien być potwierdzony certyfikatem uzyskanym w okresie roku

od rozpoczęcia działalności szkoleniowej.

2.

Stacja lub ośrodek mogą zostać uznane jedynie w zakresie szkolenia na symulatorze

dla pilotów morskich, jeżeli spełnią warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a-c i pkt

2.

W celu uznania albo odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się

audyt.

1.

Wniosek o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, zawierający określenie zakresu

audytu, składa szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka do ministra właściwego do

spraw gospodarki morskiej.

2.

Wniosek o przeprowadzenie audytu w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka

składa się nie później niż 3 miesiące przed upływem terminu ważności istniejącego

uznania.

1.

Do wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, należy dołączyć

1)

regulamin funkcjonowania stacji lub statut ośrodka;

2)

akt o utworzeniu stacji lub akt założycielski ośrodka;

3)

zaświadczenie o wpisie ośrodka do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zakładanych

przez osoby prawne lub fizyczne prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego;

4)

kopię dokumentu potwierdzającego wdrożenie i funkcjonowanie systemu zarządzania jakością

w zakresie działalności szkoleniowej, z wyłączeniem nowo tworzonych stacji lub ośrodków;

5)

opis posiadanej bazy szkoleniowej oraz wykaz pomieszczeń i sprzętu służących do szkolenia

pilotów morskich;

6)

opis wewnętrznego systemu kontroli realizacji programów szkolenia;

7)

informację dotyczącą kadry, obejmującą imiona, nazwiska, zakres i poziom kwalifikacji,

w tym kwalifikacji morskich jej członków, oraz wskazanie poszczególnych zajęć prowadzonych

przez tę kadrę;

8)

programy szkolenia pilotów morskich realizowane w stacji lub ośrodku, w tym

a)

opis metod sprawdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji,

b)

spis posiadanych pomocy szkoleniowych niezbędnych do szkolenia pilotów morskich;

9)

wzory wydawanych zaświadczeń o ukończeniu szkoleń;

10)

opis warunków przeprowadzenia i zaliczenia zajęć na symulatorze;

11)

opis warunków prowadzenia i zaliczania praktyki pilotowej.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-10, należy dołączyć również w przypadku złożenia

wniosku o przeprowadzenie audytu w celu uznania stacji lub ośrodka w zakresie szkolenia

na symulatorze dla pilotów morskich.

Po otrzymaniu kompletnego wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, minister

właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza spośród osób wpisanych na listę audytorów,

o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy, zespół audytujący, który przeprowadza audyt

w zakresie określonym we wniosku.

1.

Audyt w celu uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się w terminie trzech miesięcy

od dnia złożenia wniosku.

2.

Audyt w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się nie później

niż przed upływem terminu ważności istniejącego uznania.

Audytowi przeprowadzanemu w stacji lub ośrodku podlega

1)

organizacja i realizacja procesu szkolenia;

2)

dokumentacja prowadzonego lub planowanego szkolenia;

3)

zgodność kwalifikacji kadry stacji lub ośrodka, w tym kwalifikacji morskich, z minimalnymi

wymaganiami dotyczącymi prowadzenia poszczególnych zajęć.

W ramach audytu zespół audytujący

1)

weryfikuje wniosek i złożoną dokumentację;

2)

przeprowadza czynności audytowe w stacji lub ośrodku obejmujące weryfikację zgodności

przedstawionej przez stację lub ośrodek dokumentacji ze stanem faktycznym;

3)

weryfikuje działania podjęte w związku z wykonaniem zaleceń wynikających z kart niezgodności,

o których mowa w § 10 ust. 3.

1.

Po przeprowadzeniu czynności audytowych, o których mowa w § 9 pkt 2, zespół audytujący

sporządza sprawozdanie w dwóch egzemplarzach.

2.

Audytor wiodący przekazuje sprawozdanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki

morskiej. Drugi egzemplarz sprawozdania przekazuje szefowi pilotów stacji albo kierownikowi

ośrodka.

3.

W przypadku stwierdzenia niezgodności lub niezgodności zagrażającej osiągnięciu zakładanych

efektów szkolenia, zwanej dalej „niezgodnością dużą”, audytor wiodący sporządza dodatkowo

w dwóch egzemplarzach karty niezgodności, odrębnie dla niezgodności albo niezgodności

dużej, i określa w nich szczegóły niezgodności oraz termin przekazania informacji

o podjętych działaniach korygujących. Jeden egzemplarz karty niezgodności wraz ze

sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 1, przekazuje szefowi pilotów stacji lub kierownikowi

ośrodka.

1.

Szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka informuje na piśmie audytora wiodącego o

podjętych działaniach korygujących i określa sposób i termin usunięcia niezgodności

lub niezgodności dużej.

2.

Audytor wiodący po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, analizuje je oraz

karty niezgodności i w przypadku akceptacji działań korygujących podjętych przez stację

lub ośrodek zamyka wystawione karty niezgodności przez dokonanie stosownej adnotacji.

3.

Audytor wiodący zamyka także karty niezgodności w przypadku

1)

braku akceptacji podjętych działań korygujących zawartych w informacji, o której mowa

w ust. 1;

2)

nieotrzymania informacji o planowanych lub podjętych działaniach korygujących w terminie,

o którym mowa w § 10 ust. 3.

4.

Po zamknięciu kart niezgodności audytor wiodący przekazuje je ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki morskiej.

1.

Audytor wiodący, w zależności od wyniku audytu, składa wniosek o udzielenie albo nieudzielenie

uznania, odnowienie uznania, zawieszenie uznania albo cofnięcie uznania.

2.

W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej audytor wiodący składa wniosek do ministra

właściwego do spraw gospodarki morskiej o zawieszenie uznania do czasu usunięcia tej

niezgodności.

Wzór sprawozdania oraz wzór kart niezgodności i niezgodności dużej określa załącznik

nr 3 do rozporządzenia.

Do decyzji o uznaniu stacji lub ośrodka dołącza się certyfikat uznania, którego wzór

określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.