Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie pełnienia okresowej służby wojskowej

Rozporządzenie określa

1)

sposób pełnienia okresowej służby wojskowej;

2)

tryb postępowania organów wojskowych w zakresie

a)

przyjmowania żołnierzy rezerwy do okresowej służby wojskowej,

b)

wyznaczania żołnierzy pełniących okresową służbę wojskową na stanowiska służbowe,

zmiany stanowisk służbowych i zwalniania żołnierzy ze stanowisk służbowych,

c)

przenoszenia żołnierzy pełniących okresową służbę wojskową do innych jednostek wojskowych,

delegowania i podróży służbowych, w tym wyznaczania i kierowania do pełnienia służby

poza granicami państwa.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

żołnierz - żołnierza pełniącego okresową służbę wojskową;

3)

dowódca jednostki wojskowej - dowódcę (komendanta, szefa) jednostki wojskowej, w której

jest pełniona okresowa służba wojskowa.

1.

Okresową służbę wojskową żołnierz pełni na zasadach i w warunkach określonych w art.

108 ust. 1 i 2 ustawy.

2.

Żołnierz posiadający nadany przydział kryzysowy pełni okresową służbę wojskową w jednostce

wojskowej, do której ma nadany ten przydział, na stanowisku służbowym oznaczonym w

karcie przydziału kryzysowego.

3.

Żołnierz nieposiadający przydziału kryzysowego pełni okresową służbę wojskową, na

swój wniosek, w jednostce wojskowej na stanowisku służbowym określonym w etacie jednostki

wojskowej czasu pokoju lub wojny.

Przyjęcie żołnierza do okresowej służby wojskowej w jednostce wojskowej obejmuje

1)

sprawdzenie tożsamości;

2)

ujęcie w ewidencji jednostki wojskowej;

3)

przegląd lekarski i zabiegi sanitarno-higieniczne;

4)

wydanie umundurowania i wyekwipowania;

5)

przydzielenie do pododdziału;

6)

dopełnienie obowiązku meldunkowego.

Stawienie się żołnierza do pełnienia okresowej służby wojskowej dowódca jednostki

wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym wpisem zawierającym

1)

datę (dzień, miesiąc, rok), w której żołnierz stawił się do pełnienia okresowej służby

wojskowej;

2)

datę (dzień, miesiąc, rok) zakończenia pełnienia okresowej służby wojskowej;

3)

dane personalne żołnierza

a)

stopień wojskowy, imię lub imiona oraz nazwisko, a także nazwisko rodowe,

b)

imię ojca oraz datę, miejsce i kraj urodzenia,

c)

numer PESEL;

4)

stanowisko służbowe;

5)

datę objęcia obowiązków na stanowisku służbowym.

Dzień stawiennictwa, o którym mowa w § 5 pkt 1, jest dniem rozpoczęcia pełnienia okresowej

służby wojskowej.

1.

Na stanowisko służbowe określone w etacie jednostki wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510), kieruje żołnierza Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

2.

Na stanowisko służbowe poza granicami państwa, inne niż stanowisko, o którym mowa

w ust. 1, żołnierza wyznacza

1)

Minister Obrony Narodowej - na stanowiska od stopnia wojskowego pułkownika (komandora)

do stopnia wojskowego generała (admirała);

2)

dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr - pozostałych

żołnierzy.

1.

Żołnierz może być zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczony na inne

stanowisko, stosownie do posiadanych lub uzyskanych podczas służby kwalifikacji i

umiejętności oraz potrzeb jednostki wojskowej.

2.

W razie potrzeby wyznaczenie żołnierza posiadającego przydział kryzysowy na inne stanowisko

służbowe powoduje zmianę nadanego mu przydziału kryzysowego i zmianę kontraktu na

wykonywanie obowiązków w ramach Narodowych Sił Rezerwowych.

Z zajmowanego stanowiska służbowego zwalnia żołnierza organ, który go na to stanowisko

wyznaczył.

1.

Na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej, w której pełni służbę, żołnierz

może być czasowo oddelegowany do wykonywania zadań w innej jednostce wojskowej. Okres

oddelegowania nie może przekraczać trzech miesięcy w ciągu roku kalendarzowego.

2.

Na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej, w której pełni służbę, żołnierz

może być skierowany do wykonywania zadań poza macierzystą jednostką wojskową.

1.

Na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej, w której pełni służbę, żołnierz

może być skierowany w podróż służbową.

2.

W podróż służbową poza granice państwa żołnierza kieruje Szef Sztabu Generalnego Wojska

Polskiego.

Żołnierz może być przeniesiony do innej jednostki wojskowej na jego wniosek lub za

jego zgodą, jeżeli względy służbowe na to pozwalają.

1.

Wniosek o przeniesienie do innej jednostki wojskowej żołnierz wnosi drogą służbową

do dowódcy jednostki wojskowej, w której pozostaje na ewidencji.

2.

Jeżeli dowódca jednostki wojskowej nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku o przeniesienie

żołnierza do innej jednostki wojskowej, przekazuje drogą służbową wniosek wraz z opinią

do dowódcy uprawnionego do przeniesienia żołnierza. Do wniosku dołącza się odpis wtórnika

karty ewidencyjnej oraz karty ukarania i karty wyróżnień żołnierza.

1.

Przeniesienie żołnierza z jednostki wojskowej, w której pełni służbę, do innej jednostki

wojskowej następuje na podstawie rozkazu dowódcy, któremu podlegają obie jednostki.

2.

Przeniesienie żołnierza z jednostki wojskowej, w której pełni służbę, do jednostki

wojskowej podporządkowanej dowódcy innego rodzaju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

następuje za zgodą szefa komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej

w sprawach zarządzania zasobami osobowymi, na podstawie rozkazu dowódcy rodzaju Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, któremu żołnierz podlega.

3.

W sprawach przeniesienia żołnierza, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy § 8 stosuje

się odpowiednio.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.