Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Ustawa reguluje również

1)

zasady sprzedaży, reklamy i promocji środków spożywczych,

2)

wymagania w zakresie żywienia dzieci i młodzieży w ramach żywienia zbiorowego

- w przedszkolach, innych formach wychowania przedszkolnego, szkołach, z wyłączeniem

szkół dla dorosłych, a także w placówkach systemu oświaty, o których mowa w art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm., zwanych dalej „jednostkami systemu oświaty”.

”

;

2)

po dziale II dodaje się dział IIa w brzmieniu

„

Dział IIA

Środki spożywcze oraz żywienie dzieci i młodzieży w jednostkach systemu oświaty

Art. 52c.

1.

W jednostkach systemu oświaty

1)

sprzedawane mogą być wyłącznie środki spożywcze objęte grupami środków spożywczych

przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w tych jednostkach określonymi w

przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 1;

2)

w ramach żywienia zbiorowego dzieciom i młodzieży stosowane mogą być wyłącznie środki

spożywcze, które spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6 pkt 2.

2.

W jednostkach systemu oświaty zabrania się reklamy oraz promocji polegającej na prowadzeniu

działalności zachęcającej do nabywania środków spożywczych innych niż objęte grupami

środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w tych jednostkach

określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 1 oraz niespełniających

wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2.

3.

Dyrektor przedszkola, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej

przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną

- także osoba kierująca daną inną formą

wychowania przedszkolnego albo dyrektor szkoły lub dyrektor placówki, o której mowa

w art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty może ustalić, w porozumieniu z radą rodziców, szczegółową listę produktów dopuszczonych

do sprzedaży lub stosowania w ramach żywienia zbiorowego w oparciu o przepisy wydane

na podstawie ust. 6.

4.

W jednostkach systemu oświaty, w których nie funkcjonuje rada rodziców, listę produktów,

o której mowa w ust. 3, może ustalić dyrektor przedszkola, a w przypadku innej formy

wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu

terytorialnego lub osobę fizyczną - także osoba kierująca daną inną formą wychowania

przedszkolnego albo dyrektor szkoły lub dyrektor placówki, o której mowa w art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

5.

W przypadku naruszenia przepisów ust. 1-4, dyrektor przedszkola, a w przypadku innej

formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką

samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - także osoba kierująca daną inną formą

wychowania przedszkolnego, dyrektor szkoły oraz dyrektor placówki, o której mowa w

art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty są uprawnieni do rozwiązania, bez zachowania terminu wypowiedzenia, umowy z podmiotem

prowadzącym sprzedaż środków spożywczych lub działalność w zakresie zbiorowego żywienia

dzieci i młodzieży, bez odszkodowania.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

grupy środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach

systemu oświaty,

2)

wymagania, jakie muszą spełniać środki spożywcze stosowane w ramach żywienia zbiorowego

dzieci i młodzieży w jednostkach systemu oświaty

- uwzględniając normy żywienia dzieci i młodzieży oraz mając na względzie wartości

odżywcze i zdrowotne środków spożywczych.

”

;

3)

w art. 103

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 8-10 w brzmieniu

„

8)

w ramach prowadzonej działalności sprzedaje w jednostce systemu oświaty środki spożywcze

inne niż objęte grupami środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i

młodzieży określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 1,

9)

w ramach prowadzonej działalności reklamuje lub promuje w jednostce systemu oświaty

środki spożywcze inne niż objęte grupami środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży

dzieciom i młodzieży określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust.

6 pkt 1 lub niespełniające wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 52c ust. 6 pkt 2,

10)

prowadząc działalność w zakresie zbiorowego żywienia dzieci i młodzieży w jednostce

systemu oświaty w ramach żywienia zbiorowego stosuje środki spożywcze nieodpowiadające

wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 2

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

pkt 4, 8-10 - wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do 5000 zł, nie mniej niż

1000 zł;

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2015 r.

1.

W jednostkach systemu oświaty

1)

sprzedawane mogą być wyłącznie środki spożywcze objęte grupami środków spożywczych

przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w tych jednostkach określonymi w

przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 1;

2)

w ramach żywienia zbiorowego dzieciom i młodzieży stosowane mogą być wyłącznie środki

spożywcze, które spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6 pkt 2.

2.

W jednostkach systemu oświaty zabrania się reklamy oraz promocji polegającej na prowadzeniu

działalności zachęcającej do nabywania środków spożywczych innych niż objęte grupami

środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w tych jednostkach

określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 1 oraz niespełniających

wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2.

3.

Dyrektor przedszkola, a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej

przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną

- także osoba kierująca daną inną formą

wychowania przedszkolnego albo dyrektor szkoły lub dyrektor placówki, o której mowa

w art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty może ustalić, w porozumieniu z radą rodziców, szczegółową listę produktów dopuszczonych

do sprzedaży lub stosowania w ramach żywienia zbiorowego w oparciu o przepisy wydane

na podstawie ust. 6.

4.

W jednostkach systemu oświaty, w których nie funkcjonuje rada rodziców, listę produktów,

o której mowa w ust. 3, może ustalić dyrektor przedszkola, a w przypadku innej formy

wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu

terytorialnego lub osobę fizyczną - także osoba kierująca daną inną formą wychowania

przedszkolnego albo dyrektor szkoły lub dyrektor placówki, o której mowa w art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

5.

W przypadku naruszenia przepisów ust. 1-4, dyrektor przedszkola, a w przypadku innej

formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką

samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną - także osoba kierująca daną inną formą

wychowania przedszkolnego, dyrektor szkoły oraz dyrektor placówki, o której mowa w

art. 2 pkt 3, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty są uprawnieni do rozwiązania, bez zachowania terminu wypowiedzenia, umowy z podmiotem

prowadzącym sprzedaż środków spożywczych lub działalność w zakresie zbiorowego żywienia

dzieci i młodzieży, bez odszkodowania.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

grupy środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach

systemu oświaty,

2)

wymagania, jakie muszą spełniać środki spożywcze stosowane w ramach żywienia zbiorowego

dzieci i młodzieży w jednostkach systemu oświaty

- uwzględniając normy żywienia dzieci i młodzieży oraz mając na względzie wartości

odżywcze i zdrowotne środków spożywczych.