Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie organizacji sądów wojskowych oraz ustalenia regulaminu wewnętrznego urzędowania tych sądów

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie organizacji

sądów wojskowych oraz ustalenia regulaminu wewnętrznego urzędowania tych sądów

(Dz. U. Nr 42, poz. 287 oraz z 2012 r. poz. 693) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 15 w ust. 1

a)

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

wykonywanie zadań wynikających z ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2015 r. poz. 21);

”

,

b)

w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 i 20 w brzmieniu

„

19)

udzielanie informacji na wnioski kierowane do sądu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662);

20)

wykonywanie obowiązków administratora danych osobowych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1182 i 1662).

”

;

2)

w § 21 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Sekretariat sądu przyjmuje interesantów co najmniej przez 6 godzin w czasie urzędowania,

a raz w tygodniu dodatkowo po południu do godz. 18

”

;

3)

w § 68 uchyla się ust. 3 i 4;

4)

w § 126 uchyla się ust. 3 i 4;

5)

w dziale IV po rozdziale 4 dodaje się rozdziały 4a i 4b w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Postępowanie w sprawach europejskiego nakazu aresztowania i poszukiwań międzynarodowych

§ 140a.

1.

Wojskowy sąd okręgowy, wydając europejski nakaz aresztowania, zwany dalej „nakazem”,

powinien dążyć do objęcia nim wszystkich spraw, w których oskarżony (skazany) jest

poszukiwany.

2.

Sprawy w toku, dotyczące tego samego oskarżonego, prezes sądu lub przewodniczący wydziału

kieruje łącznie do rozpoznania na posiedzenie w przedmiocie wydania nakazu.

§ 140b.

1.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej jest znane, wojskowy sąd okręgowy, który

wydał nakaz, przekazuje go bezpośrednio właściwemu organowi sądowemu państwa wykonania

nakazu.

2.

Odpis nakazu, o którym mowa w ust. 1, wojskowy sąd okręgowy przesyła Ministrowi Sprawiedliwości

w terminie 14 dni od dnia jego wydania.

3.

Wraz z odpisem nakazu sąd przesyła Ministrowi Sprawiedliwości

1)

odpis postanowienia o wydaniu nakazu lub wyciąg z protokołu posiedzenia w przedmiocie

wydania nakazu;

2)

informację, do jakiego państwa nakaz został przesłany do wykonania.

§ 140c.

1.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, wojskowy sąd okręgowy,

który wydał nakaz, przesyła jego odpis do komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji

właściwej do spraw współpracy z Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnych INTERPOL

wraz z wnioskiem o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych.

2.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, a istnieje podejrzenie,

że może ona przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w Systemie Informacyjnym

Schengen drugiej generacji, zwanym dalej „SIS II”, wojskowy sąd okręgowy, który wydał

nakaz, przesyła w formie dokumentu elektronicznego odpis nakazu (PDF), jego tłumaczenie

na język angielski (DOC, TXT lub RTF) i wniosek o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych

(PDF), w sposób zapewniający poufność i integralność przekazywanych danych, bezpośrednio

na adres poczty elektronicznej Biura SIRENE, po czym dokonuje bezzwłocznie wpisu danych

tej osoby do SIS II.

3.

Po ustaleniu miejsca pobytu osoby ściganej wojskowy sąd okręgowy, który wydał nakaz,

przekazuje go właściwemu organowi sądowemu państwa wykonania nakazu, a odpis wraz

z dokumentami wymienionymi w § 140b ust. 3 przesyła Ministrowi Sprawiedliwości.

4.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2 lub § 140b ust. 1, okaże się, że osoba

ścigana przebywa na terytorium państwa uczestniczącego w SIS II, wojskowy sąd okręgowy,

który wydał nakaz, przesyła w formie dokumentu elektronicznego nakaz (PDF) i jego

tłumaczenie na język angielski (DOC, TXT lub RTF), w sposób zapewniający poufność

i integralność przekazywanych danych, bezpośrednio na adres poczty elektronicznej

Biura SIRENE, po czym dokonuje bezzwłocznie wpisu danych tej osoby do SIS II.

5.

Wojskowy sąd okręgowy niezwłocznie przesyła telefaksem do Biura SIRENE informację

o dokonaniu wpisu danych osoby ściganej do SIS II, przesłaniu odpisu nakazu i jego

tłumaczenia na język angielski oraz wniosku o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych

na adres poczty elektronicznej Biura SIRENE.

§ 140d.

Wojskowy sąd okręgowy wykonując nakaz wydany przez inne państwo członkowskie Unii

Europejskiej, przesyła Ministrowi Sprawiedliwości

1)

odpis postanowienia w przedmiocie wydania nakazu wraz z informacją, w jakim terminie

od daty zatrzymania osoby ściganej rozpoznano sprawę;

2)

odpis nakazu przetłumaczony na język polski;

3)

informację, w jakim terminie osoba ścigana została przekazana właściwemu organowi

sądowemu państwa wydania nakazu;

4)

kopię pism przesyłanych właściwemu organowi sądowemu państwa wydania nakazu, zawierających

informację o przyczynach niedotrzymania terminów rozpoznania sprawy i przekazania

osoby ściganej.

§ 140e.

1.

Po wydaniu postanowienia o odmowie wykonania nakazu dotyczącego osoby poszukiwanej

za pośrednictwem SIS II wojskowy sąd okręgowy informuje bezzwłocznie Biuro SIRENE

o konieczności dokonania zastrzeżenia w SIS II, że osoba ta nie może zostać zatrzymana

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z przestępstwem lub przestępstwami

będącymi przedmiotem rozstrzygnięcia.

2.

W przypadku uchylenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1, wojskowy sąd okręgowy

informuje bezzwłocznie Biuro SIRENE o konieczności usunięcia dokonanego zastrzeżenia

w SIS II.

§ 140f.

Przepisy § 140c ust. 1, 2, 4 i 5 oraz § 140e stosuje się odpowiednio w przypadku ustalenia,

że osoba ścigana przebywa lub gdy istnieje podejrzenie, że może ona przebywać na terytorium

państwa uczestniczącego w SIS II niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej.

§ 140g.

W razie niedotrzymania ustawowych terminów do rozpoznania sprawy w przedmiocie wykonania

nakazu wydanego przez inne państwo, wojskowy sąd okręgowy właściwy do rozpoznania

sprawy niezwłocznie zawiadamia o tym Ministerstwo Sprawiedliwości, wskazując przyczyny

niedotrzymania terminów.

Rozdział 4b

Dostęp do danych Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji

§ 140h.

Do czynności prezesa sądu należy zapewnienie organizacyjnych i technicznych mechanizmów

zabezpieczających dane SIS II przed nieuprawnionym dostępem, zniszczeniem, zmianą

lub ich utratą, jak również zapewnienie zgodności podejmowanych w danym sądzie działań

z obowiązującymi przepisami o dostępie do danych SIS II.

§ 140i.

Prezes wojskowego sądu okręgowego wyznacza spośród sędziów tego sądu jedną lub więcej

osób odpowiedzialnych za całodobowe kontakty z Biurem SIRENE. Sędziowie ci powinni

posiadać uprawnienie do dostępu do danych SIS II. Wyznaczeni sędziowie powinni posiadać

telefon komórkowy umożliwiający stały kontakt oraz adres poczty elektronicznej. Numery

telefonów oraz adresy poczty elektronicznej udostępnia się Biuru SIRENE oraz bezzwłocznie

aktualizuje w przypadku ich zmiany.

§ 140j.

1.

Osoba uprawniona do dostępu do danych SIS II (użytkownik) obowiązana jest przestrzegać

zasad należytej ostrożności w zakresie korzystania z udostępnionych jej funkcji SIS

II oraz zasad bezpieczeństwa przy przetwarzaniu danych, w szczególności w przypadkach

czasowego opuszczenia stanowiska pracy, zakończenia pracy oraz korzystania z zewnętrznych

informatycznych nośników danych.

2.

Dostęp użytkownika do danych SIS II nie powinien trwać dłużej, niż jest to konieczne

do dokonania wpisu lub wglądu do danych.

§ 140k.

Przetwarzanie danych SIS II może odbywać się wyłącznie przy użyciu funkcji przewidzianych

w systemie, po uprzednim dokonaniu w nim uwierzytelnienia przez użytkownika.

§ 140l.

W przypadku zaistnienia podejrzenia, że osoba uczestnicząca w czynnościach sądowych

może być poszukiwana za pośrednictwem SIS II, można dokonać sprawdzenia danych tej

osoby w SIS II. W razie uzyskania informacji, że sprawdzana osoba jest poszukiwana

za pośrednictwem SIS II, bezzwłocznie zawiadamia się o tym Policję lub inny uprawniony

organ.

§ 140m.

1.

Wpisów, modyfikacji oraz usunięcia danych z SIS II w sprawach pozostających na etapie

postępowania rozpoznawczego i wykonawczego osób poszukiwanych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej

Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1203), zwanej dalej „ustawą o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym”, dokonują wojskowe sądy okręgowe.

2.

Wpisów do SIS II danych osób poszukiwanych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, dokonuje się bezzwłocznie w przypadku ustalenia, że osoba poszukiwana przebywa lub

zaistnienia podejrzenia, że może ona przebywać na terytorium państwa uczestniczącego

w SIS II.

3.

Wpisów do SIS II danych osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, można dokonywać w przypadku ustalenia, że osoby te przebywają lub zaistnienia podejrzenia,

że mogą one przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w SIS oraz gdy uzasadnia

to waga lub charakter sprawy.

4.

Wpisów do SIS II danych przedmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, można dokonywać w przypadku ustalenia, że przedmioty te znajdują się lub zaistnienia

podejrzenia, że mogą one znajdować się na terytorium państwa uczestniczącego w SIS

II oraz gdy uzasadnia to waga lub charakter sprawy.

§ 140n.

Obowiązkiem sędziego referenta sprawy, w której podjęto czynności poszukiwawcze za

pośrednictwem SIS, jest dbałość o aktualność danych wpisanych do SIS II, w tym o bezzwłoczną

modyfikację lub usunięcie danych nieaktualnych, w szczególności jeżeli osoba, o której

mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, została przekazana do dyspozycji sądu właściwego do rozpoznania sprawy, nakaz został

uchylony lub nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa. Sędzia ten, nie rzadziej

niż co 3 miesiące, dokonuje kontroli akt sprawy, w której dokonano wpisu, i podejmuje

stosowne działania zmierzające do zapewnienia aktualności danych.

§ 140o.

W sytuacjach innych niż wymienione w § 140e ust. 1, jeżeli wykryty zostanie wpis mogący

wymagać zastrzeżenia w SIS II, że dana osoba nie będzie poszukiwana na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przy jego użyciu, sąd bezzwłocznie informuje Biuro SIRENE

o konieczności dokonania takiego zastrzeżenia.

§ 140p.

1.

Po każdorazowym wglądzie lub przetworzeniu danych w SIS II tworzy się wydruk z czynności

lub notatkę urzędową, które dołącza się do akt sprawy.

2.

Wydruki, które nie są przydatne dla postępowania, podlegają zniszczeniu.

§ 140q.

W przypadku braku bezpośredniego dostępu do danych SIS II spowodowanego przyczynami

niezależnymi od sądu wpisów do SIS II dokonuje się za pośrednictwem Biura Służby Kryminalnej

Komendy Głównej Policji.

”

;

6)

w § 144 uchyla się ust. 2;

7)

uchyla się § 150;

8)

§ 153 otrzymuje brzmienie

„

§ 153.

1.

Każde orzeczenie, które staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, powinno być

skierowane do wykonania bezzwłocznie, nie później niż 7 dni od daty uprawomocnienia

lub od daty zwrotu akt sądowi pierwszej instancji.

2.

Datę skierowania orzeczenia do wykonania stanowi data podpisania przez prezesa sądu

lub upoważnionego sędziego zarządzenia o jego wykonaniu.

3.

Nieprawomocne orzeczenia wymagające natychmiastowej wykonalności powinny być skierowane

do wykonania w dniu ich wydania.

”

;

9)

§ 154 otrzymuje brzmienie

„

§ 154.

Jeżeli orzeczenie ma być wykonywane w okręgu innego sądu niż sąd, który je wydał w

pierwszej instancji, należy przesłać temu sądowi odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem,

jeżeli zostało sporządzone, ze wzmianką o wykonalności, oraz odpisy dokumentów z akt

sprawy niezbędnych dla prawidłowego wykonania tego orzeczenia.

”

;

10)

uchyla się § 155;

11)

w dziale V tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: „Kara pozbawienia wolności, kara

aresztu”;

12)

w § 156

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do orzeczeń sądu dotyczących kary aresztu wojskowego,

kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawieniem wolności.

1b.

Jeżeli przepisy niniejszego działu używają w znaczeniu ogólnym określenia „skazany”,

należy przez to rozumieć również osobę, wobec której zastosowano karę porządkową lub

środek przymusu skutkujący pozbawieniem wolności.

”

,

b)

ust. 2−4 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia wzywa skazanego do stawienia się w wyznaczonym

terminie we właściwym zakładzie karnym lub areszcie śledczym położonym najbliżej miejsca

jego stałego pobytu. Wezwanie powinno zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa.

W przypadku gdy skazany jest pozbawiony wolności, prezes sądu lub upoważniony sędzia

bezzwłocznie przesyła do zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym skazany przebywa,

dokumentację dotyczącą wykonania kary pozbawienia wolności. O terminie wyznaczonym

skazanemu do stawiennictwa prezes sądu lub upoważniony sędzia zawiadamia administrację

właściwego aresztu śledczego położonego najbliżej miejsca stałego pobytu skazanego,

zobowiązując ją jednocześnie do zawiadomienia sądu o niezgłoszeniu się skazanego w

tym terminie.

3.

Polecając Żandarmerii Wojskowej lub Policji doprowadzenie skazanego do zakładu karnego

lub aresztu śledczego, prezes sądu lub upoważniony sędzia przesyła jednostce Policji

lub Żandarmerii Wojskowej właściwej według ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu

skazanego nakaz doprowadzenia, wskazując zakład karny lub areszt śledczy, do którego

doprowadzenie ma nastąpić.

4.

W razie zawieszenia postępowania wykonawczego lub odroczenia wykonania kary pozbawienia

wolności, co do której orzeczenie skierowano do wykonania, prezes sądu lub upoważniony

sędzia niezwłocznie przesyła odpis postanowienia o zawieszeniu lub odroczeniu do właściwego

zakładu karnego lub aresztu śledczego oraz zawiadamia jednostkę Żandarmerii Wojskowej

lub Policji, której polecono doprowadzenie skazanego.

”

;

13)

uchyla się § 157;

14)

w § 158 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności żołnierzowi lub osobie powołanej

do czynnej służby wojskowej, sąd zawiadamia o tym odpowiedniego dowódcę lub właściwą

wojskową komendę uzupełnień, pouczając o treści art. 157 k.k.w.

”

;

15)

w § 160 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie gdy osobę, wobec której warunkowo zawieszono wykonanie kary lub którą warunkowo

przedterminowo zwolniono, oddano pod dozór, który ma być wykonany w okręgu innego

sądu, sąd, który orzekł dozór w pierwszej instancji, przesyła odpis lub wypis z orzeczenia

w tym przedmiocie ze wzmianką o wykonalności właściwemu sądowi wojskowemu, w którego

okręgu dozór ma być wykonywany, dołączając odpisy dokumentów z akt sprawy, niezbędnych

dla prawidłowego wykonywania dozoru.

”

;

16)

w § 161 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W celu wykonania wyroku skazującego żołnierza na karę ograniczenia wolności sąd właściwy

do wykonania orzeczenia przesyła jego prawomocny odpis wraz ze wzmianką o wykonalności

dowódcy jednostki wojskowej, w której skazany pełni służbę, albo innemu właściwemu

dowódcy, jeżeli przemawiają za tym ważne względy służbowe lub jeżeli w jednostce wojskowej,

w której skazany pełni służbę, brak jest warunków do odbywania kary.

”

;

17)

§ 162 otrzymuje brzmienie

„

§ 162.

W razie orzeczenia potrącenia skazanemu żołnierzowi procentowo określonej części uposażenia

sąd podaje właściwemu dowódcy okres, przez który należy dokonywać potrąceń, wskazuje,

na czyją rzecz należy przekazywać potrącone sumy, oraz poleca zawiadomić sąd o ich

każdorazowym dokonaniu. O potrąceniach powiadamia się też podmiot, na którego rzecz

mają one nastąpić.

”

;

18)

w § 163 uchyla się ust. 3;

19)

§ 164 otrzymuje brzmienie

„

§ 164.

1.

W celu wykonania wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności osób niebędących

żołnierzami właściwy sąd wojskowy przesyła odpis wyroku sądowi rejonowemu, o którym

mowa w art. 55 § 1 k.k.w. Właściwy organ postępowania wykonawczego przesyła następnie odpis lub wypis wyroku

ze wzmianką o wykonalności

1)

podmiotom wymienionym w art. 56 § 2 i 3 k.k.w. - w przypadku orzeczenia wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne;

2)

podmiotowi zatrudniającemu skazanego - w przypadku orzeczenia potrącenia wynagrodzenia

za pracę.

2.

Do odpisu lub wyciągu z wyroku dołącza się pouczenie o obowiązku zawiadomienia właściwego

organu postępowania wykonawczego o dacie rozpoczęcia wykonywania kary ograniczenia

wolności oraz o obowiązkach, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 k.k.w.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 56 k.k.w., należy pouczyć o treści art. 83 k.k.

”

;

20)

§ 165 otrzymuje brzmienie

„

§ 165.

W razie udzielenia przerwy lub odroczenia żołnierzowi albo osobie powołanej do czynnej

służby wojskowej wykonania kary ograniczenia wolności sąd zawiadamia o tym odpowiedniego

dowódcę lub właściwą wojskową komendę uzupełnień, pouczając o obowiązku niezwłocznego

poinformowania sądu o zwolnieniu skazanego ze służby.

”

;

21)

w § 169

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W celu wykonania grzywny prezes lub upoważniony sędzia sądu, który wydał wyrok w pierwszej

instancji, a w wypadkach wskazanych w ustawie sąd właściwy ze względu na miejsce stałego

pobytu skazanego, bezzwłocznie zarządza wpisanie grzywny do wykazu należności sądowych

i wzywa skazanego do jej uiszczenia w terminie ustawowym. Wezwanie powinno zawierać

pouczenie o skutkach nieuiszczenia grzywny w wyznaczonym terminie.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W razie stwierdzenia bezskuteczności egzekucji grzywny nieprzekraczającej 120 stawek

dziennych, prezes sądu lub upoważniony sędzia może zarządzić posiedzenie w przedmiocie

jej zamiany na pracę społecznie użyteczną. Przed zarządzeniem posiedzenia prezes sądu

lub upoważniony sędzia może skierować do skazanego pismo o wyrażenie zgody na zamianę

grzywny na pracę społecznie użyteczną.

”

;

22)

§ 170 otrzymuje brzmienie

„

§ 170.

W celu wykonania orzeczenia w przedmiocie zastępczej kary pozbawienia wolności lub

zastępczej kary aresztu, prezes sądu lub upoważniony sędzia podejmuje czynności zmierzające

do osadzenia skazanego w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, określone w art. 11 k.k.w. i innych przepisach.

”

;

23)

w § 171

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia wzywa skazanego celem odbycia zastępczej kary pozbawienia

wolności lub zastępczej kary aresztu do stawienia się w wyznaczonym terminie w zakładzie

karnym lub areszcie śledczym, położonym najbliżej jego miejsca stałego pobytu. Wezwanie

powinno zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa określonych w art. 79 § 2 k.k.w. oraz o treści art. 47 § 2 k.k.w.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku gdy skazany jest pozbawiony wolności, prezes sądu lub upoważniony sędzia

bezzwłocznie po uprawomocnieniu przesyła do zakładu karnego lub aresztu śledczego,

w którym skazany przebywa, dokumentację dotyczącą wykonania zastępczej kary pozbawienia

wolności lub zastępczej kary aresztu.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie zawieszenia postępowania wykonawczego lub warunkowego zawieszenia, odroczenia

albo wstrzymania wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności lub zastępczej kary

aresztu, prezes sądu albo upoważniony sędzia niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy

zakład karny lub areszt śledczy i jednostkę Policji lub Żandarmerii Wojskowej, której

polecono doprowadzenie skazanego do tejże jednostki penitencjarnej. Jeżeli skazanym

jest żołnierz lub osoba powołana do czynnej służby wojskowej, zawiadamia się również

odpowiedniego dowódcę lub właściwą wojskową komendę uzupełnień.

”

;

24)

po § 171 dodaje się § 171a w brzmieniu

„

§ 171a.

1.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia przekazuje na rachunek bankowy dysponenta Funduszu

Pracy uiszczoną przez skazanego lub ściągniętą w drodze egzekucji grzywnę, orzeczoną

za wykroczenie z art. 120−123 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2015 r. poz. 149).

2.

W przypadku gdy skazany częściowo uiścił grzywnę lub gdy częściowo została ona ściągnięta

w drodze egzekucji, a pozostałą część kary wykonał w formie pracy społecznie użytecznej,

o której mowa w art. 45 k.k.w., lub zastępczej kary pozbawienia wolności, o której mowa w art. 46 k.k.w., prezes sądu lub upoważniony sędzia częściowo uiszczoną lub częściowo ściągniętą

w drodze egzekucji grzywnę przekazuje na rachunek bankowy dysponenta Funduszu Pracy

i informuje go o wykonaniu przez skazanego kary w całości.

”

;

25)

w § 174 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W celu wykonania środka karnego przepadku przedmiotów lub ściągnięcia kwoty pieniężnej

będącej równowartością przedmiotów, których przepadku nie można było orzec, korzyści

osiągniętych z przestępstwa albo równowartości takich korzyści, po bezskutecznym upływie

terminu do uiszczenia, należy wysłać wypis lub wyciąg wyroku urzędowi skarbowemu właściwemu

ze względu na siedzibę sądu orzekającego w pierwszej instancji.

”

;

26)

w § 179 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Sąd poucza kierownika zakładu psychiatrycznego lub zamkniętego zakładu leczenia odwykowego,

w którym wykonywany jest środek zabezpieczający, o wynikającym z art. 203 k.k.w. obowiązku przesyłania opinii o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w tym zakładzie

oraz o skutkach jego niewykonania.

”

;

27)

po § 179 dodaje się § 179a w brzmieniu

„

§ 179a.

1.

Wobec sprawcy skazanego za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej,

popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, wobec którego orzeczono

środek zabezpieczający określony w art. 95a k.k., sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, po uprzednim zasięgnięciu opinii

właściwych biegłych, nie później niż do 6 miesięcy przed opuszczeniem zakładu karnego

w związku z przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed końcem kary, kieruje sprawę

na posiedzenie w przedmiocie ustalenia potrzeby i sposobu wykonywania środka zabezpieczającego,

o którym mowa w art. 95a § 1 k.k., albo sposobu wykonywania środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 95a § 1a

k.k.

2.

W celu zapewnienia właściwego wyboru miejsca wykonywania środka zabezpieczającego

z art. 95a k.k., związanego z umieszczeniem sprawcy w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem go do

zakładu leczenia ambulatoryjnego i prawidłowego kierowania sprawców do tych zakładów,

sąd zasięga opinii odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej

utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia, przesyłając

jednocześnie odpis orzeczenia o zastosowaniu środka zabezpieczającego wraz z opinią

właściwych biegłych.

3.

Sąd, po określeniu zakładu zamkniętego, w którym sprawca powinien zostać umieszczony,

przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia wraz

z poleceniem doprowadzenia dyrektorowi jednostki penitencjarnej, w sytuacji zaś, gdy

skazany opuścił zakład karny - właściwej jednostce Policji. Sąd jednocześnie bezzwłocznie

przesyła odpis orzeczenia i polecenie przyjęcia kierownikowi właściwego zakładu zamkniętego.

Zatrzymanie i doprowadzenie następuje w obecności lekarza, pielęgniarki lub zespołu

ratownictwa medycznego.

4.

Sąd poucza kierownika zakładu zamkniętego, w którym wykonywany jest środek zabezpieczający,

o wynikającym z art. 203 k.k.w. obowiązku przesyłania opinii o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w tym zakładzie

oraz o skutkach jego niewykonania.

5.

Sąd, po określeniu przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, zakładu ambulatoryjnego, w którym

sprawca ma obowiązek podjąć stosowne leczenie, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia

sprawcy, właściwej jednostce wraz z nakazem doprowadzenia i kierownikowi zakładu ambulatoryjnego

wraz z nakazem przyjęcia oraz poucza kierownika zakładu ambulatoryjnego, w którym

wykonywany jest środek zabezpieczający orzeczony na podstawie art. 95a k.k., o obowiązku niezwłocznego poinformowania sądu o niestawiennictwie sprawcy na leczenie

ambulatoryjne. O konsekwencjach uchylania się od leczenia ambulatoryjnego sąd poucza

sprawcę wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia o skierowaniu na leczenie ambulatoryjne.

6.

Po przekazaniu do dyspozycji sądu sprawcy zatrzymanego w związku z niestawieniem się

na leczenie ambulatoryjne, sąd niezwłocznie kieruje sprawę na posiedzenie w przedmiocie

rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 95a § 2b k.k. Odpis postanowienia doręcza się: sprawcy, Policji wraz z nakazem doprowadzenia, kierownikowi

najbliższego zakładu zamkniętego wraz z nakazem przyjęcia oraz kierownikowi zakładu

ambulatoryjnego i zarządza niezwłoczne doprowadzenie sprawcy do zakładu zamkniętego,

występując jednocześnie do odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej

utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia o wskazanie

miejsca wykonywania środka zabezpieczającego. Przepisy ust. 2, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

”

;

28)

§ 182 otrzymuje brzmienie

„

§ 182.

Odwołania od decyzji podjętych w trybie art. 36 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 38 ust. 1, a także art. 41 ust. 6 ustawy z

dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej

(Dz. U. Nr 190, poz. 1474 oraz z 2012 r. poz. 1529) oraz wnioski o wymierzenie kary aresztu izolacyjnego z art. 88 ust. 5 tej ustawy

rozpoznaje się niezwłocznie.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wojskowy sąd okręgowy, wydając europejski nakaz aresztowania, zwany dalej „nakazem”,

powinien dążyć do objęcia nim wszystkich spraw, w których oskarżony (skazany) jest

poszukiwany.

2.

Sprawy w toku, dotyczące tego samego oskarżonego, prezes sądu lub przewodniczący wydziału

kieruje łącznie do rozpoznania na posiedzenie w przedmiocie wydania nakazu.

1.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej jest znane, wojskowy sąd okręgowy, który

wydał nakaz, przekazuje go bezpośrednio właściwemu organowi sądowemu państwa wykonania

nakazu.

2.

Odpis nakazu, o którym mowa w ust. 1, wojskowy sąd okręgowy przesyła Ministrowi Sprawiedliwości

w terminie 14 dni od dnia jego wydania.

3.

Wraz z odpisem nakazu sąd przesyła Ministrowi Sprawiedliwości

1)

odpis postanowienia o wydaniu nakazu lub wyciąg z protokołu posiedzenia w przedmiocie

wydania nakazu;

2)

informację, do jakiego państwa nakaz został przesłany do wykonania.

1.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, wojskowy sąd okręgowy,

który wydał nakaz, przesyła jego odpis do komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji

właściwej do spraw współpracy z Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnych INTERPOL

wraz z wnioskiem o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych.

2.

W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, a istnieje podejrzenie,

że może ona przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w Systemie Informacyjnym

Schengen drugiej generacji, zwanym dalej „SIS II”, wojskowy sąd okręgowy, który wydał

nakaz, przesyła w formie dokumentu elektronicznego odpis nakazu (PDF), jego tłumaczenie

na język angielski (DOC, TXT lub RTF) i wniosek o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych

(PDF), w sposób zapewniający poufność i integralność przekazywanych danych, bezpośrednio

na adres poczty elektronicznej Biura SIRENE, po czym dokonuje bezzwłocznie wpisu danych

tej osoby do SIS II.

3.

Po ustaleniu miejsca pobytu osoby ściganej wojskowy sąd okręgowy, który wydał nakaz,

przekazuje go właściwemu organowi sądowemu państwa wykonania nakazu, a odpis wraz

z dokumentami wymienionymi w § 140b ust. 3 przesyła Ministrowi Sprawiedliwości.

4.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2 lub § 140b ust. 1, okaże się, że osoba

ścigana przebywa na terytorium państwa uczestniczącego w SIS II, wojskowy sąd okręgowy,

który wydał nakaz, przesyła w formie dokumentu elektronicznego nakaz (PDF) i jego

tłumaczenie na język angielski (DOC, TXT lub RTF), w sposób zapewniający poufność

i integralność przekazywanych danych, bezpośrednio na adres poczty elektronicznej

Biura SIRENE, po czym dokonuje bezzwłocznie wpisu danych tej osoby do SIS II.

5.

Wojskowy sąd okręgowy niezwłocznie przesyła telefaksem do Biura SIRENE informację

o dokonaniu wpisu danych osoby ściganej do SIS II, przesłaniu odpisu nakazu i jego

tłumaczenia na język angielski oraz wniosku o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych

na adres poczty elektronicznej Biura SIRENE.

Wojskowy sąd okręgowy wykonując nakaz wydany przez inne państwo członkowskie Unii

Europejskiej, przesyła Ministrowi Sprawiedliwości

1)

odpis postanowienia w przedmiocie wydania nakazu wraz z informacją, w jakim terminie

od daty zatrzymania osoby ściganej rozpoznano sprawę;

2)

odpis nakazu przetłumaczony na język polski;

3)

informację, w jakim terminie osoba ścigana została przekazana właściwemu organowi

sądowemu państwa wydania nakazu;

4)

kopię pism przesyłanych właściwemu organowi sądowemu państwa wydania nakazu, zawierających

informację o przyczynach niedotrzymania terminów rozpoznania sprawy i przekazania

osoby ściganej.

1.

Po wydaniu postanowienia o odmowie wykonania nakazu dotyczącego osoby poszukiwanej

za pośrednictwem SIS II wojskowy sąd okręgowy informuje bezzwłocznie Biuro SIRENE

o konieczności dokonania zastrzeżenia w SIS II, że osoba ta nie może zostać zatrzymana

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z przestępstwem lub przestępstwami

będącymi przedmiotem rozstrzygnięcia.

2.

W przypadku uchylenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1, wojskowy sąd okręgowy

informuje bezzwłocznie Biuro SIRENE o konieczności usunięcia dokonanego zastrzeżenia

w SIS II.

Przepisy § 140c ust. 1, 2, 4 i 5 oraz § 140e stosuje się odpowiednio w przypadku ustalenia,

że osoba ścigana przebywa lub gdy istnieje podejrzenie, że może ona przebywać na terytorium

państwa uczestniczącego w SIS II niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej.

W razie niedotrzymania ustawowych terminów do rozpoznania sprawy w przedmiocie wykonania

nakazu wydanego przez inne państwo, wojskowy sąd okręgowy właściwy do rozpoznania

sprawy niezwłocznie zawiadamia o tym Ministerstwo Sprawiedliwości, wskazując przyczyny

niedotrzymania terminów.

Do czynności prezesa sądu należy zapewnienie organizacyjnych i technicznych mechanizmów

zabezpieczających dane SIS II przed nieuprawnionym dostępem, zniszczeniem, zmianą

lub ich utratą, jak również zapewnienie zgodności podejmowanych w danym sądzie działań

z obowiązującymi przepisami o dostępie do danych SIS II.

Prezes wojskowego sądu okręgowego wyznacza spośród sędziów tego sądu jedną lub więcej

osób odpowiedzialnych za całodobowe kontakty z Biurem SIRENE. Sędziowie ci powinni

posiadać uprawnienie do dostępu do danych SIS II. Wyznaczeni sędziowie powinni posiadać

telefon komórkowy umożliwiający stały kontakt oraz adres poczty elektronicznej. Numery

telefonów oraz adresy poczty elektronicznej udostępnia się Biuru SIRENE oraz bezzwłocznie

aktualizuje w przypadku ich zmiany.

1.

Osoba uprawniona do dostępu do danych SIS II (użytkownik) obowiązana jest przestrzegać

zasad należytej ostrożności w zakresie korzystania z udostępnionych jej funkcji SIS

II oraz zasad bezpieczeństwa przy przetwarzaniu danych, w szczególności w przypadkach

czasowego opuszczenia stanowiska pracy, zakończenia pracy oraz korzystania z zewnętrznych

informatycznych nośników danych.

2.

Dostęp użytkownika do danych SIS II nie powinien trwać dłużej, niż jest to konieczne

do dokonania wpisu lub wglądu do danych.

Przetwarzanie danych SIS II może odbywać się wyłącznie przy użyciu funkcji przewidzianych

w systemie, po uprzednim dokonaniu w nim uwierzytelnienia przez użytkownika.

W przypadku zaistnienia podejrzenia, że osoba uczestnicząca w czynnościach sądowych

może być poszukiwana za pośrednictwem SIS II, można dokonać sprawdzenia danych tej

osoby w SIS II. W razie uzyskania informacji, że sprawdzana osoba jest poszukiwana

za pośrednictwem SIS II, bezzwłocznie zawiadamia się o tym Policję lub inny uprawniony

organ.

1.

Wpisów, modyfikacji oraz usunięcia danych z SIS II w sprawach pozostających na etapie

postępowania rozpoznawczego i wykonawczego osób poszukiwanych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej

Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1203), zwanej dalej „ustawą o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym”, dokonują wojskowe sądy okręgowe.

2.

Wpisów do SIS II danych osób poszukiwanych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, dokonuje się bezzwłocznie w przypadku ustalenia, że osoba poszukiwana przebywa lub

zaistnienia podejrzenia, że może ona przebywać na terytorium państwa uczestniczącego

w SIS II.

3.

Wpisów do SIS II danych osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, można dokonywać w przypadku ustalenia, że osoby te przebywają lub zaistnienia podejrzenia,

że mogą one przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w SIS oraz gdy uzasadnia

to waga lub charakter sprawy.

4.

Wpisów do SIS II danych przedmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, można dokonywać w przypadku ustalenia, że przedmioty te znajdują się lub zaistnienia

podejrzenia, że mogą one znajdować się na terytorium państwa uczestniczącego w SIS

II oraz gdy uzasadnia to waga lub charakter sprawy.

Obowiązkiem sędziego referenta sprawy, w której podjęto czynności poszukiwawcze za

pośrednictwem SIS, jest dbałość o aktualność danych wpisanych do SIS II, w tym o bezzwłoczną

modyfikację lub usunięcie danych nieaktualnych, w szczególności jeżeli osoba, o której

mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, została przekazana do dyspozycji sądu właściwego do rozpoznania sprawy, nakaz został

uchylony lub nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa. Sędzia ten, nie rzadziej

niż co 3 miesiące, dokonuje kontroli akt sprawy, w której dokonano wpisu, i podejmuje

stosowne działania zmierzające do zapewnienia aktualności danych.

W sytuacjach innych niż wymienione w § 140e ust. 1, jeżeli wykryty zostanie wpis mogący

wymagać zastrzeżenia w SIS II, że dana osoba nie będzie poszukiwana na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przy jego użyciu, sąd bezzwłocznie informuje Biuro SIRENE

o konieczności dokonania takiego zastrzeżenia.

1.

Po każdorazowym wglądzie lub przetworzeniu danych w SIS II tworzy się wydruk z czynności

lub notatkę urzędową, które dołącza się do akt sprawy.

2.

Wydruki, które nie są przydatne dla postępowania, podlegają zniszczeniu.

W przypadku braku bezpośredniego dostępu do danych SIS II spowodowanego przyczynami

niezależnymi od sądu wpisów do SIS II dokonuje się za pośrednictwem Biura Służby Kryminalnej

Komendy Głównej Policji.

1.

Każde orzeczenie, które staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, powinno być

skierowane do wykonania bezzwłocznie, nie później niż 7 dni od daty uprawomocnienia

lub od daty zwrotu akt sądowi pierwszej instancji.

2.

Datę skierowania orzeczenia do wykonania stanowi data podpisania przez prezesa sądu

lub upoważnionego sędziego zarządzenia o jego wykonaniu.

3.

Nieprawomocne orzeczenia wymagające natychmiastowej wykonalności powinny być skierowane

do wykonania w dniu ich wydania.

Jeżeli orzeczenie ma być wykonywane w okręgu innego sądu niż sąd, który je wydał w

pierwszej instancji, należy przesłać temu sądowi odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem,

jeżeli zostało sporządzone, ze wzmianką o wykonalności, oraz odpisy dokumentów z akt

sprawy niezbędnych dla prawidłowego wykonania tego orzeczenia.

W razie orzeczenia potrącenia skazanemu żołnierzowi procentowo określonej części uposażenia

sąd podaje właściwemu dowódcy okres, przez który należy dokonywać potrąceń, wskazuje,

na czyją rzecz należy przekazywać potrącone sumy, oraz poleca zawiadomić sąd o ich

każdorazowym dokonaniu. O potrąceniach powiadamia się też podmiot, na którego rzecz

mają one nastąpić.

1.

W celu wykonania wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności osób niebędących

żołnierzami właściwy sąd wojskowy przesyła odpis wyroku sądowi rejonowemu, o którym

mowa w art. 55 § 1 k.k.w. Właściwy organ postępowania wykonawczego przesyła następnie odpis lub wypis wyroku

ze wzmianką o wykonalności

1)

podmiotom wymienionym w art. 56 § 2 i 3 k.k.w. - w przypadku orzeczenia wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne;

2)

podmiotowi zatrudniającemu skazanego - w przypadku orzeczenia potrącenia wynagrodzenia

za pracę.

2.

Do odpisu lub wyciągu z wyroku dołącza się pouczenie o obowiązku zawiadomienia właściwego

organu postępowania wykonawczego o dacie rozpoczęcia wykonywania kary ograniczenia

wolności oraz o obowiązkach, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 k.k.w.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 56 k.k.w., należy pouczyć o treści art. 83 k.k.

W razie udzielenia przerwy lub odroczenia żołnierzowi albo osobie powołanej do czynnej

służby wojskowej wykonania kary ograniczenia wolności sąd zawiadamia o tym odpowiedniego

dowódcę lub właściwą wojskową komendę uzupełnień, pouczając o obowiązku niezwłocznego

poinformowania sądu o zwolnieniu skazanego ze służby.

W celu wykonania orzeczenia w przedmiocie zastępczej kary pozbawienia wolności lub

zastępczej kary aresztu, prezes sądu lub upoważniony sędzia podejmuje czynności zmierzające

do osadzenia skazanego w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, określone w art. 11 k.k.w. i innych przepisach.

1.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia przekazuje na rachunek bankowy dysponenta Funduszu

Pracy uiszczoną przez skazanego lub ściągniętą w drodze egzekucji grzywnę, orzeczoną

za wykroczenie z art. 120−123 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2015 r. poz. 149).

2.

W przypadku gdy skazany częściowo uiścił grzywnę lub gdy częściowo została ona ściągnięta

w drodze egzekucji, a pozostałą część kary wykonał w formie pracy społecznie użytecznej,

o której mowa w art. 45 k.k.w., lub zastępczej kary pozbawienia wolności, o której mowa w art. 46 k.k.w., prezes sądu lub upoważniony sędzia częściowo uiszczoną lub częściowo ściągniętą

w drodze egzekucji grzywnę przekazuje na rachunek bankowy dysponenta Funduszu Pracy

i informuje go o wykonaniu przez skazanego kary w całości.

1.

Wobec sprawcy skazanego za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej,

popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, wobec którego orzeczono

środek zabezpieczający określony w art. 95a k.k., sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, po uprzednim zasięgnięciu opinii

właściwych biegłych, nie później niż do 6 miesięcy przed opuszczeniem zakładu karnego

w związku z przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed końcem kary, kieruje sprawę

na posiedzenie w przedmiocie ustalenia potrzeby i sposobu wykonywania środka zabezpieczającego,

o którym mowa w art. 95a § 1 k.k., albo sposobu wykonywania środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 95a § 1a

k.k.

2.

W celu zapewnienia właściwego wyboru miejsca wykonywania środka zabezpieczającego

z art. 95a k.k., związanego z umieszczeniem sprawcy w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem go do

zakładu leczenia ambulatoryjnego i prawidłowego kierowania sprawców do tych zakładów,

sąd zasięga opinii odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej

utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia, przesyłając

jednocześnie odpis orzeczenia o zastosowaniu środka zabezpieczającego wraz z opinią

właściwych biegłych.

3.

Sąd, po określeniu zakładu zamkniętego, w którym sprawca powinien zostać umieszczony,

przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia wraz

z poleceniem doprowadzenia dyrektorowi jednostki penitencjarnej, w sytuacji zaś, gdy

skazany opuścił zakład karny - właściwej jednostce Policji. Sąd jednocześnie bezzwłocznie

przesyła odpis orzeczenia i polecenie przyjęcia kierownikowi właściwego zakładu zamkniętego.

Zatrzymanie i doprowadzenie następuje w obecności lekarza, pielęgniarki lub zespołu

ratownictwa medycznego.

4.

Sąd poucza kierownika zakładu zamkniętego, w którym wykonywany jest środek zabezpieczający,

o wynikającym z art. 203 k.k.w. obowiązku przesyłania opinii o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w tym zakładzie

oraz o skutkach jego niewykonania.

5.

Sąd, po określeniu przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, zakładu ambulatoryjnego, w którym

sprawca ma obowiązek podjąć stosowne leczenie, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia

sprawcy, właściwej jednostce wraz z nakazem doprowadzenia i kierownikowi zakładu ambulatoryjnego

wraz z nakazem przyjęcia oraz poucza kierownika zakładu ambulatoryjnego, w którym

wykonywany jest środek zabezpieczający orzeczony na podstawie art. 95a k.k., o obowiązku niezwłocznego poinformowania sądu o niestawiennictwie sprawcy na leczenie

ambulatoryjne. O konsekwencjach uchylania się od leczenia ambulatoryjnego sąd poucza

sprawcę wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia o skierowaniu na leczenie ambulatoryjne.

6.

Po przekazaniu do dyspozycji sądu sprawcy zatrzymanego w związku z niestawieniem się

na leczenie ambulatoryjne, sąd niezwłocznie kieruje sprawę na posiedzenie w przedmiocie

rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 95a § 2b k.k. Odpis postanowienia doręcza się: sprawcy, Policji wraz z nakazem doprowadzenia, kierownikowi

najbliższego zakładu zamkniętego wraz z nakazem przyjęcia oraz kierownikowi zakładu

ambulatoryjnego i zarządza niezwłoczne doprowadzenie sprawcy do zakładu zamkniętego,

występując jednocześnie do odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej

utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia o wskazanie

miejsca wykonywania środka zabezpieczającego. Przepisy ust. 2, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Odwołania od decyzji podjętych w trybie art. 36 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 38 ust. 1, a także art. 41 ust. 6 ustawy z

dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej

(Dz. U. Nr 190, poz. 1474 oraz z 2012 r. poz. 1529) oraz wnioski o wymierzenie kary aresztu izolacyjnego z art. 88 ust. 5 tej ustawy

rozpoznaje się niezwłocznie.