Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie sposobu odbywania zasadniczej służby wojskowej

1.

Osobę powołaną do zasadniczej służby wojskowej, która stawiła się do odbycia tej służby,

przyjmuje się do jednostki wojskowej.

2.

Przyjęcie do jednostki wojskowej osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej obejmuje

1)

potwierdzenie jej tożsamości oraz przeprowadzenie z nią rozmowy przez komisję przyjęcia

osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej;

2)

ujęcie w ewidencji jednostki wojskowej jej danych osobowych;

3)

dokonanie przeglądu lekarskiego oraz zabiegów sanitarno-higienicznych;

4)

umundurowanie i wyekwipowanie osobiste;

5)

przydzielenie do pododdziału;

6)

wyznaczenie na stanowisko służbowe, powierzenie funkcji i określenie specjalności

wojskowej występującej w etacie jednostki wojskowej;

7)

dopełnienie obowiązku meldunkowego.

3.

Dowódca jednostki wojskowej zapewnia osobom powołanym do zasadniczej służby wojskowej

warunki do nieskrępowanego dokonania przeglądu lekarskiego, zabiegów sanitarno-higienicznych

oraz umundurowania i wyekwipowania osobistego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

1.

W celu przyjęcia do jednostki wojskowej osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej

dowódca jednostki wojskowej

1)

powołuje komisję przyjęcia osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej, zwaną

dalej „komisją”, w składzie

a)

przewodniczący - szef sztabu jednostki wojskowej,

b)

członkowie

-

oficer grupy osobowej administracji,

-

oficer korpusu osobowego logistyki,

-

lekarz,

-

oficer wychowawczy,

-

psycholog - konsultant dowódcy jednostki wojskowej do spraw profilaktyki psychologicznej,

jeżeli jest zatrudniony w jednostce wojskowej;

2)

określa szczegółowe obowiązki osób wchodzących w skład komisji;

3)

organizuje punkt przyjęcia osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej.

2.

W skład komisji mogą zostać włączone, jako jej członkowie, inne osoby, w zależności

od potrzeb i ustaleń dowódcy jednostki wojskowej.

3.

Jeżeli w strukturze organizacyjnej jednostki wojskowej nie występują osoby wymienione

w ust. 1 pkt 1, dowódca jednostki wojskowej powołuje w skład komisji osoby wykonujące

podobne zadania.

Powołanie komisji oraz organizację punktu przyjęcia osób powołanych do zasadniczej

służby wojskowej dowódca jednostki wojskowej określa w rozkazie dziennym.

1.

Stawienie się osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej do odbycia tej służby

dowódca jednostki wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym, w którym podaje się

1)

dzień, w którym osoba powołana do zasadniczej służby wojskowej stawiła się do odbycia

tej służby;

2)

imiona i nazwisko, rok urodzenia oraz imię ojca i numer PESEL osoby powołanej do zasadniczej

służby wojskowej;

3)

adres zameldowania na pobyt stały lub czasowy trwający ponad trzy miesiące osoby powołanej

do zasadniczej służby wojskowej;

4)

przynależność ewidencyjną do wojskowej komendy uzupełnień;

5)

przydział osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej do pododdziału oraz wyznaczenie

jej na stanowisko służbowe, powierzenie jej funkcji i określenie specjalności wojskowej

występującej w etacie jednostki wojskowej.

2.

Dzień stawienia się osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej w jednostce wojskowej

ogłoszony w rozkazie dziennym dowódcy tej jednostki jest dniem rozpoczęcia odbywania

zasadniczej służby wojskowej.

1.

Żołnierz odbywa zasadniczą służbę wojskową na stanowisku służbowym, na które został

wyznaczony, oraz pełni funkcję, która została mu powierzona.

2.

Żołnierze-kobiety nie mogą odbywać zasadniczej służby wojskowej na stanowiskach służbowych,

na których wymagane jest wykonywanie prac wymienionych w przepisach wydanych na podstawie

art. 176 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 i 1662).

1.

Żołnierz w początkowym okresie zasadniczej służby wojskowej przechodzi szkolenie podstawowe

w zakresie i wymiarze określonym programem tego szkolenia.

2.

W końcowym okresie szkolenia podstawowego żołnierz składa przysięgę wojskową.

1.

Po zakończeniu szkolenia podstawowego żołnierz jest szkolony w specjalności wojskowej

odpowiadającej stanowisku służbowemu, na które został wyznaczony, oraz funkcji, która

została mu powierzona.

2

W początkowym okresie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, żołnierz może być szkolony

w centrach i ośrodkach szkolenia oraz wytypowanych jednostkach wojskowych.

1.

Żołnierz może być zwolniony z zajmowanego stanowiska i wyznaczony na inne stanowisko

służbowe stosownie do posiadanych lub uzyskanych podczas służby kwalifikacji oraz

stosownie do potrzeb etatowych jednostki wojskowej z urzędu, a także na wniosek żołnierza,

jeżeli względy służbowe na to pozwalają.

2.

Żołnierza, o którym mowa w ust. 1, wyznacza się z urzędu na inne stanowisko służbowe

w przypadku

1)

pogorszenia stanu zdrowia stwierdzonego orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej,

uniemożliwiającego pełnienie służby na zajmowanym stanowisku służbowym;

2)

utraty kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowisku;

3)

likwidacji lub zmiany zajmowanego stanowiska;

4)

potrzeb etatowych jednostki wojskowej.

1.

Żołnierza-kobietę zwalnia się z wykonywania obowiązków służbowych ze względu na ciążę

potwierdzoną w zaświadczeniu wydanym przez lekarza ginekologa.

2.

Dowódca jednostki wojskowej kieruje żołnierza, o którym mowa w ust. 1, do właściwej

wojskowej komisji lekarskiej w celu określenia zdolności do odbywania zasadniczej

służby wojskowej.

Jeżeli żołnierz zachorował lub uległ wypadkowi i został skierowany na leczenie szpitalne,

dowódca jednostki wojskowej zawiadamia niezwłocznie o tym fakcie członka rodziny żołnierza

albo inną osobę wskazaną przez żołnierza, podając równocześnie adres zakładu opieki

zdrowotnej, w którym żołnierz przebywa na leczeniu.

1.

Żołnierz może być czasowo delegowany, na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej,

której ewidencją jest objęty, do wykonywania zadań w innej jednostce wojskowej. Okres

delegowania nie może przekraczać jednorazowo trzech miesięcy.

2.

Żołnierz może być kierowany, na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej, której

ewidencją jest objęty, do wykonywania zadań poza macierzystą jednostką wojskową.

3.

Żołnierzowi, który odbywał podróż służbową w godzinach nocnych, przysługuje bezpośrednio

po zakończeniu podróży co najmniej sześć godzin odpoczynku.

4.

Do kierowania żołnierza w podróż służbową poza granicami państwa właściwy jest dowódca

jednostki wojskowej.

5.

Podróż służbową poza granicami państwa żołnierz odbywa w obecności i pod nadzorem

wyznaczonego żołnierza zawodowego.

1.

Żołnierz może być przeniesiony do innej jednostki wojskowej z urzędu lub na wniosek

żołnierza, jeżeli względy służbowe na to pozwalają.

2.

Przeniesienie żołnierza z urzędu do innej jednostki wojskowej może nastąpić

1)

ze względów szkoleniowych;

2)

w celu uzupełnienia potrzeb etatowych innych jednostek wojskowych;

3)

w razie rozformowania jednostki wojskowej;

4)

w razie zmniejszenia stanu etatowego jednostki wojskowej;

5)

w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach.

1.

Przeniesienie żołnierza z jednostki wojskowej, w której odbywa służbę, do innej jednostki

wojskowej następuje na podstawie rozkazu dowódcy, któremu podlegają obie te jednostki.

2

W przypadkach, gdy nie występuje dowódca, któremu podlegają jednostki, o których mowa

w ust. 1, przeniesienie żołnierza do innej jednostki wojskowej następuje na podstawie

rozkazu szefa komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach

organizacji i uzupełnień.

3

Przeniesienie żołnierza z centrum lub ośrodka szkolenia po zakończeniu szkolenia do

innej jednostki wojskowej, w której będzie odbywał dalszą zasadniczą służbę wojskową,

niezależnie od podporządkowania tej jednostki, następuje na podstawie rozkazu dowódcy

rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcy Garnizonu Warszawa lub Komendanta Głównego Żandarmerii

Wojskowej, któremu to centrum lub ośrodek podlega.

1.

Wniosek o przeniesienie do innej jednostki wojskowej żołnierz wnosi drogą służbową

do dowódcy jednostki wojskowej, której ewidencją jest objęty.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej przesyła, wraz ze swoją

opinią, drogą służbową do dowódcy uprawnionego do przeniesienia żołnierza. Do wniosku

dołącza się odpis wtórnika karty ewidencyjnej oraz karty ukarań i karty wyróżnień

żołnierza.

1

Żołnierzowi będącemu absolwentem centrum lub ośrodka szkolenia, który ukończył szkolenie

w tym centrum lub ośrodku z pierwszą, drugą lub trzecią lokatą, przysługuje prawo

wyboru jednostki wojskowej, w której będzie odbywał dalszą służbę w ramach rodzaju

Sił Zbrojnych, Dowództwa Garnizonu Warszawa, Żandarmerii Wojskowej lub Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych, na potrzeby którego ośrodek ten szkoli żołnierzy, jeśli w

wybranej jednostce wojskowej jest wolne stanowisko lub funkcja w specjalności wojskowej

uzyskanej przez żołnierza.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje żołnierzowi skierowanemu na szkolenie

lub kurs w centrum lub ośrodku szkolenia przygotowującym specjalistów na potrzeby

jednostki wojskowej, której dowódca skierował go na to szkolenie lub kurs.

1.

Do pełnienia służby poza granicami państwa żołnierza kieruje

1

dowódca rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Garnizonu Warszawa lub Komendant Główny Żandarmerii

Wojskowej odpowiedzialny za przygotowanie jednostki wojskowej do użycia poza granicami

państwa lub wymianę jej stanu osobowego w przypadku udziału tej jednostki w

a)

konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych,

b)

misji pokojowej,

c)

akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom;

2)

dowódca jednostki wojskowej w przypadku udziału tej jednostki w

a)

szkoleniach i ćwiczeniach wojskowych,

b)

akcjach ratowniczych, poszukiwawczych lub humanitarnych w jednostce wojskowej, z wyjątkiem

akcji ratowniczych regulowanych przepisami o ratownictwie na morzu,

c)

przedsięwzięciach reprezentacyjnych.

2

W przypadkach uzupełniania indywidualnych stanowisk w jednostce wojskowej, o której

mowa w ust. 1 pkt 1, znajdującej się poza granicami państwa, do służby w tej jednostce

kieruje, w drodze rozkazu, szef komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwej w sprawach uzupełnień, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy rodzajów

Sił Zbrojnych, Dowódcy Garnizonu Warszawa lub Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej

odpowiedzialnego za przygotowanie tej jednostki do użycia poza granicami państwa.

3.

Dowódca jednostki wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, w drodze rozkazu,

na podstawie skierowania żołnierza do służby poza granicami państwa wyznacza tego

żołnierza na stanowisko służbowe.

4.

Niezależnie od skierowania żołnierza do służby poza granicami państwa i wyznaczenia

go na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust.

2, żołnierz ten pozostaje w ewidencji wojskowej macierzystej jednostki wojskowej na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

5.

Zwolnienie żołnierza ze stanowiska służbowego w jednostce wojskowej, o której mowa

w ust. 1 lub 2, może nastąpić w każdym czasie i nie wymaga uzasadnienia.

6.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 5, dokonuje w drodze rozkazu

1

szef komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach uzupełnień

- w przypadku żołnierzy pełniących służbę w jednostce wojskowej, o której mowa w ust.

2, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy tej jednostki;

2

dowódca rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Garnizonu Warszawa lub Komendant Główny Żandarmerii

Wojskowej - w przypadku żołnierzy pełniących służbę w jednostce wojskowej, o której

mowa w ust. 1 pkt 1, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy tej jednostki;

3)

dowódca jednostki wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - w przypadku żołnierzy

pełniących służbę w tej jednostce.

1.

Żołnierza zwolnionego z zasadniczej służby wojskowej po jej odbyciu przenosi się do

rezerwy z dniem ustalonym w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej wydanym na podstawie

art. 73 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej, zwanej dalej „ustawą”.

2.

Przeniesienia do rezerwy dokonuje dowódca jednostki wojskowej, której ewidencją żołnierz

ten jest objęty, dokonując stosownego wpisu do książeczki wojskowej żołnierza oraz

adnotacji we wtórniku jego karty ewidencyjnej.

3.

Tryb i sposób zwalniania żołnierza i przenoszenia do rezerwy w innych przypadkach

regulują przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej wydanego na podstawie art.

90a pkt 1 ustawy.

1.

Żołnierz podlega opiniowaniu służbowemu w formie opinii służbowej, zwanej dalej „opinią”.

2.

Opinię sporządza przełożony dyscyplinarny żołnierza.

3.

Opinię sporządza się

1)

przed zwolnieniem żołnierza z zasadniczej służby wojskowej, w terminie nie później

niż 14 dni przed zwolnieniem z tej służby po jej odbyciu;

2)

w przypadku złożenia przez żołnierza wniosku o powołanie do zawodowej służby wojskowej;

3)

w przypadku złożenia przez żołnierza wniosku o pełnienie służby wojskowej poza granicami

państwa;

4)

na wniosek sądu, prokuratury, Żandarmerii Wojskowej, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, rzecznika dyscyplinarnego - na potrzeby toczącego

się postępowania dyscyplinarnego, dowódcy jednostki wojskowej lub przełożonego tego

dowódcy;

5)

na wniosek żołnierza.

4.

Opinię, o której mowa w ust. 3 pkt 1 i 5, sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach,

z przeznaczeniem

1)

dla opiniowanego żołnierza - pierwszy egzemplarz;

2)

do akt jednostki wojskowej - drugi egzemplarz.

5.

Opinię, o której mowa w ust. 3 pkt 2-4, sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach,

z przeznaczeniem

1)

dla opiniowanego żołnierza - pierwszy egzemplarz;

2)

do akt jednostki wojskowej - drugi egzemplarz;

3)

dla organu występującego o wydanie opinii lub do akt personalnych opiniowanego żołnierza

- trzeci egzemplarz.

W opinii zamieszcza się

1)

stopień, imiona i nazwisko, imię ojca, numer PESEL oraz stanowisko służbowe opiniowanego

żołnierza;

2)

okres opiniowania;

3)

zdobyte kwalifikacje żołnierza;

4)

ocenę cech osobowości żołnierza, w tym odporności psychicznej i fizycznej oraz zdyscyplinowania;

5)

przydatność do służby wojskowej oraz predyspozycje do zajmowania innych stanowisk

służbowych;

6)

ocenę ogólną wyrażoną w skali od 5 do 2 (5 - bardzo dobra, 4 - dobra, 3 - dostateczna,

2 - niedostateczna);

7)

pouczenie o przysługującym żołnierzowi prawie wniesienia zażalenia od opinii.

Opinię doręcza się

1)

opiniowanemu żołnierzowi - w przypadku, o którym mowa w § 18 ust. 3 pkt 1, nie później

niż w terminie 14 dni przed zwolnieniem żołnierza z zasadniczej służby wojskowej;

2)

opiniowanemu żołnierzowi - w przypadku, o którym mowa w § 18 ust. 3 pkt 2, 3 i 5,

niezwłocznie po jej sporządzeniu;

3)

organowi, o którym mowa w § 18 ust. 3 pkt 4, niezwłocznie po jej sporządzeniu.

1.

Przełożony opiniujący, doręczając opinię, zapoznaje żołnierza z jej treścią.

2.

Żołnierz potwierdza fakt zapoznania się z opinią czytelnym podpisem. W razie odmowy

złożenia podpisu przełożony opiniujący na opinii sporządza adnotację o tej odmowie.

1.

Opiniowanemu żołnierzowi przysługuje prawo wniesienia pisemnego zażalenia od opinii

służbowej do wyższego przełożonego za pośrednictwem przełożonego, który wydał opinię,

w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z jej treścią.

2.

W razie uwzględnienia zażalenia przez przełożonego opiniującego wydaje on i doręcza

żołnierzowi nową opinię służbową w terminie 3 dni.

3.

Przełożony opiniujący, jeżeli nie zmieni treści opinii, z którą nie zgadza się opiniowany

żołnierz, przekazuje zażalenie wyższemu przełożonemu w terminie 3 dni od dnia wniesienia

zażalenia od treści opinii. Wraz z pisemnym zażaleniem żołnierza przełożony opiniujący

przesyła wyższemu przełożonemu uzasadnienie utrzymania w mocy wydanej opinii.

Wyższy przełożony w terminie 7 dni od dnia otrzymania zażalenia

1)

utrzymuje w mocy opinię, od której wniesiono zażalenie, i o zajętym stanowisku powiadamia

pisemnie opiniowanego żołnierza oraz jego przełożonego, który wydał opinię;

2)

uchyla opinię, od której wniesiono zażalenie, i wydaje nową opinię, którą dostarcza

opiniowanemu żołnierzowi oraz jego przełożonemu, który wydał opinię.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia