Umowa międzynarodowa Umowa między Europejską Organizacją Badań Astronomicznych na Półkuli Południowej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej dotycząca warunków przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Europejskiej Organizacji Badań Astronomicznych na Półkuli Południowej, podpisana w Warszawie dnia 28 października 2014 r.

Celem niniejszej Umowy jest ustalenie warunków przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej

do Organizacji, i uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską statusu Strony Konwencji oraz

Protokołu.

1.

Rok finansowy Organizacji trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.

2.

Dyrektor, nie później niż do 1 września każdego roku, przedkłada Radzie do rozpatrzenia

i zatwierdzenia szczegółowe preliminarze budżetowe na następny rok finansowy.

3.

Preliminarze budżetowe zostają podzielone na główne rubryki. Jedynie Komitet Finansowy,

o którym mowa w artykule 3, może zezwolić na transfery w ramach budżetu. Szczegółową

formę preliminarza określa Komitet Finansowy po zasięgnięciu opinii Dyrektora.

Organizacja posiada osobowość prawną. W szczególności może ona zawierać umowy, nabywać

oraz rozporządzać mieniem ruchomym i nieruchomymi, jak również posiada zdolność sądową.

1.

Rzeczpospolita Polska zostanie członkiem Organizacji i Stroną Konwencji wraz z datą

przystąpienia do Konwencji określoną w art. 6 ust. 2 niniejszej Umowy (zwaną dalej

„datą przystąpienia do Konwencji”).

2.

Rzeczpospolita Polska zostanie Stroną Protokołu wraz z datą przystąpienia do Protokołu

określoną w art. 6 ust. 3 niniejszej Umowy (zwaną dalej: „datą przystąpienia do Protokołu”).

Jeżeli wymagają tego okoliczności, Rada może zażądać od Dyrektora, aby przedstawił

budżet uzupełniający lub poprawiony. Żadna uchwała, która pociąga za sobą dodatkowe

wydatki, nie może zostać zatwierdzona przez Radę, dopóki Rada nie zatwierdzi, na wniosek

Dyrektora, preliminarza związanych z nią wydatków.

1.

Budynki i pomieszczenia Organizacji są nietykalne, zważywszy na treść postanowień

ust. 2 oraz na treść artykułów 5 i 6.

2.

Organizacja nie może dopuścić do tego, aby jej budynki lub pomieszczenia służyły jako

schronienie dla osoby ściganej w związku ze zbrodnią lub ewidentnym przestępstwem,

bądź wobec której wystawiono list gończy, która została skazana wyrokiem sądu karnego

albo została wydalona na mocy decyzji organów właściwych terytorialnie.

1.

Od daty przystąpienia do Konwencji, postanowienia Konwencji będą wiążące i będą miały

zastosowanie do Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Od tej samej daty Rzeczpospolita Polska otrzyma prawa i obowiązki identyczne jak inne

państwa członkowskie w odniesieniu do decyzji i uchwał przyjętych przez Radę lub,

na skutek delegacji takich uprawnień przez Radę, przez wskazany organ pomocniczy,

w odniesieniu do każdej umowy zawieranej przez Organizację.

3.

Od daty przystąpienia do Protokołu, postanowienia Protokołu będą wiążące i będą miały

zastosowanie do Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Rząd Polski podejmie wszystkie niezbędne kroki w celu dostosowania prawa krajowego

do praw i obowiązków wynikających z przystąpienia do Organizacji.

Rada ustanawia Komitet Finansowy, składający się z przedstawicieli wszystkich państw

członkowskich; jego zadania zostały określone w Zasadach finansowych, o których mowa

w artykule 8. Dyrektor przedkłada Komitetowi preliminarze budżetowe, które następnie

są przekazywane Radzie wraz ze stanowiskiem Komitetu.

Archiwa Organizacji i w ogólnym ujęciu wszystkie dokumenty należące do niej lub przez

nią przechowywane są nietykalne, niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

1.

Zgodnie z Decyzją Rady ustalającą specjalny wkład Rzeczypospolitej Polskiej, zatwierdzoną

na 132 posiedzeniu Rady, które odbyło się 8/10/2014, przyjętą na podstawie art. VII ust. 3 Konwencji, Rząd Polski wniesie na rzecz Organizacji

specjalny wkład w postaci gotówkowej w łącznej wysokości 29 500 000 (słownie: dwadzieścia

dziewięć milionów pięćset tysięcy) EUR w cenach z 2014 r. Kwota ta jest ostateczna,

nie podlega negocjacji i będzie wpłacona przez Rząd Polski na rzecz Organizacji w

dziesięciu równych rocznych ratach, poczynając od daty przystąpienia do Konwencji.

2.

W chwili wystawiania przez Organizację wezwania do zapłaty raty roczne podlegają rocznej

indeksacji w odniesieniu do 2014 r., stosując indeks zmian kosztów Organizacji, uaktualniany

każdego roku i zatwierdzany przez Radę.

3.

Za rok przystąpienia do Konwencji Rząd Polski wpłaci indeksowaną ratę roczną w ciągu

30 dni od otrzymania wezwania do zapłaty wystawionego przez Organizację po dacie przystąpienia

do Konwencji.

4.

Za rok następny po przystąpieniu do Konwencji oraz przez kolejne osiem lat Rząd Polski

będzie wpłacał indeksowane raty roczne w ciągu 30 dni od otrzymania wezwania do zapłaty

wystawionego przez Organizację.

5.

W przypadku opóźnienia w dokonaniu płatności przez Rząd Polski na rzecz Organizacji,

Organizacja obciąży Rzeczpospolitą Polską odsetkami. Odsetki, którymi będzie obciążona

Rzeczpospolita Polska, będą naliczane od tej części raty rocznej, która nie została

wpłacona w ciągu 90 dni od daty wymagalności określonej zgodnie z ustępem 3 lub 4

powyżej. Stopa procentowa naliczanych odsetek będzie oparta o 3-miesięczną stopę EURIBOR

powiększoną o 1 punkt procentowy. Organizacja poinformuje Rząd Polski o należnych

odsetkach w wezwaniu do kolejnej płatności. Sposób płatności odsetek będzie określony

odrębnie dla każdego przypadku opóźnienia w konsultacji z Rządem Polski.

6.

Rząd Polski będzie miał prawo do wcześniejszych wpłat niektórych lub wszystkich rocznych

rat, jeśli będzie to w interesie Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku nowy

harmonogram płatności rocznych rat będzie uzgodniony pomiędzy Rządem Polski a Organizacją.

1.

Za okres kończący się 31 grudnia roku wejścia w życie Konwencji, Rada przygotowuje

prowizorium budżetowe w oparciu o wkłady ustalone zgodnie z postanowieniami załącznika

do niniejszego Protokołu.

2.

Od dnia 1 stycznia roku następującego, wydatki umieszczone w budżecie zatwierdzonym

przez Radę zostaną pokryte z wkładów państw członkowskich, zgodnie z postanowieniami

art. 7 ust. 1 Konwencji.

3.

W przypadku, gdyby jakiekolwiek państwo zostało członkiem Organizacji po dniu 31 grudnia

roku wejścia w życia Konwencji, wkłady wszystkich państw członkowskich zostaną ponownie

oszacowane, a nowa stawka obowiązuje od początku bieżącego roku finansowego. Zwrotów

dokonuje się, jeśli jest to niezbędne dla zapewnienia, aby zapłacone wkłady przez

wszystkie państwa członkowskie za ten rok odpowiadały nowej stawce.

4.

a)

Komitet Finansowy w porozumieniu z Dyrektorem określa warunki płatności wkładów zgodnie

z właściwymi zasadami finansowania Organizacji.

b)

Następnie Dyrektor powiadamia państwa członkowskie o wysokości ich wkładów i o terminie

ich płatności.

1.

W zakresie swojej oficjalnej działalności, Organizacja korzysta z immunitetu sądowego

i egzekucyjnego, z zastrzeżeniem następujących przypadków

a)

gdy Dyrektor Generalny Organizacji lub osoba uprawniona do jego zastępowania, na mocy

art. VI Konwencji, zrzeknie się go w konkretnym przypadku;

b)

gdy osoba trzecia wystąpi z powództwem cywilnym o odszkodowanie za szkodę wyrządzoną

w wyniku wypadku komunikacyjnego, w którym uczestniczył pojazd będący własnością Organizacji

lub używany w jej imieniu, bądź w przypadku naruszenia zasad ruchu drogowego przez

ten pojazd;

c)

w przypadku wykonania wyroku sądu polubownego, wydanego zgodnie z art. 23 lub 24 niniejszego

Protokołu;

d)

w przypadku egzekucji z wynagrodzenia za pracę z tytułu należności członka personelu

Organizacji, pod warunkiem, że zajęcie wynagrodzenia za pracę nastąpiło w wyniku prawomocnego

orzeczenia sądu, któremu nadano klauzulę wykonalności, zgodnie z prawem obowiązującym

na terytorium państwa, na którym prowadzone jest postępowanie egzekucyjne;

e)

w przypadku powództwa wzajemnego, bezpośrednio związanego z powództwem głównym, wytoczonym

przez Organizację.

2.

Mienie ruchome i nieruchome, będące własnością Organizacji, niezależnie od miejsca,

w którym się ono znajduje, jest objęte immunitetem w odniesieniu do wszelkich form

rekwizycji, konfiskaty, wywłaszczenia i sekwestracji. Jest ono również objęte immunitetem

wobec wszelkich form przymusu administracyjnego lub środków zabezpieczenia, z wyjątkiem

środków podejmowanych tymczasowo, celem zapobieżenia wypadkom związanym z ruchem pojazdu

będącego własnością Organizacji lub poruszającego się na jej rachunek oraz postępowań,

które są prowadzone w wyniku takiego wypadku.

1.

Roczne wkłady finansowe Rzeczypospolitej Polskiej będą ustalane przez Organizację

zgodnie ze stosowaniem przez Radę postanowień art. VII ust. 1 Konwencji.

2.

Niezależnie od postanowień ust. 1 powyżej, roczny wkład finansowy Rzeczypospolitej

Polskiej za rok 2015 będzie wynosić 3 350 000 (słownie: trzy miliony trzysta pięćdziesiąt

tysięcy) EUR, zgodnie z Decyzją Rady zatwierdzoną na 132 posiedzeniu Rady, które odbyło 8/10/2014.

1.

Rada określa walutę, w jakiej wyrażony będzie budżet Organizacji. Wkłady państw członkowskich

są wpłacane w tej walucie, zgodnie z bieżącymi zasadami płatności.

2.

Rada może jednak zażądać, aby państwa członkowskie wniosły część ich wkładów w każdej

innej walucie, która będzie potrzebna Organizacji do realizacji jej zadań.

1.

Organizacja stale współpracuje z właściwymi władzami państw będących stronami niniejszego

Protokołu, celem ułatwienia sprawnego wymiaru sprawiedliwości, zapewnienia przestrzegania

zasad porządku, zdrowia publicznego oraz higieny pracy bądź innych podobnych aktów

normatywnych, oraz w celu zapobieżenia nadużyciom przywilejów, immunitetów i ułatwień,

przewidzianych niniejszym Protokołem.

2.

Procedura współpracy, o której mowa w ust. 1 może zostać szczegółowo uregulowana w

porozumieniach dodatkowych, o których mowa w art. 27 niniejszego Protokołu.

1.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie z datą przystąpienia do Konwencji.

2.

Zgodnie z art. XIV ust. 2 Konwencji przystąpienie do Konwencji staje się skuteczne

dla Rzeczypospolitej Polskiej z dniem złożenia instrumentu przystąpienia w Ministerstwie

Spraw Zagranicznych Republiki Francuskiej. Rzeczpospolita Polska i Organizacja ustalają,

że przystąpienia powinien być złożony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki

Francuskiej przed dniem 31 grudnia 2015 r. Jeżeli instrument przystąpienia nie będzie

złożony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Francuskiej przed dniem 31 grudnia

2015 r. warunki przystąpienia określone w niniejszej Umowie będą podlegały renegocjacji.

3.

Zgodnie z art. 31 Protokołu przystąpienie do Protokołu staje się skuteczne dla Rzeczypospolitej

Polskiej z dniem złożenia instrumentu przystąpienia w archiwum Rządu Republiki Francuskiej,

ale nie wcześniej niż przystąpienie do Konwencji stanie się skuteczne.

4.

Rząd Polski zawiadomi Organizację na piśmie o zakończeniu procedury akcesyjnej w ciągu

10 dni od złożenia instrumentu przystąpienia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki

Francuskiej.

Rada może utworzyć roboczy fundusz kapitałowy.

1.

Każde państwo, będące stroną niniejszego Protokołu, jest uprawnione do podejmowania

wszelkich niezbędnych działań zmierzających do zapewnienia jego bezpieczeństwa i porządku

publicznego.

2.

W przypadku, gdyby uznało ono za stosowne skorzystać z tego uprawnienia, rząd państwa

będącego stroną niniejszego Protokołu, tak szybko, jak będzie to możliwe, skontaktuje

się z Organizacją w celu ustalenia za obopólną zgodą środków, które są niezbędne do

ochrony interesów Organizacji.

3.

Organizacja współpracuje z władzami państw będących stronami niniejszego Protokołu

w celu uniknięcia jakiegokolwiek naruszenia bezpieczeństwa i porządku publicznego

tych państw w wyniku działalności Organizacji.

Jeśli niemożliwe okaże się polubowne rozstrzygnięcie ewentualnego sporu pomiędzy Organizacją

a Rzeczpospolitą Polską w związku ze stosowaniem lub interpretacją niniejszej Umowy,

stosuje się Artykuł 26 Protokołu przez analogię.

1.

Dyrektor prowadzi księgi rachunkowe wszystkich przychodów i rozchodów, oraz sporządza

bilans roczny Organizacji.

2.

Rada powołuje rewidentów księgowych, którzy swoje obowiązki pełnią początkowo przez

trzy lata i mogą być wybrani ponownie. Rewidenci księgowi badają księgi rachunkowe

i bilans Organizacji, w szczególności w celu poświadczenia zgodności wydatków w ramach

limitów określonych przez Zasady finansowe, z postanowieniami zawartymi w budżecie

oraz pełnią inne funkcje określone przez Zasady finansowe.

3.

Dyrektor dostarcza rewidentom księgowym wszelkich niezbędnych informacji i udziela

im wszelkiej pomocy, które będą niezbędne przy wykonywaniu ich zadań.

1.

W zakresie swojej oficjalnej działalności, Organizacja, jak również jej majątek I

dochody są zwolnione od podatków bezpośrednich.

2.

W przypadku, gdy Organizacja nabywa znaczną ilość towarów lub usług, w tym również

obejmujących wydawanie publikacji, w związku ze ścisłą potrzebą wynikającą z jej oficjalnej

działalności, a których cena zawiera opłaty lub podatki, państwa będące stronami niniejszego

Protokołu, które pobrały opłaty i podatki, podejmują stosowne działania, zmierzające

do zwolnienia od nich lub zwrotu kwoty takich podatków i opłat, o ile można je wyodrębnić.

3.

Nie przewiduje się żadnego zwolnienia od podatków i opłat, które stanowią jedynie

wynagrodzenia za wykonane usługi.

1.

Konwencja, w oryginalnej wersji francuskiej i w tłumaczeniu na język polski, stanowi

Załącznik nr 1 do Umowy. Wersja francuska jest wersją rozstrzygającą.

2.

Protokół, w oryginalnej wersji francuskiej i w tłumaczeniu na język polski, stanowi

Załącznik nr 2 do Umowy. Wersja francuska jest wersją rozstrzygającą.

3.

Załączniki stanowią integralną część Umowy.

Sporządzono w Warszawie w dniu 28/10/2014 w trzech egzemplarzach, każdy w wersjach

językowych: angielskiej, francuskiej i polskiej, przy czym wszystkie trzy teksty są

jednakowo autentyczne. W przypadku różnic w interpretacji angielska wersja językowa

tekstu będzie rozstrzygająca.

W imieniu Rządu Rzeczypospolitej Polskiej

W imieniu Europejskiej Organizacji Badań Astronomicznych na Półkuli Południowej

Zasady finansowe określają wszelkie pozostałe warunki systemu rachunkowości budżetowej

i finansowej Organizacji.

Są one zatwierdzone przez Radę, stanowiącą jednogłośnie.

Z wyjątkiem opłat i podatków, które dotyczą wynagrodzenia za wykonane usługi, każde

państwo będące stroną niniejszego Protokołu udziela zwolnienia lub zwrotu podatków

i opłat przywozowych lub wywozowych, dotyczących produktów i sprzętu przeznaczonych

do wykonywania oficjalnej działalności Organizacji, jak również obejmujących publikacje

odpowiadające jej misji, przywożone lub wywożone przez Organizację

Takie produkty i sprzęt są zwolnione od wszelkich zakazów i ograniczeń w przywozie

lub wywozie.

Postanowienia artykułów 7 i 8 niniejszego Protokołu nie mają zastosowania do zakupów

towarów i usług oraz przywozu towarów przeznaczonych na potrzeby własne Dyrektora

Generalnego i członków personelu Organizacji.

1.

Mienie należące do Organizacji, nabyte zgodnie z postanowieniami art. 7 lub przywożone

zgodnie z postanowieniami art. 8, mogą być przedmiotem sprzedaży, cesji, pożyczki

i najmu na terytorium Państwa, które udzieliło zwolnień, o których mowa powyżej, wyłącznie

na warunkach określonych przez to Państwo.

2.

Przeniesienie własności towarów lub świadczenie usług dokonane między siedzibami Organizacji

nie podlega żadnym opłatom ani ograniczeniom; w stosownym przypadku Rządy państw będących

stronami niniejszego Protokołu podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zwolnienia

lub zwrotu kwoty takich opłat lub w celu zniesienia ograniczeń.

Dla potrzeb niniejszego Protokołu, przez «działalność oficjalną Organizacji>> rozumie

się wszystkie działania Organizacji, zmierzające do realizacji jej celów, określonych

w Konwencji, w tym również jej działalność administracyjną.

1.

Obieg publikacji i innych materiałów informacyjnych, zgodnych z jej celami, wysyłanych

przez Organizację lub do niej, nie podlega jakimkolwiek ograniczeniom.

2.

W odniesieniu do swojej korespondencji urzędowej i przekazywania wszelkich dokumentów,

Organizacja korzysta z takiego samego traktowania uprzywilejowanego, jakie rząd każdego

państwa będącego stroną niniejszego Protokołu przyznaje innym podobnym organizacjom

międzynarodowym.

1.

Organizacja może otrzymywać, posiadać i transferować wszelkie fundusze, waluty i gotówkę;

może nimi swobodnie rozporządzać do celów swojej oficjalnej działalności oraz posiadać

rachunki w dowolnej walucie, stosownie do potrzeb wynikających z konieczności wykonywania

jej zobowiązań.

2.

W wykonywaniu praw, które Organizacja posiada na mocy niniejszego artykułu, uwzględnia

ona wszelkie uwagi, przedkładane jej przez rządy państw będących stronami niniejszego

Protokołu, jeżeli można je uwzględnić bez uszczerbku dla jej interesów.

1.

Przedstawiciele państw będących stronami niniejszego Protokołu, którzy uczestniczą

w spotkaniach Organizacji w czasie pełnienia przez nich funkcji, jak również w trakcie

podróży przez nich odbywanych do- lub z miejsca spotkania, korzystają z immunitetu

chroniącego ich przed zatrzymaniem lub aresztowaniem, także w odniesieniu do ich bagaży

osobistych, z wyłączeniem schwytania na gorącym uczynku. W taki przypadku właściwe

organy niezwłocznie informują Dyrektora Generalnego Organizacji lub jego przedstawiciela

o dokonanym aresztowaniu lub zajęciu.

2.

Osoby, o których mowa w niniejszym artykule, korzystają również z immunitetu sądowego

w odniesieniu do czynności dokonanych także po zakończeniu pełnienia przez nie funkcji,

w tym wypowiedzi ustnych i pisemnych, w związku z pełnioną funkcją i w ramach ich

obowiązków. Immunitet ten nie ma zastosowania w przypadku naruszenia przepisów ruchu

drogowego, popełnionych przez odnośne podmioty, bądź w przypadku wyrządzenia szkody

przez pojazd, którego są właścicielami lub którym kierują.

Poza przywilejami i immunitetami, o których mowa w artykułach 16 i 17, Dyrektor Generalny

Organizacji albo osoba powołana do zastępowania go korzystają w trakcie trwania swoich

funkcji z przywilejów i immunitetów przyznanych równorzędnym przedstawicielom dyplomatycznym

na mocy Konwencji Wiedeńskiej z dnia 18 kwietnia 1961 r. o stosunkach dyplomatycznych.

1.

Osoby wykonujące pracę lub świadczące usługi na rzecz Organizacji, również po zakończeniu

swoich funkcji korzystają z immunitetu sądowego w odniesieniu do ich działań dokonanych

w związku z pełnioną funkcją i w ramach ich obowiązków, w tym wypowiedzi ustnych i

pisemnych.

2.

Immunitet ten nie ma zastosowania w przypadku naruszenia przepisów ruchu drogowego,

popełnionego przez osoby, o których mowa w ust. 1, bądź w przypadku wyrządzenia szkody

przez pojazd, którego są właścicielami lub którym kierują.

Członkowie personelu Organizacji, którzy nie wykonują żadnej innej działalności zawodowej

a)

w zakresie transferu środków pieniężnych korzystają z przywilejów przyznawanych ogólnie

członkom personelu organizacji międzynarodowych w odpowiednich przepisach krajowych;

b)

w przypadku, gdy wykonują pracę lub świadczą usługi na podstawie umowy zawartej z

Organizacją na czas co najmniej jednego roku, przy obejmowaniu stanowiska w odnośnym

państwie przysługuje im prawo do bezcłowego przywozu sprzętu i rzeczy osobistych oraz,

po zakończeniu wykonywania przez nich zadań w tym państwie, prawo do bezcłowego wywozu

sprzętu i rzeczy osobistych, z zastrzeżeniem, zarówno w pierwszym, jak i drugim przypadku,

warunków i ograniczeń przewidzianych w ustawach i przepisach wykonawczych państwa,

w którym to prawo jest wykonywane;

c)

korzystają, wraz z członkami rodziny, pozostającymi z nimi we wspólnym gospodarstwie,

z takich samych wyłączeń przepisów dotyczących ograniczeń imigracyjnych oraz regulujących

rejestrację cudzoziemców, jakie są ogólnie przyznawane członkom personelu organizacji

międzynarodowych;

d)

korzystają z nietykalności wszelkich dokumentów własnych i urzędowych;

e)

są zwolnieni od jakiegokolwiek obowiązku związanego ze służbą wojskową lub inną obowiązkową

służbą;

f)

w czasie kryzysu międzynarodowego, korzystają, wraz z członkami rodziny, pozostającymi

z nimi we wspólnym gospodarstwie, z takich samych ułatwień repatriacyjnych, jak członkowie

misji dyplomatycznych.

W przypadku, gdyby Organizacja utworzyła własny system zabezpieczenia społecznego,

wypłacającego dostatecznie wysokie świadczenia, Organizacja, Dyrektor Generalny oraz

członkowie jej personelu są zwolnieni od wszelkich obowiązkowych składek na rzecz

krajowych instytucji zabezpieczenia społecznego, z zastrzeżeniem umów, jakie zostaną

zawarte z odnośnymi państwami, będącymi stronami niniejszego Protokołu, stosownie

do postanowień artykułu 27, bądź analogicznych środków, określonych przez te państwa.

1.

Zgodnie z procedurą ustaloną przez Radę nie później niż rok po wejściu w życie Protokołu,

Dyrektor Generalny i członkowie personelu Organizacji, o których mowa w art. 17 mogą

zostać obciążeni na rzecz Organizacji podatkiem od wypłacanych przez nią wynagrodzeń

i uposażenia. Poczynając od daty rozpoczęcia poboru tego podatku, wypłacane przez

Organizację wynagrodzenia i uposażenia będą zwolnione od krajowego podatku dochodowego;

jednak państwa będące stroną niniejszego Protokołu są uprawnione do uwzględniania

tych wynagrodzeń i uposażenia przy obliczaniu kwoty podatku należnego od dochodów

z innych źródeł.

2.

Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do rent i emerytur wypłacanych przez Organizację

swoim byłym dyrektorom generalnym oraz byłym członkom personelu z tytułu ich pracy

w Organizacji.

Nazwiska, funkcje i adresy członków personelu Organizacji, o których mowa w artykule

17 niniejszego Protokołu, są przekazywane regularnie rządom państw będących stronami

niniejszego Protokołu.

1.

Przywilejów i immunitetów przewidzianych na mocy niniejszego Protokołu nie przyznaje

się beneficjentom dla ich korzyści osobistych. Są one ustanawiane wyłącznie w celu

zagwarantowania w każdej sytuacji swobodnego funkcjonowania Organizacji i pełnej niezależności

osób, którym one przysługują.

2.

Dyrektor Generalny lub osoba upoważniona do zastępowania go albo, w przypadku przedstawiciela

Państwa będącego stroną niniejszego Protokołu - rząd odnośnego Państwa, bądź Rada

w przypadku Dyrektora Generalnego, mają prawo uchylić immunitet, jeżeli uznają że

zakłóca on sprawowanie wymiaru sprawiedliwości, oraz że można z niego zrezygnować

bez szkody dla celów, dla których immunitet został ustanowiony.

Żadne Państwo, będące stroną niniejszego Protokołu, nie jest zobowiązane do przyznawania

własnym obywatelom lub stałym rezydentom przebywającym na jego terytorium, przywilejów

i immunitetów, o których mowa w art. 14, 15 i 17 lit. a), b), c), e) i f).

1.

Organizacja zobowiązana jest do zamieszczania we wszystkich pisemnych, umowach, których

jest stroną poza umowami zawieranymi w sprawach związanych ze statusem personelu,

zapisu na sąd polubowny, który będzie przewidywał, że w przypadku jakiegokolwiek sporu

dotyczącego interpretacji albo wykonania umowy, spór taki może na żądanie którejkolwiek

ze stron zostać poddany rozstrzygnięciu sądu polubownego. Klauzula arbitrażowa powinna

określać sposób wyznaczenia arbitrów, prawo, które będzie miało zastosowanie do rozstrzygania

sporu oraz państwo, w którym odbędzie się arbitraż. Przepisy proceduralne tego państwa

będą stosowane w postępowaniu przed sądem arbitrażowym.

2.

Wykonanie wyroku wydanego w wyniku przeprowadzenia arbitrażu odbywa się zgodnie z

przepisami obowiązującymi na terytorium państwa, w którym wyrok jest wykonywany.

1.

Każde państwo, będące stroną niniejszego Protokołu, może poddać pod rozstrzygnięcie

Międzynarodowego Sądu Arbitrażowego każdy spór

a)

dotyczący szkody wyrządzonej przez Organizację;

b)

związany z wszelkimi zobowiązaniami pozaumownymi Organizacji;

c)

dotyczący każdej osoby, która stosownie do postanowień artykułów 15 i 16 może powoływać

się na immunitet sądowy, jeżeli immunitet ten nie został uchylony zgodnie z postanowieniami

artykułu 21 niniejszego Protokołu. W sporach, w których powołano się na immunitet

jurysdykcyjny zgodnie z artykułami 15 i 16, w miejsce osób, o których mowa w powołanych

przepisach, odpowiedzialność ponosi Organizacja.

2.

W przypadku, gdyby Państwo, będące stroną niniejszego Protokołu, zamierzało poddać

spór pod rozstrzygnięcie sądu polubownego, zawiadomi ono o tym Dyrektora Generalnego,

który niezwłocznie powiadomi o notyfikacji każde z państw, będących stroną niniejszego

Protokołu.

3.

Procedura, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do sporów między Organizacją

a Dyrektorem Generalnym, członkami jego personelu lub ekspertami, w dotyczącymi warunków

ich pracy i wykonywanych usług.

4.

Wyrok Sądu Arbitrażowego jest ostateczny i nie podlega zaskarżeniu; strony są obowiązane

zastosować się do niego. W przypadku sporów dotyczących znaczenia i zakresu wyroku,

do Sądu Arbitrażowego należy dokonanie jego wykładni na wniosek każdej ze stron.

1.

Sąd Arbitrażowy, o którym mowa w art. 24, składa się z trzech członków: jednego arbitra

wskazanego przez jedno lub więcej państw, będących stronami postępowania przed sądem

polubownym, jednego arbitra wskazanego przez Organizację i trzeciego arbitra, wskazanego

przez dwóch pierwszych arbitrów, który przewodniczy posiedzeniu.

2.

Arbitrów wybiera się z listy, która zawiera nie więcej niż sześciu arbitrów, wyznaczonych

przez każde z państw, będących stroną niniejszego Protokołu oraz sześciu arbitrów

wyznaczonych przez Organizację.

3.

Jeżeli w terminie trzech miesięcy od notyfikacji, o której mowa w art. 24 ust. 2,

jedna ze stron nie przystąpi do procedury wskazania arbitra, o której mowa w ust.

1 niniejszego artykułu, wyboru arbitra na wniosek drugiej strony dokona Prezes Międzynarodowego

Trybunału Sprawiedliwości spośród osób, których nazwiska znajdują się na liście. Podobnie

postępuje się, na wniosek strony bardziej starannej, w przypadku, gdy w ciągu trzech

miesięcy od wyznaczenia drugiego arbitra, dwóch już powołanych arbitrów nie dojdzie

do porozumienia co do wyznaczenia trzeciego arbitra. Jednak obywatel państwa, które

poddało spór pod sąd polubowny, nie może zostać wyznaczony na stanowisko arbitra,

którego wskazanie należy do Organizacji, ani osoba wpisana na listę ze wskazania Organizacji

nie może zostać wybrana na stanowisko arbitra, którego wskazanie należało do państwa

poddającego spór pod sąd polubowny. Osoby należące do tych dwóch kategorii nie mogą

również być wybrane na przewodniczącego Sądu.

4.

Sąd Arbitrażowy stosuje własne zasady proceduralne.

Każdy spór, jaki może powstać między Organizacją i państwem, będącym stroną niniejszego

Protokołu, dotyczący interpretacji lub stosowania niniejszego Protokołu, a który nie

zostanie rozwiązany w drodze negocjacji bezpośrednich, o ile strony nie uzgodnią innego

sposoby jego rozwiązania, zostanie na wniosek którejkolwiek ze stron poddany pod rozstrzygnięcie

sądu arbitrażowego składającego się z trzech członków: jednego arbitra wskazanego

przez Dyrektora Generalnego Organizacji lub osobę upoważnioną do zastępowania go,

jednego arbitra wskazanego przez jedno lub więcej zainteresowanych państw, będących

stronami niniejszego Protokołu, oraz trzeciego arbitra, wybranego zgodnie przez dwóch

pierwszych arbitrów, który przewodniczy postępowaniu; nie może on być ani urzędnikiem

Organizacji, ani obywatelem państwa lub państw -stron postępowania.

Wniosek wszczynający postępowanie powinien zawierać nazwisko arbitra wskazanego przez

stronę występującą z wnioskiem; strona przeciwna powinna wyznaczyć swojego arbitra

i poinformować drugą stronę, kogo wskazała, w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania

wniosku wszczynającego postępowanie. Jeżeli strona przeciwna w tym czasie nie poinformuje

o nazwisku wybranego przez siebie arbitra, albo w przypadku, gdy dwóch arbitrów nie

dojdzie do porozumienia co do wyboru trzeciego arbitra w terminie dwóch miesięcy od

dokonania wyboru drugiego z arbitrów, to w zależności od sytuacji - arbiter strony

przeciwnej lub trzeci arbiter - zostanie wyznaczony przez Prezesa Międzynarodowego

Trybunału Sprawiedliwości na wniosek strony bardziej starannej.

Sąd sam ustali zasady proceduralne. Jego orzeczenia są dla stron wiążące i nie podlegają

żadnym środkom zaskarżenia.

Organizacja, na mocy decyzji Rady, może zawrzeć dodatkowe umowy z jednym lub z kilkoma

państwami, będącymi stronami niniejszego Protokołu, które będą dotyczyły wykonania

postanowień niniejszego Protokołu.

1.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez państwa, będące stronami Konwencji

o utworzeniu Organizacji z dnia 5 października 1962 r.

2.

Niniejszy Protokół jest przedłożony do ratyfikacji lub zatwierdzenia. Instrumenty

ratyfikacji lub zatwierdzenia zostaną złożone w archiwum Rządu Republiki Francuskiej.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie w dniu złożenia trzeciego instrumentu ratyfikacji

lub zatwierdzenia.

1.

Po jego wejściu w życie, niniejszy Protokół pozostanie otwarty do przystąpienia dla

każdego państwa, będącego stroną Konwencji o utworzeniu Organizacji z dnia 5 października

1962 r.

2.

Instrumenty przystąpienia zostaną złożone w archiwum Rządu Republiki Francuskiej.

W odniesieniu do każdego z państw, które ratyfikują lub zatwierdzą niniejszy Protokół

po jego wejściu w życie, albo w odniesieniu do każdego z państw, które do niego przystąpią

niniejszy Protokół wchodzi w życie w dniu złożenia Instrumenty ratyfikacji, zatwierdzenia

lub przystąpienia.

Rząd Republiki francuskiej zawiadomi wszystkie państwa, które podpisały niniejszy

Protokół, lub które do niego przystąpiły, jak również Dyrektora Generalnego Organizacji,

o złożeniu każdego instrumentu ratyfikacji, zatwierdzenia lub przystąpienia oraz o

wejściu w życie niniejszego Protokołu.

1.

Niniejszy Protokół będzie obowiązywał do wygaśnięcia Konwencji o utworzeniu Organizacji

z dnia 5 października 1962 r.

2.

Każde państwo, które wystąpi z Organizacji lub przestanie być jej członkiem, na mocy

artykułu XI Konwencji, o której mowa w ustępie poprzedzającym, przestaje być stroną

niniejszego Protokołu.

Niniejszy Protokół powinien być interpretowany zgodnie z jego zasadniczym celem, jakim

jest umożliwienie Organizacji wykonywanie w pełni i efektywnie jej misji, oraz spełnianie

zadań, wyznaczonych jej przez Konwencję.

Po wejściu w życie niniejszego Protokołu, Rząd Republiki Francuskiej dokona jego rejestracji

w Sekretariacie Narodów Zjednoczonych, zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

SPORZĄDZONO w Paryżu, dnia 12 lipca 1974 r., w jednym egzemplarzu w językach: niemieckim,

duńskim, francuskim, niderlandzkim i szwedzkim, przy czym tekst francuski jest rozstrzygający

w przypadku sporów.

Egzemplarz ten zostanie zdeponowany w archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki

Francuskiej, które wyda jego kopie, poświadczone za zgodność z oryginałem, państwom

-sygnatariuszom lub przystępującym.

Za Rząd Królestwa Belgii: O de Kerchove

Za Rząd Republiki Federalnej Niemiec: Sigismund Fr von Braun

Za Rząd Królestwa Niderlandów: Vegelin Van Claerbergen

Za Rząd Królestwa Danii: Paul Fischer

Za Rząd Republiki Francuskiej: G. de Courcel

Za Rząd Królestwa Szwecji: Ingemar Hägglöf

Szwajcaria została członkiem Organizacji dnia 1 marca 1982 r. i Włochy - dnia 24 maja

1982 r.

1.

Celem Organizacji jest wybudowanie, wyposażenie i umożliwienie działania obserwatorium

astronomicznego, położonego na półkuli południowej.

2.

Wstępny program Organizacji obejmuje wybudowanie, zainstalowanie i funkcjonowanie

obserwatorium na półkuli południowej, w którego skład będą wchodziły

a)

teleskop o średnicy około 3 metrów;

b)

kamera Schmidta z płytką ok. 1,20 m;

c)

nadto trzy teleskopy o średnicy maksymalnie 1 m;

d)

koło południkowe;

e)

urządzenia pomocnicze, niezbędne do realizacji programów badawczych przy pomocy instrumentów

określonych wyżej w punktach a), b), c) i d);

f)

niezbędne zabudowania, w których będzie się znajdowało wyposażenie określone wyżej

w punktach a), b), c) d) i e), jak również administracja obserwatorium i pomieszczenia

dla personelu.

3.

Wszelkie dodatkowe programy powinny zostać przedłożone Radzie, ustanowionej na mocy

art. IV niniejszej Konwencji i przez nią zaaprobowane większością dwóch trzecich głosów

państw członkowskich Organizacji. Państwa, które nie zaaprobują dodatkowego programu,

nie będą zobowiązane do przyczyniania się do jego realizacji.

4.

Państwa członkowskie podejmują działania w celu ułatwienia wymiany osób oraz informacji

naukowych i technicznych, przydatnych do realizacji programów, w których uczestniczą.

1.

Członkami Organizacji są państwa będące stronami niniejszej Konwencji.

2.

Przyjęcie innych państw do Organizacji odbywa się według procedury przewidzianej w

artykule XIII, ustęp 4.

Organami Organizacji są Rada i Dyrektor.

O ile zainteresowane państwa członkowskie nie zaakceptują innego sposobu rozwiązania

sporu, wszelkie spory między państwami członkowskimi, dotyczące interpretacji lub

stosowania niniejszej Konwencji albo Protokołu finansowego, które nie mogą zostać

rozwiązane za pośrednictwem Rady, podlegają rozstrzygnięciu przez Stały Trybunał Arbitrażowy

w Hadze, zgodnie z postanowieniami Konwencji z dnia 18 października 1907 r. o pokojowym

załatwianiu sporów międzynarodowych.

1.

W skład Rady wchodzi po dwóch przedstawicieli z każdego z państw członkowskich, przy

czym co najmniej jeden z nich musi być astronomem. Przedstawicielom mogą towarzyszyć

eksperci.

2.

Rada

a)

określa linie działania Organizacji w zakresie badań naukowych, w zakresie technicznym

i administracyjnym;

b)

zatwierdza budżet większością dwóch trzecich głosów państw członkowskich i ustala

zasady finansowe stosownie do Protokołu finansowego, będącego załącznikiem do niniejszej

Konwencji;

c)

sprawuje kontrolę nad wydatkami, zatwierdza i publikuje zweryfikowane roczne sprawozdania

rachunkowe Organizacji;

d)

podejmuje decyzje co do składu personalnego i zatwierdza nabór do personelu wyższego

Organizacji;

e)

publikuje raport roczny;

f)

zatwierdza przedstawiony przez Dyrektora regulamin wewnętrzny obserwatorium;

g)

jest umocowana do podejmowania wszelkich działań niezbędnych do funkcjonowania Organizacji.

3.

Rada zbiera się co najmniej raz w roku. Rada decyduje o miejscu zgromadzenia.

4.

Każde państwo członkowskie dysponuje jednym głosem w Radzie. Jednak państwo członkowskie

nie może głosować nad realizacją programu innego, niż program początkowy, o którym

mowa w artykule II, ustęp 2, jeżeli nie wyraziło zgody na udział finansowy w tym programie,

lub o ile głosowanie nie dotyczy instalacji, których nabycie zgodziło się współfinansować.

5.

Decyzje Rady są ważne pod warunkiem, że podjęte zostały w obecności przedstawicieli

co najmniej dwóch trzecich państw członkowskich.

6.

Z wyjątkiem postanowień przeciwnych niniejszej Konwencji, decyzje Rady podejmowane

są większością absolutną głosów państw członkowskich reprezentowanych i głosujących.

7.

Rada zatwierdza swój regulamin wewnętrzny, z zastrzeżeniem postanowień niniejszej

Konwencji.

8.

Rada wybiera spośród swoich członków Przewodniczącego, którego kadencja trwa jeden

rok, i który może zostać ponownie wybrany tylko jeden raz na kolejną kadencję.

9.

Przewodniczący zwołuje Radę na posiedzenie. Jest on zobowiązany do zwołania posiedzenia

Rady w ciągu miesiąca, o ile co najmniej dwa państwa członkowskie wyrażą takie żądanie.

10.

Rada może tworzyć organy pomocnicze, niezbędne do realizacji celów Organizacji. Rada

określa kadencję tych organów.

11.

Rada określa, przy jednomyślności państw członkowskich, na terytorium jakiego państwa

zostanie posadowione obserwatorium, oraz ustala jego położenie.

12.

Rada zawiera umowy dotyczące siedziby, niezbędne do realizacji niniejszej Konwencji.

1.

a)

Rada, stanowiąc większością dwóch trzecich głosów państw członkowskich, powołuje,

na czas określony, Dyrektora, który odpowiada wyłącznie przed Radą. Jego zadaniem

jest sprawowanie ogólnego zarządu Organizacją. Dyrektor reprezentuje Organizację przy

dokonywaniu czynności cywilnoprawnych. Przedstawia Radzie sprawozdanie roczne. Dyrektor

uczestniczy w posiedzeniach Rady z głosem doradczym, chyba że Rada podejmie inną decyzję.

b)

Rada może, większością dwóch trzecich głosów państw członkowskich, odwołać Dyrektora.

c)

W przypadku wakatu na stanowisku dyrektora, Przewodniczący Rady reprezentuje Organizację

przy dokonywaniu czynności cywilnoprawnych. Rada może jednak wyznaczyć w miejsce Dyrektora

inną osobę, określając zakres jej umocowania i obowiązki.

d)

Na zasadach określonych przez Radę, Przewodniczący i Dyrektor mogą udzielić pełnomocnictwa

do podpisywania umów i dokumentów.

2.

Dyrektora w realizacji jego zadań wspiera personel naukowy, techniczny i administracyjny,

zaaprobowany przez Radę.

3.

Z zastrzeżeniem artykułu V, ustęp 2d, oraz upoważnień budżetowych, Dyrektor zatrudnia

i zwalnia pracowników. Zatrudnienie i ustanie zatrudnienia odbywają się na zasadach

określonych w regulaminie pracowniczym, zatwierdzonym przez Radę.

4.

Dyrektor oraz pracownicy Organizacji wykonują swoje zadania w interesie Organizacji.

Nie mogą oni domagać się ani otrzymywać poleceń od innych podmiotów, niż uprawnione

organy Organizacji. Mają oni obowiązek powstrzymać się od wszelkich działań niezgodnych

z charakterem wykonywanych zadań. Każde państwo członkowskie zobowiązuje się do tego,

że nie będzie wywierać wpływu na Dyrektora ani na pracowników Organizacji w zakresie

wykonywania ich zadań.

5.

Badacze oraz ich współpracownicy, którzy za zgodą Rady zostaną powołani do wykonywania

prac w obserwatorium, podlegają Dyrektorowi i zobowiązani są do przestrzegania ogólnych

zasad, ustalonych lub zatwierdzonych przez Radę, nie są jednak pracownikami Organizacji.

1.

a)

Każde państwo członkowskie ponosi koszty inwestycji i wyposażenia, jak również uczestniczy

w pokrywaniu bieżących wydatków w zakresie działania Organizacji, stosownie do stawek

ustalanych co trzy lata przez Radę większością dwóch trzecich głosów państw członkowskich

na podstawie średniego dochodu narodowego netto, obliczonego zgodnie z zasadami, o

których mowa w artykule VII, ustęp 1b) Konwencji o Utworzeniu Europejskiej Organizacji

Badań Jądrowych, podpisanej w Paryżu dnia 1 lipca 1953.

b)

Postanowienia powyższe mają zastosowanie jedynie w przypadku programu początkowego,

o którym mowa w artykule II, ust. 2.

c)

Niemniej, żadne z państw członkowskich nie jest zobowiązane do płacenia corocznych

wkładów, jeżeli przekraczają one jedną trzecią całkowitej kwoty wkładów ustalonych

przez Radę. Ten pułap może zostać obniżony decyzją Rady, podjętą jednogłośnie, w przypadku,

gdy państwo niewymienione w Załączniku do Protokołu finansowego zostanie członkiem

Organizacji.

2.

W przypadku, gdy ustalony zostanie program dodatkowy, o którym mowa w art. II, ust.

3, dla państw członkowskich, uczestniczących w tym programie, Rada określi specjalne

stawki udziałów finansowych w kosztach programu dodatkowego. Taryfikator specjalny

określa się według zasad, o których mowa w ust. 1, jednak bez uwzględniania warunków

wskazanych w literze c).

3.

Państwa, które zostaną członkami Organizacji po dacie wejścia w życie niniejszej Konwencji

będą zobowiązane do opłacania, poza ich udziałem w przyszłych kosztach inwestycji

i wyposażenia oraz w wydatkach bieżących, również specjalnego wkładu, odzwierciedlającego

ich udział w już poniesionych kosztach inwestycji i wyposażenia. Wysokość tego wkładu

zostanie określona przez Radę większością dwóch trzecich głosów państw członkowskich.

4.

Wszelkie wkłady specjalne, wpłacane na podstawie postanowień ust. 3, zostaną odliczone

od wkładów pozostałych państw członkowskich, chyba że Rada jednogłośnie podejmie odmienną

uchwałę.

5.

Państwo nie może brać udziału w działalności, do której nie przyczyniło się finansowo.

6.

Rada może przyjmować darowizny i zapisy testamentowe na rzecz Organizacji, o ile nie

są one obwarowane warunkami niezgodnymi z celami Organizacji.

1.

Rada może rekomendować państwom członkowskim wprowadzenie poprawek do niniejszej Konwencji

oraz do załączonego do niej Protokołu finansowego. Każde państwo, które pragnie zaproponować

poprawkę, zawiadamia o tym Dyrektora. Dyrektor informuje państwa członkowskie o proponowanej

poprawce co najmniej na trzy miesiące przed terminem ich omawiania przez Radę.

2.

Poprawki rekomendowane przez Radę mogą zostać przyjęte jedynie za zgodą wszystkich

państw członkowskich, które podejmują stosowne decyzje zgodnie ze swoimi regułami

konstytucyjnymi. Poprawki te wchodzą w życie po upływie trzydziestu dni od ostatniej

notyfikacji o zaakceptowaniu propozycji. Dyrektor zawiadamia państwa członkowskie

o dacie wejścia poprawki w życie.

Po upływie okresu nie krótszego niż dziesięć lat, licząc od daty przystąpienia do

Organizacji, każde państwo członkowskie Organizacji może w formie pisemnej powiadomić

Przewodniczącego Rady o wystąpieniu z Organizacji. Wystąpienie takie staje się skuteczne

z końcem roku finansowego następującego po roku, w którym powiadomienie zostało przekazane.

Państwo członkowskie, które występuje z Organizacji, nie może żądać jakiegokolwiek

udziału w aktywach Organizacji, jak również nie może domagać się zwrotu już uiszczonych

wkładów.

W przypadku, gdyby któryś z członków Organizacji zaprzestał wywiązywania się z zobowiązań,

wynikających z niniejszej Konwencji lub z Protokołu finansowego, Rada wzywa go do

podporządkowania się tym postanowieniom. W przypadku, gdyby członek Organizacji w

wyznaczonym terminie nadal nie zastosował się do wezwania, pozostałe państwa członkowskie,

stanowiąc jednogłośnie, mogą zadecydować o kontynuowaniu współpracy w ramach Organizacji

z pominięciem go. W takim przypadku, Państwo to nie może żądać jakiegokolwiek udziału

w aktywach Organizacji, jak również nie może domagać się zwrotu już uiszczonych wkładów.

Organizacja może zostać w każdej chwili rozwiązana uchwałą podjętą większością dwóch

trzecich głosów państw członkowskich. W przypadku braku jednogłośnej zgody państw

członkowskich w chwili rozwiązania Organizacji, na mocy tej samej uchwały zostanie

powołany likwidator. Aktywa zostaną rozdzielone pomiędzy państwa członkowskie Organizacji

w chwili jej rozwiązania, proporcjonalnie do ich udziału finansowego faktycznie poniesionego

w czasie, gdy były one stronami niniejszej Konwencji. W odniesieniu do pasywów, są

one przejmowane przez te państwa członkowskie, proporcjonalnie do ich udziału finansowego

ustalonego na bieżący rok finansowy.

1.

Niniejsza Konwencja oraz Protokół finansowy, będący załącznikiem do niej, są otwarte

do podpisu przez wszystkie Państwa, które brały udział w pracach wstępnych nad Konwencją.

2.

Niniejsza Konwencja oraz Protokół finansowy, stanowiący załącznik do niej, podlegają

zatwierdzeniu lub ratyfikacji każdego Państwa, zgodnie z jego zasadami konstytucyjnymi.

3.

Instrumenty zatwierdzenia lub ratyfikacji zostaną złożone w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Republiki Francuskiej.

4.

Rada, stanowiąc jednogłośnie, może postanowić o przyjęciu do Organizacji Państw innych,

aniżeli państwa, o których mowa w ust. 1. Państwa przyjęte w ten sposób stają się

członkami Organizacji, składając instrument przystąpienia w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Republiki Francuskiej.

1.

Niniejsza Konwencja oraz Protokół finansowy, stanowiący załącznik do niej, wchodzą

w życie w dniu złożenia czwartego instrumentu zatwierdzenia lub ratyfikacji, pod warunkiem

że całkowita kwota składek, wynikająca z taryfikatora znajdującego się w załączniku

do Protokołu finansowego, wyniesie co najmniej 70%.

2.

W odniesieniu do każdego z państw składających instrument zatwierdzenia, ratyfikacji

lub przystąpienia po dacie wejścia w życie, o której mowa w ust. 1, Konwencja oraz

Protokół finansowy wchodzą w życie w dniu złożenia tego instrumentu.

1.

Złożenie każdego instrumentu zatwierdzenia, ratyfikacji lub przystąpienia oraz wejścia

w życie niniejszej Konwencji i Protokołu finansowego, stanowiącego załącznik do niej,

podlegają notyfikacji przez Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Francuskiej Państwom

-sygnatariuszom i przystępującym, jak również Dyrektorowi Organizacji.

2.

Przewodniczący Rady kieruje notyfikację do wszystkich państw członkowskich w przypadku,

gdy któreś z Państw występuje z Organizacji albo przestaje w niej uczestniczyć na

mocy artykułu XI.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej Konwencji oraz Protokołu finansowego, będącego

załącznikiem do niej, Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Francuskiej dokonuje

ich rejestracji u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych, zgodnie z artykułem

102 Karty Narodów Zjednoczonych.

1.

Na mocy niniejszej Konwencji tworzy się Europejską Organizację Badań Astronomicznych

na Półkuli Południowej, zwaną w dalszej części dokumentu Organizacją.

2.

Tymczasowo, na siedzibę Organizacji ustala się Brukselę. Siedziba zostanie ostatecznie

ustalona przez Radę, ustanowioną na mocy artykułu IV.