Ustawa z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o Służbie Celnej, ustawy o urzędach i izbach skarbowych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1404, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 po pkt 9a dodaje się pkt 9b w brzmieniu

„

9b)

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 737/2010 z dnia 10 sierpnia 2010 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok

(Dz. Urz. UE L 216 z 17.08.2010, str. 1);

”

;

2)

w art. 8 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Informacja dotycząca podmiotu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, będąca przedmiotem

albo wynikiem przeprowadzonej przez organ Służby Celnej analizy ryzyka, o której mowa

w art. 3 ust. 1, oraz informacja uzyskana w sposób określony w art. 5-7, która na

mocy przepisów odrębnych podlega ochronie, stanowią tajemnicę celną, z zastrzeżeniem

ust. 8, i nie mogą być rozpowszechniane.

”

;

3)

w art. 9 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

właściwość miejscową urzędów celnych oraz izb celnych do wykonywania zadań określonych

w Kodeksie karnym skarbowym,

2)

właściwość miejscową wyznaczonych urzędów celnych do prowadzenia postępowań przygotowawczych

w sprawach o niektóre przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, określone w art.

133 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego

- mając na uwadze zapewnienie sprawnego wykonywania zadań Służby Celnej.

”

;

4)

w art. 10

a)

w ust. 3

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wykonywanie funkcji specjalnej jednostki w rozumieniu art. 85 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17

grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i

monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94,

(WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013”;

”

,

-

uchyla się pkt 6,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W celu zapewnienia sprawnego i efektywnego wykonywania zadań, w szczególności nadzoru

nad działalnością dyrektorów izb celnych i naczelników urzędów celnych oraz kształtowania

polityki kadrowej i szkoleniowej w Służbie Celnej, Szef Służby Celnej może wydawać

zarządzenia.

”

;

5)

w art. 17

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zlecania wykonania określonych czynności organom administracji publicznej oraz państwowym

jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym uprawnionym do kontroli dokumentów, które

mają znaczenie dla realizacji zadań określonych w tytule V rozdziale III rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pisemne wystąpienie o dostarczenie informacji lub wykonanie określonych czynności

powinno w szczególności zawierać oznaczenie treści żądania lub zlecenia oraz termin

dostarczenia informacji lub wykonania określonej czynności. W przypadku podmiotów

innych niż przeprowadzające kontrole zgodnie z tytułem V rozdziałem III rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013 wystąpienie powinno zawierać ponadto wskazanie okoliczności będących

podstawą tego wystąpienia.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Organy administracji publicznej oraz państwowe jednostki organizacyjne przeprowadzające

kontrole zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013 są obowiązane do przekazywania

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych projektu propozycji zastosowania

analizy ryzyka oraz projektów programów kontroli, o których mowa w art. 84 rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013, i sprawozdań z ich realizacji, o których mowa w art. 86 rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013, najpóźniej na 21 dni przed terminami określonymi w tym rozporządzeniu,

w celu ich weryfikacji i przekazania do Komisji Europejskiej.

”

;

6)

w art. 19 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12-17

w brzmieniu

„

12)

dokonywanie poboru należności celnych, podatków, opłat i dopłat, o których mowa w

art. 2 ust. 1 pkt 2;

13)

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 2 pkt 8 oraz art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r.

w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej

FLEGT;

14)

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 737/2010 z dnia 10 sierpnia 2010 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok;

15)

wykonywanie zadań wierzyciela określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 oraz z 2015 r. poz. 87);

16)

prowadzenie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnych zgodnie z przepisami

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;

17)

przekazywanie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej informacji, o której mowa

w art. 64 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu

podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych

(Dz. U. poz. 1289), oraz występowanie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa niebędącego

członkiem Unii Europejskiej na podstawie tej ustawy z wnioskiem o

a)

udzielenie informacji,

b)

powiadomienie,

c)

odzyskanie należności pieniężnych,

d)

podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne.

”

;

7)

w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Urzędem w rozumieniu niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 7-12 i 14 jest izba celna

wraz z podległymi urzędami celnymi.

”

;

8)

w art. 27 po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu

„

10a.

Na stanowisko zastępcy dyrektora izby celnej właściwego w sprawach organizacyjno-finansowych,

logistycznych i technicznych może zostać powołany członek korpusu służby cywilnej

spełniający kryteria, o których mowa w ust. 9 pkt 1-5 i 7-10. Przepis art. 28 stosuje

się odpowiednio.

”

;

9)

po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu

„

Art. 29a.

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w celu zapewnienia właściwej organizacji i

właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek Szefa Służby Celnej, może

przenieść dyrektora izby celnej na takie samo stanowisko do innej jednostki organizacyjnej;

2)

Szef Służby Celnej może przenieść zastępcę dyrektora izby celnej albo naczelnika urzędu

celnego na takie samo stanowisko do innej jednostki organizacyjnej;

3)

Szef Służby Celnej może przenieść zastępcę naczelnika urzędu celnego na takie samo

stanowisko do innego urzędu;

4)

dyrektor izby celnej może przenieść zastępcę naczelnika urzędu celnego na takie samo

stanowisko do innej jednostki organizacyjnej w ramach tego samego urzędu.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 86 ust. 4, ust. 5 zdanie drugie

i trzecie oraz ust. 6 stosuje się odpowiednio.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w celu zapewnienia właściwej organizacji i

właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej dyrektora izby celnej lub zastępcę

dyrektora izby celnej można przenieść czasowo na takie samo stanowisko, na okres do

6 miesięcy w roku kalendarzowym, do innej jednostki organizacyjnej. Przeniesienia

dokonuje odpowiednio minister właściwy do spraw finansów publicznych albo Szef Służby

Celnej.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w celu zapewnienia właściwej organizacji i

właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej naczelnika urzędu celnego lub zastępcę

naczelnika urzędu celnego można przenieść czasowo na takie samo stanowisko, na okres

do 6 miesięcy w roku kalendarzowym, do innej jednostki organizacyjnej. Przeniesienia

dokonuje odpowiednio Szef Służby Celnej albo dyrektor izby celnej.

5.

W okresie czasowego przeniesienia dyrektora izby celnej lub naczelnika urzędu celnego

pełnienie obowiązków dyrektora izby celnej lub naczelnika urzędu celnego powierza

się jednemu z jego zastępców. Powierzenia dokonuje odpowiednio minister właściwy do

spraw finansów publicznych albo Szef Służby Celnej.

6.

W okresie czasowego przeniesienia zastępcy dyrektora izby celnej lub zastępcy naczelnika

urzędu celnego pełnienie obowiązków zastępcy dyrektora izby celnej lub zastępcy naczelnika

urzędu celnego powierza się funkcjonariuszowi z korpusu oficerów Służby Celnej lub

członkowi korpusu służby cywilnej. Powierzenia dokonuje odpowiednio Szef Służby Celnej

albo dyrektor izby celnej.

7.

Przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się, gdy na okres czasowego przeniesienia dyrektora

izby celnej, naczelnika urzędu celnego lub ich zastępców na ich miejsce zostanie przeniesiony

dyrektor izby celnej, naczelnik urzędu celnego lub ich zastępcy z innej jednostki

organizacyjnej.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przeniesienie jest równoznaczne z odwołaniem

ze stanowiska w jednostce organizacyjnej przed przeniesieniem i powołaniem na stanowisko

w jednostce organizacyjnej, do której funkcjonariusz został przeniesiony.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, przeniesienie jest równoznaczne z powierzeniem

pełnienia obowiązków na stanowisku w jednostce organizacyjnej, do której funkcjonariusz

został przeniesiony. Przepis art. 86 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

10.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, stosuje się odpowiednio przepisy art.

91-93.

”

;

10)

w art. 30

a)

w ust. 3

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

prawidłowość wypłaty refundacji wywozowych przyznawanych w przypadku wywozu produktów

rolnych do państw trzecich, realizowanych w ramach finansowania wspólnej polityki

rolnej, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013 i na zasadach określonych w tytule

V rozdziale III tego rozporządzenia;

”

,

-

po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

przestrzeganie przepisów z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów

pochodzenia zwierzęcego, ochrony roślin, środków ochrony roślin oraz jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych, w zakresie należącym do właściwości Inspekcji Weterynaryjnej,

Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust.

8;

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Kontrole, o których mowa w ust. 3 pkt 9a, Służba Celna wykonuje na przejściach granicznych

oraz w oddziałach celnych wewnętrznych.

”

,

c)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rynków rolnych może określić, w

drodze rozporządzenia

1)

zakres kontroli, o których mowa w ust. 3 pkt 9a, które będą wykonywane przez organy

Służby Celnej, uwzględniając możliwości techniczne Służby Celnej i zakres wiedzy specjalistycznej

funkcjonariuszy, a także potrzebę wykonywania sprawnej i efektywnej kontroli przy

zapewnieniu płynności ruchu na przejściach granicznych dla ochrony bezpieczeństwa

obszaru celnego Unii Europejskiej;

2)

sposób i warunki wykonywania przez organy Służby Celnej kontroli, o których mowa w

ust. 3 pkt 9a, uwzględniając specyfikę danego rodzaju kontroli oraz możliwości techniczne

Służby Celnej.

”

;

11)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

W zakresie niezbędnym do realizacji przez Służbę Celną czynności związanych z wykonywaniem

kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1, terenowe organy Straży Granicznej,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1402 i 1822), są uprawnione do przetwarzania w systemach teleinformatycznych informacji pozyskanych

w toku kontroli osób i pojazdów przekraczających granicę państwową, stanowiącą granicę

zewnętrzną Unii Europejskiej w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), i obowiązane do udostępniania organom Służby Celnej tych informacji za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego Straży Granicznej.

”

;

12)

w art. 34 w ust. 1 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

przesłać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, przed rozpoczęciem działalności gospodarczej

w tym zakresie, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą działalności w tym zakresie,

a w przypadku wznowienia działalności po przerwie trwającej dłużej niż 3 miesiące

- zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności,

”

;

13)

w art. 40 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Protokoły z czynności kontrolnych wykonywanych w miejscach, o których mowa w art.

36 ust. 2 i 3, są sporządzane w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub na żądanie

podmiotu podlegającego kontroli, chyba że czynności te zostały udokumentowane w sposób

określony w przepisach odrębnych.

”

;

14)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

1.

Kontroli podlegają przesyłki pocztowe w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. poz. 1529). W tym zakresie właściwy organ Służby Celnej może w szczególności kontrolować dokumenty

dotyczące przesyłek pocztowych oraz sprawdzać liczbę przywożonych lub wywożonych przesyłek

pocztowych z liczbą wskazaną w wykazie zdawczym.

2.

Rewizję przesyłek pocztowych i pobieranie próbek towarów w nich przesyłanych przeprowadza

się w obecności pracownika placówki pocztowej w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Przy czynnościach tych mogą być obecni również zgłaszający, nadawca lub odbiorca

przesyłki pocztowej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykonywania kontroli przesyłek

pocztowych, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia możliwości

sprawowania kontroli oraz sprawne wykonywanie działalności przez operatorów pocztowych.

”

;

15)

tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie

„

Postępowanie audytowe, monitorowanie i urzędowe sprawdzenie

”

;

16)

w art. 58

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie audytowe polega na weryfikacji oraz ocenie przedstawionych przez wnioskodawcę

informacji, dokumentów oraz danych dotyczących jego funkcjonowania w zakresie zgodności

z warunkami i kryteriami wymaganymi do uzyskania zezwolenia.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Zalecenia, o których mowa w ust. 5, organ Służby Celnej wydaje w formie postanowienia,

w którym wyznacza podmiotowi termin na poinformowanie o podjęciu lub zamiarze podjęcia

działań, a po upływie tego terminu wyznacza termin na wykonanie zaleceń, po upływie

którego sprawdza ich wykonanie.

”

;

17)

po art. 61 dodaje się art. 61a-61g w brzmieniu

„

Art. 61a.

1.

Organ Służby Celnej prowadzi monitorowanie polegające na badaniu procesu zarządzania

ryzykiem związanym z działalnością gospodarczą prowadzoną przez posiadacza zezwolenia

w zakresie określonym przepisami prawa celnego i przeprowadzaniu oceny, czy posiadacz zezwolenia nadal spełnia warunki i kryteria,

określone w art. 14g-14k rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego

przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy

Kodeks Celny, uznane przez organ Służby Celnej za spełnione w postępowaniu audytowym lub określone

w zezwoleniu.

2.

W toku monitorowania organ Służby Celnej wykonuje czynności polegające na

1)

weryfikacji ryzyk i ich poziomów, zidentyfikowanych w postępowaniu audytowym;

2)

identyfikacji nowych ryzyk w działalności gospodarczej posiadacza zezwolenia mogących

mieć wpływ na udzielone zezwolenie;

3)

ocenie zidentyfikowanych ryzyk, określaniu ich poziomu i ich wpływu na udzielone posiadaczowi

zezwolenie;

4)

informowaniu posiadacza zezwolenia o stwierdzonych lub podejrzewanych zagrożeniach

mogących mieć wpływ na udzielone mu zezwolenie;

5)

występowaniu do posiadacza zezwolenia o informacje dotyczące sposobu zarządzania ryzykiem

działalności gospodarczej objętej zezwoleniem.

3.

Organ Służby Celnej jest obowiązany do

1)

współpracy z posiadaczem zezwolenia lub osobą przez niego wskazaną;

2)

informowania posiadacza zezwolenia o osobie odpowiedzialnej za prowadzenie monitorowania;

3)

informowania posiadacza zezwolenia o obowiązku przekazywania informacji mogących mieć

wpływ na udzielone zezwolenie.

Art. 61b.

1.

Organem właściwym do monitorowania jest organ Służby Celnej, właściwy ze względu na

siedzibę posiadacza zezwolenia.

2.

Jeżeli w następstwie przeprowadzenia analizy ryzyka organ Służby Celnej stwierdzi,

że posiadacz zezwolenia może nie spełniać warunków lub kryteriów wymaganych podczas

korzystania z zezwolenia, których spełnienie zostało stwierdzone w postępowaniu audytowym,

lub określonych w zezwoleniu, organ ten może przeprowadzić czynności monitorowania

w siedzibie i w miejscach wykonywania działalności gospodarczej przez posiadacza zezwolenia.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być wykonywane na wniosek posiadacza zezwolenia

w przypadku dokonania przez niego oceny ryzyka w zakresie prowadzonej działalności

gospodarczej objętej zezwoleniem, z której wynika możliwość niespełniania warunków

lub kryteriów wymaganych do wydania zezwolenia, oraz gdy organ Służby Celnej uzna

ich przeprowadzenie za zasadne.

Art. 61c.

1.

Posiadacz zezwolenia jest obowiązany do

1)

zarządzania ryzykiem związanym z działalnością gospodarczą objętą zezwoleniem w sposób

zapewniający spełnianie warunków lub kryteriów uznanych przez organ Służby Celnej

za spełnione w postępowaniu audytowym lub określonych w zezwoleniu;

2)

przedstawiania, w terminach określonych przez organ Służby Celnej, informacji dotyczących

sposobu zarządzania ryzykiem działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;

3)

udostępniania dokumentacji związanej z działalnością gospodarczą objętą zezwoleniem.

2.

Posiadacz zezwolenia jest uprawniony do zgłaszania uwag do wyników monitorowania przeprowadzonego

przez organ Służby Celnej.

Art. 61d.

Do monitorowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 32, art. 33, art. 34 ust. 1

pkt 1 i ust. 2, art. 58 ust. 2, 4-6 oraz art. 63.

Art. 61e.

W przypadku niewykonania przez posiadacza zezwolenia zaleceń, o których mowa w art.

58 ust. 5, organ Służby Celnej wszczyna postępowanie audytowe.

Art. 61f.

Czynności monitorowania dokumentuje się w formie pisemnej. Dokumentacja obejmuje informacje

o spełnieniu lub niespełnieniu danego warunku lub kryterium przez posiadacza zezwolenia,

jak również zalecenia dotyczące konieczności podjęcia przez niego działań w celu zapewnienia

ich spełniania oraz informacje o niewykonaniu zaleceń.

Art. 61g.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób przeprowadzania czynności monitorowania,

2)

rodzaj i wzory dokumentów stosowanych w toku monitorowania

- uwzględniając potrzebę ujednolicenia monitorowania przez organy Służby Celnej, zapewnienia

rzetelności informacji gromadzonych w toku monitorowania oraz ujednolicenia dokumentów

stosowanych przez organy Służby Celnej.

”

;

18)

w art. 62 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisy art. 58-61 i art. 63 stosuje się odpowiednio w przypadku wszczęcia przez

organ Służby Celnej, na wniosek podmiotu lub z urzędu, postępowania audytowego po

wydaniu zezwolenia.

”

;

19)

w art. 64 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przed rozpoczęciem działalności przesyła właściwemu

organowi Służby Celnej zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności, a

w przypadku wznowienia działalności po przerwie dłuższej niż 3 miesiące - zgłoszenie

dotyczące wznowienia tej działalności.

”

;

20)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio art. 12,

art. 18b i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 256, art. 262

i art. 263.

2.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do wykonywania czynności monitorowania

stosuje się przepisy art. 12, art. 18b oraz rozdziałów 1, 3, 5, 6, 9-11, 14, 16 i

23 działu IV Ordynacji podatkowej.

”

;

21)

w art. 74 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przedsiębiorcy świadczący usługi pocztowe na podstawie ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe są obowiązani do udostępniania danych określonych w ust. 1 funkcjonariuszowi wskazanemu

we wniosku organu Służby Celnej.

”

;

22)

w art. 88 ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Funkcjonariusz służby stałej, po uzyskaniu pisemnej zgody kierownika urzędu, może

ubiegać się o pracę w instytucjach Unii Europejskiej, jednostkach utworzonych przez

Unię Europejską lub organizacjach międzynarodowych.

2.

Funkcjonariusza, którego kandydatura została zaakceptowana przez instytucję Unii Europejskiej,

jednostkę utworzoną przez Unię Europejską lub organizację międzynarodową, kierownik

urzędu oddelegowuje do pracy w tej instytucji, jednostce lub organizacji. Oddelegowanie

funkcjonariusza następuje po uzyskaniu pisemnej informacji o zaakceptowaniu jego kandydatury

przez instytucję Unii Europejskiej, jednostkę utworzoną przez Unię Europejską lub

organizację międzynarodową.

3.

Oddelegowanie następuje na czas wykonywania pracy. W trakcie oddelegowania funkcjonariuszowi

przysługują świadczenia wynikające z ustawy, z wyjątkiem prawa do urlopów określonych

w art. 138, chyba że instytucja Unii Europejskiej, jednostka utworzona przez Unię

Europejską lub organizacja międzynarodowa nie zapewniła oddelegowanemu funkcjonariuszowi

prawa do urlopu wypoczynkowego.

4.

Wzajemne prawa i obowiązki funkcjonariusza i instytucji Unii Europejskiej lub jednostki

utworzonej przez Unię Europejską lub organizacji międzynarodowej, do której funkcjonariusz

został oddelegowany, określają przepisy obowiązujące w tej instytucji, jednostce lub

organizacji.

”

;

23)

po art. 89 dodaje się art. 89a w brzmieniu

„

Art. 89a.

1.

Szef Służby Celnej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

może oddelegować funkcjonariusza, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, do pełnienia

służby na terytorium innego państwa w celu wykonania określonych zadań zleconych przez

Szefa Służby Celnej. Przepis art. 91 stosuje się odpowiednio.

2.

Funkcjonariuszowi oddelegowanemu do pełnienia służby na terytorium innego państwa

w trakcie oddelegowania przysługują świadczenia wynikające z ustawy oraz

1)

związane z rozpoczęciem i zakończeniem służby na terytorium innego państwa, w drodze

do kraju lub innego państwa w celu załatwienia spraw służbowych

a)

diety na pokrycie kosztów wyżywienia,

b)

zwrot kosztów przejazdu,

c)

zwrot kosztów noclegu,

d)

zwrot kosztów przewozu bagażu;

2)

ryczałt na pokrycie kosztów wyżywienia i zakwaterowania w miejscu pełnienia służby

na terytorium innego państwa;

3)

zwrot udokumentowanych kosztów niezbędnego leczenia poniesionych na terytorium innego

państwa, z wyłączeniem kosztów zakupu leków, których nabycie za granicą nie było konieczne,

kosztów zabiegów chirurgii plastycznej i kosmetycznych oraz kosztów nabycia protez

ortopedycznych, dentystycznych lub okularów, z zastrzeżeniem ust. 4;

4)

zwrot kosztów rozmów telefonicznych.

3.

Do należności, o których mowa w ust. 2 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy w sprawie

należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

4.

Zwrot kosztów leczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz

jest uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów, do leczenia za granicą lub gdy

koszty jego leczenia są finansowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia.

5.

W razie śmierci funkcjonariusza oddelegowanego na terytorium innego państwa koszt

transportu jego zwłok do kraju pokrywa Służba Celna.

”

;

24)

art. 90 otrzymuje brzmienie

„

Art. 90.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość przyznawanych świadczeń, o których mowa w art. 89a, uwzględniając koszty

związane z pełnieniem służby przez funkcjonariusza na terytorium innego państwa.

”

;

25)

w art. 96

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W terminie 30 dni od dnia zniesienia jednostki organizacyjnej kierownik urzędu, o

którym mowa w ust. 1, proponuje funkcjonariuszowi warunki pełnienia służby, uwzględniające

jego kwalifikacje i doświadczenie, oraz wskazuje termin - nie krótszy niż 14 dni -

do którego funkcjonariusz może złożyć oświadczenie o przyjęciu bądź odmowie przyjęcia

proponowanych warunków.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku złożenia oświadczenia o przyjęciu proponowanych warunków, w terminie 30

dni od dnia złożenia tego oświadczenia, kierownik urzędu wydaje decyzję określającą

warunki pełnienia służby, z tym że przez okres 6 miesięcy od dnia wydania decyzji

funkcjonariuszowi przysługuje uposażenie nie niższe od dotychczasowego.

”

;

26)

w art. 102 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Badaniu psychofizjologicznemu może zostać poddany także funkcjonariusz pełniący służbę

w oddziale celnym granicznym oraz funkcjonariusz przewidziany do takiej służby.

”

;

27)

w art. 103 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W razie wniesienia przeciwko funkcjonariuszowi aktu oskarżenia określonego w art. 55 § 1 Kodeksu postępowania karnego przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

28)

w art. 104 w ust. 1

a)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, o którym mowa w art. 29a ust. 1,

3 i 4 oraz art. 86 ust. 2 i 5;

”

,

b)

pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11)

trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pełnienia służby na zajmowanym

stanowisku, stwierdzonej przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

a w przypadku funkcjonariuszy wykonujących zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1

pkt 4-6 - przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,

jeżeli nie ma możliwości pełnienia służby przez funkcjonariusza na innym stanowisku

odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych albo gdy funkcjonariusz

odmawia przejścia na inne stanowisko;

12)

niezgłoszenia się do służby w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu oddelegowania,

o którym mowa w art. 88, art. 89 i art. 89a.

”

;

29)

w art. 105

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i w tym ust.

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

powołania do innej służby państwowej, objęcia funkcji z wyboru w organach wykonawczych

samorządu terytorialnego, podjęcia pracy w instytucji Unii Europejskiej, jednostce

utworzonej przez Unię Europejską lub organizacji międzynarodowej;

”

,

-

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

130 ust. 3, lub niepoddania się im, a także w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację, o której mowa w art. 130 ust. 4, chyba że skierowanie

do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek funkcjonariusza;

”

,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w odniesieniu do funkcjonariusza oddelegowanego

na podstawie art. 88 ust. 2.

”

;

30)

użyte w art. 105a w ust. 1 i 2, w art. 107 w ust. 1, w art. 120 w ust. 5, w art. 132

w ust. 2 i w art. 155 w ust. 4 wyrazy „art. 105” zastępuje się wyrazami „art. 105 ust. 1”;

31)

w art. 106 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w przypadku niezgłoszenia się funkcjonariusza do służby - z upływem 7 dni od dnia

a)

doręczenia decyzji o uchyleniu decyzji o zwolnieniu ze służby albo

b)

doręczenia decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby, albo

c)

doręczenia prawomocnego wyroku sądu uchylającego decyzję o zwolnieniu ze służby albo

orzeczenie dyscyplinarne o wydaleniu ze służby.

”

;

32)

w art. 108

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Okres pozostawania poza służbą, z zastrzeżeniem ust. 5, wlicza się do okresu służby,

od którego zależą uprawnienia i świadczenia należne funkcjonariuszowi.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Za okres pozostawania poza służbą funkcjonariuszowi nie przysługuje prawo do urlopów,

o których mowa w art. 138.

”

;

33)

po art. 109 dodaje się art. 109a w brzmieniu

„

Art. 109a.

1.

Kierownik urzędu, na wniosek funkcjonariusza zwolnionego ze służby w związku z powołaniem

do innej służby państwowej, objęciem funkcji z wyboru w organach wykonawczych samorządu

terytorialnego, podjęciem pracy w instytucji Unii Europejskiej, jednostce utworzonej

przez Unię Europejską lub organizacji międzynarodowej, po zakończeniu pracy w tej

instytucji, jednostce lub organizacji przywraca do służby tego funkcjonariusza.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz powinien złożyć w terminie 7 dni od

dnia zakończenia pracy w instytucjach, jednostkach lub organizacjach, o których mowa

w ust. 1.

3.

Przepisy art. 108 ust. 1, 2, 4 i 5 oraz art. 109 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

34)

w art. 112

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Dla celów rozliczania czasu służby

1)

przez dobę - należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której funkcjonariusz

rozpoczyna służbę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby;

2)

przez tydzień - należy rozumieć 7 kolejnych dni, poczynając od pierwszego dnia okresu

rozliczeniowego.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Funkcjonariuszowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego

odpoczynku, z zastrzeżeniem ust. 4. Przepisu nie stosuje się do funkcjonariusza pełniącego

służbę w składzie załogi jednostki pływającej Służby Celnej, o którym mowa w ust.

10a-10d.

”

,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

W przypadku gdy pełnienie służby w przedłużonym czasie służby skutkuje skróceniem

dobowego okresu nieprzerwanego odpoczynku, o którym mowa w ust. 6, funkcjonariuszowi

przysługuje w następnej dobie dodatkowy czas na odpoczynek w wymiarze zapewniającym

wyrównanie przysługującego mu okresu nieprzerwanego odpoczynku dobowego. Przepis ust.

6 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

”

,

d)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Funkcjonariuszowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego

odpoczynku, z wyłączeniem funkcjonariusza pełniącego służbę w składzie załogi jednostki

pływającej Służby Celnej, o którym mowa w ust. 10a-10d.

”

,

e)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a-10d w brzmieniu

„

10a.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza pełniącego służbę w składzie załogi jednostki

pływającej Służby Celnej może wynieść 24 godziny lub dłużej.

10b.

Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w składzie załogi jednostki pływającej Służby

Celnej przez okres 24 godzin lub dłuższy przysługuje co najmniej 8 godzin odpoczynku

w ciągu doby.

10c.

Po zakończeniu służby w składzie załogi jednostki pływającej Służby Celnej funkcjonariuszowi

udziela się czasu na odpoczynek w wymiarze nie mniejszym niż czas służby pełnionej

w składzie załogi.

10d.

Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w składzie załogi jednostki pływającej Służby

Celnej przysługuje za każdy tydzień minimalny okres nieprzerwanego odpoczynku w wymiarze

24 godzin, wykorzystywany w dwutygodniowym okresie rozliczeniowym.

”

;

35)

w art. 113 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Na stanowiska głównego księgowego, audytora wewnętrznego i radcy prawnego nie powołuje

się funkcjonariusza.

”

;

36)

po art. 125 dodaje się art. 125a w brzmieniu

„

Art. 125a.

1.

Funkcjonariusz w czasie pełnienia służby w oddziałach celnych granicznych lub wyodrębnionych

komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 66 ust. 3, nie może posiadać ani

korzystać z prywatnych przenośnych urządzeń służących do komunikacji elektronicznej,

które umożliwiają indywidualne porozumiewanie się na odległość, z wyjątkiem urządzeń,

których posiadanie funkcjonariusz zgłosił przed każdym rozpoczęciem służby zgodnie

z obowiązującym go rozkładem czasu służby, podając równocześnie dane identyfikujące

to urządzenie.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres danych identyfikujących urządzenie, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze

zapewnienie możliwości ustalenia funkcjonariusza zgłaszającego urządzenie.

”

;

37)

art. 126 otrzymuje brzmienie

„

Art. 126.

Małżonkowie oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia

włącznie albo powinowactwa pierwszego stopnia, a także osoby prowadzące wspólne gospodarstwo

domowe nie mogą pełnić służby albo być zatrudnione w jednostkach organizacyjnych,

jeżeli powstałby między tymi osobami stosunek podległości służbowej.

”

;

38)

po art. 126 dodaje się art. 126a w brzmieniu

„

Art. 126a.

1.

Funkcjonariusze oraz członkowie korpusu służby cywilnej i pracownicy odpowiednio pełniący

służbę albo zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych są obowiązani do złożenia kierownikowi

urzędu pisemnej informacji o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 126.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności imię i nazwisko

składającego informację, imię i nazwisko funkcjonariusza, członka korpusu służby cywilnej

albo pracownika będącego jego małżonkiem, osobą pozostającą z nim w stosunku pokrewieństwa,

powinowactwa albo osobą prowadzącą z nim wspólne gospodarstwo domowe.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, należy złożyć bezzwłocznie po zaistnieniu przesłanek

powodujących powstanie obowiązku złożenia tej informacji albo uzyskaniu wiedzy uzasadniającej

złożenie takiej informacji.

4.

Do informacji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 123 ust. 4, 5 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji, o której mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniami, uwzględniając zakres

danych objętych informacją.

”

;

39)

po art. 127 dodaje się art. 127a w brzmieniu

„

Art. 127a.

Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy.

”

;

40)

art. 130 otrzymuje brzmienie

„

Art. 130.

1.

O zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do pełnienia służby na stanowisku,

na którym są wykonywane zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6, orzekają

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, o których

mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

(Dz. U. poz. 1822).

2.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 1

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej

do pełnienia służby na stanowisku, na którym są wykonywane zadania, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 4-6;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

3.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

o której mowa w ust. 1, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i

dodatkowym.

4.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyrazi na to zgodę.

5.

Skierowanie do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 1, wydaje kierownik urzędu,

w którym funkcjonariusz pełni służbę.

6.

Koszty zleconych badań są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

7.

W sprawach dotyczących ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby

na stanowisku, na którym są wykonywane zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

4-6, oraz do sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego stosuje się

odpowiednio przepisy działu II rozdziałów 1 i 4 oraz działów III i IV ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.

o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób i ułomności wraz

z kategoriami zdolności do pełnienia służby na stanowisku, na którym są wykonywane

zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6, na podstawie którego jest wydawane

orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności funkcjonariusza do pełnienia

służby na tym stanowisku, uwzględniając potrzebę ustalenia w toku badania przez komisję

lekarską, o której mowa w ust. 1, przydatności i predyspozycji do służby z uwagi na

charakter i warunki pełnienia tej służby.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza skierowania

funkcjonariusza do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę

zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza

do pełnienia służby na stanowisku, na którym są wykonywane zadania, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 4-6.

”

;

41)

w art. 131

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Umundurowanie, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz otrzymuje do bezpłatnego korzystania.

Składniki umundurowania są wyceniane w sposób bezwalutowy poprzez przypisanie im odpowiedniej

liczby punktów przeliczeniowych. W przypadkach zwolnienia ze służby z przyczyn, o

których mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2-10 i 12 oraz art. 105 ust. 1 pkt 1, 2 i 5-10,

funkcjonariusz jest obowiązany do zwrotu równowartości pieniężnej składników umundurowania,

z wyłączeniem zwolnienia funkcjonariusza na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 10 w związku

z przejściem na emeryturę albo rentę.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory, kolory oraz rodzaje umundurowania,

2)

wzory, kolory oraz rodzaje oznaczeń stopni służbowych i znaków identyfikacji osobistej

funkcjonariuszy,

3)

przypisanie składnikom umundurowania liczby punktów przeliczeniowych,

4)

tryb przydziału składników umundurowania,

5)

wykaz składników umundurowania, za które przysługuje równoważnik pieniężny, oraz wysokość

tego równoważnika,

6)

warunki przyznawania równoważnika pieniężnego w zamian za składniki umundurowania

oraz za okresowe czyszczenie umundurowania,

7)

sposób noszenia poszczególnych rodzajów umundurowania, oznaczeń stopni służbowych

oraz znaków identyfikacji osobistej funkcjonariuszy,

8)

przypadki, w których funkcjonariusz może zostać zwolniony z obowiązku wykonywania

obowiązków służbowych w umundurowaniu,

9)

wartość punktu przeliczeniowego

- uwzględniając we wzorach umundurowania wizerunek orła białego ustalony dla godła

państwowego oraz biorąc pod uwagę zastosowanie określonego rodzaju umundurowania funkcjonariusza

do realizowanych przez niego zadań.

”

;

42)

w art. 152 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W przypadku urlopów, o których mowa w art. 138 ust. 1, 4 i 6, art. 139 i art. 141

ust. 1 pkt 2, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne należne

na zajmowanym stanowisku służbowym.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku

1)

niezdolności do służby z przyczyn uprawniających do świadczeń określonych w przepisach

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

przez okres określony w tych przepisach, z wyjątkiem przyczyn uprawniających do zasiłków

chorobowego i opiekuńczego;

2)

zwolnienia funkcjonariusza od pełnienia służby, w przypadkach określonych w przepisach

prawa pracy dotyczących udzielania pracownikom zwolnień od pracy, za które pracownik

zachowuje prawo do wynagrodzenia.

”

;

43)

po art. 152a dodaje się art. 152b-152i w brzmieniu

„

Art. 152b.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje uposażenie

chorobowe.

2.

Podstawę obliczenia uposażenia chorobowego stanowi uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem

za wieloletnią służbę, dodatkiem za stopień służbowy, dodatkiem funkcyjnym na stanowisku

kierowniczym lub samodzielnym oraz dodatkiem za opiekę nad psem służbowym, przysługujące

funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

3.

Przy obliczaniu uposażenia chorobowego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim

przyjmuje się, że uposażenie chorobowe za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim

stanowi 1/30 uposażenia chorobowego, którego wysokość określa art. 152d.

Art. 152c.

1.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, przez który funkcjonariusz jest zwolniony od

pełnienia służby z powodu

1)

choroby i innych przyczyn niezdolności do służby traktowanych na równi z niezdolnością

do służby z powodu choroby, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159), innych niż określone w pkt 6 i 7;

2)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka, dzieckiem

przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia

przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

zaistnienia przyczyn, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

b)

porodu lub choroby małżonka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba

uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym wykonującym

działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania opieki;

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów;

6)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby;

7)

choroby przypadającej w czasie ciąży.

2.

Zwolnienie od pełnienia służby w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przysługuje

przez okres nie dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 4 - przez okres nie dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym

okresy te łącznie nie mogą przekroczyć 60 dni w roku kalendarzowym.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

Art. 152d.

1.

Funkcjonariusz otrzymuje uposażenie chorobowe w wysokości 80% podstawy, o której mowa

w art. 152b ust. 2, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodów, o których

mowa w art. 152c ust. 1 pkt 1-4.

2.

Funkcjonariusz otrzymuje uposażenie chorobowe w wysokości 100% podstawy, o której

mowa w art. 152b ust. 2, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodów,

o których mowa w art. 152c ust. 1 pkt 5, 6 i 7.

3.

Prawo do uposażenia chorobowego w wysokości 100% podstawy, o której mowa w art. 152b

ust. 2, przysługuje również, gdy zwolnienie od pełnienia służby zostało spowodowane

przez inną osobę w wyniku popełnienia przez nią umyślnego czynu zabronionego w związku

z pełnioną służbą przez funkcjonariusza, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ.

Art. 152e.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się na podstawie zaświadczenia

lekarskiego wystawionego zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów dokumentuje

zaświadczenie wystawione przez lekarza na zwykłym druku, zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

dokumentem stanowiącym podstawę usprawiedliwienia nieobecności w służbie z powodu

okoliczności określonych

a)

w art. 152c ust. 1 pkt 2 lit. a - jest pisemne oświadczenie funkcjonariusza,

b)

w art. 152c ust. 1 pkt 2 lit. b i c - jest zaświadczenie lekarskie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku;

3)

dokumentem stanowiącym podstawę usprawiedliwienia nieobecności w służbie w przypadku,

o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jest decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć kierownikowi urzędu zaświadczenie lekarskie

lub decyzję, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

3.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć kierownikowi urzędu oświadczenie o wystąpieniu

okoliczności, o których mowa w art. 152c ust. 1 pkt 2 lit. a, w terminie 7 dni od

dnia ich zaistnienia.

4.

Niedopełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 2 i 3, skutkuje uznaniem nieobecności

w służbie za nieusprawiedliwioną, chyba że niedostarczenie zaświadczenia, decyzji

lub oświadczenia w terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od funkcjonariusza.

Art. 152f.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a,

mogą podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

kierownik urzędu - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego i

spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia chorobowego za okres od tej daty do końca zwolnienia.

4.

Funkcjonariusz traci prawo do uposażenia chorobowego za cały okres zwolnienia, jeżeli

w wyniku kontroli zostanie ustalone

1)

że oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a, zostało

złożone niezgodnie z prawdą;

2)

nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego;

3)

że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane.

5.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

6.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit.

a, polega na ustaleniu, czy zaistniały przyczyny, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

7.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a, przeprowadza osoba upoważniona przez

kierownika urzędu.

8.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca, o której mowa w ust. 7, sporządza protokół, w którym podaje, na czym

polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.

9.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca,

o której mowa w ust. 7, sporządza protokół.

10.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi. Funkcjonariusz może wnieść do niego uwagi.

Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

11.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole oraz uwag, o których mowa w ust. 10, kierownik

urzędu stwierdza utratę prawa do uposażenia chorobowego za okres, o którym mowa w

ust. 4 pkt 1 lub 2. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zawiadomienia kierownika

urzędu przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

12.

W przypadku stwierdzenia utraty prawa do uposażenia, o którym mowa w ust. 11, funkcjonariusz

może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do kierownika urzędu w terminie

14 dni od dnia zapoznania się z tym stwierdzeniem.

13.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

14.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 13

1)

pkt 1, zachodzi podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane - kierownik

urzędu występuje do lekarza, który wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie

sprawy;

2)

pkt 2, zachodzi podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie wydane zostało niezgodnie

z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich - kierownik

urzędu występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 152g.

1.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie uposażenia.

2.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

3.

W przypadkach, o których mowa w art. 152f ust. 3 i 4, przepisy ust. 1 i 2 stosuje

się odpowiednio.

Art. 152h.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się na fundusz nagród za szczególne

osiągnięcia w Służbie Celnej, utworzony na podstawie art. 142 ust. 2.

Art. 152i.

W zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do usprawiedliwiania nieobecności w służbie

oraz udzielania funkcjonariuszom zwolnień od pełnienia służby stosuje się odpowiednio

przepisy prawa pracy dotyczące sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz

udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

”

;

44)

w art. 154 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby w związku z przejściem na emeryturę albo rentę

z tytułu niezdolności do służby przysługuje prawo do nagrody jubileuszowej przed upływem

okresu służby wymaganego do nabycia tego prawa, jeżeli w dniu zwolnienia ze służby

do wymaganego okresu służby brakuje nie więcej niż 12 miesięcy.

”

;

45)

w art. 155

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda

roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

Nagroda roczna przysługuje, jeżeli funkcjonariusz w danym roku kalendarzowym pełnił

służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Okresy służby krótsze od

miesiąca kalendarzowego sumuje się, przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny

miesiąc kalendarzowy.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Pełnienie służby przez co najmniej 6 miesięcy warunkujących nabycie prawa do nagrody

rocznej nie jest wymagane, w przypadku gdy funkcjonariusz w danym roku kalendarzowym

korzystał

1)

z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu

na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego;

2)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z przyczyn, o których mowa w art. 185 § 2 lub art. 188 Kodeksu pracy;

3)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się dziecka, zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 298;

4)

ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania

opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

”

,

c)

w ust. 3

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

korzystania przez funkcjonariusza z urlopu bezpłatnego;

”

,

-

uchyla się pkt 2,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

zawieszenia funkcjonariusza w pełnieniu obowiązków służbowych w przypadkach, o których

mowa w art. 103, chyba że

1)

w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariusz został uniewinniony albo takie postępowanie

zostało umorzone wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia

czynu;

2)

w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym funkcjonariusz został uniewinniony albo

takie postępowanie zostało umorzone ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1, 2 i 6 Kodeksu postępowania karnego.

”

,

e)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a i 8b w brzmieniu

„

8a.

W przypadku pełnienia przez funkcjonariusza w roku kalendarzowym służby w różnych

jednostkach organizacyjnych nagrodę roczną za cały okres służby w danym roku kalendarzowym

wypłaca jednostka, w której funkcjonariusz pełni służbę w dniu wypłaty nagrody.

8b.

Nagrodę roczną wypłaca się do dnia 31 marca roku następującego po roku, za który przysługuje

nagroda.

”

,

f)

uchyla się ust. 9;

46)

w art. 159 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku zagranicznych podróży służbowych realizowanych w ramach programów lub

projektów Unii Europejskiej stosuje się odpowiednio rozwiązania przewidziane w tych

programach lub projektach.

”

;

47)

art. 164 otrzymuje brzmienie

„

Art. 164.

1.

W przypadku śmierci funkcjonariusza małżonkowi lub jego dzieciom uprawnionym do renty

rodzinnej na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

przysługuje odprawa pośmiertna.

2.

W przypadku braku osób, o których mowa w ust. 1, odprawa pośmiertna przysługuje dorosłym

dzieciom zmarłego funkcjonariusza, dzieciom przysposobionym i dzieciom przyjętym na

wychowanie przez zmarłego funkcjonariusza.

3.

W przypadku braku osób, o których mowa w ust. 1 i 2, odprawa pośmiertna przysługuje

rodzicom funkcjonariusza.

4.

Małżonek rozwiedziony oraz małżonek pozostający w separacji nie są uprawnieni do otrzymania

odprawy pośmiertnej.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do

1)

uposażenia należnego za okres do dnia wygaśnięcia stosunku służbowego,

2)

ekwiwalentu za przysługujący do dnia wygaśnięcia stosunku służbowego urlop wypoczynkowy,

nie więcej niż za ostatnie 3 lata,

3)

uposażenia za przedłużony czas służby, o którym mowa w art. 112 ust. 9,

4)

nagrody jubileuszowej, o której mowa w art. 154,

5)

nagrody rocznej, o której mowa w art. 155

- o ile nie zostały wypłacone funkcjonariuszowi.

6.

Wysokość odprawy pośmiertnej ustala się zgodnie z zasadami określonymi w art. 163

ust. 1-3.

7.

Odprawę pośmiertną oraz świadczenia określone w ust. 5 dzieli się w częściach równych

pomiędzy wszystkich uprawnionych.

8.

W przypadku nieujawnienia osób, o których mowa w ust. 1-3, świadczenia określone w

ust. 1 i 5 wchodzą w skład masy spadkowej.

9.

Dokumentem uprawniającym do wypłaty odprawy pośmiertnej oraz świadczeń, o których

mowa w ust. 5, jest zupełny akt zgonu.

”

;

48)

w art. 166 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

stosowanie mobbingu w rozumieniu art. 94³ § 2 Kodeksu pracy.

”

;

49)

w art. 168

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Notatkę, o której mowa w ust. 1, włącza się do akt osobowych i podlega ona zniszczeniu

po upływie 6 miesięcy od dnia przeprowadzenia rozmowy dyscyplinującej.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Na wniosek sprawcy przewinienia dyscyplinarnego zniszczenie notatki, o której mowa

w ust. 1, może nastąpić po upływie 3 miesięcy od dnia przeprowadzenia rozmowy dyscyplinującej.

”

;

50)

w art. 188 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku wydania decyzji o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych

na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub

równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej,

określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej

bądź zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych, funkcjonariusz może, w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

”

.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

ust. 1c otrzymuje brzmienie

„

1c.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje kontrolę prawidłowości wykonywania

zadań należących do zakresu działania dyrektorów izb skarbowych i naczelników urzędów

skarbowych oraz kontrolę urzędów obsługujących te organy, a także kontrolę przestrzegania

zasad etyki zawodowej oraz bezstronności i obiektywizmu działania pracowników izb

skarbowych.

”

,

b)

uchyla się ust. 1d,

c)

uchyla się ust. 3,

d)

w ust. 6

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do zadań naczelników urzędów skarbowych należy

”

,

-

po pkt 7a dodaje się pkt 7b i 7c w brzmieniu

„

7b)

dysponowanie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach bankowych urzędu obsługującego

naczelnika urzędu skarbowego;

7c)

wspieranie podatników w prawidłowym wypełnianiu przez nich obowiązków podatkowych;

”

,

e)

w ust. 6a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do zadań urzędów skarbowych należy

”

,

f)

po ust. 6a dodaje się ust. 6b w brzmieniu

„

6b.

Kontrolę, o której mowa w ust. 6 pkt 3, przeprowadza się na podstawie analizy ryzyka

rozumianego jako prawdopodobieństwo wystąpienia naruszenia przepisów prawa. Kontrole

mogą być również przeprowadzane niezależnie od rezultatów analizy ryzyka, o ile mają

one charakter losowy.

”

,

g)

w ust. 7

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do zadań dyrektorów izb skarbowych należy

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

zarządzanie ryzykiem zewnętrznym, w tym identyfikowanie obszarów zagrożeń mogących

mieć wpływ na prawidłowość wypełniania obowiązków podatkowych;

”

,

h)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7c w brzmieniu

„

7a.

Naczelnik urzędu skarbowego wykonuje zadania przy pomocy urzędu skarbowego, a dyrektor

izby skarbowej przy pomocy izby skarbowej.

7b.

W sprawach organizacyjno-finansowych, w tym z zakresu prawa pracy, izba skarbowa wraz

z podległymi urzędami skarbowymi stanowi jednostkę organizacyjną, której kierownikiem

jest dyrektor izby skarbowej.

7c.

Dyrektor izby skarbowej, realizując zadanie, o którym mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1a,

może wykorzystywać dane, którymi dysponują naczelnicy urzędów skarbowych, z uwzględnieniem

przepisów regulujących dostęp do danych stanowiących tajemnicę prawnie chronioną.

”

;

2)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Pracownicy izb skarbowych realizujący w urzędach skarbowych zadania w zakresie określonym

w art. 5 ust. 6 i 6a oraz w innych sprawach należących do kompetencji naczelnika urzędu

skarbowego na podstawie przepisów odrębnych podlegają naczelnikom tych urzędów.

2.

Dyrektorzy izb skarbowych nie mogą wydawać poleceń pracownikom tych izb w indywidualnych

sprawach w zakresie realizowanych zadań określonych w art. 5 ust. 6 i 6a oraz w innych

sprawach należących do kompetencji naczelnika urzędu skarbowego na podstawie przepisów

odrębnych.

3.

W przypadku spraw organizacyjno-finansowych z zakresu prawa pracy, w odniesieniu do

pracownika izby skarbowej wykonującego zadania określone w art. 5 ust. 6 i 6a oraz

w innych sprawach należących do kompetencji naczelnika urzędu skarbowego na podstawie

przepisów odrębnych, jest wymagane uzyskanie stanowiska naczelnika urzędu skarbowego,

któremu podlega ten pracownik, w przypadku

1)

zmiany warunków pracy i płacy;

2)

rozwiązania stosunku pracy;

3)

przeniesienia do innego urzędu w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1111 i 1199).

4.

Stanowisko naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 3, jest wiążące dla

pracodawcy.

”

;

3)

w art. 8b w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Pracownicy izb skarbowych będący pracownikami służby cywilnej są obowiązani składać

corocznie, w terminie do 15 maja, oświadczenie majątkowe.

”

.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183 i 1195) art. 268a otrzymuje brzmienie

„

Art. 268a.

Organ administracji publicznej może upoważniać, w formie pisemnej, pracowników obsługujących

ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności

do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

”

.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 oraz z 2015 r. poz. 87) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1a

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

egzekutorze - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny, uprawnionego

do dokonywania czynności egzekucyjnych;

”

,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

poborcy skarbowym - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny,

uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych w egzekucji obowiązku o charakterze

pieniężnym;

”

;

2)

w art. 5 w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego

decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celnego

zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo informacji o dopłatach,

z wydanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej

decyzji w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od wydobycia niektórych kopalin

- właściwy dyrektor izby celnej.

”

;

3)

w art. 107 w § 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

pracownicy obsługujący organ egzekucyjny, ich małżonkowie i dzieci, a jeżeli w danej

miejscowości jest więcej organów egzekucyjnych - także pracownicy tych innych organów;

”

;

4)

w art. 111d w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

pracownicy obsługujący organ egzekucyjny;

”

.

W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

(Dz. U. z 2015 r. poz. 86) w art. 18 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wpłacić pobrany podatek na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę płatnika wykonuje swoje zadania,

w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek,

a także przekazać w tym terminie deklarację o wysokości pobranego i wpłaconego przez

płatnika podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru, wraz z informacją o kwocie

podatku należnego poszczególnym gminom;

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5a pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

urzędzie skarbowym - oznacza to urząd skarbowy, przy pomocy którego odpowiednio właściwy

dla podatnika lub płatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

”

;

2)

w art. 34

a)

w ust. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Organy rentowe są obowiązane, w terminie do końca lutego, po upływie roku podatkowego,

sporządzić i przekazać roczne obliczenie podatku, według ustalonego wzoru, podatnikom

uzyskującym dochód z emerytur i rent, rent strukturalnych, rent socjalnych, świadczeń

przedemerytalnych, zasiłków przedemerytalnych i nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych

oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego właściwy według miejsca zamieszkania

podatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika,

o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego właściwy

w sprawach opodatkowania osób zagranicznych naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje

zadania; obowiązek ten nie dotyczy podatników

”

,

b)

w ust. 8 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy organ rentowy nie jest obowiązany do dokonania rocznego obliczenia

podatku, o którym mowa w ust. 7, sporządza w terminie do końca lutego, po upływie

roku podatkowego, imienną informację o wysokości uzyskanego dochodu, według ustalonego

wzoru, i w tym samym terminie przekazuje podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika

wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,

urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach

opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

”

,

c)

w ust. 12 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika wykonuje swoje zadania,

łącznie z zaliczkami za te miesiące.

”

;

3)

w art. 35 ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Płatnicy stypendiów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40b, są obowiązani w terminie

do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust.

4, sporządzić informację o wysokości wypłaconego stypendium, według ustalonego wzoru,

i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania,

z zastrzeżeniem art. 37.

”

;

4)

w art. 37

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Roczne obliczenie podatku, o którym mowa w ust. 1, płatnicy sporządzają w terminie

do końca lutego po upływie roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, i w

tym samym terminie przesyłają podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje

swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi

skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

”

,

b)

w ust. 4 zdanie czwarte otrzymuje brzmienie

„

Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego łącznie z zaliczkami

za te miesiące.

”

;

5)

w art. 38

a)

w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust.

2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy

którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika

wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby

bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których

mowa w art. 31 i art. 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy

którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika

wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby

bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację,

według ustalonego wzoru.

”

;

6)

w art. 39

a)

w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem

art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku

gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przesłać podatnikowi i

urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według

miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o

którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu

skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania,

imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5.

”

,

b)

ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, art. 33 i art.

35, zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy na pisemny wniosek podatnika,

w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, są obowiązani do sporządzenia i przekazania

podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego

właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, lub urzędowi

skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust.

1, z zastrzeżeniem ust. 5.

3.

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne

oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie

do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust.

4, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu

skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania,

a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym

mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone według ustalonego wzoru.

4.

Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, w związku z zamiarem

opuszczenia przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot, o którym mowa

w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia

i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu

skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania,

informacji, o której mowa w ust. 3.

”

;

7)

w art. 42

a)

ust. 1-2 otrzymują brzmienie

„

1.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek

oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika

wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby

bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże

w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których

mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego,

przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

1a.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których

mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania,

a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia

działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego

wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust.

2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

2.

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem

art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom,

o których mowa

1)

w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych

właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje

o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego

wzoru;

2)

w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych

właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania - imienne

informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym

sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie

14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania

podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej

informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2.

”

;

8)

art. 42a otrzymuje brzmienie

„

Art. 42a.

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne

oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty

należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów)

wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na

podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie

są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego,

są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów

i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba

ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania,

a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych wykonuje swoje zadania.

”

;

9)

w art. 42c w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach

opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, za pomocą środków komunikacji

elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

”

;

10)

w art. 42e ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Kwoty pobranych zaliczek na podatek płatnik przekazuje w terminie do 20 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego,

przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania

płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według

siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

5.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnik jest obowiązany

przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie

jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik

nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru. Przepis art. 38

ust. 1b stosuje się odpowiednio.

6.

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem

art. 45ba ust. 4, płatnik jest obowiązany przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu,

przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania

podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3

ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje

sporządzone według ustalonego wzoru.

”

;

11)

w art. 44

a)

ust. 1f otrzymuje brzmienie

„

1f.

Miesięczne zaliczki obliczone w sposób określony w ust. 1c i 1e podatnik jest obowiązany

wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, w terminie do 20 dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym uzyskał dochód, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania

podatkowego.

”

,

b)

ust. 3f otrzymuje brzmienie

„

3f.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art.

30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości

różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym

zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem

art. 27b.

”

,

c)

ust. 3h otrzymuje brzmienie

„

3h.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3f, będący małymi podatnikami oraz podatnicy rozpoczynający

prowadzenie działalności gospodarczej mogą wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki

kwartalne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od

początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie

kwartały, z uwzględnieniem art. 27b. Przepis art. 22k ust. 11 stosuje się odpowiednio.

”

;

12)

w art. 45

a)

ust. 1b i 1c otrzymują brzmienie

„

1b.

Urzędem skarbowym, o którym mowa w ust. 1-1aa, jest urząd skarbowy, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim

dniu roku podatkowego wykonuje swoje zadania, a gdy zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej ustało przed tym dniem - urząd skarbowy, przy pomocy którego naczelnik urzędu

skarbowego właściwy według ostatniego miejsca zamieszkania na jej terytorium wykonuje

swoje zadania, z zastrzeżeniem ust. 1c.

1c.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędem skarbowym, o którym

mowa w ust. 1 i 1a, jest urząd skarbowy, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego

przekazują do urzędu skarbowego sprawozdanie finansowe w terminie złożenia zeznania.

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214, z późn. zm. w art. 25 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a, w zakresie podatku

akcyzowego lub podatku od wydobycia niektórych kopalin, wierzycielem obowiązków wynikających

z tej decyzji jest właściwy dyrektor izby celnej.

”

.

1.

Pracownicy izb skarbowych realizujący w urzędach skarbowych zadania w zakresie określonym

w art. 5 ust. 6 i 6a oraz w innych sprawach należących do kompetencji naczelnika urzędu

skarbowego na podstawie przepisów odrębnych podlegają naczelnikom tych urzędów.

2.

Dyrektorzy izb skarbowych nie mogą wydawać poleceń pracownikom tych izb w indywidualnych

sprawach w zakresie realizowanych zadań określonych w art. 5 ust. 6 i 6a oraz w innych

sprawach należących do kompetencji naczelnika urzędu skarbowego na podstawie przepisów

odrębnych.

3.

W przypadku spraw organizacyjno-finansowych z zakresu prawa pracy, w odniesieniu do

pracownika izby skarbowej wykonującego zadania określone w art. 5 ust. 6 i 6a oraz

w innych sprawach należących do kompetencji naczelnika urzędu skarbowego na podstawie

przepisów odrębnych, jest wymagane uzyskanie stanowiska naczelnika urzędu skarbowego,

któremu podlega ten pracownik, w przypadku

1)

zmiany warunków pracy i płacy;

2)

rozwiązania stosunku pracy;

3)

przeniesienia do innego urzędu w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1111 i 1199).

4.

Stanowisko naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 3, jest wiążące dla

pracodawcy.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4a pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

urzędzie skarbowym - oznacza to urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy dla podatnika

naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

”

;

2)

w art. 26

a)

w ust. 1b zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3, są uzyskiwane od zleceniodawców

zagranicznych, zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej są obowiązane

przed wyjściem statku z portu polskiego wpłacić na rachunek urzędu skarbowego, przy

pomocy którego właściwy według siedziby Morskiej Agencji naczelnik urzędu skarbowego

wykonuje swoje zadania, należny podatek obliczony od przychodu z tytułu wywozu ładunku

i pasażerów przyjętych do przewozu w porcie polskim.

”

,

b)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b i 2d pobrano podatek, na

rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych

w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych

zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona

w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu

skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom,

o których mowa w

”

,

c)

ust. 3b otrzymuje brzmienie

„

3b.

Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, płatnik, w terminie 14

dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi

oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, informacji, o której mowa w ust. 3 pkt

2.

”

,

d)

w ust. 6 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 i 8, spółka przejmująca,

nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana jako płatnik,

w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał dochód,

wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu skarbowego, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje

swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników

będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych,

których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie,

o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje

swoje zadania.

”

;

3)

w art. 26a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym

powstał obowiązek zapłaty podatku, płatnicy, o których mowa w art. 26, i podatnicy,

o których mowa w art. 22 ust. 4b, art. 25a oraz art. 26 ust. 1b i 4, są obowiązani

przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych

w art. 3 ust. 2, do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, roczne

deklaracje sporządzone według ustalonego wzoru.

”

.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 931, z późn. zm. w art. 37o w ust. 1 część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

na wyodrębniony rachunek bankowy izby celnej właściwej dla dokonywania wpłat kwot

z tytułu zapłaty podatku akcyzowego.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm. w art. 140ad w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w terminie późniejszym - w formie przelewu na wyodrębniony rachunek bankowy organu

prowadzącego postępowanie administracyjne w sprawie o nałożenie kary, a w przypadku

poboru kaucji przez organy celne - na wyodrębniony rachunek bankowy izby celnej określonej

w przepisach odrębnych, przy czym koszty przelewów ponosi obowiązany podmiot.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 130 w § 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Pracownik urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby skarbowej,

funkcjonariusz celny lub pracownik urzędu celnego, izby celnej, urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członek samorządowego kolegium

odwoławczego podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących

zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego,

w których

”

;

2)

w art. 143 w § 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

pracownikom obsługującym naczelnika urzędu skarbowego - przez naczelnika urzędu skarbowego;

2)

pracownikom obsługującym dyrektora izby skarbowej - przez dyrektora izby skarbowej;

”

;

3)

w art. 144 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu

ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, przez pracowników obsługujących organ podatkowy lub przez osoby uprawnione na podstawie

odrębnych przepisów.

”

;

4)

w art. 283 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

naczelnika urzędu skarbowego lub osobę zastępującą naczelnika urzędu skarbowego -

pracownikom izby skarbowej obsługującej tego naczelnika;

”

;

5)

w art. 294 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pracownicy izb skarbowych;

”

;

6)

w art. 305c § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić pracowników izb skarbowych

i urzędów kontroli skarbowej do bezpośredniej wymiany informacji w związku z realizowaniem

zadań z zakresu planowanych lub trwających jednoczesnych kontroli oraz do uczestnictwa

w spotkaniach organizacyjnych dotyczących tych kontroli.

”

.

W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

urząd skarbowy - urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy dla podatnika naczelnik

urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania.

”

;

2)

w art. 12 ust. 10b otrzymuje brzmienie

„

10b.

Ryczałt od przychodu, o którym mowa w ust. 10, jest płatny bez wezwania w terminie,

o którym mowa w art. 21 ust. 1 lub 1a, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy

którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika

wykonuje swoje zadania.

”

;

3)

w art. 21

a)

w ust. 1g wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych dotyczący okresu zawieszenia, o którym mowa

w ust. 1d i 1e, w danym roku podatkowym, podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić

na rachunek urzędu skarbowego po wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej,

w terminie

”

,

b)

ust. 1h otrzymuje brzmienie

„

1h.

Jeżeli wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje w ostatnim miesiącu

roku podatkowego, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych dotyczący okresu zawieszenia,

o którym mowa w ust. 1d i 1e, w danym roku podatkowym, podatnik jest obowiązany obliczyć

i wpłacić na rachunek urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w ust. 2. W tym

samym terminie ryczałt od przychodów ewidencjonowanych są obowiązani obliczyć i wpłacić

na rachunek urzędu skarbowego podatnicy, o których mowa w ust. 1a, jeżeli wznowienie

wykonywania działalności gospodarczej następuje w ostatnim kwartale roku podatkowego.

”

;

4)

w art. 44 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym osoba duchowna jest obowiązana

złożyć w urzędzie skarbowym, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według miejsca wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim wykonuje swoje zadania,

roczną deklarację, według ustalonego wzoru, o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne,

o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, zapłaconej i odliczonej od ryczałtu w poszczególnych kwartałach.

”

.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 669, z późn. zm. po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji wykonuje również

Służba Celna w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm. w art. 94 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przelewu na wyodrębniony rachunek bankowy organu prowadzącego postępowanie administracyjne

w sprawie o nałożenie kary, a w przypadku poboru kaucji przez organy celne - na wyodrębniony

rachunek bankowy izby celnej określonej w przepisach odrębnych, przy czym koszty przelewów

ponosi zobowiązany podmiot.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2014 r. poz. 621, z późn. zm. w art. 102 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji wykonuje również

Służba Celna w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

”

.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744, z 2011 r. Nr 54, poz. 278 oraz z 2014 r. poz. 29) w art. 3 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji Weterynaryjnej

wykonuje również Służba Celna w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

”

.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm. w art. 2 pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

”

.

W ustawie z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2013 r. poz. 727, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 57 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności i po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, może

określić, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wpłaty gotówkowej oraz polecenia

przelewu na rachunek organu celnego, uwzględniając dane identyfikujące wpłacającego

oraz tytuł wpłaty.

”

;

2)

po art. 57 dodaje się art. 57a w brzmieniu

„

Art. 57a.

1.

Zlecenia płatnicze na rzecz organów celnych mogą być składane również w formie dokumentu

elektronicznego, przy użyciu oprogramowania udostępnionego przez bank lub innego dostawcę

usług płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916) uprawnionego do przyjmowania zleceń płatniczych, albo w inny sposób uzgodniony z

bankiem lub z innym dostawcą usług płatniczych przyjmującym zlecenie.

2.

Zlecenie płatnicze, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać dane identyfikujące wpłacającego

oraz wskazywać tytuł wpłaty, przy czym niepodanie lub błędne podanie tych informacji

stanowi podstawę do odmowy realizacji wpłaty gotówkowej lub polecenia przelewu.

3.

Rozliczanie płatności na rzecz organów celnych następuje poprzez międzybankowy system

rozliczeń elektronicznych w krajowej organizacji rozliczeniowej lub poprzez system

elektronicznych rozrachunków międzyoddziałowych Narodowego Banku Polskiego.

”

;

3)

w art. 70 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

izbę celną lub izby celne, na których rachunek bankowy dokonuje się wpłaty kwot z

tytułu należności przywozowych lub wywozowych oraz z których rachunku bankowego dokonuje

się wypłaty z tytułu zwrotu należności przywozowych lub wywozowych, uwzględniając

potrzebę zapewnienia sprawnego poboru i zwrotu tych należności.

”

.

Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji wykonuje również

Służba Celna w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 511) w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedsiębiorcy żeglugowi są obowiązani za każdy miesiąc roku podatkowego obliczać

podatek tonażowy w sposób określony w art. 5 ust. 4 i wpłacać bez wezwania do urzędu

skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku

tonażowego wykonuje swoje zadania, w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc

poprzedni, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania.

”

.

W ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu

(Dz. U. Nr 147, poz. 1033, z późn. zm. w art. 37 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

opłatę sankcyjną, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek urzędu skarbowego,

przy pomocy którego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście wykonuje

swoje zadania;

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1111 i 1199) w art. 62

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami urzędu, dyrektor generalny urzędu może w każdym

czasie przenieść urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie

w tej samej lub w innej miejscowości, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.

”

;

2)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu

„

1a.

Przeniesienia urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie do

innej miejscowości nie można dokonać bez zgody urzędnika służby cywilnej - kobiety

w ciąży lub osoby będącej jedynym opiekunem dziecka w wieku do lat piętnastu. Nie

można także dokonać takiego przeniesienia, w przypadku gdy stoją temu na przeszkodzie

szczególnie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

1b.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu na inne stanowisko w tym samym urzędzie

do innej miejscowości przysługują świadczenia, o których mowa w art. 95 ust. 2 i 3,

z zachowaniem określonych tam warunków.

1c.

Przeniesienia urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie do

innej miejscowości znacznie oddalonej od dotychczasowego miejsca pracy urzędnika bez

jego pisemnej zgody można dokonać nie częściej niż raz na dwa lata.

1d.

Koszty świadczeń związanych z przeniesieniami urzędników służby cywilnej przenoszonych

w tym samym urzędzie do innej miejscowości, o których mowa w ust. 1b, finansowane

są ze środków będących w dyspozycji dyrektora generalnego urzędu.

”

.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14

a)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy, o którym mowa

w art. 42 ust. 4 i 8 oraz art. 82 ust. 1, 2 i 2e, są naczelnik urzędu celnego, któremu

została złożona deklaracja podatkowa dla tej akcyzy lub który wydał decyzję określającą

wysokość tej akcyzy, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby

celnej.

”

,

b)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu

„

9a.

Dyrektor właściwej izby celnej dokonuje wypłaty kwoty z tytułu zwrotu akcyzy na wniosek

organu podatkowego, który określił wysokość kwoty zwrotu akcyzy.

”

,

c)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są

właściwi do wykonywania zadań w zakresie akcyzy na terytorium kraju, oraz terytorialny

zasięg ich działania, uwzględniając liczbę podatników prowadzących działalność na

danym obszarze,

2)

właściwą izbę celną lub właściwe izby celne, na których rachunek bankowy dokonuje

się wpłaty kwot z tytułu zapłaty akcyzy, przedpłat akcyzy i wpłat dziennych oraz z

których rachunku bankowego dokonuje się wypłaty kwot z tytułu zwrotu akcyzy, a także

określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie

- uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego poboru i zwrotu akcyzy.

”

;

2)

w art. 15

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Dyrektor właściwej izby celnej dokonuje wypłaty kwoty z tytułu zwrotu

1)

kwoty stanowiącej wartość podatkowych znaków akcyzy,

2)

kwoty na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy,

3)

należności za legalizacyjne znaki akcyzy,

4)

należności za legalizacyjne znaki akcyzy pomniejszonych o koszty ich wytworzenia

- na wniosek organu podatkowego, który odpowiednio wydał decyzję o odmowie wydania

lub sprzedaży znaków akcyzy lub wydał upoważnienie do odbioru znaków akcyzy w razie

wystąpienia strat lub zwrotu tych znaków akcyzy.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są

właściwi w zakresie spraw dotyczących znaków akcyzy, a także terytorialny zasięg ich

działania, uwzględniając terytorialne rozmieszczenie podmiotów obowiązanych do oznaczania

wyrobów akcyzowych znakami akcyzy;

2)

właściwą izbę celną lub właściwe izby celne, na których rachunek bankowy lub z których

rachunku bankowego dokonuje się odpowiednio

a)

wpłaty

-

kwoty stanowiącej wartość podatkowych znaków akcyzy,

-

kwoty na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy,

-

należności za legalizacyjne znaki akcyzy,

b)

wypłaty z tytułu zwrotu kwot lub należności, o których mowa w lit. a, oraz należności,

o których mowa w ust. 1a pkt 4

- a także określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie, uwzględniając

potrzebę zapewnienia sprawnego rozliczania kwot stanowiących wartość podatkowych znaków

akcyzy, kwot na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy i należności za legalizacyjne

znaki akcyzy.

”

;

3)

w art. 31 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane również przez zwrot zapłaconej

kwoty akcyzy.

”

;

4)

w art. 107 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy

wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego akcyza została

zapłacona na terytorium kraju, są naczelnik urzędu celnego, któremu została złożona

deklaracja podatkowa dla tej akcyzy lub zgłoszenie celne, w którym została obliczona

i wykazana kwota tej akcyzy, lub który wydał decyzję określającą wysokość tej akcyzy,

z tytułu ostatniej czynności podlegającej opodatkowaniu, której przedmiotem był ten

samochód osobowy, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby celnej.

”

.

W ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm. w art. 77 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są

właściwi do wykonywania zadań w zakresie podatku od gier, oraz terytorialny zasięg

ich działania, uwzględniając liczbę podatników prowadzących działalność na danym obszarze,

2)

właściwą izbę celną lub właściwe izby celne, na których rachunek bankowy dokonuje

się zapłaty podatku od gier, wpłat dziennych, dopłat i kar pieniężnych lub wpłaty

niektórych opłat, o których mowa w art. 68 ust. 1, a także określi terytorialny zasięg

ich działania w tym zakresie

- uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego poboru podatku od gier, wpłat dziennych,

dopłat i kar pieniężnych oraz opłat.

”

.

W ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin

(Dz. U. poz. 362 oraz z 2014 r. poz. 1215) w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

urzędy celne lub urząd celny i izby celne lub izbę celną, których odpowiednio naczelnicy

i dyrektorzy są właściwi w zakresie podatku, a także terytorialny zasięg ich działania,

uwzględniając gospodarcze potrzeby podatników,

2)

właściwą izbę celną lub właściwe izby celne, na których rachunek bankowy dokonuje

się zapłaty podatku, oraz określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie

- uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego poboru podatku.

”

.

W ustawie z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków,

należności celnych i innych należności pieniężnych

(Dz. U. poz. 1289) w art. 95 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zaktualizowany tytuł wykonawczy powinien zawierać imię i nazwisko oraz określenie

stanowiska służbowego pracownika obsługującego organ egzekucyjny.

”

.

1.

W latach 2015-2024 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

niniejszej ustawy wynosi 3050 tys. zł, z tym że w roku

1)

2015 r. - 305 tys. zł;

2)

2016 r. - 305 tys. zł;

3)

2017 r. - 305 tys. zł;

4)

2018 r. - 305 tys. zł;

5)

2019 r. - 305 tys. zł;

6)

2020 r. - 305 tys. zł;

7)

2021 r. - 305 tys. zł;

8)

2022 r. - 305 tys. zł;

9)

2023 r. - 305 tys. zł;

10)

2024 r. - 305 tys. zł.

2.

Organem monitorującym wykorzystanie limitów wydatków określonych w ust. 1 jest minister

właściwy do spraw finansów publicznych, który monitoruje wykorzystanie rocznych limitów

wydatków, dokonując przynajmniej dwa razy w roku, według stanu na koniec każdego półrocza,

oceny wykorzystania limitu wydatków na dany rok.

3.

W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego

limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy część planowanych wydatków,

o których mowa w ust. 1, przypadających proporcjonalnie na okres od początku roku

kalendarzowego do końca danego półrocza zostanie przekroczona co najmniej o 25%, stosuje

się mechanizm korygujący polegający na limitowaniu liczby udzielanych świadczeń poprzez

ograniczenie liczby osób delegowanych do pełnienia służby na terytorium innego państwa.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

minister właściwy do spraw finansów publicznych.

Funkcjonariusze celni, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pełnili służbę

na stanowisku głównego księgowego, audytora wewnętrznego albo radcy prawnego, zachowują

dotychczasowy status funkcjonariusza celnego.

Funkcjonariusze celni, członkowie korpusu służby cywilnej i pracownicy, którzy w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy odpowiednio pełnili służbę albo byli zatrudnieni

w jednostkach organizacyjnych Służby Celnej, są obowiązani do złożenia, w terminie

90 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pisemnej informacji w sprawie pełnienia

służby albo zatrudnienia w Służbie Celnej przez osoby, o których mowa w art. 126 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przepis art. 123 ust. 5

ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.

Dotychczas stosowane kategorie zdolności do pełnienia służby na określonym stanowisku

służbowym, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 130 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, ulegają zmianie w ten sposób, że kategorie „Z”

i „N” stają się kategorią „B” w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.

o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

(Dz. U. poz. 1822).

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w celu zapewnienia właściwej organizacji i

właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek Szefa Służby Celnej, może

przenieść dyrektora izby celnej na takie samo stanowisko do innej jednostki organizacyjnej;

2)

Szef Służby Celnej może przenieść zastępcę dyrektora izby celnej albo naczelnika urzędu

celnego na takie samo stanowisko do innej jednostki organizacyjnej;

3)

Szef Służby Celnej może przenieść zastępcę naczelnika urzędu celnego na takie samo

stanowisko do innego urzędu;

4)

dyrektor izby celnej może przenieść zastępcę naczelnika urzędu celnego na takie samo

stanowisko do innej jednostki organizacyjnej w ramach tego samego urzędu.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 86 ust. 4, ust. 5 zdanie drugie

i trzecie oraz ust. 6 stosuje się odpowiednio.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w celu zapewnienia właściwej organizacji i

właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej dyrektora izby celnej lub zastępcę

dyrektora izby celnej można przenieść czasowo na takie samo stanowisko, na okres do

6 miesięcy w roku kalendarzowym, do innej jednostki organizacyjnej. Przeniesienia

dokonuje odpowiednio minister właściwy do spraw finansów publicznych albo Szef Służby

Celnej.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w celu zapewnienia właściwej organizacji i

właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej naczelnika urzędu celnego lub zastępcę

naczelnika urzędu celnego można przenieść czasowo na takie samo stanowisko, na okres

do 6 miesięcy w roku kalendarzowym, do innej jednostki organizacyjnej. Przeniesienia

dokonuje odpowiednio Szef Służby Celnej albo dyrektor izby celnej.

5.

W okresie czasowego przeniesienia dyrektora izby celnej lub naczelnika urzędu celnego

pełnienie obowiązków dyrektora izby celnej lub naczelnika urzędu celnego powierza

się jednemu z jego zastępców. Powierzenia dokonuje odpowiednio minister właściwy do

spraw finansów publicznych albo Szef Służby Celnej.

6.

W okresie czasowego przeniesienia zastępcy dyrektora izby celnej lub zastępcy naczelnika

urzędu celnego pełnienie obowiązków zastępcy dyrektora izby celnej lub zastępcy naczelnika

urzędu celnego powierza się funkcjonariuszowi z korpusu oficerów Służby Celnej lub

członkowi korpusu służby cywilnej. Powierzenia dokonuje odpowiednio Szef Służby Celnej

albo dyrektor izby celnej.

7.

Przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się, gdy na okres czasowego przeniesienia dyrektora

izby celnej, naczelnika urzędu celnego lub ich zastępców na ich miejsce zostanie przeniesiony

dyrektor izby celnej, naczelnik urzędu celnego lub ich zastępcy z innej jednostki

organizacyjnej.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przeniesienie jest równoznaczne z odwołaniem

ze stanowiska w jednostce organizacyjnej przed przeniesieniem i powołaniem na stanowisko

w jednostce organizacyjnej, do której funkcjonariusz został przeniesiony.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, przeniesienie jest równoznaczne z powierzeniem

pełnienia obowiązków na stanowisku w jednostce organizacyjnej, do której funkcjonariusz

został przeniesiony. Przepis art. 86 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

10.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, stosuje się odpowiednio przepisy art.

91-93.

Funkcjonariusz celny przebywający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na zwolnieniu

lekarskim otrzymuje uposażenie za czas przebywania na tym zwolnieniu na dotychczasowych

zasadach do czasu upływu terminu określonego w zaświadczeniu lekarskim.

Nagrody roczne za rok 2014, które nie zostały wypłacone do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, wypłaca się w wysokości oraz na zasadach i w trybie określonych w przepisach

dotychczasowych.

W zakresie niezbędnym do realizacji przez Służbę Celną czynności związanych z wykonywaniem

kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1, terenowe organy Straży Granicznej,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1402 i 1822), są uprawnione do przetwarzania w systemach teleinformatycznych informacji pozyskanych

w toku kontroli osób i pojazdów przekraczających granicę państwową, stanowiącą granicę

zewnętrzną Unii Europejskiej w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), i obowiązane do udostępniania organom Służby Celnej tych informacji za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego Straży Granicznej.

1.

Znosi się komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2.

Sprawy wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przed komisjami

lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w tym zebrana

w toku postępowań dokumentacja, zostaną przekazane komisjom lekarskim podległym ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a wszystkie podjęte

w dotychczasowym postępowaniu czynności pozostają w mocy.

Do spraw określonych w art. 88 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 48 ust. 3, art. 90, art.

130 ust. 3 oraz art. 131 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio

na podstawie art. 48 ust. 3, art. 90, art. 130 ust. 8 oraz art. 131 ust. 4 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez

6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Upoważnienia wydane pracownikom urzędów skarbowych przez naczelnika urzędu skarbowego

na podstawie art. 143 § 2 pkt 1 oraz art. 283 § 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 11,

w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność.

Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji urzędów skarbowych oraz nieruchomości znajdujące

się w trwałym zarządzie urzędów skarbowych stają się mieniem będącym odpowiednio w

dyspozycji lub w trwałym zarządzie właściwych miejscowo izb skarbowych.

Należności i zobowiązania podległych urzędów skarbowych w sprawach organizacyjno-finansowych,

w tym z zakresu prawa pracy, stają się należnościami i zobowiązaniami właściwej miejscowo

izby skarbowej.

Postępowania w sprawach organizacyjno-finansowych, w tym z zakresu prawa pracy, wszczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez naczelników urzędów

skarbowych będą prowadzone przez właściwych miejscowo dyrektorów izb skarbowych.

1.

Komisje dyscyplinarne utworzone w urzędach skarbowych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy ulegają likwidacji.

2.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzą

komisje dyscyplinarne właściwych izb skarbowych, a wszystkie podjęte w dotychczasowym

postępowaniu czynności pozostają w mocy.

Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez naczelników urzędów

skarbowych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w sprawach organizacyjno-finansowych,

w tym z zakresu prawa pracy, przejmują właściwi miejscowo dyrektorzy izb skarbowych.

1.

Postępowania prowadzone przez naczelników urzędów skarbowych na podstawie dotychczasowych

przepisów, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

są prowadzone nadal przez naczelników urzędów skarbowych.

2.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pracownicy urzędów skarbowych stają się

pracownikami izb skarbowych.

2.

Właściwi dyrektorzy izb skarbowych, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników, o których mowa w ust. 1, z

wyjątkiem pracowników będących naczelnikami urzędów skarbowych, o zmianach, jakie

nastąpiły w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 23

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 i 1662) stosuje się odpowiednio.

3.

Naczelnicy urzędów skarbowych z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się

pracownikami właściwych izb skarbowych, a akty ich powołania pozostają w mocy.

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne

oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty

należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów)

wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na

podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie

są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego,

są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów

i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba

ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania,

a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, przedstawi Sejmowi ocenę rozwiązań dotyczących zasad ustalania

wysokości uposażenia funkcjonariusza celnego należnego w okresie przebywania na zwolnieniu

lekarskim.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 27, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kontroli podlegają przesyłki pocztowe w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. poz. 1529). W tym zakresie właściwy organ Służby Celnej może w szczególności kontrolować dokumenty

dotyczące przesyłek pocztowych oraz sprawdzać liczbę przywożonych lub wywożonych przesyłek

pocztowych z liczbą wskazaną w wykazie zdawczym.

2.

Rewizję przesyłek pocztowych i pobieranie próbek towarów w nich przesyłanych przeprowadza

się w obecności pracownika placówki pocztowej w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Przy czynnościach tych mogą być obecni również zgłaszający, nadawca lub odbiorca

przesyłki pocztowej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykonywania kontroli przesyłek

pocztowych, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia możliwości

sprawowania kontroli oraz sprawne wykonywanie działalności przez operatorów pocztowych.

1.

Zlecenia płatnicze na rzecz organów celnych mogą być składane również w formie dokumentu

elektronicznego, przy użyciu oprogramowania udostępnionego przez bank lub innego dostawcę

usług płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916) uprawnionego do przyjmowania zleceń płatniczych, albo w inny sposób uzgodniony z

bankiem lub z innym dostawcą usług płatniczych przyjmującym zlecenie.

2.

Zlecenie płatnicze, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać dane identyfikujące wpłacającego

oraz wskazywać tytuł wpłaty, przy czym niepodanie lub błędne podanie tych informacji

stanowi podstawę do odmowy realizacji wpłaty gotówkowej lub polecenia przelewu.

3.

Rozliczanie płatności na rzecz organów celnych następuje poprzez międzybankowy system

rozliczeń elektronicznych w krajowej organizacji rozliczeniowej lub poprzez system

elektronicznych rozrachunków międzyoddziałowych Narodowego Banku Polskiego.

1.

Organ Służby Celnej prowadzi monitorowanie polegające na badaniu procesu zarządzania

ryzykiem związanym z działalnością gospodarczą prowadzoną przez posiadacza zezwolenia

w zakresie określonym przepisami prawa celnego i przeprowadzaniu oceny, czy posiadacz zezwolenia nadal spełnia warunki i kryteria,

określone w art. 14g-14k rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego

przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy

Kodeks Celny, uznane przez organ Służby Celnej za spełnione w postępowaniu audytowym lub określone

w zezwoleniu.

2.

W toku monitorowania organ Służby Celnej wykonuje czynności polegające na

1)

weryfikacji ryzyk i ich poziomów, zidentyfikowanych w postępowaniu audytowym;

2)

identyfikacji nowych ryzyk w działalności gospodarczej posiadacza zezwolenia mogących

mieć wpływ na udzielone zezwolenie;

3)

ocenie zidentyfikowanych ryzyk, określaniu ich poziomu i ich wpływu na udzielone posiadaczowi

zezwolenie;

4)

informowaniu posiadacza zezwolenia o stwierdzonych lub podejrzewanych zagrożeniach

mogących mieć wpływ na udzielone mu zezwolenie;

5)

występowaniu do posiadacza zezwolenia o informacje dotyczące sposobu zarządzania ryzykiem

działalności gospodarczej objętej zezwoleniem.

3.

Organ Służby Celnej jest obowiązany do

1)

współpracy z posiadaczem zezwolenia lub osobą przez niego wskazaną;

2)

informowania posiadacza zezwolenia o osobie odpowiedzialnej za prowadzenie monitorowania;

3)

informowania posiadacza zezwolenia o obowiązku przekazywania informacji mogących mieć

wpływ na udzielone zezwolenie.

1.

Organem właściwym do monitorowania jest organ Służby Celnej, właściwy ze względu na

siedzibę posiadacza zezwolenia.

2.

Jeżeli w następstwie przeprowadzenia analizy ryzyka organ Służby Celnej stwierdzi,

że posiadacz zezwolenia może nie spełniać warunków lub kryteriów wymaganych podczas

korzystania z zezwolenia, których spełnienie zostało stwierdzone w postępowaniu audytowym,

lub określonych w zezwoleniu, organ ten może przeprowadzić czynności monitorowania

w siedzibie i w miejscach wykonywania działalności gospodarczej przez posiadacza zezwolenia.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być wykonywane na wniosek posiadacza zezwolenia

w przypadku dokonania przez niego oceny ryzyka w zakresie prowadzonej działalności

gospodarczej objętej zezwoleniem, z której wynika możliwość niespełniania warunków

lub kryteriów wymaganych do wydania zezwolenia, oraz gdy organ Służby Celnej uzna

ich przeprowadzenie za zasadne.

1.

Posiadacz zezwolenia jest obowiązany do

1)

zarządzania ryzykiem związanym z działalnością gospodarczą objętą zezwoleniem w sposób

zapewniający spełnianie warunków lub kryteriów uznanych przez organ Służby Celnej

za spełnione w postępowaniu audytowym lub określonych w zezwoleniu;

2)

przedstawiania, w terminach określonych przez organ Służby Celnej, informacji dotyczących

sposobu zarządzania ryzykiem działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;

3)

udostępniania dokumentacji związanej z działalnością gospodarczą objętą zezwoleniem.

2.

Posiadacz zezwolenia jest uprawniony do zgłaszania uwag do wyników monitorowania przeprowadzonego

przez organ Służby Celnej.

Do monitorowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 32, art. 33, art. 34 ust. 1

pkt 1 i ust. 2, art. 58 ust. 2, 4-6 oraz art. 63.

W przypadku niewykonania przez posiadacza zezwolenia zaleceń, o których mowa w art.

58 ust. 5, organ Służby Celnej wszczyna postępowanie audytowe.

Czynności monitorowania dokumentuje się w formie pisemnej. Dokumentacja obejmuje informacje

o spełnieniu lub niespełnieniu danego warunku lub kryterium przez posiadacza zezwolenia,

jak również zalecenia dotyczące konieczności podjęcia przez niego działań w celu zapewnienia

ich spełniania oraz informacje o niewykonaniu zaleceń.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób przeprowadzania czynności monitorowania,

2)

rodzaj i wzory dokumentów stosowanych w toku monitorowania

- uwzględniając potrzebę ujednolicenia monitorowania przez organy Służby Celnej, zapewnienia

rzetelności informacji gromadzonych w toku monitorowania oraz ujednolicenia dokumentów

stosowanych przez organy Służby Celnej.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio art. 12,

art. 18b i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 256, art. 262

i art. 263.

2.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do wykonywania czynności monitorowania

stosuje się przepisy art. 12, art. 18b oraz rozdziałów 1, 3, 5, 6, 9-11, 14, 16 i

23 działu IV Ordynacji podatkowej.

1.

Szef Służby Celnej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

może oddelegować funkcjonariusza, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, do pełnienia

służby na terytorium innego państwa w celu wykonania określonych zadań zleconych przez

Szefa Służby Celnej. Przepis art. 91 stosuje się odpowiednio.

2.

Funkcjonariuszowi oddelegowanemu do pełnienia służby na terytorium innego państwa

w trakcie oddelegowania przysługują świadczenia wynikające z ustawy oraz

1)

związane z rozpoczęciem i zakończeniem służby na terytorium innego państwa, w drodze

do kraju lub innego państwa w celu załatwienia spraw służbowych

a)

diety na pokrycie kosztów wyżywienia,

b)

zwrot kosztów przejazdu,

c)

zwrot kosztów noclegu,

d)

zwrot kosztów przewozu bagażu;

2)

ryczałt na pokrycie kosztów wyżywienia i zakwaterowania w miejscu pełnienia służby

na terytorium innego państwa;

3)

zwrot udokumentowanych kosztów niezbędnego leczenia poniesionych na terytorium innego

państwa, z wyłączeniem kosztów zakupu leków, których nabycie za granicą nie było konieczne,

kosztów zabiegów chirurgii plastycznej i kosmetycznych oraz kosztów nabycia protez

ortopedycznych, dentystycznych lub okularów, z zastrzeżeniem ust. 4;

4)

zwrot kosztów rozmów telefonicznych.

3.

Do należności, o których mowa w ust. 2 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy w sprawie

należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

4.

Zwrot kosztów leczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz

jest uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów, do leczenia za granicą lub gdy

koszty jego leczenia są finansowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia.

5.

W razie śmierci funkcjonariusza oddelegowanego na terytorium innego państwa koszt

transportu jego zwłok do kraju pokrywa Służba Celna.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość przyznawanych świadczeń, o których mowa w art. 89a, uwzględniając koszty

związane z pełnieniem służby przez funkcjonariusza na terytorium innego państwa.

1.

Kierownik urzędu, na wniosek funkcjonariusza zwolnionego ze służby w związku z powołaniem

do innej służby państwowej, objęciem funkcji z wyboru w organach wykonawczych samorządu

terytorialnego, podjęciem pracy w instytucji Unii Europejskiej, jednostce utworzonej

przez Unię Europejską lub organizacji międzynarodowej, po zakończeniu pracy w tej

instytucji, jednostce lub organizacji przywraca do służby tego funkcjonariusza.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz powinien złożyć w terminie 7 dni od

dnia zakończenia pracy w instytucjach, jednostkach lub organizacjach, o których mowa

w ust. 1.

3.

Przepisy art. 108 ust. 1, 2, 4 i 5 oraz art. 109 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Funkcjonariusz w czasie pełnienia służby w oddziałach celnych granicznych lub wyodrębnionych

komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 66 ust. 3, nie może posiadać ani

korzystać z prywatnych przenośnych urządzeń służących do komunikacji elektronicznej,

które umożliwiają indywidualne porozumiewanie się na odległość, z wyjątkiem urządzeń,

których posiadanie funkcjonariusz zgłosił przed każdym rozpoczęciem służby zgodnie

z obowiązującym go rozkładem czasu służby, podając równocześnie dane identyfikujące

to urządzenie.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres danych identyfikujących urządzenie, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze

zapewnienie możliwości ustalenia funkcjonariusza zgłaszającego urządzenie.

Małżonkowie oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia

włącznie albo powinowactwa pierwszego stopnia, a także osoby prowadzące wspólne gospodarstwo

domowe nie mogą pełnić służby albo być zatrudnione w jednostkach organizacyjnych,

jeżeli powstałby między tymi osobami stosunek podległości służbowej.

1.

Funkcjonariusze oraz członkowie korpusu służby cywilnej i pracownicy odpowiednio pełniący

służbę albo zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych są obowiązani do złożenia kierownikowi

urzędu pisemnej informacji o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 126.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności imię i nazwisko

składającego informację, imię i nazwisko funkcjonariusza, członka korpusu służby cywilnej

albo pracownika będącego jego małżonkiem, osobą pozostającą z nim w stosunku pokrewieństwa,

powinowactwa albo osobą prowadzącą z nim wspólne gospodarstwo domowe.

3.

Informację, o której mowa w ust. 1, należy złożyć bezzwłocznie po zaistnieniu przesłanek

powodujących powstanie obowiązku złożenia tej informacji albo uzyskaniu wiedzy uzasadniającej

złożenie takiej informacji.

4.

Do informacji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 123 ust. 4, 5 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji, o której mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniami, uwzględniając zakres

danych objętych informacją.

Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy.

1.

O zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do pełnienia służby na stanowisku,

na którym są wykonywane zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6, orzekają

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, o których

mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych

(Dz. U. poz. 1822).

2.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 1

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej

do pełnienia służby na stanowisku, na którym są wykonywane zadania, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 4-6;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

3.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

o której mowa w ust. 1, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i

dodatkowym.

4.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyrazi na to zgodę.

5.

Skierowanie do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 1, wydaje kierownik urzędu,

w którym funkcjonariusz pełni służbę.

6.

Koszty zleconych badań są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

7.

W sprawach dotyczących ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby

na stanowisku, na którym są wykonywane zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

4-6, oraz do sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego stosuje się

odpowiednio przepisy działu II rozdziałów 1 i 4 oraz działów III i IV ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.

o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób i ułomności wraz

z kategoriami zdolności do pełnienia służby na stanowisku, na którym są wykonywane

zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6, na podstawie którego jest wydawane

orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności funkcjonariusza do pełnienia

służby na tym stanowisku, uwzględniając potrzebę ustalenia w toku badania przez komisję

lekarską, o której mowa w ust. 1, przydatności i predyspozycji do służby z uwagi na

charakter i warunki pełnienia tej służby.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza skierowania

funkcjonariusza do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę

zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza

do pełnienia służby na stanowisku, na którym są wykonywane zadania, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 4-6.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje uposażenie

chorobowe.

2.

Podstawę obliczenia uposażenia chorobowego stanowi uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem

za wieloletnią służbę, dodatkiem za stopień służbowy, dodatkiem funkcyjnym na stanowisku

kierowniczym lub samodzielnym oraz dodatkiem za opiekę nad psem służbowym, przysługujące

funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

3.

Przy obliczaniu uposażenia chorobowego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim

przyjmuje się, że uposażenie chorobowe za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim

stanowi 1/30 uposażenia chorobowego, którego wysokość określa art. 152d.

1.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, przez który funkcjonariusz jest zwolniony od

pełnienia służby z powodu

1)

choroby i innych przyczyn niezdolności do służby traktowanych na równi z niezdolnością

do służby z powodu choroby, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159), innych niż określone w pkt 6 i 7;

2)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka, dzieckiem

przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia

przez nie 8. roku życia w przypadku

a)

zaistnienia przyczyn, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

b)

porodu lub choroby małżonka stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba

uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym wykonującym

działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do

ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci

w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem

w okresie sprawowania opieki;

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów;

6)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby;

7)

choroby przypadającej w czasie ciąży.

2.

Zwolnienie od pełnienia służby w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przysługuje

przez okres nie dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 4 - przez okres nie dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym

okresy te łącznie nie mogą przekroczyć 60 dni w roku kalendarzowym.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

1.

Funkcjonariusz otrzymuje uposażenie chorobowe w wysokości 80% podstawy, o której mowa

w art. 152b ust. 2, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodów, o których

mowa w art. 152c ust. 1 pkt 1-4.

2.

Funkcjonariusz otrzymuje uposażenie chorobowe w wysokości 100% podstawy, o której

mowa w art. 152b ust. 2, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodów,

o których mowa w art. 152c ust. 1 pkt 5, 6 i 7.

3.

Prawo do uposażenia chorobowego w wysokości 100% podstawy, o której mowa w art. 152b

ust. 2, przysługuje również, gdy zwolnienie od pełnienia służby zostało spowodowane

przez inną osobę w wyniku popełnienia przez nią umyślnego czynu zabronionego w związku

z pełnioną służbą przez funkcjonariusza, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony

organ.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się na podstawie zaświadczenia

lekarskiego wystawionego zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że

1)

przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności

do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów dokumentuje

zaświadczenie wystawione przez lekarza na zwykłym druku, zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)

dokumentem stanowiącym podstawę usprawiedliwienia nieobecności w służbie z powodu

okoliczności określonych

a)

w art. 152c ust. 1 pkt 2 lit. a - jest pisemne oświadczenie funkcjonariusza,

b)

w art. 152c ust. 1 pkt 2 lit. b i c - jest zaświadczenie lekarskie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku;

3)

dokumentem stanowiącym podstawę usprawiedliwienia nieobecności w służbie w przypadku,

o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jest decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć kierownikowi urzędu zaświadczenie lekarskie

lub decyzję, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

3.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć kierownikowi urzędu oświadczenie o wystąpieniu

okoliczności, o których mowa w art. 152c ust. 1 pkt 2 lit. a, w terminie 7 dni od

dnia ich zaistnienia.

4.

Niedopełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 2 i 3, skutkuje uznaniem nieobecności

w służbie za nieusprawiedliwioną, chyba że niedostarczenie zaświadczenia, decyzji

lub oświadczenia w terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a,

mogą podlegać kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

kierownik urzędu - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego i

spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia

funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia chorobowego za okres od tej daty do końca zwolnienia.

4.

Funkcjonariusz traci prawo do uposażenia chorobowego za cały okres zwolnienia, jeżeli

w wyniku kontroli zostanie ustalone

1)

że oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a, zostało

złożone niezgodnie z prawdą;

2)

nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego;

3)

że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane.

5.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

6.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit.

a, polega na ustaleniu, czy zaistniały przyczyny, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

7.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a, przeprowadza osoba upoważniona przez

kierownika urzędu.

8.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca, o której mowa w ust. 7, sporządza protokół, w którym podaje, na czym

polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.

9.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 152e ust. 1 pkt 2 lit. a, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca,

o której mowa w ust. 7, sporządza protokół.

10.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi. Funkcjonariusz może wnieść do niego uwagi.

Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

11.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole oraz uwag, o których mowa w ust. 10, kierownik

urzędu stwierdza utratę prawa do uposażenia chorobowego za okres, o którym mowa w

ust. 4 pkt 1 lub 2. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zawiadomienia kierownika

urzędu przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

12.

W przypadku stwierdzenia utraty prawa do uposażenia, o którym mowa w ust. 11, funkcjonariusz

może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do kierownika urzędu w terminie

14 dni od dnia zapoznania się z tym stwierdzeniem.

13.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

14.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 13

1)

pkt 1, zachodzi podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane - kierownik

urzędu występuje do lekarza, który wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie

sprawy;

2)

pkt 2, zachodzi podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie wydane zostało niezgodnie

z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich - kierownik

urzędu występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych.

1.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie uposażenia.

2.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

3.

W przypadkach, o których mowa w art. 152f ust. 3 i 4, przepisy ust. 1 i 2 stosuje

się odpowiednio.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się na fundusz nagród za szczególne

osiągnięcia w Służbie Celnej, utworzony na podstawie art. 142 ust. 2.

W zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do usprawiedliwiania nieobecności w służbie

oraz udzielania funkcjonariuszom zwolnień od pełnienia służby stosuje się odpowiednio

przepisy prawa pracy dotyczące sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz

udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

1.

W przypadku śmierci funkcjonariusza małżonkowi lub jego dzieciom uprawnionym do renty

rodzinnej na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

przysługuje odprawa pośmiertna.

2.

W przypadku braku osób, o których mowa w ust. 1, odprawa pośmiertna przysługuje dorosłym

dzieciom zmarłego funkcjonariusza, dzieciom przysposobionym i dzieciom przyjętym na

wychowanie przez zmarłego funkcjonariusza.

3.

W przypadku braku osób, o których mowa w ust. 1 i 2, odprawa pośmiertna przysługuje

rodzicom funkcjonariusza.

4.

Małżonek rozwiedziony oraz małżonek pozostający w separacji nie są uprawnieni do otrzymania

odprawy pośmiertnej.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do

1)

uposażenia należnego za okres do dnia wygaśnięcia stosunku służbowego,

2)

ekwiwalentu za przysługujący do dnia wygaśnięcia stosunku służbowego urlop wypoczynkowy,

nie więcej niż za ostatnie 3 lata,

3)

uposażenia za przedłużony czas służby, o którym mowa w art. 112 ust. 9,

4)

nagrody jubileuszowej, o której mowa w art. 154,

5)

nagrody rocznej, o której mowa w art. 155

- o ile nie zostały wypłacone funkcjonariuszowi.

6.

Wysokość odprawy pośmiertnej ustala się zgodnie z zasadami określonymi w art. 163

ust. 1-3.

7.

Odprawę pośmiertną oraz świadczenia określone w ust. 5 dzieli się w częściach równych

pomiędzy wszystkich uprawnionych.

8.

W przypadku nieujawnienia osób, o których mowa w ust. 1-3, świadczenia określone w

ust. 1 i 5 wchodzą w skład masy spadkowej.

9.

Dokumentem uprawniającym do wypłaty odprawy pośmiertnej oraz świadczeń, o których

mowa w ust. 5, jest zupełny akt zgonu.

Organ administracji publicznej może upoważniać, w formie pisemnej, pracowników obsługujących

ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności

do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.