Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dostępie do informacji publicznej

1.

Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu

ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie

określonych w niniejszej ustawie.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady

i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie

ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium

informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej „centralnym repozytorium”.

3.

Przepisów ustawy w zakresie przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium

oraz jej udostępniania w tym repozytorium nie stosuje się do

1)

centralnej bazy danych ksiąg wieczystych, o której mowa w art. 36

(Dz. U. z 2013 r. poz. 707, z późn. zm.;

2)

Krajowego Rejestru Karnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1036 i 1629);

3)

Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1142) oraz elektronicznego katalogu dokumentów spółek, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt

1 tej ustawy;

4)

rejestru zastawów, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze

zastawów

(Dz. U. z 2009 r. Nr 67, poz. 569, z późn. zm..

1.

Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej,

zwane dalej „prawem do informacji publicznej”.

2.

Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu

prawnego lub faktycznego.

1.

Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo do ponownego wykorzystywania informacji

publicznej.

2.

Zasady ponownego wykorzystywania informacji publicznej nie naruszają prawa dostępu

do informacji publicznej ani wolności jej rozpowszechniania.

1.

Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do

1)

uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim

zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego;

2)

wglądu do dokumentów urzędowych;

3)

dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych

wyborów.

2.

Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji

publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych.

1.

Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty

wykonujące zadania publiczne, w szczególności

1)

organy władzy publicznej;

2)

organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3)

podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4)

podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego

oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki

organizacyjne samorządu terytorialnego;

5)

podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania

publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa,

jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają

pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

2

Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców,

reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), oraz partie polityczne.

3.

Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust.

1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

1.

Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych

w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo

chronionych.

1a.

(utracił moc)

2.

Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby

fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach

pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o

warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub

przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

3

Nie można, z zastrzeżeniem ust. 1 i 2, ograniczać dostępu do informacji o sprawach

rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu

administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli

postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne

albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji.

4.

Ograniczenia dostępu do informacji w sprawach, o których mowa w ust. 3, nie naruszają

prawa do informacji o organizacji i pracy organów prowadzących postępowania, w szczególności

o czasie, trybie i miejscu oraz kolejności rozpatrywania spraw.

1.

Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o

1)

polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o

a)

zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej,

b)

projektowaniu aktów normatywnych,

c)

programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu

i skutkach realizacji tych zadań;

2)

podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o

a)

statusie prawnym lub formie prawnej,

b)

organizacji,

c)

przedmiocie działalności i kompetencjach,

d)

organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach,

e)

strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5,

f)

majątku, którym dysponują;

3)

zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o

a)

trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych,

b)

trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego

w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej

i pozabudżetowej,

c)

sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych,

d)

sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,

e)

stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania,

f)

prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania

danych w nich zawartych,

g)

naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach

odrębnych,

h)

konkursie na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, w zakresie określonym w przepisach

odrębnych;

4)

danych publicznych, w tym

a)

treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności

-

treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,

-

dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i

opinie podmiotów ją przeprowadzających,

-

b)

stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy

publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego,

c)

treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej,

d)

informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych;

5)

majątku publicznym, w tym o

a)

majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych,

b)

innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach,

c)

majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych

oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych

d)

majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania

majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach,

e)

dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit.

a-c, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat,

f)

długu publicznym,

g)

pomocy publicznej,

h)

ciężarach publicznych.

2.

Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy,

utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu

przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

1.

Udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze

1)

ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w art. 8;

2)

udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11;

3)

wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania

materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia;

4)

udostępniania w centralnym repozytorium.

2.

Dostęp do informacji publicznej jest bezpłatny, z zastrzeżeniem art. 15.

1.

Tworzy się urzędowy publikator teleinformatyczny - Biuletyn Informacji Publicznej

- w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej, w postaci ujednoliconego

systemu stron w sieci teleinformatycznej, zwany dalej „Biuletynem Informacji Publicznej”.

2.

Informacje publiczne są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej przez podmioty,

o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępniania w Biuletynie

Informacji Publicznej informacji publicznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3,

pkt 4 lit. a tiret drugie, lit. c i d i pkt 5. Podmioty, o których mowa w zdaniu pierwszym,

mogą udostępniać w Biuletynie Informacji Publicznej również inne informacje publiczne.

4.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane do udostępniania w Biuletynie

Informacji Publicznej informacji dotyczących sposobu dostępu do informacji publicznych

będących w ich posiadaniu i nieudostępnionych w Biuletynie Informacji Publicznej.

5.

W przypadku wyłączenia jawności informacji publicznej, w Biuletynie Informacji Publicznej

podaje się zakres wyłączenia, podstawę prawną wyłączenia jawności oraz wskazuje się

organ lub osobę, które dokonały wyłączenia, a w przypadku, o którym mowa w art. 5

ust. 2, podmiot, w interesie którego dokonano wyłączenia jawności.

6.

Podmioty udostępniające informacje publiczne w Biuletynie Informacji Publicznej są

obowiązane do

1)

oznaczenia informacji danymi określającymi podmiot udostępniający informację;

2)

podania w informacji danych określających tożsamość osoby, która wytworzyła informację

lub odpowiada za treść informacji;

3)

dołączenia do informacji danych określających tożsamość osoby, która wprowadziła informację

do Biuletynu Informacji Publicznej;

4)

oznaczenia czasu wytworzenia informacji i czasu jej udostępnienia;

5)

zabezpieczenia możliwości identyfikacji czasu rzeczywistego udostępnienia informacji.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji

Publicznej

1)

zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z odnośnikami

umożliwiającymi połączenie z ich stronami;

2)

zapewniającą dostęp do informacji publicznej oraz możliwość jej przeszukiwania w systemie,

o którym mowa w ust. 4a;

3)

zapewniającą dostęp do centralnego repozytorium.

2.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, przez zastosowanie systemu, o którym

mowa w ust. 4a, albo innego systemu teleinformatycznego, tworzą własne strony Biuletynu

Informacji Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu

w tej drodze.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu

do spraw informatyzacji informacje niezbędne do zamieszczenia na stronie, o której

mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji

1)

gromadzi i udostępnia adresy wskazujące strony Biuletynu Informacji Publicznej tworzone

przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2;

2)

gromadzi i udostępnia dane o liczbie pobrań stron, o których mowa w pkt 1;

3)

nieodpłatnie udostępnia system, o którym mowa w ust. 4a.

4a.

Scentralizowany System Dostępu do Informacji Publicznej stanowi system teleinformatyczny,

który umożliwia tworzenie stron Biuletynu Informacji Publicznej, o których mowa w

ust. 2, oraz przetwarzanie informacji publicznych, w tym ich przeszukiwanie według

kryteriów przedmiotowych i podmiotowych.

5.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania dotyczące układu ujednoliconego systemu stron Biuletynu Informacji

Publicznej, w szczególności

a)

strukturę strony głównej, o której mowa w ust. 1,

b)

standardy struktury stron, o których mowa w ust. 2,

2)

zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3,

3)

wymagania dotyczące zabezpieczania treści informacji publicznych udostępnianych w

Biuletynie Informacji Publicznej

- mając na względzie sprawność i jednolitość działania systemu stron Biuletynu Informacji

Publicznej, a także uwzględniając konieczność równego traktowania rozwiązań informatycznych

oraz potrzebę umożliwienia realizacji prawa do stosowania przez podmioty obowiązane

do przekazywania informacji oprogramowania bez konieczności ponoszenia dodatkowych

kosztów z tytułu opłat licencyjnych.

1.

Informacje publiczne o szczególnym znaczeniu dla rozwoju innowacyjności w państwie

i rozwoju społeczeństwa informacyjnego, które ze względu na sposób przechowywania

i udostępniania pozwalają na ich ponowne wykorzystywanie, w sposób użyteczny i efektywny,

stanowią zbiór zwany dalej „zasobem informacyjnym” i są udostępniane w centralnym

repozytorium.

2.

Do przekazania, w celu udostępnienia w centralnym repozytorium, posiadanego zasobu

informacyjnego oraz metadanych opisujących jego strukturę, a także ich systematycznego

weryfikowania i aktualizowania są obowiązane

1)

organy administracji rządowej;

2)

fundusze celowe;

3)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych;

4)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;

5)

Narodowy Fundusz Zdrowia;

6)

państwowe instytuty badawcze;

7)

państwowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań

publicznych, z wyjątkiem uczelni, Polskiej Akademii Nauk oraz jednostek naukowych

w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268).

2a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, może zostać spełniony poprzez przekazanie

1)

zasobu informacyjnego oraz metadanych, o których mowa w ust. 2;

2)

metadanych, o których mowa w ust. 2, w przypadku gdy zasób informacyjny jest przez

podmiot udostępniany w repozytorium powszechnie dostępnym w sieci teleinformatycznej

innym niż centralne repozytorium.

2b.

Podmioty wskazane w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 są obowiązane do dostosowania

1)

formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt

maszynowy do zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114);

2)

metadanych, o których mowa w ust. 2, do zestawu elementów metadanych, o których mowa

w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 i art. 9b ust. 6.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, odrębnie

dla poszczególnych podmiotów, o których mowa w ust. 2

1)

sposób realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie posiadaną

przez ten podmiot infrastrukturę teleinformatyczną umożliwiającą gromadzenie w niej

informacji publicznych oraz ich udostępnianie, a także możliwości techniczne przechowywania

tych informacji w centralnym repozytorium;

2)

zakres zasobu informacyjnego, mając na względzie szczególne znaczenie określonych

informacji publicznych dla rozwoju innowacyjności i społeczeństwa informacyjnego;

3)

dodatkowe wymagania techniczne opracowania zasobu informacyjnego oraz dodatkowy zestaw

elementów metadanych, innych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art.

9b ust. 6, mając na względzie sposób koordynacji informacji stanowiących zasób informacyjny,

ułatwiające jego wyszukiwanie w sposób określony w art. 9b ust. 2, kontrolę, długotrwałe

przechowywanie i zarządzanie, oraz możliwość jak najszerszego ponownego wykorzystywania

informacji publicznych i ich maszynowego odczytu;

4)

harmonogram przekazania zasobu informacyjnego oraz metadanych, o których mowa w ust.

2, oraz ich aktualizowania mając na względzie konieczność zagwarantowania aktualności

informacji.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie

dostępne w sieci teleinformatycznej.

2.

Centralne repozytorium zapewnia przeszukiwanie zasobów informacyjnych w szczególności

według

1)

kryterium przedmiotowego;

2)

kryterium podmiotowego;

3)

elementów metadanych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 i art.

9a ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić wyspecjalizowanym podmiotom

czynności związane z prowadzeniem centralnego repozytorium, pod warunkiem zapewnienia

1)

przez te podmioty

a)

rozliczalności i niezawodności jego prowadzenia,

b)

integralności, rozliczalności, dostępności, autentyczności i niezaprzeczalności zasobów

informacyjnych w nim udostępnianych;

2)

możliwości przeprowadzenia przez tego ministra kontroli spełnienia warunków, o których

mowa w pkt 1.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywane zasoby informacyjne

oraz metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2, pod względem spełnienia wymogów, o

których mowa w art. 9a ust. 2b, oraz wymogów określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 6 i art. 9a ust. 3.

5.

W przypadku gdy zasób informacyjny lub metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2,

nie spełniają wymogów, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw informatyzacji

wzywa podmiot, który je przekazał do ich niezwłocznego dostosowania do tych wymogów.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób weryfikacji, o której mowa

w ust. 4, sposób przetwarzania i udostępniania w centralnym repozytorium zasobów informacyjnych

i metadanych, o których mowa w art. 9a ust. 2, oraz standardy techniczne prowadzenia

centralnego repozytorium, minimalny zestaw elementów metadanych, o których mowa w

art. 9a ust. 2, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność zapewnienia

przeszukiwalności, dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników, możliwość

zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności i efektywności.

1.

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej

lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek.

2.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana

w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Informacja publiczna może być udostępniana

1)

w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych;

2)

przez zainstalowane w miejscach, o których mowa w pkt 1, urządzenia umożliwiające

zapoznanie się z tą informacją.

1.

Informacje publiczne udostępniane w sposób, o którym mowa w art. 10 i 11, są oznaczane

danymi określającymi podmiot udostępniający informację, danymi określającymi tożsamość

osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji, danymi określającymi

tożsamość osoby, która udostępniła informację, oraz datą udostępnienia.

2.

Podmiot udostępniający informację publiczną jest obowiązany zapewnić możliwość

1)

kopiowania informacji publicznej albo jej wydruk lub

2)

przesłania informacji publicznej albo przeniesienia jej na odpowiedni, powszechnie

stosowany nośnik informacji.

1.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później

jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art.

15 ust. 2.

2.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust.

1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia

oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące

od dnia złożenia wniosku.

1.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych

z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia,

nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

2.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych

we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o

przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje,

w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W

takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży

wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu,

postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

1.

Jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art.

10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane

ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji

w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości

odpowiadającej tym kosztom.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi

wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje

po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona

w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji

albo wycofa wniosek.

1.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie

informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują

w drodze decyzji.

2.

Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że

1)

odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;

2)

uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska

i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji,

oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust.

2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

1.

Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami

władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania

o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.

2.

Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie

sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.

1.

Posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów

są jawne i dostępne.

2.

Posiedzenia kolegialnych organów pomocniczych organów, o których mowa w ust. 1, są

jawne i dostępne, o ile stanowią tak przepisy ustaw albo akty wydane na ich podstawie

lub gdy organ pomocniczy tak postanowi.

3.

Organy, o których mowa w ust. 1 i 2, są obowiązane zapewnić lokalowe lub techniczne

środki umożliwiające wykonywanie prawa, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3. W miarę

potrzeby zapewnia się transmisję audiowizualną lub teleinformatyczną z posiedzeń organów,

o których mowa w ust. 1.

4.

Ograniczenie dostępu do posiedzeń organów, o których mowa w ust. 1 i 2, z przyczyn

lokalowych lub technicznych nie może prowadzić do nieuzasadnionego zapewnienia dostępu

tylko wybranym podmiotom.

Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, sporządzają i udostępniają protokoły

lub stenogramy swoich obrad, chyba że sporządzą i udostępnią materiały audiowizualne

lub teleinformatyczne rejestrujące w pełni te obrady.

Przepisy art. 18 i 19 stosuje się odpowiednio do pochodzących z powszechnych wyborów

kolegialnych organów jednostek pomocniczych jednostek samorządu terytorialnego i ich

kolegialnych organów pomocniczych.

Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje

się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

(uchylony)

Kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej informacji publicznej lub każdej jej części, będącej w posiadaniu

podmiotów, o których mowa w ust. 2 i 3, niezależnie od sposobu jej utrwalenia (w postaci

papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej), w celach komercyjnych

lub niekomercyjnych, innych niż jej pierwotny publiczny cel wykorzystywania, dla którego

informacja została wytworzona, stanowi ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

i odbywa się na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

2.

Obowiązani do udostępniania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania

na zasadach i w trybie określonych w ustawie są

1)

Prezes Rady Ministrów,

2)

jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,

3)

inne niż określone w pkt 2 państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości

prawnej,

4)

inne niż określone w pkt 2 osoby prawne, utworzone w celu zaspokajania potrzeb o charakterze

powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli samodzielnie

albo wspólnie z podmiotami, o których mowa w pkt 2 i 3, bezpośrednio albo pośrednio

a)

finansują je w ponad 50% lub

b)

posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

c)

sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

d)

mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego,

5)

związki podmiotów, o których mowa w pkt 2-4

- zwani dalej „podmiotami zobowiązanymi”.

3.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

archiwów państwowych w zakresie znajdujących się w ich dyspozycji materiałów archiwalnych;

2)

jednostek publicznej radiofonii i telewizji w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1531, 978 i 1830), w zakresie audycji radiowych i telewizyjnych oraz innych przekazów;

3)

instytucji kultury, samorządowych instytucji kultury ani innych podmiotów prowadzących

działalność kulturalną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 406, z późn. zm., w zakresie informacji publicznych stanowiących przedmiot ich działalności;

4)

uczelni, Polskiej Akademii Nauk ani jednostek naukowych w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, w zakresie informacji publicznych służących ich działalności badawczej oraz dydaktycznej;

5)

jednostek organizacyjnych systemu oświaty, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm., w zakresie informacji publicznych służących ich działalności oświatowej.

4.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

informacji publicznych, których udostępnienie zostało uzależnione od wykazania interesu

indywidualnego (prawnego lub faktycznego) na podstawie odrębnych przepisów;

2)

przekazywania informacji publicznych między podmiotami wykonującymi zadania publiczne,

w celu realizacji zadań określonych prawem.

5.

Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów innych ustaw określających

odmienne zasady wykorzystywania informacji publicznej, pod warunkiem, że stwarzają

gwarancje zachowania zasad wynikających z niniejszej ustawy.

1.

Informacje publiczne są udostępniane w celu ich ponownego wykorzystywania bez ograniczeń

warunkami i bezpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 23c.

2.

Podmiot zobowiązany może określić warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej

dotyczące

1)

obowiązku poinformowania o źródle, czasie wytworzenia i pozyskania informacji publicznej

od podmiotu zobowiązanego;

2)

obowiązku dalszego udostępniania innym użytkownikom informacji w pierwotnie pozyskanej

formie;

3)

obowiązku informowania o przetworzeniu informacji ponownie wykorzystywanej;

4)

zakresu odpowiedzialności podmiotu zobowiązanego za przekazywane informacje.

3.

Podmiot zobowiązany określa sposób korzystania z informacji publicznych spełniających

cechy utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. lub stanowiących bazę danych w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych

(Dz. U. Nr 128, poz. 1402, z późn. zm., zapewniający możliwość dowolnego wykorzystywania utworu lub bazy danych, do celów

komercyjnych i niekomercyjnych, tworzenia i rozpowszechniania kopii utworu lub bazy

danych, w całości lub we fragmentach, oraz wprowadzania zmian i rozpowszechniania

utworów zależnych.

4.

Podmiot zobowiązany udostępnia warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej

w postaci elektronicznej.

1.

Podmiot zobowiązany może nałożyć opłatę za udostępnienie informacji publicznej w celu

ponownego wykorzystywania na wniosek, o którym mowa w art. 23g ust. 2, jeżeli przygotowanie

informacji w sposób wskazany we wniosku wymaga poniesienia dodatkowych kosztów.

2.

Nakładając opłatę, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty przygotowania i przekazania

informacji publicznej w określony sposób i w określonej formie oraz inne czynniki,

jakie będą brane pod uwagę przy nietypowych wnioskach o ponowne wykorzystywanie informacji

publicznej, które mogą mieć wpływ w szczególności na koszt lub czas przygotowania

i przekazania informacji. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy kosztów

poniesionych bezpośrednio w celu przygotowania i przekazania informacji publicznej

w celu ponownego wykorzystywania w określony sposób i w określonej formie.

1.

Podmiot zobowiązany udostępnia informację publiczną w celu jej ponownego wykorzystywania

w porównywalnych sytuacjach na takich samych warunkach.

2.

W przypadku gdy ponowne wykorzystywanie informacji publicznej jest dokonywane przez

podmioty wykonujące zadania publiczne w ramach działalności wykraczającej poza realizację

takich zadań, warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub opłaty powinny

zostać określone na takich samych zasadach jak w przypadku innych użytkowników.

1.

Udostępnienie informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania nie może wprowadzać

ograniczenia korzystania z tej informacji przez innych użytkowników, chyba że jest

to niezbędne dla prawidłowego wykonywania zadań publicznych.

2.

W przypadku gdy warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej przewidują

wyłączność korzystania z tej informacji, treść warunków ponownego wykorzystywania

jest ogłaszana na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu wprowadzającego

wyłączność.

1.

Podmioty zobowiązane, które przekazują informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania

z użyciem systemów teleinformatycznych, są obowiązane do stosowania formatów danych

oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt maszynowy,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne.

2.

Podmioty zobowiązane nie są obowiązane do opracowywania, w szczególności przetworzenia,

informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania oraz dostarczania z nich

wyciągów, jeżeli spowoduje to konieczność podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających

proste czynności.

1.

Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej odbywa się przez ponowne wykorzystywanie

informacji publicznej

1)

udostępnionej na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej;

2)

udostępnionej w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej;

3)

udostępnionej w centralnym repozytorium;

4)

przekazanej na wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej.

2.

Przekazanie informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania następuje na

wniosek, w przypadkach gdy

1)

informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub

w centralnym repozytorium, chyba że została udostępniona w inny sposób i zostały określone

warunki jej ponownego wykorzystywania, albo

2)

wnioskodawca zamierza wykorzystywać informację publiczną na warunkach innych niż zostały

dla tej informacji określone.

3.

Wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej można złożyć w szczególności

w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

4.

W przypadku niespełnienia warunków formalnych wniosku wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia

braków, wraz z pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

5.

Wniosek rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 20 dni

od dnia otrzymania wniosku. W sprawach szczególnie skomplikowanych podmiot zobowiązany

może przedłużyć załatwienie sprawy o kolejne 20 dni, po zawiadomieniu wnioskodawcy

w terminie 20 dni od dnia otrzymania wniosku.

6.

Podmiot zobowiązany informuje Prezesa Rady Ministrów o przekroczeniu 1000 wniosków

o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej danego rodzaju.

7.

Podmiot zobowiązany

1)

przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania bez ograniczenia

warunkami, a w przypadku posiadania informacji publicznych przez wnioskodawcę zawiadamia

o braku ograniczenia warunkami ponownego wykorzystywania informacji publicznej;

2)

przedstawia wnioskodawcy ofertę zawierającą warunki ponownego wykorzystywania informacji

publicznej, a także wysokość opłat za ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

w przypadku, o którym mowa w art. 23c ust. 1;

3)

odmawia, w drodze decyzji, ponownego wykorzystywania informacji publicznej.

8.

Podmiot zobowiązany odmawia ponownego wykorzystywania informacji publicznej, w przypadku

gdy

1)

dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom, o których mowa w art. 5, lub

w przepisach odrębnych ustaw;

2)

ponowne wykorzystywanie informacji publicznej naruszy prawa własności intelektualnej

przysługujące podmiotom trzecim.

9.

Podmiot zobowiązany może odmówić ponownego wykorzystywania informacji publicznej w

sytuacji, o której mowa w art. 23f ust. 2.

10.

Wnioskodawca, który otrzymał ofertę, o której mowa w ust. 7 pkt 2, może, w terminie

14 dni od dnia otrzymania oferty, złożyć sprzeciw z powodu naruszenia przepisów ustawy.

W przypadku otrzymania sprzeciwu podmiot zobowiązany, w drodze decyzji, rozstrzyga

o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub o wysokości opłat.

11.

Do decyzji o odmowie przekazania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania

oraz do decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o

wysokości opłat stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że

1)

odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;

2)

uzasadnienie decyzji o odmowie ponownego wykorzystywania informacji publicznej na

podstawie ust. 8 pkt 2 zawiera wskazanie osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki

organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która posiada prawa autorskie,

jeżeli jest znana, albo licencjodawcy, od którego podmiot zobowiązany uzyskał dany

utwór.

12.

Do rozstrzygnięć, o których mowa w ust. 8-10, podejmowanych przez podmiot zobowiązany

niebędący organem władzy publicznej, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioskodawca może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje

się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.

13.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej, zawierający w szczególności informacje

o sposobie i formie przekazania wnioskodawcy informacji publicznej, a także o celu

i zakresie ponownego wykorzystywania udostępnianej informacji publicznej, biorąc pod

uwagę sprawność i przejrzystość postępowania.

1.

Podmiot zobowiązany, który przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania,

jest obowiązany umieścić na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

1)

wykaz informacji publicznych dostępnych w centralnym repozytorium w celu ponownego

wykorzystywania;

2)

warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej, jeżeli zostały określone;

3)

informacje o czynnikach, jakie są brane pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe

wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej;

4)

informacje o środkach prawnych przysługujących w przypadku odmowy przekazania informacji

publicznej w celu ponownego wykorzystywania, określenia warunków ponownego wykorzystywania

lub wysokości opłaty.

2.

Podmiot zobowiązany, który udostępnia informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania

w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium,

jest obowiązany wraz z ich udostępnieniem wskazać ewentualne warunki ponownego wykorzystywania,

o których mowa w art. 23b ust. 2, a także informacje o czynnikach, jakie są brane

pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji

publicznej, lub miejsce umożliwiające zapoznanie się z nimi.

3.

Podmiot zobowiązany podaje na żądanie wnioskodawcy informację o zasadach obliczenia

wysokości opłaty, o której mowa w art. 23c ust. 1.

4.

Brak odpowiednich informacji w menu przedmiotowym strony podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej, w kategorii „Ponowne wykorzystywanie informacji publicznych”, uważa się

za zgodę na ponowne wykorzystywanie udostępnianej informacji publicznej bez ograniczeń

warunkami.

Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

(pominięty)

1.

Do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, niezakończonych w dniu wejścia

w życie ustawy ostatecznym albo prawomocnym rozstrzygnięciem, stosuje się przepisy

niniejszej ustawy.

2.

Podmioty są obowiązane w sprawach, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia

wejścia w życie ustawy, udostępnić informację publiczną albo wydać decyzję o odmowie

udostępnienia informacji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem przepisu art. 8 ust.

3, który odnośnie do nałożonego obowiązku udostępniania w Biuletynie Informacji Publicznej

informacji publicznych w zakresie, o którym mowa w

1)

art. 6 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. e oraz pkt 4 lit. a tiret drugie, lit. c i d - wchodzi

w życie po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;

2)

art. 6 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. a-d i lit. f - wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy;

3)

art. 6 ust. 1 pkt 5 - wchodzi w życie po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 1, art. 32 i art.

33, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.