Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie pobierania przez płatników podatku od spadków i darowizn

Rozporządzenie określa

1)

sposób pobierania podatku przez płatników, w tym czynności związane z poborem podatku,

zakres pouczeń udzielanych podatnikom oraz treść rejestru podatku;

2)

zakres danych zawartych w deklaracji o wysokości pobranego i wpłaconego przez płatnika

podatku;

3)

zakres oraz sposób przekazywania przez płatników informacji zawierającej dane dotyczące

czynności dokonywanych w formie aktu notarialnego.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

organie podatkowym - rozumie się przez to naczelnika urzędu skarbowego;

2)

podatku - rozumie się przez to podatek od spadków i darowizn.

Płatnicy określają w treści sporządzanych aktów notarialnych podstawę prawną pobrania

podatku i sposób jego obliczenia bądź podstawę prawną niepobrania podatku oraz w przypadku

1)

darowizny - określają przedmiot darowizny, jej wartość, grupę podatkową wynikającą

z osobistego stosunku łączącego obdarowanego z darczyńcą;

2)

nieodpłatnego zniesienia współwłasności - określają przedmiot czynności, wartość rzeczy

lub prawa majątkowego w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności przysługującego

nabywcy przed jej zniesieniem, grupę podatkową wynikającą z osobistego stosunku łączącego

nabywcę ze zbywcą;

3)

nieodpłatnego ustanowienia służebności oraz użytkowania - określają przedmiot czynności,

wartość rzeczy obciążonej służebnością lub użytkowaniem oraz wartość służebności lub

użytkowania, grupę podatkową wynikającą z osobistego stosunku łączącego nabywcę ze

zbywcą.

Płatnicy ustnie pouczają podatników o

1)

skutkach przewidzianych w ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm. w razie podania nieprawdy lub zatajenia prawdy, przez co podatek narażony jest na

uszczuplenie;

2)

przysługującym organowi podatkowemu prawie do określenia, podwyższenia lub obniżenia

wartości przedmiotu czynności prawnej;

3)

ciążącym na podatniku obowiązku zapłaty podatku w przypadku określenia lub podwyższenia

wartości przedmiotu czynności przez organ podatkowy.

1.

Rejestr podatku zawiera następujące rubryki

1)

liczbę porządkową;

2)

datę sporządzenia aktu notarialnego;

3)

numer repertorium A;

4)

datę wpisania do rejestru aktu notarialnego;

5)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania podatnika;

6)

identyfikator podatkowy NIP lub identyfikator podatkowy numer PESEL (jeżeli podatnik

go posiada);

7)

zwięzłe określenie treści czynności;

8)

wartość przedmiotu czynności;

9)

miejsce położenia nieruchomości stanowiącej przedmiot tej czynności (miejscowość,

gmina, powiat, województwo);

10)

grupę podatkową wynikającą z osobistego stosunku łączącego nabywcę ze zbywcą;

11)

kwotę pobranego podatku albo podstawę prawną jego niepobrania;

12)

uwagi.

2.

Płatnicy w rejestrze podatku

1)

dokonują podsumowania kwot podatku pobranego w każdym miesiącu, za jaki dokonywane

jest rozliczenie podatku z organem podatkowym;

2)

odnotowują w rubryce „uwagi” kwoty podatku przekazanego na rachunek bankowy organu

podatkowego, datę wpłaty i okres, którego wpłata dotyczy.

3.

Rejestr podatku może być zastąpiony przez repertorium A, przewidziane przepisami o

prowadzeniu ksiąg notarialnych oraz przekazywaniu na przechowanie dokumentów. Przepisy

dotyczące rejestru stosuje się odpowiednio do repertorium zastępującego rejestr.

Deklaracja o wysokości pobranego i wpłaconego przez płatnika podatku zawiera następujące

dane

1)

okres, za który składana jest deklaracja;

2)

miejsce i cel składania deklaracji (nazwa i adres siedziby organu podatkowego, złożenie

deklaracji/korekta deklaracji);

3)

dane płatnika;

4)

identyfikator podatkowy płatnika;

5)

adres siedziby kancelarii notarialnej;

6)

dane dotyczące należności

a)

łączną kwotę podatku pobranego w danym miesiącu w zł (po zaokrągleniu do pełnych zł),

b)

kwotę potrąconego wynagrodzenia z tytułu poboru podatku w zł (po zaokrągleniu do pełnych

zł),

c)

kwotę podatku wpłaconego na rachunek bankowy właściwego organu podatkowego w zł;

7)

informację o kwocie podatku należnego poszczególnym gminom, sporządzoną z uwzględnieniem

zasad przekazywania wpływów z tego podatku określonych w art. 15 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

(Dz. U. z 2015 r. poz. 513, z późn. zm., zawierającą

a)

dane identyfikujące gminę (nazwę gminy, jej identyfikator rejestru TERYT, nazwę województwa

i powiatu, w których gmina jest położona),

b)

łączną kwotę podatku należnego poszczególnym gminom,

c)

numery repertorium A, pod którymi wpisane są czynności prawne, z tytułu których podatek

jest należny poszczególnym gminom;

8)

oświadczenie płatnika o zgodności podanej kwoty pobranego podatku z kwotami wykazanymi

w prowadzonym rejestrze;

9)

podpis płatnika.

Przekazanie przez płatników organowi podatkowemu informacji zawierającej treść aktów

notarialnych dotyczących czynności, z tytułu których są płatnikami podatku, następuje

przez przekazanie odpisów aktów przez nich sporządzonych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.