Ustawa z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przepisów ustawy nie stosuje się do podmiotów leczniczych funkcjonujących w formie

jednostki wojskowej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 618, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 2

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

certyfikat do uwierzytelniania danych - poświadczenie elektroniczne, wydawane na wniosek

usługodawcy przez system, o którym mowa w art. 7 ust. 1, służące do potwierdzania

pochodzenia i integralności danych przekazywanych lub udostępnianych przez usługodawcę;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

certyfikat do uwierzytelniania systemu - poświadczenie elektroniczne, wydawane na

wniosek usługodawcy przez system, o którym mowa w art. 7 ust. 1, służące do uwierzytelniania

systemu usługodawcy w Systemie Informacji Medycznej, zwanym dalej „SIM”, oraz wzajemnego

uwierzytelniania systemów teleinformatycznych usługodawców;

”

,

c)

w pkt 6 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

dokument elektroniczny umożliwiający usługobiorcy uzyskanie świadczenia opieki zdrowotnej

określonego rodzaju, w przypadku usługodawcy będącego świadczeniodawcą, o którym mowa

w art. 5 pkt 41 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm., apteką ogólnodostępną lub punktem aptecznym,

b)

dokumentację medyczną indywidualną, z wyłączeniem skierowań, w rozumieniu przepisów

wydanych na podstawie art. 30 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2012 r. poz. 159, z późn. zm., wytworzoną w postaci elektronicznej;

”

,

d)

pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11)

pracownik medyczny - osobę wykonującą zawód medyczny, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, oraz osobę uprawnioną do świadczenia usług farmaceutycznych, która udziela świadczeń

opieki zdrowotnej lub świadczy usługi farmaceutyczne w ramach stosunku pracy lub umowy

cywilnoprawnej;

12)

rejestr medyczny - tworzony zgodnie z prawem rejestr, ewidencję, listę, spis albo

inny uporządkowany zbiór danych osobowych, jednostkowych danych medycznych lub danych

niebędących danymi osobowymi, służący do realizacji zadań publicznych, prowadzony

przez podmiot funkcjonujący w systemie ochrony zdrowia;

”

,

e)

w pkt 17 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu

„

18)

zdarzenie medyczne przetwarzane w systemie informacji - czynność w ramach świadczenia

zdrowotnego lub świadczenia zdrowotnego rzeczowego, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, której dane są przetwarzane w systemie informacji.

”

;

3)

w art. 4 w ust. 3 w pkt 1

a)

uchyla się lit. e,

b)

lit. i otrzymuje brzmienie

„

i)

w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL - numer paszportu albo innego

dokumentu stwierdzającego tożsamość,

”

,

c)

lit. m otrzymuje brzmienie

„

m)

numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych,

”

,

d)

lit. r otrzymuje brzmienie

„

r)

datę zgonu,

”

,

e)

w lit. s średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. t-x w brzmieniu

„

t)

przyczynę zgonu,

u)

informację o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,

v)

numer identyfikacyjny płatnika,

w)

numer telefonu kontaktowego,

x)

informację o sprzeciwie zawartym w centralnym rejestrze sprzeciwów na pobranie komórek,

tkanek i narządów ze zwłok ludzkich, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu

komórek, tkanek i narządów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 793, 1893 i 1991);

”

;

4)

w art. 5

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

SIM;

”

,

-

w pkt 2

-

- uchyla się lit. d,

-

- lit. g otrzymuje brzmienie

„

g)

Systemu Monitorowania Kosztów Leczenia,

”

,

-

- w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j w brzmieniu

„

j)

Systemu Obsługi List Refundacyjnych;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Systemy teleinformatyczne obsługujące system informacji w zakresie danych dotyczących

obiektów przestrzennych wykorzystują za pośrednictwem usług dostępnych w geoportalu

infrastruktury informacji przestrzennej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, referencyjne bazy danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 4-6, 8, 9 i 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne

i kartograficzne, a także dostarczają do geoportalu infrastruktury informacji przestrzennej dane adresowe

usługodawców.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia może powierzyć, w drodze porozumienia, właściwemu

ministrowi wykonywanie zadań związanych z utrzymaniem, obsługą techniczną oraz zachowaniem

ciągłości funkcjonowania systemów teleinformatycznych.

”

;

5)

w art. 7

a)

w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

dostęp wojewodów do danych zbiorczych niezbędnych do realizacji zadań określonych

w art. 10 i art. 95a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, dla których administratorem systemu

jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, właściwa w zakresie

systemów informacyjnych ochrony zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia lub Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, dane są udostępniane uprawnionym użytkownikom identyfikowanym w co najmniej

jednym z tych systemów oraz prezentowane w systemie, w którym ci użytkownicy są identyfikowani.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne

umożliwiające udostępnianie danych w sposób określony w ust. 4, mając na względzie

konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych.

”

;

6)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

Minimalne wymagania dla systemów, o których mowa w art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art.

10 ust. 1, art. 17 ust. 1, art. 22 ust. 1 i art. 26 ust. 1, związane z bezpieczeństwem

przetwarzania i udostępniania danych w postaci elektronicznej uwzględniają, w przypadku

danych dotyczących

1)

usługobiorców będących

a)

funkcjonariuszami Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego oraz funkcjonariuszami albo żołnierzami Służby Kontrwywiadu

Wojskowego lub Służby Wywiadu Wojskowego, zwanych dalej „służbami specjalnymi”,

b)

członkami rodzin, w rozumieniu art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, funkcjonariuszy i żołnierzy służb specjalnych,

2)

podmiotów leczniczych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

- ochronę tych danych w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1929), art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1411, z późn. zm. i art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służbie Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 253, z późn. zm., oraz możliwość uzyskania przez służby specjalne informacji o osobach przetwarzających

w SIM dane dotyczące tych usługobiorców i podmiotów.

”

;

7)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Administrator danych, o którym mowa w art. 10 ust. 8, art. 23 ust. 6, art. 24 ust.

6, art. 26 ust. 6, art. 28 ust. 2, art. 29 ust. 5 i 6, art. 30 ust. 3 oraz art. 30a

ust. 4, w celu zapewnienia eksploatacji systemów teleinformatycznych, o których mowa

w art. 10 ust. 1 i 2, art. 23 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 1 i 2,

art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1 i 2, art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 30a ust. 1 i 2, może

upoważnić administratora systemu, o którym mowa w art. 10 ust. 7, art. 23 ust. 5,

art. 24 ust. 7, art. 26 ust. 8, art. 28 ust. 2a, art. 29 ust. 7, art. 30 ust. 4 oraz

art. 30a ust. 3, do powierzania przetwarzania danych przetwarzanych w tych systemach

podmiotom wyspecjalizowanym w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych.

2.

Podmioty wyspecjalizowane w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych,

o których mowa w ust. 1, są obowiązane do stworzenia warunków organizacyjnych i technicznych

zapewniających ochronę przetwarzanych danych, w szczególności zabezpieczenia danych

przed nieuprawnionym dostępem, nielegalnym ujawnieniem lub pozyskaniem, a także ich

modyfikacją, uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą. Dane przetwarzane w systemach,

o których mowa w ust. 1, podlegają ochronie na poziomie wysokim, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 39a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

3.

Administrator danych, o którym mowa w ust. 1, może kontrolować podmioty wyspecjalizowane

w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust.

1, w zakresie realizacji wymagań, o których mowa w ust. 2, oraz sposobu realizacji

celów powierzenia danych przetwarzanych w systemach, o których mowa w ust. 1.

4.

Podmioty wyspecjalizowane w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych,

o których mowa w ust. 1, nie mogą powierzać innym podmiotom przetwarzania danych przetwarzanych

w systemach, o których mowa w ust. 1.

5.

W przypadku zaprzestania przetwarzania danych przetwarzanych w systemach, o których

mowa w ust. 1, przez podmioty wyspecjalizowane w zapewnianiu obsługi technicznej systemów

teleinformatycznych, o których mowa w ust. 1, w szczególności w związku z ich likwidacją,

są one obowiązane do przekazania tych danych administratorowi danych, o którym mowa

w ust. 1. Administrator danych może upoważnić administratora systemu SIM, o którym

mowa w ust. 1, do przyjęcia tych danych.

6.

Podmioty wyspecjalizowane w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych,

o których mowa w ust. 1, są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji związanych

ze świadczeniobiorcami uzyskanych w związku z powierzeniem przetwarzania danych przetwarzanych

w systemach, o których mowa w ust. 1. Podmioty te są związane tajemnicą także po śmierci

świadczeniobiorcy.

”

;

8)

w art. 10

a)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

dane dotyczące udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych lub współfinansowanych

ze środków publicznych oraz kwoty środków publicznych wydatkowanych na sfinansowanie

tych świadczeń, o których mowa w art. 192 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 4, są pozyskiwane do SIM z systemów teleinformatycznych

usługodawców.

”

,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 5, są pozyskiwane do SIM z systemów teleinformatycznych

płatników, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a.

”

;

9)

w art. 11

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Usługodawcy prowadzą elektroniczną dokumentację medyczną, o której mowa w art. 2 pkt

6 lit. b. Elektroniczna dokumentacja medyczna, o której mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 13, jest prowadzona przez usługodawców w formatach zamieszczonych

w portalu edukacyjno-informacyjnym, o którym mowa w art. 36 ust. 1, oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Dane, w tym dane osobowe i jednostkowe dane medyczne, zawarte w elektronicznej dokumentacji

medycznej usługobiorcy, zgromadzone w systemie teleinformatycznym usługodawcy, są

udostępniane za pośrednictwem SIM. Udostępnianie danych następuje za zgodą usługobiorcy.

”

,

b)

dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu

„

4.

Dane, o których mowa w ust. 3, obejmują

1)

dane usługodawcy

a)

identyfikator,

b)

pełną nazwę;

2)

dane usługobiorcy

a)

identyfikator,

b)

identyfikator w systemie usługodawcy, jeżeli jest inny niż wskazany w lit. a,

c)

imię i nazwisko,

d)

datę urodzenia,

e)

płeć;

3)

dane pracownika medycznego, który uczestniczył w zdarzeniu medycznym przetwarzanym

w systemie informacji lub wytworzył elektroniczną dokumentację medyczną, lub zamieścił

dane w SIM

a)

identyfikator,

b)

imię i nazwisko,

c)

zawód lub specjalizację;

4)

dane zdarzenia medycznego przetwarzanego w systemie informacji

a)

identyfikator nadawany w systemie usługodawcy,

b)

identyfikator skierowania, na podstawie którego nastąpiło dane zdarzenie, jeżeli dotyczy,

c)

typ, spośród typów zamieszczonych w portalu edukacyjno-informacyjnym, o którym mowa

w art. 36 ust. 1, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw

zdrowia,

d)

datę rozpoczęcia i zakończenia,

e)

rozpoznania,

f)

wykonane procedury medyczne, jeżeli dotyczy,

g)

numer identyfikacyjny płatnika, o którym mowa w art. 2 pkt 9 lit. a, który finansuje

lub współfinansuje udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej finansowanego ze środków

publicznych,

h)

numer wpisu do księgi głównej przyjęć i wypisów, jeżeli dotyczy,

i)

kod trybu przyjęcia i wypisu osoby, której udzielono świadczenia zdrowotnego, w przypadku

pobytu w oddziale szpitalnym, jeżeli dotyczy;

5)

dane miejsca wystąpienia zdarzenia medycznego przetwarzanego w systemie informacji

a)

identyfikator miejsca udzielenia świadczenia,

b)

nazwę,

c)

adres,

d)

kod specjalności komórki organizacyjnej, w której wystąpiło zdarzenie medyczne przetwarzane

w systemie informacji, stanowiący część VIII systemu resortowych kodów identyfikacyjnych,

o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, jeżeli dotyczy,

e)

kod dziedziny medycyny lub pielęgniarstwa, którego dotyczy zdarzenie medyczne przetwarzane

w systemie informacji lub wytworzona elektroniczna dokumentacja medyczna, stanowiący

część X systemu resortowych kodów identyfikacyjnych, o którym mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

6)

dane elektronicznej dokumentacji medycznej, o której mowa w art. 2 pkt 6 lit. b, wytworzonej

w związku ze zdarzeniem medycznym przetwarzanym w systemie informacji

a)

identyfikator usługodawcy nadawany przez system,

b)

rodzaj,

c)

datę wytworzenia,

d)

format,

e)

rozmiar,

f)

powiązane z nią procedury medyczne,

g)

tryb udostępniania,

h)

identyfikator usługodawcy odpowiedzialnego za jej przetwarzanie i udostępnianie;

7)

elektroniczną dokumentację medyczną, o której mowa w art. 14 ust. 4;

8)

dane dotyczące realizacji recepty, potwierdzenia albo realizacji zlecenia w postaci

elektronicznej, informacji o zmianie statusu skierowania w postaci elektronicznej

lub decyzji dotyczącej deklaracji wyboru, o której mowa w art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

9)

wniosek o udostępnienie elektronicznej dokumentacji medycznej, jeżeli dotyczy;

10)

dane potwierdzające udostępnienie elektronicznej dokumentacji medycznej, jeżeli dotyczy;

11)

dane, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3 lit. a;

12)

dane dotyczące zmiany dokumentacji medycznej, o której mowa w art. 2 pkt 6 lit. b,

jeżeli dotyczy

a)

imię i nazwisko pracownika medycznego, który dokonał zmiany,

b)

identyfikator pracownika medycznego, który dokonał zmiany,

c)

przyczynę zmiany;

13)

inne dane niebędące danymi osobowymi, określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 13.

5.

Usługodawca zamieszcza w SIM

1)

w czasie rzeczywistym, dane, o których mowa w ust. 4 pkt 7 i 8;

2)

niezwłocznie, nie później niż w terminie 1 dnia od zakończenia zdarzenia medycznego

przetwarzanego w systemie informacji, dane, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 i 9-13.

6.

W przypadku gdy jest to uzasadnione potrzebą realizacji zadań określonych w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Agencji Wywiadu, usługodawca, będący podmiotem leczniczym utworzonym przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu, może nie zamieszczać w SIM danych, o których

mowa w ust. 3, dotyczących usługobiorcy będącego funkcjonariuszem Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Agencji Wywiadu.

7.

Jeżeli ustawa zastrzega dla wytwarzania dokumentacji medycznej formę pisemną lub równoważną,

uznaje się, że elektroniczna dokumentacja medyczna spełnia wymagania formy pisemnej

lub równoważnej także wtedy, gdy forma została zastrzeżona pod rygorem nieważności.

8.

Udostępnienie danych, o których mowa w ust. 2, bez pośrednictwa SIM, następuje na

zasadach określonych w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

”

;

10)

w art. 12 ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Usługobiorca, jego przedstawiciel ustawowy lub osoba przez niego upoważniona ma dostęp

do danych, w tym danych osobowych i jednostkowych danych medycznych, w zakresie niezbędnym

do realizacji uprawnień określonych w ust. 1 pkt 3 i 7.

4.

Płatnikom, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a, przysługuje dostęp do danych, w tym

danych osobowych i jednostkowych danych medycznych usługobiorców oraz danych dotyczących

usługodawców, przetwarzanych w SIM, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których

mowa w ust. 1 pkt 1-6 i 8, oraz prawo do pobrania z modułu statystyczno-rozliczeniowego

danych niezbędnych do rozliczania udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.

5.

Wojewodzie przysługuje dostęp do zbiorczych danych przetwarzanych w SIM, w zakresie

niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 10 i art. 95a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, w ramach posiadanych uprawnień.

”

;

11)

w art. 14

a)

w ust. 2

-

uchyla się pkt 2,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

dane umieszczone przez usługobiorcę, jego przedstawiciela ustawowego lub osobę przez

niego upoważnioną dotyczące

a)

stanu zdrowia usługobiorcy, jeżeli ma to znaczenie dla udzielania świadczeń opieki

zdrowotnej w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym,

b)

osób, które należy poinformować o stanie zdrowia usługobiorcy w stanach nagłego zagrożenia

zdrowotnego w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym albo w przypadku jego śmierci;

”

,

-

dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

informacje, o których mowa w art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

5)

dane umieszczone przez usługodawcę, dotyczące wymiany informacji między usługodawcą

a usługobiorcą, prowadzonej przy wsparciu systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 7 ust. 1, inicjowanej przez usługobiorcę.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a, mogą być umieszczone w module podstawowym

także przez pracownika medycznego.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Moduł zleceń zawiera skierowania, recepty i zlecenia, mające postać elektroniczną,

umożliwiające usługobiorcy uzyskanie świadczenia opieki zdrowotnej określonego rodzaju,

a także dane, o których mowa w art. 11 ust. 4.

”

;

12)

w art. 15

a)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dane, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 1 lit. a-d, g-r oraz u-x.

”

,

b)

ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Dane do Centralnego Wykazu Usługobiorców, w zakresie określonym w art. 4 ust. 3 pkt

1 lit. m-p oraz u, przekazują płatnicy, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. a.

4.

Dane do Centralnego Wykazu Usługobiorców, w zakresie określonym w art. 4 ust. 3 pkt

1 lit. j-l oraz w, przekazują usługobiorcy.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, jako organ prowadzący rejestr PESEL, o którym

mowa w przepisach o ewidencji ludności

1)

przekazuje do Centralnego Wykazu Usługobiorców dane, w zakresie określonym w art.

4 ust. 3 pkt 1 lit. a-d, g, h oraz r;

2)

zapewnia stały dostęp do danych, w zakresie określonym w art. 4 ust. 3 pkt 1 lit.

a-d, g, h oraz r.

”

;

13)

w art. 16

a)

w ust. 2

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

numerów identyfikacyjnych nadanych usługodawcom przez płatnika, o którym mowa w art.

2 pkt 9 lit. a, jeżeli dotyczy;

”

-

w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6-10 w brzmieniu

„

6)

numeru telefonu;

7)

dat uzyskania, zawieszenia, zmiany, cofnięcia lub wygaśnięcia zezwolenia oraz dat

wpisu do Krajowego Rejestru Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów

Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zgód na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych

albo rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą lub wykreślenia z tych

rejestrów, a w przypadku usługodawcy, o którym mowa w art. 17c ust. 3 pkt 3, dat rozpoczęcia

obowiązywania, rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

jeżeli dotyczy;

8)

numeru zezwolenia na prowadzenie apteki, jeżeli dotyczy;

9)

nazwy i identyfikatora organu wydającego zezwolenie na prowadzenie apteki, jeżeli

dotyczy;

10)

godzin pracy.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do identyfikatora usługodawcy przyporządkowane są dane z rejestru podmiotów wykonujących

działalność leczniczą, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

”

,

c)

uchyla się ust. 4,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Usługodawca wykorzystuje certyfikat do uwierzytelniania danych w celu potwierdzenia

pochodzenia i integralności danych w odniesieniu do

1)

procesu realizacji recepty;

2)

procesu realizacji zlecenia na zaopatrzenie w postaci elektronicznej;

3)

procesu realizacji zlecenia na naprawę w postaci elektronicznej;

4)

potwierdzenia udostępnienia dokumentacji medycznej, o której mowa w art. 2 pkt 6 lit.

b, usługobiorcy;

5)

przekazania danych o zdarzeniu medycznym przetwarzanym w systemie informacji lub elektronicznej

dokumentacji medycznej, udostępnianej za pośrednictwem SIM.

”

,

e)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Usługodawca wykorzystuje certyfikat do uwierzytelniania systemu w celu uwierzytelnienia

systemu teleinformatycznego usługodawcy

1)

w SIM;

2)

w procesie wymiany elektronicznej dokumentacji medycznej między systemami teleinformatycznymi

usługodawców.

”

;

14)

w art. 17

a)

w ust. 2

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W ramach Centralnego Wykazu Pracowników Medycznych, do nadanego pracownikowi medycznemu

identyfikatora, są przyporządkowane dane dotyczące

”

,

-

uchyla się pkt 3,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

prawa wykonywania zawodu, jeżeli dotyczy;

”

,

-

uchyla się pkt 5,

-

w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7-9 w brzmieniu

„

7)

daty zgonu, jeżeli dotyczy;

8)

zatrudnienia u usługodawcy;

9)

zawodu i specjalizacji, jeżeli dotyczy.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Usługodawca przekazuje do Centralnego Wykazu Pracowników Medycznych dane umożliwiające

identyfikację pracownika medycznego, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4, 6, 8 i 9.

2b.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2, dane te usługodawca przekazuje

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 dni od zmiany.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Pracownik medyczny używa bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy

pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne do podpisywania

1)

elektronicznej dokumentacji medycznej;

2)

wniosku o dostęp do danych umożliwiających pobranie z SIM elektronicznej dokumentacji

medycznej lub danych z tych dokumentów, w zakresie niezbędnym do wykonywania badań

diagnostycznych, zapewnienia ciągłości leczenia oraz zaopatrzenia usługobiorców w

produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby

medyczne;

3)

wniosku o dostęp do danych przetwarzanych w SIM umożliwiających wymianę między usługodawcami

danych zawartych w elektronicznej dokumentacji medycznej.

”

,

d)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Data zgonu pracownika medycznego jest przekazywana do Centralnego Wykazu Pracowników

Medycznych za pośrednictwem Centralnego Wykazu Usługobiorców.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje datę zgonu pracownika medycznego do

podmiotów prowadzących rejestry pracowników medycznych.

”

;

15)

po art. 17 dodaje się art. 17a-17c w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Tworzy się rejestr medyczny - Centralny Wykaz Produktów Leczniczych.

2.

Centralny Wykaz Produktów Leczniczych zawiera dane

1)

o których mowa w art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 345, 1830 i 1991);

2)

przetwarzane w Rejestrze Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, obejmujące

a)

numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego oraz datę jego wydania

i termin ważności,

b)

nazwę produktu leczniczego oraz określenie postaci i dawki,

c)

nazwę powszechnie stosowaną produktu leczniczego, jeżeli dotyczy,

d)

nazwę i adres podmiotu odpowiedzialnego,

e)

nazwę i adres wytwórcy oraz miejsca wytwarzania, gdzie następuje zwolnienie serii,

f)

pełne określenie składu jakościowego produktu leczniczego,

g)

kategorię dostępności produktu leczniczego,

h)

okres ważności produktu leczniczego,

i)

kod zgodny z systemem EAN UCC przyznany dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi,

j)

informacje na temat warunków przechowywania i transportu produktu leczniczego,

k)

charakterystykę produktu leczniczego,

l)

wskazania i przeciwwskazania stosowania,

m)

imię i nazwisko oraz adres osoby odpowiedzialnej za ciągły nadzór nad monitorowaniem

bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego;

3)

zawarte w decyzjach wydawanych na podstawie art. 121-122a ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

a)

nazwę produktu leczniczego oraz określenie postaci i dawki,

b)

nazwę powszechnie stosowaną produktu leczniczego, jeżeli taka występuje,

c)

nazwę i adres podmiotu odpowiedzialnego,

d)

wielkość opakowania,

e)

numer serii,

f)

datę wydania decyzji,

g)

oznaczenie organu,

h)

rodzaj rozstrzygnięcia,

i)

przyczyny wydania decyzji;

4)

o których mowa w art. 4d ust. 3 i 4 i art. 4e ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

3.

Dane do Centralnego Wykazu Produktów Leczniczych, o których mowa w ust. 2

1)

pkt 1 i 4 - przekazuje minister właściwy do spraw zdrowia;

2)

pkt 2 - przekazuje Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych;

3)

pkt 3 - przekazuje Główny Inspektor Farmaceutyczny.

4.

Organem prowadzącym Centralny Wykaz Produktów Leczniczych jest minister właściwy do

spraw zdrowia.

Art. 17b.

Administratorem systemu rejestrów medycznych, o których mowa w art. 15 ust. 1, art.

16 ust. 1, art. 17 ust. 1, art. 17a ust. 1, jest jednostka podległa ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia, właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

Art. 17c.

1.

Podstawą identyfikacji w systemie informacji usługobiorcy, usługodawcy, miejsca udzielenia

świadczenia opieki zdrowotnej i pracownika medycznego jest unikalny identyfikator.

2.

Identyfikator usługobiorcy stanowi numer PESEL usługobiorcy, a w przypadku osób, którym

nie nadano numeru PESEL, inny numer identyfikacyjny określony w przepisach wydanych

na podstawie art. 18.

3.

Identyfikator usługodawcy stanowi

1)

dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą - I część jego kodu resortowego z

systemu resortowych kodów identyfikacyjnych, o którym mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a w przypadku gdy usługodawcą jest podmiot działający na podstawie wpisu do rejestru

prowadzonego przez okręgową izbę lekarską albo okręgową izbę pielęgniarek i położnych,

identyfikatorem usługodawcy jest numer wpisu tego podmiotu do rejestru podmiotów wykonujących

działalność leczniczą wraz z kodem właściwej izby, o którym mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

2)

dla aptek - unikalny identyfikator apteki nadany w Krajowym Rejestrze Zezwoleń na

Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestrze Udzielonych

Zgód na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych;

3)

dla podmiotów realizujących czynności z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne - 9-znakowy

numer REGON.

4.

Identyfikator miejsca udzielania świadczenia opieki zdrowotnej stanowi

1)

dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą - kod utworzony w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 18 z części kodu z systemu resortowych kodów identyfikacyjnych, o którym mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.

o działalności leczniczej;

2)

dla aptek - identyfikator usługodawcy, o którym mowa w ust. 3 pkt 2;

3)

dla podmiotów realizujących czynności z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne - unikalny

identyfikator nadany przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

5.

Identyfikator pracownika medycznego stanowi numer prawa wykonywania zawodu, a w przypadku

osób, którym nie nadano numeru prawa wykonywania zawodu, numer PESEL. W przypadku

osób, którym nie nadano numeru prawa wykonywania zawodu oraz numeru PESEL, identyfikator

pracownika medycznego stanowi numer identyfikacyjny określony w przepisach wydanych

na podstawie art. 18.

”

;

16)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób identyfikacji usługobiorców,

usługodawców, pracowników medycznych i miejsca udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej,

mając na uwadze konieczność zapewnienia integralności danych niezbędnych do identyfikacji

z danymi zawartymi w rejestrach medycznych i rejestrach publicznych.

”

;

17)

w art. 19

a)

w ust. 1

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

prowadzenia profilaktyki zdrowotnej lub realizacji programów zdrowotnych albo programów

polityki zdrowotnej,

”

,

-

dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

monitorowania i oceny bezpieczeństwa, skuteczności, jakości i efektywności kosztowej

badań diagnostycznych lub procedur medycznych

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Rejestry medyczne można tworzyć w zakresie

1)

chorób krwi i narządów krwiotwórczych;

2)

chorób przebiegających z udziałem mechanizmów autoimmunologicznych;

3)

chorób nowotworowych;

4)

chorób oka i przydatków oka;

5)

chorób skóry i tkanki podskórnej;

6)

chorób ucha i wyrostka sutkowatego;

7)

chorób układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej;

8)

chorób układu krążenia;

9)

chorób układu moczowo-płciowego;

10)

chorób układu nerwowego;

11)

chorób układu oddechowego;

12)

chorób układu pokarmowego;

13)

chorób rzadkich;

14)

chorób zakaźnych i pasożytniczych;

15)

dotyczącym ciąży, porodu i połogu;

16)

medycznie wspomaganej prokreacji;

17)

medycznych badań laboratoryjnych;

18)

stanów zagrożenia życia w okresie przedszpitalnym i w trakcie hospitalizacji w oddziałach

anestezjologii i intensywnej terapii;

19)

stanów zdrowia rozpoczynających się w okresie okołoporodowym;

20)

urazów, zatruć i innych skutków działania czynników zewnętrznych;

21)

wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych;

22)

zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania;

23)

zaburzeń wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemiany metabolicznej.

”

,

c)

uchyla się ust. 6;

18)

w art. 20

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 1,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zakres i rodzaj danych przetwarzanych w rejestrze spośród danych określonych w art.

4 ust. 3,

”

,

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

rodzaje identyfikatorów przetwarzanych w rejestrze spośród identyfikatorów określonych

w art. 17c ust. 2-5,

”

,

b)

dodaje się ust. 5-10 w brzmieniu

„

5.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa danych w czasie eksploatacji systemu teleinformatycznego

administrator danych, o którym mowa w ust. 4, może upoważnić podmiot prowadzący rejestr

medyczny do powierzenia przetwarzania danych zawartych w rejestrze podmiotom wyspecjalizowanym

w utrzymywaniu infrastruktury techniczno-systemowej i zapewnianiu obsługi technicznej

systemów teleinformatycznych.

6.

Podmioty wyspecjalizowane w utrzymywaniu infrastruktury techniczno-systemowej i zapewnianiu

obsługi technicznej systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 5, są obowiązane

do stworzenia warunków organizacyjnych i technicznych zapewniających ochronę przetwarzanych

danych, w szczególności zabezpieczenia danych przed nieuprawnionym dostępem, nielegalnym

ujawnieniem lub pozyskaniem, a także ich modyfikacją, uszkodzeniem, zniszczeniem lub

utratą. Dane gromadzone w rejestrach medycznych podlegają ochronie na poziomie wysokim,

o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 39a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

7.

Administrator danych, o którym mowa w ust. 4, może kontrolować podmioty wyspecjalizowane

w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust.

5, w zakresie realizacji wymagań, o których mowa w ust. 6, oraz sposobu realizacji

celów powierzenia danych przetwarzanych w rejestrach medycznych.

8.

Podmioty wyspecjalizowane w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych,

o których mowa w ust. 5, nie mogą powierzać innym podmiotom przetwarzania danych zawartych

w rejestrach medycznych.

9.

W przypadku zaprzestania przetwarzania danych w rejestrach medycznych przez podmioty

wyspecjalizowane w zapewnianiu obsługi technicznej systemów teleinformatycznych, o

których mowa w ust. 5, lub podmioty prowadzące rejestry medyczne, w szczególności

w związku z ich likwidacją, są one obowiązane do przekazania tych danych administratorowi

danych, o którym mowa w ust. 4. Administrator danych, o którym mowa w ust. 4, może

upoważnić podmiot prowadzący rejestr medyczny do przyjęcia tych danych.

10.

Podmioty, o których mowa w ust. 6, są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji

związanych ze świadczeniobiorcami uzyskanych w związku z powierzeniem przetwarzania

danych, o którym mowa w ust. 1. Podmioty te są związane tajemnicą także po śmierci

świadczeniobiorcy.

”

;

19)

w art. 22

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakres danych przekazywanych przez usługodawców do Systemu RUM - NFZ określają przepisy

wydane na podstawie art. 190 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych oraz art. 45 ust. 14 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

”

,

b)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

System RUM - NFZ udostępnia SIM dane dotyczące świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 190 ust. 1-3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, oraz dane dotyczące realizacji recept na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne, o których mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 45 ust. 14 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,

po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia,

minimalną funkcjonalność Systemu RUM - NFZ oraz szczegółowy zakres danych przetwarzanych

przez SIM za pośrednictwem Systemu RUM - NFZ spośród danych przekazywanych NFZ na

podstawie art. 190 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych oraz art. 45 ust. 14 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, mając na uwadze konieczność zapewnienia jednorodności zakresu i rodzaju danych oraz

niezbędność przetwarzania danych przez SIM za pośrednictwem Systemu RUM - NFZ dla

usługobiorców i usługodawców.

”

;

20)

w art. 23 w ust. 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dane statystyczne zgromadzone w systemach, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i

2 lit. c, e, h oraz i;

”

,

b)

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

dane o sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotów leczniczych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności

leczniczej.

”

;

21)

w art. 24 w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

dane, o których mowa w art. 106 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

”

;

22)

uchyla się art. 25;

23)

w art. 26

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

umożliwienie usługodawcom i innym podmiotom obowiązanym do składania informacji i

zgłoszeń o zagrożeniach do rejestrów, o których mowa w ust. 2, w postaci dokumentu

elektronicznego.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

System Monitorowania Zagrożeń zawiera dane

1)

zawarte w zgłoszeniach, o których mowa w art. 21 ust. 2, art. 27 ust. 4 i art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o

zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2013 r. poz. 947, z późn. zm.;

2)

o zachorowaniach na grypę i podejrzeniach zachorowań na grypę w postaci ustrukturyzowanej;

3)

przetwarzane przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych w związku z wykonywaniem zadań w zakresie zbierania raportów

oraz informacji o niepożądanych działaniach produktu leczniczego, badanego produktu

leczniczego, produktu leczniczego weterynaryjnego i badanego produktu leczniczego

weterynaryjnego.

”

,

c)

w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pkt 1 i 2 - są państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni oraz państwowi graniczni

inspektorzy sanitarni;

”

,

d)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Administratorem systemu jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

”

;

24)

w art. 27

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Administratorem danych przetwarzanych w Systemie Monitorowania Dostępności do Świadczeń

Opieki Zdrowotnej jest minister właściwy do spraw zdrowia.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Administratorem systemu jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

”

;

25)

w art. 28

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

System Monitorowania Kosztów Leczenia jest systemem teleinformatycznym, którego zadaniem

jest przetwarzanie danych, o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, niezbędnych do określenia taryfy świadczeń opieki zdrowotnej.

2.

Administratorem danych przetwarzanych w Systemie Monitorowania Kosztów Leczenia jest

minister właściwy do spraw zdrowia.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Administratorem systemu jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

2b.

Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji ma prawo dostępu i przetwarzania

danych przetwarzanych w Systemie Monitorowania Kosztów Leczenia.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji

określi, w drodze rozporządzenia, minimalne warunki organizacyjno-techniczne i strukturę

dokumentów elektronicznych, umożliwiających przekazywanie raportów zawierających dane,

o których mowa w art. 31lc ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, drogą elektroniczną oraz minimalną funkcjonalność Systemu Monitorowania Kosztów

Leczenia, mając na uwadze konieczność zapewnienia integralności danych oraz konieczność

ochrony przetwarzanych danych przed nieuprawnionym dostępem i ujawnieniem.

”

;

26)

w art. 29 dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, minimalne warunki

organizacyjno-techniczne oraz strukturę dokumentów elektronicznych, umożliwiających

przekazywanie danych, o których mowa w ust. 2, drogą elektroniczną oraz minimalną

funkcjonalność systemu, mając na uwadze zapewnienie jednorodności zakresu i rodzaju

danych oraz konieczność ochrony gromadzonych danych przed nieuprawnionym dostępem

i ujawnieniem.

”

;

27)

w art. 30

a)

w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wsparcie przygotowania i realizacji umów, o których mowa w art. 16j ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty,

w ramach modułu System Informatyczny Rezydentur.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

art. 14f ust. 1, art. 16 ust. 10, art. 16g ust. 1, art. 16p ust. 6 i art. 16x ust.

1-4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

3)

art. 107zc ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne;

4)

art. 30zb ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej;

”

,

-

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

art. 10g ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych są przetwarzane również

dane, w zakresie wskazanym w

1)

art. 7b, art. 14d, art. 14e, art. 16, art. 16c, art. 16e, art. 16f, art. 16j, art.

16l-16rb, art. 16s, art. 16u, art. 16w, art. 18, art. 19f i art. 19g ustawy z dnia

5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2)

art. 30b-30j, art. 30l-30q, art. 30u-30za i art. 30zc-30zf ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej;

3)

art. 107a, art. 107c-107i, art. 107k-107p, art. 107z-107zb i art. 107ze-107zg ustawy

z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne;

4)

art. 67, art. 71-73, art. 76-79 i art. 82 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach

pielęgniarki i położnej;

5)

art. 10b-10g ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Administratorem systemu jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

”

,

e)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Warunkiem dokonywania przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów czynności

w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych jest założenie konta w

tym systemie, uwierzytelnienie tożsamości osoby, która konto założyła i weryfikacja

uprawnień tej osoby określonych tymi przepisami.

”

;

28)

po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu

„

Art. 30a.

1.

System Obsługi List Refundacyjnych jest systemem teleinformatycznym, w którym są przetwarzane

dane niezbędne do wydania decyzji w sprawie objęcia refundacją leku, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobu medycznego.

2.

Za pośrednictwem Systemu Obsługi List Refundacyjnych są składane wnioski, o których

mowa w art. 24-29 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, załączniki do tych wniosków oraz inne wnioski, pisma ministra właściwego do spraw

zdrowia oraz pisma strony w postępowaniu w sprawie refundacji leku, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego.

3.

Administratorem systemu jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

4.

Administratorem danych przetwarzanych w Systemie Obsługi List Refundacyjnych jest

minister właściwy do spraw zdrowia.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji

określi, w drodze rozporządzenia, minimalną funkcjonalność Systemu Obsługi List Refundacyjnych,

mając na uwadze konieczność zapewnienia integralności danych oraz konieczność ochrony

przetwarzanych danych przed nieuprawnionym dostępem i ujawnieniem.

”

;

29)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji

określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie powinny spełniać systemy, o których

mowa w art. 27 ust. 1 i art. 30 ust. 1, oraz ich minimalną funkcjonalność, mając na

uwadze konieczność zapewnienia integralności danych.

”

;

30)

w art. 35

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Udostępnienie jednostkowych danych medycznych z systemu teleinformatycznego usługodawcy

lub z modułów, o których mowa w art. 14 ust. 1, następuje za zgodą usługobiorcy, jego

przedstawiciela ustawowego lub osoby przez niego upoważnionej. Wyrażając zgodę, wskazuje

się zakres czasowy i przedmiotowy dostępu do jednostkowych danych medycznych.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nie wymaga zgody dostęp pracownika medycznego wykonującego zawód u usługodawcy do

danych osobowych i innych jednostkowych danych medycznych usługobiorcy, przetwarzanych

w SIM, które wytworzył w związku z wykonywaniem zawodu u tego usługodawcy, jeżeli

jest to niezbędne do prowadzenia diagnostyki lub zapewnienia ciągłości leczenia.

”

,

c)

uchyla się ust. 2 i 3,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Dostęp do danych, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3, przysługuje pracownikowi

medycznemu wykonującemu zawód u usługodawcy. Usługobiorca, jego przedstawiciel ustawowy

lub osoba przez niego upoważniona może wyrazić sprzeciw wobec dostępu do tych danych.

3b.

Złożenie przez usługobiorcę, jego przedstawiciela ustawowego lub osobę przez niego

upoważnioną oświadczenia o wyrażeniu zgody albo sprzeciwu, zgodnie z ust. 1 lub 3a,

oświadczenia o wycofaniu zgody albo sprzeciwu oraz określenie zakresu dostępu do danych,

o którym mowa w ust. 1, następuje w postaci elektronicznej, przez system teleinformatyczny

udostępniony przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, właściwą

w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia.

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Brak zgody jest nieskuteczny wobec płatnika, o którym mowa w art. 2 pkt 9 lit. a,

jeżeli udostępnienie jednostkowych danych medycznych jest związane z wykonywaniem

przez niego zadań określonych w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych oraz w art. 12 ust. 1 pkt 1-4, 6 i 8.

”

,

f)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisy ust. 1-4 nie naruszają przepisów o dostępie do danych zawartych w dokumentacji medycznej

w sposób określony ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta.

”

;

31)

w art. 36 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

poprawa dostępu usługobiorców i usługodawców do informacji z zakresu ochrony zdrowia,

w tym informacji promujących profilaktykę i zdrowy styl życia;

”

,

b)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

gromadzenie dostępnych informacji w zakresie kształcenia i doskonalenia zawodowego

przeznaczonych dla pracowników medycznych;

1b)

udostępnienie informacji w zakresie elektronicznego dostępu do danych o udzielonych

i planowanych świadczeniach zdrowotnych;

”

;

32)

w art. 40 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

W stosunku do jednostki, o której mowa w ust. 2, w zakresie przetwarzania przez nią

jednostkowych danych medycznych, stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ust. 4-6 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta.

6.

Osoby wykonujące czynności w ramach przetwarzania jednostkowych danych medycznych

przez jednostkę, o której mowa w ust. 2, są obowiązane do zachowania w tajemnicy jednostkowych

danych medycznych, o których powzięły wiedzę.

”

;

33)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

Do dnia 31 grudnia 2017 r. elektroniczna dokumentacja medyczna może być wystawiana

w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

;

34)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1133 oraz z 2013 r. poz. 1245) w art. 4 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W przypadku gdy ustawa lub przepisy odrębne uprawniają felczera do wystawiania recept

stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 464, z późn. zm. oraz art. 95b-96b ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm..

”

.

1.

Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w

art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn. zm., zwanym dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie

1)

diagnosta laboratoryjny;

2)

kierownik specjalizacji.

2.

Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 1 czynności za pomocą SMK jest

uwierzytelnienie tożsamości osoby, która konto założyła i weryfikacja uprawnień tej

osoby.

3.

Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się przez

1)

złożenie bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262, z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1893) lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114) lub

2)

potwierdzenie przez Krajową Izbę Diagnostów Laboratoryjnych tożsamości osoby, która

konto założyła.

4.

Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 2, dokonuje w stosunku do

1)

diagnosty laboratoryjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych;

2)

kierownika specjalizacji - właściwa akredytowana podstawowa jednostka organizacyjna

uczelni, która prowadzi studia na kierunku analityka medyczna.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1429 i 1491) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2a po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Usługi farmaceutyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, mogą być udzielane przez

farmaceutę za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

”

;

2)

w art. 8

a)

w ust. 2

-

w pkt 2 w lit. f średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu

„

g)

informacje dotyczące dopełnienia obowiązku podnoszenia kwalifikacji zawodowych wynikającego

z art. 107zf ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne;

”

,

-

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

numer PESEL;

5)

datę zgonu.

”

,

b)

po ust. 4b dodaje się ust. 4c w brzmieniu

„

4c.

Dane zawarte w rejestrze farmaceutów mogą zostać udostępnione podmiotom biorącym udział

w procesie kształcenia podyplomowego farmaceuty

1)

uczelniom wyższym,

2)

Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego,

3)

Centrum Egzaminów Medycznych,

4)

podstawowym jednostkom organizacyjnym uczelni wyższych prowadzących studia na kierunku

farmacja, które uzyskały akredytację określoną w art. 107a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne,

5)

wojewodom,

6)

konsultantom krajowym w ochronie zdrowia

- w związku z wykonywanymi przez nich zadaniami.

”

.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 464, 1633 i 1893) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Lekarz, lekarz dentysta może wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, także

za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

”

;

2)

w art. 3

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o recepcie, należy przez to rozumieć receptę

w postaci elektronicznej albo w postaci papierowej.

”

,

b)

dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu

„

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o elektronicznej karcie szkolenia specjalizacyjnego, zwanej

dalej „EKS”, rozumie się przez to elektroniczne odwzorowanie karty szkolenia specjalizacyjnego,

której wzór określają przepisy wydane na podstawie art. 16x ust. 1 pkt 10 i ust. 2-4,

stanowiące potwierdzenie realizacji programu specjalizacji i jego ukończenia.

5.

Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w

art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn. zm., zwanym dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie

1)

student 6. roku studiów na kierunku lekarskim albo student 5. roku studiów na kierunku

lekarsko-dentystycznym;

2)

lekarz albo lekarz dentysta;

3)

kierownik specjalizacji.

6.

Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 5 czynności za pomocą SMK jest

uwierzytelnienie tożsamości osoby, która konto założyła i weryfikacja uprawnień tej

osoby.

7.

Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się przez

1)

złożenie bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262, z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1893) lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114) lub

2)

potwierdzenie przez właściwą uczelnię medyczną tożsamości osoby, która konto założyła,

lub

3)

potwierdzenie przez właściwą okręgową izbę lekarską lub Naczelną Izbę Lekarską tożsamości

osoby, która konto założyła.

8.

Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 6, dokonuje w stosunku do

1)

studenta - właściwa uczelnia medyczna, na której odbywa studia;

2)

lekarza albo lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, właściwa miejscowo okręgowa

izba lekarska, a jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej okręgowej izby lekarskiej

- Naczelna Izba Lekarska;

3)

kierownika specjalizacji - właściwa jednostka uprawniona do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego.

”

;

3)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Dane zamieszczane w SMK, na podstawie niniejszej ustawy, mogą zostać udostępnione

1)

lekarzowi - w zakresie śledzenia przebiegu własnego kształcenia;

2)

uczelniom - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz monitorowania karier

zawodowych swoich absolwentów na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.;

3)

konsultantom krajowym i konsultantom wojewódzkim - w zakresie, w jakim biorą udział

w kształceniu lekarzy, w szczególności w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą

oraz ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 126);

4)

Centrum Egzaminów Medycznych - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą, w szczególności

organizowania i przeprowadzania egzaminów państwowych oraz innych egzaminów z zakresu

kształcenia lekarzy;

5)

Centrum Medycznemu Kształcenia Podyplomowego - w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą, w szczególności udzielania akredytacji jednostkom organizacyjnym, koordynacji

organizacji kursów szkoleniowych oraz kontroli i monitorowania realizacji szkolenia

specjalizacyjnego;

6)

wojewodom - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą, w szczególności w zakresie

procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy;

7)

Ministrowi Obrony Narodowej - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm., w szczególności w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej;

8)

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą, w szczególności w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy pełniących

służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych;

9)

podmiotom, o których mowa w art. 19 ust. 1, w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą;

10)

okręgowym radom lekarskim oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej - w zakresie zadań określonych

niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich

(Dz. U. z 2015 r. poz. 651 i 1066).

”

;

4)

po art. 7a dodaje się art. 7b w brzmieniu

„

Art. 7b.

SMK zawiera informacje o przyznanych prawach wykonywania zawodu, o których mowa w

art. 5-5c, art. 5f i art. 7.

”

;

5)

w art. 14a ust. 2-10 otrzymują brzmienie

„

2.

LEK i LDEK odbywają się dwa razy do roku, równocześnie, zgodnie z regulaminem porządkowym

LEK i LDEK, o którym mowa w art. 14f ust. 2, w miejscach i terminach ustalonych przez

dyrektora CEM.

3.

Do LEK może przystąpić

1)

student 6. roku studiów na kierunku lekarskim, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt

2 lit. a, albo

2)

lekarz.

4.

Do LDEK może przystąpić

1)

student 5. roku studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym, o których mowa w art.

5 ust. 1 pkt 2 lit. a, albo

2)

lekarz dentysta.

5.

Osoba zamierzająca przystąpić do LEK albo LDEK składa do dyrektora CEM, za pomocą

SMK, zgłoszenie do LEK albo LDEK, do dnia

1)

30 czerwca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzany dany egzamin - w przypadku

egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia 1 września do dnia 30 września;

2)

30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym jest przeprowadzany

dany egzamin - w przypadku egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia 1 lutego do dnia

28 lutego.

6.

Do terminów, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie

zgłoszenia w okresie tygodnia przed upływem terminów, o których mowa w ust. 5, termin

ten przedłuża się o czas trwania awarii. Przedłużenie następuje z urzędu przez operatora

systemu.

7.

Zgłoszenie do LEK albo LDEK, o którym mowa w ust. 5, zawiera następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

miejsce urodzenia;

4)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5)

obywatelstwo (obywatelstwa);

6)

adres do korespondencji i adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu, jeżeli

posiada;

7)

w przypadku lekarza albo lekarza dentysty - numer ograniczonego prawa wykonywania

zawodu lekarza, ograniczonego prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty, prawa wykonywania

zawodu lekarza albo prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty;

8)

numer i datę wydania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty, jeżeli w dniu złożenia

zgłoszenia legitymuje się takim dokumentem;

9)

nazwę uczelni i wydział, której studentem jest zgłaszający się albo w której zgłaszający

się ukończył studia lekarskie lub lekarsko-dentystyczne oraz datę ich ukończenia,

a w przypadku lekarza albo lekarza dentysty, który ukończył studia lekarskie lub lekarsko-dentystyczne

w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej - nazwę polskiej uczelni,

która przeprowadziła nostryfikację dyplomu lekarza albo lekarza dentysty;

10)

oznaczenie rady lekarskiej, która w przypadku lekarza albo lekarza dentysty, który

ukończył uczelnię w państwie członkowskim Unii Europejskiej przyznała zgłaszającemu

się prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty;

11)

oznaczenie preferowanego miejsca składania LEK albo LDEK, spośród wskazanych przez

CEM;

12)

oznaczenie języka, w którym zgłaszający się zamierza składać LEK albo LDEK.

8.

W przypadku złożenia zgłoszenia do LEK albo LDEK, o którym mowa w ust. 5, po raz drugi

i kolejny oraz za LEK albo LDEK składany w języku obcym, o którym mowa w art. 5 ust.

4, zgłaszający się wnosi opłatę egzaminacyjną w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za

ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku. Opłatę egzaminacyjną pobiera dyrektor CEM i stanowi ona

dochód budżetu państwa. Opłata jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM,

podany za pomocą SMK w trakcie składania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7. Opłata

powinna być uiszczona niezwłocznie po dokonaniu zgłoszenia, nie później niż w terminie

5 dni od upływu terminu składania zgłoszeń, o którym mowa w ust. 5.

9.

W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 8, albo wniesienia jej w wysokości

niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa zgłaszającego się do uzupełnienia braków formalnych,

za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej pod adresem poczty

elektronicznej wskazanym przez zgłaszającego się w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6. Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od

skierowania wezwania dotknięte nim zgłoszenie do LEK albo LDEK traktuje się jako niezłożone.

O konsekwencji tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

10.

Dyrektor CEM zawiadamia zgłaszającego się o miejscu i terminie LEK albo LDEK oraz

nadanym numerze kodowym. Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą SMK lub środków

komunikacji elektronicznej pod adresem poczty elektronicznej wskazanym przez zgłaszającego

się w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6, nie później niż 14 dni przed terminem

danego LEK albo LDEK.

”

;

6)

w art. 14b

a)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem LEK albo LDEK składają dyrektorowi

CEM pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z

żadnym ze zgłaszających się do LEK albo LDEK przed tym Zespołem Egzaminacyjnym w stosunku,

o którym mowa w ust. 6, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

”

,

b)

dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu

„

10.

Członkom Zespołów Egzaminacyjnych, o których mowa w ust. 5, oraz komisji, o której

mowa w art. 14e ust. 2, przysługuje

1)

wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu albo komisji, w wysokości nie wyższej

niż 500 złotych dla Przewodniczącego i nie wyższej niż 300 złotych dla członka;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu Egzaminacyjnego, o którym

mowa w ust. 5, albo komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, bez zachowania prawa

do wynagrodzenia w przypadku organizowania LEK albo LDEK w dniu roboczym.

11.

Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, oraz zwrotu

kosztów, o których mowa w ust. 10 pkt 2, określa, w drodze zarządzenia, dyrektor CEM.

”

;

7)

art. 14c-14e otrzymują brzmienie

„

Art. 14c.

1.

LEK i LDEK są składane w formie pisemnych testów, odrębnych dla zawodu lekarza i zawodu

lekarza dentysty, opracowanych na każdy termin egzaminu przez ekspertów w zakresie

zagadnień objętych LEK i LDEK.

2.

Pytania testowe obejmują problematykę z zakresu dziedzin medycyny, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 14f ust. 1, ze szczególnym uwzględnieniem procedur diagnostycznych

i leczniczych.

3.

Testy i pytania testowe są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane i przechowywane

w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż uczestniczące w ich

opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu, przechowywaniu, przeprowadzające LEK

lub LDEK lub sprawujące nadzór nad ich prowadzeniem.

4.

Testy i pytania testowe nie podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 1240). Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe, po ich wykorzystaniu na dany LEK

albo LDEK, wyłącznie osobom przystępującym do tych egzaminów. Udostępnienie oraz jego

dokumentowanie następuje w sposób określony w zarządzeniu dyrektora CEM.

Art. 14d.

1.

Zgłaszający się do LEK albo LDEK przedstawia bezpośrednio przed egzaminem Zespołowi

Egzaminacyjnemu, o którym mowa w art. 14b ust. 5, dokument potwierdzający tożsamość.

W przypadku braku dokumentu potwierdzającego tożsamość zgłaszającego się nie może

on przystąpić do egzaminu.

2.

LEK i LDEK polega na rozwiązaniu odpowiedniego testu, składającego się z 200 pytań

zawierających pięć odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Za każdą prawidłową

odpowiedź uzyskuje się 1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi, zaznaczenia nieprawidłowej

odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

3.

Przebieg LEK i LDEK może być dokumentowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz

i dźwięk, o czym zgłaszającego się do LEK albo LDEK informuje się w zawiadomieniu

o egzaminie lub bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu.

4.

Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania LEK i LDEK zdający

nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych, a także nie może korzystać

z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie

tego zakazu lub rozwiązywanie testu niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania

zdającego, co jest równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

5.

W przypadku stwierdzenia, w trakcie egzaminu, naruszenia zakazu, o którym mowa w ust.

4, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego,

o którym mowa w art. 14b ust. 5, dokonuje dyskwalifikacji i odnotowuje dyskwalifikację

wraz ze wskazaniem jej przyczyny oraz godziną przerwania egzaminu testowego w protokole

egzaminacyjnym.

6.

W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie analizy obrazów zarejestrowanych

za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, o których mowa w ust. 3, że zdający

naruszył zakaz, o którym mowa w ust. 4, lub rozwiązał test niesamodzielnie, Przewodniczący

Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w art. 14b ust. 4, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego. Fakt dyskwalifikacji wraz ze wskazaniem jej przyczyny odnotowuje się w

protokole egzaminacyjnym.

7.

O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 6, dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę

zdyskwalifikowaną. Informację o dyskwalifikacji dyrektor CEM zamieszcza również w

SMK.

8.

O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia w przypadku

1)

studenta - właściwą uczelnię;

2)

lekarza lub lekarza dentysty - właściwego okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej,

jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest członkiem okręgowej izby lekarskiej, albo właściwego

okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby lekarskiej, jeżeli

lekarz lub lekarz dentysta jest członkiem wojskowej izby lekarskiej.

9.

Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do LEK albo LDEK w kolejnym najbliższym

terminie egzaminu od dnia dyskwalifikacji.

Art. 14e.

1.

Zdający LEK albo LDEK w danym terminie może wnieść w trakcie egzaminu albo bezpośrednio

po jego zakończeniu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie

do pytania testowego wykorzystanego podczas tego LEK albo LDEK. Zastrzeżenie składa

się do dyrektora CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM.

2.

Zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, rozpatruje, w terminie 3 dni od dnia, w którym

odbywał się egzamin, komisja powołana przez dyrektora CEM spośród osób, których wiedza,

doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowego rozpatrzenia wniesionych zastrzeżeń.

W przypadku uznania zastrzeżenia komisja unieważnia pytanie testowe objęte zastrzeżeniem.

Rozstrzygnięcie to powoduje obniżenie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów

z testu. Za unieważnione pytanie nie przyznaje się punktów.

3.

Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 2, niezgodne z przepisami prawa jest nieważne.

4.

Pozytywny wynik z LEK albo LDEK otrzymuje zdający, który uzyskał co najmniej 56% maksymalnej

liczby punktów z testu. Wynik egzaminu nie stanowi decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

5.

Osoba, która złożyła LEK albo LDEK z wynikiem negatywnym albo złożyła LEK albo LDEK

z niesatysfakcjonującym ją wynikiem, może przystąpić ponownie do egzaminu w innym

terminie.

6.

Osobie, która złożyła LEK albo LDEK, dyrektor CEM wydaje świadectwo złożenia LEK albo

świadectwo złożenia LDEK w terminie 21 dni od dnia złożenia egzaminu. Podpis dyrektora

CEM zamieszczony na świadectwie może być odwzorowany mechanicznie. Wyniki egzaminu

danej osoby są jej udostępniane za pomocą SMK. Na wniosek tej osoby dyrektor CEM wydaje,

odpłatnie, duplikat świadectwa złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK albo dokonuje

ich korekty. Opłata za te czynności wynosi 50 zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku

gdy korekta wynika z błędu CEM.

7.

Wyniki LEK i LDEK dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK organom, o których mowa w

art. 16c ust. 8, uczelniom, w zakresie studentów i absolwentów ich wydziałów, oraz

Naczelnej Radzie Lekarskiej.

8.

W przypadku rażących uchybień dotyczących procedury przebiegu LEK albo LDEK lub nieprzewidzianych

sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie LEK albo LDEK dyrektor CEM, po uzyskaniu

zgody ministra właściwego do spraw zdrowia, może wydać zarządzenie o unieważnieniu

egzaminu dla poszczególnych albo wszystkich zdających.

9.

W przypadku unieważnienia LEK albo LDEK z przyczyn nieleżących po stronie zdającego,

nie pobiera się opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, od osoby zgłaszającej się

do kolejnego egzaminu, która przystępowała do unieważnionego egzaminu.

10.

Dokumentacja dotycząca LEK i LDEK jest przechowywana przez właściwe podmioty zgodnie

z przepisami art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1446).

”

;

8)

w rozdziale 2a po art. 14e dodaje się art. 14f w brzmieniu

„

Art. 14f.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz dziedzin medycyny oraz zakres problematyki uwzględnianej przy opracowywaniu

pytań testowych LEK i LDEK,

2)

tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 14b ust. 1,

i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

3)

wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8,

4)

sposób i szczegółowy tryb przeprowadzania LEK i LDEK, w tym okres, w którym powinny

być wyznaczone ich terminy,

5)

wysokość opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, oraz sposób jej uiszczania,

6)

wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczących Zespołów Egzaminacyjnych oraz

komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

7)

szczegółowy tryb unieważniania LEK albo LDEK,

8)

szczegółowy sposób ustalania wyników LEK i LDEK,

9)

wzory świadectwa złożenia LEK i świadectwa złożenia LDEK,

10)

tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa złożenia LEK albo

świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 14e ust.

6,

11)

tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty świadectwa złożenia LEK albo świadectwa

złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 14e ust. 6

- mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności, które zgłaszający się do egzaminu

powinien posiadać, oraz uwzględniając prawidłowe przygotowanie i przebieg LEK i LDEK

oraz zachowanie bezstronności pracy Zespołów Egzaminacyjnych, o których mowa w art.

14b ust. 5, i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, nakład ich pracy, a także

konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia dokumentacji dotyczącej złożenia LEK

albo LDEK.

2.

Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy LEK i LDEK, zatwierdzany przez ministra właściwego

do spraw zdrowia.

”

;

9)

w art. 16

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający odpowiedni dorobek

zawodowy i naukowy w zakresie modułu specjalistycznego, o którym mowa w ust. 2 pkt

2, oraz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie odpowiadającej

modułowi podstawowemu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może ubiegać się, za pomocą SMK,

o skierowanie go do odbywania tego modułu specjalistycznego bez postępowania kwalifikacyjnego,

za zgodą właściwego konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny. W tym celu

lekarz składa wniosek, o którym mowa w art. 16c ust. 1.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 4, przepisy art. 16c ust. 2-5 stosuje się

odpowiednio.

”

,

c)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu

„

9a.

Decyzje, o których mowa w ust. 7 i 9, przekazuje się za pomocą SMK i dodatkowo podaje

w nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

”

;

10)

w art. 16c

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Lekarz składa, za pomocą SMK, wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w wybranej

dziedzinie medycyny odpowiednio do

1)

wojewody właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego zamierza

odbywać szkolenie specjalizacyjne;

2)

Ministra Obrony Narodowej - w przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych

i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej;

3)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w przypadku lekarzy pełniących służbę

lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie od dnia 1 lutego do dnia 28

lutego - na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane od dnia 1 marca do dnia 31

marca, albo od dnia 1 września do dnia 30 września - na postępowanie kwalifikacyjne

przeprowadzane od dnia 1 października do dnia 31 października. W przypadku awarii

SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie wniosku w okresie tygodnia

przed upływem odpowiednich terminów, terminy te przedłuża się o czas trwania awarii

od momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu następuje z urzędu przez operatora

systemu.

1b.

Do terminów, o których mowa w ust. 1a, nie stosuje się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

”

,

c)

w ust. 2

-

pkt 8-10 otrzymują brzmienie

„

8)

cechy dokumentu, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący obywatelem Unii Europejskiej

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

9)

numer prawa wykonywania zawodu albo ograniczonego prawa wykonywania zawodu;

10)

numer seryjny, datę i podmiot wydający dokument prawa wykonywania zawodu albo ograniczonego

prawa wykonywania zawodu;

”

,

-

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

posiadany stopień naukowy lub tytuł naukowy;

”

,

-

pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

okres zatrudnienia w jednostce akredytowanej, zgodnej z kierunkiem wnioskowanej specjalizacji;

”

,

d)

ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Wojewoda potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we wniosku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, danych.

4.

Minister Obrony Narodowej potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we wniosku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, danych.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego komórka organizacyjna

potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we wniosku, o którym mowa w ust. 1

pkt 3, danych.

”

,

e)

uchyla się ust. 6,

f)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W celu zakwalifikowania lekarza do odbycia szkolenia specjalizacyjnego przeprowadza

się, za pomocą SMK i z wykorzystaniem danych zamieszczonych w SMK, postępowanie kwalifikacyjne,

które obejmuje ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego oraz

postępowanie konkursowe.

”

,

g)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a-10c w brzmieniu

„

10a.

W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy, ubiegających się o miejsce szkoleniowe

w tej samej dziedzinie, identycznego wyniku w postępowaniu konkursowym, średnią ocen

uzyskaną w okresie studiów liczoną do dwóch znaków po przecinku ze wskazaniem skali

ocen, jaka obowiązywała na uczelni.

10b.

W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy, ubiegających się o miejsce szkoleniowe

w tej samej dziedzinie, identycznego wyniku w postępowaniu kwalifikacyjnym prowadzonym

przez Ministra Obrony Narodowej, pierwszeństwo w przyznaniu miejsca otrzymuje lekarz

pozostający w dniu postępowania kwalifikacyjnego w służbie czynnej.

10c.

W przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących

służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez

Ministra Obrony Narodowej, uwzględnia się punkty dodatkowe - za co najmniej 3-letni

okres pozostawania na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej w związku z wyznaczeniem

na to stanowisko lub pobyt na misjach Polskich Kontyngentów Wojskowych.

”

,

h)

ust. 14 otrzymuje brzmienie

„

14.

Lekarz może zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne o weryfikację

postępowania kwalifikacyjnego, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia listy lekarzy zakwalifikowanych

i niezakwalifikowanych do rozpoczęcia danego szkolenia specjalizacyjnego. Listę ogłasza

się na stronie internetowej właściwego organu oraz za pomocą SMK.

”

,

i)

po ust. 16 dodaje się ust. 16a w brzmieniu

„

16a.

Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego

przez Ministra Obrony Narodowej określa regulamin postępowania kwalifikacyjnego określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 16x ust. 2.

”

,

j)

ust. 17 otrzymuje brzmienie

„

17.

Organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik przeprowadzonego

postępowania kwalifikacyjnego, kieruje lekarza, za pomocą SMK, do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne

miejsce szkoleniowe. W przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej,

a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i

nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne,

uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, wskazuje lekarzowi,

za pomocą SMK, wolne miejsce szkoleniowe i wydaje skierowanie do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne

miejsce szkoleniowe.

”

,

k)

po ust. 17 dodaje się ust. 17a-17c w brzmieniu

„

17a.

W celu umożliwienia odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa

w art. 19f ust. 1, po zakończonym postępowaniu kwalifikacyjnym, wojewoda może wystąpić

z wnioskiem o udostępnienie wolnego miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji

Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

17b.

Minister Obrony Narodowej może wystąpić z wnioskiem o udostępnienie wolnego miejsca

szkoleniowego pozostającego w dyspozycji właściwego wojewody lub ministra właściwego

do spraw wewnętrznych.

17c.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może wystąpić z wnioskiem o udostępnienie

wolnego miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji właściwego wojewody lub Ministra

Obrony Narodowej.

”

,

l)

ust. 18 otrzymuje brzmienie

„

18.

Lekarz może zostać skierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w określonej

dziedzinie medycyny po uzyskaniu prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa wykonywania

zawodu lekarza dentysty.

”

,

m)

dodaje się ust. 19 w brzmieniu

„

19.

W przypadku lekarza, o którym mowa w art. 16 ust. 4, przepisów ust. 1a i 1b oraz ust.

7-16 nie stosuje się. Przepis ust. 17 stosuje się odpowiednio.

”

;

11)

w art. 16e

a)

ust. 1-2a otrzymują brzmienie

„

1.

Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw zdrowia określa i ogłasza,

na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK, liczbę miejsc szkoleniowych dla

lekarzy, którzy będą odbywać szkolenie specjalizacyjne na podstawie umowy o pracę

zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas określony w programie

specjalizacji, zwanej dalej „rezydenturą”, w poszczególnych dziedzinach medycyny,

z podziałem na województwa, na podstawie zapotrzebowania zgłoszonego przez wojewodów

uwzględniającego wolne miejsca szkoleniowe, potrzeby zdrowotne obywateli oraz dostępność

świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny na obszarze danego województwa.

2.

Przed postępowaniem kwalifikacyjnym wojewoda ogłasza, na swojej stronie internetowej

oraz za pomocą SMK, liczbę miejsc szkoleniowych nieobjętych rezydenturą dla lekarzy

w poszczególnych dziedzinach medycyny.

2a.

Wojewoda niezwłocznie przekazuje za pomocą SMK ministrowi właściwemu do spraw zdrowia

informację o

1)

niewykorzystanych miejscach szkoleniowych objętych rezydenturą;

2)

lekarzach, którzy brali udział w postępowaniu kwalifikacyjnym na te miejsca szkoleniowe

oraz miejsca szkoleniowe nieobjęte rezydenturą i zajęli kolejne najwyższe miejsca

na liście rankingowej, obejmującą dane określone w art. 16c ust. 2 i miejsce na liście

rankingowej.

”

,

b)

ust. 4a-6 otrzymują brzmienie

„

4a.

Minister właściwy do spraw zdrowia niezwłocznie informuje, za pomocą SMK, o przyznaniu

miejsca szkoleniowego objętego rezydenturą właściwego wojewodę, który kieruje lekarza,

za pomocą SMK, do odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

5.

Przed postępowaniem kwalifikacyjnym Minister Obrony Narodowej określa i ogłasza na

swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK liczbę wolnych miejsc szkoleniowych

dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę

lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra

Obrony Narodowej, biorąc pod uwagę potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw wewnętrznych ogłasza

na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK liczbę wolnych miejsc szkoleniowych

dla lekarzy będących funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez tego ministra lub pełniących służbę albo zatrudnionych

w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

”

;

12)

w art. 16f

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniący służbę lub

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony

Narodowej, w ramach odbywanego szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany odbyć i

zaliczyć szkolenie uzupełniające, odpowiednie dla określonej specjalizacji, w zakresie

wynikającym ze specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju, na podstawie

programu uzupełniającego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 16g ust.

2.

”

,

b)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

CMKP publikuje programy specjalizacji zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw

zdrowia na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK.

”

;

13)

w art. 16g dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, priorytetowe dziedziny

medycyny dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, kierując się potrzebami Sił

Zbrojnych w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych.

”

;

14)

w art. 16h

a)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w wymiarze odpowiadającym wymiarowi

pełnoetatowego zatrudnienia, zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne

w danej dziedzinie medycyny, w której określa się tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego

i zakres wzajemnych zobowiązań na czas trwania szkolenia specjalizacyjnego;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniący służbę lub

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony

Narodowej, odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 16x ust. 2.

”

;

15)

w art. 16i w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniący służbę lub zatrudniony

w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej,

”

;

16)

w art. 16j po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przygotowanie i realizacja umów, o których mowa w ust. 2, odbywa się w SMK.

”

;

17)

w art. 16l

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego zostaje dodatkowo przedłużony o okres udzielonego

lekarzowi przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących żołnierzami

w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, może być

przedłużony dodatkowo przez Ministra Obrony Narodowej o czas pełnienia służby poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oddelegowania do pełnienia służby w innej jednostce

wojskowej lub tymczasowego wykonywania zadań, które uniemożliwiają realizowanie szkolenia

specjalizacyjnego.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 1, 2 i 4, zgodę na dodatkowe

przedłużenie okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

może wyrazić Minister Obrony Narodowej.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 1, 2 i 5, zgodę na dodatkowe

przedłużenie okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego, w stosunku do lekarzy będących

funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo zatrudnionych na podstawie umowy

o pracę albo umowy cywilnoprawnej, albo pełniących służbę w podmiocie leczniczym utworzonym

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może wyrazić minister właściwy do

spraw wewnętrznych.

5b.

Informacje o przedłużeniu lekarzowi okresu szkolenia specjalizacyjnego są umieszczane

w SMK przez właściwe podmioty, z dodatkowym wskazaniem

1)

okresu przedłużenia;

2)

imienia (imion) i nazwiska osoby, której przedłużenie dotyczy;

3)

przedmiotu rozstrzygnięcia;

4)

rodzaju rozstrzygnięcia;

5)

organu przedłużającego.

”

,

e)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Lekarz lub właściwy podmiot ma obowiązek poinformować właściwy organ, o którym mowa

w art. 16c ust. 1, o planowanej przez lekarza nieobecności, w szczególności z powodów,

o których mowa w ust. 1, 2, 4-5, trwającej dłużej niż 3 miesiące.

7.

Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa w ust. 6, lub innej

nieobecności lekarza trwającej dłużej niż 3 miesiące może skierować na okres tej nieobecności

innego lekarza, zakwalifikowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, do odbywania

tego szkolenia w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, biorąc pod uwagę

możliwość odbycia przez niego części lub całości programu specjalizacji oraz możliwość

wykorzystania miejsc szkoleniowych.

”

,

f)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Skierowania, o którym mowa w ust. 7, dokonuje się za pomocą SMK.

”

;

18)

w art. 16m

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne pod kierunkiem lekarza zatrudnionego na podstawie

umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo wykonującego zawód na podstawie stosunku

służby w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, wyznaczonego przez kierownika

tego podmiotu, zwanego dalej „kierownikiem specjalizacji”.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie i przekazanie lekarzowi,

w szczególności za pomocą SMK, rocznych szczegółowych planów szkolenia specjalizacyjnego,

obejmujących w szczególności miejsce odbywania staży kierunkowych w sposób zapewniający

realizację programu specjalizacji, w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia kolejnego

roku odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, w uzgodnieniu z kierownikiem podmiotu

prowadzącego szkolenie specjalizacyjne. Kierownik specjalizacji niezwłocznie odnotowuje

każdą zmianę w rocznym szczegółowym planie szkolenia specjalizacyjnego. Roczne szczegółowe

plany szkolenia specjalizacyjnego oraz jego zmiany są zamieszczane w SMK.

”

,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Kierownik specjalizacji niezwłocznie potwierdza realizację przez lekarza poszczególnych

elementów szkolenia specjalizacyjnego za pomocą SMK, w szczególności przez potwierdzanie

wpisów uzupełnianych na bieżąco przez lekarza w EKS.

”

,

d)

w ust. 7

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ustala, za pomocą SMK, szczegółowy plan szkolenia specjalizacyjnego;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

czuwa nad dopełnieniem obowiązku bieżącego uzupełniania EKS;

”

,

-

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

potwierdza, za pomocą SMK, zrealizowanie poszczególnych elementów programu specjalizacji

oraz zrealizowanie całości szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji.

”

,

e)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej opinii kierownika

specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie za równoważne

ze zrealizowaniem elementów programu specjalizacji stażu szkoleniowego, obejmującego

szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych,

a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju,

w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie okresu

odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do dnia

rozpoczęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest dłuższy niż 5 lat.

”

,

f)

uchyla się ust. 9,

g)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniący służbę lub

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony

Narodowej, odbywający specjalizację, po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji

oraz konsultanta w danej dziedzinie medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z

realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i

pokoju, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie części okresu odbywania

specjalizacji w zakresie odpowiedniego modułu, w przypadku gdy pełnił służbę poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że charakter tej służby, w tym

uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie zabiegów i procedur medycznych, odpowiadał

właściwemu programowi specjalizacji.

”

,

h)

po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu

„

13a.

Decyzje, o których mowa w ust. 12 i 13, zamieszcza się w SMK i dodatkowo podaje w

nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

”

;

19)

w art. 16n dodaje się ust. 15 w brzmieniu

„

15.

Decyzje, o których mowa w ust. 9 i 14, zamieszcza się w SMK i dodatkowo podaje w nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

obywatelstwo osoby, której decyzja dotyczy;

4)

państwo uzyskania tytułu specjalisty;

5)

przedmiot decyzji;

6)

rodzaj rozstrzygnięcia;

7)

organ wydający decyzję.

”

;

20)

w art. 16o

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przez zaprzestanie przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa

w ust. 1 pkt 4, należy rozumieć faktyczne zaprzestanie przez lekarza realizacji programu

specjalizacji, zgodnie z rocznym szczegółowym planem szkolenia specjalizacyjnego,

o którym mowa w art. 16m ust. 6, lub nieuzupełnianie wpisów, za pomocą SMK, w EKS

przez lekarza, o których mowa w art. 16m ust. 6a, w okresie 3 miesięcy od dnia dokonania

ostatniego wpisu, z przyczyn leżących po stronie lekarza.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Właściwy podmiot jest obowiązany do powiadomienia za pomocą SMK odpowiednio wojewody,

Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych o zaistnieniu

okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5.

”

,

c)

uchyla się ust. 3,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Odpowiednio wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych

wydaje decyzję o skreśleniu lekarza z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne,

zwanego dalej „rejestrem”, na podstawie

1)

powiadomienia przez właściwy podmiot o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w

ust. 1 pkt 1-4, lub informacji o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1

pkt 1-4, przez inne uprawnione podmioty;

2)

wniosku kierownika specjalizacji o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego po uzyskaniu

przez wojewodę, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych

opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta

w danej dziedzinie medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań

państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju oraz właściwej

okręgowej izby lekarskiej.

”

,

e)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 4, zamieszcza się w SMK i dodatkowo podaje w nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

6.

Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. O decyzji podmioty, o których mowa w ust. 4, powiadamiają lekarza również na piśmie.

”

;

21)

w art. 16p ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Rejestr jest prowadzony przez CMKP, za pomocą SMK, z wykorzystaniem danych niezwłocznie

zamieszczanych w SMK bezpośrednio przez wojewodów, Ministra Obrony Narodowej i ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

2.

Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym, według określonego

układu danych

1)

numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków

a)

dwucyfrowy symbol województwa będący pierwszym członem identyfikatora jednostek podziału

terytorialnego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z późn. zm.,

b)

czteroznakowy kod specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 2,

c)

siedmiocyfrowy numer „Prawa wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawa wykonywania zawodu

lekarza dentysty”;

2)

imię (imiona) i nazwisko lekarza;

3)

adres miejsca zamieszkania lekarza;

4)

miejsce i data urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca;

5)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwa i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6)

obywatelstwo (obywatelstwa);

7)

numer prawa wykonywania zawodu;

8)

numer seryjny, data i podmiot wydający dokument prawa wykonywania zawodu;

9)

posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania;

10)

numer i data decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie wyrażenia zgody

na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca;

11)

tryb odbywania i zasady finansowania szkolenia specjalizacyjnego odbywanego przez

lekarza cudzoziemca;

12)

data postępowania kwalifikacyjnego oraz wynik uzyskany w postępowaniu kwalifikacyjnym;

13)

data skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz nazwa organu kierującego;

14)

data i numer karty szkolenia specjalizacyjnego;

15)

nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej, w której

jest odbywane szkolenie specjalizacyjne, oraz numer księgi rejestrowej w rejestrze

podmiotów wykonujących działalność leczniczą;

16)

imię (imiona) i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadana specjalizacja i zajmowane

stanowisko oraz numer prawa wykonywania zawodu;

17)

planowane daty rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego oraz rzeczywiste

daty rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;

18)

data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki szkolenie

to zostało przedłużone albo skrócone, oraz informacja o kursach zaliczonych w związku

z decyzją, o której mowa w art. 16 ust. 7 lub art. 16m ust. 12 lub 13;

19)

informacja o zrealizowanych przez lekarza kursach objętych programem specjalizacji,

z podaniem nazwy i numeru kursu, daty rozpoczęcia i zakończenia kursu oraz imienia

(imion) i nazwiska, a także posiadanej specjalizacji kierownika naukowego kursu specjalizacyjnego;

20)

informacja o wariancie programu, według którego lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne;

21)

data i wynik PES w zakresie uzyskanej specjalizacji;

22)

adnotacje dotyczące przeniesienia się lekarza w celu odbywania szkolenia specjalizacyjnego

z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia, nazwa jednostki organizacyjnej,

w której lekarz odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne, tryb odbywania szkolenia

specjalizacyjnego, nazwisko i imię dotychczasowego kierownika specjalizacji, dotychczasowy

okres trwania szkolenia specjalizacyjnego;

23)

adnotacje dotyczące zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

24)

adnotacja dotycząca wykreślenia lekarza z rejestru.

”

;

22)

art. 16r otrzymuje brzmienie

„

Art. 16r.

1.

Podmioty, o których mowa w ust. 2, dokonują weryfikacji formalnej odbycia szkolenia

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji lekarza, który uzyskał potwierdzenie

zrealizowania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji przez

kierownika specjalizacji.

2.

Podmiotami weryfikującymi odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem

specjalizacji są

1)

wojewoda właściwy ze względu na obszar województwa, na terenie którego wnioskodawca

odbywał szkolenie specjalizacyjne;

2)

Minister Obrony Narodowej - w przypadku wnioskodawców będących żołnierzami w czynnej

służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych

utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej;

3)

minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego komórka organizacyjna

- w przypadku wnioskodawców pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych

utworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 2, dokonują weryfikacji, o której mowa w ust. 1, oraz

zwracają się, za pomocą SMK, do właściwych konsultantów krajowych o merytoryczną weryfikację,

czy wnioskodawca odbył szkolenie specjalizacyjne zgodnie z programem specjalizacji,

w terminie 14 dni od dnia uzyskania przez lekarza potwierdzenia zrealizowania szkolenia

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji przez kierownika specjalizacji.

Konsultant krajowy dokonuje weryfikacji, za pomocą SMK, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania wystąpienia danego podmiotu. W przypadku braku konsultanta krajowego w

danej dziedzinie właściwym jest konsultant krajowy w dziedzinie pokrewnej.

4.

W przypadku wnioskodawców będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także

pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych

przez Ministra Obrony Narodowej, właściwy konsultant krajowy przed dokonaniem weryfikacji,

o której mowa w ust. 3, może zwrócić się do właściwego konsultanta do spraw obronności

kraju o opinię.

5.

W przypadku niezrealizowania przez wnioskodawcę programu specjalizacji, właściwy konsultant

krajowy za pomocą SMK wskazuje brakujące elementy programu specjalizacji.

6.

Podmioty, o których mowa w ust. 2, niezwłocznie po uzyskaniu informacji od konsultanta

krajowego

1)

potwierdzają zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 5, odmawiają potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego oraz kierują do zrealizowania brakującego elementu programu specjalizacji

i przedłużają okres szkolenia w trybie pozarezydenckim o czas niezbędny do realizacji

tego elementu, uwzględniając okres przerwy wynikającej z procedury weryfikacji realizacji

programu specjalizacji.

7.

Podmioty, o których mowa w ust. 2, zawiadamiają wnioskodawcę o rozstrzygnięciu, o

którym mowa w ust. 6, za pomocą SMK. O odmowie potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego podmioty, o których mowa w ust. 2, powiadamiają wnioskodawcę również

na piśmie. Do doręczenia powiadomienia na piśmie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

8.

W przypadku odmowy potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, wnioskodawca,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 6, może

zwrócić się do podmiotu, o którym mowa w ust. 2, o weryfikację rozstrzygnięcia.

9.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podmioty, o których mowa w ust. 2, dokonują weryfikacji

formalnej odbycia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji,

po zrealizowaniu brakującego elementu programu specjalizacji i potwierdzeniu tego

przez kierownika specjalizacji w EKS. Przepisy ust. 5-8 stosuje się odpowiednio.

10.

Do lekarza, który uzyskał decyzję o dopuszczeniu do PES, wydaną zgodnie z art. 16

ust. 7 albo ust. 9, nie stosuje się przepisów ust. 1-9.

”

;

23)

po art. 16r dodaje się art. 16ra-16rc w brzmieniu

„

Art. 16ra.

1.

Lekarz może złożyć wniosek o zaliczenie PES w całości albo w części, jeżeli złożył

z wynikiem pozytywnym egzamin organizowany przez europejskie towarzystwo naukowe,

który przez ministra właściwego do spraw zdrowia został uznany za równoważny z zaliczeniem

z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz egzaminów

organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe, których złożenie z wynikiem

pozytywnym jest równoważne z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo

w części, oraz wykaz dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów, mając

na względzie zakres tematyczny tych egzaminów oraz konieczność przedstawienia pełnej

informacji o egzaminach organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe.

3.

Lekarz może uzyskać uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo

naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części

po uzyskaniu potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego. Przepisy art.

16r stosuje się odpowiednio.

4.

Lekarz, po uzyskaniu potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, w celu

uznania egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny

z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części składa wniosek do

dyrektora CEM. W przypadku określenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia na

podstawie ust. 2 wykazu dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów, do

wniosku dołącza dokumenty wskazane w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. Dokumenty

te przedstawia się w oryginale albo w kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem.

5.

Dyrektor CEM weryfikuje dokumenty, o których mowa w ust. 4, pod względem formalnym

oraz rozstrzyga o tym, czy są spełnione przesłanki, o których mowa w ust. 3, pozwalające

na uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny

z całością albo częścią PES. W przypadku stwierdzenia spełnienia przesłanek pozwalających

na uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny

z całością PES, dyrektor CEM wydaje dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu specjalisty.

W przypadku stwierdzenia spełnienia przesłanek pozwalających na uznanie egzaminu organizowanego

przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z częścią PES, dyrektor CEM wydaje

zaświadczenie potwierdzające takie uznanie. Dyrektor CEM odmawia uznania egzaminu

organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z całością albo

częścią PES w drodze decyzji. Przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

6.

Lekarz nie może uzyskać uznania egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo

naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części,

jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym PES odpowiednio w całości albo w części.

7.

Lekarz nie może przystąpić do PES w całości albo w części, jeżeli uzyskał uznanie

egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem

z wynikiem pozytywnym PES odpowiednio w całości albo w części.

8.

Do spraw, o których mowa w ust. 6 i 7, stosuje się art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego.

9.

Dyrektor CEM informuje o rozstrzygnięciu w sprawie uznania egzaminu organizowanego

przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym

PES w całości albo w części, za pomocą SMK i dodatkowo podaje w nim

1)

datę rozstrzygnięcia;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której rozstrzygnięcie dotyczy;

3)

przedmiot rozstrzygnięcia;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający rozstrzygnięcie.

Art. 16rb.

1.

Lekarz, który uzyskał potwierdzenie zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, o którym

mowa w art. 16r ust. 6 pkt 1, oraz lekarz, który ma uznany dorobek na podstawie art.

16 ust. 7 albo ust. 9, może wystąpić do dyrektora CEM z wnioskiem o przystąpienie

do PES.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3)

adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli

wnioskodawca takie posiada;

4)

wskazanie jednostki, w której wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne, jeżeli

dotyczy;

5)

datę wydania decyzji oraz organ wydający decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 7 albo

ust. 9, jeżeli wnioskodawca taką posiada;

6)

nazwę uczelni, którą wnioskodawca ukończył;

7)

informacje o posiadanym prawie wykonywania zawodu: jego numer, data wydania i organ

wydający;

8)

imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł naukowy kierownika

specjalizacji;

9)

wskazanie podmiotu, o którym mowa w art. 16r ust. 2;

10)

wskazanie dziedziny, w jakiej wnioskodawca zamierza składać PES;

11)

wskazanie części PES, do której zamierza przystąpić wnioskodawca;

12)

informację o posiadanej specjalizacji;

13)

datę i numer zaświadczenia o uznaniu egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo

naukowe za równoważny z częścią PES, jeżeli dotyczy.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą SMK.

4.

Opłata, o której mowa w art. 16t ust. 1, jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany

przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania wniosku, o którym mowa w ust.

1. Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie później niż

w terminie 5 dni od upływu terminu składania wniosków, o którym mowa w ust. 5. W przypadku

niewniesienia opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1, albo wniesienia jej w wysokości

niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych,

za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej pod adresem poczty

elektronicznej wskazanym przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa w ust. 2. Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od

skierowania wezwania dotknięty nim wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji

tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie do dnia 31 lipca każdego roku

dla sesji jesiennej albo do dnia 31 grudnia każdego roku dla sesji wiosennej. Do terminu

zgłoszenia nie stosuje się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie

wniosku w okresie tygodnia przed upływem odpowiednich terminów, terminy te przedłuża

się o czas trwania awarii od momentu usunięcia awarii. Przedłużenie następuje z urzędu

przez operatora systemu.

6.

Dyrektor CEM zawiadamia wnioskodawcę o miejscu i terminie egzaminu oraz nadanym numerze

kodowym. Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą SMK lub środków komunikacji elektronicznej

na adres poczty elektronicznej wskazany przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa

w ust. 1, nie później niż 14 dni przed terminem danego egzaminu.

Art. 16rc.

1.

CEM organizuje PES dwa razy do roku w miejscach ustalonych przez dyrektora CEM.

2.

PES dla każdej specjalności jest składany w formie egzaminu testowego i egzaminu ustnego,

w kolejności tych egzaminów ustalonej przez dyrektora CEM, obejmujących zakres odbytego

szkolenia specjalizacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem procedur diagnostycznych

i leczniczych, z wyłączeniem wykonywania inwazyjnych zabiegów i procedur medycznych.

3.

W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może, na wniosek dyrektora

CEM, wyrazić zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia egzaminu testowego PES dla wszystkich

lekarzy dopuszczonych do PES w danej dziedzinie w określonej sesji egzaminacyjnej,

z zachowaniem egzaminu ustnego, albo zdecydować o przeprowadzeniu PES jeden raz w

roku - z zachowaniem wszystkich jego części, w jednej z sesji egzaminacyjnych.

4.

Testy i pytania testowe opracowuje i ustala CEM w porozumieniu z konsultantem krajowym

właściwym dla danej dziedziny medycyny, a w przypadku braku takiego konsultanta -

w dziedzinie pokrewnej lub jego przedstawicielem odrębnie dla każdej dziedziny medycyny

oraz na każdą sesję egzaminacyjną.

5.

Testy, pytania i zadania egzaminacyjne są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane

i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż uczestniczące

w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu, przechowywaniu, przeprowadzające

PES lub sprawujące nadzór nad ich prowadzeniem. Testy, pytania i zadania egzaminacyjne

nie podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dyrektor CEM udostępnia testy, pytania i zadania egzaminacyjne po ich wykorzystaniu

na dany PES wyłącznie osobom przystępującym do tego egzaminu. Udostępnienie oraz jego

dokumentowanie następuje w sposób określony w zarządzeniu dyrektora CEM.

”

;

24)

w art. 16s

a)

uchyla się ust. 1,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Zdający PES w danym terminie może wnieść w trakcie egzaminu albo bezpośrednio po jego

zakończeniu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie do

pytania testowego wykorzystanego podczas tego PES. Zastrzeżenie składa się do dyrektora

CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM. W przypadku uznania zgłoszonego zastrzeżenia,

zadanie testowe objęte zastrzeżeniem jest pomijane przy ustalaniu wyniku egzaminu

testowego w stosunku do wszystkich zdających, co odpowiednio obniża liczbę możliwych

do uzyskania punktów. Punkty za zadania unieważnione nie są przyznawane.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4g w brzmieniu

„

4a.

Przebieg PES może być dokumentowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk,

o czym osoby przystępujące do egzaminu informuje się w zawiadomieniu o egzaminie lub

bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu.

4b.

Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania PES zdający

nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych, a także nie może korzystać

z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie

tego zakazu lub rozwiązywanie testu niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania

zdającego, co jest równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

4c.

W przypadku stwierdzenia, w trakcie egzaminu, naruszenia zakazu, o którym mowa w ust.

4b, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, przewodniczący zespołu egzaminacyjnego,

o którym mowa w art. 16u ust. 5, dokonuje dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje dyskwalifikację

wraz ze wskazaniem jej przyczyny oraz godziną przerwania egzaminu testowego w protokole

egzaminacyjnym.

4d.

W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie analizy obrazów zarejestrowanych

za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, o których mowa w ust. 4a, że zdający

naruszył zakaz, o którym mowa w ust. 4b, lub rozwiązał test niesamodzielnie, przewodniczący

Państwowej Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 16u ust. 1, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego i odnotowuje dyskwalifikację wraz ze wskazaniem jej przyczyny w protokole

egzaminacyjnym.

4e.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4d, o dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia na

piśmie zdyskwalifikowanego. Informację o dyskwalifikacji dyrektor CEM zamieszcza również

w SMK.

4f.

O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia właściwego

1)

okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta

jest członkiem okręgowej izby lekarskiej;

2)

okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby lekarskiej, jeżeli

lekarz lub lekarz dentysta jest członkiem wojskowej izby lekarskiej.

4g.

Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do PES w kolejnej najbliższej sesji egzaminacyjnej

od dnia dyskwalifikacji.

”

,

d)

uchyla się ust. 5,

e)

po ust. 11 dodaje się ust. 11a i 11b w brzmieniu

„

11a.

Unieważnienie PES w całości albo w części następuje, gdy osoba, która przystępowała

do egzaminu, nie była do tego uprawniona. Unieważnienie PES albo jego części z przyczyn

leżących po stronie zdającego powoduje, że uznaje się odpowiednio PES albo jego część

za nieważną. Przepisów ust. 11 oraz art. 16w ust. 6 nie stosuje się.

11b.

W przypadku unieważnienia PES z przyczyn nieleżących po stronie zdającego, nie pobiera

się opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1, od osoby zgłaszającej się do kolejnego

egzaminu, która przystępowała do unieważnionego egzaminu.

”

,

f)

ust. 13 otrzymuje brzmienie

„

13.

Informacja o decyzji o unieważnieniu PES albo jego części jest ogłaszana na stronie

internetowej CEM. Do doręczeń decyzji, o której mowa w ust. 12, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Decyzję zamieszcza się w SMK i dodatkowo podaje w nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

”

;

25)

w art. 16t

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku zgłoszenia do PES po raz drugi i kolejny lekarz ponosi opłatę w wysokości

nie wyższej niż 25% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w

drodze obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego roku.

”

,

b)

uchyla się ust. 4;

26)

w art. 16u ust. 6-8 otrzymują brzmienie

„

6.

Do zadań PKE lub wydzielonego spośród jej członków zespołu egzaminacyjnego należy

1)

przekazanie CEM kart testowych po przeprowadzeniu egzaminu testowego, z zachowaniem

tajności procedury;

2)

dokonywanie oceny egzaminu ustnego;

3)

przekazanie CEM oceny PES oraz innej dokumentacji związanej z przeprowadzonym PES,

nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia PES.

7.

Członkom PKE albo zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego dany PES przysługuje

odpowiednio

1)

wynagrodzenie za udział w pracach tego zespołu, w wysokości nie wyższej niż 500 złotych

dla przewodniczącego i nie wyższej niż 300 złotych dla członka;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77 przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniu posiedzenia PKE albo zespołu egzaminacyjnego, bez zachowania

prawa do wynagrodzenia w przypadku organizowania PES w dniu roboczym.

8.

Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, oraz zwrotu

kosztów, o których mowa w ust. 7 pkt 2, określa, w drodze zarządzenia, dyrektor CEM.

”

;

27)

art. 16w otrzymuje brzmienie

„

Art. 16w.

1.

CEM ustala wyniki PES i zamieszcza w SMK, a w zakresie egzaminu testowego publikuje

je także na swojej stronie internetowej. Wynik PES nie stanowi decyzji w rozumieniu

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Lekarz, który nie przystąpił do PES w wyznaczonym terminie albo uzyskał wynik negatywny

z PES, może przystąpić do PES w kolejnej sesji egzaminacyjnej.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, lekarz składa do dyrektora CEM wniosek, o którym

mowa w art. 16rb ust. 1. Przepisy art. 16rb ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

4.

Za wynik pozytywny PES uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników z obu jego części,

o których mowa w art. 16rc ust. 2.

5.

W przypadku gdy PES w danej sesji egzaminacyjnej składa się z egzaminu testowego i

egzaminu ustnego oraz gdy dyrektor CEM ustalił, zgodnie z art. 16rc ust. 2, że jako

pierwszy jest przeprowadzany egzamin testowy, warunkiem przystąpienia do egzaminu

ustnego jest złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu testowego. Wynik pozytywny z

części PES jest uznawany w kolejnych sześciu sesjach egzaminacyjnych po sesji, w której

został uzyskany. W przypadku nieuzyskania wyniku pozytywnego z jednej części PES albo

nieprzystąpienia do części PES w ustalonym terminie, lekarz może przystąpić w innej

sesji egzaminacyjnej tylko do tej części PES.

6.

Oceną końcową PES jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen z egzaminu

testowego i ustnego.

7.

Lekarzowi, który złożył PES z wynikiem pozytywnym, dyrektor CEM wydaje dyplom PES

w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnej dokumentacji egzaminacyjnej od PKE.

8.

Dokumentacja dotycząca szkolenia specjalizacyjnego lekarza, która nie jest gromadzona

w SMK, jest przechowywana przez właściwe podmioty, o których mowa w art. 16r ust.

2, a kopia dyplomu PES jest przechowywana przez CEM, zgodnie z art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

9.

Wyniki PES dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK organom, o których mowa w art. 16c

ust. 8, uczelniom w zakresie ich absolwentów, jednostkom akredytowanym w zakresie

lekarzy, którzy odbywali w nich szkolenie specjalizacyjne, oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej.

10.

Na wniosek lekarza, który złożył PES, dyrektor CEM wydaje, odpłatnie, duplikat albo

odpis dyplomu albo dokonuje korekty dyplomu PES. Opłata za te czynności wynosi 50

zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku gdy korekta wynika z błędu CEM.

”

;

28)

w art. 16x

a)

w ust. 1

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5c w brzmieniu

„

5a)

szczegółowy tryb unieważniania pytań testowych,

5b)

wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczącego PKE albo zespołu egzaminacyjnego,

o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1,

5c)

wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1,

”

,

-

w pkt 12 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 13-16 w brzmieniu

„

13)

tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu lub odpisu dyplomu PES oraz sposób uiszczania

opłaty za wydanie duplikatu lub odpisu dyplomu PES,

14)

tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty dyplomu PES oraz sposób uiszczania opłaty

za dokonanie korekty dyplomu,

15)

wzór dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7, potwierdzającego ukończenie kursu,

16)

wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności kontrolnych, o którym mowa w art.

19i ust. 12 pkt 1

- mając na celu zapewnienie sprawnej realizacji zadań przez CEM, zapewnienie przejrzystości

dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7 oraz uwzględniając nakład pracy związany

z przeprowadzaniem czynności kontrolnych.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po

zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin

postępowania kwalifikacyjnego, tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego

przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniącego

służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym, dla którego podmiotem tworzącym i

nadzorującym jest Minister Obrony Narodowej, oraz wzory dokumentów, o których mowa

w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę

szkolenia specjalizacyjnego lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej

oraz pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym, dla którego podmiotem

tworzącym jest Minister Obrony Narodowej.

”

;

29)

w art. 18 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarza okręgowa rada lekarska potwierdza

za pomocą SMK oraz przez dokonanie wpisu w okręgowym rejestrze lekarzy. Potwierdzenia

dokonuje się na podstawie przedłożonej przez lekarza indywidualnej ewidencji przebiegu

doskonalenia zawodowego oraz dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych form

doskonalenia zawodowego.

”

;

30)

w art. 19f

a)

w ust. 2

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zatrudnić na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej albo posiadać

zatrudnionych na stanowisku służbowym w oddziałach szpitalnych lub w komórkach organizacyjnych,

o których mowa w pkt 1

a)

co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub z II stopniem specjalizacji

w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub

b)

co najmniej dwóch lekarzy z tytułem specjalisty lub II stopniem specjalizacji w dziedzinie

pokrewnej, w przypadku specjalności, dla których przepisy obowiązujące przed dniem

wejścia w życie ustawy nie przewidywały uzyskania II stopnia specjalizacji lub tytułu

specjalisty, lub

c)

co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub II stopniem specjalizacji w

odpowiedniej dziedzinie stomatologii, w przypadku jednostek organizacyjnych lub komórek

organizacyjnych realizujących szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach stomatologii

-

którzy wyrazili zgodę na pełnienie funkcji kierownika specjalizacji;

”

,

-

uchyla się pkt 11,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1, przedstawia CMKP, za pomocą

SMK, w celu uzyskania opinii powołanego przez dyrektora CMKP zespołu ekspertów o spełnieniu

przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2, informację zawierającą dane określone

w ust. 2 oraz dane o podmiotach, o których mowa w ust. 3.

”

,

c)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał. Informacje

przedstawione przez jednostkę organizacyjną mogą być opiniowane w trybie obiegowym,

z użyciem dostępnych systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

7.

Dyrektor CMKP na podstawie przedstawionej opinii zespołu ekspertów dokonuje, za pomocą

SMK, wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, na prowadzoną przez siebie

listę jednostek akredytowanych i określa maksymalną liczbę miejsc szkoleniowych w

zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogących odbywać szkolenie specjalizacyjne

lub staż kierunkowy w komórce organizacyjnej wchodzącej w jej skład, na okres 5 lat.

”

,

d)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Dyrektor CMKP występuje do jednostki organizacyjnej wpisanej na listę, o której mowa

w ust. 1, na 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, o którym mowa w ust. 7, o weryfikację

akredytacji, mając na względzie konieczność zapewnienia lekarzom ciągłości szkolenia

specjalizacyjnego w tej jednostce. Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

”

,

e)

ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

8.

Listy jednostek akredytowanych, o których mowa w ust. 1 i 3, dyrektor CMKP publikuje

i aktualizuje na swojej stronie internetowej oraz w SMK.

9.

W przypadku zmiany formy prawnej jednostki akredytowanej, o której mowa w ust. 1 i

3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie specjalizacyjne lub

staż kierunkowy, jeżeli złoży do wojewody i ministra właściwego do spraw zdrowia,

za pomocą SMK, oświadczenie o spełnianiu wymagań określonych w ust. 2. Przepis ust.

10 stosuje się odpowiednio.

”

,

f)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

W przypadku negatywnej opinii zespołu ekspertów wydanej jednostce, o której mowa w

ust. 1 i 3, dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla jednostkę organizacyjną z listy

jednostek akredytowanych, o której mowa w ust. 1 i 3. Od decyzji przysługuje wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy.

”

;

31)

w art. 19g

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Kursy szkoleniowe objęte programem danej specjalizacji mogą być prowadzone przez jednostki

organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, po zatwierdzeniu pod względem merytorycznym

programu kursu przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny, a w przypadku

jego braku - właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny oraz

po wpisaniu, za pomocą SMK, na listę prowadzoną przez CMKP, o której mowa w ust. 5.

2.

Podmiot zamierzający prowadzić kurs specjalizacyjny objęty programem danej specjalizacji

przedstawia CMKP w terminie do dnia 1 października każdego roku następujące informacje

1)

nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby zamierzającej

przeprowadzić kurs specjalizacyjny;

2)

imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe (posiadana specjalizacja i stopień lub

tytuł naukowy) osoby mającej być kierownikiem naukowym kursu specjalizacyjnego;

3)

kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne i praktyczne na kursie

specjalizacyjnym (wymagana specjalizacja, posiadany stopień naukowy lub tytuł naukowy);

4)

formę kursu specjalizacyjnego (kurs stacjonarny, kurs e-learning, inne);

5)

program kursu specjalizacyjnego określający co najmniej

a)

cele kursu i oczekiwane wyniki kształcenia,

b)

wymagane kwalifikacje uczestników kursu,

c)

zakres tematyczny, czas trwania i treść zajęć teoretycznych i praktycznych,

d)

sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;

6)

regulamin kursu szkoleniowego określający

a)

sposób organizacji kursu specjalizacyjnego,

b)

zasady i sposób naboru uczestników kursu specjalizacyjnego,

c)

wzór karty przebiegu kursu specjalizacyjnego,

d)

prawa i obowiązki uczestników kursu specjalizacyjnego,

e)

zakres obowiązków wykładowców i innych prowadzących zajęcia teoretyczne i zajęcia

praktyczne;

7)

sposób oceny organizacji i przebiegu kursu specjalizacyjnego przez jego uczestników;

8)

termin i miejsce kursu;

9)

liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie;

10)

charakterystykę bazy dydaktycznej do zajęć teoretycznych i praktycznych.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2, są składane w postaci elektronicznej z wykorzystaniem

formularza opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej CMKP.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Zgłoszenia do uczestnictwa w kursach szkoleniowych objętych programem danej specjalizacji

są realizowane wyłącznie za pomocą SMK. CMKP dokonuje weryfikacji zgłoszeń lekarzy

oraz kwalifikuje ich do udziału we właściwych kursach szkoleniowych. Powiadomienie

lekarza o zakwalifikowaniu na kurs objęty programem danej specjalizacji odbywa się

za pomocą SMK.

”

,

c)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

Dyrektor CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na swojej stronie

internetowej oraz w SMK, listę kursów szkoleniowych objętych programami specjalizacji.

6.

Podmiot, który zrealizował kurs szkoleniowy, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7

dni od dnia zakończenia kursu przekazuje do CMKP, za pomocą SMK, listę lekarzy, którzy

ukończyli i zaliczyli kurs szkoleniowy, zawierającą imię i nazwisko oraz numer PESEL

lekarza, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę

i numer dokumentu oraz kraj wydania, a także imię i nazwisko kierownika kursu. Dane

te są zamieszczane przez CMKP w SMK.

”

,

d)

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

Po zamieszczeniu danych określonych w ust. 6 w SMK, CMKP generuje za pomocą SMK elektroniczny

dokument potwierdzający ukończenie kursu, zawierający

1)

nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby, która

przeprowadziła kurs specjalizacyjny;

2)

imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł naukowy osoby,

która była kierownikiem naukowym kursu specjalizacyjnego;

3)

tytuł kursu;

4)

datę rozpoczęcia i zakończenia kursu;

5)

imię i nazwisko oraz numer prawa wykonywania zawodu lekarza, który ukończył i zaliczył

kurs;

6)

numer dokumentu.

8.

Elektroniczny dokument potwierdzający ukończenie kursu udostępnia się użytkownikom

systemu za pomocą SMK.

”

;

32)

w art. 19i ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje

1)

wynagrodzenie za wykonanie czynności kontrolnych w wysokości nie wyższej niż 300 złotych;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77 przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez zachowania prawa

do wynagrodzenia.

”

;

33)

w art. 42

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Lekarz orzeka o stanie zdrowia określonej osoby po uprzednim, osobistym jej zbadaniu

lub zbadaniu jej za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, recepty lub zlecenia, a w przypadku recepty i

zlecenia w postaci elektronicznej, wydruk informacyjny, o którym mowa w art. 96b ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm. i art. 38a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 345, 1830 i 1991), mogą być przekazane

1)

przedstawicielowi ustawowemu pacjenta albo osobie upoważnionej przez pacjenta do odbioru

recepty lub zlecenia, a w przypadku wystawienia recepty i zlecenia w postaci elektronicznej

- wydruku informacyjnego;

2)

osobie trzeciej, jeżeli pacjent oświadczy podmiotowi udzielającemu świadczeń zdrowotnych,

że recepty lub zlecenia, a w przypadku recepty i zlecenia w postaci elektronicznej

- wydruk informacyjny, mogą być odebrane przez osoby trzecie bez szczegółowego określania

tych osób.

”

;

34)

w art. 45

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Lekarz wystawia recepty na leki na zasadach określonych w art. 95b-96b ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Lekarz może również wystawiać recepty na leki osobom, o których mowa w art. 43-46 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Lekarz jest obowiązany do odnotowania uprawnień tych osób na recepcie w sposób określony

w art. 96a ust. 8 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

”

,

c)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

W przypadku wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyroby medyczne określone w wykazach, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, lekarz jest obowiązany do odnotowania na recepcie, w sposób określony w art. 96a ust. 8 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, odpłatności, jeżeli lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrób medyczny występuje w tych wykazach w co najmniej dwóch odpłatnościach, o których

mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

”

,

d)

uchyla się ust. 5;

35)

art. 45a otrzymuje brzmienie

„

Art. 45a.

1.

Lekarz jest obowiązany zgłosić podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu

leczniczego na rynek i Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

Medycznych i Produktów Biobójczych, działanie niepożądane produktu leczniczego.

2.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, lekarz dokonuje na formularzu zgłoszenia działania

niepożądanego produktu leczniczego składanym pisemnie w postaci papierowej albo elektronicznej.

”

.

Dane zamieszczane w SMK, na podstawie niniejszej ustawy, mogą zostać udostępnione

1)

lekarzowi - w zakresie śledzenia przebiegu własnego kształcenia;

2)

uczelniom - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz monitorowania karier

zawodowych swoich absolwentów na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.;

3)

konsultantom krajowym i konsultantom wojewódzkim - w zakresie, w jakim biorą udział

w kształceniu lekarzy, w szczególności w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą

oraz ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 126);

4)

Centrum Egzaminów Medycznych - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą, w szczególności

organizowania i przeprowadzania egzaminów państwowych oraz innych egzaminów z zakresu

kształcenia lekarzy;

5)

Centrum Medycznemu Kształcenia Podyplomowego - w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą, w szczególności udzielania akredytacji jednostkom organizacyjnym, koordynacji

organizacji kursów szkoleniowych oraz kontroli i monitorowania realizacji szkolenia

specjalizacyjnego;

6)

wojewodom - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą, w szczególności w zakresie

procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy;

7)

Ministrowi Obrony Narodowej - w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm., w szczególności w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej;

8)

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą, w szczególności w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy pełniących

służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych;

9)

podmiotom, o których mowa w art. 19 ust. 1, w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą;

10)

okręgowym radom lekarskim oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej - w zakresie zadań określonych

niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich

(Dz. U. z 2015 r. poz. 651 i 1066).

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi rejestr zapotrzebowań realizowanych w

ramach importu docelowego oraz rejestr wniosków o refundację w ramach importu docelowego.

2.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, są prowadzone w systemie teleinformatycznym.

3.

W rejestrze zapotrzebowań realizowanych w ramach importu docelowego są przetwarzane

1)

data wpływu zapotrzebowania;

2)

dane dotyczące podmiotu wykonującego działalność leczniczą składającego zapotrzebowanie

a)

nazwa (firma) łącznie z nazwą jednostki organizacyjnej lub nazwą komórki organizacyjnej,

jeżeli dotyczy,

b)

numer wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą,

c)

identyfikator jednostki organizacyjnej lub identyfikator komórki organizacyjnej, o

którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 618, z późn. zm., jeżeli dotyczy;

3)

dane dotyczące lekarza wystawiającego zapotrzebowanie

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu;

4)

w przypadku podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju świadczenia

szpitalne - dane kierownika lub osoby przez niego upoważnionej do reprezentacji

a)

imię i nazwisko,

b)

stanowisko;

5)

dane dotyczące pacjenta, dla którego wystawiono zapotrzebowanie albo wskazanie komórki

organizacyjnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne,

wnioskującego o sprowadzenie produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego na potrzeby doraźne

a)

imię i nazwisko pacjenta,

b)

numer PESEL pacjenta,

c)

nazwa komórki organizacyjnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą w rodzaju

świadczenia szpitalne na podstawie danych zawartych w rejestrze podmiotów wykonujących

działalność leczniczą;

6)

dane dotyczące produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego

a)

nazwa handlowa,

b)

nazwa międzynarodowa w przypadku produktu leczniczego,

c)

postać,

d)

dawka,

e)

ilość,

f)

sposób dawkowania,

g)

czas trwania kuracji,

h)

uzasadnienie zapotrzebowania,

i)

podmiot odpowiedzialny;

7)

dane konsultanta z danej dziedziny medycyny potwierdzającego zapotrzebowanie

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu,

c)

kwalifikacje zawodowe, w tym posiadane tytuły zawodowy i naukowy;

8)

informacja o sposobie rozstrzygnięcia zapotrzebowania wraz z datą jego wydania;

9)

imię i nazwisko osoby dokonującej rozstrzygnięcia;

10)

unikalny numer rozstrzygnięcia.

4.

W rejestrze wniosków o refundację w ramach importu docelowego są przetwarzane

1)

data wpływu wniosku;

2)

unikalny numer rozstrzygnięcia zapotrzebowania na sprowadzenie z zagranicy produktu

leczniczego i środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego;

3)

informacja o sposobie rozstrzygnięcia zapotrzebowania wraz z datą wydania rozstrzygnięcia;

4)

informacja o sposobie rozstrzygnięcia wniosku wraz z datą decyzji;

5)

dane dotyczące produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego

a)

nazwa handlowa,

b)

nazwa międzynarodowa w przypadku produktu leczniczego,

c)

postać,

d)

dawka,

e)

ilość,

f)

podmiot odpowiedzialny;

6)

imię, nazwisko, numer PESEL świadczeniobiorcy;

7)

adres oraz dane kontaktowe świadczeniobiorcy;

8)

rozpoznanie choroby;

9)

dane konsultanta z danej dziedziny medycyny potwierdzającego zasadność objęcia refundacją

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu,

c)

kwalifikacje zawodowe, w tym posiadane tytuły zawodowy i naukowy;

10)

data i numer decyzji administracyjnej w zakresie refundacji;

11)

informacja o rozstrzygnięciu.

5.

Administratorem danych zawartych w rejestrach, o których mowa w ust. 1, jest minister

właściwy do spraw zdrowia.

6.

Podmiotem odpowiedzialnym za funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w ust. 2, jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa

w zakresie systemów informacyjnych w ochronie zdrowia.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi rejestr produktów leczniczych dopuszczonych

do obrotu nieposiadających pozwolenia.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony w systemie teleinformatycznym.

3.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, przetwarzane są

1)

data wpływu zapotrzebowania realizowanego w ramach importu docelowego i wniosku o

refundację w ramach importu docelowego;

2)

dane dotyczące wnioskodawcy

a)

nazwa albo firma,

b)

numer REGON,

c)

imię i nazwisko osoby reprezentującej wnioskodawcę,

d)

stanowisko osoby, o której mowa w lit. c;

3)

dane dotyczące produktu leczniczego

a)

nazwa handlowa,

b)

nazwa międzynarodowa,

c)

postać,

d)

dawka,

e)

wielkość opakowania,

f)

ilość,

g)

numer serii i data ważności,

h)

podmiot odpowiedzialny.

4.

Administratorem danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, jest minister

właściwy do spraw zdrowia.

5.

Podmiotem odpowiedzialnym za funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w ust. 2, jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa

w zakresie systemów informacyjnych w ochronie zdrowia.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1384, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu

„

Art. 2a.

1.

Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w

art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn. zm., zwanym dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie

1)

diagnosta laboratoryjny;

2)

kierownik specjalizacji.

2.

Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 1 czynności za pomocą SMK jest

uwierzytelnienie tożsamości osoby, która konto założyła i weryfikacja uprawnień tej

osoby.

3.

Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się przez

1)

złożenie bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 262, z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1893) lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114) lub

2)

potwierdzenie przez Krajową Izbę Diagnostów Laboratoryjnych tożsamości osoby, która

konto założyła.

4.

Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 2, dokonuje w stosunku do

1)

diagnosty laboratoryjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych;

2)

kierownika specjalizacji - właściwa akredytowana podstawowa jednostka organizacyjna

uczelni, która prowadzi studia na kierunku analityka medyczna.

”

;

2)

w art. 8 w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

datę zgonu.

”

;

3)

art. 30a-30d otrzymują brzmienie

„

Art. 30a.

1.

Diagnosta laboratoryjny uzyskuje tytuł specjalisty, o którym mowa w art. 30, po odbyciu

szkolenia specjalizacyjnego, ustalonego programem specjalizacji i zdaniu Państwowego

Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, zwanego dalej „PESDL”.

2.

Opłatę za szkolenie specjalizacyjne i PESDL ponosi diagnosta laboratoryjny odbywający

specjalizację.

3.

Wysokość opłaty za szkolenie specjalizacyjne ustala kierownik jednostki szkolącej,

o której mowa w art. 30b ust. 1. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż planowane

koszty związane z przeprowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego. Opłata stanowi dochód

jednostki szkolącej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków budżetu państwa, których

jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze szkoleniem specjalizacyjnym diagnostów

laboratoryjnych.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia może, w drodze rozporządzenia, uznać dziedziny

diagnostyki laboratoryjnej za priorytetowe, kierując się potrzebami w zakresie realizacji

świadczeń zdrowotnych.

Art. 30b.

1.

Szkolenie specjalizacyjne w ramach kształcenia podyplomowego jest prowadzone przez

podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, które prowadzą studia na kierunku analityka

medyczna, po uzyskaniu akredytacji, zwane dalej „jednostkami szkolącymi”, udzielonej

przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „dyrektorem

CMKP”.

2.

Akredytacja może zostać udzielona podstawowym jednostkom organizacyjnym uczelni

1)

które powołały zespół do spraw szkolenia specjalizacyjnego, w tym podpisały umowy

na pełnienie obowiązków kierowników specjalizacji z osobami posiadającymi tytuł specjalisty

w danej dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej, z zastrzeżeniem art. 30zd ust. 5;

2)

które spełniają standardy kształcenia w danym szkoleniu specjalizacyjnym określone

w programie szkolenia specjalizacyjnego;

3)

których działalność obejmuje profil prowadzonego szkolenia specjalizacyjnego i które

zawarły porozumienia z innymi podmiotami na realizację staży kierunkowych lub kursów

specjalizacyjnych określonych programem szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli podstawowa

jednostka organizacyjna uczelni nie może zapewnić ich odbywania w ramach swojej struktury

organizacyjnej;

4)

opracowały regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego.

3.

Regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 4,

określa w szczególności

1)

maksymalną liczbę osób, które mogą zostać przyjęte na szkolenie specjalizacyjne;

2)

organizację szkolenia specjalizacyjnego, w tym harmonogram zajęć i staży kierunkowych;

3)

szczegółowy zakres obowiązków kierowników specjalizacji, opiekunów staży kierunkowych,

wykładowców i innych osób prowadzących zajęcia;

4)

sposoby sprawdzania wiadomości i umiejętności;

5)

sposoby oceny organizacji i przebiegu szkolenia specjalizacyjnego przez osoby w nim

uczestniczące.

4.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zamierzająca prowadzić szkolenie specjalizacyjne

składa do dyrektora CMKP za pomocą SMK, wniosek o udzielenie akredytacji w postaci

elektronicznej, przy użyciu bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy

pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne. Wniosek zawiera następujące dane

1)

oznaczenie podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

dziedzinę specjalizacji, w której podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zamierza

prowadzić szkolenie specjalizacyjne;

3)

liczbę i kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne i praktyczne

na kursie specjalizacyjnym (wymagana specjalizacja, posiadany stopień naukowy lub

tytuł naukowy);

4)

opis bazy dydaktycznej i warunków organizacyjnych właściwych dla danego szkolenia

specjalizacyjnego;

5)

plan realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie;

6)

oświadczenie o spełnieniu warunków niezbędnych do realizacji planu, o którym mowa

w pkt 5.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się

1)

odwzorowanie cyfrowe dokumentów potwierdzających status prawny podmiotu;

2)

informacje o dotychczasowym przebiegu prowadzonej przez podmiot działalności;

3)

odwzorowanie cyfrowe dokumentów potwierdzających spełnianie warunków, o których mowa

w ust. 2.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się najpóźniej na 4 miesiące przed planowanym

terminem rozpoczęcia przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni prowadzenia

szkolenia specjalizacyjnego.

7.

Dyrektor CMKP sprawdza pod względem formalnym dokumenty, o których mowa w ust. 5.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych podstawowa jednostka organizacyjna uczelni,

która złożyła wniosek, jest wzywana do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia

wezwania, przekazywanego za pomocą SMK. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek

jest pozostawiany bez rozpoznania.

8.

Dyrektor CMKP, w celu uzyskania opinii o spełnieniu przez podmiot warunków, o których

mowa w ust. 2, powołuje zespół ekspertów, w składzie

1)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającym specjalistów w danej dziedzinie, zgłoszony

przez zarząd tego stowarzyszenia;

2)

dwóch ekspertów w danej dziedzinie, zgłoszonych przez konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego;

3)

przedstawiciel Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych, zwanej dalej „KIDL”.

9.

Zespół ekspertów, o którym mowa w ust. 8, opiniuje wnioski w miarę potrzeby, nie rzadziej

niż raz na kwartał, i przekazuje swoją opinię dyrektorowi CMKP niezwłocznie po jej

sporządzeniu, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia jej sporządzenia. Wnioski

mogą być opiniowane w trybie obiegowym, z użyciem dostępnych systemów teleinformatycznych

lub systemów łączności.

10.

Dyrektor CMKP

1)

dokonuje wpisu podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, o której mowa w ust.

1, na prowadzoną przez siebie, za pomocą SMK, listę jednostek posiadających akredytację,

wraz z określeniem maksymalnej liczby miejsc szkoleniowych w zakresie danego szkolenia

specjalizacyjnego dla osób mogących odbywać szkolenie specjalizacyjne, na okres 5

lat, w przypadku gdy opinia zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 8, jest pozytywna,

albo

2)

odmawia wpisu podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, o której mowa w ust. 1,

na prowadzoną przez siebie, za pomocą SMK, listę jednostek posiadających akredytację,

w przypadku gdy opinia zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 8, jest negatywna,

i zawiadamia o tym niezwłocznie wnioskodawcę.

11.

Dyrektor CMKP występuje do jednostki organizacyjnej wpisanej na listę, o której mowa

w ust. 10, na 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, o którym mowa w ust. 10 pkt 1,

o weryfikację akredytacji, mając na względzie konieczność zapewnienia diagnostom laboratoryjnym

ciągłości szkolenia specjalizacyjnego w tej jednostce. Przepisy ust. 1-10 stosuje

się odpowiednio.

12.

Dyrektor CMKP publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej oraz w SMK listę

jednostek posiadających akredytację.

13.

W przypadku gdy jednostka szkoląca, o której mowa w ust. 1, przestała spełniać warunki

niezbędne do uzyskania akredytacji do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, powiadamia

o tym niezwłocznie wojewodę i dyrektora CMKP.

14.

Dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla z listy, o której mowa w ust. 10, jednostkę

szkolącą, która nie realizuje szczegółowego programu szkolenia specjalizacyjnego lub

nie przestrzega standardów szkolenia specjalizacyjnego diagnostów laboratoryjnych,

o których mowa w art. 30b ust. 2 pkt 2, albo przestała spełniać warunki niezbędne

do uzyskania akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego. Od decyzji tej przysługuje

wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

15.

Staże kierunkowe i kursy specjalizacyjne objęte programem danej specjalizacji prowadzą

jednostki szkolące, o których mowa w ust. 1. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego,

zwane dalej „CMKP”, koordynuje organizację staży kierunkowych oraz kursów specjalizacyjnych

objętych programem danej specjalizacji zgodnie z wymogami odpowiednich specjalizacji

oraz liczbą i rozmieszczeniem regionalnym diagnostów laboratoryjnych odbywających

szkolenie specjalizacyjne.

16.

Dyrektor CMKP publikuje na swojej stronie internetowej i w SMK listę staży kierunkowych

oraz listę kursów specjalizacyjnych, objętych programami specjalizacji, które zawierają

1)

nazwę i siedzibę jednostki szkolącej i podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub

imię, nazwisko i adres osoby fizycznej prowadzącej kurs specjalizacyjny;

2)

termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w stażu kierunkowym albo kursie

specjalizacyjnym.

17.

Jednostki szkolące i podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 3, przekazują na bieżąco

do CMKP informacje niezbędne do prowadzenia staży kierunkowych i kursów specjalizacyjnych,

za pomocą SMK.

18.

Podmiot, który zrealizował staż albo kurs specjalizacyjny, o których mowa w ust. 15,

przekazuje do CMKP listę diagnostów laboratoryjnych, którzy ukończyli staż kierunkowy

lub kurs specjalizacyjny, zawierającą imię i nazwisko oraz numer PESEL diagnosty laboratoryjnego,

a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer

dokumentu oraz kraj wydania.

Art. 30c.

1.

Nadzór nad prowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister właściwy do

spraw zdrowia za pośrednictwem dyrektora CMKP.

2.

W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, dyrektor CMKP jest uprawniony do

1)

kontroli jednostki szkolącej;

2)

żądania przedstawienia dokumentacji i wyjaśnień dotyczących prowadzonego szkolenia

specjalizacyjnego;

3)

wydawania zaleceń dotyczących usunięcia stwierdzonych uchybień.

3.

Kontrola realizacji szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona przez zespół kontrolny

powoływany przez dyrektora CMKP. W skład zespołu kontrolnego mogą wchodzić, poza pracownikami

CMKP

1)

konsultant krajowy w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej

dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego;

2)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającego specjalistów w danej dziedzinie diagnostyki

laboratoryjnej, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo decyzję ministra

właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dotychczasowego doświadczenia zawodowego i dorobku

naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej

specjalizacji, uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów;

3)

osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie lub legitymujące się dorobkiem

naukowym i zawodowym w tej dziedzinie zgłoszone przez konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego;

4)

przedstawiciel właściwego miejscowo wojewody;

5)

przedstawiciel KIDL, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej.

4.

Zespół kontrolny, w składzie co najmniej 3-osobowym, wykonując czynności kontrolne,

za okazaniem upoważnienia, ma prawo

1)

wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;

2)

udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;

3)

wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzonej przez jednostkę

szkolącą;

4)

żądania od kierownika jednostki szkolącej ustnych i pisemnych wyjaśnień;

5)

badania opinii uczestników szkolenia i kadry dydaktycznej.

5.

Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który zawiera

1)

nazwę i adres jednostki szkolącej;

2)

miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

3)

datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4)

imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;

5)

opis stanu faktycznego;

6)

stwierdzone nieprawidłowości albo informację o braku zastrzeżeń;

7)

wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8)

datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9)

w przypadku odmowy podpisania protokołu przez kierownika jednostki szkolącej, informację

o takiej odmowie.

6.

Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik jednostki szkolącej.

Odmowa podpisania protokołu przez kierownika jednostki szkolącej nie stanowi przeszkody

do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne.

7.

Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden jest przekazywany kierownikowi

jednostki szkolącej.

8.

Kierownik jednostki szkolącej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma prawo

do wniesienia pisemnie umotywowanych zastrzeżeń co do faktów stwierdzonych w trakcie

kontroli i opisanych w protokole oraz co do sposobu przeprowadzania czynności kontrolnych.

Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić

protokół w terminie 14 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń.

9.

W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 8, w całości albo części,

zespół kontrolny przekazuje na piśmie swoje stanowisko kierownikowi kontrolowanej

jednostki szkolącej.

10.

Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia pokontrolne dotyczące

stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie kontroli i zobowiązuje go do usunięcia tych

nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Kopię pisma z zaleceniami pokontrolnymi dyrektor

CMKP przekazuje do wiadomości konsultantowi krajowemu właściwemu dla danej dziedziny

albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta

krajowego, i właściwemu konsultantowi wojewódzkiemu w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta wojewódzkiego.

11.

W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w określonym terminie dyrektor

CMKP podejmuje decyzję o skreśleniu jednostki z listy jednostek szkolących. Z dniem

skreślenia jednostka traci akredytację. Od decyzji tej przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy.

12.

Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje

1)

wynagrodzenie za wykonanie czynności kontrolnych w wysokości nie wyższej niż 300 złotych;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez zachowania prawa

do wynagrodzenia.

Art. 30d.

Monitorowanie systemu szkolenia specjalizacyjnego polega w szczególności na analizie

danych o liczbie osób odbywających szkolenie specjalizacyjne oraz obrazujących jego

przebieg, znajdujących się w SMK.

”

;

4)

w rozdziale 4 po art. 30d dodaje się art. 30e-30zf w brzmieniu

„

Art. 30e.

1.

Program szkolenia specjalizacyjnego zawiera

1)

założenia organizacyjno-programowe, określające

a)

cele szkolenia,

b)

uzyskane kompetencje zawodowe,

c)

sposób organizacji szkolenia specjalizacyjnego;

2)

okres szkolenia specjalizacyjnego, w tym liczbę godzin stażu podstawowego;

3)

szczegółowy zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wykaz umiejętności praktycznych

będących przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego;

4)

moduły szkolenia specjalizacyjnego oraz formy i metody kształcenia stosowane w ramach

modułów, w tym

a)

kursy obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych

będących przedmiotem kursu, zwane dalej „kursami”, oraz ich wymiar godzinowy, w tym

kurs w zakresie prawa medycznego,

b)

staże kierunkowe obejmujące określony zakres wymaganych umiejętności praktycznych

będących przedmiotem stażu kierunkowego oraz miejsce, liczbę godzin i sposób zaliczenia

poszczególnych staży kierunkowych;

5)

formy i metody samokształcenia, w tym przygotowanie opracowań teoretycznych, pracy

poglądowej lub pracy oryginalnej, której temat odpowiada programowi danego szkolenia

specjalizacyjnego;

6)

metody oceny wiedzy teoretycznej i nabytych umiejętności praktycznych, w tym

a)

kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu,

b)

sprawdzian z zakresu określonego programem kursu,

c)

kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i sprawdzian umiejętności praktycznych objętych

programem stażu kierunkowego,

d)

ocenę złożonych opracowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej.

2.

Program, o którym mowa w ust. 1, określa ponadto standardy kształcenia w danym szkoleniu

specjalizacyjnym, uwzględniając dane dotyczące

1)

liczby i kwalifikacji kadry dydaktycznej;

2)

bazy dydaktycznej do realizacji programu kursów i staży kierunkowych;

3)

sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego, w tym oceny wiedzy i umiejętności

praktycznych;

4)

wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia.

3.

Program szkolenia specjalizacyjnego oraz program szkolenia specjalizacyjnego uzupełniającego

opracowuje zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP.

4.

W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 3, wchodzą

1)

konsultant krajowy w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej

dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego;

2)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającego specjalistów w danej dziedzinie diagnostyki

laboratoryjnej, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo dziedzinie

pokrewnej;

3)

przedstawiciel Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, który posiada tytuł specjalisty

w danej dziedzinie albo dziedzinie pokrewnej;

4)

dwie osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie lub legitymujące się dorobkiem

naukowym i zawodowym w tej dziedzinie zgłoszone przez konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego.

5.

Opracowany przez zespół ekspertów, o którym mowa w ust. 3, i zredagowany przez CMKP

program szkolenia specjalizacyjnego zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

6.

CMKP publikuje programy szkolenia specjalizacyjnego zatwierdzone przez ministra właściwego

do spraw zdrowia na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK.

7.

Program specjalizacji aktualizuje, zgodnie z postępem wiedzy, zespół ekspertów, o

którym mowa w ust. 3. Program specjalizacji redaguje CMKP i zatwierdza minister właściwy

do spraw zdrowia.

8.

Diagnosta laboratoryjny, posiadający odpowiednią specjalizację I stopnia uzyskaną

na podstawie dotychczasowych przepisów, odbywa szkolenie specjalizacyjne według programu

uzupełniającego, który jest dostosowany do zakresu wiedzy teoretycznej i umiejętności

objętych programem specjalizacji I stopnia i zawiera elementy, o których mowa w ust.

1 i 2.

Art. 30f.

1.

Jednostki szkolące przekazują do wojewody za pomocą SMK informacje o kosztach szkolenia

specjalizacyjnego w danej dziedzinie, co najmniej na 2 miesiące przed terminem danego

postępowania kwalifikacyjnego.

2.

Wojewoda określa i ogłasza za pomocą SMK listę wolnych miejsc szkoleniowych w poszczególnych

dziedzinach, co najmniej na miesiąc przed terminem danego postępowania kwalifikacyjnego.

Art. 30g.

1.

Szkolenie specjalizacyjne może rozpocząć diagnosta laboratoryjny, który spełnia łącznie

następujące warunki

1)

złożył wniosek o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego w wybranej dziedzinie, zwany

dalej „wnioskiem”;

2)

posiada prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego;

3)

został zakwalifikowany do odbycia szkolenia specjalizacyjnego w postępowaniu kwalifikacyjnym.

2.

Diagnosta laboratoryjny, o którym mowa w ust. 1, składa za pomocą SMK wniosek do wojewody

właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego zamierza odbywać szkolenie

specjalizacyjne.

3.

Wniosek zawiera

1)

imię (imiona) i nazwisko wnioskodawcy;

2)

nazwisko rodowe;

3)

miejsce i datę urodzenia;

4)

płeć;

5)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6)

numer dokumentu „Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego”;

7)

obywatelstwo (obywatelstwa);

8)

adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli

wnioskodawca takie posiada;

9)

cechy dokumentu, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący obywatelem Unii Europejskiej

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

10)

posiadany stopień naukowy;

11)

okres zatrudnienia w zawodzie;

12)

liczbę publikacji i ich wykaz.

4.

Do wniosku dołącza się

1)

odwzorowanie cyfrowe dyplomu ukończenia uczelni wyższej;

2)

odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego uzyskanie stopnia naukowego doktora

nauk medycznych;

3)

odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego okres zatrudnienia w zawodzie;

4)

oświadczenie dotyczące rodzaju publikacji.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, diagnosta laboratoryjny składa pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

6.

Wniosek składa się w terminie od dnia 15 listopada do dnia 15 grudnia na postępowanie

kwalifikacyjne przeprowadzane w terminie od dnia 16 grudnia do dnia 15 stycznia albo

od dnia 30 kwietnia do dnia 31 maja każdego roku na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane

w terminie od dnia 1 czerwca do dnia 30 czerwca. Wojewoda potwierdza elektronicznie

zapisanie zgłoszonych we wniosku danych.

7.

Do terminów, o których mowa w ust. 6, nie stosuje się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie

zgłoszenia w okresie tygodnia przed upływem odpowiednich terminów, o których mowa

w ust. 6, terminy te przedłuża się o czas trwania awarii od momentu jej usunięcia.

Przedłużenie terminu następuje z urzędu przez operatora systemu.

8.

Diagnosta laboratoryjny ubiegający się o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego może

być w danym terminie dopuszczony do postępowania kwalifikacyjnego tylko w jednej dziedzinie

diagnostyki laboratoryjnej i tylko w jednym województwie.

Art. 30h.

1.

W celu zakwalifikowania wnioskodawcy do odbycia szkolenia specjalizacyjnego przeprowadza

się postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie

szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe.

2.

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się dwa razy w roku w terminie od dnia 16

grudnia do dnia 15 stycznia oraz od dnia 1 czerwca do dnia 30 czerwca.

3.

Postępowanie konkursowe przeprowadza się, jeżeli liczba kandydatów do odbycia szkolenia

specjalizacyjnego spełniających warunki określone w art. 30g ust. 1 jest większa niż

liczba miejsc szkoleniowych. W postępowaniu konkursowym przyznaje się punkty za

1)

staż pracy w zawodzie diagnosty laboratoryjnego, w pełnym wymiarze czasu pracy - 10

punktów za co najmniej 3-letni staż pracy;

2)

posiadanie stopnia naukowego doktora nauk medycznych - 10 punktów;

3)

opublikowanie jako autor lub współautor

a)

książki naukowej - 3 punkty,

b)

artykułu naukowego oryginalnego - 1 punkt,

c)

artykułu o charakterze poglądowym, rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej

- 1 punkt,

d)

artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych

- 1 punkt

- z zakresu diagnostyki laboratoryjnej.

4.

W przypadku gdy co najmniej dwóch kandydatów ubiegających się o miejsce szkoleniowe

w tej samej dziedzinie ma identyczny wynik w postępowaniu konkursowym, uwzględnia

się wynik studiów na dyplomie ukończenia studiów wyższych.

5.

W przypadku gdy co najmniej dwóch kandydatów ubiegających się o miejsce szkoleniowe

w tej samej dziedzinie ma identyczny wynik studiów na dyplomie ukończenia studiów

wyższych, uwzględnia się średnią ocen uzyskaną w okresie studiów liczoną do dwóch

znaków po przecinku, ze wskazaniem skali ocen, jaka obowiązywała na uczelni.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, wojewoda, za pomocą SMK, wzywa niezwłocznie kandydatów

do dostarczenia dokumentu albo jego odwzorowania cyfrowego, poświadczającego średnią

ocen uzyskaną w okresie studiów liczoną do dwóch znaków po przecinku.

7.

Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego kwalifikuje się diagnostów laboratoryjnych,

w liczbie odpowiadającej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie kwalifikacyjne

w danej dziedzinie w danym województwie, w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego

w postępowaniu konkursowym.

8.

O wyniku postępowania kwalifikacyjnego wojewoda zawiadamia wnioskodawcę za pomocą

SMK.

9.

Wnioskodawca, który nie został zakwalifikowany do odbycia szkolenia specjalizacyjnego,

może zwrócić się do wojewody o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w terminie

7 dni od dnia przekazania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8. O rozstrzygnięciu

sprawy wojewoda zawiadamia wnioskodawcę niezwłocznie, nie później niż w terminie 7

dni od dnia otrzymania wniosku, za pomocą SMK.

10.

Wojewoda, uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje

wnioskodawcę do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w jednostce szkolącej, posiadającej

wolne miejsca szkoleniowe, za pomocą SMK.

11.

Osobie zakwalifikowanej do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego właściwy wojewoda

tworzy w SMK elektroniczną kartę przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzoną

w SMK, zwaną dalej „EKS”, z określoną planowaną datą rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego.

12.

EKS z wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z jego programem.

13.

W tym samym czasie można odbywać tylko jedno szkolenie specjalizacyjne. Szkolenie

specjalizacyjne jest jednostopniowe.

Art. 30i.

Diagnosta laboratoryjny zakwalifikowany do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego,

rozpoczyna je w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia określonego w EKS jako

planowany dzień rozpoczęcia szkolenia. Kierownik specjalizacji potwierdza faktyczny

dzień rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego w EKS.

Art. 30j.

1.

Rejestr osób odbywających szkolenie specjalizacyjne jest prowadzony przez dyrektora

CMKP, za pomocą SMK, z wykorzystaniem danych na bieżąco zamieszczanych w SMK bezpośrednio

przez wojewodów.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane

1)

numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków

a)

unikalny identyfikator wpisu nadawanego przez SMK,

b)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

2)

imię (imiona) i nazwisko;

3)

obywatelstwo (obywatelstwa);

4)

numer i data wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych;

5)

nazwa odbywanego szkolenia specjalizacyjnego;

6)

nazwa i adres jednostki szkolącej, w której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne;

7)

imię i nazwisko kierownika specjalizacji;

8)

data postępowania kwalifikacyjnego;

9)

data rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;

10)

data skreślenia z rejestru;

11)

data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki szkolenie

specjalizacyjne zostało przedłużone albo skrócone;

12)

data wydania EKS i jej numer;

13)

data uzyskania tytułu specjalisty.

3.

Kierownik specjalizacji prowadzi EKS i wprowadza na bieżąco do SMK informacje niezbędne

do prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 1, i oceny przebiegu szkolenia specjalizacyjnego

danego diagnosty laboratoryjnego odbywającego to szkolenie.

Art. 30k.

1.

Diagnosta laboratoryjny uprawniony do podjęcia specjalizacji może ją odbywać na podstawie

1)

umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony albo określony czasem specjalizacji z

podmiotem, który uzyskał akredytację do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego i

płatnego urlopu szkoleniowego lub urlopu bezpłatnego, udzielonych na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy na czas realizacji kursów i staży kierunkowych w oparciu o zasady określone w umowie,

o której mowa w ust. 2, albo

2)

umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony albo określony okresem specjalizacji z

innym podmiotem niż określony w pkt 1 i płatnego urlopu szkoleniowego udzielonego

na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy na czas realizacji podstawowego stażu specjalizacyjnego, kursów i staży kierunkowych

w oparciu o zasady określone w umowie, o której mowa w ust. 2, albo

3)

umowy cywilnoprawnej zawartej na okres specjalizacji z podmiotem, o którym mowa w

pkt 1, albo

4)

poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów doktoranckich o program specjalizacji

zgodny z kierunkiem tych studiów.

2.

Diagnosta laboratoryjny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zawiera z pracodawcą umowę

cywilnoprawną określającą wzajemne prawa i obowiązki stron wynikające z realizowania

programu specjalizacji.

3.

Diagnosta laboratoryjny odbywa szkolenie specjalizacyjne przez cały jego okres w pełnym

wymiarze czasu pracy diagnosty laboratoryjnego zatrudnionego w podmiocie leczniczym

lub w innej jednostce właściwej dla danej dziedziny.

4.

Jeżeli diagnosta laboratoryjny pracuje w krótszym wymiarze czasu pracy, okres szkolenia

specjalizacyjnego ulega proporcjonalnemu wydłużeniu.

Art. 30l.

1.

Okres szkolenia specjalizacyjnego określony w jego programie ulega przedłużeniu o

czas nieobecności w pracy diagnosty laboratoryjnego odbywającego szkolenie specjalizacyjne

1)

o okres pobierania świadczenia przewidzianego w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159, z późn. zm.;

2)

z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy niż 3

miesiące w okresie szkolenia specjalizacyjnego;

3)

w przypadkach określonych w art. 92, art. 176-179, art. 182, art. 185, art. 187 i art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. - Kodeks pracy;

4)

z powodu przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych przy zmianie

jednostki szkolącej;

5)

z powodu przerwy nie dłuższej niż 12 miesięcy wynikającej z realizacji specjalizacji

odbywanej w trybie poszerzenia zajęć programowych studiów doktoranckich o program

specjalizacji zgodny z kierunkiem tych studiów.

2.

Okres szkolenia specjalizacyjnego zostaje dodatkowo przedłużony o okres udzielonego

diagnoście laboratoryjnemu odbywającemu szkolenie przez pracodawcę urlopu wychowawczego

na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

3.

Diagnosta laboratoryjny odbywający szkolenie specjalizacyjne, o którym mowa w ust.

1 i 2, ma obowiązek poinformować wojewodę o planowanej nieobecności w pracy z powodów,

o których mowa w ust. 1 i 2, trwającej dłużej niż 3 miesiące.

4.

W uzasadnionych przypadkach zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu szkolenia specjalizacyjnego

może wyrazić wojewoda, na wniosek diagnosty laboratoryjnego.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, diagnosta laboratoryjny odbywający szkolenie specjalizacyjne

składa do wojewody właściwego ze względu na miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego,

po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji.

6.

Wojewoda rozstrzyga o przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, po

zasięgnięciu opinii konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta.

7.

Informacja o przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa

w ust. 1, 2 i 4, jest zamieszczana w EKS.

8.

Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa w ust. 3, może skierować

do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w jednostce szkolącej na okres tej nieobecności

innego diagnostę laboratoryjnego zakwalifikowanego do odbywania tego szkolenia, biorąc

pod uwagę możliwość odbycia przez niego części lub całości programu specjalizacji

oraz możliwość wykorzystania miejsc szkoleniowych.

Art. 30m.

1.

Okres szkolenia specjalizacyjnego określony w jego programie może być skrócony na

uzasadniony wniosek diagnosty laboratoryjnego odbywającego szkolenie specjalizacyjne,

pod warunkiem pełnego zrealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego, o okres

nie dłuższy niż 1/2 okresu szkolenia.

2.

Wniosek o skrócenie okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego diagnosta laboratoryjny

odbywający szkolenie specjalizacyjne składa do dyrektora CMKP.

3.

Dyrektor CMKP rozstrzyga o skróceniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego

na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu. Rozstrzygnięcie następuje w drodze

decyzji przekazywanej za pomocą SMK i dodatkowo podaje w nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

4.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 3, wchodzą

1)

konsultant wojewódzki w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej

dziedzinie nie ma powołanego konsultanta;

2)

kierownik specjalizacji;

3)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającym specjalistów w danej dziedzinie, zgłoszony

przez zarząd tego stowarzyszenia;

4)

przedstawiciel KIDL, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej.

5.

Od decyzji, o której mowa w ust. 3, odmawiającej skrócenia okresu odbywania szkolenia

specjalizacyjnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.

6.

Informacja o skróceniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest zamieszczana

w EKS.

Art. 30n.

1.

Szkolenie specjalizacyjne odbywa się pod nadzorem kierownika specjalizacji, który

jest odpowiedzialny za ustalenie szczegółowych warunków i przebiegu szkolenia specjalizacyjnego

w sposób zapewniający realizację jego programu.

2.

Kierownika specjalizacji powołuje i odwołuje, za jego zgodą, kierownik jednostki szkolącej.

3.

Kierownikiem specjalizacji może być osoba posiadająca tytuł specjalisty w dziedzinie

będącej przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w dziedzinie

pokrewnej albo osoba, o której mowa w art. 30zd ust. 5 pkt 2.

4.

Kierownik specjalizacji może wykonywać swoje obowiązki związane ze szkoleniem specjalizacyjnym

trzech osób, a w uzasadnionych przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta

- czterech osób.

5.

Do obowiązków kierownika specjalizacji należy

1)

udział w ustaleniu szczegółowych warunków odbywania szkolenia specjalizacyjnego w

sposób umożliwiający nabycie wiadomości i umiejętności określonych programem szkolenia

specjalizacyjnego;

2)

udział w ustaleniu szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego

i nadzór nad realizacją tego planu;

3)

wprowadzenie do EKS szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego;

4)

wskazanie niezbędnego piśmiennictwa i innych źródeł ułatwiających samokształcenie;

5)

prowadzenie ewaluacji szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z jego programem;

6)

wystawienie opinii dotyczącej przebiegu szkolenia specjalizacyjnego i uzyskanych przez

diagnostę laboratoryjnego umiejętności zawodowych, a także jego stosunku do współpracowników

i pacjentów, zamieszczanej w EKS;

7)

potwierdzanie w EKS realizacji elementów szczegółowego planu zajęć objętych programem

szkolenia specjalizacyjnego w terminie;

8)

coroczne potwierdzanie w EKS zrealizowania zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego,

wyznaczonych do odbycia w danym roku;

9)

potwierdzenie w EKS odbycia szkolenia zgodnie z jego programem;

10)

zawiadomienie, za pomocą SMK, wojewody o przerwaniu szkolenia specjalizacyjnego przez

diagnostę laboratoryjnego, który nie realizuje lub nie może realizować programu szkolenia

specjalizacyjnego.

6.

Kierownik specjalizacji dokonuje potwierdzeń, o których mowa w ust. 5 pkt 8 i 9, w

terminie 14 dni odpowiednio od zakończenia danego roku albo odbycia szkolenia specjalizacyjnego.

7.

W umowie, o której mowa w art. 30b ust. 2 pkt 1, mogą zostać ustalone dodatkowe obowiązki

kierownika specjalizacji, niewymienione w ust. 5.

8.

Kierownik specjalizacji ma prawo do

1)

udziału w egzaminie ustnym lub praktycznym wchodzącym w skład PESDL w charakterze

obserwatora;

2)

upoważnienia osoby, o której mowa w ust. 10, za jej zgodą, do wykonywania czynności

opiekuna stażu kierunkowego.

9.

Odwołanie kierownika specjalizacji może nastąpić w przypadku

1)

niewypełniania przez kierownika specjalizacji obowiązków, o których mowa w ust. 5;

2)

uzasadnionego wniosku kierownika specjalizacji;

3)

uzasadnionego wniosku diagnosty laboratoryjnego odbywającego szkolenie specjalizacyjne

pod nadzorem danego kierownika specjalizacji.

10.

Nadzór nad realizacją programu staży kierunkowych, wynikających z programu danej specjalizacji,

może sprawować osoba posiadająca tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo osoba posiadająca

decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dotychczasowego doświadczenia

zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem

programu właściwej specjalizacji, uzyskanej na podstawie dotychczasowych przepisów,

zwana dalej „opiekunem stażu kierunkowego”. Osoba upoważniona do wykonywania czynności

opiekuna stażu kierunkowego zapewnia bezpośrednio nadzór nad realizacją programu staży

kierunkowych nie więcej niż trzech osób.

Art. 30o.

1.

Jeżeli jednostka szkoląca ulegnie likwidacji albo restrukturyzacji uniemożliwiającej

prowadzenie szkolenia specjalizacyjnego albo utraci akredytację, wojewoda w porozumieniu

z kierownikiem specjalizacji i kierownikiem innej jednostki szkolącej wskazuje za

pomocą SMK miejsce i termin kontynuowania szkolenia specjalizacyjnego.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach wojewoda może, na wniosek diagnosty laboratoryjnego

odbywającego szkolenie specjalizacyjne, skierować go do innej jednostki szkolącej

posiadającej akredytację do tego szkolenia oraz wolne miejsce szkoleniowe.

3.

Jeżeli jednostka szkoląca, o której mowa w ust. 1 i 2, znajduje się na obszarze innego

województwa, zmiana miejsca szkolenia specjalizacyjnego następuje po wyrażeniu zgody

przez właściwego wojewodę oraz właściwego konsultanta wojewódzkiego województwa, na

którego obszarze diagnosta laboratoryjny ma kontynuować odbywanie tego szkolenia.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, wojewoda wydaje diagnoście laboratoryjnemu skierowanie

do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz odnotowuje ten fakt w EKS na podstawie

dokumentów przekazanych przez wojewodę, na obszarze którego diagnosta laboratoryjny

odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne.

5.

Wojewoda wydaje decyzję o skreśleniu z rejestru diagnosty laboratoryjnego odbywającego

szkolenie specjalizacyjne na obszarze danego województwa

1)

w przypadku nierozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego w terminie 3 miesięcy od daty

określonej w EKS jako planowana data rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego lub upływu

czasu, w którym diagnosta laboratoryjny zobowiązany był ukończyć szkolenie specjalizacyjne,

z zastrzeżeniem art. 30l ust. 1, 2 i 4;

2)

po zawiadomieniu przez kierownika specjalizacji i po uzyskaniu opinii konsultanta

wojewódzkiego w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie

nie ma powołanego konsultanta, w przypadku gdy diagnosta laboratoryjny odbywający

szkolenie specjalizacyjne nie realizuje lub nie może realizować programu szkolenia

specjalizacyjnego;

3)

na wniosek diagnosty laboratoryjnego odbywającego szkolenie specjalizacyjne;

4)

w przypadku niedokonania potwierdzeń, o których mowa w art. 30n ust. 6, w okresie

3 miesięcy od dokonania ostatniego wpisu z przyczyn leżących po stronie diagnosty

laboratoryjnego.

6.

Wojewoda powiadamia diagnostę laboratoryjnego o decyzji, o której mowa w ust. 5, również

na piśmie.

7.

Do decyzji, o której mowa w ust. 5, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 30p.

1.

Wojewoda dokonuje weryfikacji formalnej odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z programem specjalizacji diagnosty laboratoryjnego, który uzyskał potwierdzenie zrealizowania

szkolenia specjalizacyjnego zgodnie programem specjalizacji przez kierownika specjalizacji.

2.

Wojewoda w terminie 14 dni od otrzymania informacji o uzyskaniu potwierdzenia, o którym

mowa w ust. 1, zwraca się do właściwych konsultantów krajowych o weryfikację zgodności

odbytego szkolenia specjalizacyjnego z jego programem. Konsultant krajowy dokonuje

weryfikacji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia wojewody. Czynności te

odbywają się za pomocą SMK.

3.

W przypadku niezrealizowania przez diagnostę laboratoryjnego programu szkolenia specjalizacyjnego,

właściwy konsultant krajowy za pomocą SMK wskazuje brakujące elementy.

4.

Wojewoda niezwłocznie po uzyskaniu informacji od konsultanta krajowego

1)

potwierdza zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 3, odmawia potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego

oraz kieruje do zrealizowania brakującego elementu programu szkolenia specjalizacyjnego

i przedłuża okres szkolenia na czas niezbędny do realizacji tego elementu, uwzględniając

okres przerwy wynikającej z procedur weryfikacji realizacji programu specjalizacji.

5.

Wojewoda zawiadamia diagnostę laboratoryjnego o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust.

4, za pomocą SMK. O odmowie potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego

wojewoda powiadamia diagnostę laboratoryjnego również na piśmie. W przypadku odmowy

potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego diagnosta laboratoryjny w terminie

14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia może zwrócić się do wojewody o weryfikację

rozstrzygnięcia.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, po zrealizowaniu brakującego elementu programu

szkolenia specjalizacyjnego przez diagnostę laboratoryjnego przepisy ust. 2-5 stosuje

się.

Art. 30q.

1.

Diagnosta laboratoryjny, który uzyskał potwierdzenie zrealizowania szkolenia specjalizacyjnego,

może wystąpić do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „dyrektorem

CEM”, z wnioskiem o przystąpienie do PESDL.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3)

numer dokumentu „Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego”;

4)

adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli

wnioskodawca takie posiada;

5)

nazwę uczelni medycznej oraz podstawowej jednostki organizacyjnej, w której wnioskodawca

ukończył studia wyższe;

6)

wskazanie jednostki, w której wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne;

7)

numer i datę wydania decyzji, o której mowa w art. 30zd ust. 3, jeśli wnioskodawca

taką posiada;

8)

imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy lub tytuł naukowy kierownika

specjalizacji;

9)

wskazanie właściwego wojewody;

10)

wskazanie dziedziny, w której wnioskodawca zamierza przystąpić do PESDL;

11)

wskazanie części PESDL, do której zamierza przystąpić wnioskodawca.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą SMK.

4.

Zgłoszenie do PESDL składa się w terminie do dnia 15 lipca każdego roku dla sesji

jesiennej albo do dnia 15 stycznia każdego roku dla sesji wiosennej. Do tych terminów

nie stosuje się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

5.

Dyrektor CEM ustala listy diagnostów laboratoryjnych zdających PESDL w danym miejscu

i terminie oraz zawiadamia te osoby o terminie i miejscu egzaminu oraz nadanym numerze

kodowym nie później niż 14 dni przed rozpoczęciem egzaminu. Zawiadomienie jest przekazywane

za pomocą SMK lub pocztą elektroniczną na adres wskazany we wniosku, o którym mowa

w ust. 1.

6.

W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie zgłoszenia

w okresie tygodnia przed upływem odpowiednich terminów, o których mowa w ust. 4, terminy

te przedłuża się o czas trwania awarii od momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu

następuje z urzędu przez operatora systemu.

Art. 30r.

1.

Wnioskodawca wnosi opłatę egzaminacyjną w wysokości nie wyższej niż 25% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za

ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM,

podany za pomocą SMK w trakcie składania wniosku, o którym mowa w art. 30q.

3.

Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie później niż w terminie

5 dni od upływu terminu składania wniosków, o którym mowa w art. 30q.

4.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

5.

W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1, albo wniesienia jej w wysokości

niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych,

za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres wskazany we

wniosku, o którym mowa w art. 30q ust. 1. Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od

skierowania wezwania dotknięty nim wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji

tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

Art. 30s.

1.

PESDL dla każdej dziedziny diagnostyki laboratoryjnej i dziedziny pokrewnej organizuje

CEM.

2.

PESDL jest przeprowadzany przez Państwową Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej „PKE”.

3.

Przewodniczącego PKE, przewodniczącego Zespołu Egzaminacyjnego i jej członków powołuje

i odwołuje dyrektor CEM.

4.

Przewodniczący PKE i jej członkowie powinni posiadać tytuł specjalisty w odpowiedniej

dziedzinie, albo w uzasadnionych przypadkach, w dziedzinie pokrewnej albo decyzję,

o której mowa w art. 30zd ust. 3.

5.

Członkiem PKE nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

6.

Powołanie następuje na czas nieokreślony. Powołanie nie skutkuje powstaniem stosunku

pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

7.

Kandydatów do PKE mogą zgłaszać

1)

konsultant krajowy w danej dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej albo w dziedzinie

pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego;

2)

KIDL;

3)

stowarzyszenie będące zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem naukowym

o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającym specjalistów w danej dziedzinie diagnostyki

laboratoryjnej.

8.

W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7, zamieszcza się

1)

imię i nazwisko kandydata;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3)

określenie posiadanej specjalizacji;

4)

wskazanie dziedziny diagnostyki laboratoryjnej, w której kandydat ma być powołany

do PKE;

5)

adres korespondencyjny kandydata.

9.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7, należy dołączyć kopię dyplomu specjalisty albo

decyzji, o której mowa w art. 30zd ust. 3, poświadczoną za zgodność z oryginałem.

10.

Kopia dyplomu specjalisty nie jest wymagana, w przypadku gdy kandydat uzyskał dyplom

specjalisty wydany przez dyrektora CEM. W takim przypadku w zgłoszeniu należy podać

datę wydania i numer dyplomu.

11.

Osoby powołane do PKE otrzymują akt powołania.

12.

Dyrektor CEM powołuje na przewodniczącego PKE konsultanta krajowego w danej dziedzinie

diagnostyki laboratoryjnej albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie

nie ma powołanego konsultanta krajowego.

13.

Członkostwo w PKE wygasa w przypadku śmierci członka PKE.

14.

Dyrektor CEM odwołuje członka PKE w przypadku

1)

złożenia rezygnacji;

2)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka PKE;

3)

niewykonywania albo nienależytego wykonywania obowiązków;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego

lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 30t ust. 4.

15.

Dyrektor CEM może odwołać członka PKE w wypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania

karnego w związku z podejrzeniem o popełnienie przez niego umyślnego przestępstwa

ściganego z oskarżenia publicznego lub umyślnego przestępstwa skarbowego.

16.

Wygaśnięcie członkostwa albo odwołanie członka ze składu PKE w czasie sesji egzaminacyjnej

nie wstrzymuje prac PKE.

Art. 30t.

1.

Dyrektor CEM, w celu przeprowadzenia PESDL w ustalonych miejscach i terminach, wyznacza

spośród członków PKE Zespoły Egzaminacyjne. Zespół Egzaminacyjny składa się co najmniej

z trzech członków PKE, z zachowaniem reprezentacji podmiotów wymienionych w art. 30s

ust. 7.

2.

Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w stosunku do której kandydat

do złożenia PESDL w tym Zespole Egzaminacyjnym jest

1)

jego małżonkiem;

2)

osobą pozostającą z nim w stosunku

a)

pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b)

przysposobienia;

3)

osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4)

osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.

3.

Powody wyłączenia określone w ust. 2 pkt 1 i 2 lit. b trwają pomimo ustania małżeństwa

albo przysposobienia.

4.

Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem PESDL składają dyrektorowi CEM

pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z żadnym

z kandydatów do złożenia PESDL w tym Zespole Egzaminacyjnym w stosunku, o którym mowa

w ust. 2, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne

ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

5.

Członkom Zespołów Egzaminacyjnych przysługuje

1)

wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu, w wysokości nie wyższej niż 500 złotych

dla przewodniczącego Zespołu oraz nie wyższej niż 300 złotych dla członka Zespołu;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77, przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu bez zachowania prawa do wynagrodzenia.

6.

Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, oraz zwrotu

kosztów, o których mowa w ust. 5 pkt 2, określa, w drodze zarządzenia, dyrektor CEM.

Art. 30u.

Do zadań Zespołu Egzaminacyjnego przeprowadzającego dany PESDL należy

1)

przeprowadzenie PESDL zgodnie z regulaminem porządkowym, o którym mowa w art. 30v

ust. 8;

2)

przekazanie do CEM kart odpowiedzi, niezwłocznie po zakończonym egzaminie testowym,

w sposób uniemożliwiający dokonywanie zmian w ich treści;

3)

przekazanie do CEM ocen z egzaminu ustnego i praktycznego oraz dokumentacji związanej

z przeprowadzonym PESDL, niezwłocznie po zakończonym PESDL, nie później jednak niż

w terminie 14 dni od dnia zakończenia PESDL.

Art. 30v.

1.

Zakres PESDL jest zgodny z programem danego szkolenia specjalizacyjnego.

2.

PESDL jest przeprowadzany dwa razy w roku w sesji wiosennej od dnia 15 kwietnia do

dnia 31 maja oraz w sesji jesiennej od dnia 2 listopada do dnia 15 grudnia.

3.

PESDL dla każdej dziedziny składa się z dwóch części w następującej kolejności - egzaminu

teoretycznego i egzaminu praktycznego. Warunkiem dopuszczenia do części praktycznej

PESDL jest uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego.

4.

Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w formie

1)

testu, gdy do PESDL w danej dziedzinie w sesji zostanie dopuszczonych co najmniej

30 osób;

2)

egzaminu ustnego.

5.

Egzamin testowy dla danej dziedziny odbywa się jednocześnie w całym kraju, w terminie

ustalonym przez dyrektora CEM. Egzamin testowy polega na rozwiązaniu 120 pytań zawierających

pięć wariantów odpowiedzi, z których tylko jeden jest prawidłowy. Osoba zdająca może

wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź osoba zdająca uzyskuje

1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi, udzielenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia

więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane. Pozytywny wynik egzaminu testowego

otrzymuje osoba egzaminowana, która uzyskała co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów

z testu.

6.

W przypadku uwag merytorycznych do pytań testowych, osoba zdająca ma prawo złożyć

zastrzeżenie w trakcie trwania egzaminu testowego albo niezwłocznie po jego zakończeniu,

przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej. Zgłoszone zastrzeżenie zostanie zweryfikowane

bezpośrednio po egzaminie testowym, przed obliczeniem jego wyników. W przypadku uznania

zgłoszonego zastrzeżenia, zadanie testowe objęte zastrzeżeniem jest pomijane przy

ustalaniu wyniku egzaminu testowego w stosunku do wszystkich zdających, co odpowiednio

obniża liczbę możliwych do uzyskania punktów. Punkty za zadania unieważnione nie są

przyznawane.

7.

Miejsca i terminy egzaminu praktycznego i ustnego ustala dyrektor CEM w porozumieniu

z przewodniczącym PKE.

8.

PESDL przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym ustalonym przez dyrektora

CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 30w.

1.

Zadania egzaminacyjne dla PESDL są opracowywane przez autorów wskazanych przez dyrektora

CEM spośród osób posiadających wysokie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w danej

dziedzinie. Test przygotowuje się odrębnie dla każdej dziedziny oraz na każdą sesję

egzaminacyjną.

2.

Zadania egzaminacyjne podlegają weryfikacji przez recenzentów, wyznaczonych przez

dyrektora CEM w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym.

3.

Opracowanie zadań egzaminacyjnych oraz przeprowadzenie PESDL jest finansowane przez

CEM.

4.

Testy i pytania testowe oraz zadania egzaminów ustnych i praktycznych są opracowywane,

przetwarzane, dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich

przez osoby inne niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu,

przechowywaniu, przeprowadzające PESDL lub sprawujące nadzór nad ich prowadzeniem.

5.

Testy i pytania testowe oraz zadania egzaminów ustnych i praktycznych nie podlegają

udostępnianiu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 1240).

6.

Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe po ich wykorzystaniu na danym PESDL

wyłącznie osobom przystępującym do tego egzaminu. Udostępnienie oraz jego dokumentowanie

następuje w sposób określony w zarządzeniu dyrektora CEM.

Art. 30x.

1.

PESDL odbywa się w obecności co najmniej trzech członków PKE.

2.

Nieobecność osoby egzaminowanej podczas PESDL, bez względu na jej przyczynę, uważa

się za odstąpienie od udziału w PESDL.

3.

Diagnosta laboratoryjny może składać PESDL po okazaniu dokumentu potwierdzającego

jego tożsamość.

4.

Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas PESDL osoba egzaminowana

nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych, a także nie może posiadać

urządzeń służących do kopiowania, przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego

zakazu stanowi podstawę zdyskwalifikowania osoby egzaminowanej, co jest równoznaczne

z uzyskaniem przez nią wyniku negatywnego.

5.

Przebieg PESDL może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk.

W przypadku ujawnienia po egzaminie na zarejestrowanych materiałach korzystania przez

osobę egzaminowaną z pomocy naukowych, dydaktycznych lub urządzeń służących do kopiowania,

przekazywania i odbioru informacji, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, osoba

taka zostaje zdyskwalifikowana. Dyskwalifikacji dokonuje przewodniczący PKE, na wniosek

Zespołu Egzaminacyjnego. Fakt ten jest odnotowany w protokole, o którym mowa w ust.

7.

6.

Dyrektor CEM zawiadamia o dyskwalifikacji osoby egzaminowanej Prezesa Krajowej Rady

Diagnostów Laboratoryjnych.

7.

Z przebiegu PESDL sporządza się protokół, który podpisują członkowie Zespołu Egzaminacyjnego

przeprowadzający dany egzamin.

8.

Przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego przesyła protokół egzaminacyjny dyrektorowi

CEM w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu.

Art. 30y.

1.

CEM ustala wyniki PESDL i zamieszcza je w SMK, a w zakresie egzaminu testowego publikuje

je także na swojej stronie internetowej. Wynik PESDL nie stanowi decyzji w rozumieniu

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Diagnosta laboratoryjny, który nie przystąpił do PESDL w wyznaczonym terminie albo

uzyskał wynik negatywny z PESDL, może przystąpić do PESDL w kolejnej sesji egzaminacyjnej.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, diagnosta laboratoryjny składa do dyrektora CEM

zgłoszenie. Przepisy art. 30q stosuje się.

4.

Diagnosta laboratoryjny, o którym mowa w ust. 3, zostaje wpisany na listę osób składających

PESDL w danej sesji egzaminacyjnej przez dyrektora CEM.

5.

Za wynik pozytywny PESDL uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników z obu jego części,

o których mowa w art. 30v ust. 3.

6.

Wynik pozytywny z części PESDL jest uznawany w kolejnych sześciu sesjach egzaminacyjnych

po sesji, w której został uzyskany. W przypadku nieuzyskania wyniku pozytywnego z

egzaminu praktycznego albo nieprzystąpienia do egzaminu praktycznego w ustalonym terminie,

diagnosta laboratoryjny może przystąpić w innej sesji egzaminacyjnej tylko do tej

części PESDL.

7.

Oceną końcową PESDL jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen z egzaminu

teoretycznego i praktycznego.

8.

Wyniki PESDL dyrektor CEM za pomocą SMK przekazuje wojewodom, dyrektorowi CMKP oraz

właściwym jednostkom szkolącym.

Art. 30z.

1.

Potwierdzeniem złożenia PESDL jest dyplom wydany przez dyrektora CEM.

2.

Dyrektor CEM wydaje dyplom, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

kompletnej dokumentacji egzaminacyjnej.

3.

Na wniosek diagnosty laboratoryjnego, który złożył PESDL, dyrektor CEM wydaje, odpłatnie,

duplikat albo odpis dyplomu albo dokonuje korekty dyplomu PESDL. Opłata wynosi 50

zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku gdy korekta wynika z błędu CEM.

4.

CEM przekazuje do KIDL, po zakończeniu każdej sesji PESDL, informację o uzyskaniu

przez danego diagnostę laboratoryjnego tytułu specjalisty.

5.

Dokumentacja dotycząca PESDL, która nie jest gromadzona w SMK, jest przechowywana

przez CEM zgodnie z art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1446).

Art. 30za.

1.

W razie rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu PESDL lub nieprzewidzianych

sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie PESDL, dyrektor CEM może unieważnić PESDL

albo jego część, w danym terminie dla danej dziedziny dla poszczególnych albo wszystkich

zdających.

2.

Postępowanie wszczyna się na wniosek członka Zespołu Egzaminacyjnego, przeprowadzającego

dany PESDL, osoby przystępującej do danego PESDL albo z urzędu.

3.

Unieważnienie PESDL albo jego części powoduje, że traktuje się odpowiednio PESDL albo

jego część jako niebyłą. Unieważniony egzamin jest powtarzany w terminie nie dłuższym

niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu stała się ostateczna.

4.

Decyzję o unieważnieniu dyrektor CEM podejmuje w terminie 14 dni od dnia powzięcia

informacji o przyczynach uzasadniających unieważnienie PESDL albo jego części.

5.

Decyzja przesyłana jest diagnostom laboratoryjnym, którzy przystępowali do danego

PESDL. Dyrektor CEM przekazuje informację o unieważnieniu PESDL albo jego części do

KIDL. Informacja o decyzji o unieważnieniu PESDL albo jego części jest również ogłaszana

na stronie internetowej CEM. Do doręczeń decyzji przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Dyrektor CEM zamieszcza decyzję w SMK, podając

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

6.

Od decyzji o unieważnieniu egzaminu przysługuje odwołanie do ministra właściwego do

spraw zdrowia.

7.

Za powtórzony PESDL albo jego część nie pobiera się opłaty egzaminacyjnej.

Art. 30zb.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz dziedzin diagnostyki laboratoryjnej, w których jest możliwe odbywanie szkolenia

specjalizacyjnego, uwzględniając potrzebę zabezpieczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych

w określonym zakresie,

2)

wykaz kodów specjalizacji w określonych dziedzinach

- uwzględniając konieczność zapewnienia pełnej informacji niezbędnej do prowadzenia

specjalizacji;

3)

wysokość wynagrodzenia za wykonanie czynności kontrolnych, o którym mowa w art. 30c

ust. 12 pkt 1, uwzględniając nakład pracy związany z przeprowadzaniem czynności kontrolnych;

4)

wykaz specjalności, w których diagnosta laboratoryjny posiadający odpowiednią specjalizację

I stopnia, uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów, może uzyskać tytuł specjalisty

w określonej dziedzinie po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem,

o którym mowa w art. 30e ust. 3, uwzględniając potrzebę zabezpieczenia dostępu do

świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie;

5)

zakres danych zawartych w EKS,

6)

zakres informacji, o których mowa w art. 30j ust. 3, wprowadzanych do SMK przez kierownika

specjalizacji

- uwzględniając konieczność zapewnienia pełnej informacji niezbędnej do prowadzenia

specjalizacji;

7)

wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 30t ust. 4,

8)

szczegółowy tryb działania PKE, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków

PKE,

9)

szczegółowy sposób i tryb składania PESDL oraz ustalania jego wyników

- uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia PESDL oraz

zapewnienia bezstronności pracy PKE, a także nakład pracy przewodniczącego i członków

PKE;

10)

wzór dyplomu, o którym mowa w art. 30z, uwzględniając konieczność zapewnienia przejrzystości

dokumentu;

11)

tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu lub odpisu dyplomu PESDL oraz sposób

uiszczania opłaty za wydanie duplikatu lub odpisu dyplomu PESDL,

12)

tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty dyplomu PESDL oraz sposób uiszczania

opłaty za dokonanie korekty dyplomu

- uwzględniając konieczność prawidłowego i sprawnego wydania dokumentu potwierdzającego

uzyskanie tytułu specjalisty;

13)

wysokość opłaty, o której mowa w art. 30r, uwzględniając koszty przeprowadzenia PESDL

oraz wydania dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty.

Art. 30zc.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje, na wniosek, uzyskany za granicą tytuł specjalisty

w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli zostały spełnione następujące warunki

1)

czas specjalizacji odbytej za granicą nie odbiega od czasu określonego w programie

specjalizacji w danej dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej realizowanego w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych

odpowiada w istotnych elementach programowi specjalizacji w danej dziedzinie diagnostyki

laboratoryjnej w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Osoba, która uzyskała za granicą tytuł specjalisty, o którym mowa w ust. 1, występuje

do ministra właściwego do spraw zdrowia z wnioskiem, do którego dołącza, wraz z tłumaczeniem

na język polski, następujące dokumenty

1)

oryginał dokumentu nadania tytułu specjalisty;

2)

dokument zawierający dane o miejscu odbycia specjalizacji i jej okresie oraz zrealizowanym

programie;

3)

informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu końcowego lub innej formie potwierdzającej

nabytą wiedzę i umiejętności praktyczne;

4)

zaświadczenia o miejscu, okresie i rodzaju czynności zawodowych wykonywanych po uzyskaniu

tytułu specjalisty.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty

w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej, w drodze decyzji, na podstawie opinii sporządzonej

przez dyrektora CMKP.

4.

Opinia, o której mowa w ust. 3, jest sporządzona na podstawie oceny merytorycznej

wniosku, dokonanej przez zespół ekspertów, o którym mowa w art. 30e ust. 3. W wyniku

dokonania oceny zespół ekspertów może wnioskować o podjęcie jednej z następujących

decyzji

1)

uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą bez żadnych dodatkowych warunków;

2)

uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą po odbyciu stażu adaptacyjnego w

jednostce szkolącej, którego zakres i program określi w indywidualnych przypadkach

zespół ekspertów;

3)

uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą po złożeniu PESDL;

4)

odmowę uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.

5.

Obsługę organizacyjną i finansowanie prac zespołu ekspertów, o którym mowa w art.

30e ust. 3, zapewnia CMKP.

6.

Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, jest odbywany w jednostce szkolącej,

na podstawie umowy o odbycie stażu adaptacyjnego zawartej z tą jednostką na warunkach

określonych w umowie.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty

uzyskanego przez diagnostę laboratoryjnego w państwach członkowskich Unii Europejskiej

lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej za równoważny

z tytułem specjalisty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z zasadami określonymi

w przepisach dotyczących zasad uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w innym

niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej, w drodze decyzji.

8.

W SMK w odniesieniu do decyzji, o których mowa w ust. 3 i 7, zamieszcza się dane

1)

numer decyzji;

2)

datę wydania decyzji;

3)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

4)

obywatelstwo (obywatelstwa) osoby, której decyzja dotyczy;

5)

państwa, w którym osoba, której decyzja dotyczy uzyskała tytuł specjalisty;

6)

przedmiot decyzji;

7)

rodzaj rozstrzygnięcia;

8)

organ wydający decyzję.

Art. 30zd.

1.

W przypadku wprowadzenia nowej dziedziny diagnostyki laboratoryjnej, diagnosta laboratoryjny

legitymujący się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie może wystąpić z wnioskiem

do ministra właściwego do spraw zdrowia o uznanie dotychczasowego doświadczenia zawodowego

i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu

właściwego szkolenia specjalizacyjnego.

2.

Po wpłynięciu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia

występuje do dyrektora CMKP o wydanie opinii w sprawie oceny dorobku naukowego i zawodowego

wnioskodawcy. Opinię sporządza zespół, o którym mowa w art. 30e ust. 3.

3.

Na podstawie opinii, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw zdrowia wydaje

decyzję o uznaniu dotychczasowego doświadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty

laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwego szkolenia specjalizacyjnego.

Informację o wydanej decyzji, w tym jej przedmiot, numer i datę wydania, zamieszcza

się w SMK.

4.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1-3, może być wszczęte w terminie 3 lat od dnia

wprowadzenia nowej dziedziny diagnostyki laboratoryjnej.

5.

Osoba, która uzyskała decyzję, o której mowa w ust. 3, może

1)

wchodzić w skład zespołu ekspertów, o którym mowa w art. 30b ust. 8;

2)

pełnić funkcję kierownika specjalizacji w danej dziedzinie;

3)

wchodzić w skład zespołu kontrolnego, o którym mowa w art. 30c ust. 3;

4)

wchodzić w skład zespołu ekspertów, o którym mowa w art. 30e ust. 3;

5)

przystąpić do PESDL.

Art. 30ze.

Na podstawie ustawy, dane zamieszczane w SMK mogą zostać udostępnione

1)

diagnoście laboratoryjnemu w zakresie śledzenia przebiegu szkolenia specjalizacyjnego;

2)

uczelniom w zakresie wykonywanych zadań określonych ustawą oraz monitorowania karier

zawodowych swoich absolwentów na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.;

3)

konsultantom w ochronie zdrowia w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie

oraz w zakresie zadań, o których mowa w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 126);

4)

CEM w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie, w szczególności organizowania

i przeprowadzania PESDL;

5)

CMKP w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie, w szczególności udzielania

akredytacji podmiotom zamierzającym prowadzić szkolenie specjalizacyjne, koordynacji

organizacji staży kierunkowych i kursów specjalizacyjnych, kontroli i monitorowania

realizacji szkolenia specjalizacyjnego;

6)

wojewodom w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie, w szczególności przebiegu

szkolenia specjalizacyjnego diagnostów laboratoryjnych;

7)

jednostkom szkolącym w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie;

8)

KIDL w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie.

Art. 30zf.

1.

Diagnosta laboratoryjny jest obowiązany do podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez

uczestnictwo w ciągłym szkoleniu, celem aktualizacji posiadanego zasobu wiedzy oraz

stałego dokształcania się w zakresie nowych osiągnięć w zakresie diagnostyki laboratoryjnej.

2.

Ciągłe szkolenia mogą być prowadzone w jednostkach szkolących, które posiadają akredytację.

3.

Za ciągłe szkolenia prowadzone przez jednostki szkolące pobiera się opłaty w wysokości

nieprzekraczającej 1% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” za jedną godzinę szkolenia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

ramowy program ciągłego szkolenia,

2)

zakres oraz formy zdobywania wiedzy teoretycznej w ramach ciągłego szkolenia,

3)

sposób odbywania ciągłego szkolenia, w tym tryb dokumentowania jego przebiegu,

4)

standardy ciągłego szkolenia,

5)

wysokość opłat za ciągłe szkolenie

- mając na celu zapewnienie właściwej jakości ciągłego szkolenia oraz rzetelnego sposobu

ich dokumentowania.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 4c dodaje się art. 4d i art. 4e w brzmieniu

„

Art. 4d.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi rejestr zapotrzebowań realizowanych w

ramach importu docelowego oraz rejestr wniosków o refundację w ramach importu docelowego.

2.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, są prowadzone w systemie teleinformatycznym.

3.

W rejestrze zapotrzebowań realizowanych w ramach importu docelowego są przetwarzane

1)

data wpływu zapotrzebowania;

2)

dane dotyczące podmiotu wykonującego działalność leczniczą składającego zapotrzebowanie

a)

nazwa (firma) łącznie z nazwą jednostki organizacyjnej lub nazwą komórki organizacyjnej,

jeżeli dotyczy,

b)

numer wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą,

c)

identyfikator jednostki organizacyjnej lub identyfikator komórki organizacyjnej, o

którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 618, z późn. zm., jeżeli dotyczy;

3)

dane dotyczące lekarza wystawiającego zapotrzebowanie

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu;

4)

w przypadku podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju świadczenia

szpitalne - dane kierownika lub osoby przez niego upoważnionej do reprezentacji

a)

imię i nazwisko,

b)

stanowisko;

5)

dane dotyczące pacjenta, dla którego wystawiono zapotrzebowanie albo wskazanie komórki

organizacyjnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne,

wnioskującego o sprowadzenie produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego na potrzeby doraźne

a)

imię i nazwisko pacjenta,

b)

numer PESEL pacjenta,

c)

nazwa komórki organizacyjnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą w rodzaju

świadczenia szpitalne na podstawie danych zawartych w rejestrze podmiotów wykonujących

działalność leczniczą;

6)

dane dotyczące produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego

a)

nazwa handlowa,

b)

nazwa międzynarodowa w przypadku produktu leczniczego,

c)

postać,

d)

dawka,

e)

ilość,

f)

sposób dawkowania,

g)

czas trwania kuracji,

h)

uzasadnienie zapotrzebowania,

i)

podmiot odpowiedzialny;

7)

dane konsultanta z danej dziedziny medycyny potwierdzającego zapotrzebowanie

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu,

c)

kwalifikacje zawodowe, w tym posiadane tytuły zawodowy i naukowy;

8)

informacja o sposobie rozstrzygnięcia zapotrzebowania wraz z datą jego wydania;

9)

imię i nazwisko osoby dokonującej rozstrzygnięcia;

10)

unikalny numer rozstrzygnięcia.

4.

W rejestrze wniosków o refundację w ramach importu docelowego są przetwarzane

1)

data wpływu wniosku;

2)

unikalny numer rozstrzygnięcia zapotrzebowania na sprowadzenie z zagranicy produktu

leczniczego i środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego;

3)

informacja o sposobie rozstrzygnięcia zapotrzebowania wraz z datą wydania rozstrzygnięcia;

4)

informacja o sposobie rozstrzygnięcia wniosku wraz z datą decyzji;

5)

dane dotyczące produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego

a)

nazwa handlowa,

b)

nazwa międzynarodowa w przypadku produktu leczniczego,

c)

postać,

d)

dawka,

e)

ilość,

f)

podmiot odpowiedzialny;

6)

imię, nazwisko, numer PESEL świadczeniobiorcy;

7)

adres oraz dane kontaktowe świadczeniobiorcy;

8)

rozpoznanie choroby;

9)

dane konsultanta z danej dziedziny medycyny potwierdzającego zasadność objęcia refundacją

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu,

c)

kwalifikacje zawodowe, w tym posiadane tytuły zawodowy i naukowy;

10)

data i numer decyzji administracyjnej w zakresie refundacji;

11)

informacja o rozstrzygnięciu.

5.

Administratorem danych zawartych w rejestrach, o których mowa w ust. 1, jest minister

właściwy do spraw zdrowia.

6.

Podmiotem odpowiedzialnym za funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w ust. 2, jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa

w zakresie systemów informacyjnych w ochronie zdrowia.

Art. 4e.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi rejestr produktów leczniczych dopuszczonych

do obrotu nieposiadających pozwolenia.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony w systemie teleinformatycznym.

3.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, przetwarzane są

1)

data wpływu zapotrzebowania realizowanego w ramach importu docelowego i wniosku o

refundację w ramach importu docelowego;

2)

dane dotyczące wnioskodawcy

a)

nazwa albo firma,

b)

numer REGON,

c)

imię i nazwisko osoby reprezentującej wnioskodawcę,

d)

stanowisko osoby, o której mowa w lit. c;

3)

dane dotyczące produktu leczniczego

a)

nazwa handlowa,

b)

nazwa międzynarodowa,

c)

postać,

d)

dawka,

e)

wielkość opakowania,

f)

ilość,

g)

numer serii i data ważności,

h)

podmiot odpowiedzialny.

4.

Administratorem danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, jest minister

właściwy do spraw zdrowia.

5.

Podmiotem odpowiedzialnym za funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w ust. 2, jest jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa

w zakresie systemów informacyjnych w ochronie zdrowia.

”

;

2)

w art. 28 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

prowadzenia oraz udostępniania Rejestru, a także strukturę danych udostępnianych z

Rejestru, uwzględniając sposób postępowania przy dokonywaniu wpisów, zmian i skreśleń

w Rejestrze oraz konieczność zapewnienia integralności danych.

”

;

3)

w art. 36z w ust. 2 w pkt 3 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

planowanych dostawach produktów leczniczych, przeznaczonych do zbycia na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, z podaniem ilości opakowań jednostkowych oraz wskazaniem

planowanego miejsca dostawy

”

;

4)

po art. 41 dodaje się art. 41a w brzmieniu

„

Art. 41a.

1.

Główny Inspektor Farmaceutyczny prowadzi Rejestr Wytwórców i Importerów Produktów

Leczniczych.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony w systemie teleinformatycznym.

3.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, są przetwarzane

1)

nazwa (firma), adres oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), a także numer REGON

wytwórcy lub importera produktów leczniczych;

2)

adres oraz unikalny identyfikator miejsca wytwarzania i kontroli produktów leczniczych,

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie importu produktów leczniczych;

3)

numer zezwolenia na wytwarzanie, import lub dystrybucję substancji czynnych, oraz

datę jego wydania.

4.

Administratorem systemu dla rejestru, o którym mowa w ust. 1, jest Główny Inspektor

Farmaceutyczny.

5.

Podmiotem odpowiedzialnym za funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w ust. 2, jest Główny Inspektor Farmaceutyczny.

”

;

5)

w art. 65

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Nie stanowi obrotu obrót produktami leczniczymi na potrzeby rezerw strategicznych.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Przepisów ustawy w zakresie dotyczącym obowiązków sprawozdawczych związanych z obrotem

nie stosuje się do obrotu produktami leczniczymi, o których mowa w ust. 1a.

”

;

6)

w art. 70 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Do warunków przechowywania i wydawania produktów leczniczych, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych w punktach aptecznych

stosuje się przepisy

1)

art. 90, art. 91 i art. 96;

2)

art. 95 - w zakresie produktów leczniczych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 71 ust. 3 pkt 2.

”

;

7)

w art. 75

a)

w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za prowadzenie hurtowni oraz numer prawa wykonywania

zawodu w przypadku osób będących farmaceutami albo numer PESEL w przypadku pozostałych

osób, a w przypadku osób, którym nie nadano numeru PESEL, identyfikator nadawany zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej składa się

w postaci elektronicznej.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, składa się w postaci elektronicznej albo papierowej.

”

;

8)

w art. 83

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Główny Inspektor Farmaceutyczny prowadzi Rejestr Zezwoleń na Prowadzenie Hurtowni

Farmaceutycznej dotyczący produktów leczniczych.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Główny Lekarz Weterynarii w odniesieniu do hurtowni produktów leczniczych weterynaryjnych

prowadzi Rejestr Zezwoleń na Prowadzenie Hurtowni Produktów Leczniczych Weterynaryjnych.

”

,

c)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 1a, są prowadzone w systemie teleinformatycznym

i zawierają

1)

dane wymienione w art. 76 ust. 1 pkt 1-6 i 8;

2)

unikalny identyfikator hurtowni farmaceutycznej;

3)

imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za prowadzenie hurtowni oraz numer prawa wykonywania

zawodu, a w przypadku jego braku - numer PESEL; w przypadku osób, którym nie nadano

numeru PESEL - identyfikator nadawany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

3.

Wydanie zezwolenia, jego zmiana, cofnięcie lub wygaśnięcie wymaga wprowadzenia zmian

w rejestrze, o którym mowa w ust. 1 albo 1a.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4d w brzmieniu

„

4a.

Administratorem danych przetwarzanych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, jest Główny

Inspektor Farmaceutyczny.

4b.

Administratorem systemu dla rejestru, o którym mowa w ust. 1, jest jednostka podległa

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa w zakresie systemów informacyjnych

w ochronie zdrowia.

4c.

Administratorem danych przetwarzanych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1a, jest Główny

Lekarz Weterynarii.

4d.

Administratorem systemu dla rejestru, o którym mowa w ust. 1a, jest Główny Lekarz

Weterynarii.

”

;

9)

uchyla się art. 89-89e;

10)

po art. 95a dodaje się art. 95b w brzmieniu

„

Art. 95b.

1.

Recepta jest wystawiana w postaci elektronicznej albo papierowej.

2.

Receptę w postaci papierowej wystawia się w przypadku

1)

braku dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia;

2)

recepty refundowanej dla wystawiającego, zwanej dalej „receptą pro auctore”, jego

małżonka, wstępnych i zstępnych w linii prostej oraz rodzeństwa, zwanej dalej „receptą

pro familiae”;

3)

recepty, o której mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie

stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 45, z późn. zm.);

4)

recepty dla osoby o nieustalonej tożsamości;

5)

recepty wystawianej przez lekarza, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy o zawodzie

lekarza, albo pielęgniarkę i położną, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1435, z późn. zm..

”

;

11)

art. 96 otrzymuje brzmienie

„

Art. 96.

1.

Produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby

medyczne są wydawane z apteki ogólnodostępnej przez farmaceutę lub technika farmaceutycznego

w ramach jego uprawnień zawodowych

1)

na podstawie recepty;

2)

bez recepty;

3)

na podstawie zapotrzebowania podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

2.

Zapotrzebowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawiera pisemne potwierdzenie osoby

uprawnionej do wystawiania recept w zakresie prowadzonej działalności.

3.

W przypadku nagłego zagrożenia życia pacjenta farmaceuta posiadający prawo wykonywania

zawodu, może wydać bez recepty lekarskiej produkt leczniczy zastrzeżony do wydawania

na receptę w najmniejszym terapeutycznym opakowaniu, z wyłączeniem środków odurzających,

substancji psychotropowych i prekursorów kategorii 1.

4.

W przypadku nagłego zagrożenia zdrowia pacjenta, farmaceuta posiadający prawo wykonywania

zawodu może wystawić receptę farmaceutyczną, do której stosuje się następujące zasady

1)

jest wystawiana w postaci elektronicznej, a w postaci papierowej w przypadku

a)

braku dostępu farmaceuty do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia,

b)

recepty dla osoby o nieustalonej tożsamości,

c)

wystawienia przez farmaceutę, o którym mowa w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich;

2)

może być wystawiona na produkty lecznicze o kategorii dostępności Rp lub Rpz w ilości

jednego najmniejszego dostępnego w aptece opakowania produktu leczniczego dopuszczonego

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem produktów leczniczych

zawierających środki odurzające, substancje psychotropowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

3)

zawiera dane, o których mowa w art. 96a ust. 1 pkt 1-4 i pkt 5 lit. a, oraz przyczynę

wydania;

4)

recepta jest realizowana z odpłatnością 100%;

5)

recepta po zrealizowaniu w aptece podlega ewidencjonowaniu.

5.

Farmaceuta i technik farmaceutyczny mogą odmówić wydania produktu leczniczego, jeżeli

1)

jego wydanie może zagrażać życiu lub zdrowiu pacjenta;

2)

w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt leczniczy może być zastosowany w

celu pozamedycznym;

3)

w przypadku uzasadnionego podejrzenia co do autentyczności recepty lub zapotrzebowania;

4)

zachodzi konieczność dokonania zmian składu leku recepturowego, w recepcie, do których

farmaceuta albo technik farmaceutyczny nie posiada uprawnień, i nie ma możliwości

porozumienia się z osobą uprawnioną do wystawiania recept;

5)

od dnia sporządzenia produktu leczniczego upłynęło co najmniej 6 dni - w przypadku

leku recepturowego sporządzonego na podstawie recepty lub etykiety aptecznej;

6)

osoba, która przedstawiła receptę do realizacji, nie ukończyła 13. roku życia;

7)

zachodzi uzasadnione podejrzenie co do wieku osoby, dla której została wystawiona

recepta.

6.

W razie wątpliwości co do wieku osoby, której wydaje się produkt leczniczy, w przypadku

zakupu produktu leczniczego, którego wydanie jest ograniczone wiekiem, farmaceuta

i technik farmaceutyczny jest uprawniony do żądania okazania dokumentu stwierdzającego

wiek osoby. W przypadku nieprzedstawienia takiego dokumentu produktu leczniczego nie

wydaje się.

7.

Produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby

medyczne wydane z apteki nie podlegają zwrotowi.

8.

Przepis ust. 7 nie dotyczy produktu leczniczego lub wyrobu medycznego zwracanego aptece

z powodu wady jakościowej, niewłaściwego ich wydania lub sfałszowania produktu leczniczego.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia, a w odniesieniu do aptek szpitalnych i zakładowych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej - Minister Obrony Narodowej, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

sposób realizacji recept lub zapotrzebowań, sporządzania leku recepturowego lub aptecznego,

2)

sposób wydawania z apteki produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobów medycznych,

3)

sposób identyfikacji farmaceuty sporządzającego receptę farmaceutyczną, w przypadku

recepty w postaci elektronicznej,

4)

wzór zapotrzebowania na zakup produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych,

5)

sposób i tryb ewidencjonowania oraz wzór ewidencji recept farmaceutycznych wystawianych

w postaci papierowej

- mając na względzie zapewnienie prawidłowej realizacji recept i prawidłowego wydawania

produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobów medycznych, a także właściwego sporządzania leków recepturowych i aptecznych

oraz rzetelnego prowadzenia dokumentacji w tym zakresie.

10.

Minister Sprawiedliwości w odniesieniu do aptek szpitalnych i zakładowych mu podległych

określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób realizacji recept farmaceutycznych lub zapotrzebowań,

2)

sposób sporządzania leku recepturowego lub aptecznego,

3)

sposób wydawania z apteki produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobów medycznych,

4)

wzór zapotrzebowania na zakup produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych,

5)

sposób i tryb ewidencjonowania recept farmaceutycznych i zapotrzebowań oraz wzór ewidencji

recept farmaceutycznych i zapotrzebowań

- mając na względzie zapewnienie prawidłowej realizacji recept i prawidłowego wydawania

produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobów medycznych, a także właściwego sporządzania leków recepturowych i aptecznych

oraz rzetelnego prowadzenia dokumentacji w tym zakresie.

”

;

12)

po art. 96 dodaje się art. 96a-96c w brzmieniu

„

Art. 96a.

1.

Recepta zawiera następujące informacje

1)

dane dotyczące pacjenta

a)

imię albo imiona i nazwisko albo oznaczenie „NN”, w przypadku osób o nieustalonej

tożsamości,

b)

adres (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, kod pocztowy, numer lokalu, jeżeli nadano)

-

miejsca zamieszkania albo

-

miejsca pełnienia służby wojskowej, jeżeli dotyczy, albo

-

urzędu gminy lub gminnego ośrodka pomocy społecznej - w przypadku świadczeniobiorcy,

wobec którego wydano decyzję, o której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, albo świadczeniodawcy, który udzielił świadczenia opieki zdrowotnej - w przypadku

osoby bezdomnej, o której mowa w art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 163, z późn. zm., albo

-

„NMZ”, w przypadku osób o nieustalonym miejscu zamieszkania,

c)

identyfikator usługobiorcy, o którym mowa w art. 17c ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia,

d)

datę urodzenia pacjenta albo wiek pacjenta, w przypadku gdy numer PESEL nie został

nadany albo jest nieustalony;

2)

dane dotyczące podmiotu, w którym wystawiono receptę lub osoby, która wystawiła receptę

pro auctore albo receptę pro familiae

a)

w przypadku

-

podmiotu wykonującego działalność leczniczą - nazwę albo firmę, łącznie z nazwą jednostki

organizacyjnej, nazwą komórki organizacyjnej, jeżeli dotyczy,

-

osoby wystawiającej receptę pro auctore albo receptę pro familiae - imię i nazwisko,

-

podmiotu prowadzącego aptekę - nazwę albo firmę, łącznie z nazwą i adresem apteki,

b)

adres miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego albo usługi farmaceutycznej (nazwa

miejscowości, kod pocztowy, ulica, numer domu, numer lokalu, jeżeli zostały nadane),

a w przypadku osób wykonujących działalność leczniczą wyłącznie w miejscu wezwania

- adres miejsca przyjmowania wezwań i miejsca przechowywania dokumentacji medycznej;

w przypadku osoby wystawiającej receptę pro auctore albo receptę pro familiae - adres

miejsca zamieszkania (nazwa miejscowości, kod pocztowy, ulica, numer domu, numer lokalu,

jeżeli zostały nadane),

c)

numer telefonu dostępny w miejscu udzielania świadczenia albo usługi farmaceutycznej;

w przypadku osób wykonujących działalność leczniczą wyłącznie w miejscu wezwania albo

wystawiających receptę pro auctore albo receptę pro familiae - numer telefonu kontaktowego

do osoby wystawiającej receptę,

d)

identyfikator miejsca udzielania świadczeń, o którym mowa w art. 17c ust. 4 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, a w przypadku recepty w postaci papierowej - dziewięcioznakowy numer REGON;

3)

dane dotyczące osoby wystawiającej receptę albo odpis recepty

a)

imię lub imiona i nazwisko osoby wystawiającej receptę,

b)

kwalifikacje zawodowe osoby wystawiającej receptę, w tym posiadany tytuł zawodowy,

c)

identyfikator pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia,

d)

numer telefonu do bezpośredniego kontaktu z osobą wystawiającą receptę

- w przypadku recepty w postaci papierowej dane te są nanoszone w sposób czytelny

za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki przymocowanej do recepty w sposób uniemożliwiający

jej usunięcie bez zniszczenia druku recepty,

e)

podpis, w przypadku recepty

-

w postaci elektronicznej - za pomocą bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego

przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym albo podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP, albo

-

w postaci papierowej - podpis własnoręczny;

4)

dane dotyczące przepisanego produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobu medycznego

a)

nazwę powszechnie stosowaną (międzynarodową) lub nazwę handlową produktu leczniczego

albo rodzajową lub handlową nazwę środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego lub ich nazwę skróconą, która w jednoznaczny sposób pozwala

określić przepisany produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrób medyczny,

b)

postać, w jakiej produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrób medyczny ma być wydany, jeżeli występuje w obrocie w więcej niż jednej postaci,

c)

dawkę produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego, jeżeli produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrób medyczny występuje w więcej niż jednej dawce,

d)

ilość produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego, a w przypadku

-

leku recepturowego - jego skład lub nazwę mieszaniny składników, która jest używana

zwyczajowo w praktyce farmaceutycznej albo

-

leku aptecznego - jego nazwę zgodną z Farmakopeą Europejską lub innymi odpowiednimi

farmakopeami uznawanymi w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

-

ilość produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego, a w przypadku leku recepturowego - jego skład lub nazwę mieszaniny

składników, która jest używana zwyczajowo w praktyce farmaceutycznej, leku aptecznego

-

jego nazwę zgodną z Farmakopeą Europejską lub innymi odpowiednimi farmakopeami uznawanymi

w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Ilość produktu leczniczego, leku recepturowego,

leku aptecznego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu

medycznego oraz surowca farmaceutycznego przeznaczonego do sporządzenia leku recepturowego,

określa się cyframi arabskimi lub słownie, a ilość surowca farmaceutycznego przeznaczonego

do sporządzenia leku recepturowego będącego środkiem obojętnym, przeznaczonym do nadania

odpowiedniej postaci produktu leczniczego, można również określić wyrazami „ilość

odpowiednia”, „quantum satis” lub „q.s.”,

e)

sposób dawkowania produktu leczniczego albo sposób stosowania w przypadku wyrobów

medycznych lub środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego;

5)

dane dotyczące daty realizacji recepty

a)

datę wystawienia recepty,

b)

datę realizacji recepty „od dnia”, a jeżeli nie dotyczy znak „X”.

2.

Lekarz, lekarz dentysta, felczer, starszy felczer może przepisać dla jednego pacjenta

jednorazowo maksymalnie

1)

ilość produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego niezbędną pacjentowi do 360-dniowego okresu stosowania wyliczonego

na podstawie określonego na recepcie sposobu dawkowania, przy czym ilość produktu

leczniczego na jednej recepcie nie może przekraczać ilości niezbędnej do 120-dniowego

stosowania;

2)

ilość produktu leczniczego antykoncepcyjnego przeznaczoną do 180-dniowego stosowania;

3)

podwójną ilość leku recepturowego, ustaloną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych określającymi produkty lecznicze, które mogą być traktowane jako surowce farmaceutyczne

stosowane przy sporządzeniu leków recepturowych, z zastrzeżeniem że w przypadku produktów

leczniczych w postaci mazideł, maści, kremów, żeli, past do stosowania na skórę można

przepisać dziesięciokrotną ilość leku recepturowego, ustaloną na podstawie tych przepisów;

jednorazowo może być wystawionych do 16 takich recept niezbędnych pacjentowi do maksymalnie

łącznie 120-dniowego okresu stosowania.

3.

Lekarz, lekarz dentysta, felczer, starszy felczer może wystawić do 12 recept na następujące

po sobie okresy stosowania nieprzekraczające łącznie 360 dni; nie dotyczy to produktu

leczniczego sprowadzonego w trybie art. 4.

4.

Pielęgniarka i położna może przepisać dla jednego pacjenta jednorazowo maksymalnie

1)

ilość produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

lub wyrobu medycznego niezbędną pacjentowi do 120-dniowego okresu stosowania wyliczonego

na podstawie określonego na recepcie sposobu dawkowania;

2)

ilość produktu leczniczego antykoncepcyjnego przeznaczoną do 60-dniowego stosowania

- wyłącznie w ramach kontynuacji zlecenia lekarskiego.

5.

Pielęgniarka i położna może wystawić do 4 recept na następujące po sobie okresy stosowania

nieprzekraczające łącznie 120 dni.

6.

Farmaceuta może wystawić odpis recepty wystawionej w postaci papierowej, który jest

realizowany za pełną odpłatnością, wyłącznie w aptece, w której został sporządzony

w terminie odpowiadającym terminowi realizacji recepty. Odpis recepty zawiera

1)

numer odpisu;

2)

dane, o których mowa w ust. 1;

3)

ilość produktu leczniczego lub produktów leczniczych przepisanych na recepcie, będącą

różnicą między ilością przepisaną przez osobę wystawiającą receptę i wydaną w aptece;

4)

datę wystawienia odpisu i numer ewidencyjny recepty, której dotyczy odpis, nadany

przez aptekę.

7.

Termin realizacji recepty nie może przekroczyć

1)

30 dni od daty jej wystawienia albo naniesionej na recepcie daty realizacji „od dnia”;

2)

7 dni od daty jej wystawienia albo naniesionej na recepcie daty realizacji „od dnia”

dla recepty na antybiotyki w postaci preparatów do stosowania wewnętrznego i parenteralnego;

3)

120 dni od daty jej wystawienia na

a)

produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego sprowadzane

z zagranicy dla pacjenta na podstawie art. 4 albo art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia,

b)

produkty immunologiczne wytwarzane indywidualnie dla pacjenta.

8.

Recepta, na której co najmniej jeden z przepisanych produktów leczniczych, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, dla którego

wydano decyzję o objęciu refundacją w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, ma być wydany za odpłatnością, o której mowa w art. 6 ust. 2 tej ustawy, obejmuje

1)

dane, o których mowa w ust. 1;

2)

identyfikator płatnika;

3)

kod uprawnień dodatkowych pacjenta, jeżeli dotyczy;

4)

w przypadku osób nieubezpieczonych posiadających prawo do świadczeń opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych odpowiedni identyfikator

a)

„BW” - dla pacjenta posiadającego uprawnienia określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach

opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,

b)

„DN” - dla pacjenta posiadającego uprawnienia określone w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych,

c)

„CN” - dla pacjenta posiadającego uprawnienia określone w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

5)

symbol państwa odpowiedniego dla instytucji właściwej dla osoby uprawnionej do świadczeń

opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji w rozumieniu art. 5 pkt 32 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

6)

numer identyfikujący receptę nadawany przez system teleinformatyczny usługodawcy lub

system, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, a w przypadku recepty w postaci papierowej

-

unikalny numer identyfikujący receptę nadawany przez dyrektora oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia,

-

unikalny numer identyfikujący receptę nadawany przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego,

w przypadku leków niepodlegających refundacji o kategorii dostępności „Rpw”;

7)

odpłatność produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego, określoną w następujący sposób

a)

jeżeli produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrób medyczny występuje w wykazie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, w jednej odpłatności, osoba wystawiająca receptę może nie wpisać tej odpłatności,

b)

jeżeli produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrób medyczny występuje w wykazie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, w więcej niż jednej odpłatności, osoba wystawiająca receptę

-

wpisuje symbol „P” w przypadku przepisywania tego produktu leczniczego, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego za najniższą odpłatnością

wynikającą z wykazu, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych,

-

może nie wpisać poziomu odpłatności w przypadku przepisywania tego produktu leczniczego,

środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu medycznego za

najwyższą odpłatnością wynikającą z wykazu, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych,

-

wpisuje odpłatność określoną w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, w przypadkach innych niż wskazane w tiret pierwsze i drugie;

8)

jeżeli produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrób medyczny jest przepisywany poza zakresem refundacji, osoba wystawiająca

receptę wpisuje symbol „X” albo 100%;

9)

odpłatność, o której mowa w pkt 7, może także być określona w następujący sposób

a)

B lub równoważne - dla produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego wydawanego bezpłatnie,

b)

R lub równoważne - dla produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego wydawanego za odpłatnością ryczałtową,

c)

30% - dla produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego wydawanego za odpłatnością 30% limitu finansowania,

d)

50% - dla produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego wydawanego za odpłatnością 50% limitu finansowania;

10)

oznaczenia, o których mowa w pkt 7-9, nie są wymagane w przypadku recept wystawianych

dla pacjentów posiadających uprawnienie, o którym mowa w art. 46 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych oraz w przypadku recept na leki i środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego

sprowadzane z zagranicy dla pacjenta, na podstawie art. 4 albo art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia.

9.

Na jednej recepcie w postaci papierowej przepisuje się do pięciu produktów leczniczych

gotowych lub środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, lub wyrobów

medycznych albo jeden produkt leczniczy recepturowy, a na recepcie wystawionej w postaci

elektronicznej - jeden produkt leczniczy lub środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, lub wyrób medyczny. W przypadku wystawienia więcej niż jednej recepty

w postaci elektronicznej, osoba wystawiająca może, w celu usprawnienia ich realizacji,

połączyć te recepty w pakiet.

10.

Zapotrzebowanie zawiera następujące informacje

1)

dane identyfikacyjne podmiotu wykonującego działalność leczniczą, które mogą być nanoszone

za pomocą nadruku lub pieczęci, zawierające

a)

nazwę,

b)

adres,

c)

numer telefonu,

d)

numer NIP;

2)

nazwę produktu leczniczego lub wyrobu medycznego;

3)

postać farmaceutyczną;

4)

dawkę;

5)

wielkość opakowania;

6)

ilość;

7)

podpis i pieczątkę kierownika podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

11.

Termin ważności zapotrzebowania wynosi 14 dni od dnia jego wystawienia.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb wystawiania recept w postaci elektronicznej i w postaci papierowej,

2)

zakres danych dla recept w postaci elektronicznej i w postaci papierowej oraz wzór

recept w postaci papierowej uprawniających do nabycia leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu medycznego,

3)

sposób nadawania numeru identyfikującego receptę w postaci elektronicznej oraz budowę

i sposób nadawania numeru identyfikującego receptę w postaci papierowej,

4)

sposób przechowywania recept w postaci elektronicznej oraz w postaci papierowej,

5)

sposób realizacji recept w postaci elektronicznej i w postaci papierowej, w tym autoryzacji

recepty w postaci elektronicznej,

6)

minimalne wymagania techniczne dla systemów teleinformatycznych, których spełnienie

jest konieczne dla wystawiania i realizacji recept w postaci elektronicznej

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego wystawiania recept w postaci

elektronicznej i w postaci papierowej oraz prawidłowej realizacji takich recept.

Art. 96b.

1.

W przypadku wystawienia recepty w postaci elektronicznej pacjent otrzymuje informację

o wystawionej recepcie zawierającą następujące dane

1)

klucz dostępu do recepty lub pakietu recept;

2)

kod dostępu;

3)

identyfikator recepty;

4)

datę wystawienia recepty;

5)

datę realizacji „od dnia”, jeżeli dotyczy;

6)

imię i nazwisko pacjenta;

7)

imię i nazwisko osoby wystawiającej receptę;

8)

numer prawa wykonywania zawodu osoby wystawiającej receptę;

9)

numer telefonu do bezpośredniego kontaktu z osobą wystawiającą receptę;

10)

nazwę powszechnie stosowaną (międzynarodową) lub nazwę handlową produktu leczniczego

albo rodzajową lub handlową nazwę środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego lub ich nazwę skróconą;

11)

postać;

12)

dawkę;

13)

ilość;

14)

sposób dawkowania albo stosowania;

15)

wskazany termin kontroli lekarskiej, jeżeli dotyczy.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, pacjent otrzymuje

1)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia adres poczty elektronicznej,

jeżeli dotyczy;

2)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia numer telefonu, w formie wiadomości

tekstowej zawierającej kod dostępu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz informację

o wymagalności numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość przy realizacji recepty;

3)

w formie wydruku - w przypadku braku wskazania w systemie informacji w ochronie zdrowia

danych, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz na każde żądanie pacjenta, albo w innej uzgodnionej

formie zawierającej kod dostępu i nazwę produktu leczniczego - w przypadku udzielania

świadczenia zdrowotnego w miejscu wezwania i braku możliwości przekazania informacji

w formie wydruku.

3.

Informację, o której mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje osoba wystawiająca receptę.

4.

Informacja o wystawionej recepcie nie może zawierać żadnych innych niż określone w

ust. 1 treści, w szczególności o charakterze reklamy.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 1, nie zastępuje recepty.

Art. 96c.

Apteka może informować pacjenta o możliwości realizacji recept lub zleceń w postaci

elektronicznej.

”

;

13)

w art. 100

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

oznaczenie podmiotu, jego siedzibę i adres, a w przypadku podmiotu będącego osobą

fizyczną - imię, nazwisko oraz adres prowadzenia działalności gospodarczej;

”

,

-

w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu

„

7)

dane apteki, takie jak numer telefonu, numer faksu, adres e-mail, adres strony www,

jeśli apteka takie posiada;

8)

dni i godziny pracy apteki.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

imię i nazwisko farmaceuty odpowiedzialnego za prowadzenie apteki, jego identyfikator

jako pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, oraz dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań określonych w art. 88 ust. 2;

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, składa się w postaci elektronicznej albo papierowej.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, ubiegający się o zezwolenie składa do wojewódzkiego

inspektora farmaceutycznego w postaci elektronicznej.

”

;

14)

w art. 102 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nazwę i siedzibę podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, a w przypadku

podmiotu będącego osobą fizyczną - imię, nazwisko i adres, pod którym jest wykonywana

działalność gospodarcza;

”

;

15)

w art. 107

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych zawiera

1)

dane określone w art. 100 ust. 1 pkt 1, 7 i 8;

2)

numer REGON;

3)

unikalny identyfikator apteki lub punktu;

4)

imię i nazwisko kierownika apteki albo kierownika punktu oraz jego identyfikator jako

pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia;

5)

dane określone w art. 102 pkt 2-6;

6)

datę podjęcia działalności przez aptekę lub punkt;

7)

datę cofnięcia albo wygaszenia zezwolenia.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny jest obowiązany do przekazywania

do właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego informacji o zmianie

danych określonych w ust. 2 pkt 1, 3-5, niezwłocznie po wystąpieniu zmiany.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rejestr udzielonych zgód na prowadzenie aptek szpitalnych, zakładowych i działów farmacji

szpitalnej zawiera

1)

nazwę (firmę), adres podmiotu leczniczego, na rzecz którego została udzielona zgoda,

a w przypadku osoby fizycznej - imię, nazwisko i adres;

2)

numer REGON;

3)

adres apteki lub działu;

4)

dane apteki lub działu - numer telefonu, numer faksu, adres e-mail, adres strony internetowej,

jeżeli takie posiada;

5)

dni i godziny pracy apteki lub działu;

6)

zakres działalności apteki lub działu;

7)

imię i nazwisko kierownika apteki lub działu oraz jego identyfikator jako pracownika

medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia;

8)

unikalny identyfikator apteki lub działu;

9)

datę podjęcia działalności przez aptekę lub dział;

10)

datę cofnięcia albo wygaszenia zgody.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Podmiot prowadzący aptekę szpitalną, zakładową i dział farmacji szpitalnej jest obowiązany

do przekazywania do właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego

informacji o zmianie danych objętych rejestrem, o którym mowa w ust. 3, niezwłocznie

po wystąpieniu zmiany.

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zmiana danych określonych w ust. 2 i 3 wymaga wprowadzenia zmian w rejestrach, o których

mowa w ust. 1.

”

,

f)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Dane zawarte w rejestrach, o których mowa w ust. 1, określone w ust. 2 i 3, są dostępne

publicznie.

”

;

16)

po rozdziale 7 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu

„

Rozdział 7a

Kształcenie podyplomowe farmaceutów

Art. 107a.

1.

Szkolenie specjalizacyjne w ramach kształcenia podyplomowego jest prowadzone przez

podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, które prowadzą studia na kierunku farmacja,

po uzyskaniu akredytacji, zwane dalej „jednostkami szkolącymi”, udzielonej przez dyrektora

Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „dyrektorem CMKP”.

2.

Akredytacja może zostać udzielona podstawowym jednostkom organizacyjnym uczelni

1)

które powołały zespół do spraw szkolenia specjalizacyjnego, w tym podpisały umowy

na pełnienie obowiązków kierowników specjalizacji z osobami posiadającymi tytuł specjalisty

w danej dziedzinie farmacji, z zastrzeżeniem art. 107ze ust. 5;

2)

które spełniają standardy kształcenia w danym szkoleniu specjalizacyjnym określone

w programie szkolenia specjalizacyjnego;

3)

których działalność obejmuje profil prowadzonego szkolenia specjalizacyjnego i które

zawarły porozumienia z innymi podmiotami na realizację staży kierunkowych lub kursów

specjalizacyjnych określonych programem szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli podstawowa

jednostka organizacyjna uczelni nie może zapewnić ich odbywania w ramach swojej struktury

organizacyjnej;

4)

opracowały regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego.

3.

Regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 4,

określa w szczególności

1)

maksymalną liczbę osób, które mogą zostać przyjęte na szkolenie specjalizacyjne;

2)

organizację szkolenia specjalizacyjnego, w tym harmonogram zajęć i staży kierunkowych;

3)

szczegółowy zakres obowiązków kierowników specjalizacji, opiekunów staży kierunkowych,

wykładowców i innych osób prowadzących zajęcia;

4)

sposoby sprawdzania wiadomości i umiejętności;

5)

sposoby oceny organizacji i przebiegu szkolenia specjalizacyjnego przez osoby w nim

uczestniczące.

4.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zamierzająca prowadzić szkolenie specjalizacyjne

składa do dyrektora CMKP za pomocą Systemu Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych,

o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, zwanego dalej „SMK”, wniosek o udzielenie akredytacji, w postaci elektronicznej,

przy użyciu bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego

kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne. Wniosek zawiera następujące dane

1)

oznaczenie podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

dziedzinę specjalizacji, w której podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zamierza

prowadzić szkolenie specjalizacyjne;

3)

liczbę i kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne i praktyczne

na kursie specjalizacyjnym (wymagana specjalizacja, posiadany stopień naukowy lub

tytuł naukowy);

4)

opis bazy dydaktycznej i warunków organizacyjnych właściwych dla danego szkolenia

specjalizacyjnego;

5)

plan realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie;

6)

oświadczenie o spełnieniu warunków niezbędnych do realizacji planu, o którym mowa

w pkt 5.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się

1)

odwzorowanie cyfrowe dokumentów potwierdzających status prawny podstawowej jednostki

organizacyjnej uczelni;

2)

informacje o dotychczasowym przebiegu prowadzonej przez podstawową jednostkę organizacyjną

uczelni działalności;

3)

odwzorowanie cyfrowe dokumentów potwierdzających spełnianie warunków, o których mowa

w ust. 2.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się najpóźniej na 4 miesiące przed planowanym

terminem rozpoczęcia przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni prowadzenia

szkolenia specjalizacyjnego.

7.

Dyrektor CMKP sprawdza pod względem formalnym dokumenty, o których mowa w ust. 5.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych, dyrektor CMKP wzywa podstawową jednostkę

organizacyjną uczelni, która złożyła wniosek do ich usunięcia w terminie 7 dni od

dnia doręczenia wezwania, przekazywanego za pomocą SMK. Po bezskutecznym upływie tego

terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.

8.

Dyrektor CMKP, w celu uzyskania opinii o spełnieniu przez podmiot warunków, o których

mowa w ust. 2 powołuje zespół ekspertów, w składzie

1)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającym specjalistów w danej dziedzinie, zgłoszony

przez zarząd tego stowarzyszenia;

2)

dwóch ekspertów w danej dziedzinie, zgłoszonych przez konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego;

3)

przedstawiciel Naczelnej Izby Aptekarskiej, zwanej dalej „NIA”.

9.

Zespół ekspertów, o którym mowa w ust. 8, opiniuje wnioski w miarę potrzeby, nie rzadziej

niż raz na kwartał, i przekazuje swoją opinię dyrektorowi CMKP niezwłocznie po jej

sporządzeniu, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia jej sporządzenia. Wnioski

mogą być opiniowane w trybie obiegowym, z użyciem dostępnych systemów teleinformatycznych

lub systemów łączności.

10.

Dyrektor CMKP

1)

dokonuje wpisu podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, o której mowa w ust.

1, na prowadzoną przez siebie, za pomocą SMK, listę jednostek posiadających akredytację,

wraz z określeniem maksymalnej liczby miejsc szkoleniowych w zakresie danego szkolenia

specjalizacyjnego dla osób mogących odbywać szkolenie specjalizacyjne, na okres 5

lat, w przypadku gdy opinia zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 8, jest pozytywna,

albo

2)

odmawia wpisu podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, o której mowa w ust. 1,

na prowadzoną przez siebie, za pomocą SMK, listę jednostek posiadających akredytację,

w przypadku gdy opinia zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 8, jest negatywna,

i zawiadamia o tym niezwłocznie wnioskodawcę.

11.

Dyrektor CMKP występuje do jednostki organizacyjnej wpisanej na listę, o której mowa

w ust. 10, na 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, o którym mowa w ust. 10 pkt 1,

o weryfikację akredytacji, mając na względzie konieczność zapewnienia farmaceutom

ciągłości szkolenia specjalizacyjnego w tej jednostce. Przepisy ust. 1-10 stosuje

się odpowiednio.

12.

Dyrektor CMKP publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej oraz w SMK listę

jednostek posiadających akredytację.

13.

W przypadku gdy jednostka szkoląca, o której mowa w ust. 1, przestała spełniać warunki

niezbędne do uzyskania akredytacji do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, powiadamia

o tym niezwłocznie wojewodę i dyrektora CMKP.

14.

Dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla z listy, o której mowa w ust. 10, jednostkę

szkolącą, która nie realizuje szczegółowego programu szkolenia specjalizacyjnego lub

nie przestrzega standardów szkolenia specjalizacyjnego farmaceutów, o których mowa

w art. 107e ust. 2, albo przestała spełniać warunki niezbędne do uzyskania akredytacji

do szkolenia specjalizacyjnego. Od decyzji tej przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie

sprawy.

15.

Staże kierunkowe i kursy specjalizacyjne objęte programem danej specjalizacji prowadzą

jednostki szkolące, o których mowa w ust. 1. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego,

zwane dalej „CMKP”, koordynuje organizację staży kierunkowych oraz kursów specjalizacyjnych

objętych programem danej specjalizacji zgodnie z wymogami odpowiednich specjalizacji

oraz liczbą i rozmieszczeniem regionalnym farmaceutów odbywających szkolenie specjalizacyjne.

16.

Dyrektor CMKP publikuje na swojej stronie internetowej i w SMK, listę staży kierunkowych

oraz listę kursów specjalizacyjnych, objętych programami specjalizacji, które zawierają

1)

nazwę i siedzibę jednostki szkolącej i podmiotu, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, lub

imię, nazwisko i adres osoby fizycznej prowadzącej kurs specjalizacyjny;

2)

termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w stażu kierunkowym albo kursie

specjalizacyjnym.

17.

Jednostki szkolące i podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 3, przekazują na bieżąco

do CMKP informacje niezbędne do prowadzenia staży kierunkowych i kursów specjalizacyjnych,

za pomocą SMK.

18.

Podmiot, który zrealizował staż albo kurs specjalizacyjny, o których mowa w ust. 17,

przekazuje do CMKP listę farmaceutów, którzy ukończyli staż kierunkowy albo kurs specjalizacyjny,

zawierającą imię i nazwisko oraz numer PESEL farmaceuty, a w przypadku jego braku

- cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania.

19.

Opłatę za szkolenie specjalizacyjne i Państwowy Egzamin Specjalizacyjny Farmaceutów,

zwany dalej „PESF” ponosi farmaceuta. Wysokość opłaty za szkolenie specjalizacyjne

ustala kierownik jednostki szkolącej. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż planowane

koszty związane z przeprowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego. Opłata stanowi dochód

jednostki szkolącej.

Art. 107b.

1.

Nadzór nad prowadzeniem szkolenia specjalizacyjnego i szkolenia ciągłego, o którym

mowa w art. 107zf, sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora

CMKP.

2.

W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, dyrektor CMKP jest uprawniony do

1)

kontroli jednostki szkolącej;

2)

żądania przedstawienia dokumentacji i wyjaśnień dotyczących prowadzonej specjalizacji;

3)

wydawania zaleceń dotyczących usunięcia stwierdzonych uchybień.

Art. 107c.

1.

Kontrola realizacji szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona przez zespół kontrolny

powoływany przez dyrektora CMKP. W skład zespołu mogą wchodzić, poza pracownikami

CMKP

1)

konsultant krajowy w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej

dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego;

2)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającego specjalistów w danej dziedzinie farmacji,

który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo decyzję ministra właściwego

do spraw zdrowia o uznaniu dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego farmaceuty

za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji, uzyskaną na podstawie

dotychczasowych przepisów;

3)

osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie lub legitymujące się dorobkiem

naukowym i zawodowym w tej dziedzinie zgłoszone przez konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego;

4)

przedstawiciel właściwego miejscowo wojewody;

5)

przedstawiciel NIA, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej.

2.

Zespół kontrolny, w składzie co najmniej 3-osobowym, wykonując czynności kontrolne,

za okazaniem upoważnienia, ma prawo

1)

wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;

2)

udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;

3)

wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzonej przez jednostkę

szkolącą;

4)

żądania od kierownika jednostki szkolącej ustnych i pisemnych wyjaśnień;

5)

badania opinii uczestników szkolenia i kadry dydaktycznej.

3.

Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który zawiera

1)

nazwę i adres jednostki szkolącej;

2)

miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

3)

datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4)

imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;

5)

opis stanu faktycznego;

6)

stwierdzone nieprawidłowości albo informację o braku zastrzeżeń;

7)

wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8)

datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9)

w przypadku odmowy podpisania protokołu przez kierownika jednostki szkolącej, informację

o takiej odmowie.

4.

Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik jednostki szkolącej.

Odmowa podpisania protokołu przez kierownika jednostki szkolącej nie stanowi przeszkody

do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne.

5.

Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden jest przekazywany kierownikowi

jednostki szkolącej.

6.

Kierownik jednostki szkolącej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma prawo

do wniesienia pisemnych umotywowanych zastrzeżeń co do faktów stwierdzonych w trakcie

kontroli i opisanych w protokole oraz co do sposobu przeprowadzania czynności kontrolnych.

Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić

protokół w terminie 14 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń.

7.

W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 6, w całości albo części,

zespół kontrolny przekazuje na piśmie swoje stanowisko kierownikowi kontrolowanej

jednostki szkolącej.

8.

Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia pokontrolne dotyczące

stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie kontroli i zobowiązuje go do usunięcia tych

nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Kopię pisma z zaleceniami pokontrolnymi przekazuje

do wiadomości konsultantowi krajowemu właściwemu dla danej dziedziny albo w dziedzinie

pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, i właściwemu

konsultantowi wojewódzkiemu w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli

w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta wojewódzkiego.

9.

W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w określonym terminie dyrektor

CMKP podejmuje decyzję o skreśleniu jednostki szkolącej z listy jednostek szkolących.

Z dniem skreślenia jednostka szkoląca traci akredytację. Od decyzji tej przysługuje

wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

10.

Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje

1)

wynagrodzenie za wykonanie czynności kontrolnych w wysokości nie wyższej niż 300 złotych;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez zachowania prawa

do wynagrodzenia.

Art. 107d.

Monitorowanie systemu szkolenia specjalizacyjnego polega w szczególności na analizie

danych o liczbie osób odbywających szkolenie specjalizacyjne oraz obrazujących jego

przebieg, znajdujących się w SMK.

Art. 107e.

1.

Program szkolenia specjalizacyjnego zawiera

1)

założenia organizacyjno-programowe określające

a)

cele szkolenia,

b)

uzyskane kompetencje zawodowe,

c)

sposób organizacji szkolenia specjalizacyjnego;

2)

okres szkolenia specjalizacyjnego, w tym liczbę godzin stażu podstawowego;

3)

szczegółowy zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wykaz umiejętności praktycznych

będących przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego;

4)

moduły szkolenia specjalizacyjnego oraz formy i metody kształcenia stosowane w ramach

modułów, w tym

a)

kursy obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych

będących przedmiotem kursu, zwane dalej „kursami”, oraz ich wymiar godzinowy, w tym

kurs w zakresie prawa medycznego,

b)

staże kierunkowe obejmujące określony zakres wymaganych umiejętności praktycznych

będących przedmiotem stażu kierunkowego, oraz miejsce, liczbę godzin i sposób zaliczenia

poszczególnych staży kierunkowych;

5)

formy i metody samokształcenia, w tym przygotowanie opracowań teoretycznych, pracy

poglądowej lub pracy oryginalnej, której temat odpowiada programowi danego szkolenia

specjalizacyjnego;

6)

metody oceny wiedzy teoretycznej i nabytych umiejętności praktycznych, w tym

a)

kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu,

b)

sprawdzian z zakresu określonego programem kursu,

c)

kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i sprawdzian umiejętności praktycznych objętych

programem stażu kierunkowego,

d)

ocenę złożonych opracowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej.

2.

Program, o którym mowa w ust. 1, określa ponadto standardy kształcenia w danym szkoleniu

specjalizacyjnym, uwzględniając dane dotyczące

1)

liczby i kwalifikacji kadry dydaktycznej;

2)

bazy dydaktycznej do realizacji programu kursów i staży kierunkowych;

3)

sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego, w tym oceny wiedzy i umiejętności

praktycznych;

4)

wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia.

3.

Program szkolenia specjalizacyjnego oraz pogram szkolenia specjalizacyjnego uzupełniającego

opracowuje zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP.

4.

W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 3, powołuje się

1)

konsultanta krajowego w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej

dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego;

2)

przedstawiciela stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu krajowym, zrzeszającego specjalistów w danej dziedzinie farmacji,

który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo dziedzinie pokrewnej;

3)

przedstawiciela NIA, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo dziedzinie

pokrewnej;

4)

dwie osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie lub legitymujące się dorobkiem

naukowym i zawodowym w tej dziedzinie zgłoszone przez konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego.

5.

Opracowany przez zespół ekspertów, o którym mowa w ust. 3, i zredagowany przez CMKP

program szkolenia specjalizacyjnego zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

6.

CMKP publikuje programy szkolenia specjalizacyjnego zatwierdzone przez ministra właściwego

do spraw zdrowia na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK.

7.

Program specjalizacji aktualizuje, zgodnie z postępem wiedzy, zespół ekspertów, o

którym mowa w ust. 3. Program specjalizacji redaguje CMKP i zatwierdza minister właściwy

do spraw zdrowia.

8.

Jednostki szkolące przekazują do wojewody za pomocą SMK informacje o kosztach szkolenia

specjalizacyjnego w danej dziedzinie dla jednej osoby, co najmniej na 2 miesiące przed

terminem danego postępowania kwalifikacyjnego.

9.

Wojewoda określa i ogłasza za pomocą SMK listę wolnych miejsc szkoleniowych w poszczególnych

dziedzinach, co najmniej na miesiąc przed terminem danego postępowania kwalifikacyjnego.

10.

Farmaceuta posiadający odpowiednią specjalizację I stopnia uzyskaną na podstawie dotychczasowych

przepisów, odbywa szkolenie specjalizacyjne według programu uzupełniającego, który

jest dostosowany do zakresu wiedzy teoretycznej i umiejętności objętych programem

specjalizacji I stopnia i zawiera elementy, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 107f.

1.

Farmaceuta w ramach kształcenia podyplomowego uzyskuje tytuł specjalisty, potwierdzający

posiadanie określonych kwalifikacji zawodowych, po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego,

ustalonego programem tego szkolenia i zdaniu PESF.

2.

Szkolenie specjalizacyjne może rozpocząć farmaceuta, który spełnia łącznie następujące

warunki

1)

złożył wniosek o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego, zwany dalej „wnioskiem”;

2)

posiada prawo wykonywania zawodu farmaceuty;

3)

został zakwalifikowany do odbycia szkolenia specjalizacyjnego w postępowaniu kwalifikacyjnym.

3.

Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w

art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, zwanym dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie

1)

farmaceuta;

2)

kierownik specjalizacji.

4.

Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 3 czynności za pomocą SMK jest

uwierzytelnienie tożsamości osoby, która konto założyła i weryfikacja uprawnień tej

osoby.

5.

Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 4, dokonuje się przez

1)

złożenie bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego przy pomocy ważnego kwalifikowanego

certyfikatu w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne lub

2)

potwierdzenie przez właściwą okręgową izbę aptekarską lub Naczelną Izbę Aptekarską

tożsamości osoby, która konto założyła.

6.

Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje w stosunku do

1)

farmaceuty, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, właściwa miejscowo okręgowa izba aptekarska,

a jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej okręgowej izby aptekarskiej - Naczelna

Izba Aptekarska;

2)

kierownika specjalizacji - właściwa akredytowana jednostka organizacyjna uczelni,

która prowadzi studia na kierunku farmacja.

7.

Farmaceuta, o którym mowa w ust. 2, składa za pomocą SMK wniosek do wojewody właściwego

ze względu na obszar województwa, na terenie którego zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne.

8.

Wniosek zawiera

1)

imię (imiona) i nazwisko wnioskodawcy;

2)

nazwisko rodowe;

3)

miejsce i datę urodzenia;

4)

płeć;

5)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6)

numer dokumentu „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”;

7)

obywatelstwo (obywatelstwa);

8)

adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli

dotyczy;

9)

cechy dokumentu, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący obywatelem Unii Europejskiej

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

10)

posiadany stopień naukowy;

11)

okres zatrudnienia w zawodzie;

12)

liczbę publikacji i ich wykaz.

9.

Do wniosku dołącza się

1)

odwzorowanie cyfrowe dyplomu ukończenia studiów wyższych;

2)

odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego uzyskanie stopnia naukowego doktora

nauk medycznych;

3)

odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego okres zatrudnienia w zawodzie;

4)

oświadczenie dotyczące rodzaju publikacji.

10.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 9 pkt 4, farmaceuta składa pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany

do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

11.

Wniosek składa się w terminie od dnia 15 listopada do dnia 15 grudnia na postępowanie

kwalifikacyjne przeprowadzane w terminie od dnia 16 grudnia do dnia 15 stycznia albo

od dnia 30 kwietnia do dnia 31 maja każdego roku na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane

w terminie od dnia 1 czerwca do dnia 30 czerwca. Wojewoda potwierdza elektronicznie

zapisanie zgłoszonych we wniosku danych.

12.

Do terminów, o których mowa w ust. 11, nie stosuje się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie

zgłoszenia w okresie tygodnia przed upływem terminów, o których mowa odpowiednio w

ust. 11, terminy te przedłuża się o czas trwania awarii od momentu jej usunięcia.

Przedłużenie terminu następuje z urzędu przez operatora systemu.

13.

Farmaceuta ubiegający się o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego może być w danym

terminie dopuszczony do postępowania kwalifikacyjnego tylko w jednej dziedzinie farmacji

i tylko w jednym województwie.

Art. 107g.

1.

W celu zakwalifikowania wnioskodawcy do odbycia szkolenia specjalizacyjnego przeprowadza

się postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie

szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe.

2.

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się dwa razy w roku w terminie od dnia 16

grudnia do dnia 15 stycznia oraz od dnia 1 czerwca do dnia 30 czerwca.

3.

Postępowanie konkursowe przeprowadza się, jeżeli liczba kandydatów do odbycia szkolenia

specjalizacyjnego spełniających warunki określone w art. 107f ust. 2 jest większa

niż liczba miejsc szkoleniowych. W postępowaniu konkursowym przyznaje się punkty za

1)

staż pracy w zawodzie farmaceuty, w pełnym wymiarze czasu pracy - 10 punktów za co

najmniej 3-letni staż pracy;

2)

posiadanie stopnia doktora nauk medycznych - 10 punktów;

3)

opublikowanie jako autor lub współautor

a)

książki naukowej - 3 punkty,

b)

artykułu naukowego oryginalnego - 1 punkt,

c)

artykułu o charakterze poglądowym, rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej

- 1 punkt,

d)

artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych

- 1 punkt

- z zakresu farmacji.

4.

W przypadku gdy co najmniej dwóch kandydatów ubiegających się o miejsce szkoleniowe

w tej samej dziedzinie ma identyczny wynik w postępowaniu konkursowym, uwzględnia

się wynik studiów na dyplomie ukończenia studiów wyższych.

5.

W przypadku gdy co najmniej dwóch kandydatów ubiegających się o miejsce szkoleniowe

w tej samej dziedzinie ma identyczny wynik studiów na dyplomie ukończenia studiów

wyższych, uwzględnia się średnią ocen uzyskaną w okresie studiów liczoną do dwóch

znaków po przecinku, ze wskazaniem skali ocen, jaka obowiązywała na uczelni.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, wojewoda, za pomocą SMK, wzywa niezwłocznie kandydatów

do dostarczenia dokumentu albo jego odwzorowania cyfrowego, poświadczającego średnią

ocen uzyskaną w okresie studiów liczoną do dwóch znaków po przecinku.

7.

Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego kwalifikuje się farmaceutów, w liczbie odpowiadającej

liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie kwalifikacyjne w danej dziedzinie

w danym województwie, w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego w postępowaniu

konkursowym.

8.

O wyniku postępowania kwalifikacyjnego wojewoda zawiadamia wnioskodawcę za pomocą

SMK.

9.

Wnioskodawca, który nie został zakwalifikowany do odbycia szkolenia specjalizacyjnego,

może zwrócić się do wojewody o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w terminie

7 dni od dnia przekazania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8. O rozstrzygnięciu

sprawy wojewoda zawiadamia wnioskodawcę niezwłocznie, nie później niż w terminie 7

dni od dnia otrzymania wniosku, za pomocą SMK.

10.

Wojewoda, uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje

wnioskodawcę do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w jednostce szkolącej, posiadającej

wolne miejsca szkoleniowe, za pomocą SMK.

11.

Osobie zakwalifikowanej do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego właściwy wojewoda

tworzy w SMK elektroniczną kartę przebiegu szkolenia specjalizacyjnego prowadzoną

w SMK, zwaną dalej „EKS”, z określoną planowaną datą rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego.

12.

EKS z wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z jego programem.

13.

W tym samym czasie można odbywać tylko jedno szkolenie specjalizacyjne. Szkolenie

specjalizacyjne jest jednostopniowe.

Art. 107h.

Farmaceuta zakwalifikowany do rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego rozpoczyna je

w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od daty określonej w EKS jako planowana data

rozpoczęcia szkolenia. Kierownik specjalizacji potwierdza faktyczną datę rozpoczęcia

szkolenia specjalizacyjnego w EKS.

Art. 107i.

1.

Rejestr osób odbywających szkolenie specjalizacyjne jest prowadzony przez dyrektora

CMKP, za pomocą SMK, z wykorzystaniem danych na bieżąco zamieszczanych w SMK bezpośrednio

przez wojewodów.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane

1)

numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków

a)

unikalny identyfikator wpisu nadawany przez SMK,

b)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

2)

imię (imiona) i nazwisko;

3)

obywatelstwo (obywatelstwa);

4)

numer i data wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych;

5)

nazwa odbywanego szkolenia specjalizacyjnego;

6)

nazwa i adres jednostki szkolącej, w której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne;

7)

imię i nazwisko kierownika specjalizacji;

8)

data postępowania kwalifikacyjnego;

9)

data rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;

10)

data skreślenia z rejestru;

11)

data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki szkolenie

specjalizacyjne zostało przedłużone albo skrócone;

12)

data wydania EKS i jej numer;

13)

data uzyskania tytułu specjalisty.

3.

Kierownik specjalizacji prowadzi EKS i wprowadza na bieżąco do SMK informacje niezbędne

do prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 1, i oceny przebiegu szkolenia specjalizacyjnego

danej osoby odbywającej to szkolenie.

Art. 107j.

1.

Kierownik jednostki szkolącej zawiera z farmaceutą zakwalifikowanym do rozpoczęcia

szkolenia specjalizacyjnego umowę o szkolenie specjalizacyjne, określającą wzajemne

prawa i obowiązki wynikające z realizowania programu szkolenia specjalizacyjnego.

2.

Wzajemne prawa i obowiązki umożliwiające realizację programu szkolenia specjalizacyjnego

farmaceucie, o którym mowa w ust. 1, zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę określa

ponadto umowa cywilnoprawna zawarta z pracodawcą.

3.

Farmaceuta odbywa szkolenie specjalizacyjne przez cały jego okres w pełnym wymiarze

czasu pracy farmaceuty zatrudnionego w jednostce zgodnej z profilem szkolenia specjalizacyjnego.

4.

Jeżeli farmaceuta pracuje w krótszym wymiarze czasu pracy, okres szkolenia specjalizacyjnego

ulega proporcjonalnemu wydłużeniu.

Art. 107k.

1.

Okres szkolenia specjalizacyjnego określony w jego programie ulega przedłużeniu o

czas nieobecności osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne w pracy

1)

o okres pobierania świadczenia przewidzianego w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 159, z późn. zm.;

2)

z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy niż 3

miesiące w okresie szkolenia specjalizacyjnego;

3)

w przypadkach określonych w art. 92, art. 176-179, art. 182, art. 185, art. 187 i art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. - Kodeks pracy;

4)

z powodu przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych przy zmianie

jednostki szkolącej;

5)

z powodu przerwy nie dłuższej niż 12 miesięcy wynikającej z realizacji specjalizacji

odbywanej w trybie poszerzenia zajęć programowych studiów doktoranckich o program

specjalizacji zgodny z kierunkiem tych studiów.

2.

Okres szkolenia specjalizacyjnego zostaje dodatkowo przedłużony o okres udzielonego

osobie odbywającej szkolenie przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach określonych

w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

3.

Osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne, o której mowa w ust. 1 i 2, ma obowiązek

poinformować wojewodę o planowanej przez nią nieobecności w pracy z powodów, o których

mowa w ust. 1 i 2, trwającej dłużej niż 3 miesiące.

4.

W uzasadnionych przypadkach zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu szkolenia specjalizacyjnego

może wyrazić wojewoda na wniosek osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne składa

do wojewody właściwego ze względu na miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego,

po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji.

6.

Wojewoda rozstrzyga o przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, po

zasięgnięciu opinii konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta.

7.

Informacja o przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa

w ust. 1, 2 i 4, jest zamieszczana w EKS.

8.

Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa w ust. 3, może skierować

na okres tej nieobecności inną osobę zakwalifikowaną do odbywania szkolenia specjalizacyjnego

w jednostce szkolącej, biorąc pod uwagę możliwość odbycia przez nią części lub całości

programu specjalizacji oraz możliwość wykorzystania miejsc szkoleniowych.

Art. 107l.

1.

Okres szkolenia specjalizacyjnego określony w jego programie może być skrócony na

uzasadniony wniosek osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne, pod warunkiem pełnego

zrealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego, o okres nie dłuższy niż 1/2 okresu

szkolenia.

2.

Wniosek o skrócenie okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego osoba odbywająca

szkolenie specjalizacyjne składa do dyrektora CMKP.

3.

Dyrektor CMKP rozstrzyga o skróceniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego

na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu. Rozstrzygnięcie następuje w drodze

decyzji przekazywanej za pomocą SMK i dodatkowo podaje w nim

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

4.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 3, wchodzą

1)

konsultant wojewódzki w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej

dziedzinie nie ma powołanego konsultanta;

2)

kierownik specjalizacji;

3)

przedstawiciel stowarzyszenia będącego zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem

naukowym o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającym specjalistów w danej dziedzinie farmacji;

4)

przedstawiciel NIA, który posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo w dziedzinie

pokrewnej.

5.

Od decyzji, o której mowa w ust. 3, odmawiającej skrócenia okresu odbywania szkolenia

specjalizacyjnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.

6.

Informacja o skróceniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest zamieszczana

w EKS.

Art. 107m.

1.

Szkolenie specjalizacyjne odbywa się pod nadzorem kierownika specjalizacji, który

jest odpowiedzialny za ustalenie szczegółowych warunków i przebiegu szkolenia specjalizacyjnego

w sposób zapewniający realizację jego programu.

2.

Kierownika specjalizacji powołuje za jego zgodą i odwołuje kierownik jednostki szkolącej.

3.

Kierownikiem specjalizacji może być osoba posiadająca tytuł specjalisty w dziedzinie

będącej przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w dziedzinie

pokrewnej albo osoba, o której mowa w art. 107ze ust. 5 pkt 2.

4.

Kierownik specjalizacji może wykonywać swoje obowiązki związane ze szkoleniem specjalizacyjnym

trzech osób, a w uzasadnionych przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego w danej

dziedzinie albo pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta

- czterech osób.

5.

Do obowiązków kierownika specjalizacji należy

1)

udział w ustaleniu szczegółowych warunków odbywania szkolenia specjalizacyjnego w

sposób umożliwiający nabycie wiadomości i umiejętności określonych programem szkolenia

specjalizacyjnego;

2)

udział w ustaleniu szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego

i nadzór nad realizacją tego planu;

3)

wprowadzenie do EKS szczegółowego planu zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego;

4)

wskazanie niezbędnego piśmiennictwa i innych źródeł ułatwiających samokształcenie;

5)

prowadzenie ewaluacji szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z jego programem;

6)

wystawienie opinii dotyczącej przebiegu szkolenia specjalizacyjnego i uzyskanych przez

farmaceutę odbywającego szkolenie specjalizacyjne umiejętności zawodowych, a także

jego stosunku do współpracowników i pacjentów, zamieszczanej w EKS;

7)

potwierdzanie w EKS realizacji elementów szczegółowego planu zajęć objętych programem

szkolenia specjalizacyjnego w terminie;

8)

coroczne potwierdzanie w EKS zrealizowania zajęć objętych programem szkolenia specjalizacyjnego,

wyznaczonych do odbycia w danym roku;

9)

potwierdzenie w EKS odbycia szkolenia zgodnie z jego programem;

10)

zawiadomienie za pomocą SMK wojewody o przerwaniu szkolenia specjalizacyjnego przez

osobę, która nie realizuje lub nie może realizować programu szkolenia specjalizacyjnego.

6.

Kierownik specjalizacji dokonuje potwierdzeń, o których mowa w ust. 5 pkt 8 i 9, w

terminie 14 dni odpowiednio od zakończenia danego roku albo odbycia szkolenia specjalizacyjnego.

7.

Kierownikowi specjalizacji w umowie, o której mowa w art. 107a ust. 2 pkt 1, mogą

zostać ustalone obowiązki, niewymienione w ust. 5.

8.

Kierownik specjalizacji ma prawo do

1)

udziału w egzaminie ustnym lub praktycznym wchodzącym w skład PESF w charakterze obserwatora;

2)

upoważnienia osoby, o której mowa w ust. 10, za jej zgodą, do wykonywania czynności

opiekuna stażu kierunkowego.

9.

Odwołanie kierownika specjalizacji może nastąpić w przypadku

1)

niewypełniania przez kierownika specjalizacji obowiązków, o których mowa w ust. 5;

2)

uzasadnionego wniosku kierownika specjalizacji;

3)

uzasadnionego wniosku osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne pod nadzorem danego

kierownika specjalizacji.

10.

Nadzór nad realizacją programu staży kierunkowych, wynikających z programu danej specjalizacji,

może sprawować osoba posiadająca tytuł specjalisty w danej dziedzinie albo osoba posiadająca

decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dotychczasowego dorobku naukowego

i zawodowego farmaceuty za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji,

uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów, zwana dalej „opiekunem stażu kierunkowego”.

Osoba upoważniona do wykonywania czynności opiekuna stażu kierunkowego zapewnia bezpośrednio

nadzór nad realizacją programu staży kierunkowych, nie więcej niż trzech osób.

Art. 107n.

1.

Jeżeli jednostka szkoląca ulegnie likwidacji albo restrukturyzacji uniemożliwiającej

prowadzenie szkolenia specjalizacyjnego albo utraci akredytację, wojewoda w porozumieniu

z kierownikiem specjalizacji i kierownikiem innej jednostki szkolącej wskazuje za

pośrednictwem SMK miejsce i termin kontynuowania szkolenia specjalizacyjnego.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach wojewoda może, na wniosek farmaceuty odbywającego

szkolenie specjalizacyjne, skierować go do innej jednostki szkolącej posiadającej

akredytację do tego szkolenia oraz wolne miejsce szkoleniowe.

3.

Jeżeli jednostka szkoląca, o której mowa w ust. 1 i 2, znajduje się na obszarze innego

województwa, zmiana miejsca szkolenia specjalizacyjnego następuje po wyrażeniu zgody

przez właściwego wojewodę oraz właściwego konsultanta wojewódzkiego województwa, na

którego obszarze farmaceuta ma kontynuować odbywanie tego szkolenia.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, wojewoda wydaje farmaceucie skierowanie do odbywania

szkolenia specjalizacyjnego oraz odnotowuje ten fakt w EKS na podstawie dokumentów

przekazanych przez wojewodę, na obszarze którego farmaceuta odbywał dotychczas szkolenie

specjalizacyjne.

5.

Wojewoda wydaje decyzję o skreśleniu z rejestru farmaceuty odbywającego szkolenie

specjalizacyjne na obszarze danego województwa

1)

w przypadku nierozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego w terminie 3 miesięcy od daty

określonej w EKS jako planowana data rozpoczęcia szkolenia lub upływu czasu, w którym

osoba była obowiązana ukończyć szkolenie specjalizacyjne, z uwzględnieniem art. 107k

ust. 1, 2 i 4;

2)

po zawiadomieniu przez kierownika specjalizacji i po uzyskaniu opinii konsultanta

wojewódzkiego w danej dziedzinie albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie

nie ma powołanego konsultanta, w przypadku gdy osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne

nie realizuje lub nie może realizować programu szkolenia specjalizacyjnego;

3)

na wniosek osoby odbywającej szkolenie specjalizacyjne;

4)

w przypadku niedokonania potwierdzeń, o których mowa w art. 107m ust. 6, w okresie

3 miesięcy od dokonania ostatniego wpisu, z przyczyn leżących po stronie farmaceuty.

6.

Wojewoda powiadamia farmaceutę o decyzji, o której mowa w ust. 5, również na piśmie.

7.

Do decyzji, o której mowa w ust. 5, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 107o.

1.

Wojewoda dokonuje weryfikacji formalnej odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z programem specjalizacji farmaceuty, który uzyskał potwierdzenie zrealizowania szkolenia

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji przez kierownika specjalizacji.

2.

Wojewoda w terminie 14 dni od otrzymania informacji o uzyskaniu potwierdzenia, o którym

mowa w ust. 1, zwraca się do właściwych konsultantów krajowych o weryfikację zgodności

odbytego szkolenia specjalizacyjnego z jego programem. Konsultant krajowy dokonuje

weryfikacji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia wojewody. Czynności te

odbywają się za pomocą SMK.

3.

W przypadku niezrealizowania przez farmaceutę programu szkolenia specjalizacyjnego,

właściwy konsultant krajowy, za pomocą SMK, wskazuje brakujące elementy.

4.

Wojewoda niezwłocznie po uzyskaniu informacji od konsultanta krajowego

1)

potwierdza zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 3, odmawia potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego

oraz kieruje do zrealizowania brakującego elementu programu szkolenia specjalizacyjnego

i przedłuża okres szkolenia na czas niezbędny do realizacji tego elementu, uwzględniając

okres przerwy wynikającej z procedur weryfikacji realizacji programu specjalizacji.

5.

Wojewoda zawiadamia farmaceutę o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 4, za pomocą

SMK. O odmowie potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego wojewoda powiadamia

farmaceutę również na piśmie. Do doręczenia powiadomienia na piśmie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, po zrealizowaniu brakującego elementu programu

szkolenia specjalizacyjnego przez farmaceutę, przepisy ust. 2-5 stosuje się.

Art. 107p.

1.

Farmaceuta, który uzyskał potwierdzenie zrealizowania szkolenia specjalizacyjnego,

może wystąpić do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „dyrektorem

CEM” z wnioskiem o przystąpienie do PESF.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3)

numer dokumentu „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”;

4)

adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli

dotyczy;

5)

nazwę uczelni medycznej oraz podstawowej jednostki organizacyjnej, w której wnioskodawca

ukończył studia wyższe;

6)

nazwę jednostki szkolącej, w której wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne;

7)

numer i datę wydania decyzji, o której mowa w art. 107ze ust. 3, jeśli wnioskodawca

taką posiada;

8)

imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł naukowy kierownika

specjalizacji;

9)

wskazanie właściwego wojewody;

10)

wskazanie dziedziny, w której farmaceuta zamierza składać PESF;

11)

wskazanie części PESF, do której zamierza przystąpić wnioskodawca.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą SMK.

4.

Zgłoszenie do PESF składa się w terminie do dnia 31 lipca każdego roku dla sesji jesiennej

albo do dnia 31 stycznia każdego roku dla sesji wiosennej. Do tych terminów nie stosuje

się przepisów art. 58-60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

5.

Dyrektor CEM ustala listy farmaceutów zdających PESF w danym miejscu i terminie oraz

zawiadamia te osoby o terminie i miejscu egzaminu oraz nadanym numerze kodowym nie

później niż 14 dni przed rozpoczęciem egzaminu. Zawiadomienie jest przekazywane za

pomocą SMK lub pocztą elektroniczną na adres wskazany we wniosku, o którym mowa w

ust. 1.

6.

W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie wniosku

w okresie tygodnia przed upływem odpowiednich terminów, terminy te przedłuża się o

czas trwania awarii od momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu następuje z urzędu

przez operatora systemu.

Art. 107r.

1.

Farmaceuta wnosi opłatę egzaminacyjną w wysokości nie wyższej niż 25% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za

ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM,

podany za pomocą SMK w trakcie składania wniosku, o którym mowa w art. 107p ust. 3.

Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie później niż w terminie

5 dni od upływu terminu składania wniosków, o którym mowa w art. 107p ust. 4.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

4.

W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1, albo wniesienia jej w wysokości

niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych,

za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres wskazany we

wniosku, o którym mowa w art. 107p ust. 1. Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od

skierowania wezwania dotknięty nim wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji

tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

Art. 107s.

1.

PESF dla każdej dziedziny organizuje CEM.

2.

PESF jest przeprowadzany przez Państwową Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej „PKE”.

3.

Przewodniczącego PKE, przewodniczącego Zespołu Egzaminacyjnego i jej członków powołuje

i odwołuje dyrektor CEM.

4.

Przewodniczący PKE i jej członkowie powinni posiadać tytuł specjalisty w odpowiedniej

dziedzinie albo, w uzasadnionych przypadkach, w dziedzinie pokrewnej, albo decyzję,

o której mowa w art. 107ze ust. 3.

5.

Członkiem PKE nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

6.

Powołanie następuje na czas nieokreślony. Powołanie nie skutkuje powstaniem stosunku

pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

7.

Kandydatów do PKE mogą zgłaszać

1)

konsultant krajowy w danej dziedzinie farmacji albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli

w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta;

2)

stowarzyszenie będące zgodnie z postanowieniami jego statutu towarzystwem naukowym

o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającym specjalistów w danej dziedzinie;

3)

NIA.

8.

W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7, zamieszcza się

1)

imię i nazwisko kandydata;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość

nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3)

określenie posiadanej specjalizacji;

4)

wskazanie dziedziny farmacji, w której kandydat ma być powołany do PKE;

5)

adres korespondencyjny kandydata.

9.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7, należy dołączyć kopię dyplomu specjalisty albo

decyzji, o której mowa w art. 107ze ust. 3, poświadczoną za zgodność z oryginałem.

10.

Kopia dyplomu specjalisty nie jest wymagana, w przypadku gdy kandydat uzyskał dyplom

specjalisty wydany przez dyrektora CEM. W takim przypadku w zgłoszeniu należy podać

datę wydania i numer dyplomu.

11.

Osoby powołane do PKE otrzymują akt powołania.

12.

Dyrektor CEM powołuje na przewodniczącego PKE konsultanta krajowego w danej dziedzinie

farmacji albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego

konsultanta krajowego.

13.

Członkostwo w PKE wygasa w przypadku śmierci członka PKE.

14.

Dyrektor CEM odwołuje członka PKE w przypadku

1)

złożenia rezygnacji;

2)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka PKE;

3)

niewykonywania albo nienależytego wykonywania obowiązków;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego

lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 107t ust. 4.

15.

Dyrektor CEM może odwołać członka PKE w wypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania

karnego w związku z podejrzeniem o popełnienie przez niego umyślnego przestępstwa

ściganego z oskarżenia publicznego lub umyślnego przestępstwa skarbowego.

16.

Wygaśnięcie członkostwa albo odwołanie członka ze składu PKE w czasie sesji egzaminacyjnej

nie wstrzymuje prac PKE.

Art. 107t.

1.

Dyrektor CEM, w celu przeprowadzenia PESF w ustalonych miejscach i terminach, wyznacza

spośród członków PKE Zespoły Egzaminacyjne. Zespół Egzaminacyjny składa się co najmniej

z trzech członków PKE, z zachowaniem reprezentacji podmiotów wymienionych w art. 107s

ust. 7.

2.

Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w stosunku do której kandydat

do złożenia PESF w tym Zespole Egzaminacyjnym jest

1)

jego małżonkiem;

2)

osobą pozostającą z nim w stosunku

a)

pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b)

przysposobienia;

3)

osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4)

osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.

3.

Powody wyłączenia określone w ust. 2 pkt 1 i 2 lit. b trwają pomimo ustania małżeństwa

albo przysposobienia.

4.

Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem PESF składają dyrektorowi CEM

pisemne oświadczenie, po rygorem odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z żadnym

z kandydatów do złożenia PESF w tym Zespole Egzaminacyjnym w stosunku, o którym mowa

w ust. 2, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne

ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

5.

Członkom Zespołów Egzaminacyjnych przysługuje

1)

wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu, w wysokości nie wyższej niż 500 złotych

dla przewodniczącego oraz nie wyższej niż 300 złotych dla członka;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77, przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3)

zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu Egzaminacyjnego bez zachowania

prawa do wynagrodzenia.

6.

Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, oraz zwrotu

kosztów, o których mowa w ust. 5 pkt 2, określa w drodze zarządzenia dyrektor CEM.

Art. 107u.

Do zadań Zespołu Egzaminacyjnego przeprowadzającego dany PESF należy

1)

przeprowadzenie PESF zgodnie z regulaminem porządkowym, o którym mowa w art. 107w

ust. 8;

2)

przekazanie do CEM kart odpowiedzi, niezwłocznie po zakończonym egzaminie testowym,

w sposób uniemożliwiający dokonywanie zmian w ich treści;

3)

przekazanie do CEM ocen z egzaminów ustnego i praktycznego oraz dokumentacji związanej

z przeprowadzonym PESF, niezwłocznie po zakończonym PESF, nie później jednak niż w

terminie 14 dni od dnia zakończenia PESF.

Art. 107w.

1.

Zakres PESF jest zgodny z programem danego szkolenia specjalizacyjnego.

2.

PESF przeprowadzany jest dwa razy w roku: w sesji wiosennej od dnia 15 maja do dnia

30 czerwca i w sesji jesiennej od dnia 15 listopada do dnia 31 grudnia.

3.

PESF dla każdej dziedziny składa się z dwóch części w następującej kolejności - egzaminu

teoretycznego i egzaminu praktycznego. Warunkiem dopuszczenia do części praktycznej

PESF jest uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego.

4.

Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w formie

1)

testu, gdy do PESF w danej dziedzinie w sesji zostanie dopuszczonych co najmniej 30

osób;

2)

egzaminu ustnego.

5.

Egzamin testowy dla danej dziedziny odbywa się jednocześnie w całym kraju, w terminie

ustalonym przez dyrektora CEM. Egzamin testowy polega na rozwiązaniu 120 pytań zawierających

pięć wariantów odpowiedzi, z których tylko jeden jest prawidłowy. Osoba zdająca może

wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź osoba zdająca uzyskuje

1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi, udzielenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia

więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane. Pozytywny wynik egzaminu testowego

otrzymuje osoba egzaminowana, która uzyskała co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów

z testu.

6.

W przypadku uwag merytorycznych do pytań testowych, osoba zdająca ma prawo złożyć

zastrzeżenie w trakcie trwania egzaminu testowego albo niezwłocznie po jego zakończeniu,

przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej. Zgłoszone zastrzeżenie zostanie zweryfikowane

bezpośrednio po egzaminie testowym, przed obliczeniem jego wyników. W przypadku uznania

zgłoszonego zastrzeżenia, zadanie testowe objęte zastrzeżeniem jest pomijane przy

ustalaniu wyniku egzaminu testowego w stosunku do wszystkich zdających, co odpowiednio

obniża liczbę możliwych do uzyskania punktów. Punkty za zadania unieważnione nie są

przyznawane.

7.

Miejsca i terminy egzaminu praktycznego i ustnego ustala dyrektor CEM w porozumieniu

z przewodniczącym PKE.

8.

PESF przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym ustalonym przez dyrektora

CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 107x.

1.

Zadania egzaminacyjne dla PESF są opracowywane przez autorów wskazanych przez dyrektora

CEM spośród osób posiadających wysokie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w danej

dziedzinie. Test jest przygotowywany odrębnie dla każdej dziedziny oraz na każdą sesję

egzaminacyjną.

2.

Zadania egzaminacyjne podlegają weryfikacji przez recenzentów, wyznaczonych przez

dyrektora CEM w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym.

3.

Opracowanie zadań egzaminacyjnych oraz przeprowadzenie PESF jest finansowane przez

CEM.

4.

Testy i pytania testowe oraz zadania egzaminów ustnych i praktycznych są opracowywane,

przetwarzane, dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich

przez osoby inne niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu,

przechowywaniu, przeprowadzające PESF lub sprawujące nadzór nad ich prowadzeniem.

5.

Testy i pytania testowe oraz zadania egzaminów ustnych i praktycznych nie podlegają

udostępnianiu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

6.

Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe po ich wykorzystaniu na danym PESF

wyłącznie osobom przystępującym do tego egzaminu. Udostępnienie oraz jego dokumentowanie

następuje w sposób określony w zarządzeniu dyrektora CEM.

Art. 107y.

1.

PESF odbywa się w obecności co najmniej trzech członków PKE.

2.

Nieobecność osoby egzaminowanej podczas PESF, bez względu na jej przyczynę, uważa

się za odstąpienie od udziału w PESF.

3.

Farmaceuta może składać PESF po okazaniu dokumentu potwierdzającego jego tożsamość.

4.

Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas PESF osoba egzaminowana

nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych, a także nie może posiadać

urządzeń służących do kopiowania, przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego

zakazu stanowi podstawę zdyskwalifikowania osoby egzaminowanej, co jest równoznaczne

z uzyskaniem przez nią wyniku negatywnego.

5.

Przebieg PESF może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk.

W przypadku ujawnienia po egzaminie na zarejestrowanych materiałach korzystania przez

osobę egzaminowaną z pomocy naukowych, dydaktycznych lub urządzeń służących do kopiowania,

przekazywania i odbioru informacji, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, osoba

taka może zostać zdyskwalifikowana. Dyskwalifikacji dokonuje Przewodniczący Państwowej

Komisji Egzaminacyjnej, na wniosek Zespołu Egzaminacyjnego. Fakt ten jest odnotowany

w protokole, o którym mowa w ust. 6. O dyskwalifikacji osoby egzaminowanej dyrektor

CEM zawiadamia prezesa NIA.

6.

Z przebiegu PESF sporządza się protokół, który podpisują członkowie Zespołu Egzaminacyjnego

przeprowadzający dany egzamin.

7.

Przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego przesyła protokół egzaminacyjny dyrektorowi

CEM w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu.

Art. 107z.

1.

CEM ustala wyniki PESF i ogłasza je za pomocą SMK, a w zakresie egzaminu testowego

publikuje je także na swojej stronie internetowej. Wynik PESF nie stanowi decyzji

w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Farmaceuta, który nie przystąpił do PESF w wyznaczonym terminie, albo uzyskał wynik

negatywny z PESF, może przystąpić do PESF w kolejnej sesji egzaminacyjnej.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, farmaceuta składa do dyrektora CEM zgłoszenie.

Przepisy art. 107p stosuje się.

4.

Farmaceuta, o którym mowa w ust. 3, zostaje wpisany na listę osób składających PESF

w danej sesji egzaminacyjnej przez dyrektora CEM.

5.

Za wynik pozytywny PESF uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników z obu jego części,

o których mowa w art. 107w ust. 3.

6.

Wynik pozytywny z części PESF jest uznawany w kolejnych sześciu sesjach egzaminacyjnych

po sesji, w której został uzyskany. W przypadku nieuzyskania wyniku pozytywnego z

egzaminu praktycznego albo nieprzystąpienia do egzaminu praktycznego w ustalonym terminie,

farmaceuta może przystąpić w innej sesji egzaminacyjnej tylko do tej części PESF.

7.

Oceną końcową PESF jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen z egzaminu

teoretycznego i praktycznego.

8.

Wyniki PESF dyrektor CEM, za pomocą SMK, przekazuje wojewodom, dyrektorowi CMKP oraz

właściwym jednostkom szkolącym.

Art. 107za.

1.

Potwierdzeniem złożenia PESF jest dyplom wydany przez dyrektora CEM.

2.

Dyrektor CEM wydaje dyplom, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

kompletnej dokumentacji egzaminacyjnej.

3.

Na wniosek farmaceuty, który złożył PESF, dyrektor CEM wydaje, odpłatnie, duplikat

albo odpis dyplomu albo dokonuje korekty dyplomu PESF. Opłata wynosi 50 zł. Opłaty

nie wnosi się, w przypadku gdy korekta jest wynikiem błędu CEM.

4.

CEM przekazuje do NIA po zakończeniu każdej sesji PESF, informację o uzyskaniu przez

danego farmaceutę tytułu specjalisty.

5.

Dokumentacja dotycząca PESF, która nie jest gromadzona w SMK, jest przechowywana przez

CEM zgodnie z art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1446).

Art. 107zb.

1.

W razie rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu PESF lub nieprzewidzianych

sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie PESF, dyrektor CEM może unieważnić PESF

albo jego część, w danym terminie dla danej dziedziny dla poszczególnych albo wszystkich

zdających.

2.

Postępowanie wszczyna się na wniosek członka Zespołu Egzaminacyjnego, przeprowadzającego

dany PESF, osoby przystępującej do danego PESF albo z urzędu.

3.

Unieważnienie PESF albo jego części powoduje, że traktuje się odpowiednio PESF albo

jego część jako niebyłą. Unieważniony egzamin jest powtarzany w terminie nie dłuższym

niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu stała się ostateczna.

4.

Decyzję o unieważnieniu dyrektor CEM podejmuje w terminie 14 dni od dnia powzięcia

informacji o przyczynach uzasadniających unieważnienie PESF albo jego części.

5.

Decyzja o unieważnieniu przesyłana jest zainteresowanym farmaceutom za pomocą SMK.

Informacja o decyzji o unieważnieniu PESF albo jego części jest również ogłaszana

na stronie internetowej CEM. Do doręczeń decyzji przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Dyrektor CEM zamieszcza decyzję w SMK, podając

1)

datę decyzji;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3)

przedmiot decyzji;

4)

rodzaj rozstrzygnięcia;

5)

organ wydający decyzję.

6.

Od decyzji o unieważnieniu egzaminu przysługuje odwołanie do ministra właściwego do

spraw zdrowia.

7.

Za powtórzony PESF albo jego część nie pobiera się opłaty egzaminacyjnej.

Art. 107zc.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz dziedzin farmacji, w których jest możliwe odbywanie szkolenia specjalizacyjnego,

uwzględniając potrzebę zabezpieczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych w określonym

zakresie;

2)

wykaz kodów specjalizacji w określonych dziedzinach, uwzględniając konieczność zapewnienia

pełnej informacji niezbędnej do prowadzenia specjalizacji;

3)

wysokość wynagrodzenia za wykonanie czynności kontrolnych, o których mowa w art. 107c

ust. 10 pkt 1, uwzględniając nakład pracy związany z przeprowadzaniem czynności kontrolnych;

4)

wykaz specjalności, w których farmaceuta posiadający odpowiednią specjalizację I stopnia,

uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów, może uzyskać tytuł specjalisty w

określonej dziedzinie, po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego, zgodnie z programem,

o którym mowa w art. 107e ust. 3, uwzględniając potrzebę zapewnienia dostępu do usług

farmaceutycznych;

5)

zakres danych zawartych w EKS,

6)

zakres informacji, o których mowa w art. 107i ust. 3, wprowadzanych do SMK przez kierownika

specjalizacji

- uwzględniając konieczność zapewnienia pełnej informacji niezbędnej do prowadzenia

specjalizacji;

7)

wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 107t ust. 4, uwzględniając konieczność zachowania

bezstronności pracy PKE;

8)

szczegółowy tryb działania PKE, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków

PKE,

9)

szczegółowy sposób i tryb składania PESF oraz ustalania jego wyników, uwzględniając

konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia PESF oraz zapewnienia równego

traktowania osób składających PESF

- uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia PESF, a także

nakład pracy przewodniczącego i członków PKE;

10)

wzór dyplomu specjalisty,

11)

tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu lub odpisu dyplomu PESF oraz sposób uiszczania

opłaty za wydanie duplikatu lub odpisu dyplomu PESF,

12)

tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty dyplomu PESF oraz sposób uiszczania opłaty

za dokonanie korekty dyplomu, uwzględniając konieczność prawidłowego i sprawnego wydania

dokumentu potwierdzającego złożenie PESF

- uwzględniając konieczność prawidłowego wydania dokumentu potwierdzającego uzyskanie

tytułu specjalisty;

13)

wysokość opłaty za PESF, uwzględniając koszty przeprowadzenia PESF oraz wydania dyplomu

potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty.

Art. 107zd.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje uzyskany za granicą tytuł specjalisty w

dziedzinie farmacji za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli zostały spełnione następujące warunki

1)

czas specjalizacji odbytej za granicą nie odbiega od czasu określonego w programie

specjalizacji w danej dziedzinie farmacji realizowanego w Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych

odpowiada w istotnych elementach programowi specjalizacji w danej dziedzinie farmacji

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Osoba, która uzyskała za granicą tytuł specjalisty, o którym mowa w ust. 1, występuje

do ministra właściwego do spraw zdrowia z wnioskiem, do którego dołącza, wraz z tłumaczeniem

na język polski, następujące dokumenty

1)

oryginał dokumentu nadania tytułu specjalisty;

2)

dokument zawierający dane o miejscu odbycia specjalizacji i jej okresie oraz zrealizowanym

programie;

3)

informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu końcowego lub innej formie potwierdzającej

nabytą wiedzę i umiejętności praktyczne;

4)

zaświadczenia o miejscu, okresie i rodzaju czynności zawodowych wykonywanych po uzyskaniu

tytułu specjalisty.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty

w dziedzinie farmacji, w drodze decyzji, na podstawie opinii sporządzonej przez dyrektora

CMKP.

4.

Opinia, o której mowa w ust. 3, jest sporządzona na podstawie oceny merytorycznej

wniosku, dokonanej przez zespół ekspertów, o którym mowa w art. 107e ust. 3. W wyniku

dokonania oceny, zespół ekspertów może wnioskować o podjęcie jednej z następujących

decyzji

1)

uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą bez żadnych dodatkowych warunków;

2)

uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą po odbyciu stażu adaptacyjnego w

jednostce szkolącej, którego zakres i program określi w indywidualnych przypadkach

zespół ekspertów;

3)

uznanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą po złożeniu PESF;

4)

odmowę uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.

5.

Obsługę organizacyjną i finansowanie prac zespołu ekspertów, o którym mowa w art.

107e ust. 3, zapewnia CMKP.

6.

Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, jest odbywany w jednostce szkolącej,

na podstawie umowy o odbycie stażu adaptacyjnego zawartej z tą jednostką na warunkach

określonych w umowie.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje albo odmawia uznania tytułu specjalisty

uzyskanego przez farmaceutę w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej za równoważny z tytułem specjalisty

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach

dotyczących zasad uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w innym niż Rzeczpospolita

Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

lub w Konfederacji Szwajcarskiej, w drodze decyzji.

8.

W SMK zamieszcza się dane dotyczące decyzji, o których mowa w ust. 3 i 7

1)

numer decyzji;

2)

datę wydania decyzji;

3)

imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

4)

obywatelstwo (obywatelstwa);

5)

państwo, w którym nadano tytuł specjalisty;

6)

przedmiot decyzji;

7)

rodzaj rozstrzygnięcia;

8)

organ wydający decyzję.

Art. 107ze.

1.

W przypadku wprowadzenia nowej dziedziny farmacji, farmaceuta legitymujący się dorobkiem

naukowym i zawodowym w tej dziedzinie, może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego

do spraw zdrowia o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego farmaceuty

za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji.

2.

Po wpłynięciu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia

występuje do dyrektora CMKP o wydanie opinii w sprawie oceny dorobku naukowego i zawodowego

wnioskodawcy. Opinię sporządza zespół, o którym mowa w art. 107e ust. 3.

3.

Na podstawie opinii, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw zdrowia wydaje

decyzję o uznaniu dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego farmaceuty za równoważny

ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji. Informację o wydanej decyzji,

w tym jej przedmiot, numer i datę wydania zamieszcza się w SMK.

4.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1-3, może być wszczęte w terminie 3 lat od dnia

wprowadzenia nowej dziedziny farmacji.

5.

Osoba, która uzyskała decyzję, o której mowa w ust. 3, może

1)

wchodzić w skład zespołu ekspertów, o którym mowa w art. 107a ust. 9;

2)

pełnić funkcję kierownika specjalizacji w danej dziedzinie;

3)

wchodzić w skład zespołu kontrolnego, o którym mowa w art. 107c ust. 1;

4)

wchodzić w skład zespołu ekspertów, o którym mowa w art. 107e ust. 3;

5)

przystąpić do PESF.

Art. 107zf.

1.

Farmaceuta zatrudniony w aptece lub hurtowni jest obowiązany do podnoszenia kwalifikacji

zawodowych przez uczestnictwo w ciągłym szkoleniu, w celu aktualizacji posiadanego

zasobu wiedzy oraz stałego dokształcania się w zakresie nowych osiągnięć nauk farmaceutycznych.

2.

Ciągłe szkolenia mogą być prowadzone w jednostkach szkolących, które posiadają akredytację.

3.

Opłaty za ciągłe szkolenia ponosi farmaceuta. Opłaty za ciągłe szkolenia prowadzone

przez jednostki szkolące nie mogą przekroczyć 1% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego,

w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” za jedną godzinę szkolenia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

ramowy program ciągłych szkoleń,

2)

zakres oraz formy zdobywania wiedzy teoretycznej w ramach ciągłego szkolenia,

3)

sposób odbywania ciągłego szkolenia, w tym tryb dokumentowania jego przebiegu,

4)

standardy ciągłego szkolenia,

5)

wysokość opłat za ciągłe szkolenie

- mając na celu zapewnienie właściwej jakości ciągłego szkolenia oraz rzetelnego sposobu

ich dokumentowania.

Art. 107zg.

Dane zamieszczane w SMK mogą zostać udostępnione

1)

farmaceucie w zakresie monitorowania przebiegu szkolenia specjalizacyjnego;

2)

uczelniom - w zakresie wykonywanych przez nie zadań określonych w ustawie oraz monitorowania

karier zawodowych swoich absolwentów na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym;

3)

konsultantom w ochronie zdrowia w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie

oraz w zakresie zadań, o których mowa w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 126);

4)

CEM w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie, w szczególności organizowania

i przeprowadzania PESF;

5)

CMKP w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie, w szczególności udzielania

akredytacji podmiotom zamierzającym prowadzić szkolenie specjalizacyjne, koordynacji

organizacji staży kierunkowych i kursów specjalizacyjnych, kontroli i monitorowania

realizacji szkolenia specjalizacyjnego;

6)

wojewodom w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie, w szczególności przebiegu

szkolenia specjalizacyjnego farmaceutów;

7)

jednostkom szkolącym, w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie;

8)

NIA i Okręgowym Izbom Aptekarskim w zakresie wykonywanych zadań określonych w ustawie

oraz w ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich.

”

;

17)

w rozdziale 8 po art. 123a dodaje się art. 123b w brzmieniu

„

Art. 123b.

1.

Główny Inspektor Farmaceutyczny udostępnia systemowi informacji w ochronie zdrowia,

o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, dane objęte decyzją, o której mowa w art. 121 ust. 2, art. 121a oraz art. 122.

2.

Wojewódzki inspektor farmaceutyczny udostępnia systemowi informacji w ochronie zdrowia,

o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, dane objęte decyzją, o której mowa w art. 121 ust. 1 oraz art. 122 ust. 2.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

po pkt 32a dodaje się pkt 32b w brzmieniu

„

32b)

skierowanie - skierowanie w postaci elektronicznej, a w postaci papierowej w przypadku

a)

braku dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn. zm.,

b)

osoby o nieustalonej tożsamości,

c)

skierowania do zakładu opiekuńczo-leczniczego i zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego,

d)

skierowania na badania i konsultacje psychologiczne,

e)

skierowania z zakresu prawa pracy,

f)

skierowania na rehabilitację leczniczą,

g)

skierowania, o którym mowa w art. 42b ust. 3;

”

,

b)

pkt 37 otrzymuje brzmienie

„

37)

świadczenie zdrowotne rzeczowe - związane z procesem leczenia leki, środki spożywcze

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne;

”

,

c)

w pkt 41 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

podmiot realizujący czynności z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne;

”

,

d)

pkt 42 otrzymuje brzmienie

„

42)

procedura medyczna - postępowanie diagnostyczne, lecznicze, pielęgnacyjne, profilaktyczne,

rehabilitacyjne lub orzecznicze przy uwzględnieniu wskazań do jego przeprowadzenia,

realizowane w warunkach określonej infrastruktury zdrowotnej przy zastosowaniu produktów

leczniczych i wyrobów medycznych;

”

;

2)

w art. 20

a)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

przechowuje oryginał skierowania w postaci papierowej przekazany przez świadczeniobiorcę,

w przypadku świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na podstawie skierowania.

”

,

b)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na podstawie skierowania, świadczeniobiorca

jest obowiązany

1)

dostarczyć świadczeniodawcy oryginał skierowania w postaci papierowej, nie później

niż w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę oczekujących, pod

rygorem skreślenia z listy oczekujących, albo

2)

udostępnić świadczeniodawcy, przed dokonaniem wpisu na listę oczekujących, kod dostępu

do skierowania w postaci elektronicznej oraz nr PESEL, a w przypadku osoby, która

nie ma nadanego numeru PESEL - numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość.

”

,

c)

po ust. 2a dodaje się ust. 2aa w brzmieniu

„

2aa.

Do terminu dostarczenia świadczeniodawcy oryginału skierowania w postaci papierowej

stosuje się przepisy art. 165 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm..

”

,

d)

ust. 2b otrzymuje brzmienie

„

2b.

W przypadku skreślenia świadczeniobiorcy z listy oczekujących w wyniku rezygnacji

z udzielenia świadczenia, niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia świadczenia

albo zakończenia przez świadczeniodawcę wykonywania umowy o udzielenie świadczeń opieki

zdrowotnej świadczeniodawca

1)

zwraca świadczeniobiorcy oryginał skierowania, w przypadku skierowania w postaci papierowej,

albo

2)

umożliwia ponowne użycie skierowania w postaci elektronicznej przez odpowiednią zmianę

jego statusu w systemie teleinformatycznym, o który mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, w przypadku skierowania w postaci elektronicznej.

”

,

e)

ust. 10c otrzymuje brzmienie

„

10c.

Świadczeniodawca, który zakończył wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, jest obowiązany wydać świadczeniobiorcy zaświadczenie o wpisaniu na listę

oczekujących wraz z podaniem daty zgłoszenia się świadczeniobiorcy. Za wydanie zaświadczenia

świadczeniobiorca nie ponosi opłaty.

”

;

3)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

Świadczeniobiorcy przyjętemu do szpitala lub innego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego

wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia

zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz przy wykonywaniu zabiegów

leczniczych i pielęgnacyjnych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty

uprawnione do udzielania świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy

w stanach nagłych, zapewnia się bezpłatnie leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyroby medyczne, jeżeli są one konieczne do wykonania świadczenia.

”

;

4)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

Zaopatrzenie w wyroby medyczne przysługuje świadczeniobiorcom na podstawie zlecenia

albo recepty wystawionych przez osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy

o refundacji, na zasadach określonych w tej ustawie.

”

;

5)

w art. 42b w ust. 11 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na podstawie

zlecenia wystawionego przez osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy

o refundacji, na zasadach określonych w tej ustawie.

”

;

6)

w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego uprawnienia,

o których mowa w ust. 1

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

”

;

7)

w art. 44

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Osobom, o którym mowa w ust. 1, 1a i 1c, receptę może wystawić osoba uprawniona w

rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, 1a i 1c, są obowiązane do okazania wystawiającemu

receptę dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Osoba realizująca receptę jest obowiązana do odnotowania numeru i rodzaju dokumentu

potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1, 1a i 1c

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

”

;

8)

w art. 45 ust. 5a otrzymuje brzmienie

„

5a.

Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego uprawnienia,

o których mowa w ust. 1

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

”

;

9)

w art. 46 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego uprawnienia,

o których mowa w ust. 1

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

”

;

10)

art. 47

a)

ust. 1-2a otrzymują brzmienie

„

1.

Inwalidom wojennym i wojskowym, cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych oraz

osobom represjonowanym przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych na zlecenie

osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, do wysokości

limitu finansowania ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych na podstawie

art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

2.

Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, przysługuje prawo do bezpłatnych

wyrobów medycznych na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy

o refundacji, do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

2a.

Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania

zadań poza granicami państwa, przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych

na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

”

,

b)

po ust. 2d dodaje się ust. 2e i 2f w brzmieniu

„

2e.

Osoby, o których mowa w ust. 1-2a są obowiązane do okazania wystawiającemu zlecenie

dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

2f.

Wystawiający zlecenie jest obowiązany wpisać na zleceniu rodzaj, numer, datę wydania

i termin ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1-2a.

”

;

11)

tytuł Rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Dokumenty służące do potwierdzenia i weryfikacji

prawa do świadczeń opieki zdrowotnej”;

12)

w art. 53 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W przypadku wydania poświadczenia, o którym mowa w ust. 1, prawo osoby uprawnionej

do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji może zostać potwierdzone

w sposób określony w art. 50 ust. 1 lub ust. 3.

”

;

13)

w art. 56

a)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Dokonanie przez świadczeniobiorcę wyboru, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić za

pomocą systemu, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1b, deklaracje wyboru świadczeniodawca przechowuje

w module podstawowym, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia.

”

;

14)

po art. 59a dodaje się art. 59b w brzmieniu

„

Art. 59b.

1.

W przypadku skierowania w postaci elektronicznej, świadczeniobiorca otrzymuje informację

o wystawionym skierowaniu zawierającą następujące dane

1)

klucz dostępu do skierowania;

2)

kod dostępu do skierowania;

3)

identyfikator zbioru wersji skierowania;

4)

datę wystawienia skierowania;

5)

imię i nazwisko świadczeniobiorcy;

6)

imię i nazwisko osoby wystawiającej skierowanie;

7)

numer prawa wykonywania zawodu osoby wystawiającej skierowanie;

8)

numer telefonu kontaktowego do osoby wystawiającej skierowanie;

9)

nazwę dokumentu, jeżeli jest inna niż „skierowanie”;

10)

typ skierowania zgodny z klasyfikacją skierowań stosowaną w Systemie Informacji Medycznej,

o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia;

11)

informację „przypadek pilny”, jeżeli dotyczy;

12)

oznaczenie rodzaju podmiotu, do którego kieruje się świadczeniobiorcę, jeżeli dotyczy;

13)

wskazane przez osobę wystawiającą skierowanie miejsce jego realizacji, jeżeli dotyczy.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, świadczeniobiorca otrzymuje

1)

na adres poczty elektronicznej wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia,

o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia;

2)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, numer telefonu, w formie wiadomości tekstowej zawierającej kod dostępu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, oraz informację o wymagalności numeru dokumentu potwierdzającego

tożsamość przy realizacji skierowania;

3)

w przypadku braku wskazania w systemie informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa

w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia danych, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz na każde żądanie świadczeniobiorcy, w formie

wydruku, a w przypadku udzielania świadczenia zdrowotnego w miejscu wezwania i braku

możliwości przekazania informacji w formie wydruku, w innej uzgodnionej formie.

3.

Informację, o której mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje osoba wystawiająca skierowanie.

4.

Informacja o wystawionym skierowaniu nie może zawierać żadnych innych treści, w szczególności

o charakterze reklamy.

5.

Informacja o wystawionym skierowaniu nie zastępuje skierowania.

”

;

15)

w art. 64 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych stosowanych w leczeniu, rehabilitacji i badaniach diagnostycznych;

”

;

16)

w art. 87 ust. 10d otrzymuje brzmienie

„

10d.

Zakres danych dotyczących wszystkich osób posiadających prawo do zasiłku, o których

mowa w art. 67 ust. 6, i wszystkich osób, które złożyły wniosek o emeryturę lub rentę,

o których mowa w art. 67 ust. 7, obejmuje dane, o których mowa w art. 188 ust. 4 pkt

1, 3, 4, 7 i 9, tytuł uprawnienia oraz datę odpowiednio powstania i ustania prawa

do zasiłku albo datę zgłoszenia wniosku o emeryturę lub rentę, a w przypadku osób,

o których mowa w art. 67 ust. 6 - także okres, na który przyznano prawo do zasiłku,

określony w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

”

;

17)

w art. 102 w ust. 5

a)

po pkt 24a dodaje się pkt 24b w brzmieniu

„

24b)

rozpatrywanie odwołań od decyzji administracyjnych, o których mowa w art. 53 ust.

2a ustawy o refundacji;

”

,

b)

uchyla się pkt 30,

c)

w pkt 33 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 34 w brzmieniu

„

34)

prowadzenie i utrzymywanie elektronicznego systemu monitorowania programów lekowych,

o którym mowa w art. 188c.

”

;

18)

w art. 107 w ust. 5

a)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

przeprowadzanie kontroli świadczeniodawców, aptek i osób uprawnionych, o których mowa

w ustawie o refundacji, z wyłączeniem lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, felczera

ubezpieczenia zdrowotnego, pielęgniarki ubezpieczenia zdrowotnego i położnej ubezpieczenia

zdrowotnego, o których mowa w art. 15a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;

”

,

b)

uchyla się pkt 21 i 22,

c)

w pkt 23 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 24 w brzmieniu

„

24)

wydawanie decyzji administracyjnych, o których mowa w art. 52a ust. 2a ustawy o refundacji.

”

;

19)

w art. 108 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

aptece, mającej siedzibę na terenie województwa, koszty leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych wydawanych osobie, o której

mowa w pkt 1

”

;

20)

art. 159 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

do umów, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o refundacji.

”

;

21)

w art. 188

a)

w ust. 1 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

prowadzenia i utrzymywania elektronicznego systemu monitorowania programów lekowych,

o którym mowa w art. 188c.

”

,

b)

po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu

„

2c.

Fundusz jest uprawniony do uzyskiwania i przetwarzania danych osobowych związanych

z wystawieniem recept na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyroby medyczne oraz ich realizacją w aptece.

”

;

22)

w art. 188a

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W celu realizacji zadań określonych w ustawie Fundusz jest uprawniony do przetwarzania następujących danych osobowych osób wystawiających

recepty na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego

oraz wyroby medyczne, osób udzielających świadczeń na podstawie umów o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej oraz ubiegających się o zawarcie takich umów

”

,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

informacji o prawomocnych orzeczeniach sądów o skazaniu za przestępstwo określone

w art. 54 ust. 2, 3 lub 5 ustawy o refundacji lub art. 228-230, art. 286 lub art. 296a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..

”

;

23)

po art. 188b dodaje się art. 188c w brzmieniu

„

Art. 188c.

1.

Prezes Funduszu jest obowiązany do prowadzenia i utrzymywania elektronicznego systemu

monitorowania programów lekowych, o których mowa w ustawie o refundacji.

2.

Elektroniczny system monitorowania programów lekowych umożliwia przetwarzanie danych

w zakresie

1)

spełniania przez świadczeniobiorców kryteriów włączenia do programu lekowego;

2)

kwalifikacji świadczeniobiorców do programu lekowego;

3)

zastosowanej terapii, w tym sposobu podawania i dawkowania leku albo środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego;

4)

monitorowania przebiegu terapii i oceny jej skuteczności;

5)

terminu i przyczyny wyłączenia z programu lekowego;

6)

oceny skuteczności programu lekowego.

3.

Warunkiem rozliczenia kosztów leku stosowanego w ramach programu lekowego oraz kosztów

związanych z nim świadczeń opieki zdrowotnej jest prawidłowe i terminowe przekazanie

danych, o których mowa w ust. 2.

4.

W przypadku utworzenia nowego programu lekowego

1)

Prezes Funduszu dostosowuje system, o którym mowa w ust. 1, do nowego programu lekowego

w terminie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia pierwszego obwieszczenia, o którym mowa w

art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, zawierającego ten program;

2)

warunek, o którym mowa w ust. 3, obowiązuje od pierwszego dnia 6 miesiąca następującego

po dniu ogłoszenia pierwszego obwieszczenia, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy

o refundacji, zawierającego ten program.

5.

W przypadku zmiany programu lekowego, Prezes Funduszu dostosowuje system, o który

mowa w ust. 1, do tej zmiany w terminie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia obwieszczenia,

o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, zawierającego tę zmianę.

6.

Fundusz jest uprawniony do uzyskiwania i przetwarzania danych w zakresie realizacji

programów lekowych, o których mowa w ustawie o refundacji.

”

;

24)

w art. 191 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

monitorowania stanu zdrowia i zapotrzebowania świadczeniobiorców innych niż ubezpieczeni

na świadczenia opieki zdrowotnej, leki i wyroby medyczne.

”

;

25)

w art. 192 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, określi,

w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i terminy występowania do Funduszu oraz udostępniania

przez Fundusz informacji, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zakres informacji,

o jaką występuje świadczeniobiorca, konieczność zapewnienia właściwej identyfikacji

i uwierzytelniania świadczeniobiorcy i osoby działającej w cudzym imieniu oraz ochrony

danych osobowych przed nieuprawnionym dostępem lub ujawnieniem.

”

.