Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 23 października 2015 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej na projekty inwestycyjne w zakresie budowy lub przebudowy infrastruktury energetycznej w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020

1.

Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przedsiębiorcom

w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 pomocy publicznej,

zwanej dalej „pomocą”, na projekty inwestycyjne w zakresie budowy lub przebudowy

1)

urządzeń, instalacji lub sieci służących do dystrybucji energii elektrycznej w rozumieniu

przepisów prawa energetycznego,

2)

inteligentnych sieci w rozumieniu art. 2 pkt 130 lit. a (v) rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca

2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu

art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 651/2014”, z wyłączeniem inteligentnych sieci

przesyłowych,

3)

urządzeń, instalacji lub sieci służących do dystrybucji paliw gazowych w rozumieniu

przepisów prawa energetycznego oraz do dystrybucji biogazu w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. poz. 478),

4)

obiektów w rozumieniu art. 2 pkt 130 lit. b (iii) rozporządzenia nr 651/2014

- zwane dalej „projektami inwestycyjnymi”, a także podmioty udzielające tej pomocy.

2.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do infrastruktury energetycznej

1)

znajdującej się na obszarach objętych pomocą określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy

regionalnej na lata 2014-2020

(Dz. U. poz. 878);

2)

do której stosuje się przepisy prawa energetycznego w zakresie cen i stawek opłat

zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalanych na rynku konkurencyjnym oraz

dostępu do tej infrastruktury.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy publicznej, o której mowa w art.

1 ust. 2 i 3, ust. 4 lit. c i ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przedsiębiorcy, rozumie się przez to przedsiębiorstwo,

o którym mowa w art. 1 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014.

Pomoc nie może zostać udzielona ani wypłacona przedsiębiorcy, na którym ciąży obowiązek

zwrotu pomocy publicznej, wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej taką

pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym.

Pomoc podlega kumulacji na zasadach określonych w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Pomoc dla jednego przedsiębiorcy na jeden projekt inwestycyjny nie może przekroczyć

kwoty 50 mln euro.

2.

W przypadku gdy łączna kwota pomocy przekracza równowartość kwoty 50 mln euro dla

jednego przedsiębiorcy i na jeden projekt inwestycyjny, pomoc wymaga notyfikacji Komisji

Europejskiej i może być udzielona po jej zatwierdzeniu przez Komisję Europejską.

3.

Kwotę pomocy wyrażoną w euro przelicza się na złote według średniego kursu ogłoszonego

przez Narodowy Bank Polski na dzień udzielenia pomocy.

Pomoc jest udzielana przez ministra właściwego do spraw gospodarki albo Instytut Nafty

i Gazu - Państwowy Instytut Badawczy, zwanych dalej „podmiotami udzielającymi pomocy”.

Pomoc jest udzielana w trybie pozakonkursowym, o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020.

Pomoc jest udzielana w formie dotacji.

1.

Kwota pomocy nie może przekroczyć różnicy, o której mowa w art. 48 ust. 5 rozporządzenia

nr 651/2014.

2.

Kosztami kwalifikowalnymi są koszty bezpośrednio związane z realizacją projektu inwestycyjnego

poniesione na

1)

przygotowanie projektu inwestycyjnego;

2)

zarządzanie procesem inwestycyjnym, w tym na nadzór nad robotami budowlanymi;

3)

nabycie praw związanych z nieruchomościami;

4)

roboty budowlane wraz z materiałami, opłatami przyłączeniowymi, uruchomieniem i rozruchem

urządzeń lub obiektów;

5)

sprzęt i wyposażenie;

6)

wartości niematerialne i prawne;

7)

podatek od towarów i usług, jeżeli przedsiębiorca nie ma możliwości obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.;

8)

inne opłaty i obciążenia bezpośrednio związane z realizacją projektu inwestycyjnego,

z wyłączeniem kosztów poniesionych na działania informacyjne i promocyjne.

3.

Do obliczenia intensywności pomocy oraz kosztów kwalifikowalnych stosuje się art.

7 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 651/2014.

1.

Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc składa do podmiotu udzielającego pomocy wniosek

o dofinansowanie, zwany dalej „wnioskiem”.

2.

W celu spełnienia efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia nr 651/2014,

wniosek należy złożyć przed rozpoczęciem prac, o których mowa w art. 2 pkt 23 rozporządzenia

nr 651/2014.

3.

Wniosek zawiera

1)

informacje wskazane w art. 6 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr 651/2014;

2)

inne informacje i dokumenty niezbędne do dokonania oceny wniosku, wskazane przez podmiot

udzielający pomocy w dokumentach dotyczących naboru.

4.

Do wniosku przedsiębiorca załącza dokumenty przygotowane zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

5.

Po przeprowadzeniu oceny wniosku pomoc może zostać udzielona przedsiębiorcy na podstawie

umowy o dofinansowanie projektu.

6.

Podmiot udzielający pomocy informuje pisemnie przedsiębiorcę o braku obowiązku notyfikacji

pomocy oraz o numerze referencyjnym nadanym przez Komisję Europejską programowi pomocowemu,

na podstawie którego udzielono pomocy.

Pomoc jest udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym mowa w art. 58 ust.

4, w związku z art. 59 rozporządzenia nr 651/2014.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.