Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie nagród i zapomóg dla funkcjonariuszy Służby Więziennej

Rozporządzenie określa

1)

wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy

Służby Więziennej, zwanego dalej „funduszem”;

2)

sposoby ustalania i warunki zwiększania wysokości funduszu dla poszczególnych jednostek

organizacyjnych Służby Więziennej, zwanych dalej „jednostkami organizacyjnymi”;

3)

tryb zwiększenia funduszu o środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń,

o których mowa w art. 60h ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, zwanej dalej „ustawą”;

4)

tryb postępowania oraz właściwość przełożonych w zakresie przyznawania i wypłaty nagród

rocznych, uznaniowych i zapomóg.

1.

Fundusz jest utworzony z 9,5% planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenia

zasadnicze funkcjonariuszy Służby Więziennej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, wraz

z dodatkami o charakterze stałym, ujętych w części 37 budżetu państwa, pozostających

w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

2.

Wysokość funduszu może być podwyższana o niewykorzystane środki na uposażenia zasadnicze

wraz z dodatkami o charakterze stałym przez

1)

Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, zwanego dalej „Dyrektorem Generalnym”, o

1%;

2)

Ministra Sprawiedliwości powyżej 1%.

3.

Wysokość funduszu ustala

1)

Dyrektor Generalny, w bezpośrednio mu podległych jednostkach organizacyjnych;

2)

dyrektor okręgowy Służby Więziennej, zwany dalej „dyrektorem okręgowym”, w podległych

mu jednostkach organizacyjnych;

3)

kierownik jednostki organizacyjnej w podległej mu jednostce organizacyjnej w ramach

środków finansowych, o których mowa w art. 60h ustawy.

Kierownik jednostki organizacyjnej zwiększa fundusz o środki finansowe, o których

mowa w art. 60h ustawy, z przeznaczeniem na nagrody uznaniowe za wykonywanie zadań

służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich

oraz dokonuje podziału tych środków w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego,

a w ostatnim okresie rozliczeniowym do końca roku budżetowego.

1.

Przełożonym właściwym do przyznania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg,

zwanym dalej „przełożonym”, jest

1)

kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz stale pełni służbę;

2)

przełożony określony w art. 63 ust. 2 ustawy, w przypadku funkcjonariuszy zajmujących

wyższe stanowiska kierownicze w Służbie Więziennej oraz funkcjonariuszy pozostających

w jego dyspozycji.

2.

Nagrody uznaniowe może przyznać także

1)

Dyrektor Generalny wszystkim funkcjonariuszom;

2)

dyrektor okręgowy funkcjonariuszom pełniącym służbę w podległych mu jednostkach organizacyjnych;

3)

dyrektor okręgowy, komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendant

ośrodka szkolenia Służby Więziennej, komendant ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej,

dyrektor zakładu karnego albo dyrektor aresztu śledczego

a)

funkcjonariuszom delegowanym do czasowego pełnienia służby w podległych im jednostkach

organizacyjnych,

b)

funkcjonariuszom pozostającym w ich dyspozycji.

3.

Nagrody uznaniowe przyznaje przełożony z własnej inicjatywy bądź na wniosek bezpośredniego

przełożonego funkcjonariusza.

Zapomogi przyznaje przełożony z własnej inicjatywy, na pisemny wniosek funkcjonariusza,

a w uzasadnionych przypadkach także na wniosek

1)

bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza;

2)

osoby wyznaczonej w jednostce organizacyjnej do załatwiania spraw kadrowych lub socjalnych;

3)

organizacji związku zawodowego funkcjonariuszy.

Wniosek o przyznanie zapomogi składa się do komórki kadrowej w jednostce organizacyjnej.

Nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi wypłaca niezwłocznie jednostka organizacyjna

właściwa w sprawach wypłaty uposażenia funkcjonariusza.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.