Ustawa z dnia 25 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem innowacyjności

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5a w pkt 37 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 38-40 w brzmieniu

„

38)

działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania

naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia

zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

39)

badaniach naukowych - oznacza to

a)

badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane

przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych

faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

b)

badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane

przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,

c)

badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności

w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących

ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie

elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym

lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności

danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych,

w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;

40)

pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie

dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności

gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia

i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z

wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów,

linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji

w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności

a)

opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i

walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym

model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie

techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,

b)

opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów

komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy

gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych

i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

”

;

2)

w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między

którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku

małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek

wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych

zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków,

kwot określonych w art. 26 i art. 26e; w tym przypadku podatek określa się na imię

obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów

małżonków.

”

;

3)

w art. 24a po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać

z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w

prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności

badawczo-rozwojowej.

”

;

4)

uchyla się art. 26c;

5)

po art. 26d dodaje się art. 26e-26g w brzmieniu

„

Art. 26e.

1.

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza

od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust.

2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane

dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć

kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt

3.

2.

Za koszty kwalifikowane uznaje się

1)

należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz składki z tytułu tych

należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą

pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;

2)

nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

3)

ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników

badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;

4)

odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej

działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej

z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 25 ust. 1 i 4.

3.

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane

do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną

własnością. Do kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 23 ust. 1

pkt 45 nie stosuje się.

4.

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie

pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

5.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone

w jakiejkolwiek formie.

6.

Prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził

działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

7.

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć

1)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 - 30% tych kosztów;

2)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3

a)

20% tych kosztów - jeżeli podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,

b)

10% tych kosztów - w przypadku pozostałych podatników.

8.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu podatnika

jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej

kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące

po sobie trzy lata podatkowe następujące bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał

lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Art. 26f.

Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani wykazać

w zeznaniu koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

Art. 26g.

Odliczenie, o którym mowa w art. 26e, podatnik wykazuje w zeznaniu, w którym rozlicza

przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4a w pkt 25 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 26-28 w brzmieniu

„

26)

działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania

naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia

zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

27)

badaniach naukowych - oznacza to

a)

badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane

przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych

faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

b)

badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane

przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,

c)

badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności

w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących

ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie

elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym

lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności

danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych,

w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;

28)

pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie

dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności

gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia

i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z

wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów,

linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji

w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności

a)

opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i

walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym

model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie

techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,

b)

opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów

komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy

gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych

i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

”

;

2)

w art. 9 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać

z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w

ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

”

;

3)

w art. 17 w ust. 1 pkt 41 otrzymuje brzmienie

„

41)

przychody Krajowego Funduszu Kapitałowego, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, 2 i 2a ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 562, 1308 i 1767);

”

;

4)

uchyla się art. 18b;

5)

po art. 18c dodaje się art. 18d i art. 18e w brzmieniu

„

Art. 18d.

1.

Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania

przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej

„kosztami kwalifikowanymi”.

2.

Za koszty kwalifikowane uznaje się

1)

należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą

pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;

2)

nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

3)

ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników

badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;

4)

odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej

działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej

z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4.

3.

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane

do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną

własnością. Do kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 16 ust. 1

pkt 48 nie stosuje się.

4.

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie

pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

5.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone

w jakiejkolwiek formie.

6.

Prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził

działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

7.

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć

1)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 - 30% tych kosztów;

2)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3

a)

20% tych kosztów - jeżeli podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,

b)

10% tych kosztów - w przypadku pozostałych podatników.

8.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu podatnika

jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej

kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące

po sobie trzy lata podatkowe następujące bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał

lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Art. 18e.

Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani wykazać

w zeznaniu koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

”

.

W ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1852 oraz z 2015 r. poz. 249) art. 21a otrzymuje brzmienie

„

Art. 21a.

1.

Osoba, która uzyskała stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i

podczas pracy w innym państwie przez co najmniej pięć lat kierowała samodzielnie zespołami

badawczymi oraz posiada znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe, zatrudniona na stanowisku

profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, nabywa uprawnienia równoważne

uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego na podstawie

decyzji

1)

rektora - jeżeli jest zatrudniona w szkole wyższej;

2)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk - jeżeli jest zatrudniona w instytucie

Polskiej Akademii Nauk;

3)

dyrektora instytutu badawczego - jeżeli jest zatrudniona w instytucie badawczym.

2.

Podmioty wskazane w ust. 1 pkt 1-3 przekazują Centralnej Komisji decyzję, o której

mowa w ust. 1, wraz z opisem kariery zawodowej i wykazem publikacji osoby, o której

mowa w ust. 1.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wchodzi w życie po upływie czterech miesięcy od dnia

jej otrzymania przez Centralną Komisję, jeżeli w tym okresie Centralna Komisja, w

drodze decyzji administracyjnej, nie wyraziła sprzeciwu i nie uchyliła tej decyzji.

4.

Na decyzję Centralnej Komisji podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, przysługuje,

w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, skarga do właściwego sądu administracyjnego.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2015 r. poz. 149, z późn. zm. w art. 88c w ust. 8 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę ukończył

uczelnię z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo innego państwa Europejskiego

Obszaru Gospodarczego lub Konfederacji Szwajcarskiej albo jest uczestnikiem studiów

doktoranckich odbywanych w Rzeczypospolitej Polskiej lub

”

.

W ustawie z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 562 i 1308) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Podstawowym celem działalności Krajowego Funduszu Kapitałowego jest wspieranie polityki

gospodarczej Rady Ministrów w zakresie stymulowania rozwoju gospodarczego państwa

opartego na innowacyjności oraz konkurencyjności gospodarki.

2.

Cel, o którym mowa w ust. 1, Krajowy Fundusz Kapitałowy realizuje w szczególności

poprzez

1)

udzielanie pomocy finansowej przedsiębiorcom i inwestorom w rozumieniu odrębnych przepisów,

bezpośrednio lub za pośrednictwem funduszy kapitałowych, którym Krajowy Fundusz Kapitałowy

udziela wsparcia finansowego;

2)

dokonywanie inwestycji w przedsiębiorców poprzez obejmowanie emitowanych przez nich

udziałów lub akcji, warrantów subskrypcyjnych, obligacji lub uczestniczenie jako wspólnik

w przedsiębiorcach działających w formie spółek osobowych;

3)

udzielanie pożyczek, gwarancji oraz poręczeń w rozumieniu odrębnych przepisów;

4)

tworzenie lub współtworzenie funduszy kapitałowych;

5)

świadczenie usług związanych z zarządzaniem portfelem inwestycyjnym i ryzykiem w rozumieniu

art. 46 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm.;

6)

wykonywanie innych zadań przewidzianych dla Krajowego Funduszu Kapitałowego w odrębnych

przepisach.

3.

Krajowy Fundusz Kapitałowy może również pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument

finansowy lub fundusz funduszy, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego

oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320).

4.

Zasady oraz warunki pełnienia roli, o której mowa w ust. 3, określają odrębne przepisy

oraz umowy zawarte z właściwymi organami administracji rządowej lub jednostek samorządu

terytorialnego.

”

;

2)

w art. 6

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i w tym ust. po pkt 2a dodaje się pkt

2b i 2c w brzmieniu

„

2b)

przychody z działalności inwestycyjnej prowadzonej przez Krajowy Fundusz Kapitałowy,

w szczególności dywidendy, przychody ze zbycia aktywów lub lokat, zwroty kapitałów

i zysków oraz wszelkie inne wpływy wygenerowane przez inwestycje, o ile odrębne przepisy

lub umowy dotyczące przekazania lub wykorzystania tych środków nie stanowią inaczej;

2c)

przychody z działalności innej niż działalność, o której mowa w pkt 2b, prowadzonej

przez Krajowy Fundusz Kapitałowy;

”

,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przychody, o których mowa w ust. 1, stanowią źródło finansowania celów działalności

Krajowego Funduszu Kapitałowego, o których mowa w art. 5 ust. 1, w tym kosztów zarządzania,

chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

”

;

3)

w art. 16

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wsparcie finansowe, o którym mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, może być udzielone funduszowi

kapitałowemu wyłącznie w celu dokonania inwestycji w przedsiębiorców, którzy

”

,

b)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podlegają w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu lub ograniczonemu obowiązkowi

podatkowemu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. lub ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.;

”

.

1.

Podstawowym celem działalności Krajowego Funduszu Kapitałowego jest wspieranie polityki

gospodarczej Rady Ministrów w zakresie stymulowania rozwoju gospodarczego państwa

opartego na innowacyjności oraz konkurencyjności gospodarki.

2.

Cel, o którym mowa w ust. 1, Krajowy Fundusz Kapitałowy realizuje w szczególności

poprzez

1)

udzielanie pomocy finansowej przedsiębiorcom i inwestorom w rozumieniu odrębnych przepisów,

bezpośrednio lub za pośrednictwem funduszy kapitałowych, którym Krajowy Fundusz Kapitałowy

udziela wsparcia finansowego;

2)

dokonywanie inwestycji w przedsiębiorców poprzez obejmowanie emitowanych przez nich

udziałów lub akcji, warrantów subskrypcyjnych, obligacji lub uczestniczenie jako wspólnik

w przedsiębiorcach działających w formie spółek osobowych;

3)

udzielanie pożyczek, gwarancji oraz poręczeń w rozumieniu odrębnych przepisów;

4)

tworzenie lub współtworzenie funduszy kapitałowych;

5)

świadczenie usług związanych z zarządzaniem portfelem inwestycyjnym i ryzykiem w rozumieniu

art. 46 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm.;

6)

wykonywanie innych zadań przewidzianych dla Krajowego Funduszu Kapitałowego w odrębnych

przepisach.

3.

Krajowy Fundusz Kapitałowy może również pełnić rolę podmiotu wdrażającego instrument

finansowy lub fundusz funduszy, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego

oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320).

4.

Zasady oraz warunki pełnienia roli, o której mowa w ust. 3, określają odrębne przepisy

oraz umowy zawarte z właściwymi organami administracji rządowej lub jednostek samorządu

terytorialnego.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm. w art. 115 ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

Na stanowisku profesora nadzwyczajnego rektor może zatrudnić osobę niespełniającą

wymagań określonych w art. 114 ust. 2, jeżeli osoba ta uzyskała stopnień naukowy doktora

w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i przez co najmniej pięć lat kierowała

samodzielnie zespołami badawczymi w innym państwie oraz posiada znaczące osiągnięcia

naukowe.

”

.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1095) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do rozporządzania składnikami aktywów trwałych instytutu o wartości rynkowej przekraczającej

równowartość w złotych kwoty 250 000 euro, z wyłączeniem czynności w zakresie komercjalizacji

wyników badań naukowych i prac rozwojowych, stosuje się przepisy art. 5a-5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1224, z późn. zm..

”

,

b)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Instytut zgłasza ministrowi nadzorującemu zamiar dokonania czynności prawnej, mającej

za przedmiot mienie zaliczone zgodnie z przepisami o rachunkowości do aktywów trwałych

o wartości rynkowej wyższej niż równowartość w złotych kwoty 134 000 euro, obliczonej

na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z

dnia zgłoszenia, polegającej na

”

;

2)

w art. 30 dodaje się ust. 11 w brzmieniu

„

11.

Statut instytutu może przewidywać możliwość udziału w posiedzeniach rady naukowej

za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, oraz możliwość głosowania za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego, jeżeli system ten zapewnia zachowanie tajności

głosowania.

”

.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1082 i 1268) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Członkiem zagranicznym może zostać osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego albo

osoba posiadająca obywatelstwo polskie na stałe zamieszkała za granicą i zatrudniona

w zagranicznej jednostce naukowej.

”

;

2)

w art. 24 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Kanclerz Akademii rozporządza składnikami aktywów trwałych Akademii o wartości rynkowej

nieprzekraczającej równowartości w złotych kwoty 134 000 euro obliczonej na podstawie

średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z pierwszego dnia

miesiąca, w którym rozporządzenie ma być dokonane. Rozporządzenie przez Kanclerza

Akademii składnikami aktywów trwałych Akademii o wartości rynkowej przekraczającej

równowartość w złotych 134 000 euro wymaga zgody Prezesa Akademii.

3.

Do rozporządzania składnikami aktywów trwałych Akademii o wartości rynkowej przekraczającej

równowartość w złotych kwoty 250 000 euro, z wyłączeniem czynności w zakresie komercjalizacji

wyników badań naukowych i prac rozwojowych, stosuje się przepisy art. 5a-5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1224, z późn. zm..

”

;

3)

w art. 54

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dyrektor rozporządza składnikami aktywów trwałych instytutu. Do czynności prawnych

w zakresie rozporządzania składnikami aktywów trwałych instytutu o wartości rynkowej

przekraczającej równowartość w złotych kwoty 250 000 euro, z wyłączeniem czynności

w zakresie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, stosuje się

przepisy art. 5a-5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zgody Prezesa Akademii wymaga czynność prawna mająca za przedmiot mienie będące własnością

instytutu, zaliczone zgodnie z przepisami o rachunkowości do aktywów trwałych o wartości

rynkowej wyższej niż równowartość w złotych kwoty 134 000 euro obliczonej na podstawie

średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z pierwszego dnia

miesiąca, w którym rozporządzenie ma być dokonane, polegająca na

1)

zbyciu, wydzierżawieniu, wynajmie, przeniesieniu mienia;

2)

wniesieniu tego mienia do spółki lub fundacji;

3)

dokonaniu darowizny;

4)

nieodpłatnym oddaniu do użytkowania innym podmiotom w drodze umowy cywilnoprawnej.

”

;

4)

w art. 75 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zgody Prezydium Akademii wymaga zbycie lub obciążenie nieruchomości Akademii oraz

instytutów o wartości przekraczającej równowartość w złotych kwoty 250 000 euro, obliczonej

na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, według stanu

z dnia wystąpienia o zgodę.

”

;

5)

w art. 83

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Akademia i jej instytuty mogą, w celu komercjalizacji wyników badań naukowych i prac

rozwojowych oraz prowadzenia działań z zakresu transferu technologii i promocji nauki,

tworzyć spółki, obejmować lub nabywać i posiadać udziały oraz akcje spółek handlowych.

Każda z tych czynności wymaga uprzedniego zgłoszenia ministrowi właściwemu do spraw

nauki.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Minister właściwy do spraw nauki, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia

może, w drodze decyzji administracyjnej, sprzeciwić się dokonaniu czynności, o której

mowa w ust. 1.

1b.

Dokonanie czynności, o której mowa w ust. 1, może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni

od dnia doręczenia zgłoszenia minister właściwy do spraw nauki nie wniósł sprzeciwu.

Zgłoszona czynność niedokonana w ciągu roku od dnia doręczenia zgłoszenia wymaga dokonania

nowego zgłoszenia.

”

;

6)

w art. 89 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Na stanowisku specjalisty lub głównego specjalisty do spraw obsługi środowiskowej

aparatury badawczej, o których mowa w art. 88 ust. 2, można zatrudnić osobę, która

posiada stopień naukowy doktora lub tytuł zawodowy magistra lub równorzędny.

”

.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. poz. 1650, z późn. zm. w art. 144 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach pierwszego stopnia,

studiach drugiego stopnia lub jednolitych studiach magisterskich albo studiach trzeciego

stopnia udziela się cudzoziemcowi, gdy celem jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest podjęcie lub kontynuacja stacjonarnych studiów wyższych lub studiów

doktoranckich, zwanych dalej „studiami”, także wtedy, gdy studia te stanowią kontynuację

lub uzupełnienie studiów podjętych przez cudzoziemca na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, oraz gdy spełnione są łącznie następujące warunki

”

.

W ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. poz. 1146, z późn. zm. w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podmiotem wdrażającym instrument finansowy lub fundusz funduszy, o którym mowa w art.

2 pkt 27 rozporządzenia ogólnego, może być podmiot wskazany w art. 38 ust. 4 lit.

a i b rozporządzenia ogólnego, w tym w szczególności Bank Gospodarstwa Krajowego,

Krajowy Fundusz Kapitałowy S.A., Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej oraz Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

”

.

Podatnicy, którzy przed końcem roku podatkowego rozpoczętego przed dniem 1 stycznia

2016 r. nabyli prawo do odliczenia wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii

na podstawie odpowiednio art. 26c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

oraz art. 18b ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują prawo

do tych odliczeń po dniu 31 grudnia 2015 r., w zakresie i na zasadach w nich określonych.

Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż

kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2016 r. oraz zakończy się po dniu

31 grudnia 2015 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy

ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.

1.

W przypadku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych nie ustala się przychodu

i kosztów uzyskania przychodów z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej

w zamian za wkład niepieniężny w postaci komercjalizowanej własności intelektualnej,

o której mowa w art. 5a pkt 34 ustawy wymienionej w art. 1, wniesiony, przez podmiot

komercjalizujący, o którym mowa w art. 5a pkt 35 ustawy wymienionej w art. 1, jeżeli

wkład został wniesiony w 2016 r. albo w 2017 r. Do przychodów tych nie stosuje się

przepisów art. 17 ust. 1 pkt 9 i ust. 1a pkt 5 ustawy wymienionej w art. 1.

2.

W przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych nie ustala się przychodu

i kosztów uzyskania przychodów z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej

w zamian za wkład niepieniężny w postaci komercjalizowanej własności intelektualnej,

o której mowa w art. 4a pkt 23 ustawy wymienionej w art. 2, wniesiony przez podmiot

komercjalizujący, o którym mowa w art. 4a pkt 24 ustawy wymienionej w art. 2, jeżeli

wkład został wniesiony w 2016 r. albo w 2017 r. Do przychodów tych nie stosuje się

przepisów art. 12 ust. 1 pkt 7 i ust. 1b pkt 5 ustawy wymienionej w art. 2.

3.

Kosztem uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), o których mowa

w ust. 1 i 2, są wydatki poniesione na ich objęcie, do wysokości nominalnej wartości

tych udziałów (akcji).

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego w postaci

komercjalizowanej własności intelektualnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, jest autorskie

prawo majątkowe do programu komputerowego.

1.

Zwalnia się z podatku dochodowego od osób prawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, dochód

z tytułu zbycia udziałów (akcji), nabytych w 2016 r. albo 2017 r. przez spółkę kapitałową

lub spółkę komandytowo-akcyjną, której

1)

wyłącznym przedmiotem działalności jest dokonywanie inwestycji finansowych i która

zainwestowała co najmniej 75% wartości bilansowej aktywów, ustalonych na ostatni dzień

roku podatkowego, w którym dokonała zakończenia inwestycji, w aktywa inne niż

a)

papiery wartościowe będące przedmiotem publicznej oferty lub papiery wartościowe dopuszczone

do obrotu na rynku regulowanym, chyba że papiery wartościowe stały się przedmiotem

publicznej oferty lub zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym po ich nabyciu

przez tę spółkę,

b)

instrumenty rynku pieniężnego, chyba że zostały wyemitowane przez spółki niepubliczne,

których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub

których akcje lub udziały wchodzą w skład portfela inwestycyjnego tej spółki,

c)

nieruchomości, oraz

2)

wartość aktywów, innych niż określone w pkt 1 lit. a-c, nie przekracza 50 000 000

euro według ceny nabycia, przeliczonej na złote według kursu średniego ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski z dnia roboczego poprzedzającego dzień nabycia aktywów.

2.

Przez inwestycje finansowe, o których mowa w ust. 1, rozumie się inwestycje w instrumenty

finansowe określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi

(Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm. oraz nabywanie lub obejmowanie udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością.

3.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli spełnione są następujące

warunki

1)

spółka, której udziały (akcje) są zbywane, jest spółką podlegającą w Rzeczypospolitej

Polskiej, w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu

podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania

oraz w okresie, o którym mowa w pkt 2, spółka ta

a)

nie spełniała warunków, o których mowa w art. 30f ust. 3 ustawy wymienionej w art.

1 albo w art. 24a ust. 3 ustawy wymienionej w art. 2,

b)

nie prowadziła działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów opodatkowanych podatkiem

akcyzowym,

c)

nie prowadziła działalności handlowej,

d)

prowadziła działalność badawczo-rozwojową;

2)

spółka dokonująca zbycia udziałów (akcji) posiada bezpośrednio, nieprzerwanie przez

okres dwóch lat, nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w spółce, o której mowa w pkt

1.

4.

W przypadku spółki, o której mowa w ust. 1, zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust.

4 ustawy wymienionej w art. 2, nie stosuje do tej części dywidend oraz innych przychodów

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych przez nią wypłaconych, która proporcjonalnie

odpowiada udziałowi dochodów, o których mowa w ust. 1, w całości dochodów tej spółki

osiągniętych w okresie, za który dywidenda oraz inne przychody z tytułu udziału w

zyskach osób prawnych są wypłacane.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji o nabytych udziałach (akcjach) w spółkach, o których mowa w ust. 3

pkt 1, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełniania, terminu i miejsca składania

oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze zapewnienie informacji o tych inwestycjach

finansowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 6, który wchodzi

w życie z dniem 1 października 2016 r.

1.

Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania

przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej

„kosztami kwalifikowanymi”.

2.

Za koszty kwalifikowane uznaje się

1)

należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą

pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;

2)

nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

3)

ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników

badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;

4)

odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej

działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej

z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4.

3.

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane

do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną

własnością. Do kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 16 ust. 1

pkt 48 nie stosuje się.

4.

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie

pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

5.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone

w jakiejkolwiek formie.

6.

Prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził

działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

7.

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć

1)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 - 30% tych kosztów;

2)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3

a)

20% tych kosztów - jeżeli podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,

b)

10% tych kosztów - w przypadku pozostałych podatników.

8.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu podatnika

jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej

kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące

po sobie trzy lata podatkowe następujące bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał

lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani wykazać

w zeznaniu koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

1.

Osoba, która uzyskała stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i

podczas pracy w innym państwie przez co najmniej pięć lat kierowała samodzielnie zespołami

badawczymi oraz posiada znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe, zatrudniona na stanowisku

profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, nabywa uprawnienia równoważne

uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego na podstawie

decyzji

1)

rektora - jeżeli jest zatrudniona w szkole wyższej;

2)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk - jeżeli jest zatrudniona w instytucie

Polskiej Akademii Nauk;

3)

dyrektora instytutu badawczego - jeżeli jest zatrudniona w instytucie badawczym.

2.

Podmioty wskazane w ust. 1 pkt 1-3 przekazują Centralnej Komisji decyzję, o której

mowa w ust. 1, wraz z opisem kariery zawodowej i wykazem publikacji osoby, o której

mowa w ust. 1.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wchodzi w życie po upływie czterech miesięcy od dnia

jej otrzymania przez Centralną Komisję, jeżeli w tym okresie Centralna Komisja, w

drodze decyzji administracyjnej, nie wyraziła sprzeciwu i nie uchyliła tej decyzji.

4.

Na decyzję Centralnej Komisji podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, przysługuje,

w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, skarga do właściwego sądu administracyjnego.

1.

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza

od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust.

2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane

dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć

kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt

3.

2.

Za koszty kwalifikowane uznaje się

1)

należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz składki z tytułu tych

należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą

pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;

2)

nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

3)

ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników

badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;

4)

odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej

działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej

z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 25 ust. 1 i 4.

3.

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane

do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną

własnością. Do kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 23 ust. 1

pkt 45 nie stosuje się.

4.

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie

pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

5.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone

w jakiejkolwiek formie.

6.

Prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził

działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

7.

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć

1)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 - 30% tych kosztów;

2)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3

a)

20% tych kosztów - jeżeli podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,

b)

10% tych kosztów - w przypadku pozostałych podatników.

8.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu podatnika

jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej

kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące

po sobie trzy lata podatkowe następujące bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał

lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani wykazać

w zeznaniu koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

Odliczenie, o którym mowa w art. 26e, podatnik wykazuje w zeznaniu, w którym rozlicza

przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.