Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 października 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

1.

Ustawa określa kierunki przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”, oraz źródła i wydatki na finansowanie

Sił Zbrojnych.

2

Celem ustawy jest zapewnienie warunków do stopniowego osiągania przez Siły Zbrojne

pełnej interoperacyjności w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, oraz

standardów pozostałych państw członków tej organizacji w zakresie uzbrojenia, wyposażenia,

mobilności i możliwości prowadzenia działań wojskowych w każdych warunkach.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Ustala się następujące kierunki przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych

1)

wyposażenie Sił Zbrojnych w nowoczesne uzbrojenie i sprzęt wojskowy, w tym w szczególności

w samoloty wielozadaniowe, środki walki wojsk lądowych i sprzęt pływający;

2)

dostosowanie, w celu osiągnięcia pełnej interoperacyjności w ramach Traktatu Północnoatlantyckiego,

systemów rozpoznania, dowodzenia, obrony powietrznej i zabezpieczenia logistycznego;

3)

dostosowanie składu bojowego oraz poszczególnych elementów Sił Zbrojnych do potrzeb

obronnych państwa;

4)

modernizacja oraz poprawa stanu technicznego eksploatowanego sprzętu wojskowego;

5)

modernizacja oraz poprawa stanu technicznego infrastruktury wojskowej;

6)

zwiększenie możliwości manewrowych wojsk oraz możliwości ich przerzutu w oddalone

rejony działań;

7)

stopniowe odtwarzanie zapasów środków bojowych i materiałowych;

8)

wycofanie przestarzałego i nieperspektywicznego sprzętu wojskowego;

9)

przekazanie Agencji Mienia Wojskowego zbędnej dla Sił Zbrojnych infrastruktury wojskowej;

10)

zmiana struktury etatowych stanowisk służbowych, w tym zmniejszenie liczby stanowisk

przeznaczonych dla oficerów;

11)

dostosowanie systemu szkolnictwa wojskowego do potrzeb Sił Zbrojnych.

2.

Rada Ministrów, uwzględniając potrzeby obronne Rzeczypospolitej Polskiej, co 4 lata

określa, po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej właściwej w sprawach obrony państwa,

wyrażonej w drodze uchwały, szczegółowe kierunki przebudowy i modernizacji technicznej

Sił Zbrojnych na kolejny 10-letni okres planistyczny, stosownie do zasad planowania

obronnego w Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego na podstawie

1)

głównych kierunków rozwoju Sił Zbrojnych oraz ich przygotowań do obrony państwa określanych

przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej przyjętych w ramach planowania obronnego w Organizacji

Traktatu Północnoatlantyckiego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, zgodnie z określonymi przez Radę Ministrów szczegółowymi

kierunkami przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

na lata 2017-2026;

2)

art. 12a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie

nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 12a ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Liczebność Sił Zbrojnych wynosi nie więcej niż sto pięćdziesiąt tysięcy stanowisk

etatowych żołnierzy.

2.

W ramach liczby stanowisk, o których mowa w ust. 1, nie mniej niż 1/2 stanowisk przeznacza

się dla żołnierzy zawodowych, z czego nie więcej niż 1/3 dla oficerów.

Przepisy

1)

art. 2 i art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się po raz pierwszy do określenia przez Radę Ministrów szczegółowych kierunków

przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na lata

2017-2026;

2)

art. 6, art. 7 oraz art. 11 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, stosuje się po raz pierwszy do ustawy budżetowej na rok 2016.

1

Minister Obrony Narodowej na podstawie kierunków przebudowy i modernizacji technicznej

Sił Zbrojnych, o których mowa w art. 2, oraz stosownie do zasad planowania obronnego

w Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego wprowadza, w drodze zarządzenia, program

rozwoju Sił Zbrojnych, zwany dalej „programem”, po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej

właściwej w sprawach obrony państwa.

2.

Program określa w szczególności

1)

zadania dotyczące modernizacji wyposażenia Sił Zbrojnych przede wszystkim w zakresie

a)

sprzętu rozpoznania i walki radioelektronicznej,

b)

sprzętu dowodzenia i łączności,

c)

sprzętu i wyposażenia systemu obrony powietrznej,

d)

zestawów przeciwpancernych pocisków kierowanych,

e)

kołowych transporterów opancerzonych,

f)

średnich samolotów transportowych,

g)

okrętów i sprzętu morskiego,

h)

sprzętu elektronicznego, w związku ze zwolnieniem częstotliwości na potrzeby operatorów

telefonii ruchomej typu komórkowego trzeciej generacji,

i)

czołgów;

2)

zamierzenia w zakresie

a)

systemów obronnych Sił Zbrojnych,

b)

zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych,

c)

gromadzenia i utrzymywania zapasów środków bojowych i materiałowych dla Sił Zbrojnych,

d)

szkolenia Sił Zbrojnych,

e)

dyslokacji jednostek wojskowych i infrastruktury wojskowej,

f)

polityki kadrowej, rekonwersyjnej, kształcenia kadr w systemie szkolnictwa wojskowego;

3)

liczebność oraz skład bojowy poszczególnych elementów Sił Zbrojnych.

3.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Realizację programu powierza się Ministrowi Obrony Narodowej. W trakcie realizacji

programu Minister Obrony Narodowej zasięga opinii odpowiednio ministra właściwego

do spraw gospodarki oraz ministra właściwego do spraw nauki, w zakresie zadań, o których

mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1.

2

W celu realizacji programu

1)

mogą być zawierane umowy wieloletnie, do których nie stosuje się przepisu art. 46 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm. i art. 143 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.;

2)

nie stosuje się art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w zakresie konieczności uzgadniania z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa

decyzji o przeznaczeniu mienia likwidowanych jednostek budżetowych, w przypadku gdy

mienie to jest przekazywane między jednostkami budżetowymi Ministerstwa Obrony Narodowej.

3.

Minister Obrony Narodowej, po upływie każdego roku realizacji programu, przedstawia

ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa informację z realizacji decyzji o przeznaczeniu

mienia likwidowanych jednostek budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

4.

Rada Ministrów sprawuje nadzór nad realizacją programu, składając Sejmowi w okresach

dwuletnich stosowną informację o wykonaniu programu, razem z kierunkami przebudowy

i modernizacji Sił Zbrojnych na kolejny okres planistyczny, o których mowa w art.

2 ust. 2.

1.

Źródłami finansowania programu są

1)

budżet państwa;

2)

środki Funduszu Modernizacji Sił Zbrojnych, o którym mowa w art. 11;

3)

przychody z prywatyzacji przemysłowego potencjału obronnego, o których mowa w art.

12.

2.

(uchylony)

1

Na finansowanie potrzeb obronnych Rzeczypospolitej Polskiej przeznacza się corocznie

wydatki z budżetu państwa w wysokości nie niższej niż 2% Produktu Krajowego Brutto

z roku poprzedniego.

2.

Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują wydatki budżetowe w części budżetu państwa

„obrona narodowa” oraz wydatki budżetowe w dziale „obrona narodowa” w innych częściach

budżetu państwa.

2a

W latach 2014-2023 na sfinansowanie wyposażenia Sił Zbrojnych w środki obrony przeciwrakietowej

i przeciwlotniczej w ramach systemu obrony powietrznej przeznacza się wydatki budżetowe

z części budżetu państwa „obrona narodowa” co najmniej w wysokości sumy corocznych

przyrostów planowanych wydatków tej części budżetu, nie mniej jednak niż 20% środków

przeznaczonych na modernizację techniczną w okresie realizacji przedmiotowego zadania.

3

Udział wydatków majątkowych w wydatkach, o których mowa w ust. 1, wynosi co najmniej

20%.

3a

Minister Obrony Narodowej planując wydatki na modernizację techniczną Sił Zbrojnych

uwzględnia polski przemysłowy potencjał obronny oraz wydatki na badania naukowe i

prace rozwojowe w dziedzinie obronności państwa.

3b

Udział wydatków przeznaczonych na badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie obronności

państwa w wydatkach, o których mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 2,5%.

4.

Kryteria określone w ust. 1-3 są uwzględniane przez Radę Ministrów w projektach ustaw

budżetowych albo projektach ustaw o prowizorium budżetowym.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

(uchylony)

(pominięty)

(pominięty)

1.

Tworzy się Fundusz Modernizacji Sił Zbrojnych, zwany dalej „Funduszem”, którego dysponentem

jest Minister Obrony Narodowej.

2.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

3.

Przychodami Funduszu są

1

wpływy za

a)

wsparcie udzielone wojskom obcym oraz udostępnianie im poligonów,

b)

specjalistyczne usługi wojskowe;

2

przychód, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. poz. 1322);

3

środki uzyskane ze sprzedaży mienia, o którym mowa w art. 93 ustawy wymienionej w

pkt 2;

4

przychody, o których mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wymienionej w pkt 2;

5

przychody uzyskane na podstawie art. 98 ust. 3 i art. 99 ust. 2 ustawy wymienionej

w pkt 2;

6)

przychody, o których mowa w art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu niektórymi

składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego oraz o zmianie

niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 144, poz. 901);

7

odszkodowania lub kary umowne otrzymane w toku realizacji umów, dla których źródłem

finansowania są wydatki budżetowe w części budżetu państwa „obrona narodowa”, dotyczących

zakupu uzbrojenia i sprzętu wojskowego oraz badań naukowych i prac rozwojowych w zakresie

uzbrojenia i sprzętu wojskowego;

8

darowizny, spadki i zapisy.

4.

Wydatki Funduszu przeznacza się na realizację celów określonych w programie.

1.

Specjalistyczne usługi wojskowe mogą być świadczone przez jednostki wojskowe wyłącznie

zgodnie z ich przygotowaniem specjalistycznym, w szczególności w zakresie inżynierii

wojskowej i szkolenia.

2.

Specjalistyczne usługi wojskowe mogą być świadczone na uzasadniony wniosek

1)

jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych;

2)

podmiotów innych, niż jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, w tym

podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, jeżeli świadczenie specjalistycznych

usług wojskowych jest uzasadnione interesem publicznym lub interesem Sił Zbrojnych.

3.

Specjalistyczne usługi wojskowe są świadczone na podstawie umowy za pełną odpłatnością

obejmującą koszty bezpośrednie i pośrednie.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach specjalistyczne usługi wojskowe mogą być świadczone

za częściową odpłatnością obejmującą tylko koszty bezpośrednie.

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania i rozpatrywania

wniosków oraz zawierania umów o świadczenie specjalistycznych usług wojskowych, uwzględniając

potrzebę ujednolicenia sposobu postępowania podmiotów właściwych w tym zakresie oraz

potrzebę zapewnienia sprawności zawierania tych umów.

Na finansowanie programu, niezależnie od wysokości określonych w art. 7 ust. 1, przeznacza

się co najmniej 35% całości kwoty, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego

potencjału obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 677, 1240 i 1322).

1.

Na zadania publiczne związane z realizacją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zadań inwestycyjnych określonych w Programie Inwestycji Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego

w Dziedzinie Bezpieczeństwa (NSIP), zwanym dalej „Programem NSIP”, może być przyznawana

z budżetu państwa dotacja

1)

celowa

a

na finansowanie zadań w zakresie inwestycji obronnych wynikających z udziału Rzeczypospolitej

Polskiej w Programie NSIP oraz na przejściowe finansowanie zadań w części pozostającej

do opłacenia przez organy Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego,

b)

na realizację inwestycji krajowych jako zadań okołopakietowych, których wykonanie

jest niezbędne w związku z realizowanymi projektami,

c)

na płatności wnoszone w ramach składki do wspólnego budżetu inwestycyjnego Organizacji

Traktatu Północnoatlantyckiego,

d

na finansowanie utrzymania inwestycji do czasu przekazania ich użytkownikom;

2)

podmiotowa na finansowanie krajowych wydatków administracyjnych wynikających z łącznego

udziału Rzeczypospolitej Polskiej w wartości zatwierdzonych projektów na realizację

inwestycji w ramach Programu NSIP i wartości zatwierdzonych projektów inwestycyjnych

realizowanych w ramach zadań okołopakietowych finansowanych ze środków krajowych.

2.

Dotacje, o których mowa w ust. 1, przyznaje się instytucji gospodarki budżetowej,

dla której Minister Obrony Narodowej jest organem założycielskim, powołanej w celu

realizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadań inwestycyjnych określonych

w Programie NSIP.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki

i tryb przyznawania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie

powinno uwzględnić podział dotacji na celowe i podmiotowe.

1.

Na poczet wykonania zamówień, których przedmiotem jest uzbrojenie lub sprzęt wojskowy,

do których nie stosuje się ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, zamawiający może udzielać zaliczek, jeżeli taka możliwość została przewidziana w

dokumentacji dotyczącej zamówienia lub jeżeli wykonawca został wybrany w postępowaniu,

w którym zamawiający negocjował warunki umowy z wybranymi przez siebie wykonawcami

lub wykonawcą.

2.

Wysokość jednorazowej zaliczki nie może przekraczać 25% wartości wynagrodzenia wykonawcy

za dane zamówienie.

3.

Zaliczka może być udzielona po wniesieniu przez wykonawcę zabezpieczenia.

4.

Zabezpieczenie zaliczki może być wnoszone według wyboru wykonawcy w jednej lub w kilku

następujących formach

1)

pieniądzu;

2)

poręczeniach bankowych lub poręczeniach spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej,

z tym że zobowiązanie kasy jest zawsze zobowiązaniem pieniężnym;

3)

gwarancjach bankowych;

4)

gwarancjach ubezpieczeniowych;

5)

wekslach z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej;

6)

przez ustanowienie zastawu na papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa

lub jednostkę samorządu terytorialnego;

7)

przez ustanowienie zastawu rejestrowego.

5.

Zabezpieczenie zaliczki ustala się w wysokości do pełnej kwoty udzielonej zaliczki.

6.

Zamawiający może udzielić kolejnych zaliczek, pod warunkiem że wykonawca wykaże, że

wykonał zamówienie w zakresie wartości poprzednio udzielanych zaliczek.

7.

Formę lub formy zabezpieczenia zaliczki, sposób jego wniesienia i zwrotu określa się

w umowie. Umowa może przewidywać możliwość zmiany formy zabezpieczenia zaliczki w

trakcie realizacji tej umowy.

8.

Przepisów ust. 2-7 nie stosuje się do zamówień podlegających szczególnej procedurze

na podstawie umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub

porozumienia zawieranego na szczeblu ministerialnym lub zamówień, o których mowa w

art. 4b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych.

(uchylony)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

(uchylony);

6)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2015 r.