Umowa międzynarodowa Międzynarodowa konwencja o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich, sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1995 r.

1.

Strony zobowiązują się wprowadzić w życie postanowienia konwencji i załącznika do

niej, który stanowi integralną część konwencji. Każde odniesienie do konwencji stanowi

jednocześnie odniesienie do załącznika.

2.

Strony zobowiązują się do wydania wszelkich ustaw, dekretów, zarządzeń i przepisów

oraz do podjęcia wszelkich kroków w celu zapewnienia, z punktu widzenia bezpieczeństwa

życia i mienia na morzu oraz ochrony środowiska morskiego, że załogi morskich statków

rybackich są wykwalifikowane oraz zdolne do wykonywania swoich obowiązków.

Dla celów tej konwencji, o ile nie zdefiniowano inaczej

.1 „Strona” oznacza państwo, w stosunku do którego konwencja weszła w życie.

.2 „Administracja” oznacza Rząd Strony, której banderę statek ma prawo podnosić.

.3 „Świadectwo” oznacza ważny dokument, bez względu na to, jak jest określany, wydany

lub uznany zgodnie z postanowieniami konwencji, upoważniający jego właściciela do

służby zgodnie z treścią tego dokumentu lub zgodnie z wymaganiami przepisów krajowych.

.4 „Wykwalifikowany” oznacza osobę posiadającą odpowiednie świadectwo.

.5 „Organizacja” oznacza Międzynarodową Organizację Morską.

.6 „Sekretarz Generalny” oznacza Sekretarza Generalnego Organizacji.

.7 „Statek rybacki” albo „statek” oznacza dowolny statek wykorzystywany w celach komercyjnych

do połowu ryb lub innych żywych zasobów morza.

.8 „Morski statek rybacki” oznacza statek rybacki inny niż te, które żeglują wyłącznie

na wodach śródlądowych albo w obrębie czy pobliżu wód osłoniętych oraz akwenów, na

których mają zastosowanie przepisy portowe.

Konwencja ma zastosowanie do załóg pełniących służbę na morskich statkach rybackich

mających prawo do podnoszenia bandery Strony.

Każda ze Stron konwencji przekaże Sekretarzowi Generalnemu następujące informacje

.1 sprawozdanie na temat środków, jakie Strona podjęła, aby w pełni wprowadzić w życie

postanowienia konwencji, obejmujące wzory świadectw wydawanych zgodnie z konwencją;

oraz

.2 inne informacje, jakie określa lub zastrzega Prawidło I/5.

1.

Wszystkie uprzednio zawarte traktaty, konwencje i uzgodnienia dotyczące norm szkolenia,

wydawania świadectw i pełnienia wacht dla załóg statków rybackich, obowiązujące między

Stronami, nadal mają moc prawną w okresie ważności tych instrumentów, w odniesieniu

do

.1 członków załóg statków rybackich, do których konwencja nie ma zastosowania;

oraz

.2 członków załóg statków rybackich, do których konwencja ma zastosowanie w sprawach,

które nie zostały wyraźnie określone.

2.

Jednakże w zakresie, w jakim traktaty te, konwencje lub uzgodnienia stoją w sprzeczności

z postanowieniami konwencji, Strony powinny dokonać przeglądu swoich zobowiązań na

mocy tychże traktatów, konwencji i uzgodnień, w celu zagwarantowania, iż nie będzie

istniała sprzeczność pomiędzy tymi zobowiązaniami a obowiązkami Stron wynikającymi

z konwencji.

3.

Wszystkie sprawy, które nie są wyraźnie określone w konwencji podlegaj ą prawodawstwu

stron.

Członkowie załóg statków rybackich będą otrzymywać świadectwa zgodnie z postanowieniami

umieszczonymi w załączniku do niniejszej konwencji.

1.

Każda ze Stron ustanowi procedury bezstronnego badania wszelkich zgłoszonych przypadków

niekompetencji, działań lub zaniechań, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie

dla bezpieczeństwa życia lub mienia na morzu, lub dla środowiska morskiego, popełnione

przez posiadaczy świadectw lub potwierdzeń wydanych przez Stronę, w związku z wykonywaniem

przez nich obowiązków określonych świadectwami oraz procedury wycofania, zawieszenia

i unieważnienia takich świadectw z powyższej przyczyny oraz w celu zapobiegania oszustwom.

2.

Każda Strona konwencji powinna określić kary lub środki dyscyplinarne dla przypadków,

w których przepisy prawodawstwa krajowego wprowadzające w życie niniejszą konwencją

nie są przestrzegane w odniesieniu do statków mających prawo do podnoszenia jej bandery

lub w odniesieniu do członków załogi statku rybackiego posiadających odpowiednie świadectwa

wydane przez Stronę.

3.

W szczególności, należy ustanowić i egzekwować kary lub środki dyscyplinarne, w przypadkach,

w których

.1 armator, agent armatora lub szyper zatrudnił osobę nie posiadającą świadectwa zgodnie

z wymaganiami niniejszej konwencji;

.2 szyper pozwolił osobie nie posiadającej odpowiedniego świadectwa lub uprawnienia

pełnić funkcję lub służbę na dowolnym stanowisku, które według przepisów powinny być

wykonywane przez osobę posiadającą odpowiednie świadectwo; lub

.3 osoba uzyskała, przez oszustwo albo sfałszowanie dokumentów, zatrudnienie polegające

na wykonywaniu funkcji lub pełnieniu służby na dowolnym stanowisku, na którym przepisy

wymagają posiadania świadectwa lub zezwolenia.

4.

Strona, której jurysdykcji podlega armator lub agent armatora, lub dowolna osoba,

co do której są podstawy by sądzić, że jest odpowiedzialna za jakiekolwiek nieprzestrzeganie

konwencji w zakresie określonym w paragrafie 3, lub posiada wiedzę na ten temat, powinna

nawiązać wszelką możliwą współpracę ze Stroną, która poinformuje ją o swoim zamiarze

wszczęcia postępowania zgodnie ze swoją jurysdykcją.

1.

Statki rybackie podczas pobytu w porcie innej Strony podlegają kontroli odpowiednio

upoważnionych organów tej Strony, w celu sprawdzenia, czy wszystkie osoby pełniące

służbę na statku posiadają świadectwa lub odpowiednie zezwolenia zgodnie z wymaganiami

konwencji.

2.

W przypadku, gdy na statku nie zostaną wyeliminowane uchybienia, o których mowa w

paragrafie 3 Prawidła I/4, przynajmniej w stopniu nie zagrażającym ludziom, mieniu

lub środowisku, Strona przeprowadzająca kontrolę podejmie kroki w celu zapewnienia,

aby statek nie wypłynął, o ile i dopóki te wymagania nie zostaną spełnione w takim

stopniu, w jakim zagrożenie to nie zostanie wyeliminowane. Fakty dotyczące podjętych

działań zostaną zgłoszone niezwłocznie Sekretarzowi Generalnemu i Administracji.

3.

Podczas przeprowadzania kontroli

.1 należy podjąć wszelkie wysiłki, aby uniknąć nieuzasadnionego zatrzymania lub opóźnienia

statku. Jeśli statek zostanie w sposób nieuzasadniony zatrzymany lub opóźniony, będzie

miał prawo do rekompensaty za wszelkie straty lub szkody z tego wynikające; oraz

.2 swoboda uznania stosowana w przypadku załóg obcych statków rybackich nie powinna

być mniejsza niż ta, z jaką podchodzi się do załóg statków pływających pod banderą

państwa portu.

4.

Niniejszy artykuł ma zastosowanie w przypadku, gdy nastąpi konieczność zagwarantowania,

że statek pływający pod banderą państwa nie będącego Stroną konwencji nie będzie traktowany

bardziej tolerancyjnie niż statek pływający pod banderą Strony.

1.

Strony konwencji będą wspierać, w porozumieniu i z udziałem Organizacji, te państwa,

które zwrócą się o pomoc techniczną w zakresie

.1 szkolenia personelu administracyjnego i technicznego;

.2 ustanowienia instytucji szkolącej załogi statków rybackich;

.3 dostarczania wyposażenia i urządzeń dla instytucji szkoleniowych;

.4 opracowania odpowiednich programów szkolenia, w tym szkolenia praktycznego na morskich

statkach rybackich; oraz

.5 ułatwienia innych środków i przedsięwzięć w celu podnoszenia kwalifikacji załóg

statków rybackich, najlepiej na szczeblu krajowym, lokalnym lub regionalnym, aby pomagać

w osiąganiu celów i zadań konwencji, biorąc pod uwagę szczególne potrzeby w tym względzie

krajów rozwijających się.

2.

Ze swej strony Organizacja będzie podejmować wysiłki, zależnie od potrzeb, w porozumieniu

lub łącznie z innymi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Międzynarodową Organizacją

Pracy i Organizacją do spraw Wyżywienia i Rolnictwa ONZ.

1.

Konwencja może być zmieniona poprzez zastosowanie każdej z procedur określonych w

niniejszym artykule.

2.

Poprawki po ich rozważeniu w ramach Organizacji

.1 Każda poprawka zaproponowana przez Stronę jest przedkładana Sekretarzowi Generalnemu,

który następnie przesyła ją wszystkim członkom Organizacji, wszystkim Stronom i Dyrektorom

Generalnym Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz Organizacji do spraw Wyżywienia

i Rolnictwa ONZ, przynajmniej sześć miesięcy przed jej rozpatrzeniem.

.2 Każda poprawka zaproponowana i rozesłana, zgodnie z powyższym przepisem, jest przekazywana

Komitetowi Bezpieczeństwa Morskiego w celu jej rozpatrzenia.

.3 Strony bez względu na to, czy są członkami Organizacji, mają prawo uczestniczyć

w obradach Komitetu Bezpieczeństwa Morskiego w celu rozpatrzenia i przyjęcia poprawek.

.4 Poprawki są przyjmowane większością 2/3 głosów Stron obecnych i głosujących w Komitecie

Bezpieczeństwa Morskiego o składzie rozszerzonym, jak podaje paragraf 2.3 (zwanym

dalej „rozszerzonym Komitetem Bezpieczeństwa Morskiego”), pod warunkiem, że przynajmniej

1/3 Stron będzie obecna w czasie głosowania.

.5 Poprawki przyjęte zgodnie z paragrafem 2.4 zostaną przekazane przez Sekretarza

Generalnego wszystkim Stronom.

.6 Poprawkę do artykułu uważa się za zatwierdzoną w dniu, w którym zostanie ona zatwierdzona

przez 2/3 Stron.

.7 Poprawkę do załącznika lub do dodatku do załącznika uważa się za zatwierdzoną

.7.1 po upływie dwóch lat od daty jej przyjęcia; lub

.7.2 po upływie innego okresu, który nie będzie krótszy niż jeden rok, jeśli taki

okres zostanie wyznaczony przy przyjęciu poprawki większością 2/3 Stron obecnych i

głosujących w rozszerzonym Komitecie Bezpieczeństwa Morskiego.

Jeśli w wyznaczonym okresie więcej niż 1/3 Stron powiadomi Sekretarza Generalnego

o swoim sprzeciwie co do poprawki, uważa się, że nie została ona zatwierdzona.

.8 Poprawka do artykułu wejdzie w życie, dla Stron które ją zatwierdziły, sześć miesięcy

po dniu, w którym została zatwierdzona, a w odniesieniu do każdej ze Stron, która

zatwierdzi ją później, sześć miesięcy od daty jej zatwierdzenia przez tę Stronę.

.9 Poprawka do załącznika i do dodatku do załącznika wchodzi w życie w odniesieniu

do wszystkich Stron, z wyjątkiem tych, które wyraziły sprzeciw wobec poprawki zgodnie

z paragrafem 2.7 i które nie wycofały tego sprzeciwu, sześć miesięcy po dniu, w którym

zostanie uznana za zatwierdzoną. Jednakże, przed ustaloną datą wejścia konwencji w

życie, Strona może powiadomić Sekretarza Generalnego, że odstępuje od wprowadzenia

w życie tej poprawki przez okres nie dłuższy niż jeden rok od daty wejścia tej poprawki

w życie, albo przez okres dłuższy, określony przez większość 2/3 Stron obecnych i

głosujących w rozszerzonym Komitecie Bezpieczeństwa Morskiego, w czasie przyjęcia

poprawki.

3.

Poprawka dokonana przez konferencję

.1 Na prośbę Strony, na którą zgadza się przynajmniej 1/3 Stron, Organizacja zwoła,

wspólnie z/lub po konsultacji z Dyrektorami Generalnymi: Międzynarodowej Organizacji

Pracy i Organizacji do spraw Wyżywienia i Rolnictwa ONZ, konferencję Stron w celu

rozważenia poprawek do aktualnej konwencji.

.2 Każda poprawka przyjęta przez taką konferencję większością 2/3 głosów Stron obecnych

i głosujących zostanie przekazana przez Sekretarza Generalnego wszystkim Stronom w

celu jej zatwierdzenia.

.3 O ile konferencja nie zadecyduje inaczej, poprawka zostaje uznana za zatwierdzoną

i wchodzi w życie zgodnie z procedurami określonymi w paragrafach 2.6 i 2.8 albo 2.7

i 2.9, zakładając, że odniesienia w tych paragrafach do rozszerzonego Komitetu Bezpieczeństwa

Morskiego należy traktować jako odniesienia do konferencji.

4.

Jakakolwiek deklaracja zatwierdzenia albo zastrzeżenia do poprawki lub dowolne zawiadomienie

przekazane zgodnie z paragrafem 2.9 zostaną przedłożone w formie pisemnej Sekretarzowi

Generalnemu, który poinformuje wszystkie Strony o takim przedłożeniu i o dacie jego

otrzymania.

5.

Sekretarz Generalny poinformuje wszystkie Strony o wszelkich poprawkach, jakie wchodzą

w życie wraz z datą, z którą każda z takich poprawek wchodzi w życie.

1.

Konwencja zostanie wyłożona do podpisu w siedzibie Organizacji od 1 stycznia 1996 r.

do 30 września 1996 r., po którym to okresie będzie można do niej przystąpić. Państwa

mogą zostać Stronami konwencji poprzez

.1 podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcie bądź zatwierdzenie; lub

.2 podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcie lub zatwierdzenie, po którym

nastąpi ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie; lub

.3 przystąpienie.

2.

Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie zostanie dokonane przez złożenie

Sekretarzowi Generalnemu stosownego dokumentu.

1.

Konwencja wejdzie w życie 12 miesięcy po dniu, w którym nie mniej niż 15 państw podpisze

ją bez zastrzeżeń odnośnie ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo złoży niezbędne

dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia zgodnie z artykułem

11.

2.

W przypadku państw, które złożyły dokument ratyfikacyjny, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia do konwencji po spełnieniu wymagań dotyczących wejścia jej w życie,

ale przed datą wejścia w życie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie

nastąpią w dniu wejścia w życie konwencji albo trzy miesiące po dacie złożenia dokumentu,

przy czym będzie to data późniejsza.

3.

W przypadku państw, które złożyły dokument ratyfikacyjny, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia po dniu, w którym konwencja weszła w życie, konwencja nabierze obowiązującej

mocy trzy miesiące po dacie złożenia dokumentu.

4.

Po dniu, w którym poprawkę do konwencji uzna się za przyjętą w myśl artykułu 10, wszelkie

dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, jakie zostaną

złożone, będą miały zastosowanie do konwencji wraz z poprawkami.

1.

Strona może wypowiedzieć konwencje, w dowolnym czasie po upływie pięciu lat od dnia,

w którym konwencja wejdzie w życie dla tej Strony.

2.

Wypowiedzenia dokonuje się przez pisemne zawiadomienie Sekretarza Generalnego.

3.

Wypowiedzenie nabierze mocy obowiązującej dwanaście miesięcy po otrzymaniu wypowiedzenia

przez Sekretarza Generalnego, albo po upływie każdego dłuższego okresu zawartego w

zawiadomieniu,

1.

Konwencja zostanie złożona u Sekretarza Generalnego Organizacji (zwanego dalej „depozytariuszem”).

2.

Depozytariusz

.1 poinformuje Rządy wszystkich państw, które podpisały konwencję lub do niej przystąpiły

.1.1. o każdym nowym podpisaniu lub złożeniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia,

zatwierdzenia lub przystąpienia wraz z odpowiednią datą;

.1.2. o dacie wejścia w życie konwencji;

.1.3. o złożeniu wszelkich dokumentów wypowiedzenia konwencji wraz z datą ich otrzymania

i datą wejścia wypowiedzenia w życie; oraz

.2 przekaże uwierzytelnione kopie konwencji Rządom wszystkich państw, które podpisały

obecną konwencję lub do niej przystąpiły.

3.

Jeśli tylko konwencja wejdzie w życie, jej uwierzytelniona kopia zostanie przekazana

przez depozytariusza Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, w

celu rejestracji i publikacji zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

Konwencję sporządzono w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach arabskim, chińskim,

angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, przy czym każdy z nich jest jednakowo

autentyczny.