Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 października 2015 r. w sprawie pobierania przez notariuszy opłat sądowych od wniosków o wpis w księdze wieczystej i ich przekazywania sądom oraz prowadzenia ewidencji pobranych opłat sądowych

Rozporządzenie określa

1)

sposób uiszczania i pobierania opłat sądowych od wniosków o wpis w księdze wieczystej;

2)

sposób i termin przekazywania sądom opłat sądowych, o których mowa w pkt 1;

3)

sposób prowadzenia ewidencji pobranych opłat sądowych, o których mowa w pkt 1, oraz

czas jej przechowywania;

4)

sposób i termin zwrotu opłat sądowych, o których mowa w pkt 1.

1.

Opłatę sądową od wniosku o wpis w księdze wieczystej, zwaną dalej „opłatą”, uiszcza

się

1)

w formie wpłaty gotówkowej, bezpośrednio w kancelarii notarialnej;

2)

w formie bezgotówkowej, na rachunek bankowy kancelarii notarialnej.

2.

W przypadku uiszczenia opłaty w sposób, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, na żądanie uiszczającego

opłatę, notariusz wydaje pokwitowanie zawierające kwotę opłaty, imię i nazwisko notariusza,

datę i numer aktu notarialnego, w związku z którym powstał obowiązek uiszczenia opłaty.

1.

Notariusz wskazuje we wniosku o wpis w księdze wieczystej wysokość pobranej opłaty.

2.

Jeżeli wnioskodawca został zwolniony od kosztów sądowych od wniosku o wpis w księdze

wieczystej, notariusz wskazuje we wniosku, że opłata nie została pobrana i podaje

podstawę prawną zwolnienia.

1.

Pobraną opłatę notariusz przekazuje sądowi rejonowemu właściwemu do rozpoznania wniosku

o wpis w księdze wieczystej, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym pobrano opłatę i złożono wniosek o wpis w księdze wieczystej, dokonując jej

wpłaty na rachunek bankowy tego sądu lub bezpośrednio w jego kasie.

2.

Oryginał lub kopię potwierdzenia wpłaty, o której mowa w ust. 1, notariusz przekazuje,

w terminie 7 dni od jej dokonania, sądowi rejonowemu, na rzecz którego dokonano wpłaty,

wraz z wykazem zawierającym następujące dane

1)

oznaczenie uiszczającego opłatę;

2)

wysokość pobranej opłaty;

3)

numer księgi wieczystej, której dotyczy opłata, jeżeli księga ta została założona;

4)

numer, pod którym akt notarialny został wpisany do repertorium A, oraz imię i nazwisko

notariusza, który akt sporządził;

5)

datę pobrania opłaty i złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej.

3.

W przypadku przekazania wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej, na wydruku

tym notariusz zamieszcza potwierdzoną własnoręcznym podpisem informację, że figurująca

na nim kwota stanowi wpłatę, o której mowa w ust. 1.

4.

Notariusze prowadzący wspólnie jedną kancelarię przekazują opłaty łącznie.

1.

Notariusz prowadzi ewidencję pobranych opłat, zwaną dalej „ewidencją”, odrębnie na

każdy rok kalendarzowy. Notariusz przechowuje ewidencję przez 5 lat, licząc od końca

roku, w którym ewidencja została założona.

2.

Ewidencja, prowadzona jako odrębna księga, zawiera

1)

liczbę porządkową;

2)

datę aktu notarialnego, w związku z którym powstał obowiązek uiszczenia opłaty;

3)

numer, pod którym akt notarialny został wpisany do repertorium A;

4)

imię i nazwisko oraz adres osoby, która uiściła opłatę, a gdy uiszczającym jest osoba

prawna - jej nazwę lub firmę i siedzibę oraz imię, nazwisko i adres jej przedstawiciela,

który uiścił opłatę;

5)

kwotę pobranej opłaty, nazwę sądu rejonowego, któremu opłata została przekazana oraz

datę jej przekazania;

6)

uwagi.

3.

Notariusz dokonuje w ewidencji - oddzielnie dla każdego sądu rejonowego - podsumowania

pobranych opłat w okresach miesięcznych i odnotowuje w rubryce „uwagi” kwotę, datę

wpłaty, okres i sąd, którego wpłata dotyczy.

1.

Ewidencja może być zastąpiona przez repertorium A, określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 90 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie.

2.

Przepisy, o których mowa w ust. 1, dotyczące ewidencji stosuje się odpowiednio do

repertorium zastępującego ewidencję.

1.

W przypadku, gdy opłata została uiszczona, a akt notarialny nie został sporządzony,

notariusz zwraca opłatę osobie, która ją uiściła, w terminie 7 dni od dnia uiszczenia

opłaty.

2.

Notariusz zwraca opłatę

1)

gotówką;

2)

przelewem na wskazany rachunek bankowy.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, notariusz odnotowuje w ewidencji w rubryce „uwagi”

wysokość kwoty zwrotu, datę i sposób jej przekazania oraz dane osoby, której zwrócił

opłatę.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.