Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 września 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej

1.

Tworzy się Polską Agencję Żeglugi Powietrznej (PAŻP), zwaną dalej „Agencją”.

2.

Agencja jest państwową osobą prawną.

3.

Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.

4.

Agencja może tworzyć oddziały terenowe.

5.

W stosunkach z zagranicą Agencja posługuje się nazwą w języku angielskim w brzmieniu

Polish Air Navigation Services Agency (PANSA).

Prezes Rady Ministrów może przedłużyć okres pełnienia obowiązków, o którym mowa w

art. 6 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, osobie pełniącej

obowiązki Prezesa Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy o 12 miesięcy.

1.

Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw transportu, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Prawa i obowiązki państwowej władzy nadzorującej, w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

ustanawiającego ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 23) określone w rozporządzeniu (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 31) i rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającego

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej

(Dz. Urz. UE L 335 z 21.12.2005, str. 13) oraz inne prawa i obowiązki w zakresie wykonywania bieżącego nadzoru nad realizacją

zadań przez Agencję, wykonuje Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Agencja zapewnia bezpieczną, ciągłą, płynną i efektywną żeglugę powietrzną w polskiej

przestrzeni powietrznej przez wykonywanie funkcji instytucji zapewniających służby

żeglugi powietrznej, zarządzanie przestrzenią powietrzną oraz zarządzanie przepływem

ruchu lotniczego zgodnie z

1)

przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej,

a w szczególności

a)

rozporządzeniem (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

ustanawiającym ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej,

b)

rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej,

c)

rozporządzeniem (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 41),

d)

rozporządzeniem (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 46),

e)

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej;

2)

umowami międzynarodowymi i uchwałami organizacji międzynarodowych, o których mowa

w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1393, z późn. zm., zwanej dalej „Prawem lotniczym”, i wymaganiami międzynarodowymi, o których mowa

w art. 3 ust. 4 Prawa lotniczego;

3)

przepisami Prawa lotniczego oraz innymi przepisami, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

2.

Agencja może wykonywać, na podstawie umów i porozumień, zadania określone w ust. 1

także w przestrzeni powietrznej państw obcych, która, zgodnie z tymi umowami i porozumieniami,

znajdzie się w obszarze odpowiedzialności Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Na podstawie umów i porozumień służby żeglugi powietrznej w części polskiej przestrzeni

powietrznej mogą być zapewniane przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej

państw obcych lub organy międzynarodowe określone w tych umowach lub porozumieniach.

4.

Agencja współdziała z odpowiednimi służbami i organami wojskowymi oraz innymi służbami

i organami państwowymi.

5.

W czasie wojny i stanu wojennego Agencja staje się częścią systemu obrony powietrznej

kraju i podlega Ministrowi Obrony Narodowej.

1.

Agencja zapewnia w przestrzeni powietrznej, o której mowa w art. 3, służbę ruchu lotniczego

oraz inne służby żeglugi powietrznej: służbę łączności, służbę nawigacji, służbę dozorowania

oraz służbę informacji lotniczej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Lotniskowa służba informacji powietrznej, wchodząca w skład służby ruchu lotniczego,

może być zapewniana także przez inne podmioty.

3.

Agencja realizuje inne zadania niż określone w ust. 1 dla instytucji zapewniających

służby żeglugi powietrznej, wskazane w Prawie lotniczym oraz w jej statucie, a w szczególności

1)

dostarcza użytkownikom przestrzeni powietrznej informacje meteorologiczne;

2)

dokonuje zakupu, utrzymuje oraz modernizuje urządzenia i systemy łączności lotniczej,

nawigacji i dozorowania przestrzeni powietrznej;

3)

kontroluje z powietrza systemy łączności lotniczej, nawigacji i dozorowania przestrzeni

powietrznej;

4)

prowadzi szkolenia i udziela konsultacji w zakresie żeglugi powietrznej;

5)

prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie żeglugi powietrznej;

6)

zapewnia projektowanie procedur lotu.

3a

Agencja udostępnia nieodpłatnie organom Inspekcji Ochrony Środowiska, na ich wniosek,

informacje niezbędne do oszacowania wielkości emisji, o którym mowa w art. 87 i art. 88 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych

(Dz. U. poz. 1223).

4.

Agencja zapewnia koordynację działań poszukiwawczo-ratowniczych.

5.

Agencja, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw transportu, może prowadzić

także inną działalność, niezwiązaną z realizacją zadań wskazanych w ust. 1 i 3, przy

zachowaniu warunku wyodrębnienia w księgach rachunkowych tej działalności.

6

Agencja może realizować zadanie polegające na zapewnianiu służby ruchu lotniczego

na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 696), po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw transportu.

1.

W ramach wykonywania zwierzchnictwa, o którym mowa w art. 4, w polskiej przestrzeni

powietrznej zapewniane są służby żeglugi powietrznej zgodnie z

1)

przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej, a w szczególności

a)

rozporządzeniem (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

ustanawiającym ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 23),

b)

rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 31),

c)

rozporządzeniem (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 41),

d)

rozporządzeniem (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 46),

e)

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej

(Dz. Urz. UE L 335 z 21.12.2005, str. 13);

2)

umowami międzynarodowymi i przepisami międzynarodowymi;

3)

niniejszą ustawą i innymi ustawami.

2.

Na podstawie umów międzynarodowych i porozumień wiążących Rzeczpospolitą Polską realizowanie

niektórych zadań w zakresie zapewniania służb żeglugi powietrznej może być

1)

rozciągnięte na przestrzeń powietrzną poza granicą Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wykonywane przy pomocy organów międzynarodowych określonych w tych umowach;

3)

wykonywane przy pomocy instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej innych

państw.

1.

Agencja działa na podstawie ustawy oraz statutu.

2.

Agencja działa zgodnie z następującymi planami działalności

1)

pięcioletnim - corocznie aktualizowanym,

2)

rocznym - w skład którego wchodzi plan finansowy obejmujący rok obrotowy pokrywający

się z rokiem kalendarzowym

- opracowywanymi zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej.

3.

Prezes Agencji przedstawia Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego do zaopiniowania,

do dnia 1 listopada każdego roku, projekt rocznego planu działalności na rok następny

i projekt zaktualizowanego pięcioletniego planu działalności.

4.

Prezes Agencji przedstawia do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw transportu

zaopiniowane przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego projekty planów, o których mowa

w ust. 2, w terminie do dnia 1 grudnia każdego roku.

5.

Do czasu zatwierdzenia rocznego planu działalności Agencja działa na podstawie projektu

tego planu.

6.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem przepisów

prawa Unii Europejskiej dotyczących w szczególności zasad prowadzenia działalności

przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej oraz ich gospodarki finansowej,

mając na uwadze potrzebę sprawnej realizacji przez nią zadań, także w czasie wojny

i stanu wojennego, nadaje Agencji statut określający w szczególności

1)

strukturę wewnętrzną;

2)

system kontroli wewnętrznej;

3)

liczbę, zasięg terytorialny i siedziby oddziałów terenowych.

1.

Organem kierującym działalnością Agencji i reprezentującym ją na zewnątrz jest Prezes

Agencji, zwany dalej „Prezesem”.

2.

Do zadań Prezesa należy w szczególności

1)

zapewnienie realizacji zadań przez Agencję zgodnie z prawem Unii Europejskiej i prawem

krajowym oraz przepisami międzynarodowymi;

2)

uczestniczenie w inicjatywach i projektach międzynarodowych związanych z działalnością

Agencji - za zgodą ministra właściwego do spraw transportu;

3)

opracowywanie projektów rocznych i pięcioletnich planów działalności Agencji;

4)

opracowywanie rocznych sprawozdań z działalności Agencji;

5)

sporządzanie rocznego sprawozdania finansowego;

6)

wybór biegłego rewidenta do badania sprawozdania finansowego Agencji oraz złożenie

wniosku do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego o jego zatwierdzenie;

7)

sprawowanie zarządu majątkiem Agencji.

3.

Prezesa powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu,

zaopiniowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, spośród kandydatów wyłonionych

w drodze konkursu.

4.

Kandydat ubiegający się o powołanie na stanowisko Prezesa powinien spełniać następujące

wymagania

1)

posiada wykształcenie wyższe;

2)

jest żołnierzem rezerwy lub nie podlega powszechnemu obowiązkowi obrony;

3)

jest obywatelem polskim;

4)

korzysta z pełni praw publicznych;

5)

nie był karany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

6)

posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej trzyletni staż pracy

na stanowiskach kierowniczych związanych z lotnictwem cywilnym;

7)

zna biegle co najmniej język angielski.

5.

W skład komisji konkursowej, powoływanej przez ministra właściwego do spraw transportu,

wchodzą: dwóch przedstawicieli Prezesa Rady Ministrów, dwóch przedstawicieli ministra

właściwego do spraw transportu, jeden przedstawiciel Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego,

jeden przedstawiciel Ministra Obrony Narodowej, jeden przedstawiciel ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, posiadający wiedzę i doświadczenie w zakresie lotnictwa

cywilnego lub zarządzania.

6.

Obsługę organizacyjno-techniczną komisji konkursowej zapewnia minister właściwy do

spraw transportu.

7.

W toku konkursu sprawdzeniu przez komisję konkursową podlegają wiedza, predyspozycje

oraz umiejętności kandydatów niezbędne do wykonywania zadań na stanowisku Prezesa.

8.

Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając potrzebę zapewnienia obiektywności

i jawności postępowania oraz sprawnego przeprowadzenia konkursu, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

zakres tematyczny konkursu, w tym obejmujący znajomość języka obcego;

2)

organizację i sposób przeprowadzania konkursu.

9.

Na wniosek Prezesa minister właściwy do spraw transportu powołuje nie więcej niż dwóch

zastępców Prezesa. Jeden z zastępców Prezesa powinien posiadać wiedzę, umiejętności

i co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie kierowania instytucjami

zapewniającymi służby ruchu lotniczego. Przepis ust. 4 pkt 1-5 i 7 stosuje się odpowiednio.

10.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, odwołuje

Prezesa w przypadku

1)

prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

2)

rażącego naruszenia przepisów prawa;

3)

utraty obywatelstwa polskiego;

4)

rezygnacji ze stanowiska;

5)

utraty praw publicznych.

11.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, może odwołać

Prezesa w przypadku

1)

niewykonania lub nieprawidłowego wykonania jednego z zadań, o których mowa w ust.

2;

2)

utraty zdolności do pełnienia obowiązków służbowych z powodu choroby trwającej dłużej

niż 9 miesięcy lub innej długotrwałej przeszkody w pełnieniu obowiązków;

3)

prowadzenia działalności, która pozostaje w sprzeczności z wykonywanymi obowiązkami.

12

W przypadku odwołania Prezesa Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego

do spraw transportu, powierza zastępcy Prezesa lub innej osobie pełnienie obowiązków

Prezesa, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, z możliwością przedłużania tego okresu

o kolejne 6 miesięcy, nie więcej niż dwukrotnie.

13.

Przepisy ust. 10-12 stosuje się odpowiednio do zastępców Prezesa.

14.

Prezes Rady Ministrów ustala wysokość wynagrodzenia Prezesa i jego zastępców zgodnie

z ustawą z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami

prawnymi

(Dz. U. z 2013 r. poz. 254, z późn. zm..

1.

Czas pracy kontrolerów ruchu lotniczego obejmujący

1)

pracę na stanowisku operacyjnym,

2)

czynności pomocnicze i przygotowawcze do wykonania czynności na stanowisku operacyjnym,

3)

przejmowanie i przekazywanie stanowiska operacyjnego,

4)

prowadzenie i nadzorowanie szkolenia praktycznego (OJT) oraz egzaminowanie

- nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 30 godzin na tydzień, w przeciętnie

pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym

3 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Do czasu pracy, o którym mowa w ust. 1, wlicza się przerwy w wymiarze nie mniejszym

niż 25% dobowego wymiaru czasu pracy.

3.

Czas pracy kontrolerów ruchu lotniczego obejmujący w szczególności

1)

szkolenie zawodowe, w tym trening na symulatorze kontroli ruchu lotniczego,

2)

badania lotniczo-lekarskie,

3)

udział w grupach zadaniowych i projektach związanych z rozwojem zarządzania ruchem

lotniczym

- nie może przekraczać 8 godzin na dobę oraz 40 godzin na tydzień, w przeciętnie pięciodniowym

tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

4.

Sposób obliczania wymiaru czasu pracy kontrolerów ruchu lotniczego, o którym mowa

w ust. 1 i 3, ustala się w zakładowym układzie zbiorowym pracy lub regulaminie pracy

w uzgodnieniu ze związkiem zawodowym reprezentującym kontrolerów ruchu lotniczego.

5.

Rozkład czasu pracy kontrolerów ruchu lotniczego jest ustalany na okres rozliczeniowy.

W rozkładzie czasu pracy wskazuje się, które z czynności określonych w ust. 1 lub

3 mają być wykonywane przez kontrolera ruchu lotniczego.

1.

Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania Agencji, Agencja nie odpowiada za zobowiązania

Skarbu Państwa.

2.

Zbycie środków trwałych wchodzących w skład systemu zabezpieczenia ruchu lotniczego

wymaga zgody ministra właściwego do spraw transportu.

3.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa określone w art. 5a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1224, z późn. zm. wykonuje w stosunku do Agencji minister właściwy do spraw transportu.

4.

Agencja może zaciągać kredyty i pożyczki, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Kredyty i pożyczki w wysokości przekraczającej równowartość w walucie polskiej 50

000 euro Agencja może zaciągać za zgodą ministra właściwego do spraw transportu.

6.

Agencja nie może udzielać poręczeń i gwarancji.

7.

Wielkości wyrażone w euro przelicza się na walutę polską po średnim kursie ustalonym

przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku obrotowego w Tabeli 1 kursów

średnich.

1.

Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową, z uwzględnieniem prawa Unii Europejskiej,

umów międzynarodowych oraz przepisów Europejskiej Organizacji Bezpieczeństwa Żeglugi

Powietrznej EUROCONTROL, zwanej dalej „EUROCONTROL”, dotyczących systemu opłat nawigacyjnych

w tym zasad ustalania i pobierania opłat oraz wystawiania faktur określonych przez

komórkę organizacyjną EUROCONTROL - Centralne Biuro Opłat Trasowych (CRCO).

2.

W zakresie nieobjętym przepisami i postanowieniami umów, o których mowa w ust. 1,

stosuje się przepisy krajowe, o ile niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

1.

Agencja pokrywa koszty prowadzenia swojej działalności z własnych przychodów.

2.

Plan finansowy Agencji określa w szczególności

1)

przychody;

2)

koszty;

3)

wynik finansowy brutto;

4)

obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego;

5)

wynik finansowy netto;

6)

proponowany podział lub pokrycie wyniku finansowego netto.

3.

Jeżeli zatwierdzona przez EUROCONTROL podstawa kosztowa stawki jednostkowej opłaty

trasowej jest inna niż wskazana w planie finansowym, o którym mowa w ust. 2, dokonuje

się korekty planu finansowego.

4.

Źródłami przychodów Agencji są

1)

przychody z opłat za świadczone usługi;

2)

dobrowolne wpłaty i zapisy;

3

odsetki od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie z przepisami o finansach

publicznych;

4)

dotacje celowe;

5)

inne przychody, w tym środki uzyskane w ramach bezzwrotnej pomocy.

5.

Agencja może uzyskiwać dotacje celowe na dofinansowanie zadań określonych w art. 4

ust. 1 i 3 w wysokości ustalanej w ustawie budżetowej.

6.

Tworzy się następujące fundusze Agencji

1)

fundusz założycielski;

2)

fundusz zapasowy;

3)

inne fundusze tworzone na podstawie odrębnych przepisów.

7.

Fundusz założycielski Agencji stanowi równowartość aktywów netto przekazanych Agencji

na prowadzenie przez nią działalności.

8.

Zysk netto Agencji za rok obrotowy przeznacza się na fundusze, o których mowa w ust.

6 pkt 2 i 3.

9.

Stratę netto Agencji za rok obrotowy pokrywa się z funduszu zapasowego. Jeżeli strata

netto jest wyższa niż fundusz zapasowy, część straty niepokryta z funduszu zapasowego

pokrywana jest z funduszu założycielskiego.

10.

Prezes sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości,

Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz związanymi z nimi interpretacjami

zawartymi w rozporządzeniach Komisji Europejskiej, zwanymi dalej „MSR”.

11.

W zakresie nieuregulowanym przez MSR Agencja stosuje przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm..

12.

Sprawozdanie finansowe Agencji podlega badaniu przez biegłego rewidenta zatwierdzonego

przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

13.

Prezes przedstawia Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego do zaopiniowania

1)

sprawozdanie finansowe Agencji wraz z opinią i raportem biegłego rewidenta,

2)

roczne sprawozdanie z działalności Agencji

- za rok ubiegły, nie później niż w terminie 5 miesięcy od dnia bilansowego.

14.

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego opiniuje sprawozdania, o których mowa w ust. 13,

w terminie miesiąca od dnia ich otrzymania.

15.

Minister właściwy do spraw transportu zatwierdza zaopiniowane i przedstawione mu przez

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego sprawozdania, o których mowa w ust. 13, nie później

niż w terminie miesiąca od dnia ich otrzymania.

1.

Koszty wynagrodzeń pracowników Agencji pokrywane są z przychodów Agencji.

2.

Zakładowy regulamin wynagrodzeń pracowników Agencji zatwierdza minister właściwy do

spraw transportu na wniosek Prezesa.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, z późn. zm. w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ministrowi właściwemu do spraw transportu podlegają Transportowy Dozór Techniczny,

urzędy żeglugi śródlądowej oraz Polska Agencja Żeglugi Powietrznej.

”

.

(pominięty)

W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób wykonywania funkcji

wynikających ze zwierzchnictwa w polskiej przestrzeni powietrznej oraz umacniania

obronności, o których mowa w ust. 1, na czas pokoju, uwzględniając związane z tym

obowiązki i uprawnienia odpowiednich służb i organów oraz zasadę współpracy instytucji

zapewniających służby ruchu lotniczego z odpowiednimi służbami i organami wojskowymi.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przekazywania Ministrowi

Obrony Narodowej funkcji, o których mowa w ust. 1, na czas wojny, stanu wojennego

lub stanu wyjątkowego, z uwzględnieniem zasad współpracy instytucji zapewniających

służby ruchu lotniczego z odpowiednimi służbami i organami wojskowymi oraz innymi

organami państwowymi.

”

;

2)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

W ramach wykonywania zwierzchnictwa, o którym mowa w art. 4, w polskiej przestrzeni

powietrznej zapewniane są służby żeglugi powietrznej zgodnie z

1)

przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej, a w szczególności

a)

rozporządzeniem (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

ustanawiającym ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 23),

b)

rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 31),

c)

rozporządzeniem (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 41),

d)

rozporządzeniem (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym

(Dz. Urz. UE L 96 z 31.03.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 46),

e)

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej

(Dz. Urz. UE L 335 z 21.12.2005, str. 13);

2)

umowami międzynarodowymi i przepisami międzynarodowymi;

3)

niniejszą ustawą i innymi ustawami.

2.

Na podstawie umów międzynarodowych i porozumień wiążących Rzeczpospolitą Polską realizowanie

niektórych zadań w zakresie zapewniania służb żeglugi powietrznej może być

1)

rozciągnięte na przestrzeń powietrzną poza granicą Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wykonywane przy pomocy organów międzynarodowych określonych w tych umowach;

3)

wykonywane przy pomocy instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej innych

państw.

”

;

3)

w art. 21 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sprawowanie funkcji państwowej władzy nadzorującej w zakresie realizacji zadań przez

instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej;

”

;

4)

w art. 77 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Opłaty lotniskowe, o których mowa w ust. 1, po zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu

podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz są zamieszczane

w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych, o którym mowa w art. 121 ust. 3.

”

;

5)

po art. 118 dodaje się w dziale VI w rozdziale 1 art. 118a w brzmieniu

„

Art. 118a.

Żegluga powietrzna w polskiej przestrzeni powietrznej oraz w przestrzeni powietrznej,

która, w oparciu o art. 5 ust. 2, znalazła się w obszarze odpowiedzialności Rzeczypospolitej

Polskiej jest realizowana zgodnie z

1)

przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej, a w szczególności

a)

rozporządzeniem (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

ustanawiającym ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej,

b)

rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej,

c)

rozporządzeniem (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej,

d)

rozporządzeniem (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym;

2)

umowami międzynarodowymi i przepisami międzynarodowymi;

3)

niniejszą ustawą i innymi ustawami.

”

;

6)

w art. 120 ust. 1-5 otrzymują brzmienie

„

1.

Polska przestrzeń powietrzna dostępna dla żeglugi powietrznej jest klasyfikowana zgodnie

z przepisami prawa Unii Europejskiej w zakresie Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej, umowami i przepisami międzynarodowymi.

2.

W polskiej przestrzeni powietrznej działają instytucje zapewniające służby żeglugi

powietrznej, a w wydzielonych częściach tej przestrzeni cywilne lub wojskowe lotniskowe

organy służb ruchu lotniczego lub właściwe organy wojskowe.

3.

Instytucje zapewniające służby ruchu lotniczego tworzą cywilne lotniskowe organy służb

ruchu lotniczego działające w przestrzeni kontrolowanej.

4.

Zarządzający lotniskami tworzą cywilne lotniskowe organy służb ruchu lotniczego działające

w przestrzeni niekontrolowanej przydzielanej danym lotniskom w trybie art. 121 ust.

5 pkt 1.

5.

Minister Obrony Narodowej tworzy wojskowe lotniskowe organy służb ruchu lotniczego

działające w przestrzeni przydzielonej danemu lotnisku w trybie art. 121 ust. 5 pkt

1.

”

;

7)

art. 121 otrzymuje brzmienie

„

Art. 121.

1.

Zarządzanie ruchem lotniczym w polskiej przestrzeni powietrznej jest realizowane przez

1)

zapewnianie odpowiednich do charakteru, natężenia i warunków ruchu lotniczego służb

żeglugi powietrznej;

2)

zarządzanie przestrzenią powietrzną;

3)

zarządzanie przepływem ruchu lotniczego.

2.

Statkom powietrznym wykonującym loty w przestrzeni powietrznej zapewnia się ponadto

służbę poszukiwania i ratownictwa.

3.

Zintegrowany Pakiet Informacji Lotniczych publikuje instytucja zapewniająca służby

ruchu lotniczego.

4.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych powoła, w drodze rozporządzenia, wspólny

cywilno-wojskowy organ doradczy odpowiedzialny za kształtowanie zasad zarządzania

i wykorzystania przestrzeni powietrznej przez wszystkich użytkowników oraz ustali

zakres działania tego organu, z uwzględnieniem prawa UE dotyczącego Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej oraz przepisów międzynarodowych.

5.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,

uwzględniając zasady wynikające z umów i przepisów międzynarodowych, dla zapewnienia

bezpiecznego, elastycznego i efektywnego wykorzystania przestrzeni powietrznej przez

wszystkich jej użytkowników, określi, w drodze rozporządzenia

1)

strukturę polskiej przestrzeni powietrznej dostępnej dla żeglugi powietrznej z podziałem

na

a)

przestrzeń kontrolowaną,

b)

przestrzeń niekontrolowaną;

2)

szczegółowe warunki i sposób korzystania z przestrzeni powietrznej przez wszystkich

jej użytkowników;

3)

szczegółowe warunki i sposób tworzenia lotniskowych cywilnych organów służb ruchu

lotniczego na lotniskach kontrolowanych i niekontrolowanych.

6.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, z

uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych

1)

przepisy ruchu lotniczego - w rozumieniu Załącznika 2 do Konwencji o międzynarodowym

lotnictwie cywilnym;

2)

warunki i sposób działania służb ruchu lotniczego - w rozumieniu Załącznika 11 do

Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym.

7.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu

określi, w drodze rozporządzenia, sposób współdziałania instytucji zapewniającej służby

ruchu lotniczego z Siłami Powietrznymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej tak,

aby zapewniona była szczególna rola systemu obrony powietrznej w zakresie przeciwdziałania

zagrożeniom bezpieczeństwa państwa z powietrza w czasie pokoju.

”

;

8)

w art. 122 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Użytkownik polskiej przestrzeni powietrznej jest obowiązany do niezwłocznego wykonywania

poleceń instytucji zapewniających służby ruchu lotniczego oraz cywilnych i wojskowych

lotniskowych organów służb ruchu lotniczego, a także organów dowodzenia obroną powietrzną,

jak również poleceń przekazanych mu przez wojskowe statki powietrzne.

”

;

9)

art. 122a otrzymuje brzmienie

„

Art. 122a.

Jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa i organ dowodzenia obroną powietrzną,

uwzględniając w szczególności informacje przekazane przez instytucje zapewniające

służby ruchu lotniczego, stwierdzi, że cywilny statek powietrzny jest użyty do działań

sprzecznych z prawem, a w szczególności jako środek ataku terrorystycznego z powietrza,

statek ten może być zniszczony na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1944).

”

;

10)

w art. 124 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zabrania się wykonywania lotów statkami powietrznymi z napędem nad obszarami parków

narodowych i rezerwatów przyrody poniżej wysokości względnych podanych przez instytucje

zapewniające służby ruchu lotniczego w trybie art. 122.

”

;

11)

w dziale VI tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: „Instytucje zapewniające służby

żeglugi powietrznej”;

12)

art. 127 i 128 otrzymują brzmienie

„

Art. 127.

1.

Wyznaczenie oraz certyfikacja instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej

w polskiej przestrzeni powietrznej dokonywana jest zgodnie z przepisami prawa Unii

Europejskiej, a w szczególności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej.

2.

Wyznaczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje minister właściwy do spraw transportu

w porozumieniu z Prezesem Urzędu, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej.

3.

Wniosek o wyznaczenie zainteresowana instytucja składa do Prezesa Urzędu, który po

dokonaniu sprawdzenia wniosku pod względem merytorycznym i formalno-prawnym kieruje

go następnie wraz z opinią do ministra właściwego do spraw transportu.

4.

Certyfikacji instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej dokonuje Prezes Urzędu

jako organ realizujący zadania państwowej władzy nadzorującej w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

10 marca 2004 r. ustanawiającego ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o Polskiej Agencji

Żeglugi Powietrznej

(Dz. U. Nr 249, poz. 1829).

6.

Zadania państwa członkowskiego określone w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej wykonuje minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Prezesem Urzędu i

po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej.

Art. 128.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, dla realizacji przepisów prawa

Unii Europejskiej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej,

2)

sposób i środki realizacji przez Prezesa Urzędu jego uprawnień i obowiązków jako państwowej

władzy nadzorującej

- mając na uwadze w szczególności zapewnienie bezpieczeństwa i ciągłości ruchu lotniczego.

”

;

13)

w art. 129 uchyla się ust. 4;

14)

art. 130 otrzymuje brzmienie

„

Art. 130.

1.

Służby żeglugi powietrznej są zapewniane odpłatnie (opłaty nawigacyjne).

2.

Opłaty nawigacyjne objęte przepisami prawa Unii Europejskiej w zakresie Jednolitej

Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, umowami międzynarodowymi oraz przepisami międzynarodowymi

są ustalane i zatwierdzane zgodnie z tymi przepisami.

3.

Opłaty nawigacyjne, w zakresie nieobjętym aktami prawnymi określonymi w ust. 2, są

zatwierdzane przez Prezesa Urzędu.

4.

Terminy zatwierdzania opłat nawigacyjnych, o których mowa w ust. 3, są takie same

jak terminy zatwierdzania opłat, o których mowa w ust. 2.

5.

Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej mają prawo odmówić świadczenia

usług użytkownikowi przestrzeni powietrznej, który narusza terminy i warunki płatności

określone przez EUROCONTROL lub przez te instytucje.

6.

Nie pobiera się opłat za loty

1)

wykonywane zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością (VFR - Visual Flight Rules);

2)

mieszane - w których część lotu wykonywana jest zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością

(VFR), a pozostała część lotu wykonywana jest zgodnie z przepisami dla lotów według

wskazań przyrządów (IFR - Instrument Flight Rules) - za część lotu wykonywaną w polskiej

przestrzeni powietrznej wyłącznie zgodnie z przepisami VFR;

3)

wykonywane przez statki powietrzne o maksymalnej masie startowej poniżej 2 ton;

4)

wykonywane wyłącznie w celu przewozu, w oficjalnej misji, panującego monarchy i jego

najbliższej rodziny, głów państw, szefów rządu oraz ministrów; we wszystkich tych

przypadkach cel lotu musi być potwierdzony odpowiednim oznaczeniem statusu lotu lub

uwagą w planie lotu;

5)

poszukiwawczo-ratownicze, autoryzowane przez właściwy organ koordynacji systemu poszukiwania

i ratownictwa;

6)

wojskowe wykonywane przez polskie wojskowe statki powietrzne oraz wojskowe statki

powietrzne państw, w których loty polskich wojskowych statków powietrznych nie są

obciążane opłatami nawigacyjnymi.

7.

Udziela się dotacji celowej z budżetu państwa na sfinansowanie instytucjom zapewniającym

służby żeglugi powietrznej wydatków związanych z zapewnieniem służb w przypadku lotów,

o których mowa w ust. 6. Wydatki te finansowane są z części budżetu państwa, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu.

8.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej w zakresie opłat

nawigacyjnych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb rozliczania i dokumentowania

wydatków, o których mowa w ust. 7.

9.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

i zatwierdzania wysokości opłat nawigacyjnych w zakresie nieuregulowanym aktami prawnymi,

o których mowa w ust. 2, oraz procedurę przekazywania informacji niezbędnych do zatwierdzenia

opłat, o których mowa w ust. 2 i 3, mając na uwadze koszty związane ze świadczeniem

tych usług oraz kierunkowe założenia polityki Unii Europejskiej w tym zakresie.

10.

Wysokość zatwierdzonych opłat nawigacyjnych jest ogłaszana w Dzienniku Urzędowym Urzędu

Lotnictwa Cywilnego oraz zamieszczana w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych,

o którym mowa w art. 121 ust. 3. Ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa

Cywilnego podlega również zatwierdzona zgodnie z przepisami międzynarodowymi wysokość

odsetek za niezapłacone w terminie należności z tytułu opłat, o których mowa w ust.

2.

11.

Prezes Urzędu ogłasza w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego przepisy międzynarodowe,

o których mowa w ust. 2 i 10.

”

;

15)

uchyla się art. 131;

16)

uchyla się art. 205c;

17)

po dziale XI dodaje się dział XIa w brzmieniu

„

Dział XIa

Kary pieniężne

Art. 209a.

1.

Kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów

1)

rozporządzenia nr 2320/2002/WE,

2)

rozporządzenia Komisji nr 622/2003/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. ustanawiającego środki

w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa

lotnictwa cywilnego

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 do 10 000 zł.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar

pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 1 do ustawy.

3.

Nie podlega karze, o której mowa w pkt 2.1-2.3 załącznika nr 1 do ustawy osoba, która

nie posiada poświadczenia bezpieczeństwa uprawniającego do dostępu do informacji objętych

załącznikiem do rozporządzenia nr 622/2003/WE.

Art. 209b.

1.

Kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów

1)

rozporządzenia nr 261/2004/WE,

2)

rozporządzenia nr 2111/2005/WE

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 8000 zł.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar

pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 2 do ustawy.

3.

Nie wymierza się kary, o której mowa w pkt 1.3 załącznika nr 2 do ustawy, jeżeli przewoźnik

przed dniem wydania decyzji dobrowolnie zadośćuczynił pasażerowi za brak stosownej

opieki.

4.

Nie wymierza się kary, o której mowa w pkt 1.4 załącznika nr 2 do ustawy, jeżeli przewoźnik,

pomimo zaniedbania obowiązku informowania pasażerów o przysługujących im prawach,

wykonał wszystkie pozostałe obowiązki wynikające z rozporządzenia nr 261/2004/WE.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, domniemywa się, że pasażerowie zostali poinformowani

o przysługujących im prawach.

Art. 209c.

1.

Jeżeli instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej działa z naruszeniem obowiązków

lub warunków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) 550/2004 Prezes Urzędu może

nałożyć na nią karę pieniężną w wysokości od 20 000 do 40 000 zł.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar

pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

3.

Jeżeli wyznaczona organizacja, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) 550/2004,

sprawuje swoją funkcję bez ważnego upoważnienia - Prezes Urzędu może nałożyć na nią

karę pieniężną w wysokości 40 000 zł.

Art. 209d.

Kto wbrew art. 88 ust. 3 wykorzystuje niezarejestrowane lotnicze urządzenia naziemne

- podlega karze pieniężnej w wysokości 40 000 zł.

Art. 209e.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 209a-209d, Prezes Urzędu wymierza w drodze decyzji

administracyjnej.

2.

Kara pieniężna nieuiszczona w wyznaczonym terminie podlega wraz z odsetkami za zwłokę

ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Kwoty ściągane z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

4.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

;

18)

uchyla się art. 230;

19)

użyte w art. 68 ust. 2 pkt 9, art. 69 ust. 4, art. 86 ust. 2, 5 i 6, art. 119 ust.

4 pkt 2, art. 125 ust. 1, art. 135 ust. 2 i 9 i art. 135a ust. 1 pkt 4 w różnych przypadkach

wyrazy „państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym” zastępuje się użytymi w odpowiednim

przypadku wyrazami

a)

„instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej” - w przypadku art. 68 ust. 2

pkt 9, art. 135 ust. 2 i 9 i art. 135a ust. 1 pkt 4,

b)

„instytucje zapewniające służby ruchu lotniczego” - w przypadku art. 69 ust. 4, art.

86 ust. 2, 5 i 6, art. 119 ust. 4 pkt 2 i art. 125 ust. 1;

20)

dodaje się załączniki nr 1-3 w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszej ustawy.

„

Załącznik nr 1

Lp.

Wyszczególnienie naruszeń

Wysokość kary w zł

1.

Naruszenia przepisów rozporządzenia nr 2320/2002/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającego

wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego - Deklaracja międzyinstytucjonalna

(Dz. Urz. WE L 355 z 30.12.2002)

1.1.

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 2.2.1.(iii) załącznika do rozporządzenia

5 000

1.2.

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 2.1. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.3.

Naruszenie obowiązku patrolowania, o którym mowa w pkt 2.2.2. załącznika do rozporządzenia

2 000

1.4.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 3.2.3. lit. b załącznika do rozporządzenia

5 000

1.5.

Niezapewnienie ochrony przy pomocy ogrodzeń, straży, patroli, o której mowa w pkt

2.4. lit. b

10 000

1.6.

Naruszenie obowiązku poddawania nadzorowi, o którym mowa w pkt 2.4. lit. c

10 000

1.7.

Umieszczenie na pokładzie statku powietrznego bagażu z naruszeniem pkt 5.1.

5 000

1.8.

Naruszenie obowiązku kontrolowania, o którym mowa w pkt 2.2.1.(i) załącznika do rozporządzenia

10 000

1.9.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 2.2.1 (v) załącznika do rozporządzenia

500

1.10.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 2.2.1 (viii) załącznika do rozporządzenia

500

1.11.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 2.2.1 (ii) załącznika do rozporządzenia

5 000

1.12.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 2.3. lit. b załącznika do rozporządzenia

10 000

1.13.

Naruszenie obowiązku kontroli, o którym mowa w pkt 2.3. lit. a załącznika do rozporządzenia

10 000

1.14.

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 4.3.1. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.15.

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 4.1. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.16.

Zabranie na pokład statku powietrznego zapasów lub dostaw prowiantu przewoźnika lotniczego

wbrew pkt 9.2.3. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.17.

Zabranie na pokład statku powietrznego dostaw środków czyszczących wbrew pkt 10.2.3.

załącznika do rozporządzenia

10 000

1.18.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt. 6.1. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.19.

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 7.1. lub pkt 7.3. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.20.

Naruszenie obowiązków, o których mowa w pkt 8.1. i pkt 8.3. załącznika do rozporządzenia

10 000

1.21.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 4.2. załącznika do rozporządzenia

2 000

2.

Naruszenia przepisów rozporządzenia nr 622/2003/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. ustanawiającego

środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa

lotnictwa cywilnego (Dz. Urz. WE L 89 z 05.04.2003)

2.1.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w pkt 3.1.2.3. załącznika do rozporządzenia

2 000

2.2.

Dopuszczenie przewozu broni lub innych przedmiotów zabronionych w miejscu dostępnym

dla pasażera i załogi (pkt 4.1.1.1.a-e lub 5.2.3.1. załącznika do rozporządzenia)

10 000

2.3.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa pkt 5.2.1.1. lub 5.2.2.C. załącznika do rozporządzenia.

1 000

Załącznik nr 2

Lp.

Wyszczególnienie naruszeń

Wysokość kary w zł

1.

Naruszenia przepisów rozporządzenia nr 261/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla

pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia

lotów, uchylającego rozporządzenie nr 295/9 l/EWG

1.1.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1

od 200 do 4800

1.2.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 8 ust. 1

od 200 do 4800

1.3.

Naruszenie obowiązku opieki, o którym mowa w art. 9

od 200 do 4800

1.4.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 14

od 200 do 4800

1.5.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 7

od 1000 do 2500

1.6.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 2

od 200 do 4800

1.7.

Naruszenie zakazu pobrania dodatkowej zapłaty za umieszczenie w klasie wyższej niż

ta, na którą został wykupiony bilet, o którym mowa w art. 10 ust. 1

od 200 do 4800

2.

Naruszenie przepisów rozporządzenia nr 2111/2005/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników

lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania

pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego

wykonującego przewóz oraz uchylającego art. 9 dyrektywy 2004/36/WE

2.1.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 11

od 2000 do 8000

2.2.

Naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 12

od 200 do 4800

Załącznik nr 3

Lp.

Wyszczególnienie naruszeń

Wysokość kary w zł

1.

Naruszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej

Europejskiej Przestrzeni Powietrznej

1.1.

Utrudnianie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej prac państwowej

władzy nadzorującej polegających na weryfikowaniu spełniania przez tę instytucję wymogów

rozporządzenia

20 000

1.2.

Naruszenie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązku, o którym

mowa w art. 12 ust. 1

40 000

1.3.

Naruszenie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązku, o którym

mowa w art. 12 ust. 2

40 000

1.4.

Naruszenie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązku, o którym

mowa w art. 12 ust. 3

20 000

1.5.

Naruszenie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązku, o którym

mowa w art. 13 ust. 1

20 000

1.6.

Naruszenie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązku, o którym

mowa w art. 13 ust. 2

20 000

2.

Naruszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania

Ruchem Lotniczym

2.1.

Naruszenie przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej obowiązku, o którym

mowa w art. 6 ust. 2

20 000

”

”

(pominięty)

1.

Agencja przejmuje z przedsiębiorstwa państwowego „Porty Lotnicze”, zwanego dalej „PPL”,

z mocy ustawy, wyodrębnione w trybie określonym w ust. 2, składniki majątkowe i niemajątkowe

tego przedsiębiorstwa, służące dotychczas do wykonywania zadań państwowego organu

zarządzania ruchem lotniczym przez jego jednostkę organizacyjną - Agencję Ruchu Lotniczego

(ARL), niezbędne do realizacji zadań Agencji określonych w art. 4 ust. 1, 3 i 4, w

tym związane z nimi wierzytelności i zobowiązania.

2.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze decyzji, składniki majątkowe

i niemajątkowe, w tym wierzytelności i zobowiązania, o których mowa w ust. 1.

3.

Określenie składników majątkowych i niemajątkowych, o których mowa w ust. 2, zostanie

dokonane w oparciu o dane przekazane przez PPL i opracowane przez komisję przygotowawczą,

działającą przy ministrze właściwym do spraw transportu, według stanu na dzień przejęcia.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, będzie stanowiła podstawę do wpisania do ksiąg wieczystych

i rejestrów tytułu prawnego Agencji do określonych w decyzji składników, o których

mowa w ust. 2.

5.

Naczelny dyrektor PPL i Prezes mogą zawrzeć umowy dotyczące spraw zaistniałych przed

dniem wejścia w życie ustawy w zakresie wspólnej działalności PPL i Agencji Ruchu

Lotniczego.

6.

W odniesieniu do przejętego majątku, o którym mowa w ust. 1, Agencja ustala wartość

początkową poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

o której mowa w art. 16g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm., w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych PPL. Agencja dokonuje odpisów amortyzacyjnych, o których

mowa w art. 15 ust. 6 i art. 16h tej ustawy, z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości

odpisów amortyzacyjnych dokonanych przez PPL oraz kontynuuje metody amortyzacji przyjęte

przez PPL. Do tych odpisów amortyzacyjnych nie ma zastosowania art. 16 ust. 1 pkt

63 lit. a tiret pierwsze tej ustawy.

7.

W zakresie czynności niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania Agencji, polegających

na oddaniu Agencji przez PPL składników aktywów trwałych do korzystania na podstawie

umów prawa cywilnego w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nie stosuje się art. 5a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa.

8.

Koszty związane z przejęciem, o którym mowa w ust. 1, obciążają Agencję.

9.

Agencja przejmuje składniki majątkowe, o których mowa w ust. 1, na utworzenie funduszu

założycielskiego.

10.

Do przejęcia, o którym mowa w ust. 1, przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm. nie stosuje się.

1.

Agencja nie odpowiada za zobowiązania PPL, niezwiązane z działalnością jego jednostki

organizacyjnej - Agencji Ruchu Lotniczego jako państwowego organu zarządzania ruchem

lotniczym, powstałe przed dniem wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Agencja wstępuje we wszystkie stosunki prawne, których przedmiotem była dotychczasowa

działalność jednostki organizacyjnej PPL - Agencji Ruchu Lotniczego, jako państwowego

organu zarządzania ruchem lotniczym, bez względu na charakter prawny tych stosunków.

3.

W przypadku roszczeń majątkowych osób trzecich w stosunku do nieruchomości PPL, ujawnionych

przed lub po wejściu w życie ustawy, PPL i Agencja odpowiadają za te zobowiązania

solidarnie.

Agencja, na potrzeby pokrycia zobowiązań Agencji Ruchu Lotniczego przejętych zgodnie

z art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 14, powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy,

za zgodą ministra właściwego do spraw transportu, może emitować obligacje i inne papiery

wartościowe na podstawie przepisów o obligacjach do wartości nie wyższej niż 50% jej

rocznych przychodów określonych w planie finansowym na dany rok.

W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy, ograniczenia, o których mowa w art.

7 ust. 6, nie mają zastosowania do działalności inwestycyjnej prowadzonej, przed dniem

wejścia w życie ustawy, wspólnie w ramach PPL, pod warunkiem uzyskania zgody ministra

właściwego do spraw transportu.

Na pokrycie kosztów funkcjonowania w pierwszych trzech miesiącach Agencja otrzyma

z budżetu państwa pożyczkę.

1.

W pierwszym roku działalności Agencja prowadzi gospodarkę finansową w oparciu o zatwierdzony

przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego plan finansowy na 2007 r., o którym mowa

w art. 129 Prawa lotniczego.

2.

Zadanie zapewnienia koordynacji działań poszukiwawczo-ratowniczych, o którym mowa

w art. 4 ust. 4, Agencja wykonuje począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy PPL zatrudnieni w jednostce organizacyjnej

PPL - Agencji Ruchu Lotniczego stają się pracownikami Agencji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 10 - który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 147 w zakresie art. 205a ust. 1 pkt 3 - który wchodzi w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 116 lit. d i pkt 120 w zakresie art. 179 ust. 7 - które wchodzą w życie

po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

4)

art. 1 pkt 12, 13 i 83 - które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

5)

art. 3 w zakresie art. 22a - który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Do czasu powołania Prezesa zgodnie z art. 6 ust. 3, jednak nie dłużej niż na 6 miesięcy,

Prezes Rady Ministrów, z dniem ogłoszenia ustawy, na wniosek ministra właściwego do

spraw transportu, powołuje Prezesa bez przeprowadzenia konkursu.

2.

Prezes, o którym mowa w ust. 1, do czasu powołania Prezesa zgodnie z art. 6 ust. 3,

jest uprawniony do podejmowania wszelkich działań przygotowawczych i organizacyjnych

niezbędnych do utworzenia Agencji oraz jej funkcjonowania.

3.

Do czasu utworzenia Agencji koszty związane z wynagrodzeniem i działalnością Prezesa

pokrywa PPL. Z chwilą utworzenia Agencji, Agencja jest obowiązana do zwrotu tych kosztów.

Dotychczasowe akty wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 2 i 3, art. 121 ust.

3-5 i 6 i art. 130 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 12, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 2 i 3, art. 121 ust.

4-7 i art. 130 ust. 8 i 9 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez 12 miesięcy.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2007 r., z wyjątkiem art. 13 ust. 3 i art.

20, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 21 i art. 22, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 1, 6, 12-15 i 17, art. 2-5, art. 7, art. 8, art. 10-12, art. 14-17, art.

19, art. 20 oraz art. 23, które wchodzą w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

(uchylony).

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów

dotychczasowych pozostają w mocy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.

Żegluga powietrzna w polskiej przestrzeni powietrznej oraz w przestrzeni powietrznej,

która, w oparciu o art. 5 ust. 2, znalazła się w obszarze odpowiedzialności Rzeczypospolitej

Polskiej jest realizowana zgodnie z

1)

przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej, a w szczególności

a)

rozporządzeniem (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

ustanawiającym ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej,

b)

rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej,

c)

rozporządzeniem (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej,

d)

rozporządzeniem (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym;

2)

umowami międzynarodowymi i przepisami międzynarodowymi;

3)

niniejszą ustawą i innymi ustawami.

1.

Zarządzanie ruchem lotniczym w polskiej przestrzeni powietrznej jest realizowane przez

1)

zapewnianie odpowiednich do charakteru, natężenia i warunków ruchu lotniczego służb

żeglugi powietrznej;

2)

zarządzanie przestrzenią powietrzną;

3)

zarządzanie przepływem ruchu lotniczego.

2.

Statkom powietrznym wykonującym loty w przestrzeni powietrznej zapewnia się ponadto

służbę poszukiwania i ratownictwa.

3.

Zintegrowany Pakiet Informacji Lotniczych publikuje instytucja zapewniająca służby

ruchu lotniczego.

4.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych powoła, w drodze rozporządzenia, wspólny

cywilno-wojskowy organ doradczy odpowiedzialny za kształtowanie zasad zarządzania

i wykorzystania przestrzeni powietrznej przez wszystkich użytkowników oraz ustali

zakres działania tego organu, z uwzględnieniem prawa UE dotyczącego Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej oraz przepisów międzynarodowych.

5.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,

uwzględniając zasady wynikające z umów i przepisów międzynarodowych, dla zapewnienia

bezpiecznego, elastycznego i efektywnego wykorzystania przestrzeni powietrznej przez

wszystkich jej użytkowników, określi, w drodze rozporządzenia

1)

strukturę polskiej przestrzeni powietrznej dostępnej dla żeglugi powietrznej z podziałem

na

a)

przestrzeń kontrolowaną,

b)

przestrzeń niekontrolowaną;

2)

szczegółowe warunki i sposób korzystania z przestrzeni powietrznej przez wszystkich

jej użytkowników;

3)

szczegółowe warunki i sposób tworzenia lotniskowych cywilnych organów służb ruchu

lotniczego na lotniskach kontrolowanych i niekontrolowanych.

6.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, z

uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych

1)

przepisy ruchu lotniczego - w rozumieniu Załącznika 2 do Konwencji o międzynarodowym

lotnictwie cywilnym;

2)

warunki i sposób działania służb ruchu lotniczego - w rozumieniu Załącznika 11 do

Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym.

7.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu

określi, w drodze rozporządzenia, sposób współdziałania instytucji zapewniającej służby

ruchu lotniczego z Siłami Powietrznymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej tak,

aby zapewniona była szczególna rola systemu obrony powietrznej w zakresie przeciwdziałania

zagrożeniom bezpieczeństwa państwa z powietrza w czasie pokoju.

Jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa i organ dowodzenia obroną powietrzną,

uwzględniając w szczególności informacje przekazane przez instytucje zapewniające

służby ruchu lotniczego, stwierdzi, że cywilny statek powietrzny jest użyty do działań

sprzecznych z prawem, a w szczególności jako środek ataku terrorystycznego z powietrza,

statek ten może być zniszczony na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1944).

1.

Wyznaczenie oraz certyfikacja instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej

w polskiej przestrzeni powietrznej dokonywana jest zgodnie z przepisami prawa Unii

Europejskiej, a w szczególności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r.

w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiającym

wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej.

2.

Wyznaczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje minister właściwy do spraw transportu

w porozumieniu z Prezesem Urzędu, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej.

3.

Wniosek o wyznaczenie zainteresowana instytucja składa do Prezesa Urzędu, który po

dokonaniu sprawdzenia wniosku pod względem merytorycznym i formalno-prawnym kieruje

go następnie wraz z opinią do ministra właściwego do spraw transportu.

4.

Certyfikacji instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej dokonuje Prezes Urzędu

jako organ realizujący zadania państwowej władzy nadzorującej w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

10 marca 2004 r. ustanawiającego ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni

Powietrznej.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o Polskiej Agencji

Żeglugi Powietrznej

(Dz. U. Nr 249, poz. 1829).

6.

Zadania państwa członkowskiego określone w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej

Przestrzeni Powietrznej wykonuje minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Prezesem Urzędu i

po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, dla realizacji przepisów prawa

Unii Europejskiej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób wyznaczania instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej,

2)

sposób i środki realizacji przez Prezesa Urzędu jego uprawnień i obowiązków jako państwowej

władzy nadzorującej

- mając na uwadze w szczególności zapewnienie bezpieczeństwa i ciągłości ruchu lotniczego.

1.

Służby żeglugi powietrznej są zapewniane odpłatnie (opłaty nawigacyjne).

2.

Opłaty nawigacyjne objęte przepisami prawa Unii Europejskiej w zakresie Jednolitej

Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, umowami międzynarodowymi oraz przepisami międzynarodowymi

są ustalane i zatwierdzane zgodnie z tymi przepisami.

3.

Opłaty nawigacyjne, w zakresie nieobjętym aktami prawnymi określonymi w ust. 2, są

zatwierdzane przez Prezesa Urzędu.

4.

Terminy zatwierdzania opłat nawigacyjnych, o których mowa w ust. 3, są takie same

jak terminy zatwierdzania opłat, o których mowa w ust. 2.

5.

Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej mają prawo odmówić świadczenia

usług użytkownikowi przestrzeni powietrznej, który narusza terminy i warunki płatności

określone przez EUROCONTROL lub przez te instytucje.

6.

Nie pobiera się opłat za loty

1)

wykonywane zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością (VFR - Visual Flight Rules);

2)

mieszane - w których część lotu wykonywana jest zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością

(VFR), a pozostała część lotu wykonywana jest zgodnie z przepisami dla lotów według

wskazań przyrządów (IFR - Instrument Flight Rules) - za część lotu wykonywaną w polskiej

przestrzeni powietrznej wyłącznie zgodnie z przepisami VFR;

3)

wykonywane przez statki powietrzne o maksymalnej masie startowej poniżej 2 ton;

4)

wykonywane wyłącznie w celu przewozu, w oficjalnej misji, panującego monarchy i jego

najbliższej rodziny, głów państw, szefów rządu oraz ministrów; we wszystkich tych

przypadkach cel lotu musi być potwierdzony odpowiednim oznaczeniem statusu lotu lub

uwagą w planie lotu;

5)

poszukiwawczo-ratownicze, autoryzowane przez właściwy organ koordynacji systemu poszukiwania

i ratownictwa;

6)

wojskowe wykonywane przez polskie wojskowe statki powietrzne oraz wojskowe statki

powietrzne państw, w których loty polskich wojskowych statków powietrznych nie są

obciążane opłatami nawigacyjnymi.

7.

Udziela się dotacji celowej z budżetu państwa na sfinansowanie instytucjom zapewniającym

służby żeglugi powietrznej wydatków związanych z zapewnieniem służb w przypadku lotów,

o których mowa w ust. 6. Wydatki te finansowane są z części budżetu państwa, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu.

8.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej w zakresie opłat

nawigacyjnych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb rozliczania i dokumentowania

wydatków, o których mowa w ust. 7.

9.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

i zatwierdzania wysokości opłat nawigacyjnych w zakresie nieuregulowanym aktami prawnymi,

o których mowa w ust. 2, oraz procedurę przekazywania informacji niezbędnych do zatwierdzenia

opłat, o których mowa w ust. 2 i 3, mając na uwadze koszty związane ze świadczeniem

tych usług oraz kierunkowe założenia polityki Unii Europejskiej w tym zakresie.

10.

Wysokość zatwierdzonych opłat nawigacyjnych jest ogłaszana w Dzienniku Urzędowym Urzędu

Lotnictwa Cywilnego oraz zamieszczana w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych,

o którym mowa w art. 121 ust. 3. Ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa

Cywilnego podlega również zatwierdzona zgodnie z przepisami międzynarodowymi wysokość

odsetek za niezapłacone w terminie należności z tytułu opłat, o których mowa w ust.

2.

11.

Prezes Urzędu ogłasza w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego przepisy międzynarodowe,

o których mowa w ust. 2 i 10.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów

1)

rozporządzenia nr 2320/2002/WE,

2)

rozporządzenia Komisji nr 622/2003/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. ustanawiającego środki

w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa

lotnictwa cywilnego

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 do 10 000 zł.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar

pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 1 do ustawy.

3.

Nie podlega karze, o której mowa w pkt 2.1-2.3 załącznika nr 1 do ustawy osoba, która

nie posiada poświadczenia bezpieczeństwa uprawniającego do dostępu do informacji objętych

załącznikiem do rozporządzenia nr 622/2003/WE.

1.

Kto działa z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów

1)

rozporządzenia nr 261/2004/WE,

2)

rozporządzenia nr 2111/2005/WE

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 8000 zł.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar

pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 2 do ustawy.

3.

Nie wymierza się kary, o której mowa w pkt 1.3 załącznika nr 2 do ustawy, jeżeli przewoźnik

przed dniem wydania decyzji dobrowolnie zadośćuczynił pasażerowi za brak stosownej

opieki.

4.

Nie wymierza się kary, o której mowa w pkt 1.4 załącznika nr 2 do ustawy, jeżeli przewoźnik,

pomimo zaniedbania obowiązku informowania pasażerów o przysługujących im prawach,

wykonał wszystkie pozostałe obowiązki wynikające z rozporządzenia nr 261/2004/WE.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, domniemywa się, że pasażerowie zostali poinformowani

o przysługujących im prawach.

1.

Jeżeli instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej działa z naruszeniem obowiązków

lub warunków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) 550/2004 Prezes Urzędu może

nałożyć na nią karę pieniężną w wysokości od 20 000 do 40 000 zł.

2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar

pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

3.

Jeżeli wyznaczona organizacja, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) 550/2004,

sprawuje swoją funkcję bez ważnego upoważnienia - Prezes Urzędu może nałożyć na nią

karę pieniężną w wysokości 40 000 zł.

Kto wbrew art. 88 ust. 3 wykorzystuje niezarejestrowane lotnicze urządzenia naziemne

- podlega karze pieniężnej w wysokości 40 000 zł.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 209a-209d, Prezes Urzędu wymierza w drodze decyzji

administracyjnej.

2.

Kara pieniężna nieuiszczona w wyznaczonym terminie podlega wraz z odsetkami za zwłokę

ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Kwoty ściągane z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

4.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.