Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych (DU_2015_1639) | PL

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 1 w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

instytucją oświatową są jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm., a także szkoły, zespoły szkół oraz szkolne punkty konsultacyjne przy przedstawicielstwach

dyplomatycznych, urzędach konsularnych i przedstawicielstwach wojskowych Rzeczypospolitej

Polskiej, o których mowa w art. 5 ust. 3b pkt 1 lit. a tej ustawy, oraz szkoły podoficerskie

i ośrodki szkolenia, o których mowa w art. 127 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 18

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1, art. 19

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 28 ust. 4, przysługujące podmiotom, o

których mowa w art. 28 ust. 5 pkt 1-3, nie podlega zbyciu ani egzekucji. Nie dotyczy

to wymagalnych wierzytelności.

”

;

3)

uchyla się art. 22;

4)

art. 23

„

Art. 23

Nie wymaga zezwolenia twórcy tymczasowe zwielokrotnienie, o charakterze przejściowym

lub incydentalnym, niemające samodzielnego znaczenia gospodarczego, a stanowiące integralną

i niezbędną część procesu technologicznego, którego celem jest wyłącznie umożliwienie

1)

przekazu utworu w systemie teleinformatycznym pomiędzy osobami trzecimi przez pośrednika

lub

2)

zgodnego z prawem korzystania z utworu.

”

;

5)

po art. 23

„

Art. 23

1.

Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno przy pomocy własnych środków utrwalać utwory

na potrzeby własnych nadań.

2.

Utrwalenia, o których mowa w ust. 1, niszczy się w terminie miesiąca od dnia wygaśnięcia

uprawnienia do nadania utworu.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do utrwaleń będących materiałami archiwalnymi wchodzącymi

do narodowego zasobu archiwalnego.

”

;

6)

w art. 25 w ust. 1

a)

w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

artykuły na aktualne tematy polityczne, gospodarcze lub religijne, chyba że zostało

wyraźnie zastrzeżone, że ich dalsze rozpowszechnianie jest zabronione,

”

,

b)

uchyla się pkt 4;

7)

po art. 26 dodaje się art. 26

„

Art. 26

Wolno korzystać w granicach uzasadnionych celem informacji z przemówień politycznych

i mów wygłoszonych na publicznych rozprawach, a także fragmentów publicznych wystąpień,

wykładów oraz kazań. Przepis nie upoważnia do publikacji zbiorów tego rodzaju utworów.

”

;

8)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Instytucje oświatowe, uczelnie oraz jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) mogą na potrzeby zilustrowania treści przekazywanych w celach dydaktycznych lub w

celu prowadzenia badań naukowych, korzystać z rozpowszechnionych utworów w oryginale

i w tłumaczeniu oraz zwielokrotniać w tym celu rozpowszechnione drobne utwory lub

fragmenty większych utworów.

2.

W przypadku publicznego udostępniania utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do

nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym korzystanie, o którym mowa w

ust. 1, jest dozwolone wyłącznie dla ograniczonego kręgu osób uczących się, nauczających

lub prowadzących badania naukowe, zidentyfikowanych przez podmioty wymienione w ust.

1.

”

;

9)

po art. 27 dodaje się art. 27

„

Art. 27

1.

Wolno w celach dydaktycznych i naukowych zamieszczać rozpowszechnione drobne utwory

lub fragmenty większych utworów w podręcznikach, wypisach i antologiach.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia.

”

;

10)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Instytucje oświatowe, uczelnie, instytuty badawcze prowadzące działalność, o której

mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1095), instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk prowadzące działalność, o której mowa w

art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1082 i 1268), biblioteki, muzea oraz archiwa mogą

1)

użyczać, w zakresie swoich zadań statutowych, egzemplarze utworów rozpowszechnionych,

2)

zwielokrotniać utwory znajdujące się we własnych zbiorach w celu uzupełnienia, zachowania

lub ochrony tych zbiorów,

3)

udostępniać zbiory dla celów badawczych lub poznawczych za pośrednictwem końcówek

systemu informatycznego (terminali) znajdujących się na terenie tych jednostek

- jeżeli czynności te nie są dokonywane w celu osiągnięcia bezpośredniej lub pośredniej

korzyści majątkowej.

2.

Zwielokrotnianie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie może prowadzić do zwiększenia

liczby egzemplarzy utworów i powiększenia zbiorów, odpowiednio użyczanych i udostępnianych

na podstawie ust. 1 pkt 1 i 3.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli udostępnianie w określony w nim sposób

odbywa się na podstawie uprzednio zawartej umowy z uprawnionym.

4.

Z tytułu użyczania egzemplarzy utworów wyrażonych słowem, powstałych lub opublikowanych

w języku polskim w formie drukowanej, przez biblioteki publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach

(Dz. U. z 2012 r. poz. 642 i 908 oraz z 2013 r. poz. 829), zwane dalej „bibliotekami publicznymi”, przysługuje wynagrodzenie określane i wypłacane

na zasadach określonych w oddziale 4.

5.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 4, przysługuje po spełnieniu warunku, o którym

mowa w art. 35

ust. 1

1)

twórcy utworu wyrażonego słowem, powstałego i opublikowanego w języku polskim;

2)

tłumaczowi na język polski utworu wyrażonego słowem, powstałego w języku obcym i opublikowanego

w języku polskim;

3)

współtwórcy utworu, o którym mowa w pkt 1, którego wkład jest utworem plastycznym

lub fotograficznym;

4)

wydawcy utworu wyrażonego słowem i opublikowanego w języku polskim.

6.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 4, nie przysługuje za użyczenie egzemplarza utworu

w celu korzystania z niego wyłącznie na terenie biblioteki publicznej.

7.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do użyczania egzemplarzy przez Bibliotekę Narodową.

”

;

11)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

Wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość urywki rozpowszechnionych

utworów oraz rozpowszechnione utwory plastyczne, utwory fotograficzne lub drobne utwory

w całości, w zakresie uzasadnionym celami cytatu, takimi jak wyjaśnianie, polemika,

analiza krytyczna lub naukowa, nauczanie lub prawami gatunku twórczości.

”

;

12)

po art. 29 dodaje się art. 29

„

Art. 29

Wolno korzystać z utworów na potrzeby parodii, pastiszu lub karykatury, w zakresie

uzasadnionym prawami tych gatunków twórczości.

Art. 29

Wolno w sposób niezamierzony włączyć utwór do innego utworu, o ile włączony utwór

nie ma znaczenia dla utworu, do którego został włączony.

”

;

13)

uchyla się art. 30;

14)

art. 30

„

Art. 30

Do baz danych spełniających cechy utworu nie stosuje się art. 27

”

;

15)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

1.

Wolno korzystać z utworów podczas ceremonii religijnych oraz oficjalnych uroczystości

organizowanych przez władze publiczne, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie pośrednio

lub bezpośrednio korzyści majątkowej.

2.

Wolno nieodpłatnie publicznie wykonywać lub odtwarzać przy pomocy urządzeń lub nośników

znajdujących się w tym samym miejscu co publiczność rozpowszechnione utwory podczas

imprez szkolnych oraz akademickich, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie pośrednio

lub bezpośrednio korzyści majątkowej i artyści wykonawcy oraz osoby odtwarzające utwory

nie otrzymują wynagrodzenia.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do korzystania z utworów podczas imprez reklamowych,

promocyjnych i wyborczych.

”

;

16)

w art. 33 uchyla się pkt 2;

17)

art. 33

„

Art. 33

1.

Wolno korzystać z utworów w celu reklamy publicznie dostępnej wystawy lub publicznej

sprzedaży utworów, w zakresie uzasadnionym promocją tej wystawy lub sprzedaży, z wyłączeniem

innego handlowego wykorzystania.

2.

Korzystanie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności publicznie dostępnych

wystaw w muzeach, galeriach, salach wystawowych i obejmuje korzystanie z utworów w

ogłoszeniach, katalogach i innych materiałach rozpowszechnianych dla promocji wystawy

lub sprzedaży oraz wystawienie lub inne udostępnianie egzemplarzy utworów dla tych

celów.

”

;

18)

w rozdziale 3 dodaje się oddziały 4-6 w brzmieniu

„

Oddział 4

Zasady określania i wypłaty wynagrodzenia za użyczanie egzemplarzy utworów przez biblioteki

publiczne

Art. 35

1.

Wynagrodzenie za użyczanie egzemplarzy utworów, o których mowa w art. 28 ust. 4, przez

biblioteki publiczne, zwane dalej „wynagrodzeniem za użyczanie”, jest wypłacane przez

wyznaczoną przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi z dofinansowania przekazywanego

jej przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ze

środków Funduszu Promocji Kultury, o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 612, 1201 i 1639).

2.

Organizację zbiorowego zarządzania, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wyznacza na okres nie dłuższy niż pięć lat,

po przeprowadzeniu konkursu uwzględniającego następujące kryteria

1)

reprezentatywność;

2)

zdolność organizacyjną do realizacji zadania w sposób zapewniający efektywną wypłatę

wynagrodzeń za użyczanie;

3)

skuteczność i prawidłowość działania;

4)

zasadność i wysokość planowanych kosztów określania wysokości i wypłaty wynagrodzeń

za użyczanie.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ogłasza w Biuletynie

Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej konkurs, o którym mowa w ust.

2, oraz jego wynik.

4.

Organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi biorąca udział w konkursie,

o którym mowa w ust. 2, może złożyć do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku tego konkursu,

odwołanie od jego wyniku ze względu na naruszenie przepisów prawa.

5.

Odwołanie, o którym mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego rozpatruje w terminie 14 dni od dnia jego wpływu. W przypadku uwzględnienia

odwołania minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego unieważnia

konkurs, o którym mowa w ust. 2.

6.

Dofinansowanie na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie należnego podmiotom, o których

mowa w art. 28 ust. 5, przeznacza się na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie oraz na

pokrycie uzasadnionych i udokumentowanych kosztów określenia wysokości wynagrodzenia

za użyczanie i jego wypłaty.

7.

Dofinansowanie na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie w danym roku kalendarzowym odpowiada

5% wartości zakupów materiałów bibliotecznych dokonanych przez biblioteki publiczne

w poprzednim roku kalendarzowym, przy czym 75% tej kwoty, po potrąceniu kosztów określenia

wysokości i wypłaty wynagrodzenia za użyczanie, jest wypłacane podmiotom, o których

mowa w art. 28 ust. 5 pkt 1-3, a 25% podmiotom, o których mowa w art. 28 ust. 5 pkt

4.

8.

Dofinansowanie na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie jest przekazywane na podstawie

umowy zawieranej co roku między ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego a organizacją zbiorowego zarządzania, o której mowa w ust. 1.

9.

Umowa, o której mowa w ust. 8, określa w szczególności

1)

wysokość dofinansowania przeznaczonego na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie wraz

ze wskazaniem kosztów określenia jego wysokości i wypłaty w danym roku;

2)

terminy i tryb przekazywania dofinansowania;

3)

zobowiązanie organizacji zbiorowego zarządzania do poddania się kontroli przeprowadzanej

przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

4)

sposób rozliczenia dofinansowania;

5)

warunki i sposób zwrotu niewykorzystanej części dofinansowania lub dofinansowania

wykorzystanego niezgodnie z przeznaczeniem.

10.

Dofinansowanie na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie w części przeznaczonej na pokrycie

uzasadnionych i udokumentowanych kosztów określenia wysokości i wypłaty wynagrodzenia

za użyczanie, ponoszonych przez organizację zbiorowego zarządzania, o której mowa

w ust. 1, w danym roku kalendarzowym nie może przekraczać 10% kwoty dofinansowania

ustalonej zgodnie z ust. 7.

11.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego przeprowadza kontrolę

realizacji zadań związanych z wypłatą wynagrodzenia za użyczanie, obejmującą w szczególności

określanie wysokości wynagrodzenia za użyczanie i jego wypłaty, wykorzystanie przekazanego

na ten cel dofinansowania oraz prowadzenie wymaganej dokumentacji.

Art. 35

1.

Wynagrodzenie za użyczanie przysługuje po złożeniu przez podmiot, o którym mowa w

art. 28 ust. 5, pisemnego oświadczenia o woli otrzymywania wynagrodzenia za użyczanie,

zwanego dalej „oświadczeniem”.

2.

Oświadczenie składa się organizacji zbiorowego zarządzania, o której mowa w art. 35

3.

W terminie 14 dni od dnia podpisania umowy, o której mowa w art. 35

4.

Wysokość wynagrodzenia za użyczanie należnego w danym roku kalendarzowym poszczególnym

podmiotom, o których mowa w art. 28 ust. 5, jest określana przez organizację zbiorowego

zarządzania, o której mowa w art. 35

5.

Wysokość wynagrodzenia za użyczanie należnego podmiotowi, o którym mowa w art. 28

ust. 5 pkt 2, w danym roku kalendarzowym jest równoważna 30% wysokości wynagrodzenia

należnego twórcy utworu wyrażonego słowem, powstałego i opublikowanego w języku polskim.

6.

Maksymalna wysokość sumy wynagrodzenia za użyczanie należnego podmiotowi, o którym

mowa w art. 28 ust. 5, za użyczanie w danym roku kalendarzowym egzemplarzy wszystkich

jego utworów wskazanych w oświadczeniu wynosi pięciokrotność przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, za ostatni

kwartał poprzedniego roku kalendarzowego, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

7.

Wynagrodzenie za użyczanie nie przysługuje podmiotowi, o którym mowa w art. 28 ust.

5, w danym roku kalendarzowym, jeżeli po dokonaniu podziału kwoty, o której mowa w

art. 35

Art. 35

1.

Podstawę do obliczenia wysokości wynagrodzenia za użyczanie, które przypada poszczególnym

podmiotom, o których mowa w art. 28 ust. 5, stanowią informacje dotyczące użyczeń

egzemplarzy utworów w danym roku kalendarzowym, przekazywane przez biblioteki publiczne

ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 35

pkt 2, organizacji zbiorowego zarządzania, o której mowa w art. 35

2.

Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, organizacja zbiorowego zarządzania,

o której mowa w art. 35

Art. 35

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu

opinii organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi,

stowarzyszeń twórców, organizacji zrzeszających biblioteki publiczne oraz właściwych

izb gospodarczych, określi, w drodze rozporządzenia: 1) procedurę podziału i wypłaty

wynagrodzenia za użyczanie, mając na uwadze liczbę użyczeń egzemplarzy utworów pozostających

w zbiorach bibliotek publicznych oraz rodzaje kosztów, o których mowa w art. 35

4)

wymagany zakres informacji umieszczanych w ogłoszeniu o konkursie, o którym mowa w

art. 35

5)

zakres dokumentacji konkursowej, mając na uwadze, że zakres tej dokumentacji ma co

najmniej określać warunki uczestnictwa w konkursie, o którym mowa w art. 35

6)

tryb postępowania konkursowego, mając na uwadze jego przejrzystość, rzetelność i obiektywność.

Oddział 5

Dozwolony użytek utworów osieroconych

Art. 35

1.

Utworami osieroconymi są

1)

utwory opublikowane w książkach, dziennikach, czasopismach lub innych formach publikacji

drukiem,

2)

utwory audiowizualne, a także utwory zamówione lub włączone do utworów audiowizualnych

lub utrwalone na wideogramach, w zakresie korzystania z utworu audiowizualnego lub

wideogramu jako całości,

3)

utwory utrwalone na fonogramach

- znajdujące się w zbiorach podmiotów, o których mowa w ust. 2, jeżeli uprawnieni,

którym przysługują autorskie prawa majątkowe do tych utworów w zakresie pól eksploatacji

wymienionych w ust. 2, nie zostali ustaleni lub odnalezieni pomimo przeprowadzenia

poszukiwań, o których mowa w art. 35

2.

Archiwa, instytucje oświatowe, uczelnie, instytuty badawcze prowadzące działalność,

o której mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk prowadzące działalność, o której mowa w

art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk, biblioteki i muzea, a także instytucje kultury, których statutowym zadaniem jest

gromadzenie, ochrona i upowszechnianie zbiorów dziedzictwa filmowego lub fonograficznego,

oraz publiczne organizacje radiowe i telewizyjne mogą zwielokrotniać utwory osierocone

opublikowane, a w przypadku braku publikacji - nadane po raz pierwszy na terytorium

Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz udostępniać je publicznie

w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie

wybranym.

3.

Korzystanie z utworów osieroconych na podstawie ust. 2, jest dozwolone w celu realizacji

służących interesowi publicznemu statutowych zadań podmiotów wymienionych w ust. 2,

w szczególności zachowania, odnawiania i udostępniania w celach kulturalnych i edukacyjnych

utworów znajdujących się w ich zbiorach. Podmioty te mogą uzyskiwać przychody z takiego

korzystania, o ile zostaną one przeznaczone na pokrycie bezpośrednich kosztów digitalizacji

i publicznego udostępniania utworów osieroconych.

4.

Wolno korzystać, zgodnie z ust. 2, także z utworów osieroconych, które nie zostały

opublikowane albo nadane, jeżeli za zezwoleniem uprawnionych, którym przysługiwały

autorskie prawa majątkowe do tych utworów w zakresie pól eksploatacji wymienionych

w ust. 2, utwory te zostały publicznie udostępnione przez jeden z podmiotów wymienionych

w ust. 2, o ile można zakładać, że uprawnieni nie sprzeciwiliby się takiemu korzystaniu.

5.

Jeżeli uprawnionych, którym przysługują autorskie prawa majątkowe do utworu osieroconego,

w zakresie pól eksploatacji wymienionych w ust. 2, jest więcej niż jeden, utwór ten

uważa się za osierocony w odniesieniu do praw uprawnionych, którzy nie zostali ustaleni

lub odnalezieni mimo przeprowadzenia poszukiwań, o których mowa w art. 35

6.

W przypadku publicznych organizacji radiowych i telewizyjnych przepisy niniejszego

oddziału stosuje się do utworów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, które zostały

wytworzone przez te organizacje, na ich zamówienie lub zlecenie, albo w koprodukcji

z nimi, przed dniem 1 stycznia 2003 r., w celu nabycia przez te organizacje praw wyłącznych.

7.

Do korzystania z utworów osieroconych na podstawie ust. 2 przepisy art. 34 zdanie

pierwsze i drugie oraz art. 35 stosuje się.

Art. 35

1.

Podmioty wymienione w art. 35

2.

Staranne poszukiwania przeprowadza się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym utwór został po raz pierwszy opublikowany,

a w przypadku braku publikacji - nadany po raz pierwszy.

3.

W przypadku utworu audiowizualnego staranne poszukiwania przeprowadza się w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym

producent ma siedzibę lub miejsce zwykłego pobytu.

4.

W przypadku utworów, o których mowa w art. 35

5.

Jeżeli w toku starannych poszukiwań stało się prawdopodobne, że informacje na temat

uprawnionych, o których mowa w ust. 1, mogą znajdować się w innych państwach niż określone

w ust. 2-4, należy sprawdzić te informacje w odpowiednich źródłach w tych państwach.

6.

Podmioty wymienione w art. 35

7.

Staranne poszukiwania uważa się za przeprowadzone wobec utworów, które zostały wpisane

jako utwory osierocone do bazy danych, o której mowa w art. 35

8.

Podmioty wymienione w art. 35

9.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu

opinii organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi,

stowarzyszeń twórców, artystów wykonawców i producentów oraz organizacji o zasięgu

ogólnopolskim zrzeszających podmioty wymienione w art. 35

1)

wykaz źródeł, których sprawdzenie jest wymagane w ramach starannych poszukiwań, obejmujący

co najmniej źródła wymienione w załączniku do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/28/UE z dnia 25 października 2012 r.

w sprawie niektórych dozwolonych sposobów korzystania z utworów osieroconych

(Dz. Urz. UE L 299 z 27.10.2012, s. 5), uwzględniając konieczność rzetelnego przeprowadzenia starannych poszukiwań oraz

dostępność informacji na temat uprawnionych w poszczególnych źródłach;

2)

sposób dokumentowania informacji o wynikach starannych poszukiwań przez podmioty wymienione

w art. 35

Art. 35

1.

Na wniosek podmiotu wymienionego w art. 35

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze decyzji,

stwierdza, że wnioskodawca nie jest jednym z podmiotów wymienionych w art. 35

3.

Podmioty wymienione w art. 35

1)

wyników przeprowadzonych przez te podmioty starannych poszukiwań;

2)

sposobów korzystania przez te podmioty z utworów osieroconych;

3)

zmian statusu utworu osieroconego, zgodnie z art. 35

4)

swoich danych kontaktowych.

4.

Wnioski i informacje, o których mowa w ust. 1 i 3, są przekazywane przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego służącego do obsługi bazy danych, o której mowa w ust.

1.

Art. 35

1.

Uprawniony, któremu w zakresie pól eksploatacji wymienionych w art. 35

2.

Dopuszczalność korzystania z utworu osieroconego na podstawie art. 35

3.

Jeżeli żądanie uprawnionego, o którym mowa w ust. 1, który wykazał przysługujące mu

prawa do utworu osieroconego nie zostanie uwzględnione w terminie miesiąca od dnia

jego doręczenia, dopuszczalność korzystania z utworu osieroconego przez podmiot, do

którego skierowano to żądanie, ustaje z dniem upływu tego terminu.

4.

Jeżeli podmiot, który wpisał utwór do bazy danych, o której mowa w art. 35

5.

Uprawniony, o którym mowa w ust. 1, może żądać od podmiotu wymienionego w art. 35

Art. 35

Przepisów oddziału 5 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 3.

Oddział 6

Niektóre sposoby korzystania z utworów niedostępnych w obrocie handlowym

Art. 35

1.

Utworami niedostępnymi w obrocie handlowym są utwory opublikowane w książkach, dziennikach,

czasopismach lub w innych formach publikacji drukiem, jeżeli utwory te nie są dostępne

dla odbiorców w obrocie za zezwoleniem uprawnionych, którym przysługują autorskie

prawa majątkowe do tych utworów w zakresie pól eksploatacji wymienionych w ust. 2,

ani w postaci egzemplarzy wprowadzanych do obrotu w liczbie zaspokajającej racjonalne

potrzeby odbiorców ani w drodze ich udostępniania publicznego w taki sposób, aby każdy

mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym. Przy określaniu

dostępności utworów nie uwzględnia się obrotu egzemplarzami utworów, wobec których

miało miejsce wyczerpanie prawa, o którym mowa w art. 51 ust. 3.

2.

Archiwa, instytucje oświatowe, uczelnie, jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki oraz instytucje kultury mogą, na podstawie umowy zawartej z wyznaczoną przez ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego organizacją zbiorowego

zarządzania prawami autorskimi, zwielokrotniać znajdujące się w ich zbiorach utwory

niedostępne w obrocie handlowym opublikowane po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przed dniem 24 maja 1994 r. oraz udostępniać je publicznie w taki sposób,

aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym. Przepis

art. 35

3.

Organizację zbiorowego zarządzania, o której mowa w ust. 2, uważa się za upoważnioną

do zarządzania prawami uprawnionych, o których mowa w ust. 1, którzy jej takiego upoważnienia

nie udzielili, jeżeli utwór został wpisany do wykazu utworów niedostępnych w obrocie

handlowym, a uprawnieni w ciągu 90 dni od dnia ujawnienia wpisu nie zgłosili tej organizacji

pisemnego sprzeciwu wobec zarządzania przez nią ich prawami.

4.

Uprawnieni, o których mowa w ust. 1, którzy nie zgłosili sprzeciwu zgodnie z ust.

3, mogą po upływie terminu określonego w tym przepisie zrzec się w odniesieniu do

określonych utworów, pośrednictwa organizacji zbiorowego zarządzania, o której mowa

w ust. 2, składając jej pisemne oświadczenie o ustaniu upoważnienia, o którym mowa

w ust. 3, z trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec roku kalendarzowego.

Organizacja ta niezwłocznie zawiadamia pisemnie o takim oświadczeniu ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz podmioty, o których mowa w

ust. 2, z którymi zawarła umowy obejmujące takie utwory.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do tłumaczeń na język polski utworów wyrażonych

słowem, które powstały w języku obcym.

Art. 35

1.

Tworzy się wykaz utworów niedostępnych w obrocie handlowym prowadzony w systemie teleinformatycznym,

zwany dalej „wykazem utworów”. Wykaz utworów prowadzi minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

2.

Wykaz utworów obejmuje następujące informacje

1)

tytuł utworu;

2)

imię i nazwisko albo pseudonim twórcy, albo wzmiankę o anonimowości;

3)

wydawcę utworu;

4)

datę pierwszej publikacji utworu;

5)

wskazanie organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, która złożyła wniosek

o wpis utworu do wykazu;

6)

informację o zgłoszeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 35

3.

Wykaz utworów jest jawny i powszechnie dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego.

4.

Wpisu do wykazu utworów dokonuje się na wniosek organizacji zbiorowego zarządzania,

o której mowa w art. 35

5.

Jeżeli wniosek o wpis do wykazu utworów nie zawiera wszystkich informacji wymienionych

w ust. 2 pkt 1-5 minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie nie krótszym niż 7 dni pod rygorem

jego zwrotu.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, wzór wniosku o wpis do wykazu utworów, mając na uwadze zakres informacji

określonych w ust. 2 oraz konieczność ujednolicenia przekazywanych wniosków.

Art. 35

1.

Organizację zbiorowego zarządzania, o której mowa w art. 35

1)

reprezentatywność;

2)

zdolność organizacyjną do określania dostępności utworów, o której mowa w art. 35

3)

zdolność organizacyjną do efektywnej wypłaty i rozliczania wynagrodzeń;

4)

skuteczność i prawidłowość działania;

5)

zasadność planowanych kosztów zarządzania prawami do utworów niedostępnych w obrocie

handlowym i ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może w drodze

konkursu, o którym mowa w ust. 1, wyznaczyć więcej niż jedną organizację zbiorowego

zarządzania prawami autorskimi, o ile będą one działać łącznie.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ogłasza w Biuletynie

Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej konkurs, o którym mowa w ust.

1, oraz jego wynik.

4.

Organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi biorąca udział w konkursie,

o którym mowa w ust. 1, może złożyć do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku tego konkursu,

odwołanie od jego wyniku ze względu na naruszenie przepisów prawa.

5.

Odwołanie, o którym mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego rozpatruje w terminie 14 dni od dnia jego wpływu. W przypadku uwzględnienia

odwołania minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego unieważnia

konkurs, o którym mowa w ust. 1.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu

opinii organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagany zakres informacji umieszczanych w ogłoszeniu o konkursie, o którym mowa w

ust. 1, mając na uwadze, że minimalny zakres tych informacji ma obejmować co najmniej

warunki uczestnictwa w konkursie, termin składania ofert i kryteria ich oceny;

2)

zakres dokumentacji konkursowej, mając na uwadze, że zakres tej dokumentacji ma co

najmniej określać warunki uczestnictwa w konkursie, o którym mowa w ust. 1, wymagania,

jakim ma odpowiadać oferta i kryteria oceny ofert;

3)

tryb postępowania konkursowego, mając na uwadze jego przejrzystość, rzetelność i obiektywność.

”

;

19)

uchyla się art. 40;

20)

art. 77 otrzymuje brzmienie

„

Art. 77.

Do programów komputerowych nie stosuje się przepisów art. 16 pkt 3-5, art. 20, art.

23, art. 23

”

;

21)

w art. 79 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Niezależnie od roszczeń, określonych w ust. 1, uprawniony może się domagać jednokrotnego

albo wielokrotnego ogłoszenia w prasie oświadczenia o odpowiedniej treści i formie

lub podania do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia sądu wydanego

w rozpatrywanej sprawie, w sposób i w zakresie określonym przez sąd.

”

;

22)

po art. 99

„

Art. 99

Do pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych przepisy oddziału 6 w rozdziale

3 stosuje się.

”

;

23)

art. 101 otrzymuje brzmienie

„

Art. 101.

Do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów, pierwszych wydań

oraz wydań naukowych i krytycznych stosuje się odpowiednio przepisy art. 1 ust. 4,

art. 6, art. 6

”

;

24)

uchyla się rozdział 13;

25)

w art. 115 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w ust. 1 lub

2 narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne określone w art. 16, art. 17, art.

18, art. 19 ust. 1, art. 19

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

W ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 612 i 1201) w art. 87

1)

w ust. 4

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wydatki Funduszu Promocji Kultury są przeznaczane na promowanie lub wspieranie

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

twórców i artystów, w tym w formie pomocy socjalnej;

”

;

2)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Środki Funduszu Promocji Kultury są przeznaczane na zasadach określonych w oddziale 4 rozdziału 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach

pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. na dofinansowanie wypłaty wynagrodzeń za użyczanie przez biblioteki publiczne egzemplarzy

utworów, o których mowa w art. 28 ust. 4 tej ustawy.

”

.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ogłosi konkurs,

o którym mowa w art. 35

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Z dniem 31 grudnia 2015 r. likwiduje się Fundusz Promocji Twórczości.

2.

Z dniem 31 grudnia 2015 r. zobowiązania i należności funduszu, o którym mowa w ust.

1, stają się zobowiązaniami i należnościami Funduszu Promocji Kultury, o którym mowa

w art. 87 ustawy zmienianej w art. 2.

3.

Z dniem 31 grudnia 2015 r. środki pieniężne funduszu, o którym mowa w ust. 1, stają

się przychodami Funduszu Promocji Kultury, o którym mowa w art. 87 ustawy zmienianej

w art. 2.

4.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. wpłat, o których mowa w art. 40 ustawy zmienianej w art.

1, należnych za okres do dnia 31 grudnia 2015 r. dokonuje się na rzecz Funduszu Promocji

Kultury, o którym mowa w art. 87 ustawy zmienianej w art. 2.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

W latach 2015-2024 maksymalny limit wydatków z tytułu wypłacanego przez ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ze środków Funduszu Promocji Kultury

dofinansowania na wypłatę wynagrodzenia za użyczanie przez biblioteki publiczne egzemplarzy

utworów, o których mowa w art. 28 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, którego wysokość

jest obliczana zgodnie z art. 35

1)

w 2015 r. - 0 zł;

2)

w 2016 r. - 3 801 000 zł;

3)

w 2017 r. - 3 881 000 zł;

4)

w 2018 r. - 3 978 000 zł;

5)

w 2019 r. - 4 073 000 zł;

6)

w 2020 r. - 4 171 000 zł;

7)

w 2021 r. - 4 271 000 zł;

8)

w 2022 r. - 4 374 000 zł;

9)

w 2023 r. - 4 474 000 zł;

10)

w 2024 r. - 4 577 000 zł.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego monitoruje wykorzystanie

rocznych limitów wydatków, o których mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący,

o którym mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków z tytułu dofinansowania na wypłatę wynagrodzenia

za użyczanie przez biblioteki publiczne egzemplarzy utworów, o których mowa w art.

28 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, obliczona w danym roku, zgodnie z art. 35

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1

pkt 19, 21, 24 i 25, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 23 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Nie wymaga zezwolenia twórcy tymczasowe zwielokrotnienie, o charakterze przejściowym

lub incydentalnym, niemające samodzielnego znaczenia gospodarczego, a stanowiące integralną

i niezbędną część procesu technologicznego, którego celem jest wyłącznie umożliwienie

1)

przekazu utworu w systemie teleinformatycznym pomiędzy osobami trzecimi przez pośrednika

lub

2)

zgodnego z prawem korzystania z utworu.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 23 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno przy pomocy własnych środków utrwalać utwory

na potrzeby własnych nadań.

2.

Utrwalenia, o których mowa w ust. 1, niszczy się w terminie miesiąca od dnia wygaśnięcia

uprawnienia do nadania utworu.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do utrwaleń będących materiałami archiwalnymi wchodzącymi

do narodowego zasobu archiwalnego.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 26 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Wolno korzystać w granicach uzasadnionych celem informacji z przemówień politycznych

i mów wygłoszonych na publicznych rozprawach, a także fragmentów publicznych wystąpień,

wykładów oraz kazań. Przepis nie upoważnia do publikacji zbiorów tego rodzaju utworów.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 27 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Instytucje oświatowe, uczelnie oraz jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) mogą na potrzeby zilustrowania treści przekazywanych w celach dydaktycznych lub w

celu prowadzenia badań naukowych, korzystać z rozpowszechnionych utworów w oryginale

i w tłumaczeniu oraz zwielokrotniać w tym celu rozpowszechnione drobne utwory lub

fragmenty większych utworów.

2.

W przypadku publicznego udostępniania utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do

nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym korzystanie, o którym mowa w

ust. 1, jest dozwolone wyłącznie dla ograniczonego kręgu osób uczących się, nauczających

lub prowadzących badania naukowe, zidentyfikowanych przez podmioty wymienione w ust.

1.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 27 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Wolno w celach dydaktycznych i naukowych zamieszczać rozpowszechnione drobne utwory

lub fragmenty większych utworów w podręcznikach, wypisach i antologiach.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 28 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Instytucje oświatowe, uczelnie, instytuty badawcze prowadzące działalność, o której

mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1095), instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk prowadzące działalność, o której mowa w

art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1082 i 1268), biblioteki, muzea oraz archiwa mogą

1)

użyczać, w zakresie swoich zadań statutowych, egzemplarze utworów rozpowszechnionych,

2)

zwielokrotniać utwory znajdujące się we własnych zbiorach w celu uzupełnienia, zachowania

lub ochrony tych zbiorów,

3)

udostępniać zbiory dla celów badawczych lub poznawczych za pośrednictwem końcówek

systemu informatycznego (terminali) znajdujących się na terenie tych jednostek

- jeżeli czynności te nie są dokonywane w celu osiągnięcia bezpośredniej lub pośredniej

korzyści majątkowej.

2.

Zwielokrotnianie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie może prowadzić do zwiększenia

liczby egzemplarzy utworów i powiększenia zbiorów, odpowiednio użyczanych i udostępnianych

na podstawie ust. 1 pkt 1 i 3.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli udostępnianie w określony w nim sposób

odbywa się na podstawie uprzednio zawartej umowy z uprawnionym.

4.

Z tytułu użyczania egzemplarzy utworów wyrażonych słowem, powstałych lub opublikowanych

w języku polskim w formie drukowanej, przez biblioteki publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach

(Dz. U. z 2012 r. poz. 642 i 908 oraz z 2013 r. poz. 829), zwane dalej „bibliotekami publicznymi”, przysługuje wynagrodzenie określane i wypłacane

na zasadach określonych w oddziale 4.

5.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 4, przysługuje po spełnieniu warunku, o którym

mowa w art. 35

ust. 1

1)

twórcy utworu wyrażonego słowem, powstałego i opublikowanego w języku polskim;

2)

tłumaczowi na język polski utworu wyrażonego słowem, powstałego w języku obcym i opublikowanego

w języku polskim;

3)

współtwórcy utworu, o którym mowa w pkt 1, którego wkład jest utworem plastycznym

lub fotograficznym;

4)

wydawcy utworu wyrażonego słowem i opublikowanego w języku polskim.

6.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 4, nie przysługuje za użyczenie egzemplarza utworu

w celu korzystania z niego wyłącznie na terenie biblioteki publicznej.

7.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do użyczania egzemplarzy przez Bibliotekę Narodową.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 29 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość urywki rozpowszechnionych

utworów oraz rozpowszechnione utwory plastyczne, utwory fotograficzne lub drobne utwory

w całości, w zakresie uzasadnionym celami cytatu, takimi jak wyjaśnianie, polemika,

analiza krytyczna lub naukowa, nauczanie lub prawami gatunku twórczości.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 29 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Wolno korzystać z utworów na potrzeby parodii, pastiszu lub karykatury, w zakresie

uzasadnionym prawami tych gatunków twórczości.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 29 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Wolno w sposób niezamierzony włączyć utwór do innego utworu, o ile włączony utwór

nie ma znaczenia dla utworu, do którego został włączony.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 30 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

Do baz danych spełniających cechy utworu nie stosuje się art. 27

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 31 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Wolno korzystać z utworów podczas ceremonii religijnych oraz oficjalnych uroczystości

organizowanych przez władze publiczne, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie pośrednio

lub bezpośrednio korzyści majątkowej.

2.

Wolno nieodpłatnie publicznie wykonywać lub odtwarzać przy pomocy urządzeń lub nośników

znajdujących się w tym samym miejscu co publiczność rozpowszechnione utwory podczas

imprez szkolnych oraz akademickich, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie pośrednio

lub bezpośrednio korzyści majątkowej i artyści wykonawcy oraz osoby odtwarzające utwory

nie otrzymują wynagrodzenia.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do korzystania z utworów podczas imprez reklamowych,

promocyjnych i wyborczych.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 33 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source

1.

Wolno korzystać z utworów w celu reklamy publicznie dostępnej wystawy lub publicznej

sprzedaży utworów, w zakresie uzasadnionym promocją tej wystawy lub sprzedaży, z wyłączeniem

innego handlowego wykorzystania.

2.

Korzystanie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności publicznie dostępnych

wystaw w muzeach, galeriach, salach wystawowych i obejmuje korzystanie z utworów w

ogłoszeniach, katalogach i innych materiałach rozpowszechnianych dla promocji wystawy

lub sprzedaży oraz wystawienie lub inne udostępnianie egzemplarzy utworów dla tych

celów.

Dz.U. 2015 poz. 1639 inForce

Art. 35 Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych Open official source