Ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 184 i 1618) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ustawa reguluje zasady i tryb przeciwdziałania praktykom ograniczającym konkurencję,

praktykom naruszającym zbiorowe interesy konsumentów oraz stosowaniu niedozwolonych

postanowień wzorców umów, a także przeciwdziałania antykonkurencyjnym koncentracjom

przedsiębiorców i ich związków, jeżeli te praktyki, stosowanie niedozwolonych postanowień

lub koncentracje wywołują lub mogą wywoływać skutki na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

;

2)

po dziale III dodaje się dział IIIa w brzmieniu

„

Dział IIIa

Zakaz stosowania niedozwolonych postanowień wzorców umów

Rozdział 1

Niedozwolone postanowienia wzorców umów

Art. 23a.

Zakazane jest stosowanie we wzorcach umów zawieranych z konsumentami niedozwolonych

postanowień umownych, o których mowa w art. 385.

Rozdział 2

Decyzje w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone

Art. 23b.

1.

Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone

i zakazującą jego wykorzystywania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego

w art. 23a. W decyzji Prezes Urzędu przytacza treść postanowienia wzorca umowy uznanego

za niedozwolone.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić środki usunięcia trwających

skutków naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 23a, w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę

do

1)

poinformowania konsumentów, będących stronami umów zawartych na podstawie wzorca,

o którym mowa w ust. 1, o uznaniu za niedozwolone postanowienia tego wzorca - w sposób

określony w decyzji;

2)

złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej

w decyzji.

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może nakazać publikację decyzji w

całości lub w części, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna, w określonej

w niej formie, na koszt przedsiębiorcy.

4.

Środki, o których mowa w ust. 2, powinny być proporcjonalne do wagi i rodzaju naruszenia

oraz konieczne do usunięcia jego skutków.

Art. 23c.

1.

Jeżeli przedsiębiorca przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 23b ust. 1, zobowiąże

się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zakończenia naruszenia

zakazu, o którym mowa w art. 23a, lub usunięcia skutków tego naruszenia, Prezes Urzędu

może, wydając decyzję, o której mowa w art. 23b ust. 1, zobowiązać przedsiębiorcę

do wykonania tych zobowiązań.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań.

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek

składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań.

4.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisów art. 23b ust. 2 pkt

1 i art. 106 ust. 1 pkt 3a nie stosuje się.

5.

Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w części dotyczącej

zobowiązań i nałożyć karę, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 3a, w przypadku gdy

1)

decyzja ta została wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub wprowadzające

w błąd informacje lub dokumenty;

2)

przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań lub obowiązków, o których mowa w ust. 1-3.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Prezes Urzędu może określić środki usunięcia

trwających skutków naruszenia zakazu, o których mowa w art. 23b ust. 2. Przepis art.

23b ust. 3 stosuje się.

7.

Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu uchylić decyzję, o której mowa

w ust. 1, w części dotyczącej zobowiązań, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności

mających istotny wpływ na wydanie tej decyzji. Przepisy ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 23d.

Prawomocna decyzja o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone ma skutek

wobec przedsiębiorcy, co do którego stwierdzono stosowanie niedozwolonego postanowienia

umownego oraz wobec wszystkich konsumentów, którzy zawarli z nim umowę na podstawie

wzorca wskazanego w decyzji.

”

;

3)

w art. 24 w ust. 2

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie

sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności

”

,

b)

uchyla się pkt 1,

c)

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają potrzebom

tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w

zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny

do ich charakteru.

”

;

4)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

Ochrona zbiorowych interesów konsumentów przewidziana w ustawie nie wyłącza ochrony

wynikającej z innych ustaw, w szczególności z przepisów o przeciwdziałaniu nieuczciwym

praktykom rynkowym i przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

”

;

5)

w art. 26

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić środki usunięcia trwających

skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów w celu zapewnienia wykonania nakazu,

w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego

oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może nakazać publikację decyzji w

całości lub w części, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna, w określonej

w niej formie, na koszt przedsiębiorcy.

4.

Środki, o których mowa w ust. 2, powinny być proporcjonalne do wagi i rodzaju naruszenia

oraz konieczne do usunięcia jego skutków.

”

;

6)

w art. 27 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisy art. 26 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

”

;

7)

w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań

lub zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia

o treści i w formie określonej w decyzji lub do publikacji decyzji w całości lub w

części na koszt przedsiębiorcy, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna.

”

;

8)

w art. 31

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wydawanie decyzji w sprawach praktyk ograniczających konkurencję, w sprawach koncentracji

przedsiębiorców, w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone oraz

w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a także innych decyzji

przewidzianych w ustawie;

”

,

b)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

występowanie do przedsiębiorców w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów;

”

;

9)

po art. 31a dodaje się art. 31b-31d w brzmieniu

„

Art. 31b.

Prezes Urzędu publikuje na stronie internetowej Urzędu w całości treść decyzji wydawanych

na podstawie przepisów ustawy, z zastrzeżeniem, że publikacja uzasadnienia nie obejmuje

tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych informacji podlegających ochronie na

podstawie odrębnych przepisów. Publikacja opatrzona jest informacją, czy decyzja jest

prawomocna.

Art. 31c.

Prezes Urzędu może nieodpłatnie publikować w publicznej radiofonii i telewizji, w

formie i czasie uzgodnionymi z właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji

1)

komunikaty dotyczące zachowań lub zjawisk mogących stanowić istotne zagrożenie dla

interesów konsumentów;

2)

informacje, co do których zostało wydane postanowienie, o którym mowa w art. 73a ust.

2.

Art. 31d.

Prezes Urzędu, jeżeli uzna że przemawia za tym interes publiczny, przedstawia sądowi

istotny dla sprawy pogląd w sprawach dotyczących ochrony konkurencji i konsumentów.

”

;

10)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

1.

Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest prowadzone jako postępowanie wyjaśniające,

postępowanie antymonopolowe, postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy

za niedozwolone lub postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów.

2.

Postępowanie wyjaśniające może poprzedzać wszczęcie postępowania antymonopolowego,

postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone lub postępowania

w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

”

;

11)

w art. 48 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w

sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone;

”

;

12)

w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających konkurencję, postępowanie

w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, postępowanie w sprawach

o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone oraz w sprawach nakładania kar

pieniężnych wszczyna się z urzędu.

”

;

13)

po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu

„

Art. 49a.

1.

Prezes Urzędu, bez wszczynania postępowania, może wystąpić do przedsiębiorcy w sprawach

z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów.

2.

Przedsiębiorca, do którego Prezes Urzędu skierował wystąpienie, może w terminie określonym

przez Prezesa Urzędu przekazać stanowisko w sprawie, której dotyczy wystąpienie.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2, nie może być krótszy niż 14 dni, licząc od dnia otrzymania

przez przedsiębiorcę wystąpienia.

”

;

14)

w art. 69 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Stronom oraz podmiotom zainteresowanym udostępnia się materiał dowodowy niezawierający

informacji objętych ograniczeniem, o którym mowa w ust. 1, ze stosowną adnotacją.

”

;

15)

w art. 76 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Nie wszczyna się, z zastrzeżeniem art. 93, art. 99f i art. 105, postępowania, jeżeli

upłynęło 5 lat od końca roku, w którym

”

;

16)

w art. 89

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się kar, o których mowa w art. 106

ust. 1 pkt 1 i 2.

”

;

b)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

W przypadku wniesienia odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

przekazuje je wraz z aktami sprawy do sądu w terminie 10 dni od dnia otrzymania odwołania.

6.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów rozpoznaje odwołanie w terminie 2 miesięcy od

dnia przekazania odwołania przez Prezesa Urzędu.

”

;

17)

w dziale VI po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu

„

Rozdział 3a

Postępowanie w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone

Art. 99a.

1.

Konsument, rzecznik konsumentów, Rzecznik Ubezpieczonych, organizacja konsumencka

lub zagraniczna organizacja wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach

Unii Europejskiej do wszczęcia postępowania o uznanie postanowień wzorca umowy za

niedozwolone, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jeżeli cel jej

działania uzasadnia wystąpienie przez nią z takim zawiadomieniem dotyczącym wzorców

umów stosowanych w Rzeczypospolitej Polskiej, zagrażających interesom konsumentów

w państwie członkowskim, w którym organizacja ta ma swoją siedzibę, mogą zgłosić Prezesowi

Urzędu na piśmie zawiadomienie dotyczące podejrzenia naruszenia zakazu, o którym mowa

w art. 23a.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie przedsiębiorcy, któremu zarzucane jest stosowanie niedozwolonych postanowień

wzorca umowy;

2)

opis stanu faktycznego będącego podstawą zawiadomienia;

3)

wskazanie postanowienia wzorca umowy naruszającego zakaz, o którym mowa w art. 23a;

4)

uprawdopodobnienie naruszenia zakazu określonego w art. 23a;

5)

dane identyfikujące zgłaszającego zawiadomienie.

3.

Przepisy art. 86 ust. 3 i 4 stosuje się.

Art. 99b.

1.

Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie

o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

2.

Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie o uznanie postanowień

wzorca umowy za niedozwolone i zawiadamia o tym strony.

Art. 99c.

1.

Prezes Urzędu może dopuścić do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu zainteresowanego

podmiot uprawniony do złożenia zawiadomienia, jeżeli uzna, że udział takiego podmiotu

w postępowaniu może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

2.

Dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu zainteresowanego następuje

na wniosek podmiotu uprawnionego do złożenia zawiadomienia.

3.

Dopuszczenie lub odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu

zainteresowanego następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

4.

Prezes Urzędu zawiadamia stronę o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu podmiotu

zainteresowanego.

5.

Podmiot zainteresowany ma prawo składania dokumentów i wyjaśnień co do okoliczności

sprawy.

6.

Podmiot zainteresowany ma prawo wglądu do akt sprawy.

7.

Prezes Urzędu informuje podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy. Podmiotowi

temu nie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od decyzji.

Art. 99d.

Prezes Urzędu może nadać decyzji w całości lub w części rygor natychmiastowej wykonalności,

jeżeli wymaga tego ważny interes konsumentów.

Art. 99e.

Postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone powinno

być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie

później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Przepisy art. 35-38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 99f.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,

jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęły 3 lata.

”

;

18)

po art. 101 dodaje się art. 101a w brzmieniu

„

Art. 101a.

1.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

zostanie uprawdopodobnione, że dalsze stosowanie zarzucanej praktyki może spowodować

poważne i trudne do usunięcia zagrożenia dla zbiorowych interesów konsumentów, Prezes

Urzędu przed zakończeniem postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę, któremu jest zarzucane

stosowanie praktyki, do zaniechania określonych działań w celu zapobieżenia tym zagrożeniom.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przed wydaniem decyzji stronie

nie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz

zgłoszonych żądań, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa czas jej obowiązywania. Decyzja

ta obowiązuje nie dłużej niż do czasu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.

3.

Prezes Urzędu może przedłużyć, w drodze decyzji, czas obowiązywania decyzji, o której

mowa w ust. 1. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się kary, o której mowa w art. 106

ust. 1 pkt 4.

5.

Przepisy art. 89 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

”

;

19)

art. 105 otrzymuje brzmienie

„

Art. 105.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów,

jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęły 3 lata.

”

;

20)

po art. 105i dodaje się art. 105ia w brzmieniu

„

Art. 105ia.

1.

W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów kontrolujący ma prawo podjęcia czynności zmierzających

do zakupu towaru.

2.

Okazanie kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej

upoważniającej do wykonywania czynności kontrolnych oraz doręczenie upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli i zgody sądu, o której mowa w ust. 4, następuje niezwłocznie

po zakończeniu czynności, o których mowa w ust. 1.

3.

Przebieg czynności, o których mowa w ust. 1, może być utrwalany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz lub dźwięk bez informowania kontrolowanego. Informatyczne nośniki

danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, na których zarejestrowano przebieg kontroli lub poszczególne czynności

w jej toku, stanowią załącznik do protokołu kontroli. Poinformowanie kontrolowanego

o utrwalaniu przebiegu czynności, o których mowa w ust. 1, następuje niezwłocznie

po dokonaniu czynności, o których mowa w zdaniu 1.

4.

Podjęcie czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, wymaga zgody sądu ochrony konkurencji

i konsumentów, udzielonej na wniosek Prezesa Urzędu.

5.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin postanowienie w sprawie,

o której mowa w ust. 4. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie.

”

;

21)

w art. 106

a)

w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 23a;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 10 ust. 9,

art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3, art. 23c ust. 3, art. 28 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił

nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji;

”

;

22)

art. 107 otrzymuje brzmienie

„

Art. 107.

Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji, karę pieniężną w

wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu

decyzji wydanych na podstawie art. 10, art. 12 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust.

1, art. 21 ust. 2 i 4, art. 23b, art. 23c ust. 1, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28

ust. 1, art. 89 ust. 1 i 3 oraz art. 101a ust. 1 i 3, postanowień wydanych na podstawie

art. 105g ust. 1 lub wyroków sądowych w sprawach z zakresu praktyk ograniczających

konkurencję, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, niedozwolonych postanowień

wzorców umów oraz koncentracji. Karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej

w decyzji.

”

;

23)

w art. 111

a)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

lub stosowania niedozwolonych postanowień wzorców umów - okoliczności, o których mowa

w pkt 1 lit. a-d;

”

,

b)

w ust. 4 w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

lub stosowania niedozwolonych postanowień wzorców umów

”

.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w części pierwszej w księdze pierwszej w tytule VII tytuł działu IVa otrzymuje brzmienie

„Postępowanie w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów”;

2)

w części pierwszej w księdze pierwszej w tytule VII uchyla się dział IVb.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1094 i 1485) uchyla się art. 138b.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm. w art. 105 w ust. 1 w pkt 2 lit. r otrzymuje brzmienie

„

r)

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

-

w zakresie określonym ustawą z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.,

-

w związku z toczącym się postępowaniem przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634),

”

.

W ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm. w art. 281 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12

w brzmieniu

„

12)

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w związku z toczącym się postępowaniem

przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie przepisów

ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634), jeżeli są niezbędne w toczącym się postępowaniu.

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm. w art. 149 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w związku z toczącym się postępowaniem

przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie przepisów

ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634), jeżeli są niezbędne w toczącym się postępowaniu;

”

.

Do spraw, w których postępowanie przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

wszczęto przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Do spraw, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wytoczono powództwo

o uznanie postanowień wzorców umów za niedozwolone, stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, nie dłużej jednak niż przez 10 lat od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepisu art. 138b ustawy zmienianej w art. 3 nie stosuje się do spraw, w których

została wydana decyzja, o której mowa w dziale IIIa w rozdziale 2 ustawy zmienianej

w art. 1.

W odniesieniu do postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień

wzorców umów uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479

Do praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zaniechanych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 105 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Nie wszczyna się postępowań w sprawach o uznanie postanowień wzorców umów za niedozwolone,

jeżeli w przypadku danego postanowienia wzorca umowy w dniu wejścia w życia niniejszej

ustawy upłynął termin, o którym mowa w art. 479

2.

W przypadku postanowień wzorców umów, których stosowania zaniechano przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy i nie upłynął termin, o którym mowa w art. 479

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

2 pkt 2 w zakresie uchylanego art. 479

Zakazane jest stosowanie we wzorcach umów zawieranych z konsumentami niedozwolonych

postanowień umownych, o których mowa w art. 385.

1.

Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone

i zakazującą jego wykorzystywania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego

w art. 23a. W decyzji Prezes Urzędu przytacza treść postanowienia wzorca umowy uznanego

za niedozwolone.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić środki usunięcia trwających

skutków naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 23a, w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę

do

1)

poinformowania konsumentów, będących stronami umów zawartych na podstawie wzorca,

o którym mowa w ust. 1, o uznaniu za niedozwolone postanowienia tego wzorca - w sposób

określony w decyzji;

2)

złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej

w decyzji.

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może nakazać publikację decyzji w

całości lub w części, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna, w określonej

w niej formie, na koszt przedsiębiorcy.

4.

Środki, o których mowa w ust. 2, powinny być proporcjonalne do wagi i rodzaju naruszenia

oraz konieczne do usunięcia jego skutków.

1.

Jeżeli przedsiębiorca przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 23b ust. 1, zobowiąże

się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zakończenia naruszenia

zakazu, o którym mowa w art. 23a, lub usunięcia skutków tego naruszenia, Prezes Urzędu

może, wydając decyzję, o której mowa w art. 23b ust. 1, zobowiązać przedsiębiorcę

do wykonania tych zobowiązań.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań.

3.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek

składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań.

4.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisów art. 23b ust. 2 pkt

1 i art. 106 ust. 1 pkt 3a nie stosuje się.

5.

Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w części dotyczącej

zobowiązań i nałożyć karę, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 3a, w przypadku gdy

1)

decyzja ta została wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub wprowadzające

w błąd informacje lub dokumenty;

2)

przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań lub obowiązków, o których mowa w ust. 1-3.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Prezes Urzędu może określić środki usunięcia

trwających skutków naruszenia zakazu, o których mowa w art. 23b ust. 2. Przepis art.

23b ust. 3 stosuje się.

7.

Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu uchylić decyzję, o której mowa

w ust. 1, w części dotyczącej zobowiązań, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności

mających istotny wpływ na wydanie tej decyzji. Przepisy ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Prawomocna decyzja o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone ma skutek

wobec przedsiębiorcy, co do którego stwierdzono stosowanie niedozwolonego postanowienia

umownego oraz wobec wszystkich konsumentów, którzy zawarli z nim umowę na podstawie

wzorca wskazanego w decyzji.

Ochrona zbiorowych interesów konsumentów przewidziana w ustawie nie wyłącza ochrony

wynikającej z innych ustaw, w szczególności z przepisów o przeciwdziałaniu nieuczciwym

praktykom rynkowym i przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Prezes Urzędu publikuje na stronie internetowej Urzędu w całości treść decyzji wydawanych

na podstawie przepisów ustawy, z zastrzeżeniem, że publikacja uzasadnienia nie obejmuje

tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych informacji podlegających ochronie na

podstawie odrębnych przepisów. Publikacja opatrzona jest informacją, czy decyzja jest

prawomocna.

Prezes Urzędu może nieodpłatnie publikować w publicznej radiofonii i telewizji, w

formie i czasie uzgodnionymi z właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji

1)

komunikaty dotyczące zachowań lub zjawisk mogących stanowić istotne zagrożenie dla

interesów konsumentów;

2)

informacje, co do których zostało wydane postanowienie, o którym mowa w art. 73a ust.

2.

Prezes Urzędu, jeżeli uzna że przemawia za tym interes publiczny, przedstawia sądowi

istotny dla sprawy pogląd w sprawach dotyczących ochrony konkurencji i konsumentów.

1.

Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest prowadzone jako postępowanie wyjaśniające,

postępowanie antymonopolowe, postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy

za niedozwolone lub postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów.

2.

Postępowanie wyjaśniające może poprzedzać wszczęcie postępowania antymonopolowego,

postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone lub postępowania

w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

1.

Prezes Urzędu, bez wszczynania postępowania, może wystąpić do przedsiębiorcy w sprawach

z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów.

2.

Przedsiębiorca, do którego Prezes Urzędu skierował wystąpienie, może w terminie określonym

przez Prezesa Urzędu przekazać stanowisko w sprawie, której dotyczy wystąpienie.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2, nie może być krótszy niż 14 dni, licząc od dnia otrzymania

przez przedsiębiorcę wystąpienia.

1.

Konsument, rzecznik konsumentów, Rzecznik Ubezpieczonych, organizacja konsumencka

lub zagraniczna organizacja wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach

Unii Europejskiej do wszczęcia postępowania o uznanie postanowień wzorca umowy za

niedozwolone, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jeżeli cel jej

działania uzasadnia wystąpienie przez nią z takim zawiadomieniem dotyczącym wzorców

umów stosowanych w Rzeczypospolitej Polskiej, zagrażających interesom konsumentów

w państwie członkowskim, w którym organizacja ta ma swoją siedzibę, mogą zgłosić Prezesowi

Urzędu na piśmie zawiadomienie dotyczące podejrzenia naruszenia zakazu, o którym mowa

w art. 23a.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie przedsiębiorcy, któremu zarzucane jest stosowanie niedozwolonych postanowień

wzorca umowy;

2)

opis stanu faktycznego będącego podstawą zawiadomienia;

3)

wskazanie postanowienia wzorca umowy naruszającego zakaz, o którym mowa w art. 23a;

4)

uprawdopodobnienie naruszenia zakazu określonego w art. 23a;

5)

dane identyfikujące zgłaszającego zawiadomienie.

3.

Przepisy art. 86 ust. 3 i 4 stosuje się.

1.

Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie

o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

2.

Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie o uznanie postanowień

wzorca umowy za niedozwolone i zawiadamia o tym strony.

1.

Prezes Urzędu może dopuścić do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu zainteresowanego

podmiot uprawniony do złożenia zawiadomienia, jeżeli uzna, że udział takiego podmiotu

w postępowaniu może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

2.

Dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu zainteresowanego następuje

na wniosek podmiotu uprawnionego do złożenia zawiadomienia.

3.

Dopuszczenie lub odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu

zainteresowanego następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

4.

Prezes Urzędu zawiadamia stronę o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu podmiotu

zainteresowanego.

5.

Podmiot zainteresowany ma prawo składania dokumentów i wyjaśnień co do okoliczności

sprawy.

6.

Podmiot zainteresowany ma prawo wglądu do akt sprawy.

7.

Prezes Urzędu informuje podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy. Podmiotowi

temu nie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od decyzji.

Prezes Urzędu może nadać decyzji w całości lub w części rygor natychmiastowej wykonalności,

jeżeli wymaga tego ważny interes konsumentów.

Postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone powinno

być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie

później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Przepisy art. 35-38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,

jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęły 3 lata.

1.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

zostanie uprawdopodobnione, że dalsze stosowanie zarzucanej praktyki może spowodować

poważne i trudne do usunięcia zagrożenia dla zbiorowych interesów konsumentów, Prezes

Urzędu przed zakończeniem postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę, któremu jest zarzucane

stosowanie praktyki, do zaniechania określonych działań w celu zapobieżenia tym zagrożeniom.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przed wydaniem decyzji stronie

nie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz

zgłoszonych żądań, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa czas jej obowiązywania. Decyzja

ta obowiązuje nie dłużej niż do czasu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.

3.

Prezes Urzędu może przedłużyć, w drodze decyzji, czas obowiązywania decyzji, o której

mowa w ust. 1. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się kary, o której mowa w art. 106

ust. 1 pkt 4.

5.

Przepisy art. 89 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów,

jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęły 3 lata.

1.

W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów kontrolujący ma prawo podjęcia czynności zmierzających

do zakupu towaru.

2.

Okazanie kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej

upoważniającej do wykonywania czynności kontrolnych oraz doręczenie upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli i zgody sądu, o której mowa w ust. 4, następuje niezwłocznie

po zakończeniu czynności, o których mowa w ust. 1.

3.

Przebieg czynności, o których mowa w ust. 1, może być utrwalany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz lub dźwięk bez informowania kontrolowanego. Informatyczne nośniki

danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, na których zarejestrowano przebieg kontroli lub poszczególne czynności

w jej toku, stanowią załącznik do protokołu kontroli. Poinformowanie kontrolowanego

o utrwalaniu przebiegu czynności, o których mowa w ust. 1, następuje niezwłocznie

po dokonaniu czynności, o których mowa w zdaniu 1.

4.

Podjęcie czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, wymaga zgody sądu ochrony konkurencji

i konsumentów, udzielonej na wniosek Prezesa Urzędu.

5.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin postanowienie w sprawie,

o której mowa w ust. 4. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie.

Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji, karę pieniężną w

wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu

decyzji wydanych na podstawie art. 10, art. 12 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust.

1, art. 21 ust. 2 i 4, art. 23b, art. 23c ust. 1, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28

ust. 1, art. 89 ust. 1 i 3 oraz art. 101a ust. 1 i 3, postanowień wydanych na podstawie

art. 105g ust. 1 lub wyroków sądowych w sprawach z zakresu praktyk ograniczających

konkurencję, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, niedozwolonych postanowień

wzorców umów oraz koncentracji. Karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej

w decyzji.