Ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

W sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd dąży w każdym stanie postępowania

do ich ugodowego załatwienia, w szczególności przez nakłanianie stron do mediacji.

”

;

2)

w art. 98

„

§ 4.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

mediatora, w tym stałego mediatora, za prowadzenie postępowania mediacyjnego wszczętego

na podstawie skierowania sądu i wydatki mediatora, w tym stałego mediatora, podlegające

zwrotowi, biorąc pod uwagę rodzaj sprawy i wartość przedmiotu sporu oraz sprawny przebieg

postępowania mediacyjnego, a także niezbędne wydatki związane z prowadzeniem mediacji.

”

;

3)

w art. 103 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przepis § 1 dotyczy zwłaszcza kosztów powstałych wskutek uchylenia się od wyjaśnień

lub złożenia wyjaśnień niezgodnych z prawdą, zatajenia lub opóźnionego powołania dowodów,

a także oczywiście nieuzasadnionej odmowy poddania się mediacji.

”

;

4)

w art. 109 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Orzekając o wysokości przyznanych stronie kosztów procesu, sąd bierze pod uwagę celowość

poniesionych kosztów oraz niezbędność ich poniesienia z uwagi na charakter sprawy.

Przy ustalaniu wysokości kosztów poniesionych przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika

będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, sąd bierze pod uwagę

niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz czynności podjęte przez niego w sprawie,

w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem

pozwu, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia

i rozstrzygnięcia.

”

;

5)

w art. 183

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Organizacje pozarządowe w zakresie swoich zadań statutowych oraz uczelnie mogą prowadzić

listy mediatorów oraz tworzyć ośrodki mediacyjne. Wpis na listę wymaga wyrażonej na

piśmie zgody mediatora. Informację o listach mediatorów oraz ośrodkach mediacyjnych

przekazuje się prezesowi sądu okręgowego.

”

,

b)

po § 3 dodaje się § 3

„

§ 3

Ilekroć w dalszych przepisach niniejszego kodeksu jest mowa o mediatorze, należy przez

to rozumieć także stałego mediatora, chyba że przepisy niniejszego kodeksu stanowią

inaczej.

”

;

6)

w art. 183

„

§ 2.

Mediator niezwłocznie ujawnia stronom okoliczności, które mogłyby wzbudzić wątpliwości

co do jego bezstronności.

”

;

7)

po art. 183

„

Art. 183

Mediator prowadzi mediację, wykorzystując różne metody zmierzające do polubownego

rozwiązania sporu, w tym poprzez wspieranie stron w formułowaniu przez nie propozycji

ugodowych, lub na zgodny wniosek stron może wskazać sposoby rozwiązania sporu, które

nie są dla stron wiążące.

”

;

8)

w art. 183

„

§ 2.

Mediator, strony i inne osoby biorące udział w postępowaniu mediacyjnym są obowiązane

zachować w tajemnicy fakty, o których dowiedziały się w związku z prowadzeniem mediacji.

Strony mogą zwolnić mediatora i inne osoby biorące udział w postępowaniu mediacyjnym

z tego obowiązku.

”

;

9)

w art. 183

„

§ 3.

Jeżeli w przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1-3, strona wytoczy powództwo o roszczenie,

które było objęte wnioskiem o przeprowadzenie mediacji, w terminie trzech miesięcy

od dnia

1)

w którym mediator lub druga strona złożyli oświadczenie powodujące, że mediacja nie

została wszczęta albo

2)

następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia wniosku o przeprowadzenie mediacji,

gdy mediator lub druga strona nie złożyli oświadczenia, o którym mowa w pkt 1

- w odniesieniu do tego roszczenia zostają zachowane skutki przewidziane dla wszczęcia

mediacji.

”

;

10)

art. 183

„

Art. 183

§ 1.

Sąd może skierować strony do mediacji na każdym etapie postępowania.

§ 2.

Postanowienie kierujące strony do mediacji może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mediacji nie prowadzi się, jeżeli strona w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub

doręczenia jej postanowienia kierującego strony do mediacji nie wyraziła zgody na

mediację.

§ 3.

Przepisu § 1 nie stosuje się w sprawach rozpoznawanych w postępowaniach upominawczym

oraz nakazowym, chyba że doszło do skutecznego wniesienia zarzutów.

§ 4.

Przewodniczący może wezwać strony do udziału w spotkaniu informacyjnym dotyczącym

polubownych metod rozwiązywania sporów, w szczególności mediacji. Spotkanie informacyjne

może prowadzić sędzia, referendarz sądowy, urzędnik sądowy, asystent sędziego lub

stały mediator.

§ 5.

Przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę przewodniczący dokonuje oceny,

czy skierować strony do mediacji. W tym celu przewodniczący, jeżeli zachodzi potrzeba

wysłuchania stron, może wezwać je do osobistego stawiennictwa na posiedzeniu niejawnym.

§ 6.

Jeżeli strona bez uzasadnienia nie stawi się na spotkanie informacyjne lub posiedzenie

niejawne, sąd może obciążyć ją kosztami nakazanego stawiennictwa poniesionymi przez

stronę przeciwną.

Art. 183

§ 1.

Jeżeli strony nie dokonały wyboru osoby mediatora, sąd, kierując strony do mediacji,

wyznacza mediatora mającego odpowiednią wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzenia

mediacji w sprawach danego rodzaju, biorąc pod uwagę w pierwszej kolejności stałych

mediatorów.

§ 2.

Mediator ma prawo do zapoznania się z aktami sprawy, chyba że strona w terminie tygodnia

od dnia ogłoszenia lub doręczenia postanowienia kierującego strony do mediacji nie

wyrazi zgody na zapoznanie się mediatora z aktami.

§ 3.

Po skierowaniu stron do mediacji, przewodniczący niezwłocznie przekazuje mediatorowi

dane kontaktowe stron oraz ich pełnomocników, w szczególności numery telefonów i adresy

poczty elektronicznej, o ile je posiadają.

”

;

11)

w art. 183

„

§ 1.

Kierując strony do mediacji, sąd wyznacza czas jej trwania na okres do trzech miesięcy.

Na zgodny wniosek stron lub z innych ważnych powodów termin na przeprowadzenie mediacji

może zostać przedłużony, jeżeli będzie to sprzyjać ugodowemu załatwieniu sprawy. Czasu

trwania mediacji nie wlicza się do czasu trwania postępowania sądowego.

”

;

12)

w art. 183

„

§ 1.

W przypadku gdy strona, po zawarciu ugody, w ramach mediacji prowadzonej na podstawie

umowy o mediację, wystąpi do sądu z wnioskiem o zatwierdzenie ugody mediator składa

protokół w sądzie, który byłby właściwy do rozpoznania sprawy według właściwości ogólnej

lub wyłącznej.

”

;

13)

w art. 187 w § 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania

sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia.

”

;

14)

w art. 210 po § 2

„

§ 2

Sąd poucza strony o możliwości ugodowego załatwienia sporu, w szczególności w drodze

mediacji.

”

;

15)

w art. 394 w § 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

zwrot kosztów, określenie zasad ponoszenia przez strony kosztów procesu, wymiar opłaty,

zwrot opłaty lub zaliczki, obciążenie kosztami sądowymi, jeżeli strona nie składa

środka zaskarżenia co do istoty sprawy, koszty przyznane w nakazie zapłaty, zwrot

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz wynagrodzenie biegłego,

mediatora i należności świadka;

”

;

16)

w art. 1174 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Osoba powołana na arbitra składa na piśmie każdej ze stron i pozostałym arbitrom oświadczenie

o swojej bezstronności i niezależności. Osoba powołana na arbitra niezwłocznie ujawnia

stronom wszystkie okoliczności, które mogłyby wzbudzić wątpliwości co do jej bezstronności

lub niezależności.

”

;

17)

art. 1207 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1207.

§ 1.

Do skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego przepis art. 368 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Jeśli przepisy poniższe nie stanowią inaczej, do postępowania ze skargi o uchylenie

wyroku sądu polubownego przepisy o apelacji stosuje się odpowiednio.

”

;

18)

w art. 1208

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Skargę o uchylenie wyroku sądu polubownego wnosi się do sądu apelacyjnego, na obszarze

którego znajduje się sąd, który byłby właściwy do rozpoznania sprawy, gdyby strony

nie dokonały zapisu na sąd polubowny, a w braku tej podstawy - do Sądu Apelacyjnego

w Warszawie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wyroku lub jeżeli strona

wniosła o uzupełnienie, sprostowanie lub wykładnię wyroku - w terminie dwóch miesięcy

od dnia doręczenia przez sąd polubowny orzeczenia rozstrzygającego o tym wniosku.

”

,

b)

dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Od wyroku wydanego w postępowaniu ze skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego przysługuje

skarga kasacyjna. Można także żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem w przedmiocie uchylenia wyroku sądu polubownego oraz stwierdzenia niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku wydanego w tym przedmiocie.

”

;

19)

art. 1210 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1210.

Sąd na posiedzeniu niejawnym może wstrzymać wykonanie wyroku sądu polubownego, może

jednak uzależnić wstrzymanie od złożenia zabezpieczenia. Na postanowienie sądu przysługuje

zażalenie do innego składu tego sądu.

”

;

20)

w art. 1213 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

W terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia wniosku strona może przedstawić sądowi

stanowisko w sprawie.

”

;

21)

po art. 1213 dodaje się art. 1213

„

Art. 1213

§ 1.

O uznaniu albo stwierdzeniu wykonalności wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim

zawartej orzeka sąd apelacyjny, na obszarze którego znajduje się sąd, który byłby

właściwy do rozpoznania sprawy, gdyby strony nie dokonały zapisu na sąd polubowny,

a w braku tej podstawy - Sąd Apelacyjny w Warszawie.

§ 2.

Do postępowania o uznanie albo stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego lub

ugody przed nim zawartej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.

”

;

22)

w art. 1214

a)

§ 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

O uznaniu wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nienadających się

do wykonania w drodze egzekucji, sąd orzeka postanowieniem wydanym na posiedzeniu

niejawnym.

§ 2.

Sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających

się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności. Wyrok sądu

polubownego lub ugoda przed nim zawarta, których wykonalność została stwierdzona,

są tytułami wykonawczymi.

”

,

b)

dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Na postanowienie sądu apelacyjnego w przedmiocie uznania albo stwierdzenia wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego w Rzeczypospolitej Polskiej lub ugody przed nim zawartej

przysługuje zażalenie do innego składu tego sądu.

”

;

23)

w art. 1215 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Od prawomocnego postanowienia sądu w przedmiocie uznania albo stwierdzenia wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym

za granicą przysługuje skarga kasacyjna. Można także żądać wznowienia postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem w przedmiocie uznania albo stwierdzenia wykonalności

oraz stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia wydanego w tym

przedmiocie.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14

a)

w ust. 1c wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust.

1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,

albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień

”

,

b)

po ust. 1l dodaje się ust. 1m-1p w brzmieniu

„

1m.

Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą

omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych

w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku

braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

1n.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 1m, podatnik nie osiągnął przychodów

lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany

zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody.

1o.

Przepisów ust. 1m i 1n nie stosuje się, jeżeli korekta dotyczy przychodu związanego

z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

1p.

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 1m, następuje po likwidacji pozarolniczej działalności

gospodarczej, likwidacji działów specjalnych produkcji rolnej albo zmianie formy opodatkowania

na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku

dochodowym albo ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub zmianie zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji

rolnej, zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym

przed likwidacją pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji

rolnej, zmianą formy opodatkowania lub zmianą zasad ustalania dochodu w odniesieniu

do działów specjalnych produkcji rolnej.

”

;

2)

w art. 22 po ust. 7b dodaje się ust. 7c-7f w brzmieniu

„

7c.

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest

spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez

zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym,

w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny

dokument potwierdzający przyczyny korekty.

7d.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 7c, podatnik nie poniósł kosztów

uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa

niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą

nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

7e.

Przepisów ust. 7c i 7d nie stosuje się do korekty kosztów uzyskania przychodów, do

których ma zastosowanie art. 24d, oraz jeżeli korekta dotyczy kosztu uzyskania przychodów

związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

7f.

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 7c, następuje po likwidacji pozarolniczej działalności

gospodarczej, likwidacji działów specjalnych produkcji rolnej albo zmianie formy opodatkowania

na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku

dochodowym albo ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, lub zmianie zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji

rolnej, zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim

okresie rozliczeniowym przed likwidacją pozarolniczej działalności gospodarczej lub

działów specjalnych produkcji rolnej, zmianą formy opodatkowania lub zmianą zasad

ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej.

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12

a)

w ust. 3a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.

3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,

albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień

”

,

b)

po ust. 3i dodaje się ust. 3j-3m w brzmieniu

„

3j.

Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą

omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych

w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku

braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

3k.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 3j, podatnik nie osiągnął przychodów

lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany

zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody.

3l.

Przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się, jeżeli korekta dotyczy przychodu związanego

z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

3m.

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 3j, następuje po zmianie formy opodatkowania

na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym

przed zmianą formy opodatkowania.

”

;

2)

w art. 15 po ust. 4h dodaje się ust. 4i-4l w brzmieniu

„

4i.

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest

spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez

zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym,

w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny

dokument potwierdzający przyczyny korekty.

4j.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów

uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa

niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą

nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

4k.

Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty kosztów uzyskania przychodów, do

których ma zastosowanie art. 15b, oraz jeżeli korekta dotyczy kosztu uzyskania przychodów

związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

4l.

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 4i, następuje po zmianie formy opodatkowania

na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim

okresie rozliczeniowym przed zmianą formy opodatkowania.

”

.

W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych

z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona

w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych

dalej „spółką”.

”

,

b)

po ust. ld dodaje się ust. 1e i 1f w brzmieniu

„

le. Jeżeli w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia

przychodów na podstawie art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia,

podatnik dokonuje zmniejszenia w kolejnych okresach rozliczeniowych.

1f.

Jeżeli korekta, o której mowa w art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym, następuje

po zmianie formy opodatkowania na opodatkowanie w formie karty podatkowej albo opodatkowanie

na zasadach ogólnych, albo opodatkowanie na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 511 oraz z 2015 r. poz. 211), zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym

przed zmianą formy opodatkowania.

”

;

2)

w art. 15 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Podatnicy będący przedsiębiorcami żeglugowymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym prowadzący działalność opodatkowaną podatkiem tonażowym oraz inną działalność opodatkowaną

ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych są obowiązani w ewidencji wyodrębnić przychody

podlegające opodatkowaniu podatkiem tonażowym i ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 133, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

§ 1.

W sądzie okręgowym działa koordynator do spraw mediacji, który wykonuje działania

na rzecz rozwoju mediacji, zapewnia sprawną komunikację pomiędzy sędziami i mediatorami

oraz stałymi mediatorami, a także współpracuje przy organizowaniu spotkań informacyjnych.

§ 2.

Koordynator do spraw mediacji wykonuje zadania, o których mowa w § 1, również w sądach

rejonowych na obszarze właściwości danego sądu okręgowego.

§ 3.

Koordynatora do spraw mediacji powołuje prezes sądu okręgowego, w drodze zarządzenia,

spośród sędziów sądu okręgowego.

”

;

2)

tytuł działu IV otrzymuje brzmienie: „Referendarze sądowi, kuratorzy sądowi, pracownicy

sądów, stali mediatorzy, ławnicy oraz organy pomocnicze sądów”;

3)

w dziale IV po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu

„

Rozdział 6a

Stali mediatorzy

Art. 157a.

Stałym mediatorem może być osoba fizyczna, która

1)

spełnia warunki określone w art. 183

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.;

2)

ma wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzenia mediacji;

3)

ukończyła 26 lat;

4)

zna język polski;

5)

nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

6)

została wpisana na listę stałych mediatorów prowadzoną przez prezesa sądu okręgowego.

Art. 157b.

§ 1.

Wpisu na listę stałych mediatorów dokonuje prezes sądu okręgowego w drodze decyzji

wydawanej na wniosek osoby ubiegającej się o wpis.

§ 2.

Do wniosku o wpis na listę stałych mediatorów dołącza się oświadczenia lub dokumenty

potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 157a pkt 1-5.

§ 3.

Oświadczenie potwierdzające spełnianie warunku, o którym mowa w art. 157a pkt 5, osoba

ubiegająca się o wpis składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia. Osoba ubiegająca się o wpis jest obowiązana do zawarcia w nich klauzuli

o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.

Art. 157c.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego, w drodze decyzji, skreśla stałego mediatora z listy w przypadku

1)

śmierci stałego mediatora;

2)

złożenia przez stałego mediatora wniosku o skreślenie z listy;

3)

zaprzestania przez stałego mediatora spełniania któregokolwiek z warunków określonych

w art. 183;

4)

prawomocnego skazania stałego mediatora za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

stwierdzenia nienależytego wykonywania obowiązków przez stałego mediatora.

§ 2.

Sąd zawiadamia prezesa sądu okręgowego, który wydał decyzję o wpisie na listę stałych

mediatorów, o każdym przypadku uzasadniającym skreślenie z tej listy na podstawie

§ 1 pkt 5.

§ 3.

Od decyzji prezesa sądu okręgowego w przedmiocie wpisu lub skreślenia z listy stałych

mediatorów przysługuje odwołanie do prezesa sądu apelacyjnego.

Art. 157d.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego prowadzi listę stałych mediatorów dla obszaru właściwości danego

okręgu sądowego.

§ 2.

Na liście stałych mediatorów zamieszcza się następujące dane dotyczące stałego mediatora

1)

imię i nazwisko oraz rok urodzenia;

2)

adres do korespondencji;

3)

informację dotyczącą wykształcenia i odbytych szkoleń;

4)

informacje dotyczące specjalizacji.

§ 3.

Na liście, o której mowa w § 2, na wniosek stałego mediatora, zamieszcza się

1)

numer telefonu stałego mediatora;

2)

adres poczty elektronicznej stałego mediatora;

3)

informację o wpisie na listę mediatorów, o której mowa w art. 183.

§ 4.

Prawomocna decyzja o wpisie na listę stałych mediatorów stanowi podstawę do wpisania

mediatora na listę stałych mediatorów prowadzoną w innym sądzie okręgowym, na wniosek

mediatora złożony do prezesa tego sądu.

§ 5.

Stały mediator zawiadamia prezesa sądu okręgowego o

1)

każdej zmianie imienia lub nazwiska oraz danych lub informacji, o których mowa w §

2 pkt 2-4 oraz § 3,

2)

okolicznościach, o których mowa w art. 157c § 1 pkt 3 i 4,

3)

umieszczeniu na liście, o której mowa w § 4

- w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego obowiązek zawiadomienia.

Art. 157e.

Prezes sądu okręgowego udostępnia sądom oraz innym podmiotom w siedzibie sądu oraz

zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej sądu aktualną

listę stałych mediatorów.

Art. 157f.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia listy

stałych mediatorów, tryb wpisywania i skreślania z listy, zamieszczania na liście

i aktualizacji danych i informacji, sposób potwierdzania spełnienia warunków wpisywania

na listę, wzór formularza wniosku o wpis na listę stałych mediatorów, a także rodzaje

dokumentów załączanych do wniosku, uwzględniając potrzebę zapewnienia wiarygodnej

i aktualnej informacji o stałych mediatorach, jednolitości wniosków i sprawnego przebiegu

procedury wpisu na listę stałych mediatorów.

”

.

W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1150, z późn. zm. w art. 8 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

w sprawach o uchylenie wyroku sądu polubownego oraz uznanie albo stwierdzenie wykonalności

wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej.

”

.

W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1025, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania przez sąd.

”

;

2)

uchyla się art. 6;

3)

w art. 23 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wniosku o przeprowadzenie postępowania pojednawczego w sprawach o prawa majątkowe,

gdy wartość przedmiotu sporu nie przekracza 10 000 złotych;

”

4)

w art. 24 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

przeprowadzenie postępowania pojednawczego w sprawach o prawa niemajątkowe lub prawa

majątkowe, gdy wartość przedmiotu sporu przekracza 10 000 złotych.

”

;

5)

w art. 71 uchyla się pkt 7;

6)

w art. 79 w ust. 1

a)

w pkt 1 w lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h w brzmieniu

„

h)

pisma wszczynającego postępowanie w pierwszej instancji oraz zarzutów od nakazu zapłaty,

jeżeli postępowanie zakończyło się zawarciem ugody przed rozpoczęciem rozprawy przed

sądem pierwszej instancji;

”

,

b)

w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

pisma wszczynającego postępowanie w pierwszej instancji oraz zarzutów od nakazu zapłaty,

jeżeli w toku postępowania sądowego zawarto ugodę przed mediatorem po rozpoczęciu

rozprawy,

”

,

c)

w pkt 3 lit. c i d otrzymują brzmienie

„

c)

pisma wszczynającego postępowanie w pierwszej instancji oraz zarzutów od nakazu zapłaty,

jeżeli postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się zawarciem ugody sądowej po

rozpoczęciu rozprawy,

d)

pisma wszczynającego postępowanie w drugiej instancji, w której sprawa zakończyła

się zawarciem ugody sądowej.

”

;

7)

art. 93 otrzymuje brzmienie

„

Art. 93.

1.

Należności świadków, biegłych, tłumaczy, stron oraz mediatorów za prowadzenie mediacji

na skutek skierowania przez sąd, przyznaje i ustala sąd lub referendarz sądowy.

2.

Przyznaną należność należy wypłacić niezwłocznie. W przypadku niemożności niezwłocznej

wypłaty należność przekazuje się przekazem pocztowym lub przelewem bankowym bez obciążania

świadka, biegłego, mediatora lub tłumacza opłatą pocztową lub kosztami przelewu.

”

;

8)

w art. 95 w ust. 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

o zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem w wyniku prowadzenia mediacji na podstawie

umowy o mediację.

”

.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 699) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 2

a)

w lit. a w ust. 1c w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

podatnik nie uzyskał innych przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt

3.

”

,

b)

skreśla się lit. b;

2)

w art. 4 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

w art. 22 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Za utratę warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o której

mowa w ust. 1, uważa się również niespełnienie, w trakcie roku podatkowego, warunków

określonych w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym.”;

”

.

”

.

Do postępowań wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd dąży w każdym stanie postępowania

do ich ugodowego załatwienia, w szczególności przez nakłanianie stron do mediacji.

Listy stałych mediatorów, o których mowa w art. 183

Przepisy ustaw zmienianych w art. 2-4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje

się do korekty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, uzyskanych lub poniesionych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 98

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 8, który wchodzi

w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

§ 1.

W sądzie okręgowym działa koordynator do spraw mediacji, który wykonuje działania

na rzecz rozwoju mediacji, zapewnia sprawną komunikację pomiędzy sędziami i mediatorami

oraz stałymi mediatorami, a także współpracuje przy organizowaniu spotkań informacyjnych.

§ 2.

Koordynator do spraw mediacji wykonuje zadania, o których mowa w § 1, również w sądach

rejonowych na obszarze właściwości danego sądu okręgowego.

§ 3.

Koordynatora do spraw mediacji powołuje prezes sądu okręgowego, w drodze zarządzenia,

spośród sędziów sądu okręgowego.

1.

Należności świadków, biegłych, tłumaczy, stron oraz mediatorów za prowadzenie mediacji

na skutek skierowania przez sąd, przyznaje i ustala sąd lub referendarz sądowy.

2.

Przyznaną należność należy wypłacić niezwłocznie. W przypadku niemożności niezwłocznej

wypłaty należność przekazuje się przekazem pocztowym lub przelewem bankowym bez obciążania

świadka, biegłego, mediatora lub tłumacza opłatą pocztową lub kosztami przelewu.

Stałym mediatorem może być osoba fizyczna, która

1)

spełnia warunki określone w art. 183

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.;

2)

ma wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzenia mediacji;

3)

ukończyła 26 lat;

4)

zna język polski;

5)

nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

6)

została wpisana na listę stałych mediatorów prowadzoną przez prezesa sądu okręgowego.

§ 1.

Wpisu na listę stałych mediatorów dokonuje prezes sądu okręgowego w drodze decyzji

wydawanej na wniosek osoby ubiegającej się o wpis.

§ 2.

Do wniosku o wpis na listę stałych mediatorów dołącza się oświadczenia lub dokumenty

potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 157a pkt 1-5.

§ 3.

Oświadczenie potwierdzające spełnianie warunku, o którym mowa w art. 157a pkt 5, osoba

ubiegająca się o wpis składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia. Osoba ubiegająca się o wpis jest obowiązana do zawarcia w nich klauzuli

o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego, w drodze decyzji, skreśla stałego mediatora z listy w przypadku

1)

śmierci stałego mediatora;

2)

złożenia przez stałego mediatora wniosku o skreślenie z listy;

3)

zaprzestania przez stałego mediatora spełniania któregokolwiek z warunków określonych

w art. 183;

4)

prawomocnego skazania stałego mediatora za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

stwierdzenia nienależytego wykonywania obowiązków przez stałego mediatora.

§ 2.

Sąd zawiadamia prezesa sądu okręgowego, który wydał decyzję o wpisie na listę stałych

mediatorów, o każdym przypadku uzasadniającym skreślenie z tej listy na podstawie

§ 1 pkt 5.

§ 3.

Od decyzji prezesa sądu okręgowego w przedmiocie wpisu lub skreślenia z listy stałych

mediatorów przysługuje odwołanie do prezesa sądu apelacyjnego.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego prowadzi listę stałych mediatorów dla obszaru właściwości danego

okręgu sądowego.

§ 2.

Na liście stałych mediatorów zamieszcza się następujące dane dotyczące stałego mediatora

1)

imię i nazwisko oraz rok urodzenia;

2)

adres do korespondencji;

3)

informację dotyczącą wykształcenia i odbytych szkoleń;

4)

informacje dotyczące specjalizacji.

§ 3.

Na liście, o której mowa w § 2, na wniosek stałego mediatora, zamieszcza się

1)

numer telefonu stałego mediatora;

2)

adres poczty elektronicznej stałego mediatora;

3)

informację o wpisie na listę mediatorów, o której mowa w art. 183.

§ 4.

Prawomocna decyzja o wpisie na listę stałych mediatorów stanowi podstawę do wpisania

mediatora na listę stałych mediatorów prowadzoną w innym sądzie okręgowym, na wniosek

mediatora złożony do prezesa tego sądu.

§ 5.

Stały mediator zawiadamia prezesa sądu okręgowego o

1)

każdej zmianie imienia lub nazwiska oraz danych lub informacji, o których mowa w §

2 pkt 2-4 oraz § 3,

2)

okolicznościach, o których mowa w art. 157c § 1 pkt 3 i 4,

3)

umieszczeniu na liście, o której mowa w § 4

- w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego obowiązek zawiadomienia.

Prezes sądu okręgowego udostępnia sądom oraz innym podmiotom w siedzibie sądu oraz

zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej sądu aktualną

listę stałych mediatorów.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia listy

stałych mediatorów, tryb wpisywania i skreślania z listy, zamieszczania na liście

i aktualizacji danych i informacji, sposób potwierdzania spełnienia warunków wpisywania

na listę, wzór formularza wniosku o wpis na listę stałych mediatorów, a także rodzaje

dokumentów załączanych do wniosku, uwzględniając potrzebę zapewnienia wiarygodnej

i aktualnej informacji o stałych mediatorach, jednolitości wniosków i sprawnego przebiegu

procedury wpisu na listę stałych mediatorów.

Mediator prowadzi mediację, wykorzystując różne metody zmierzające do polubownego

rozwiązania sporu, w tym poprzez wspieranie stron w formułowaniu przez nie propozycji

ugodowych, lub na zgodny wniosek stron może wskazać sposoby rozwiązania sporu, które

nie są dla stron wiążące.

§ 1.

Sąd może skierować strony do mediacji na każdym etapie postępowania.

§ 2.

Postanowienie kierujące strony do mediacji może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mediacji nie prowadzi się, jeżeli strona w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub

doręczenia jej postanowienia kierującego strony do mediacji nie wyraziła zgody na

mediację.

§ 3.

Przepisu § 1 nie stosuje się w sprawach rozpoznawanych w postępowaniach upominawczym

oraz nakazowym, chyba że doszło do skutecznego wniesienia zarzutów.

§ 4.

Przewodniczący może wezwać strony do udziału w spotkaniu informacyjnym dotyczącym

polubownych metod rozwiązywania sporów, w szczególności mediacji. Spotkanie informacyjne

może prowadzić sędzia, referendarz sądowy, urzędnik sądowy, asystent sędziego lub

stały mediator.

§ 5.

Przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę przewodniczący dokonuje oceny,

czy skierować strony do mediacji. W tym celu przewodniczący, jeżeli zachodzi potrzeba

wysłuchania stron, może wezwać je do osobistego stawiennictwa na posiedzeniu niejawnym.

§ 6.

Jeżeli strona bez uzasadnienia nie stawi się na spotkanie informacyjne lub posiedzenie

niejawne, sąd może obciążyć ją kosztami nakazanego stawiennictwa poniesionymi przez

stronę przeciwną.

§ 1.

Jeżeli strony nie dokonały wyboru osoby mediatora, sąd, kierując strony do mediacji,

wyznacza mediatora mającego odpowiednią wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzenia

mediacji w sprawach danego rodzaju, biorąc pod uwagę w pierwszej kolejności stałych

mediatorów.

§ 2.

Mediator ma prawo do zapoznania się z aktami sprawy, chyba że strona w terminie tygodnia

od dnia ogłoszenia lub doręczenia postanowienia kierującego strony do mediacji nie

wyrazi zgody na zapoznanie się mediatora z aktami.

§ 3.

Po skierowaniu stron do mediacji, przewodniczący niezwłocznie przekazuje mediatorowi

dane kontaktowe stron oraz ich pełnomocników, w szczególności numery telefonów i adresy

poczty elektronicznej, o ile je posiadają.

§ 1.

Do skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego przepis art. 368 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Jeśli przepisy poniższe nie stanowią inaczej, do postępowania ze skargi o uchylenie

wyroku sądu polubownego przepisy o apelacji stosuje się odpowiednio.

Sąd na posiedzeniu niejawnym może wstrzymać wykonanie wyroku sądu polubownego, może

jednak uzależnić wstrzymanie od złożenia zabezpieczenia. Na postanowienie sądu przysługuje

zażalenie do innego składu tego sądu.

§ 1.

O uznaniu albo stwierdzeniu wykonalności wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim

zawartej orzeka sąd apelacyjny, na obszarze którego znajduje się sąd, który byłby

właściwy do rozpoznania sprawy, gdyby strony nie dokonały zapisu na sąd polubowny,

a w braku tej podstawy - Sąd Apelacyjny w Warszawie.

§ 2.

Do postępowania o uznanie albo stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego lub

ugody przed nim zawartej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.