Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 września 2015 r. w sprawie postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów

Rozporządzenie określa sposób postępowania oraz wzory dokumentów stosowanych przy

wykonywaniu przez policjantów następujących uprawnień

1)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;

2)

zatrzymywania osób

a)

pozbawionych wolności, które na podstawie zezwolenia właściwego organu opuściły areszt

śledczy albo zakład karny i w wyznaczonym terminie nie powróciły do niego,

b)

stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego,

a także dla mienia;

3)

pobierania od osób o nieustalonej tożsamości oraz osób usiłujących ukryć swoją tożsamość

odcisków linii papilarnych lub wymazu ze śluzówki policzków w celu identyfikacji tych

osób, jeżeli ustalenie tożsamości w inny sposób nie jest możliwe;

4)

pobierania od osób, po uzyskaniu od nich zgody, odcisków linii papilarnych lub wymazu

ze śluzówki policzków w celu identyfikacji osób zaginionych lub zwłok ludzkich o nieustalonej

tożsamości;

5)

pobierania odcisków linii papilarnych lub materiału biologicznego ze zwłok ludzkich

o nieustalonej tożsamości;

6)

dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży i sprawdzania

ładunku w portach i na dworcach oraz w środkach transportu lądowego, powietrznego

i wodnego, w razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego

pod groźbą kary;

7)

obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach

publicznych, a w przypadku czynności operacyjno-rozpoznawczych i administracyjno-porządkowych

podejmowanych na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanej dalej „ustawą” - także i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom;

8)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie

użyteczności publicznej;

9)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych przedsiębiorców i organizacji społecznych,

w zakresie obowiązujących przepisów prawa, jak również zwracania się w nagłych wypadkach

do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

1.

Policjant, który przystępuje do czynności służbowych związanych z wykonywaniem uprawnień

określonych w § 1 pkt 1-4, 6, 8 i 9, podaje swój stopień, imię i nazwisko w sposób

umożliwiający odnotowanie tych danych, a także podstawę prawną i przyczynę podjęcia

czynności służbowej.

2.

Policjant nieumundurowany przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w ust. 1, innych

niż określone w art. 61 ustawy, okazuje ponadto legitymację służbową, a na żądanie

osoby, wobec której podjęto wykonywanie tych uprawnień, okazuje ją w sposób umożliwiający

odnotowanie danych w niej zawartych.

3.

Policjant po zakończeniu wykonywania czynności służbowych, o których mowa w § 1 pkt

1-4 i 6, informuje ustnie osobę, wobec której podjęto te czynności, o prawie złożenia

do właściwego miejscowo prokuratora zażalenia na sposób przeprowadzenia tych czynności.

Jeżeli przedmioty ujawnione w wyniku czynności służbowych, o których mowa w § 1, stwarzają

niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia, policjant, w granicach

dostępnych środków, niezwłocznie podejmuje czynności ochronne, a w szczególności zabezpiecza

miejsce zagrożone przed dostępem osób postronnych oraz powiadamia dyżurnego właściwej

miejscowo jednostki organizacyjnej Policji o konieczności zarządzenia działań usuwających

to niebezpieczeństwo.

Policjant ustala tożsamość osoby legitymowanej na podstawie

1)

dowodu osobistego;

2)

dokumentu paszportowego;

3)

zagranicznego dokumentu tożsamości;

4)

innego dokumentu zawierającego fotografię i oznaczonego numerem lub serią;

5)

informacji o osobie w postaci zdjęcia wraz z opisem wizerunku osoby lub odcisków linii

papilarnych zgromadzonych w policyjnych zbiorach danych lub zbiorach danych, do których

Policja ma dostęp na podstawie art. 20 ust. 15 i 16 ustawy;

6)

oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona na podstawie dokumentów,

o których mowa w pkt 1-4.

1.

W przypadku legitymowania osoby znajdującej się w pojeździe policjant może, ze względów

bezpieczeństwa, żądać opuszczenia pojazdu przez tę osobę oraz inne osoby znajdujące

się w pojeździe.

2.

W przypadku następującego bezpośrednio po sobie legitymowania z tej samej przyczyny

kolejnych osób znajdujących się w pobliżu, policjant umundurowany jednokrotnie wykonuje

czynności określone w § 2 ust. 1 i 3 łącznie wobec wszystkich tych osób.

Policjant może odstąpić od legitymowania osoby, która jest mu znana osobiście.

1.

Policjant dokumentuje legitymowanie osoby w notatniku służbowym lub w notatce służbowej,

określając datę, czas, miejsce i przyczynę legitymowania oraz następujące dane osoby

legitymowanej

1)

imię (imiona) i nazwisko oraz adres zamieszkania lub pobytu;

2)

numer PESEL, a w przypadku braku informacji o numerze PESEL - datę i miejsce urodzenia

oraz imiona rodziców i nazwisko rodowe;

3)

rodzaj i cechy identyfikacyjne dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość

osoby legitymowanej, lub rodzaj informacji, o której mowa w § 4 pkt 5, na podstawie

której ustalono tożsamość osoby legitymowanej.

2.

Dokumentowanie czynności, o której mowa w ust. 1, może być realizowane w postaci elektronicznej.

1.

Policjant przy zatrzymywaniu osoby

1)

wykonuje czynności określone w § 2 ust. 1;

2)

sprawdza, czy osoba zatrzymywana posiada przy sobie broń lub inne niebezpieczne przedmioty

mogące służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia albo przedmioty mogące stanowić

dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi;

3)

odbiera broń i przedmioty, o których mowa w pkt 2;

4)

legitymuje osobę zatrzymywaną;

5)

informuje osobę zatrzymywaną o zatrzymaniu oraz uprzedza o obowiązku podporządkowania

się wydawanym poleceniom, a także o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego

w przypadku niepodporządkowania się wydanym poleceniom;

6)

doprowadza osobę zatrzymaną do jednostki organizacyjnej Policji.

2.

W przypadku zatrzymywania osoby, co do której z posiadanych informacji lub okoliczności

faktycznych wynika, że może posiadać broń lub inne niebezpieczne przedmioty mogące

służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia albo przedmioty mogące stanowić

dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi, policjant, przystępując do zatrzymania,

poprzedza je okrzykiem „Policja!”, a następnie

1)

sprawdza, czy osoba zatrzymywana posiada przy sobie broń lub inne niebezpieczne przedmioty

mogące służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia albo przedmioty mogące stanowić

dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi;

2)

odbiera broń i przedmioty, o których mowa w pkt 1;

3)

wykonuje czynności określone w § 2 ust. 1;

4)

informuje osobę zatrzymywaną o zatrzymaniu oraz uprzedza o obowiązku podporządkowania

się wydawanym poleceniom, a także o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego

w przypadku niepodporządkowania się wydanym poleceniom;

5)

doprowadza osobę zatrzymaną do jednostki organizacyjnej Policji.

1.

Policjant po doprowadzeniu osoby zatrzymanej do jednostki organizacyjnej Policji

1)

informuje osobę zatrzymaną o przysługujących jej prawach i wręcza jej odpowiednie

pouczenie o uprawnieniach osoby zatrzymanej na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2a albo

art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy;

2)

wysłuchuje osobę zatrzymaną na okoliczność zatrzymania;

3)

sporządza protokół zatrzymania osoby;

4)

doręcza osobie zatrzymanej kopię protokołu zatrzymania za potwierdzeniem odbioru;

5)

podejmuje czynności mające na celu realizację praw, o których mowa w pkt 1, jeżeli

osoba zatrzymana tego zażądała;

6)

zawiadamia o zatrzymaniu miejscowo właściwego prokuratora;

7)

zawiadamia o zatrzymaniu dowódcę jednostki wojskowej, w razie powzięcia wiadomości,

że osoba zatrzymana jest żołnierzem.

2.

Czynności wymienionej w ust. 1 pkt 6 nie wykonuje się w odniesieniu do osób zatrzymanych

pozbawionych wolności, które na podstawie zezwolenia właściwego organu opuściły areszt

śledczy albo zakład karny i w wyznaczonym terminie nie powróciły do niego.

3.

Jeżeli zachowanie osoby zatrzymanej wskazuje na to, że jest ona pod wpływem alkoholu

lub innego podobnie działającego środka albo z innych powodów ma zakłóconą świadomość,

czynności określone w ust. 1 pkt 1 i 4 wykonuje się po ustaniu przyczyn zakłócających

świadomość osoby zatrzymanej.

4.

Wzór protokołu zatrzymania osoby jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

5.

Wzór pouczenia o uprawnieniach zatrzymanego na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2a ustawy

jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

6.

Wzór pouczenia o uprawnieniach osoby zatrzymanej na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 3

ustawy jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Zażalenie na zatrzymanie wniesione przez osobę zatrzymaną niezwłocznie przekazuje

się właściwemu ze względu na miejsce zatrzymania sądowi rejonowemu. Do zażalenia dołącza

się kopię protokołu zatrzymania oraz materiały uzasadniające zatrzymanie.

1.

Wymaz ze śluzówki policzków od osób lub materiał biologiczny ze zwłok ludzkich o nieustalonej

tożsamości pobiera się przy użyciu przeznaczonych specjalnie do tych celów pakietów

kryminalistycznych, oznakowanych indywidualnym kodem kreskowym.

2.

Z pobrania od osoby o nieustalonej tożsamości oraz osoby usiłującej ukryć swoją tożsamość

wymazu ze śluzówki policzków policjant sporządza protokół według wzoru, który jest

określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

3.

Z pobrania od osoby wymazu ze śluzówki policzków, w celu identyfikacji osoby zaginionej

lub zwłok o nieustalonej tożsamości policjant sporządza protokół według wzoru, który

jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

4.

Z pobrania materiału biologicznego ze zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości policjant

sporządza protokół według wzoru, który jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

5.

Materiał biologiczny pobrany ze zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości umieszcza

się w pojemniku oznaczonym tym samym kodem kreskowym, jakim został oznaczony pakiet

kryminalistyczny użyty do pobrania.

6.

Protokoły, o których mowa w ust. 2-4, oznacza się tym samym kodem kreskowym, jakim

został oznaczony pakiet kryminalistyczny użyty do pobrania.

1.

Wymaz ze śluzówki policzków od osób oraz materiał biologiczny ze zwłok ludzkich o

nieustalonej tożsamości pobiera policjant przeszkolony w tym zakresie.

2.

W przypadku gdy policjant nie może osobiście pobrać wymazu ze śluzówki policzków lub

materiału biologicznego ze zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości, składa pisemny

lub ustny wniosek do uprawnionego pracownika służby zdrowia albo instytucji naukowej

lub specjalistycznej powołanej do przeprowadzania badań genetycznych.

3.

W przypadkach uzasadnionych koniecznością natychmiastowego działania policjant może

pobrać ze zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości próbkę z tkanek w postaci włosów

z cebulkami oraz częścią dokorzeniową o długości co najmniej 1 cm, jeżeli został przeszkolony

w tym zakresie.

1.

Policjant pobiera samodzielnie lub przy pomocy specjalisty techniki kryminalistycznej

odciski linii papilarnych palców i dłoni od osoby o nieustalonej tożsamości za pomocą

urządzenia do elektronicznego daktyloskopowania lub na kartę daktyloskopijną i chejroskopijną

w przypadku negatywnego rezultatu sprawdzenia osoby o nieustalonej tożsamości przy

pomocy urządzenia do szybkiej identyfikacji daktyloskopijnej, a następnie przeprowadza

na tej podstawie wywiad daktyloskopijny.

2.

Policjant pobiera samodzielnie lub przy pomocy specjalisty techniki kryminalistycznej

odciski linii papilarnych palców i dłoni ze zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości

na kartę daktyloskopijną i kartę chejroskopijną, o których mowa w ust. 3, lub z wykorzystaniem

innych technik daktyloskopowania zwłok, a następnie przeprowadza na tej podstawie

wywiad daktyloskopijny.

3.

Wzory karty daktyloskopijnej i karty chejroskopijnej są określone odpowiednio w załącznikach

nr 7 i 8 do rozporządzenia.

1.

Policjant przy przeprowadzaniu kontroli osobistej

1)

wykonuje czynności określone w § 2 ust. 1 lub 2;

2)

sprawdza zawartość odzieży osoby kontrolowanej i przedmioty, które znajdują się na

jej ciele, nie odsłaniając przykrytej odzieżą powierzchni ciała;

3)

sprawdza zawartość podręcznego bagażu oraz innych przedmiotów, które posiada przy

sobie osoba kontrolowana;

4)

odbiera osobie kontrolowanej posiadaną broń lub inne niebezpieczne przedmioty mogące

służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia albo przedmioty mogące stanowić

dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi;

5)

legitymuje osobę kontrolowaną.

2.

Kontrolę osobistą przeprowadza policjant

1)

tej samej płci, co osoba kontrolowana;

2)

w miejscu niedostępnym w czasie wykonywania kontroli dla osób postronnych.

3.

Jeżeli kontrola osobista musi być przeprowadzona niezwłocznie, w szczególności ze

względu na okoliczności mogące stanowić zagrożenie dla życia, zdrowia ludzkiego lub

mienia, może jej dokonać policjant płci odmiennej, także bez zachowania warunku, o

którym mowa w ust. 2 pkt 2.

4.

Podczas kontroli osobistej może być obecna osoba przybrana przez prowadzącego czynność.

Ponadto może być obecna osoba wskazana przez tego, u kogo dokonuje się kontroli osobistej,

jeżeli nie uniemożliwi to kontroli osobistej albo nie utrudni jej w istotny sposób.

1.

Policjant przegląda zawartość bagaży lub sprawdza ładunek znajdujący się w portach,

na dworcach oraz w środkach transportu lądowego, wodnego i powietrznego w obecności

posiadacza bagaży lub ładunku albo przedstawiciela przewoźnika, spedytora lub agenta

morskiego.

2.

Policjant przegląda zawartość bagażu lub sprawdza ładunek przyjęty do przewozu wyłącznie

w obecności przedstawiciela przewoźnika, spedytora lub agenta morskiego.

3.

W przypadku braku możliwości zapewnienia natychmiastowej obecności osób, o których

mowa w ust. 1 i 2, policjant może przejrzeć zawartość bagaży lub sprawdzić ładunek

bez ich obecności, jeżeli z posiadanych informacji wynika, że zwłoka może spowodować

zagrożenie dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia, albo gdy istnieje uzasadniona

obawa zniszczenia bądź utracenia rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie albo podlegających

zajęciu w postępowaniu karnym.

1.

Policjant dokumentuje czynności służbowe, o których mowa w § 14 i § 15, w notatniku

służbowym lub w notatce służbowej, określając datę, czas, miejsce i przyczynę ich

przeprowadzenia oraz dane dotyczące osób objętych czynnościami i w nich uczestniczących,

a także rodzaj i wynik czynności.

2.

Na żądanie osoby poddanej kontroli osobistej albo przedstawiciela właściciela, przewoźnika,

spedytora lub agenta morskiego policjant sporządza protokół z przeprowadzonych czynności,

którego wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

3.

Dokumentowanie czynności, o których mowa w ust. 1, może być realizowane w postaci

elektronicznej.

Policjant podczas czynności służbowych wykonuje uprawnienie do obserwowania i rejestrowania

obrazu lub dźwięku zdarzeń w sposób

1)

bezpośredni - w przypadku obecności policjantów w miejscu prowadzenia obserwacji i

rejestracji obrazu lub dźwięku zdarzeń;

2)

zdalny - przy użyciu urządzeń teleinformatycznych przekazujących obraz lub dźwięk

zdarzeń na odległość;

3)

jawny lub przy użyciu metod uniemożliwiających osobom nieupoważnionym ustalenie faktu

prowadzenia obserwacji i rejestracji.

1.

Policjant dokumentuje czynności służbowe, o których mowa w § 17, stosownie do okoliczności

i wyników obserwacji oraz dyspozycji uprawnionego podmiotu decydującego o podjęciu

obserwacji, w notatniku służbowym, notatce służbowej, notatce urzędowej, komunikacie,

meldunku, określając miejsce i czas ich rozpoczęcia i zakończenia oraz rodzaj użytych

środków technicznych.

2.

Dokumentowanie czynności, o której mowa w ust. 1, może być realizowane w postaci elektronicznej.

1.

Policjant żąda od instytucji państwowych, organów administracji publicznej oraz przedsiębiorców

prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej udzielenia niezbędnej

pomocy przez osoby pełniące funkcje tych organów albo kierowników tych instytucji

lub przedsiębiorców albo inne osoby upoważnione do podejmowania decyzji koniecznych

do udzielenia żądanej pomocy lub w danym czasie dysponujące możliwościami jej udzielenia.

2.

Żądanie udzielenia niezbędnej pomocy doręcza lub przekazuje drogą elektroniczną właściwy

organ Policji lub policjant działający z upoważnienia tego organu.

3.

Żądanie udzielenia niezbędnej pomocy zawiera powołanie podstawy prawnej żądania, określenie

rodzaju i zakresu niezbędnej pomocy, wskazanie policjanta korzystającego z pomocy

oraz pouczenie o odpowiedzialności karnej funkcjonariusza publicznego w razie niedopełnienia

obowiązku udzielenia pomocy.

1.

Żądanie, o którym mowa w § 19, może być zgłoszone ustnie przez każdego policjanta,

który potrzebuje niezbędnej pomocy

1)

w sytuacjach niecierpiących zwłoki, w szczególności w przypadku wykonywania przez

policjanta czynności służbowych w celu ratowania życia, zdrowia lub wolności człowieka

albo ochrony mienia oraz w trakcie pościgu za sprawcą czynu zabronionego pod groźbą

kary;

2)

przy wykonywaniu czynności służbowej na pisemne polecenie sądu, prokuratora lub organu

administracji publicznej.

2.

Policjant, zgłaszając ustnie żądanie udzielenia niezbędnej pomocy, informuje osobę,

do której zgłasza żądanie, o działaniu w sytuacji niecierpiącej zwłoki albo na polecenie

sądu, prokuratora lub organu administracji publicznej oraz przekazuje tej osobie informacje

określone w § 19 ust. 3.

3.

Żądanie udzielenia niezbędnej pomocy zgłoszone ustnie potwierdza się niezwłocznie

w sposób określony w § 19 ust. 2.

1.

Policjant zwraca się do innych przedsiębiorców lub do organizacji społecznych o udzielenie

niezbędnej pomocy przez osoby pełniące funkcje kierowników lub członków zarządu w

tych przedsiębiorstwach lub organizacjach albo przez inne osoby upoważnione do podejmowania

decyzji koniecznych do udzielenia pomocy lub w danym czasie dysponujących możliwościami

jej udzielenia.

2.

W zakresie formy zwracania się o pomoc, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy § 19 ust. 2 i § 20.

Policjant, który w nagłym wypadku zwraca się ustnie do osoby o udzielenie niezbędnej

pomocy, powiadamia tę osobę o nagłym wypadku oraz przekazuje jej informacje, o których

mowa w § 19 ust. 3.

W przypadku wykonywania niejawnych czynności służbowych policjant uprzedza każdą osobę

udzielającą niezbędnej pomocy w ramach tych czynności o obowiązku zachowania w tajemnicy

faktu udzielenia pomocy i szczegółów z tym związanych oraz o odpowiedzialności karnej

w razie nieuprawnionego ujawnienia informacji niejawnych.

Po zakończeniu czynności służbowych policjant składa bezpośredniemu przełożonemu raport

zawierający informację o wystąpieniu z żądaniem udzielenia niezbędnej pomocy lub o

zwróceniu się o udzielenie niezbędnej pomocy.

1.

Policjant sporządza pisemne pokwitowanie na rzeczy lub dokumenty użyczone w ramach

pomocy.

2.

Pokwitowanie zawiera

1)

stopień, imię i nazwisko policjanta, jego numer identyfikacyjny oraz określenie jednostki

organizacyjnej Policji, w której pełni on służbę;

2)

miejsce, datę i godzinę przejęcia użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu;

3)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela, posiadacza użyczonej rzeczy lub

użyczonego dokumentu;

4)

opis użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu z uwzględnieniem ewentualnych uszkodzeń,

a w odniesieniu do pojazdu - z podaniem marki, typu, modelu, numeru rejestracyjnego,

ilości paliwa w zbiorniku oraz przebiegu według wskazań liczników zainstalowanych

w pojeździe;

5)

pouczenie o prawie do odszkodowania z tytułu uszkodzenia lub zniszczenia użyczonej

rzeczy lub użyczonego dokumentu;

6)

określenie miejsca i, w miarę możliwości, terminu zwrotu użyczonej rzeczy lub użyczonego

dokumentu;

7)

podpisy policjanta dokonującego czynności oraz właściciela, posiadacza użyczonej rzeczy

lub użyczonego dokumentu albo innej osoby upoważnionej do dysponowania tą rzeczą lub

tym dokumentem.

3.

Pokwitowanie sporządza się w dwóch egzemplarzach: przeznaczonym dla właściciela, posiadacza

użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu oraz przeznaczonym do akt sprawy, w ramach

której nastąpiło udzielenie pomocy.

4.

W przypadkach uzasadnionych koniecznością niezwłocznego działania, w szczególności

w celu ratowania życia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo prowadzenia pościgu za sprawcą

czynu zabronionego pod groźbą kary, policjant może odstąpić od wydania pisemnego pokwitowania

i ustnie poinformować właściciela, posiadacza użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu

o danych określonych w ust. 2 pkt 1, 5 i 6.

5.

Jeżeli w pokwitowaniu nie określono terminu zwrotu rzeczy lub dokumentu oraz w sytuacji,

o której mowa w ust. 4, policjant zwraca użyczoną rzecz lub użyczony dokument niezwłocznie

po wykonaniu czynności służbowych albo po ustaniu potrzeby dalszego korzystania z

tej rzeczy lub tego dokumentu.

1.

Zwrot użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu odbywa się protokolarnie w terminie

i miejscu uzgodnionych z właścicielem, posiadaczem tej rzeczy lub tego dokumentu.

2.

Protokół zwrotu użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu zawiera

1)

stopień, imię i nazwisko policjanta dokonującego zwrotu, jego numer identyfikacyjny

oraz określenie jednostki organizacyjnej Policji, w której pełni służbę;

2)

miejsce, datę i godzinę zwrotu użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu;

3)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela, posiadacza albo osoby upoważnionej

do odbioru użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu;

4)

opis stanu użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu przed i po ich użyciu przez policjanta,

ze wskazaniem ewentualnych uszkodzeń powstałych w trakcie ich użycia, a w odniesieniu

do pojazdu - z podaniem marki, typu, modelu, numeru rejestracyjnego, szacunkowej ilości

paliwa oraz przebiegu według wskazań liczników zainstalowanych w pojeździe;

5)

oświadczenie osoby, o której mowa w pkt 3, o stanie zwracanej użyczonej rzeczy lub

użyczonego dokumentu;

6)

podpisy policjanta dokonującego zwrotu użyczonej rzeczy lub użyczonego dokumentu oraz

osoby, o której mowa w pkt 3.

Dotychczasowe wzory protokołów: pobrania od osoby wymazu ze śluzówki policzków, pobrania

materiału biologicznego ze zwłok ludzkich oraz karty daktyloskopijnej mogą być stosowane

do dnia 31 grudnia 2016 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.