Umowa międzynarodowa Regulamin Generalny Światowego Związku Pocztowego wraz z załącznikiem - Regulaminem wewnętrznym Kongresów, Światowa Konwencja Pocztowa wraz z Protokołem końcowym, Porozumienie dotyczące pocztowych usług płatniczych, sporządzone w Dausze dnia 11 października 2012 r.
Table of Provisions (86)
Statutory Text (86 Articles)
Postanowienia ogólne
Niniejszy Regulamin Wewnętrzny (zwany dalej „Regulaminem”) został opracowany zgodnie
z postanowieniami Aktów Związku i jest im podporządkowany. W przypadku rozbieżności
między jednym z jego postanowień a postanowieniami Aktów, to Akty mają charakter decydujący.
Delegacje
1.
Termin „delegacja” odnosi się do osoby lub zespołu osób wyznaczonych przez Kraj członkowski
do uczestnictwa w Kongresie. Delegacja składa się z Przewodniczącego delegacji oraz,
w razie potrzeby, jego zastępcy, jednego lub kilku delegatów i ewentualnie jednego
lub kilku pracowników pomocniczych (w tym ekspertów, sekretarek, etc).
2.
Przewodniczący delegacji, ich zastępcy oraz delegaci są przedstawicielami Krajów członkowskich
w rozumieniu artykułu 14.2 Konstytucji, jeżeli posiadają pełnomocnictwa odpowiadające
warunkom określonym w artykule 3 niniejszego Regulaminu.
3.
Pracownicy pomocniczy są dopuszczani do posiedzeń i mają prawo uczestniczenia w debatach,
ale zazwyczaj nie mają prawa do głosowania. Jednakże Przewodniczący delegacji może
upoważnić ich do wzięcia udziału w głosowaniu w imieniu swojego państwa na posiedzeniach
Komitetów. Takie upoważnienia składa się na piśmie Przewodniczącemu Komitetu przed
rozpoczęciem posiedzenia.
Pełnomocnictwa delegatów
1.
Pełnomocnictwa delegatów podpisuje Głowa Państwa, Szef Rządu lub Minister Spraw Zagranicznych
danego państwa. Sporządza się je w należytej formie. Pełnomocnictwa delegatów upoważnionych
do podpisywania Aktów (pełnomocników) określają zakres takiego podpisu (podpis z zastrzeżeniem
ratyfikacji lub zatwierdzenia, podpis ad referendum, podpis ostateczny). Wobec braku
takiego rodzaju sprecyzowania uważa się, że podpis wymaga ratyfikacji lub zatwierdzenia.
Pełnomocnictwa upoważniające do podpisania Aktów dają z natury rzeczy prawo do zabierania
głosu i głosowania. Delegaci, którym kompetentne władze udzieliły ogólnych pełnomocnictw,
bez określenia ich zakresu, uprawnieni są do zabierania głosu, do głosowania i podpisania
Aktów, chyba że z tekstu pełnomocnictwa jasno wynika inaczej.
2.
Pełnomocnictwa są składane z chwilą otwarcia Kongresu wyznaczonym do tego celu władzom.
3.
Delegaci niewyposażeni w pełnomocnictwa lub którzy nie złożyli swoich pełnomocnictw
mogą - pod warunkiem, że zostali zgłoszeni przez swoje Rządy Rządowi państwa zapraszającego
- brać udział w debatach i głosować z chwilą wzięcia udziału w pracach Kongresu. To
samo dotyczy delegatów, których pełnomocnictwa uznano za nieprawidłowe. Delegaci ci
tracą prawo do głosowania z chwilą zatwierdzenia przez Kongres ostatniego sprawozdania
Komitetu do spraw weryfikacji pełnomocnictw, stwierdzającego brak ich pełnomocnictw
lub że ich pełnomocnictwa nie są prawidłowo wystawione, aż do czasu uregulowania sytuacji.
Ostatnie sprawozdanie Komitetu do spraw weryfikacji pełnomocnictw jest zatwierdzane
przez Kongres przed wyborami, z wyjątkiem wyboru Przewodniczącego Kongresu, i przed
zatwierdzeniem projektów Aktów.
4.
Pełnomocnictwa Kraju członkowskiego, który jest reprezentowany na Kongresie przez
inny Kraj członkowski (w oparciu o upoważnienie) mają taka samą formę jak pełnomocnictwa,
o których mowa w ustępie 1.
5.
Pełnomocnictwa i upoważnienia przesłane telegramem nie są dopuszczane. Natomiast przyjmowane
będą telegramy stanowiące odpowiedź na prośbę o informację w sprawie pełnomocnictw.
6.
Delegacja, która po złożeniu pełnomocnictw nie może uczestniczyć w jednym lub kilku
posiedzeniach może być reprezentowana przez delegację innego państwa, pod warunkiem
poinformowania o tym na piśmie Przewodniczącego danego posiedzenia. Jednakże jedna
delegacja może reprezentować tylko jeden kraj poza swoim własnym.
7.
Delegaci Krajów członkowskich, niebędących stronami Porozumienia mogą uczestniczyć
w obradach Kongresu dotyczących tego Porozumienia, jednak bez prawa do głosowania.
Kolejność miejsc
1.
Na posiedzeniach Kongresu i Komitetów delegacje zajmują miejsca we francuskim porządku
alfabetycznym nazw reprezentowanych Krajów członkowskich.
2.
Przewodniczący Rady Administracyjnej określa we właściwym czasie, w drodze losowania,
państwo, które zajmie miejsce przed trybuną prezydialną w czasie posiedzeń Kongresu
i Komitetów.
Obserwatorzy i obserwatorzy ad hoc
1.
Obserwatorzy, o których mowa w artykule 105.1 Regulaminu Generalnego są zapraszani
do udziału w sesjach plenarnych oraz posiedzeniach Komitetów i Kongresu.
2.
Obserwatorzy ad hoc, o których mowa w artykule 105.2 Regulaminu Generalnego, mogą
być zapraszani do udziału w poszczególnych posiedzeniach Kongresu i jego Komitetów,
w przypadku, gdy leży to w interesie Związku lub jest istotne z uwagi na prace Kongresu.
3.
Obserwatorzy oraz obserwatorzy ad hoc nie mają prawa do głosowania, ale mogą zabierać głos za zgodą Przewodniczącego posiedzenia.
4.
W wyjątkowych okolicznościach, prawo obserwatorów oraz obserwatorów ad hoc do uczestnictwa w pewnych posiedzeniach lub ich części może zostać ograniczone, jeżeli
wymaga tego poufność omawianych kwestii. O takiej decyzji zostaną oni niezwłocznie
powiadomieni. Decyzja o ograniczeniu podejmowana jest dla każdego przypadku indywidualnie
przez jakikolwiek zainteresowany organ lub jego Przewodniczącego. Decyzje te są ponownie
rozpatrywane przez Biuro Kongresu, które ma prawo przyjąć je lub cofnąć zwykłą większością
głosu.
Przewodniczący i Wiceprzewodniczący Kongresu i Komitetów
1.
W czasie swojego pierwszego posiedzenia plenarnego Kongres, na wniosek Kraju członkowskiego zapraszającego na Kongres, wybiera Przewodniczącego Kongresu, a następnie, na wniosek Rady Administracyjnej,
zatwierdza wybór Krajów członkowskich, które sprawować będą funkcje Wiceprzewodniczącego
Kongresu oraz Przewodniczących Komitetów. Funkcje te są przydzielane z uwzględnieniem,
w możliwie szerokim zakresie, zasady sprawiedliwego podziału geograficznego Krajów
członkowskich.
2.
Przewodniczący otwierają i zamykają posiedzenia, którym przewodniczą, kierują dyskusją,
udzielają głosu mówcom, poddają pod głosowanie wnioski oraz podają wymaganą większość
do ich przyjęcia, ogłaszają decyzje i, z zastrzeżeniem aprobaty przez Kongres, interpretują
te decyzje, o ile to konieczne.
3.
Przewodniczący czuwają nad przestrzeganiem niniejszego Regulaminu oraz nad zachowaniem
porządku w czasie posiedzeń.
4.
Każda delegacja może odwołać się do Kongresu lub Komitetu od decyzji przyjętej przez
Przewodniczącego na podstawie postanowienia niniejszego Regulaminu lub jego interpretacji.
Decyzja Przewodniczącego pozostaje w mocy, o ile nie zostanie anulowana większością
głosów członków obecnych i głosujących.
5.
W przypadku gdy Kraj członkowski wyznaczony do sprawowania funkcji Przewodniczącego
nie może jej dalej wykonywać, wówczas jeden z Wiceprzewodniczących zostaje wyznaczony
na jego miejsce przez Kongres lub dany Komitet.
Biuro Kongresu
1.
Biuro jest organem centralnym odpowiedzialnym za kierowanie pracami Kongresu. W jego
skład wchodzi Przewodniczący i Wiceprzewodniczący Kongresu oraz Przewodniczący Komitetów.
Biuro zbiera się okresowo w celu przeanalizowania przebiegu prac Kongresu i jego Komitetów
oraz określenia zaleceń zmierzających do ułatwienia postępu prac. Wspomaga ono Przewodniczącego
przy opracowywaniu porządku obrad każdego posiedzenia plenarnego oraz przy koordynowaniu
prac Komitetów. Opracowuje ono zalecenia dotyczące zamknięcia obrad Kongresu.
2.
Sekretarz Generalny Kongresu i zastępca Sekretarza Generalnego wymienieni w artykule
10.1 uczestniczą w posiedzeniach Biura.
Członkostwo Komitetów
1.
Kraje członkowskie reprezentowane na Kongresie są, z mocy prawa, członkami Komitetów
powołanych do zbadania wniosków dotyczących Konstytucji, Regulaminu Generalnego i
Konwencji.
2.
Kraje członkowskie reprezentowane na Kongresie, będące stronami jednego lub wielu
fakultatywnych Porozumień są, z mocy prawa, członkami jednej i/lub wielu Komitetów
powołanych do rewizji tych Porozumień. Prawo do głosowania członków tej lub tych Komitetów
ograniczone jest do Porozumienia lub Porozumień, których są stronami.
3.
Delegacje niebędące członkami Komitetów rozpatrujących Porozumienia mogą uczestniczyć
w posiedzeniach tych Komitetów i brać udział w obradach bez prawa do głosowania.
Grupy Robocze
Kongres i każdy z Komitetów mogą utworzyć Grupy Robocze w celu rozpatrzenia specjalnych
zagadnień.
Sekretariat Kongresu i Komitetów
1.
Dyrektor Generalny i Wicedyrektor Generalny Biura Międzynarodowego pełnią odpowiednio
funkcje Sekretarza Generalnego i zastępcy Sekretarza Generalnego Kongresu.
2.
Sekretarz Generalny i zastępca Sekretarza Generalnego uczestniczą w posiedzeniach
Kongresu i Biura Kongresu oraz biorą udział w ich obradach bez prawa do głosowania.
Mogą oni również uczestniczyć na tych samych warunkach w posiedzeniach Komitetów lub
też wyznaczyć swojego przedstawiciela w osobie wyższego funkcjonariusza Biura Międzynarodowego.
3.
Prace Sekretariatu Kongresu, Biura Kongresu oraz Komitetów wykonuje personel Biura
Międzynarodowego przy współpracy z administracją pocztową państwa zapraszającego.
4.
Wyżsi funkcjonariusze Biura Międzynarodowego pełnią funkcje Sekretarzy Kongresu, Biura
Kongresu i Komitetów. Pomagają oni Przewodniczącemu w czasie posiedzeń i są odpowiedzialni
za redakcję sprawozdań.
5.
Do pomocy Sekretarzom Kongresu i Komitetów przydzieleni są zastępcy Sekretarzy.
Języki obrad
1.
Z zastrzeżenien postanowień ustępu 2, dopuszcza się w czasie obrad następujące języki
francuski, angielski, hiszpański i rosyjski przy użyciu systemu tłumaczenia symultanicznego
lub konsekutywnego.
2.
Obrady Komitetu rekrutacyjnego odbywają się w języku francuskim.
3.
Dopuszcza sie również inne języki do obrad wymienionych w ustępie 1. Język państwa
gospodarza korzysta pod tym względem z pierwszeństwa. Delegacje używające innych języków
zapewniają symultaniczne tłumaczenie w jednym z języków wymienionych w ustępie 1,
bądź za pomocą systemu tłumaczenia symultaniczego, jeżeli jest to możliwe z technicznego
punktu widzenia, bądź też przez indywidualnych tłumaczy.
4.
Koszty instalacji i utrzymania urządzeń technicznych pokrywa Związek.
5.
Koszty służby tłumaczeń dzieli się między Kraje członkowskie używające tego samego
języka proporcjonalnie do ich udziału w wydatkach Związku.
Języki, w jakich redagowane są dokumenty Kongresu
1.
Opracowywane w czasie Kongresu dokumenty wraz z projektami decyzji przedłożonymi do
zatwierdzenia Kongresu są publikowane w języku francuskim przez Sekretariat Kongresu.
2.
W tym celu, dokumenty opracowane przez delegacje Krajów członkowskich należy składać
w tym języku bezpośrednio lub za pośrednictwem służby tłumaczeń przydzielonej Sekretariatowi
Kongresu.
3.
Służby powyższe, zorganizowane na własny koszt przez grupy językowe, utworzone zgodnie
z odpowiednimi postanowieniami Regulaminu Generalnego, mogą również tłumaczyć dokumenty
Kongresu na odpowiednie języki.
Propozycje
1.
Wszystkie kwestie przedkładane Kongresowi mają formę propozycji.
2.
Wszystkie propozycje opublikowane przez Biuro Międzynarodowe przed otwarciem Kongresu
uważa się za przedłożone Kongresowi.
3.
Na dwa miesiące przed otwarciem Kongresu nie uwzględnia się żadnych propozycji, z
wyjątkiem tych, które zawierają poprawki do propozycji uprzednio zgłoszonych.
4.
Jako poprawkę uważa się każdą propozycję, która nie naruszając istoty oryginalnej
propozycji zawiera skreślenia, uzupełnienia lub korektę części oryginalnej propozycji.
Żadna proponowana zmiana nie będzie traktowana jako poprawka, jeżeli jest niezgodna
ze znaczeniem lub intencją oryginalnej propozycji. W wątpliwych przypadkach rozstrzyga
Kongres lub Komitet.
5.
Poprawki przedstawione na Kongresie do już zgłoszonych propozycji powinny być złożone
na piśmie w języku francuskim w Sekretariacie przed południem, w dniu poprzedzającym
obrady, w sposób umożliwiający rozdanie ich delegatom jeszcze w tym samym dniu. Termin
ten nie ma zastosowania do poprawek wynikających bezpośrednio z dyskusji na Kongresie
lub Komitetach. W tym ostatnim przypadku, jeżeli jest to wymagane, autor poprawki
powinien przedstawić swój tekst na piśmie w języku francuskim lub w przypadku trudności
w jakimkolwiek innym języku obrad. Przewodniczący, którego to dotyczy, odczyta lub
poleci odczytać ten tekst.
6.
Procedura przewidziana w ustępie 5 dotyczy również przedstawienia propozycji nie zmierzających
do zmiany tekstu Aktów (projektów rezolucji, projektów zaleceń, projektów decyzji,
itd.) w sytuacji, gdy propozycje te wynikają z prac Kongresu.
7.
Każda propozycja lub poprawka powinna mieć formę ostateczną tekstu, który zostanie
włączony do Aktów Związku, z zastrzeżeniem oczywiście właściwej korekty dokonanej
przez Komitet redakcyjny.
Rozpatrywanie propozycji przez Kongres i Komitety
1.
Propozycje natury redakcyjnej (w których po kolejnym numerze następuje litera R) przydzielane
są do Komitetu redakcyjnego bądź bezpośrednio, jeżeli nie ma żadnej wątpliwości ze
strony Biura Międzynarodowego co do ich charakteru (listę tych wniosków dla Komitetu
redakcyjnego sporządza Biuro Międzynarodowe), bądź - jeżeli Biuro Międzynarodowe ma
pewne wątpliwości co do ich natury - po potwierdzeniu przez inne Komitety, że propozycje
te mają charakter wyłącznie redakcyjny (listę tych propozycji sporządza się również
dla zainteresowanych Komitetów). Jednakże, jeżeli tego rodzaju propozycje mają związek
z innymi merytorycznymi propozycjami, które mają być omawiane na Kongresie lub w innych
Komitetach, Komitet Redakcyjny odkłada ich rozpatrzenie do czasu podjęcia przez Kongres
lub inne Komitety decyzji odnośnie właściwych propozycji merytorycznych. Propozycje,
w których po kolejnym numerze nie występuje litera R, lecz które zdaniem Biura Międzynarodowego
są propozycjami natury redakcyjnej, przekazuje się bezpośrednio do zainteresowanych
Komitetów wraz z odpowiednimi propozycjami merytorycznymi. W chwili otwarcia obrad
Komitety te decydują, które z tych propozycji mają być przekazywane bezpośrednio do
Komitetu Redakcyjnego. Listę tych propozycji dla zainteresowanych Komitetów sporządza
Biuro Międzynarodowe.
2.
Jeżeli ten sam problem jest przedmiotem kilku propozycji, Przewodniczący ustala kolejność,
w której są omawiane, rozpoczynając, zasadniczo, od propozycji, która najbardziej
odbiega od oryginalnego tekstu i powoduje najbardziej istotne zmiany w stosunku do
stanu aktualnego.
3.
Jeżeli propozycja może być podzielona na kilka części, każda z tych części może być
oddzielnie poddana pod dyskusję i głosowanie, pod warunkiem wyrażenia na to zgody
przez autora propozycji lub przez zgromadzenie.
4.
Każda propozycja wycofana na Kongresie lub w Komitecie przez jej autora może być ponownie
zgłoszona przez delegacje innego Kraju członkowskiego. Nawet jeżeli poprawka do propozycji
została zaakceptowana przez jej autora, inna delegacja może ponownie zgłosić oryginalną,
niepoprawioną propozycję.
5.
Każdą poprawkę do propozycji, zaakceptowaną przez delegację zgłaszającą tę propozycję,
włącza się natychmiast do tekstu tej propozycji. Jeżeli autor oryginalnej propozycji
nie akceptuje poprawki, Przewodniczący decyduje, czy w pierwszym rzędzie należy głosować
nad poprawką czy nad propozcyją, poczynając od redakcji tekstu, która najbardziej
odbiega od znaczenia lub intencji tekstu oryginalnego oraz która pociąga za sobą najbardzoej
istotne zmiany w stosunku do stanu aktualnego.
6.
Procedura opisana w ustępie 5 ma również zastosowanie w przypadku zgłoszenia kilku
poprawek do tej samej propozycji.
7.
Przewodniczący Kongresu i Przewodniczący Komitetów przekazują Komitetowi Redakcyjnemu,
po każdym posiedzeniu, pisemny tekst propozycji, poprawek lub przyjętych decyzji.
Obrady
1.
Delegaci mogą zabierać głos jedynie za zgodą Przewodniczącego posiedzenia. Zaleca
się, aby wypowiadać się powoli i wyraźnie. Przewodniczący powinien zapewnić delegatom
możliwość swobodnego i pełnego wypowiedzenia swoich poglądów na temat będący przedmiotem
dyskusji, o ile nie zakłóci to normalnego przebiegu obrad.
2.
O ile większość członków obecnych i głosujących nie zadecyduje inaczej, czas trwania
wystąpienia nie powinien przekraczać pięciu minut. Przewodniczący ma prawo przerwać
wypowiedź każdemu mówcy po przekroczeniu przez niego danego limitu czasu. Może on
również zwrócić się do delegata z prośbą o nieodbieganie od tematu.
3.
W czasie obrad Przewodniczący może, po uzyskaniu zgody większości członków obecnych
i głosujących, zamknąć listę mówców po odczytaniu zapisanych do głosu delegatów. Po
wyczerpaniu listy mówców ogłasza on zamkniecie dyskusji. Aczkolwiek, może on, nawet
po zamknięciu listy, udzielić autorowi dyskutowanego wniosku prawa odpowiedzi na wszelkie
wystąpienia.
4.
Przewodniczący może również, po uzyskaniu zgody większości członków obecnych i głosujących,
ograniczyć liczbę wystąpień tej samej delegacji dotyczących jednej lub określonej
grupy propozycji, pozostawiając jednak autorowi prawo przedstawienia swojej propozycji
i zabrania głosu w czasie późniejszym, jeżeli sobie tego życzy, w celu wprowadzenia
nowych elementów w odpowiedzi na wystąpienia innych delegacji, tak by mógł zabrać
głos, jeżeli sobie tego życzy, jako ostatni.
5.
Za zgodą większości członków obecnych i głosujących, Przewodniczący może ograniczyć
liczbę wystąpień dotyczących jednej lub określonej grupy propozycji; jednakże w dyskusji
co najmnej pięciu mówców musi wypowiedzieć się za propozycją i pięciu przeciw propozycji
będącej przedmiotem dyskusji.
Wnioski dotyczące punktów porządku obrad i wnioski proceduralne
1.
W czasie dyskusji nad każdym problemem, a nawet, o ile to możliwe, po zakończeniu
debaty, każda delegacja może zgłosić wniosek w sprawie punktu porządku obrad z żądaniem
-
uzyskania wyjaśnień co do przebiegu dyskusji;
-
poszanowania Regulaminu Wewnętrznego;
-
zmiany zaproponowanego przez Przewodniczącego porządku dyskusji.
Wniosek w sprawie punktu porządku obrad ma pierwszeństwo przed innymi wnioskami, w
tym wnioskami proceduralnymi wymienionymi w ustępie 3.
2.
Przewodniczący niezwłocznie udziela żądanych wyjaśnień lub podejmuje odpowiednie decyzje
dotyczące wniosku w sprawie punktu porządku obrad. W przypadku różnicy zdań decyzje
Przewodniczącego poddaje się pod głosowanie.
3.
Ponadto, w czasie dyskusji nad określonym problem każda delegacja może zgłosić wniosek
proceduralny mający na celu uwzględnienie propozycji
a)
zawieszenia posiedzenia;
b)
zamknięcia posiedzenia;
c)
odroczenia dyskusji nad rozpatrywanym problemem;
d)
zamknięcia dyskusji nad rozpatrywanym problemem.
Wnioski proceduralne, zgodnie z wymienionym porządkiem, mają pierwszeństwo przed innymi
wnioskami, z wyjątkiem wniosków w sprawie punktów porządku obrad, o których mowa w
ustępie 1.
4.
Wnioski zmierzające do zawieszenia lub zamknięcia posiedzenia nie są przedmiotem dyskusji,
są jednakże niezwłocznie poddawane pod głosowanie.
5.
Jeżeli delegacja zaproponuje odroczenie lub zamknięcie obrad nad dyskutowanym problemem,
udziela się głosu tylko dwóm mówcom przeciwnym odroczeniu lub zamknięciu debaty, po
czym wniosek poddaje się pod głosowanie.
6.
Delegacja zgłaszająca wniosek w sprawie punktu porządku obrad lub wniosek proceduralny
nie może w swoim wystąpieniu poruszać istoty dystkutowanego zagadnienia. Autor wniosku
proceduralnego może wycofać go przed poddaniem pod głosowanie, a każdy taki wniosek,
z poprawką lub bez, który został wycofany z dyskusji, może być ponownie zgłoszony
przez inną delegację.
Kworum
1.
Z zastrzeżeniem ustępów 2 i 3, niezbędne kworum do otwarcia posiedzeń i rozpoczęcia
głosowania stanowi połowa Krajów członkowskich reprezentowanych na Kongresie i posiadających
prawo do głosowania.
2.
W momencie głosowania nad zmianami Konstytucji i Regulaminu Generalnego wymagane kworum
stanowi 2/3 Krajów członkowskich Związku mających prawo do głosowania.
3.
W przypadku Porozumień, wymagane kworum dla otwarcia posiedzeń i dla rozpoczęcia głosowania
stanowi połowa Krajów członkowskich reprezentowanych na Kongresie, będących stronami
tych Porozumień i posiadających prawo do głosowania.
4.
Delegacje obecne, ale niebiorące udziału w określonym głosowaniu, lub które oświadczą,
że nie chcą w nim uczestniczyć, nie są uważane za nieobecne przy ustalaniu kworum,
wymaganego zgodnie z postanowieniami ustępów 1, 2 i 3.
Zasady i procedura głosowania
1.
Problemy, które nie mogą być uregulowane w wyniku wspólnego porozumienia są rozwiązywane
w drodze głosowania.
2.
Głosowanie odbywa się systemem tradycyjnym lub przy użyciu elektronicznych urządzeń
do głosowania. W zasadzie, przeprowadza się je przy użyciu urządzeń elektronicznych,
jeżeli zgromadzenie nimi dysponuje. Jednakże, w głosowaniu tajnym można posłużyć się
systemem tradycyjnym, jeżeli zgłoszony przez daną delegację w tym zakresie wniosek
uzyska poparcie większości delegacji obecnych i głosujących.
3.
W systemie tradycyjnym procedury głosowania są następujące
a)
przez podniesienie ręki. Jeżeli wynik głosowania budzi jakiekolwiek wątpliwości, Przewodniczący
może z własnej woli lub na życzenie delegacji zarządzić niezwłoczne imienne głosowanie
w tej sprawie;
b)
przez głosowanie imienne, na życzenie delegacji lub na życzenie Przewodniczącego.
Wywoływanie odbywa się w porządku alfabetycznym w języku francuskim nazw państw reprezentowanych,
zaczynając od państwa wyłonionego przez Przewodniczącego w drodze losowania. Wynik
głosowania wraz z listą państw w porządku, w jakim głosowały, dołącza się do sprawozdania
z posiedzenia;
c)
przez głosowanie tajne z wykorzystaniem kart do głosowania, na żądanie dwóch delegacji.
Przewodniczący posiedzenia wyznacza w tym przypadku trzech skrutatorów i podejmuje
niezbędne środki gwarantujące tajemnicę głosowania.
4.
Procedura głosowania przy użyciu urządzenia elektronicznego jest następująca
a)
głosowanie nierejestrowane: zastępuje ono głosowania przez podniesienie ręki;
b)
głosowanie rejestrowane: zastępuje ono głosowanie imienne; jednakże przystępuje się
do wywoływania nazw państw dopiero w przypadku, kiedy zażąda tego jakaś delegacja
i jeżeli ten wniosek uzyska poparcie większości delegacji obecnych i głosujących;
c)
głosowanie tajne: zastępuje ono głosowanie tajne przez złożenie kartek do głosowania.
5.
Niezależnie od stosowanego system, głosowanie tajne ma pierwszeństwo przed inną procedurą
głosowania.
6.
Żadna delegacja nie ma prawa przerywać rozpoczętego głosowania, chyba że zgłosi wniosek
formalny dotyczący sposobu przeprowadzenia głosowania.
7.
Po zakończeniu głosowania Przewodniczący może udzielić głosu delegacjom, które chcą
uzasadnić swoje głosowanie.
Warunki zatwierdzania propozycji
1.
Propozycje zmierzające do zmiany Aktów uważa się za przyjęte, jeżeli uzyskają poparcie
a)
w odniesieniu do Konstytucji - co najmniej dwóch trzecich Krajów członkowskich Związku
mających prawo do głosowania;
b)
w odniesieniu do Regulaminu Generalnego - większości Krajów członkowskich reprezentowanych
na Kongresie i mających prawo do głosu;
c)
w odniesieniu do Konwencji - większości Krajów członkowskich obecnych i głosujących,
które mają prawo do głosu;
d)
w odniesieniu do Porozumień - większości Krajów członkowskich obecnych i głosujących,
które są Stronami tych Porozumień i które mają prawo do głosowania.
2.
Decyzje w kwestiach proceduralnych, które nie mogą zostać rozstrzygnięte jednomyślnie,
podejmowane są większością głosów Krajów członkowskich obecnych i głosujących, które
mają prawo do głosowania. To samo stosuje się do decyzji niedotyczących zmian do Aktów,
chyba że Kongres zadecyduje inaczej większością głosów Krajów członkowskich obecnych
i głosujących, które mają prawo do głosowania.
3.
Z zastrzeżeniem ustępu 5, za „Kraje członkowskie obecne i głosujące” uważa się Kraje
członkowskie, które mają prawo do głosowania, głosujące „za” lub „przeciw”; głosy
wstrzymujące się nie są brane pod uwagę przy podliczaniu liczby głosów niezbędnych
do utworzenia większości, jak również kartki czyste lub nieważne w razie głosowania
tajnego.
4.
W przypadku równej liczby głosów „za” i „przeciw”, propozycję uważa się za odrzuconą.
5.
Jeżeli liczba głosów wstrzymujących się i kartek czystych lub nieważnych przekracza
połowę liczby oddanych głosów (za, przeciw i wstrzymujących się) rozpatrzenie sprawy
odracza się na następne posiedzenie, w czasie którego głosy wstrzymujące się, kartki
czyste lub nieważne nie będą brane pod uwagę.
Wybór członków Rady Administracyjnej lub Rady Eksploatacji Pocztowej
W przypadku, gdy Kraje członkowskie, kanydujące na członków Rady Administracyjnej
lub członków Rady Ekslpoatacji Pocztowej, otrzymały w wyniku głosowania równą ilość
głosów, Przewodniczący przeprowadza losowanie.
Wybór Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego
1.
Wybory Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego odbywają
sie w głosowaniu tajnym, kolejno, w czasie jednego lub kilku posiedzeń tego samego
dnia. Wybrany zostaje kandydat, który uzyska większość głosów Krajów członkowskich
obecnych i głosujących. Przystępuje się do tylu głosowań, ile jest niezbędnych dla
uzyskania przez kandydata większości głosów.
2.
Za „Kraje członkowskie obecne i głosujące” uważa się państwa głosujące na jednego
z kandydatów zgłoszonych w przepisowym trybie; nie bierze się pod uwagę głosów wstrzymujących
się przy podliczaniu liczby głosów niezbędnych do uzyskania większości, podobnie jak
kartek czystych i nieważnych.
3.
Jeżeli liczba głosów wstrzymujących się oraz kartek czystych lub nieważnych przekroczy
połowę liczby oddanych głosów zgodnie z ustępem 2, wybór zostaje odroczony na późniejsze
posiedzenie, w czasie którego głosy wstrzymujące się, kartki czyste lub nieważne nie
będą brane pod uwagę.
4.
Kandydat, który w danej turze głosowania otrzymał najmniejszą liczbę głosów zostaje
wyeliminowany.
5.
W przypadku równej liczby głosów przystępuje się do jednego lub kilku dodatkowych
głosowań dla rozdzielenia kandydatów, którzy uzyskali identyczną liczbę głosów; przy
czym głosowanie dotyczy tylko tych kandydatów. Jeżeli głosowanie nie da rezultatów,
decyduje losowanie. Losowanie przeprowadza Przewodniczący.
6.
Kandydaci na stanowisko Dyrektora Generalnego oraz Wicedyrektora Generalnego mogą,
na własną prośbę, wskazać osobę reprezentującą ich podczas liczenia głosów.
Sprawozdania
1.
Sprawozdania z posiedzeń plenarnych Kongresu i Komitetów odtwarzają przebieg posiedzeń,
streszczają wystąpienia oraz wnioski i wyniki obrad.
2.
Posiedzenia Komitetów są przedmiotem sprawozdań przeznaczonych dla Kongresu. Z reguły,
Grupy Robocze sporządzają sprawozdanie dla organu, który je powołał.
3.
Jednakże, każdy delegat ma prawo zażądać zamieszczenia w sprawozdaniach, w skrócie
lub w pełnym brzmieniu, swojego wygłoszonego oświadczenia, pod warunkiem, że dostarczy
on do Sekretariatu tekst francuski lub angielski swojego oświadczenia, najpóźniej
w ciągu dwóch godzin po zamknięciu posiedzenia.
4.
W ciągu dwudziestu czterech godzin po rozesłaniu projektów sprawozdań, delegaci mogą
zgłosić swoje uwagi Sekretariatowi, który, w razie potrzeby, pośredniczy między zainteresowaną
stroną a Przewodniczącym danego posiedzenia.
5.
Zgodnie z zasadą generalną i z zastrzeżeniem postanowień ustępu 4, na początku każdego
posiedzenia Kongresu Przewodniczący przedkłada do zatwierdzenia sprawozdanie z poprzednieego
posiedzenia. Ma to również zastosowanie do sprawozdań Komitetów. Sprawozdanie z ostatnich
posiedzeń, które nie mogły być przedłożone do zatwierdzenia przez Kongres lub Komitet
są zatwierdzane przez odpowiednich Przewodniczących tych posiedzeń. Biuro Międzynarodowe
uwzględnia również ewentualne uwagi, które delegaci Krajów członkowskich zakomunikują
mu w terminie czterdziestu dni po przesłaniu powyższych sprawozdań.
6.
Biuro Międzynarodowe upoważnione jest do poprawienia w sprawozdaniach z posiedzeń
Kongresu i Komitetów błędów rzeczowych, niedostrzeżonych w czasie ich aprobaty, zgodnie
z ustępem 5.
Odwołanie się od decyzji podjętych przez Komitety i przez Kongres
1.
Każda delegacja może odwołać się od decyzji dotyczących propozycji (Akty, rezolucje,
itp.), które zostały zatwierdzone lub odrzucone przez Komitet. Zawiadomienie o odwołaniu
należy złożyć Przewodniczącemu Kongresu na piśmie w ciągu czterdziestu ośmiu godzin
od zakończenia posiedzenia danego Komitetu, na której dana propozycja została przyjęta
lub odrzucona. Odwołanie jest rozpatrywane na następnym posiedzeniu plenarnym.
2.
Jeżeli propozycja została zatwierdzona lub odrzucona przez Kongres, może ona zostać
ponownie rozpatrzona przez ten sam Kongres, o ile odwołanie uzyskało popracie co najmniej
dziesięciu delegacji. Takie odwołanie musi zostać zatwierdzone przez większość 2/3
członków obecnych i głosujących, mających prawo do głosowania. Możliwość ta jednak
ograniczone jest do propozycji przedłożonych bezpośrednio w czasie posiedzień plenarnych,
co oznacza, że dana kwestia sporna nie może być przedmiotem więcej niż jednego wniosku
odwoławczego.
Zatwierdzanie przez Kongres projektów decyzji (Akty, rezolucje, etc.)
1.
Zgodnie z zasadą generalną, każdy projekt Aktów przedstawiony przez Komitet Redakcyjny
analizowany jest artykuł po artykule. Przewodniczący, za zgodą większości, może zastosować
szybką procedurę np. poprzez rozpatrywanie każdego projektu rozdział po rozdziale.
Każdy Akt można uznać za przyjęty jedynie po korzystnym wyniku głosowania nad całością
projektu. W głosowaniu stosuje się postanowienia artykułu 19 ustęp 1.
2.
Biuro Międzynarodowe zobowiązane jest do korygowania w ostatecznej wersji Aktów błędów
rzeczowych, niedostrzeżonych w czasie analizy projektów Aktów, numeracji artykułów
i ustępów oraz odsyłaczy.
3.
Projekty decyzji innych niż te modyfikujące Akty, przedstawione przez Komitet Redakcyjny
są z reguły rozpatrywane w całości. Postanowienia ustępu 2 stosuje się również do
projektów tych decyzji.
Zlecanie prac studialnych Radzie Administracyjnej i Radzie Eksploatacji Pocztowej
Z rekomendacji swojego Biura, Kongres zleca prace studialne Radzie Administracyjnej
i Radzie Eksploatacji Pocztowej, biorąc pod uwagę skład i kompetencje obu organów,
takie jakie są ustalone w artykułach 106, 107, 112 oraz 113 Regulaminu Generalnego.
Zastrzeżenia do Aktów
1.
Zastrzeżenia należy przedkładać do Sekretariatu w formie propozycji, na piśmie, w
jednym z języków roboczych Biura Międzynarodowego (propozycje dotyczące Protokołu
końcowego) natychmiast po przyjęciu propozycji dotyczącej artykułu, do którego odnosi
się dane zastrzeżenie.
2.
Aby umożliwić dystrybucję propozycji dotyczących zastrzeżeń wśród wszystkich Krajów
członkowskich, przed przyjęciem Protokołu końcowego przez Kongres, Sekretariat Kongresu
ustala ostateczny termin wnoszenia zastrzeżeń i informuje o nim Kraje członkowskie.
3.
Zastrzeżenia do Aktów Związku przedłożone po tym terminie nie będą rozpatrywane przez
Sekretariat lub Kongres.
Podpisanie Aktów
Akty ostatecznie zatwierdzone przez Kongres przedkłada się Pełnomocnikom do podpisu.
Zmiany w Regulaminie
1.
Każdy Kongres może zmienić swój Regulamin Wewnętrzny. Aby być przedmiotem obrad, propozycje
w sprawie zmian do niniejszego Regulaminu, o ile nie zostały przedstawione przez upoważniony
do przedłożenia propozycji organ Światowego Związku Pocztowego, muszą uzyskać poparcie
na Kongresie co najmniej dziesięciu delegacji.
2.
W celu przyjęcia propozycji w sprawie zmian do niniejszego Regulaminu wymagane jest
zatwierdzenie ich przez co najmniej dwie trzecie Krajów członkowskich obecnych na
Kongresie i mających prawo do głosowania.
Organizacja i posiedzenia Kongresów oraz Kongresów Nadzwyczajnych (Konst. 14, 15)
1.
Przedstawiciele Krajów członkowskich spotykają się na Kongresie nie później niż cztery
lata po zakończeniu roku, w którym miał miejsce poprzedni Kongres.
2.
Każdy Kraj członkowski organizuje swoją reprezentację na Kongres składającą się z
co najmniej jednego pełnomocnika wyznaczonego przez Rząd tego kraju i wyposażonego
w odpowiednie uprawnienia. W razie potrzeby możliwe jest powierzenie własnych interesów
delegacji innego Kraju członkowskiego. Należy jednak wziąć pod uwagę, że delegacja
może reprezentować wyłącznie jeden Kraj członkowski inny niż własny kraj.
3.
Zasadniczo każdy Kongres powinien wskazać państwo, w którym odbędzie się następny
Kongres. W przypadku, gdyby nie było możliwe zorganizowanie tam Kongresu, Rada Administracyjna
może wskazać państwo, w którym Kongres powinien się zebrać, po konsultacjach z tym
państwem.
4.
Po konsultacjach z Biurem Międzynarodowym, Rząd państwa zapraszającego ustali dokładną
datę i lokalizację Kongresu. Zasadniczo na rok przed tą data Rząd państwa zapraszającego
wysyła zaproszenia do wszystkich Krajów członkowskich Związku. Zaproszenie może zostać
wysłane bezpośrednio lub za pośrednictwem innego Rządu, lub za pośrednictwem Dyrektora
Generalnego Biura Międzynarodowego.
5.
W sytuacji, gdy Kongres ma zostać zwołany bez pośrednictwa Rządu zapraszającego, Biuro
Międzynarodowe, za zgodą Rady Administracyjnej i po konsultacjach z Rządem Konfederacji
Szwajcarskiej podejmie niezbędne kroki zmierzające do zwołania i zorganizowania Kongresu
w państwie, w którym mieści się siedziba Związku. W takiej sytuacji, Biuro Międzynarodowe
pełni funkcje rządu państwa zapraszającego.
6.
Miejsce, w którym odbywa się Kongres Nadzwyczajny zostanie ustalone, po konsultacjach
z Biurem Międzynarodowym, przez Kraje członkowskie, które zostały zaproszone na taki
Kongres.
7.
Ustępy 2 do 5 oraz artykuł 102 mają przez analogię zastosowanie do Kongresów Nadzwyczajnych.
Prawo głosu na Kongresie
1.
Każdemu Krajowi członkowskiemu przysługuje jeden głos, zgodnie z postanowieniami zawartymi
w artykule 149.
Funkcje Kongresu
1.
Na podstawie propozycji złożonych przez Kraje członkowskie, Radę Administracyjną i
Radę Eksploatacji Pocztowej, Kongres
1.1.
określa ogólną politykę osiągnięcia przedmiotu i celu Związku określonego w Preambule
i artykule 1 Konstytucji;
1.2.
rozważa i przyjmuje, odpowiednio, propozycje zmian Konstytucji, Regulaminu Generalnego,
Konwencji i Porozumień przedstawionych przez Kraje członkowskie i Rady, zgodnie z
artykułem 29 Konstytucji i artykułem 138 Regulaminu Generalnego;
1.3.
wyznacza datę wejścia w życie Aktów;
1.4.
przyjmuje swój Regulamin wewnętrzny i zmiany w tych Zasadach;
1.5.
rozpatruje raporty o pracy Rady Administracyjnej, Rady Eksploatacji Pocztowej i Komitetu
Konsultacyjnego, obejmujące okres od poprzedniego Kongresu, przedłożonego przez wyżej
wymienione organy zgodnie z artykułami 111, 117 i 125 Regulaminu Generalnego;
1.6.
przyjmuje Strategię Związku;
1.7.
ustala maksymalną kwotę wydatków Związku, zgodnie z artykułem 21 Konstytucji;
1.8.
wybiera Kraje członkowskie do zasiadania w Radzie Administracyjnej i Radzie Eksploatacji
Pocztowej;
1.9.
wybiera Dyrektora Generalnego i Zastępcę Dyrektora Generalnego;
1.10.
ustala w drodze uchwały Kongresu pułap kosztów, które zostaną poniesione przez Związek
w celu tworzenia dokumentów w języku chińskim, niemieckim, portugalskim i rosyjskim.
2.
Kongres, jako najwyższy organ Związku, zajmuje się innymi sprawami dotyczącymi usług
pocztowych.
Regulamin Kongresów (Konst. 14)
1.
Podczas organizacji pracy i przebiegu debat Kongres stosuje Regulamin.
2.
Każdy z Kongresów może zmienić Regulamin zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym
Regulaminie.
Obserwatorzy organów Związku
1.
Do udziału w sesjach plenarnych oraz posiedzeniach komitetów podczas Kongresu, Rady
Administracyjnej oraz Rady Eksploatacji Pocztowej zaprasza się następujących obserwatorów
1.1.
Przedstawicieli Organizacji Narodów Zjednoczonych;
1.2.
Związków Regionalnych;
1.3.
Członków Komitetu Konsultacyjnego;
1.4.
Podmioty uprawnione do uczestnictwa w posiedzeniach Związku jako obserwatorzy na mocy
rozporządzenia lub decyzji Kongresu.
2.
Następujące podmioty, o ile zostały wyznaczone przez Radę Administracyjną w zgodzie
z artykułem 107.1.12, zostają zaproszone do uczestnictwa w poszczególnych posiedzeniach
Kongresu jako obserwatorzy ad hoc
2.1.
Specjalistyczne agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych międzyrządowych
organizacji;
2.2.
Dowolne organy międzynarodowe, stowarzyszenia lub przedsiębiorstwa, lub wykwalifikowane
osoby.
3.
Oprócz obserwatorów określonych w ustępie 1 niniejszego artykułu, Rada Administracyjna
oraz Rada Eksploatacji Pocztowej mogą wyznaczyć obserwatorów ad hoc do udziału w posiedzeniach
zgodnie z ich Regulaminami, kiedy leży to w interesie Związku i jego organów.
Skład i funkcjonowanie Rady Administracyjnej (Konst. 17)
1.
Rada Administracyjna składa się z czterdziestu jeden członków, którzy sprawują swoje
funkcje w okresie między dwoma kolejnymi Kongresami.
2.
Przewodnictwo przypada na mocy prawa Krajowi członkowskiemu, który jest gospodarzem
Kongresu. Jeżeli dany Kraj członkowski zrzeka się tych uprawnień, staje się on członkiem
Rady z mocy prawa i z tego tytułu grupa geograficzna, do której kraj ten należy dysponuje
dodatkowym miejscem, niepodlegającym ograniczeniom zawartym w ustępie 3. W tym przypadku,
Rada Administracyjna wybiera na przewodniczącego jednego z członków należących do
grupy geograficznej, do której należy Kraj członkowski - gospodarz Kongresu.
3.
Pozostałych czterdziestu członków Rady Administracyjnej wybieranych jest przez Kongres
na podstawie sprawiedliwego podziału geograficznego. Co najmniej połowę członków odnawia
się na każdym Kongresie; żaden członek nie może być wybrany przez trzy kolejne Kongresy.
4.
Każdy członek Rady Administracyjnej wyznacza swojego przedstawiciela, który musi być
kompetentny w dziedzinie poczty. Członkowie Rady Administracyjnej biorą aktywny udział
w jej działalności.
5.
Pełnienie obowiązków członka Rady Administracyjnej jest nieodpłatne. Koszty związane
z działalnością Rady ponosi Związek.
Funkcje Rady Administracyjnej
1.
Rada Administracyjna sprawuje następujące funkcje
1.1.
Nadzoruje działalności Związku w okresie między Kongresami, zapewniając zgodność z
decyzjami Kongresu, rozpatrując zagadnienia dotyczące polityki rządowej w dziedzinie
poczty oraz uwzględniając rozwój międzynarodowych regulacji, takich jak regulacje
dotyczące handlu usługami i konkurencji.
1.2.
Wspiera, koordynuje i nadzoruje, w ramach swoich kompetencji, wszelkie działania,
uznane za niezbędne dla ochrony i poprawy jakości międzynarodowych usług pocztowych
oraz ich modernizacji.
1.3.
Rozpatruje projekt czteroletniego biznesplanu Światowego Związku Pocztowego zatwierdzonego
przez Kongres i finalizuje go poprzez realizację działań określonych w projekcie na
okres czteroletni zgodnie z posiadanymi aktualnie środkami. Plan powinien także, w
razie potrzeby, być zgodny z wynikami procesu ustalania priorytetów przeprowadzonego
przez Kongres. Końcowa wersja czteroletniego biznesplanu, ukończona i zatwierdzona
przez CA staje się następnie podstawą dla przygotowania rocznego programu i budżetu
UPU, a także rocznych planów operacyjnych ustalanych i wdrażanych przez CA i POC.
1.4.
Rozpatruje i zatwierdza roczny program i budżet oraz sprawozdanie finansowe Związku, uwzględniając ostateczną wersję Biznesplanu Światowego Związku Pocztowego, o którym
mowa w artykule 107.1.3.
1.5.
Wyraża zgodę, jeżeli okoliczności tego wymagają, na przekroczenie górnej granicy wydatków
zgodnie z artykułem 145.3 do 5.
1.6.
Wyraża zgodę na wybór niższej klasy składek, w przypadku zgłoszenia takiego wniosku,
na warunkach przewidzianych w artykule 150.6.
1.7.
Zatwierdza zmiany grupy geograficznej, w przypadku zgłoszenia takiego wniosku przez
Kraj członkowski, biorąc pod uwagę opinie wyrażane przez Kraje członkowskie, które
są członkami danych grup geograficznych.
1.8.
Tworzy lub likwiduje miejsca pracy w Biurze Międzynarodowym, biorąc pod uwagę ograniczenia
związane z ustaloną granicą wydatków.
1.9.
Decyduje w sprawach kontaktów z Krajami członkowskimi w celu wykonywania swoich funkcji.
1.10.
Po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej decyduje w sprawie relacji nawiązywanych z organizacjami, które nie są obserwatorami w rozumieniu artykułu 105.1.
1.11.
Rozpatruje i zatwierdza sprawozdania Biura Międzynarodowego na temat współpracy Światowego
Związku Pocztowego z innymi organizacjami międzynarodowymi, podejmuje stosowne decyzje
dotyczące kształtu tych stosunków i ich rozwoju.
1.12.
Ustala we właściwym czasie, po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej oraz Sekretarzem
Generalnym, które ze specjalistycznych agend Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji międzynarodowych, przedsiębiorstw i wykwalifikowanych osób zostaną zaproszone
jako obserwatorzy ad hoc na poszczególne posiedzenia Kongresu i jego Komitetów, gdy leży to w interesie Związku
lub prac Kongresu, a także wydawąje instrukcje dla Dyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego
w sprawie wydania odpowiednich zaproszeń.
1.13.
Wyznacza Kraj członkowski - siedzibę przyszłego Kongresu w przypadku przewidzianym
w artykule 101.3.
1.14.
Ustala, w odpowiednim czasie i po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej, liczbę
Komitetów niezbędnych do właściwego prowadzenia prac Kongresu i określanie ich uprawnień.
1.15.
Wyznacza, po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej oraz z zastrzeżeniem aprobaty
Kongresu, Kraje członkowskie zdolne do
1.15.1.
podjęcia funkcji wiceprzewodniczących Kongresu oraz przewodniczących i wiceprzewodniczących
Komitetów, uwzględniając w możliwie szerokim zakresie zasadę sprawiedliwego podziału
geograficznego Krajów członkowskich; oraz
1.15.2.
zasiadania w Komitetach kongresowych, w skład których wchodzi ograniczona liczba krajów.
1.16.
Wyznacza tych członków, którzy będą pełnić funkcję członków Komitetu Konsultacyjnego.
1.17.
Rozpatruje i zatwierdza, w ramach swoich uprawnień, wszelkie działania uznane za niezbędne
do zabezpieczenia i zwiększenia jakości oraz modernizacji międzynarodowych usług pocztowych.
1.18.
Bada, na wniosek Kongresu, Rady Eksploatacji Pocztowej lub Krajów członkowskich zagadnienia
o charakterze administracyjnym, legislacyjnym i prawnym, dotyczące Związku lub międzynarodowej
służby pocztowej; Rada Administracyjna decyduje sama w wyżej wymienionych dziedzinach,
czy celowe jest podejmowanie badań na wniosek Krajów członkowskich wniesiony w okresie
między Kongresami.
1.19.
Formułuje propozycje w celu przedstawienia ich do zatwierdzenia przez Kongres lub
przez Kraje członkowskie, zgodnie z artykułem 140.
1.20.
Przedstawia tematy badań do rozpatrzenia przez Radę Eksploatacji Pocztowej zgodnie
z artykułem 113.1.6.
1.21.
Rozpatruje i zatwierdza, w uzgodnieniu z Radą Eksploatacji Pocztowej, projekt Strategii,
który zostanie przedłożony Kongresowi.
1.22.
Przyjmuje i omawia sprawozdania i zalecenia Komitetu Konsultacyjnego oraz rozpatruje
zalecenia przedstawione przez Komitet Konsultacyjny w celu zgłoszenia ich na Kongres.
1.23.
Kontroluje działalność Biura Międzynarodowego.
1.24.
Zatwierdza roczne sprawozdanie oraz roczny Finansowy Raport Operacyjny sporządzane przez Biuro Międzynarodowe z działalności
Związku i przedstawia w razie potrzeby uwagi do powyższych sprawozdań.
1.25.
Ustala, gdy uzna to za stosowne, zasady, które Rada Eksploatacji Pocztowej powinna
wziąć pod uwagę przy rozpatrywaniu zagadnień o istotnych reperkusjach finansowych
(opłat, kosztów końcowych, opłat tranzytowych, podstawowych stawek za przewóz lotniczy
poczty oraz nadawanie za granicę listów), szczegółowo kontroluje rozpatrywanie tych
zagadnień oraz analizuje i zatwierdza, w celu zapewnienia zgodności z wyżej wymienionym
zasadami, wnioski Rady Eksploatacji Pocztowej dotyczące tych zagadnień.
1.26.
Zatwierdza, w ramach swoich kompetencji, zalecenia Rady Eksploatacji Pocztowej w sprawie
przyjęcia, jeżeli jest to konieczne, uregulowań lub nowej procedury, w oczekiwaniu
na decyzję Kongresu w danej sprawie.
1.27.
Rozpatruje roczne sprawozdanie sporządzone przez Radę Eksploatacji Pocztowej i wszelkie
wnioski przedstawiane przez Radę.
1.28.
Przyjmuje co cztery lata raport, przygotowany przez Biuro Międzynarodowe, w uzgodnieniu
z Radą Eksploatacji Pocztowej, z działalności Krajów członkowskich w zakresie wykonania
Strategii Związku, przyjętej przez poprzedni Kongres, który zostanie przedłożony kolejnemu
Kongresowi.
1.29.
Ustala strukturę organizacyjną Komitetu Konsultacyjnego i współdziała w organizowaniu
Komitetu Konsultacyjnego, zgodnie z postanowieniami artykułu 122 niniejszego Regulaminu.
1.30.
Ustala kryteria członkostwa w Komitecie Konsultacyjnym oraz zatwierdza lub odrzuca
wszystkie wnioski o członkostwo zgodnie z tymi kryteriami, zapewniając aby podjęte
w sprawie wniosków działania zostały wykonane w trybie przyspieszonym w okresie między
posiedzeniami Rady Administracyjnej.
1.31.
Ustanawia Regulamin finansowy Związku.
1.32.
Ustanawia zasady zarządzania Funduszem rezerwowym.
1.33.
Ustanawia zasady zarządzania Funduszem specjalnym.
1.34.
Ustanawia zasady zarządzania Funduszem działalności specjalnej.
1.35.
Ustanawia zasady zarządzania Funduszem dobrowolnym.
1.36.
Ustanawia Statut osobowy i warunki pracy wybieralnych funkcjonariuszy Biura.
1.37.
Ustanawia Regulamin funduszu socjalnego.
1.38.
Sprawuje, w oparciu o artykuł 152, ogólną kontrolę nad tworzeniem i działalnością
organów pomocniczych finansowanych przez użytkowników.
Organizacja sesji Rady Administracyjnej
1.
Na swoim posiedzeniu ustawodawczym, które zwołuje i otwiera Przewodniczący Kongresu, Rada Administracyjna wybiera spośród swoich członków czterech
Wiceprzewodniczących i ustala swój Regulamin Wewnętrzny.
2.
Rada Administracyjna, zwoływana przez Przewodniczącego, zbiera się na ogół raz w roku
w siedzibie Związku.
3.
Przewodniczący oraz Wiceprzewodniczący i Przewodniczący Komitetów Rady Administracyjnej oraz Wiceprzewodniczący Rady Administracyjnej tworzą Komitet Zarządzający. Komitet ten przygotowuje i kieruje
pracami każdej sesji Rady Administracyjnej. Zatwierdza on, w imieniu Rady Administracyjnej,
roczne sprawozdanie opracowane przez Biuro Międzynarodowe, dotyczące działalności Związku
oraz podejmuje wszelkie inne zadania powierzone mu przez Radę Administracyjną, lub
których konieczność realizacji wynika w czasie procesu planowania strategicznego.
4.
Przewodniczący Rady Eksploatacji Pocztowej reprezentuje ten organ na posiedzeniach
Rady Administracyjnej, których porządek obrad obejmuje sprawy dotyczące Rady Eksploatacji
Pocztowej.
5.
Przewodniczący Komitetu Konsultacyjnego reprezentuje ten organ na posiedzeniach Rady
Administracyjnej, w przypadku gdy porządek obrad obejmuje sprawy, którymi zainteresowany
jest Komitet Konsultacyjny.
Obserwatorzy
1.
Obserwatorzy
1.1.
W celu zapewnienia skutecznej współpracy obu tych organów, Rada Eksploatacji Pocztowej
może wyznaczyć przedstawicieli do uczestniczenia w posiedzeniach Rady Administracyjnej
w charakterze obserwatorów.
1.2.
Kraje członkowskie Związku, które nie są członkami Rady, a także obserwatorzy ad hoc,
o których mowa w artykule 105 zapraszane są do uczestnictwa w sesjach plenarnych oraz posiedzeniach Komitetu Rady
Administracyjnej, jednak bez prawa głosu.
2.
Zasady
2.1.
Ze względów logistycznych, Rada Administracyjna może ograniczyć liczbę osób biorących
udział ze strony każdego uczestniczącego obserwatora oraz obserwatora ad hoc. Może ona także ograniczyć ich prawo do zabierania głosu podczas debat.
2.2.
Obserwatorzy oraz obserwatorzy ad hoc mogą, na swoją prośbę, być dopuszczeni do współpracy w podjętych badaniach, uwzględniając
warunki, które Rada może określić w celu zapewnienia efektywności i skuteczności swojej
pracy. Mogą oni również być zaproszeni do przewodniczenia Grupom Roboczym i Zespołom
Projektowym, jeżeli ich wiedza lub doświadczenie to uzasadniają. Udział obserwatorów
oraz obserwatorów ad hoc nie obciąża Związku dodatkowymi kosztami.
2.3.
W wyjątkowych okolicznościach, członkowie Komitetu Konsultacyjnego oraz obserwatorzy ad hoc mogą zostać wyłączeni z udziału w posiedzeniu lub jego części, lub ich prawo do otrzymania
dokumentów może zostać ograniczone, jeżeli poufność przedmiotu posiedzenia lub dokumentu
tego wymaga. Decyzja o takim ograniczeniu będzie podejmowana dla każdego przypadku
indywidualnie przez jakikolwiek zainteresowany organ lub jego Przewodniczącego. Poszczególne
przypadki zgłaszane są Radzie Administracyjnej, a Radzie Eksploatacji Pocztowej -
w przypadku gdy dotyczy to zagadnień o szczególnym znaczeniu dla tego organu. Rada
Administracyjna, jeżeli uzna to za konieczne, może później ponownie rozważyć ograniczenia,
po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej, tam gdzie właściwe.
Zwrot kosztów podróży
1.
Koszty podróży przedstawiciela każdego z członków Rady Administracyjnej uczestniczącego
w obradach tego organu, będą ponoszone przez jego Kraj członkowski. Jednakże, przedstawiciel
każdego z Krajów członkowskich, zaklasyfikowanych do grupy krajów rozwijających się
lub najsłabiej rozwiniętych, zgodnie z listami utworzonymi przez
Narody Zjednoczone ma prawo, poza spotkaniami podczas Kongresu, do zwrotu kosztów
powrotnego biletu lotniczego klasy ekonomicznej lub pierwszej klasy biletu kolejowego
lub wydatków na podróż innymi środkami transportu, pod warunkiem że ich suma nie przekracza
ceny powrotnego biletu lotniczego klasy ekonomicznej. Takie samo prawo przysługuje
przedstawicielowi każdego członka jej Komitetów, Grup Roboczych i innych organów,
jeżeli zbierają się one poza Kongresem i sesjami Rady.
Informacja w sprawie działalności Rady Administracyjnej
1.
Po każdej sesji Rada Administracyjna informuje Kraje członkowskie Związku, ich wyznaczonych
operatorów, Związki Regionalne oraz członków Komitetu Konsultacyjnego o swojej działalności
poprzez przesyłanie im, między innymi, sprawozdania analitycznego oraz rezolucji i
decyzji.
2.
Rada Administracyjna składa Kongresowi sprawozdanie z całokształtu swojej działalności
i przesyła je Krajom członkowskim, ich wyznaczonym operatorom oraz członkom Komitetu
Konsultacyjnego co najmniej na dwa miesiące przed otwarciem Kongresu.
Skład i funkcjonowanie Rady Eksploatacji Pocztowej
1.
Rada Eksploatacji Pocztowej składa się z czterdziestu członków, którzy wykonują swoje
funkcje w okresie między dwoma kolejnymi Kongresami.
2.
Członkowie Rady Eksploatacji Pocztowej są wybierani przez Kongres zgodnie z określonym
podziałem geograficznym. Dwadzieścia cztery miejsca są zarezerwowane dla rozwijających
się Krajów członkowskich i szesnaście - dla rozwiniętych Krajów członkowskich. Przynajmniej
jedna trzecia członków jest wymieniana podczas każdego Kongresu.
3.
Każdy członek Rady Eksploatacji Pocztowej wyznacza swojego przedstawiciela odpowiedzialnego
za świadczenie usług, o których mowa w Aktach Związku. Członkowie Rady Eksploatacji
Pocztowej aktywnie uczestniczą w jej pracy.
4.
Wydatki operacyjne Rady Eksploatacji Pocztowej ponoszone są przez Związek. Członkowie
Rady nie otrzymują żadnego wynagrodzenia.
Funkcje Rady Eksploatacji Pocztowej
1.
Rada Eksploatacji Pocztowej sprawuje następujące funkcje
1.1.
Koordynuje praktyczne działania mające na celu rozwój i usprawnianie międzynarodowych
usług pocztowych.
1.2.
Podejmuje, za zgodą Rady Administracyjnej w ramach jej kompetencji, wszystkie działania
uznane za konieczne w celu ochrony i podwyższania jakości międzynarodowych usług pocztowych
oraz ich modernizacji.
1.3.
Decyduje o podejmowaniu kontaktów z Krajami członkowskimi i ich wyznaczonymi operatorami
w celu wykonywania swoich funkcji.
1.4.
Podejmuje niezbędne działania w celu badania i upowszechniania eksperymentów i postępów
poczynionych przez niektóre Kraje członkowskie i ich wyznaczonych operatorów w dziedzinie
techniki, eksploatacji, ekonomii i kształcenia zawodowego, którymi zainteresowane
są służby pocztowe.
1.5.
Podejmuje, w porozumieniu z Radą Administracyjną, stosowne działania w dziedzinie
współpracy technicznej ze wszystkimi Krajami członkowskimi Związku i ich operatorami,
w szczególności z krajami nowymi i rozwijającymi się i ich wyznaczonymi operatorami.
1.6.
Rozpatruje wszystkie inne zagadnienia zgłoszone jej przez członka Rady Eksploatacji
Pocztowej, przez Radę Administracyjną lub przez którykolwiek Kraj członkowski lub
wyznaczonego operatora.
1.7.
Przyjmuje i omawia sprawozdania jak również zalecenia Komitetu Konsultacyjnego oraz
- w przypadku gdy dotyczy to zagadnień o szczególnym znaczeniu dla Rady Eksploatacji
Pocztowej - rozpatruje i wydaje opinie w sprawie zaleceń przedstawionych przez Komitet
Konsultacyjny w celu zgłoszenia ich na Kongres.
1.8.
Wyznacza tych spośród swoich członków, którzy będą pełnić funkcje członków Komitetu
Konsultacyjnego.
1.9.
Prowadzi badania dotyczące najważniejszych problemów eksploatacyjnych, handlowych,
technicznych, ekonomicznych i współpracy technicznej, mające istotne znaczenie dla
wszystkich Krajów członkowskich lub ich wyznaczonych operatorów, łącznie z zagadnieniami
mającymi istotne reperkusje finansowe (opłaty, koszty końcowe, opłaty tranzytowe,
stawki za przewóz lotniczy, stawki za paczki pocztowe oraz opłaty za nadawanie przesyłek
listowych za granicę), a także opracowuje informacje i opinie na ten temat oraz zaleca
działania, które należy podjąć w tym zakresie.
1.10.
Zapewnia wkład Radzie Administracyjnej w zakresie rozwoju projektu Strategii, który
zostanie przedłożony Kongresowi.
1.11.
Podejmuje badania nad problemami związanymi z kształceniem i szkoleniem zawodowym,
którymi zainteresowane są Kraje członkowskie i ich wyznaczeni operatorzy jak również
kraje nowe i rozwijające się.
1.12.
Bada aktualny stan i potrzeby służb pocztowych w nowych krajach i w krajach rozwijających
się oraz opracowuje odpowiednie zalecenia dotyczące metod i środków usprawniania służb
pocztowych w tych państwach.
1.13.
Przeprowadza weryfikację Regulaminów Światowego Związku Pocztowego w ciągu sześciu
miesięcy od zakończenia Kongresu, o ile Kongres nie zadecydował inaczej. Jeżeli zaistnieje
pilna potrzeba, Rada Eksploatacji Pocztowej może również zmodyfikować wyżej wymienione
Regulaminy na innych sesjach. W obu przypadkach Rada Eksploatacji Pocztowej podporządkowuje
się zaleceniom Rady Administracyjnej dotyczącym podstawowej polityki i zasad.
1.14.
Formułuje propozycje, które zostaną przedłożone do zatwierdzenia przez Kongres lub
Kraje członkowskie, zgodnie z artykułem 140; wymagane jest zatwierdzenie przez Radę
Administracyjną, w przypadku gdy propozycje te dotyczą zagadnień należących do jej
kompetencji.
1.15.
Rozpatruje, na wniosek Kraju członkowskiego, każdą propozycję przekazaną przez dany
Kraj członkowski do Biura Międzynarodowego, zgodnie z artykułem 139, przygotowuje
komentarze i zobowiązuje Biuro Międzynarodowe do dołączenia ich do danej propozycji
przed przedłożeniem jej do zatwierdzenia przez Kraje członkowskie.
1.16.
Zaleca, jeżeli to konieczne, i tam, gdzie właściwe - po zatwierdzeniu przez Radę Administracyjną
oraz po konsultacji ze wszystkimi Krajami członkowskimi - przyjęcie uregulowań lub
nowej procedury w oczekiwaniu na decyzję Kongresu w danej sprawie.
1.17.
Opracowuje i przedstawia, w formie zaleceń dla Krajów członkowskich i ich wyznaczonych
operatorów, standardy w dziedzinie techniki, eksploatacji i innych wchodzących w zakres
jej kompetencji, gdzie jednolita praktyka jest niezbędna; podejmuje również, w razie
potrzeby, modyfikację standardów przez nią już ustanowionych.
1.18.
Ustala ramy organizacji organów pomocniczych finansowanych przez użytkowników oraz
współuczestniczy w organizacji tych organów zgodnie z postanowieniami zawartymi w
artykule 152.
1.19.
Otrzymuje i omawia roczne sprawozdania od organów pomocniczych finansowanych przez
użytkowników.
Organizacja sesji POC
1.
Na swoim pierwszym posiedzeniu, które zwołuje i otwiera Przewodniczący Kongresu, Komitet
Eksploatacji Pocztowej wybiera spośród swoich członków Przewodniczącego, Wiceprzewodniczącego
i ustala swój Regulamin Wewnętrzny.
2.
Zasadniczo, Rada Eksploatacji Pocztowej spotyka się co roku w siedzibie Związku. Data
oraz miejsce spotkania zostaje ustalone przez Przewodniczącego w porozumieniu z Przewodniczącym
Rady Administracyjnej oraz Dyrektorem Generalnym Biura Międzynarodowego.
3.
Przewodniczący oraz Wiceprzewodniczący, a także Przewodniczący Komitetu oraz Wiceprzewodniczący Rady Eksploatacji Pocztowej tworzą Komitet Zarządzający. Komitet ten przygotowuje
i kieruje pracami podczas każdego posiedzenia Rady Eksploatacji Pocztowej, a także
podejmuje wszelkie działania zlecone przez Radę lub te, które okażą się niezbędne
w czasie procesu planowania strategicznego.
4.
W oparciu o Strategię Związku przyjętą przez Kongres oraz, w szczególności, jej część
odnoszącą się do strategii stałych organów Związku, Rada Eksploatacji Pocztowej podczas
sesji następujących po Kongresie przygotowuje podstawowy program prac zawierający
szereg taktyk zmierzających do wdrożenia strategii. Podstawowy program prac, który
zawiera ograniczoną liczbę projektów dotyczących aktualnych tematów leżących we wspólnym
interesie jest weryfikowany każdego roku w świetle nowych okoliczności i priorytetów.
5.
Przewodniczący Komitetu Konsultacyjnego reprezentuje tę organizację podczas posiedzeń
Rady Eksploatacji Pocztowej, w sytuacji, gdy plan posiedzenia obejmuje zagadnienia
istotne z punktu widzenia Komitetu Konsultacyjnego.
Obserwatorzy
1.
Obserwatorzy
1.1.
W celu zapewnienia skutecznej współpracy obu tych organów, Rada Administracyjna może
wyznaczyć przedstawicieli do uczestniczenia w posiedzeniach Rady Eksploatacji Pocztowej
w charakterze obserwatorów.
1.2.
Kraje członkowskie Związku, które nie są członkami Rady, a także obserwatorzy ad hoc,
o których mowa w artykule 105 zapraszane są do uczestnictwa w sesjach plenarnych oraz posiedzeniach Komitetu Rady
Eksploatacji Pocztowej, jednak bez prawa głosu.
2.
Zasady
2.1.
Ze względów logistycznych, Rada Administracyjna może ograniczyć liczbę osób biorących
udział ze strony każdego uczestniczącego obserwatora oraz obserwatora ad hoc. Może ona także ograniczyć ich prawo do zabierania głosu podczas debat.
2.2.
Obserwatorzy oraz obserwatorzy ad hoc mogą, na swoją prośbę, być dopuszczeni do współpracy w podjętych badaniach, uwzględniając
warunki, które Rada może określić w celu zapewnienia efektywności i skuteczności swojej
pracy. Mogą oni również być zaproszeni do przewodniczenia Grupom Roboczym i Zespołom
Projektowym, jeżeli ich wiedza lub doświadczenie to uzasadniają. Udział obserwatorów
oraz obserwatorów ad hoc nie obciąża Związku dodatkowymi kosztami.
2.3.
W wyjątkowych okolicznościach, członkowie Komitetu Konsultacyjnego oraz obserwatorzy ad hoc mogą zostać wyłączeni z udziału w posiedzeniu lub jego części, lub ich prawo do otrzymania
dokumentów może zostać ograniczone, jeżeli poufność przedmiotu posiedzenia lub dokumentu
tego wymaga. Decyzja o takim ograniczeniu będzie podejmowana dla każdego przypadku
indywidualnie przez jakikolwiek zainteresowany organ lub jego Przewodniczącego. Poszczególne
przypadki zgłaszane są Radzie Administracyjnej, a Radzie Eksploatacji Pocztowej -
w przypadku gdy dotyczy to zagadnień o szczególnym znaczeniu dla tego organu. Rada
Administracyjna, jeżeli uzna to za konieczne, może później ponownie rozważyć ograniczenia,
po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej, tam gdzie właściwe.
Zwrot kosztów podróży
1.
Koszty podróży przedstawiciela każdego z członków Rady Eksploatacji Pocztowej uczestniczącego
w obradach tego organu, będą ponoszone przez jego Kraj członkowski. Jednakże, przedstawiciel
każdego z Krajów członkowskich, zaklasyfikowanych do grupy krajów rozwijających się
lub najsłabiej rozwiniętych, zgodnie z listami utworzonymi przez Organizację Narodów
Zjednoczonych ma prawo, poza spotkaniami podczas Kongresu, do zwrotu kosztów powrotnego
biletu lotniczego klasy ekonomicznej lub pierwszej klasy biletu kolejowego lub wydatków
na podróż innymi środkami transportu, pod warunkiem że ich suma nie przekracza ceny
powrotnego biletu lotniczego klasy ekonomicznej.
Informacje w sprawie działalności POC
1.
Po każdej sesji Rada Eksploatacji Pocztowej informuje Kraje członkowskie, ich wyznaczonych
operatorów, Związki Regionalne oraz członków Komitetu Konsultacyjnego o swojej działalności
poprzez przesyłanie im, między innymi, sprawozdania analitycznego oraz swoich rezolucji
i decyzji.
2.
Rada Eksploatacji Pocztowej sporządza dla Rady Administracyjnej roczne sprawozdanie
ze swojej działalności.
3.
Rada Eksploatacji Pocztowej składa Kongresowi sprawozdanie z całokształtu swojej działalności,
w tym także z działalności organów pomocniczych finansowanych przez użytkowników,
o których mowa w artykule 152 i przesyła je Krajom członkowskim, ich wyznaczonym operatorom oraz członkom Komitetu
Konsultacyjnego co najmniej na dwa miesiące przed otwarciem Kongresu.
Cel Komitetu Konsultacyjnego
1.
Celem Komitetu Konsultacyjnego jest reprezentowanie w szerokim zakresie interesów
międzynarodowego sektora pocztowego oraz zapewnienie ram efektywnego dialogu między
zainteresowanymi podmiotami.
Skład Komitetu Konsultacyjnego
1.
Komitet Konsultacyjny składa się z
1.1.
organizacji pozarządowych reprezentujących klientów, operatorów świadczących usługi
doręczeń, organizacji pracowników, dostawców towarów i usług dla sektora usług pocztowych
oraz tym podobnych organizacji zrzeszających osoby fizyczne a także firm zainteresowanych
wspieraniem misji i celów Związku. Jeżeli te organizacje są zarejestrowane, to muszą
być zarejestrowane w jednym z Krajów członkowskich Związku;
1.2.
członków wyznaczonych przez Radę Administracyjną spośród jej członków;
1.3.
członków wyznaczonych przez Radę Eksploatacji Pocztowej spośród jej członków.
2.
Koszty eksploatacyjne Komitetu Konsultacyjnego ponoszone są wspólnie przez Związek
oraz członków Komitetu, w sposób określony przez Radę Administracyjną.
3.
Członkowie Komitetu Konsultacyjnego nie otrzymują wynagrodzenia ani innej rekompensaty.
Członkostwo Komitetu Konsultacyjnego
1.
Poza członkami wyznaczonymi przez Radę Administracyjną i Radę Eksploatacji Pocztowej,
członkostwo w Komitecie Konsultacyjnym zostanie określone w procedurze składania wniosku
i zatwierdzania, ustalonej przez Radę Administracyjną, przeprowadzonej zgodnie z artykułem
107.1.30.
2.
Każdy członek Komitetu Konsultacyjnego wyznacza swojego przedstawiciela.
Funkcje Komitetu Konsultacyjnego
1.
Komitetowi Konsultacyjnemu przysługują następujące funkcje
1.1.
Badanie dokumentów i sprawozdań Rady Administracyjnej i Rady Eksploatacji Pocztowej.
W wyjątkowych przypadkach, prawo do otrzymywania pewnych tekstów i dokumentów może
zostać ograniczone, jeżeli poufność przedmiotu posiedzenia lub dokumentu tego wymaga.
Decyzja o takim ograniczeniu podejmowana będzie dla każdego przypadku indywidualnie
przez jakikolwiek zainteresowany organ lub jego Przewodniczącego. Poszczególne przypadki
zgłaszane są Radzie Administracyjnej, a Radzie Eksploatacji Pocztowej - w przypadku
gdy dotyczy to zagadnień o szczególnym znaczeniu dla tego organu; Rada Administracyjna,
jeżeli uzna to za konieczne, może później ponownie rozważyć ograniczenia, po konsultacji
z Radą Eksploatacji Pocztowej, tam gdzie właściwe.
1.2.
Przeprowadzanie badań i uczestniczenie w badaniach kwestii o zasadniczym znaczeniu dla członków Komitetu Konsultacyjnego.
1.3.
Rozpatrywanie spraw oddziaływujących na sektor usług pocztowych oraz opracowanie sprawozdań
na temat tych zagadnień.
1.4.
Wniesienie wkładu w prace Rady Administracyjnej i Rady Eksploatacji Pocztowej, w tym
przedkładanie sprawozdań i zaleceń oraz przedstawianie opinii, na prośbę obu Rad.
1.5.
Zgłaszanie zaleceń na Kongres, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Radę Administracyjną
oraz - w przypadku gdy zagadnienia dotyczą kwestii o szczególnym znaczeniu dla Rady
Eksploatacji Pocztowej - z zastrzeżeniem rozpatrzenia i wydania opinii przez Radę
Eksploatacji Pocztowej.
Organizacja Komitetu Konsultacyjnego
1.
Komitet Konsultacyjny reorganizuje się po każdym Kongresie, zgodnie z ramami ustalonymi
przez Radę Administracyjną. Przewodniczący Rady Administracyjnej przewodniczy posiedzeniu
organizacyjnemu Komitetu Konsultacyjnego, na którym zostanie wybrany jego Przewodniczący.
2.
Komitet Konsultacyjny określa swoją strukturę wewnętrzną i sporządza własny regulamin
wewnętrzny, uwzględniając ogólne zasady Związku, z zastrzeżeniem akceptacji przez
Radę Administracyjną, po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej.
3.
Komitet Konsultacyjny zbiera się raz do roku. Z zasady, posiedzenia odbywają się w siedzibie Związku w tym samym czasie co posiedzenia
Rady Administracyjnej i Rady Eksploatacji Pocztowej. Datę i miejsce każdego posiedzenia
wyznacza Przewodniczący Komitetu Konsultacyjnego, w porozumieniu z Przewodniczącym
Rady Administracyjnej i Rady Eksploatacji Pocztowej oraz Dyrektorem Generalnym Biura
Międzynarodowego.
Przedstawiciele Komitetu Konsultacyjnego w Radzie Administracyjnej, Radzie Eksploatacji
Pocztowej i na Kongresie
1.
W celu zapewnienia skutecznej współpracy organów Związku, Komitet Konsultacyjny może
wyznaczyć przedstawicieli do uczestniczenia w posiedzeniach Kongresu, Rady Administracyjnej
oraz Rady Eksploatacji Pocztowej w charakterze obserwatorów, jednakże bez prawa głosu.
2.
Członków Komitetu Konsultacyjnego zaprasza się do udziału w sesjach plenarnych oraz w posiedzeniach Komitetu Rady Administracyjnej
oraz Rady Eksploatacji Pocztowej zgodnie z postanowieniami artykułu 105. Mogą oni
także uczestniczyć w pracach zespołów projektowych na warunkach określonych w artykułach
109.2.2 oraz 115.2.2.
3.
Przewodniczący Rady Administracyjnej oraz Przewodniczący Rady Eksploatacji Pocztowej
reprezentują te organy podczas posiedzeń Komitetu Konsultacyjnego, w przypadku, gdy
plan takich posiedzeń obejmuje kwestie istotne z punktu widzenia tych organów.
Obserwatorzy Komitetu Konsultacyjnego
1.
Pozostałe Kraje członkowskie Związku oraz obserwatorzy i obserwatorzy ad hoc, o których
mowa w artykule 105 mogą uczestniczyć w sesjach Komitetu Konsultacyjnego, jednak bez prawa głosu.
2.
Komitet Konsultacyjny może ograniczyć, ze względów logistycznych, liczbę osób biorących
udział ze strony każdego uczestniczącego obserwatora oraz obserwatora ad hoc. Może on także ograniczyć ich prawo do zabierania głosu podczas debat.
3.
W wyjątkowych okolicznościach, obserwatorzy oraz obserwatorzy ad hoc mogą zostać wyłączeni z udziału w posiedzeniu lub jego części, lub ich prawo do otrzymania
dokumentów może zostać ograniczone, jeżeli poufność przedmiotu posiedzenia lub dokumentu
tego wymaga. Decyzja o takim ograniczeniu będzie podejmowana dla każdego przypadku
indywidualnie przez jakikolwiek zainteresowany organ lub jego Przewodniczącego. Poszczególne
przypadki zgłaszane są Radzie Administracyjnej, a Radzie Eksploatacji Pocztowej -
w przypadku gdy dotyczy to zagadnień o szczególnym znaczeniu dla tego organu. Rada
Administracyjna, jeżeli uzna za konieczne, może później ponownie rozważyć ograniczenia,
po konsultacji z Radą Eksploatacji Pocztowej, tam gdzie właściwe.
Informacja w sprawie działania Komitetu Konsultacyjnego
1.
Po każdej sesji Komitet Konsultacyjny informuje Radę Administracyjną i Radę Eksploatacji
Pocztowej o swojej działalności poprzez przesyłanie Przewodniczącym tych organów,
między innymi sprawozdania podsumowującego ze swych posiedzeń oraz swoich zaleceń
i opinii.
2.
Komitet Konsultacyjny sporządza dla Rady Administracyjnej roczne sprawozdanie ze swojej
działalności, z kopią do Rady Eksploatacji Pocztowej. Sprawozdanie zostaje włączone
do dokumentacji Rady Administracyjnej, która jest dostarczana Krajom członkowskim
Związku, ich wyznaczonym operatorom i Związkom Regionalnym, zgodnie z artykułem 111.
3.
Komitet Konsultacyjny składa Kongresowi sprawozdanie z całokształtu swojej działalności
i przesyła je Krajom członkowskim i ich wyznaczonym operatorom co najmniej dwa miesiące
przed otwarciem Kongresu.
Wybór Dyrektora Generalnego i Zastępcy Dyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego
1.
Dyrektor Generalny oraz Wicedyrektor Generalny Biura Międzynarodowego wybierani są
przez Kongres na okres pomiędzy dwoma kolejnymi Kongresami, minimalny okres ich urzędowania
wynosi cztery lata. Kadencja może zostać przedłużona wyłącznie jeden raz. O ile Kongres
nie zdecyduje inaczej, dzień, w którym przejmują swoje obowiązki zostaje ustalony
na 1 stycznia roku następującego po roku, którym odbywał się Kongres.
2.
Na co najmniej siedem miesięcy przed otwarciem Kongresu Dyrektor Generalny Biura Międzynarodowego
wysyła memorandum do Rządów Krajów członkowskich zapraszając je do złożenia, w razie
potrzeby, własnych kandydatur na stanowiska Dyrektora Generalnego oraz Wicedyrektora
Generalnego i jednocześnie wskazuje, czy urzędujący Dyrektor Generalny oraz Wicedyrektor
Generalny są zainteresowani przedłużeniem swojej kadencji. Zgłoszenia wraz z życiorysem
muszą zostać dostarczone do Biura Międzynarodowego nie później niż dwa miesiące przed
rozpoczęciem Kongresu. Kandydaci muszą być obywatelami Krajów członkowskich, które
przedstawiają ich kandydaturę. Biuro Międzynarodowe przygotowuje dokumenty wyborcze
na Kongres. Wybory Dyrektora Generalnego oraz Wicedyrektora Generalnego odbywają w
drodze głosowania tajnego. W pierwszych wyborach wybierany jest Dyrektor Generalny.
3.
Jeżeli stanowisko Dyrektora Generalnego zwolni się, wówczas Wicedyrektor Generalny
przejmuje funkcje Dyrektora Generalnego do czasu wygaśnięcia kadencji Dyrektora Generalnego.
Przysługuje mu prawo do ubiegania się o wybór na to stanowisko i automatycznie zostaje
zaakceptowany jako kandydat, pod warunkiem, że jego pierwotna kadencja na stanowisku
Wicedyrektora Generalnego nie została już raz przedłużona na poprzedzającym Kongresie
oraz pod warunkiem, że zgłasza on chęć kandydowania na stanowisko Dyrektora Generalnego.
4.
Jeżeli stanowisko Dyrektora Generalnego oraz Wicedyrektora Generalnego zwolnią się
w tym samym czasie, wówczas Rada Administracyjna wybiera, w oparciu o kandydatury
otrzymane po ogłoszeniu wakatów, Wicedyrektora Generalnego na czas pozostający do
kolejnego Kongresu. W odniesieniu do zgłaszania kandydatur przez analogię zastosowanie
ma ustęp 2.
5.
Jeżeli zwolni się stanowisko Wicedyrektora Generalnego, wówczas Rada Administracyjna,
na wniosek Dyrektora Generalnego przekazuje instrukcje przejęcia obowiązków Wicedyrektora
Generalnego do czasu kolejnego Kongresu jednemu z Dyrektorów Biura Międzynarodowego
stopnia D 2.
Obowiązki Dyrektora Generalnego
1.
Dyrektor Generalny organizuje, administruje i kieruje Biurem Międzynarodowym, którego
jest prawnym przedstawicielem.
2.
W zakresie uszeregowania stanowisk, mianowań oraz awansów
2.1.
Do kompetencji Dyrektora Generalnego należy uszeregowanie stanowisk od stopnia G 1
do D 2 oraz mianowanie i awansowanie urzędników na te stanowiska.
2.2.
Przy nominacji na stopnie od P 1 do D 2 powinien on brać pod uwagę kwalifikacje zawodowe
kandydatów polecanych przez Kraje członkowskie, których są oni obywatelami, uwzględniając
zasadę sprawiedliwego podziału geograficznego według kontynentów i podziału według
języków. Stanowiska stopnia D 2 powinny być w miarę możliwości obsadzane przez kandydatów
z różnych regionów oraz z regionów innych niż te, z których pochodzą Dyrektor Generalny
i Zastępca Dyrektora Generalnego, z uwzględnieniem podstawowej zasady efektywności
Biura Międzynarodowego. W przypadku, gdy dane stanowisko wymaga specjalnych kwalifikacji,
Dyrektor Generalny może uwzględnić kandydatury z zewnątrz.
2.3.
Bierze on również pod uwagę przy mianowaniu nowych pracowników fakt, że w zasadzie
osoby zajmujące stanowiska odpowiadające stopniom D 2, D 1 i P 5 powinny być obywatelami
różnych Krajów członkowskich Związku.
2.4.
Podczas awansowania pracownika Biura Międzynarodowego na stopnie D 2, D 1 i P 5 nie
wymagane jest stosowanie się do zasady, o której mowa w ustępie 2.3.
2.5.
Zasada sprawiedliwego podziału geograficznego i językowego brana jest pod uwagę w
czasie procesu rekrutacji dopiero po ocenie kwalifikacji;
2.6.
Dyrektor Generalny raz w roku informuje Radę Administracyjną o nominacjach i awansach
na stopnie od P 4 do D 2.
3.
Ponadto, do zadań Dyrektora Generalnego należy
3.1.
Wykonywanie funkcji depozytariusza Aktów Związku i pośrednika w procedurze przystąpienia
i przyjęcia do Związku, jak i opuszczenia tej organizacji;
3.2.
Powiadamianie wszystkich Rządów Krajów członkowskich o decyzjach podjętych przez Kongres;
3.3.
Powiadamianie wszystkich Krajów członkowskich i ich wyznaczonych operatorów o Regulaminach
opracowanych lub zweryfikowanych przez Radę Eksploatacji Pocztowej;
3.4.
Przygotowywanie projektu rocznego budżetu Związku na jak najniższym poziomie uwzględniając
potrzeby Związku i przedkładanie go w odpowiednim trybie do rozpatrzenia przez Radę
Administracyjną; przekazywanie informacji o budżecie Krajom członkowskim po zatwierdzeniu
go przez Radę Administracyjną oraz wykonywanie go;
3.5.
Wykonywanie specjalnych prac wymaganych przez organy Związku oraz prac wymaganych
od niego przez Akty;
3.6.
Podejmowanie inicjatyw mających na celu realizację zadań określonych przez organy
Związku w ramach ustalonej polityki i posiadanych funduszy;
3.7.
Przedkładanie propozycji i wniosków Radzie Administracyjnej lub Radzie Eksploatacji
Pocztowej;
3.8.
Po zamknięciu Kongresu, przedkładanie propozycji Radzie Eksploatacji Pocztowej dotyczących
zmian w Regulaminach powstałych w wyniku decyzji przyjętych przez Kongres, zgodnie
z Regulaminem wewnętrznym Rady Eksploatacji Pocztowej;
3.9.
Przygotowywanie dla Rady Administracyjnej, na podstawie dyrektyw wydanych przez Rady,
projektu Strategii, który zostanie przedłożony Kongresowi;
3.10.
Co cztery lata, przygotowywanie do przyjęcia przez Radę Administracyjną raportu dotyczącego
wykonania przez Kraje członkowskie Strategii Związku, przyjętej przez poprzedni Kongres,
który zostanie przedłożony kolejnemu Kongresowi;
3.11.
Zapewnianie reprezentacji Związku;
3.12.
Działanie w charakterze pośrednika między
3.12.1.
Światowym Związkiem Pocztowym a Związkami Regionalnymi;
3.12.2.
Światowym Związkiem Pocztowym a Organizacją Narodów Zjednoczonych;
3.12.3.
Światowym Związkiem Pocztowym a międzynarodowymi organizacjami, których działalność
leży w sferze zainteresowań Związku;
3.12.4.
Światowym Związkiem Pocztowym a międzynarodowymi organizacjami, stowarzyszeniami lub
przedsiębiorstwami, z którymi organy Związku pragną się skonsultować lub włączyć do
swoich prac;
3.13.
Pełnienie funkcji Sekretarza Generalnego organów Związku i ich nadzorowanie, uwzględniając
specjalne postanowienia niniejszego Regulaminu Generalnego, a w szczególności
3.13.1.
Przygotowanie i organizację prac organów Związku;
3.13.2.
Opracowanie, sporządzanie i dystrybucję dokumentów, sprawozdań i protokołów;
3.13.3.
Funkcjonowanie sekretariatu w czasie posiedzeń organów Związku;
3.14.
Branie udziału w posiedzeniach organów Związku i uczestniczenie w dyskusjach bez prawa
głosowania, z możliwością wyznaczania innej reprezentującej go osoby.
Obowiązki Wicedyrektora Generalnego
1.
Wicedyrektor Generalny wspiera Dyrektora Generalnego i odpowiada przed nim.
2.
Jeżeli Dyrektor Generalny jest nieobecny lub nie może wypełniać swoich obowiązków,
wówczas Wicedyrektor Generalny przejmuje jego obowiązki. Ta sama zasada ma zastosowanie
w przypadku wakatu na stanowisku Dyrektora Generalnego, o którym mowa w artykule 126.3.
Uwagi ogólne
1.
Funkcjonowanie sekretariatu organów Związku zapewnia Biuro Międzynarodowe w ramach
odpowiedzialności Dyrektora Generalnego.
Przygotowanie i dystrybucja dokumentów organów Związku
1.
Biuro Międzynarodowe przygotowuje i udostępnia za pośrednictwem strony internetowej Światowego Związku Pocztowego wszystkie dokumenty publikowane z okazji każdej sesji. Biuro Międzynarodowe wskazuje także publikacje nowych e-dokumentów na stronie internetowej
Światowego Związku Pocztowego za pośrednictwem skutecznego internetowego systemu informacyjnego.
Lista Krajów członkowskich (Konst. 2)
1.
Biuro Międzynarodowe przygotowuje i aktualizuje listę Krajów członkowskich Związku
z oznaczeniem klas ich składek, grupy geograficznej oraz stanowiska w stosunku do
Aktów Związku.
Informacje. Opinie. Żądania dotyczące interpretacji i zmiany Aktów. Ankiety. Rola w rozliczeniach finansowych (Konst. 20; Regul. Gen.
139, 140, 143)
1.
Biuro Międzynarodowe jest zawsze do dyspozycji Rady Administracyjnej, Rady Eksploatacji
Pocztowej i Krajów członkowskich i ich wyznaczonych operatorów w celu dostarczania
im wszelkich niezbędnych informacji w sprawach dotyczących tej służby.
2.
Zadaniem Biura jest w szczególności zbieranie, koordynacja, wydawanie i rozsyłanie
wszelkiego rodzaju informacji interesujących międzynarodową służbę pocztową, wydawanie
na prośbę zainteresowanych stron opinii w sprawach spornych, postępowanie w przypadku
wniosków o wykładnię oraz zmianę Aktów Związku oraz, ogólnie, prowadzenie badań i wykonywanie prac redakcyjnych
i dokumentacyjnych, które zostały mu powierzone na mocy wymienionych Aktów lub które
zostaną mu zlecone w interesie Związku.
3.
Na życzenie Krajów członkowskich i ich wyznaczonych operatorów Biuro przeprowadza
również ankiety w celu poznania opinii innych Krajów członkowskich i ich wyznaczonych
operatorów w określonej sprawie. Wynik ankiety nie ma statusu głosowania i nie jest
formalnie wiążący.
4.
Biuro może pełnić funkcję izby rozrachunkowej we wszelkiego rodzaju rozliczeniach
finansowych związanych ze służbą pocztową.
5.
Biuro Międzynarodowe zapewnia poufność i bezpieczeństwo danych handlowych dostarczanych
przez Kraje członkowskie i/lub ich wyznaczonych operatorów w zakresie wykonywania
obowiązków wynikających z Aktów lub decyzji Związku.
Współpraca techniczna (Konst. 1)
1.
Biuro Międzynarodowe opracowuje wsparcie techniczne we wszystkich formach w ramach
międzynarodowej współpracy technicznej.
Formularze dostarczane przez Biuro Międzynarodowe (Konst. 20)
1.
Do obowiązku Biura Międzynarodowego należy wydawanie międzynarodowych kuponów na odpowiedź
oraz zaopatrywanie w nie, po cenie kosztów własnych, Krajów członkowskich lub ich
wyznaczonych operatorów, które je zamówią.
Akty związków regionalnych i porozumienia specjalne (Konst. 8)
1.
Dwa egzemplarze Aktów Związków Regionalnych i Porozumień specjalnych, zawartych zgodnie
z artykułem 8 Konstytucji, powinny być przekazane do Biura Międzynarodowego przez
biura tych Związków, a w przypadku ich braku przez jedną z układających się stron.
2.
Biuro Międzynarodowe czuwa, aby Akty Związków Regionalnych i Porozumienia specjalne
nie zawierały warunków mniej korzystnych dla ogółu społeczeństwa od warunków przewidzianych
w Aktach Związku. Sygnalizuje ono Radzie Administracyjnej wszelkie nieprawidłowości
stwierdzone na podstawie stosowania niniejszego postanowienia.
3.
Biuro Międzynarodowe informuje Kraje członkowskie oraz ich wyznaczonych operatorów
o istnieniu Związków Regionalnych oraz Porozumień Specjalnych, o których mowa powyżej.
Czasopismo Związku
1.
Biuro Międzynarodowe publikuje, za pomocą udostępnionych mu dokumentów, czasopismo
w języku arabskich, chińskim, angielskim, francuskim, niemieckim, rosyjskim i hiszpańskim.
Doroczne sprawozdanie z działalności Związku (Konst. 20; Regul. Gen. 107.1.24)
1.
Biuro Międzynarodowe sporządza doroczne sprawozdanie z działalności Związku, które po zatwierdzeniu przez Komitet Zarządzający Rady Administracyjnej przekazywane jest do wiadomości Krajów członkowskich i/lub ich wyznaczonych operatorów, Związkom Regionalnym i Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Procedura zgłaszania propozycji na Kongres (Konst. 29)
1.
Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustępach 2 i 5, następująca procedura reguluje
zgłaszanie wszelkich propozycji, które mają być przedstawione Kongresowi przez Kraje
członkowskie
1.1.
przyjmowane są propozycje, które wpłyną do Biura Międzynarodowego co najmniej na sześć
miesięcy przed wyznaczoną datą Kongresu;
1.2.
w okresie sześciu miesięcy poprzedzających datę Kongresu nie przyjmuje się żadnej
propozycji o charakterze redakcyjnym;
1.3.
propozycje merytoryczne, które wpłyną do Biura Międzynarodowego w okresie między szóstym
a czwartym miesiącem przed wyznaczoną datą Kongresu, przyjmowane są tylko wówczas,
jeśli popierają je co najmniej dwa Kraje członkowskie;
1.4.
propozycje merytoryczne, które wpłyną do Biura Międzynarodowego w okresie między czwartym
a drugim miesiącem poprzedzającym wyznaczoną datę Kongresu, są przyjmowane tylko wówczas,
jeśli popiera je co najmniej osiem Krajów członkowskich. Nadesłane w późniejszym terminie
propozycje nie są przyjmowane;
1.5.
oświadczenia popierające powinny wpłynąć do Biura Międzynarodowego w tym samym terminie
co wnioski, których one dotyczą.
2.
Propozycje dotyczące Konstytucji lub Regulaminu Generalnego powinny wpłynąć do Biura
Międzynarodowego co najmniej na sześć miesięcy przed otwarciem Kongresu; propozycje,
które wpłyną po tym terminie, ale jeszcze przed otwarciem Kongresu, mogą być uwzględnione
jedynie wówczas, jeżeli Kongres podejmie stosowną decyzję większością dwóch trzecich
głosów państw reprezentowanych na Kongresie i jeżeli zachowane zostaną warunki przewidziane
w ustępie 1.
3.
Każda propozycja powinna, zgodnie z zasadą, mieć na uwadze tylko jeden cel i zawierać
jedynie zmiany uzasadnione przez ten cel. Podobnie, do każdej propozycji generującej
znaczne koszty dla Związku powinno być dołączone oszacowanie skutku finansowego, przygotowane
przez Kraj członkowski przedkładający propozycję, po konsultacji z Biurem Międzynarodowym,
tak, aby mogły być określone środki finansowe potrzebne dla jej implementacji.
4.
Propozycje natury redakcyjnej są zaopatrzone przez Kraje członkowskie, które je zgłaszają,
w nagłówku uwagą: «Propozycja natury redakcyjnej>> i publikowane przez Biuro Międzynarodowe
pod kolejnym numerem, po którym następuje litera R. Propozycje nie opatrzone tą uwagą,
a dotyczące, zdaniem Biura Międzynarodowego, jedynie redakcji, są publikowane z odpowiednią
adnotacją; Biuro Międzynarodowe sporządza listę tych propozycji dla potrzeb Kongresu.
5.
Trybu ustalonego w ustępach 1 i 4 nie stosuje się ani do propozycji dotyczących Regulaminu
wewnętrznego Kongresów ani do zmian odnoszących się do propozycji już zgłoszonych.
Procedura zgłaszania propozycji zmieniających Konwencję lub Porozumienia w okresie
pomiędzy dwoma Kongresami
1.
Każda propozycja dotycząca Konwencji lub Porozumień, zgłoszona przez Kraj członkowski
w okresie między dwoma Kongresami, może być rozpatrywana pod warunkiem uzyskania dla
niej poparcia ze strony co najmniej dwóch innych Krajów członkowskich. Propozycje
te nie zostaną rozpatrzone, jeżeli Biuro Międzynarodowe nie otrzyma w tym samym czasie
niezbędnych oświadczeń o ich poparciu.
2.
Propozycje te przesyłane są innym Krajom członkowskim za pośrednictwem Biura Międzynarodowego.
Rozpatrywanie propozycji zmieniających Konwencję lub Porozumienia w okresie pomiędzy
dwoma Kongresami
1.
Każda propozycja dotycząca Konwencji, Porozumień i ich Protokołów końcowych podlega
następującej procedurze postępowania: w przypadku przesłania propozycji przez Kraj
członkowski do Biura Międzynarodowego, Biuro rozsyła ją do wszystkich Krajów członkowskich
celem rozpatrzenia. Pozostawia się okres dwóch miesięcy na rozpatrzenie danej propozycji
i przesłanie uwag do Biura Międzynarodowego. Poprawki do danej propozycji są niedopuszczalne.
Po upływie powyższych dwóch miesięcy, Biuro Międzynarodowe rozsyła Krajom członkowskim
wszystkie otrzymane uwagi i przesyła do każdego Kraju członkowskiego zaproszenie do
głosowania za lub przeciw danej propozycji. Kraje członkowskie, które nie oddadzą
głosu w okresie dwóch miesięcy, uznaje się za wstrzymujące się od głosowania. Powyżej
podane terminy liczy się poczynając od daty okólników Biura Międzynarodowego.
2.
Jeżeli propozycja dotyczy Porozumienia lub jego Protokołu końcowego, w postępowaniu
podanym w ustępie 1 mogą brać udział jedynie Kraje członkowskie, które są stronami
tego Porozumienia.
Procedura zgłaszania propozycji do Rady Eksploatacji Pocztowej dotyczących przygotowania
nowego Regulaminu w świetle decyzji podjętych przez Kongres
1.
Regulaminy Światowej Konwencji Pocztowej i Porozumienie dotyczącego pocztowych usług
płatniczych sporządza się w świetle decyzji przyjętych przez Kongres.
2.
Propozycje będące następstwem zaproponowanych zmian do Konwencji lub Porozumienia
dotyczącego pocztowych usług płatniczych są przedkładane do Biura Międzynarodowego
razem z propozycjami Kongresowymi, do których się one odnoszą. Mogą być one zgłaszane
przez pojedyncze Kraje członkowskie bez konieczności uzyskania dla nich poparcia ze
strony innych Krajów członkowskich. Propozycje te są rozsyłane wszystkim Krajom członkowskim
nie później niż na miesiąc przed rozpoczęciem Kongresu.
3.
Pozostałe propozycje dotyczące Regulaminów, do rozpatrzenia przez Radę Eksploatacji
Pocztowej podczas opracowywania nowych Regulaminów w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia
Kongresu, należy przedłożyć do Biura Międzynarodowego przynajmniej dwa miesiące przed
rozpoczęciem Kongresu.
4.
Propozycje dotyczące zmian do Regulaminów wniesionych w wyniku decyzji podjętych przez
Kongres, zgłoszone przez Kraje członkowskie, należy złożyć do Biura Międzynarodowego
nie później niż dwa miesiące przed otwarciem posiedzenia Rady Eksploatacji Pocztowej.
Propozycje te są rozsyłane wszystkim Krajom członkowskim i ich wyznaczonym operatorom
nie później niż na miesiąc przed otwarciem posiedzenia Rady Eksploatacji Pocztowej.
Zmiana Regulaminów przez Radę Eksploatacji Pocztowej
1.
Propozycje dotyczące zmian do Regulaminów rozpatrywane są przez Radę Eksploatacji
Pocztowej.
2.
Propozycje dotyczące Regulaminów nie wymagają poparcia Krajów członkowskich.
3.
Propozycje takie są rozważane przez Radę Eksploatacji Pocztowej jedynie wtedy, gdy
stwierdzi ona pilną potrzebę ich rozpatrzenia.
Powiadamianie o decyzjach przyjętych pomiędzy dwoma Kongresami (Konst. 29; Regul.
Gen. 139, 140, 142)
1.
Zmiany wprowadzone do Konwencji, Porozumień i Protokołów końcowych tych Aktów są zatwierdzane
w formie powiadomienia Rządów Krajów członkowskich przez Dyrektora Generalnego Biura
Międzynarodowego.
2.
Zmiany wprowadzone do Regulaminów i ich Protokołów końcowych przez Radę Eksploatacji
Pocztowej są podawane do wiadomości Krajom członkowskim i ich wyznaczonym operatorom
przez Biuro Międzynarodowe. To samo dotyczy interpretacji, o której mowa w artykule
38.3.2 Konwencji i w odpowiednich postanowieniach Porozumień.
Wejście w życie Regulaminu i innych decyzji przyjętych pomiędzy dwoma Kongresami
1.
Regulamin wchodzi w życie tego samego dnia i obowiązują w takim samym okresie, co
Akty przyjęte przez Kongres.
2.
Zgodnie z postanowieniami zawartymi w ustępie 1, decyzje w sprawie zmiany Aktów Związku,
które zostały przyjęte pomiędzy Kongresami, nie wchodzą w życie przez co najmniej
trzy miesiące po ich ogłoszeniu.
Ustalanie wydatków Związku (Konst. 21)
1.
Z zastrzeżeniem ustępów od 2 do 6, roczne wydatki związane z działalnością organów
Związku nie mogą przekroczyć kwoty 37 235 000 franków szwajcarskich na lata 2013-2016.
2.
Wydatki związane ze zwołaniem najbliższego Kongresu (koszty podróży sekretariatu,
opłaty za transport, koszty instalacji sprzętu do tłumaczenia symultanicznego, koszty
sporządzania dokumentów w czasie trwania Kongresu, i tym podobne) nie mogą przekroczyć
limitu 2 900 000 franków szwajcarskich.
3.
Rada Administracyjna może przekroczyć limity ustalone w ustępach 1 i 2 w celu uwzględnienia
podwyżek wynagrodzeń, składek emerytalnych lub dodatków, łącznie z dodatkami służbowymi,
zatwierdzonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych dla swojego personelu pełniącego
obowiązki w Genewie.
4.
Rada Administracyjna upoważniona jest również do corocznego uaktualniania limitów
wydatków innych niż wydatki osobowe w zależności od wskaźnika cen towarów konsumpcyjnych
w Szwajcarii.
5.
W odstępstwie od postanowień ustępu 1, Rada Administracyjna lub - w przypadku nagłej
konieczności - Dyrektor Generalny może zezwolić na przekroczenie ustalonych limitów
w związku z poważnymi i nieprzewidzianymi naprawami w budynku Biura Międzynarodowego;
kwota przeznaczona na ten cel nie może jednak przekroczyć 125 000 franków szwajcarskich
rocznie.
6.
Jeżeli środki przewidziane w ustępach 1 i 2 okażą się niewystarczające dla należytego
funkcjonowania Związku, limity te mogą być przekroczone wyłącznie za zgodą większości
Krajów członkowskich Związku. Każda konsultacja powinna zawierać pełne przedstawienie
faktów uzasadniających takie żądanie.
Ustalanie wkładu Krajów członkowskich
1.
Kraje przystępujące do Związku lub przyjęte w charakterze członków Związku, jak również
te, które występują ze Związku, powinny opłacić swoje składki za cały rok, w ciągu
którego ich przystąpienie lub wystąpienie weszło w życie.
2.
Kraje członkowskie płacą z góry swoje składki na poczet rocznych wydatków Związku
na podstawie budżetu uchwalonego przez Radę Administracyjną. Składki te muszą być
zapłacone najpóźniej pierwszego dnia roku budżetowego, do którego odnosi się dany
budżet. Po przekroczeniu tego terminu należne sumy podlegają oprocentowaniu na rzecz
Związku w stosunku 6% rocznie, licząc od czwartego miesiąca.
3.
Jeżeli zaległości obowiązkowych składek, bez odsetek, jakie dany Kraj członkowski
winny jest Związkowi, są równe kwocie składek tego Kraju członkowskiego za dwa poprzednie
lata budżetowe lub ją przekraczają, taki Kraj członkowski może nieodwołalnie scedować
na rzecz Związku, w całości lub w części, kwoty środków należnych jemu od innych Krajów
członkowskich, zgodnie z zasadami ustalonymi przez Radę Administracyjną. Warunki takiego
scedowania należnych środków zostaną ustalone na podstawie porozumienia zawartego
pomiędzy danym Krajem członkowskim, jego dłużnikami/wierzycielami oraz Związkiem.
4.
Kraj członkowski, który z powodów prawnych czy innych nie może przeprowadzić tego
rodzaju cesji, podejmie działania mające na celu opracowanie harmonogramu spłat swoich
zaległości.
5.
Poza wyjątkowymi okolicznościami, spłata zaległości obowiązkowych składek należnych
na rzecz Związku nie może wykraczać poza okres dziesięciu lat.
6.
W wyjątkowych okolicznościach, Rada Administracyjna może zwolnić Kraj członkowski
z całości lub części należnych do zapłaty odsetek, jeżeli kraj ten dokonał spłaty
pełnej kwoty zaległego długu.
7.
Kraj członkowskie może być również zwolniony, w ramach harmonogramu spłat zaległych
rachunków zatwierdzonego przez Radę Administracyjną, z całości lub z części narosłych
odsetek lub odsetek, które będą przyrastały; takie zwolnienie jest jednak uwarunkowane
całkowitą i terminową realizacją harmonogramu spłat w uzgodnionym okresie, nie dłuższym
niż dziesięć lat.
8.
Zapisy zawarte w artykułach od 3 do 7 stosuje się analogicznie do kosztów tłumaczenia,
którymi Biuro Międzynarodowe obciąża Kraje członkowskie należące do grup językowych.
Braki w finansowaniu
1.
W celu złagodzenia trudności finansowych Związku tworzy się Fundusz Rezerwowy, którego
wysokość ustala Rada Administracyjna. Fundusz ten zasilany jest w pierwszym rzędzie
poprzez wpłaty nadwyżek budżetowych. Może on również służyć do zrównoważenia budżetu
lub zmniejszenia składek Krajów członkowskich.
2.
W przypadku przejściowych trudności finansowych, Rząd Konfederacji Szwajcarskiej wpłaca
niezbędne krótkoterminowe zaliczki na warunkach ustalonych w drodze obopólnego porozumienia.
Nadzór nad księgowością i rachunkowością
1.
Rząd Konfederacji Szwajcarskiej nieodpłatnie nadzoruje rachunkowość i rozliczenia
Biura Międzynarodowego, w granicach przyznanych środków, których wysokość ustala Kongres.
Sankcje automatyczne
1.
Każdy Kraj członkowski, który nie może przeprowadzić cesji, o której mowa w artykule
146.3 i który nie zgadza się na realizację harmonogramu spłat zaproponowanego przez
Biuro Międzynarodowe zgodnie z artykułem 146.4, lub który nie postępuje w sposób zgodny
z takim harmonogramem, automatycznie traci prawo do głosowania na Kongresie oraz na
posiedzeniach Rady Administracyjnej i Rady Eksploatacji Pocztowej i nie będzie już
kwalifikował się do członkostwa w tych dwóch Radach.
2.
Automatyczne sankcje zostaną zniesione z urzędu i ze skutkiem natychmiastowym bezzwłocznie
po uiszczeniu przez dany Kraj członkowski jego zaległych obowiązkowych składek należnych
Związkowi, zarówno kwoty kapitału, jak i odsetek lub po wyrażeniu przez ten kraj zgody
na realizację harmonogramu spłat zaległości.
Klasy składek (Konst. 21; Regul. Gen. 131, 145, 146, 147 oraz 148)
1.
Kraje członkowskie uczestniczą w pokrywaniu wydatków Związku według klasy składek,
do której należą. Klasy te są następujące
klasa 50 jednostek;
klasa 45 jednostek;
klasa 40 jednostek;
klasa 35 jednostek;
klasa 30 jednostek;
klasa 25 jednostek;
klasa 20 jednostek;
klasa 15 jednostek;
klasa 10 jednostek;
klasa 5 jednostek;
klasa 3 jednostek;
klasa 1 jednostki;
klasa 0.5 jednostki, zarezerwowana dla państw najsłabiej rozwiniętych wymienionych
przez Organizację Narodów Zjednoczonych i dla innych państw wskazanych przez Radę
Administracyjną.
2.
Niezależnie od klas składek, wymienionych w ustępie 1, każdy Kraj członkowski może
wybrać liczbę jednostek wyższą niż odpowiadająca klasie składek, do której ten kraj
należy, na minimalny okres równy okresowi między Kongresami. Ogłoszenie zmiany powinno
być dokonane najpóźniej na Kongresie. Pod koniec okresu między Kongresami, Kraj członkowski
automatycznie zostanie przywrócony do jego pierwotnej klasy składek, chyba że zdecyduje
się utrzymać wyższą liczbę jednostek. Płatność dodatkowych jednostek odpowiednio zwiększa
wydatki.
3.
Kraje członkowskie zostają zakwalifikowane do jednej z wyżej wymienionych klas składek
w chwili ich przyjęcia lub przystąpienia do Związku według procedury określonej w
artykule 21.4 Konstytucji.
4.
Kraje członkowskie mogą w przyszłości zostać zakwalifikowane do niższej klasy składek,
pod warunkiem że prośba o zmianę zostanie wysłana do Biura Międzynarodowego przynajmniej
na dwa miesiące przed otwarciem Kongresu. Kongres wydaje niewiążącą opinię w sprawie
próśb o zmianę klas składek. Kraj członkowski sam decyduje, czy działa zgodnie z opinią
Kongresu. Ostateczna decyzja Kraju członkowskiego zostanie przekazana do Sekretariatu
Biura Międzynarodowego przed końcem Kongresu. Ta prośba o zmianę, nabiera mocy prawnej
od daty wejścia w życie postanowień finansowych przyjętych przez Kongres. Kraje członkowskie,
które nie poinformowały w wymaganym czasie o swoim zamiarze zmiany klasy składki pozostają
w klasie, do której należały dotychczas.
5.
Kraje członkowskie nie mogą żądać obniżenia klasy składek więcej niż o jedną klasę
za jednym razem.
6.
Jednakże, w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, takich jak klęski żywiołowe
wymagające programów międzynarodowej pomocy, Rada Administracyjna może wyrazić zgodę
na tymczasowe obniżenie klasy składek, raz pomiędzy dwoma Kongresami, na prośbę danego
Kraju członkowskiego, jeżeli dany członek przedstawi dowody, że nie jest już w stanie
utrzymać składki w uprzednio wybranej klasie. W tych samych okolicznościach Rada Administracyjna
może również wyrazić zgodę na tymczasowe obniżenie dla państw nie należących do grupy
najsłabiej rozwiniętych państw znajdujących się w klasie z 1 jednostką, umieszczając
je w klasie z 0,5 jednostki.
7.
Rada Administracyjna może wyrazić zgodę na tymczasowe obniżenie klasy składki w związku
z zastosowaniem ustępu 6 maksymalnie na okres dwóch lat lub do następnego Kongresu,
którykolwiek z tych terminów przypada wcześniej. Po wygaśnięciu określonego okresu,
dany kraj automatycznie powraca do swojej pierwotnej klasy składek.
8.
W odstępstwie od postanowień zawartych w ustępach 4 i 5, podwyższenie klasy składek
nie podlega żadnym ograniczeniom.
Regulowanie należności za materiały dostarczone przez Biuro Międzynarodowe (Regul.
Gen. 134)
1.
Płatności za dostarczone materiały, które Biuro Międzynarodowe przesyła odpłatnie
Krajom członkowskim i ich wyznaczonym operatorom, muszą być uiszczone w jak najkrótszym
terminie i nie później niż w ciągu sześciu miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym Biuro przesłało rachunek. Po upływie tego terminu
należne kwoty podlegają oprocentowaniu na rzecz Związku w stosunku 5% rocznie, licząc
od dnia upłynięcia terminu.
Organizacja organów pomocniczych finansowanych przez użytkowników
1.
Rada Eksploatacji Pocztowej, za zgodą Rady Administracyjnej może powołać do życia
szereg organów pomocniczych finansowanych przez użytkowników, finansowanych na zasadach
dobrowolności w celu zorganizowania eksploatacyjnych, handlowych, technicznych i ekonomicznych
działań, które znajdują się w zakresie kompetencji zgodnie z artykułem 18 Konstytucji,
a które nie mogą być finansowane z regularnego budżetu.
2.
Po utworzeniu takiej jednostki zależnej od Rady Eksploatacji Pocztowej, Rada Eksploatacji
Pocztowej podejmuje decyzję w zakresie podstawowych ram statutowych takiego organu,
biorąc pod uwagę podstawowe zasady i reguły obowiązujące w Światowym Związku Pocztowym
jako organizacji międzyrządowej i składa je do Rady Administracyjnej w celu zatwierdzenia.
Podstawowe ramy obejmują następujące elementy
2.1.
mandat;
2.2.
ordynację wyborczą, w tym także kategorie członków;
2.3.
reguły podejmowania decyzji, w tym wewnętrzną strukturę i relację z innymi organami
Światowego Związku Pocztowego;
2.4.
zasady głosowania i reprezentacji;
2.5.
finansowanie (abonamenty, opłaty za użytkowanie, etc);
2.6.
skład sekretariatu i strukturę organizacyjną.
3.
Każdy organ pomocniczy finansowany przez użytkowników organizuje swoją działalność
w sposób autonomiczny w ramach wyznaczonych przez Radę Eksploatacji Pocztowej i zatwierdzonych
przez Radę Administracyjną i przygotowuje roczne sprawozdanie ze swojej działalności,
które przedstawia do zatwierdzenia przez Radę Eksploatacji Pocztowej.
4.
Rada Administracyjna ustala reguły dotyczące środków, które takie organy pomocnicze
powinny wpłacać do regularnego budżetu i publikuje je w Regulaminie Finansowym Światowego
Związku Pocztowego.
5.
Dyrektor Generalny Biura Międzynarodowego administruje sekretariatem organów pomocniczych
finansowanych przez użytkowników zgodnie z Regulaminem Pracowniczym zatwierdzonym
przez Radę Administracyjną mającym zastosowanie do pracowników zatrudnionych w organach
pomocniczych finansowanych przez użytkowników. Sekretariat organów pomocniczych stanowi
integralną część Biura Międzynarodowego.
6.
Informacje dotyczące organów pomocniczych finansowanych przez użytkowników określone
w zgodzie z niniejszym artykułem są zgłaszane na Kongresie po ich przyjęciu.
Procedura arbitrażowa (Konst. 32)
1.
W razie sporu, który ma zostać rozstrzygnięty pomiędzy Krajami członkowskimi w drodze
arbitrażu, każdy Kraj członkowski przekazuje drugiej stronie na piśmie informacje
na temat przedmiotu sporu i informuje w drodze zawiadomienia o wszczęciu arbitrażu,
że wyraża chęć wszczęcia arbitrażu.
2.
Jeżeli spór dotyczy kwestii eksploatacyjnych lub technicznych, każdy Kraj członkowski
może wezwać wyznaczonego operatora do działania zgodnie z procedurą przewidzianą w
poniższych ustępach i scedować takie uprawnienia na swojego operatora. Dany Kraj członkowski
zostaje poinformowany o postępach arbitrażu i jego wynikach. Właściwy Kraj członkowski
lub wyznaczony operator określa się dalej mianem „stron arbitrażu”.
3.
Strony arbitrażu powołują jednego lub trzech arbitrów.
4.
Jeżeli strony arbitrażu decydują się na powołanie trzech arbitrów, każda ze stron,
zgodnie z ustępem 2, wybiera Kraj członkowski lub wyznaczonego operatora niezaangażowanego
bezpośrednio w spór jako arbitra. W przypadku, gdy w spór zaangażowanych jest więcej
Krajów członkowskich i/lub wyznaczonych operatorów, dla celów określonych w niniejszych
postanowieniach należy traktować je jako jedną stronę.
5.
Jeżeli strony decydują się na powołanie trzech arbitrów, trzeci arbiter zostaje wspólnie
uzgodniony przez strony i nie musi on pochodzić z Kraju członkowskiego lub wyznaczonego
operatora.
6.
Jeżeli spór dotyczy jednego z Porozumień, arbitrzy mogą być wyznaczeni wyłącznie spośród
Krajów członkowskich będących stronami tego Porozumienia.
7.
Strony arbitrażu mogą wspólnie porozumieć się co do powołania jednego arbitra, który
nie musi pochodzić z Kraju członkowskiego ani wyznaczonego operatora.
8.
W razie gdy jedna lub obie strony arbitrażu w terminie sześciu miesięcy od daty wysłania
powiadomienia o wszczęciu arbitrażu nie powołają arbitra lub arbitrów, Biuro Międzynarodowe,
jeśli otrzyma odpowiednią prośbę, wzywa uchylający się Kraj członkowski do wyznaczenia
arbitra lub samo wyznacza arbitra z urzędu. Biuro Międzynarodowe nie angażuje się
w postępowanie, chyba że obie strony wspólnie zwrócą się z prośbą o to.
9.
Strony arbitrażu mogą porozumieć się co do zakończenia sporu w dowolnym momencie przed
wydaniem orzeczenia przez arbitra lub arbitrów. Powiadomienie o zakończeniu sporu
musi zostać złożone na piśmie do Biura Międzynarodowego w ciągu 10 dni od daty osiągnięcia
przez strony porozumienia. W sytuacji, gdy strony decydują się na wycofanie procesu
arbitrażowego arbiter lub arbitrzy tracą uprawnienia do orzekania w danej sprawie.
10.
Arbiter lub arbitrzy podejmują decyzję w oparciu o fakty i przedstawione im dowody.
Wszelkie informacje dotyczące sporu są przekazywane obu stronom oraz arbitrowi lub
arbitrom.
11.
Decyzja podejmowana jest przez arbitra lub arbitrów większością głosów i przekazywana
do Biura Międzynarodowego i stron w ciągu sześciu miesięcy od daty przesłania zawiadomienia
o wszczęciu arbitrażu.
12.
Posiedzenia arbitrażowe są tajne i jedynie ogólny opis sporu oraz podjętej decyzji
jest przekazywany na piśmie do Biura Międzynarodowego w ciągu dziesięciu dni od daty
dostarczenia decyzji stronom.
13.
Decyzja podjęta przez arbitra lub arbitrów jest ostateczna i wiążąca dla stron i nie
podlega apelacji.
14.
Strony arbitrażu bezzwłocznie realizują postanowienie arbitra lub arbitrów. W przypadku,
gdy wyznaczony operator otrzymał od Kraju członkowskiego uprawnienia do wszczynania
i stosowania procedury arbitrażowej, na Kraju członkowskim spoczywa obowiązek zagwarantowania,
że wyznaczony operator realizuje postanowienie arbitra lub arbitrów.
Języki robocze Biura Międzynarodowego
1.
Językami roboczymi Biura Międzynarodowego są francuski i angielski.
Języki używane w dokumentacji, podczas obrad i w korespondencji służbowej
1.
W dokumentacji Związku stosowane są języki: francuski, angielski, arabski i hiszpański.
Używa się również języków: chińskiego, niemieckiego, portugalskiego i rosyjskiego,
z zastrzeżeniem, że wydawnictwa w tych ostatnich językach ograniczają się do dokumentacji
podstawowej, najważniejszej. Używa się także innych języków, pod warunkiem, że wyrażające
takie życzenie Kraje członkowskie same pokryją koszty z tym związane.
2.
Kraj lub Kraje członkowskie, które żądały innego języka niż język oficjalny, tworzą
grupę językową.
3.
Dokumentacja jest publikowana przez Biuro Międzynarodowe w języku oficjalnym i w językach
właściwie ustanowionych grup językowych, w sposób bezpośredni bądź za pośrednictwem
regionalnych biur tych grup, na warunkach uzgodnionych z Biurem Międzynarodowym. Wydawanie
dokumentów w różnych językach odbywa się według tego samego modelu.
4.
Dokumentacja publikowana bezpośrednio przez Biuro Międzynarodowe jest rozprowadzana,
w miarę możliwości, jednocześnie w różnych żądanych językach.
5.
Korespondencja między Krajami członkowskimi lub ich wyznaczonymi operatorami a Biurem
Międzynarodowym, a także między tym ostatnim a zewnętrznymi podmiotami może być wymieniana
w każdym języku, dla którego Biuro Międzynarodowe posiada służbę tłumaczeń.
6.
Koszty związane z tłumaczeniem na jakikolwiek język, łącznie z kosztami wynikającymi
ze stosowania postanowień ustępu 5, ponosi grupa językowa, która zażądała tego języka.
Kraje członkowskie używające języka oficjalnego płacą, jeżeli chodzi o tłumaczenie
dokumentów nieoficjalnych, ryczałtową składkę, której kwota na jednostkę składki jest
taka sama jak kwota uiszczana przez Kraje członkowskie używające innego języka roboczego
Biura Międzynarodowego. Wszelkie inne koszty związane z dostarczeniem dokumentów są
pokrywane przez Związek. Górną granicę wydatków ponoszonych przez Związek z tytułu
wydawania dokumentów w językach: chińskim, niemieckim, portugalskim i rosyjskim ustala
się w rezolucji Kongresu.
7.
Koszty ponoszone przez grupę językową dzielone są między członków tej grupy proporcjonalnie
do ich udziału w wydatkach Związku. Koszty te mogą być dzielone między członków grupy
językowej według innego klucza podziału, pod warunkiem, że zainteresowane Kraje członkowskie
wyrażą na to zgodę i powiadomią o swojej decyzji Biuro Międzynarodowe za pośrednictwem
rzecznika grupy.
8.
Biuro Międzynarodowe uwzględnia każdą zmianę w wyborze języka żądanego przez Kraj
członkowski po okresie, który nie powinien przekroczyć dwóch lat.
9.
W czasie dyskusji na posiedzeniach organów Związku używa się języków: francuskiego,
angielskiego, hiszpańskiego, rosyjskiego i arabskiego przy zastosowaniu systemu tłumaczeń z aparaturą elektroniczną lub bez niej. Wybór
systemu pozostawia się do uznania organizatorów posiedzenia, po zasięgnięciu opinii
Dyrektora Generalnego Biura Międzynarodowego i zainteresowanych Krajów członkowskich.
10.
Podczas obrad i posiedzeń wymienionych w ustępie 9, można używać również innych języków.
11.
Delegacje używające innych języków zapewniają tłumaczenie symultaniczne na jeden z
języków wymienionych w ustępie 9, za pomocą systemu podanego w powyższym ustępie,
jeżeli możliwe jest wprowadzenie w nim niezbędnych zmian technicznych, bądź przez
indywidualnych tłumaczy.
12.
Koszty związane ze służbą tłumaczeń są dzielone między Kraje członkowskie posługujące
się tym samym językiem, proporcjonalnie do ich udziału w wydatkach Związku. Koszty
instalacji i konserwacji urządzeń technicznych ponosi jednak Związek.
13.
Kraje członkowskie i/lub ich operatorzy wyznaczeni mogą uzgodnić między sobą, jakiego
języka będą używać w korespondencji służbowej wymienianej między nimi. W razie braku
takiego uzgodnienia używa się języka francuskiego.
Warunki zatwierdzania propozycji dotyczących Regulaminu Generalnego
1.
Propozycje przedstawione Kongresowi dotyczące niniejszego Regulaminu Generalnego wchodzą
w życie po zatwierdzeniu ich przez większość Krajów członkowskich reprezentowanych
na Kongresie i mających prawo do głosowania. W czasie głosowania musi być obecnych
co najmniej dwie trzecie Krajów członkowskich Związku mających prawo do głosowania.
Propozycje dotyczące Porozumień z Organizacją Narodów Zjednoczonych (Konst 9)
1.
Warunki zatwierdzania, o których mowa w artykule 156, stosuje się w równym stopniu
do propozycji mających na celu zmiany Porozumień zawartych między Światowym Związkiem
Pocztowym a Organizacją Narodów Zjednoczonych, o ile porozumienia te nie przewidują
warunków zmiany zawartych w nich postanowień.
Zmiany, wejście w życie i okres obowiązywania Regulaminu Generalnego
1.
Poprawki przyjęte przez Kongres stanowią przedmiot protokołu dodatkowego i, o ile
Kongres nie postanowi inaczej, wchodzą w życie w tym samym czasie, co Akty znowelizowane
w trakcie tego Kongresu.
2.
Niniejszy Regulamin Generalny wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2014 i pozostanie w mocy przez czas nieokreślony.