Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 sierpnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania

o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji

lekarskich w tych sprawach

(Dz. U. Nr 151, poz. 1595, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 3 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

osoby podlegające kwalifikacji wojskowej, osoby przeniesione do rezerwy niebędące

żołnierzami rezerwy, osoby, o których mowa w art. 34 ustawy, oraz osoby podlegające

ze względu na wiek obowiązkowi służby wojskowej, które zgłosiły się ochotniczo do

jej odbywania, oraz żołnierzy niezawodowych, przeznaczonych do odbycia czynnej służby

wojskowej lub odbywających czynną służbę wojskową

a)

w składzie personelu latającego, personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i personelu

służby inżynieryjno-lotniczej,

b)

na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki Wojennej,

c)

w jednostkach desantowo-szturmowych,

d)

w Żandarmerii Wojskowej,

e)

w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

f)

w charakterze nurków i płetwonurków,

g)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego,

h)

w warunkach działania prądu elektrycznego;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

żołnierzy niezawodowych, którzy z powodu choroby nie wykonują zadań służbowych przez

kolejne

a)

10 dni kalendarzowych - w stosunku do pełniących służbę przygotowawczą, odbywających

przeszkolenie wojskowe lub ćwiczenia wojskowe,

b)

30 dni kalendarzowych - w stosunku do odbywających zasadniczą służbę wojskową lub

pełniących okresową służbę wojskową;

”

;

2)

w § 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie niezatwierdzenia projektu orzeczenia przez wojskową komisję lekarską wyższego

stopnia komisja ta nakazuje ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie orzeczenia uwzględniającego

jej stanowisko.

”

;

3)

§ 23 otrzymuje brzmienie

„

§ 23.

1.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech

lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji

lekarskiej wyższego stopnia. Do składu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej rozpatrującej

odwołanie od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej ustalającego związek lub brak

związku śmierci z czynną służbą wojskową nie mogą być wyznaczone osoby biorące udział

w zatwierdzaniu projektu tego orzeczenia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie

dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska

wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne

oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz

przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością

głosów składu orzekającego. Przepisy § 18 ust. 3 i 4 oraz ust. 5 zdanie pierwsze stosuje

się odpowiednio, z tym że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie rozpatruje

sprzeciw wobec projektu swojego orzeczenia w składzie pięciu oficerów lekarzy.

4.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia stosuje się odpowiednio

przepis § 21, z tym że orzeczenie to doręcza się również wojskowej komisji lekarskiej,

która wydała orzeczenie w pierwszej instancji, wraz z aktami sprawy.

”

;

4)

w załączniku nr 2 w rozdziale I objaśnienia szczegółowe otrzymują brzmienie

„

Objaśnienia szczegółowe

Grupa I (kolumna czwarta wykazu) obejmuje

a)

osoby podlegające kwalifikacji wojskowej oraz ochotników, w tym kobiety, o których

mowa w art. 32 ust. 4 ustawy,

b)

osoby, o których mowa w art. 34 ustawy, oraz osoby podlegające ze względu na wiek

obowiązkowi służby wojskowej, które zgłosiły się ochotniczo do jej odbywania,

c)

osoby przeniesione do rezerwy niebędące żołnierzami rezerwy,

d)

żołnierzy zasadniczej służby wojskowej,

e)

żołnierzy służby przygotowawczej,

f)

żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe,

g)

osoby podlegające kwalifikacji wojskowej przeznaczone do odbycia służby zastępczej

lub pełnienia służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej.

Grupa II (kolumna piąta wykazu) obejmuje żołnierzy rezerwy.

Grupa III (kolumna szósta wykazu) obejmuje kandydatów do służby

a)

w jednostkach desantowo-szturmowych,

b)

w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

c)

w Żandarmerii Wojskowej,

d)

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i w Służbie Wywiadu Wojskowego.

Grupa IV (kolumna siódma wykazu) obejmuje kandydatów do służby

a)

poza granicami państwa,

b)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego,

c)

w warunkach działania prądu elektrycznego. Do § 1 pkt 1 i 2. Kandydatów do służby

w jednostkach desantowo-szturmowych należy kwalifikować jako zdolnych przy wzroście

od 165 cm do 185 cm. Kandydatów do służby w jednostkach Żandarmerii Wojskowej należy

kwalifikować jako zdolnych przy wzroście co najmniej 175 cm. Kandydatów do służby

w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych należy kwalifikować jako zdolnych przy

wzroście od 178 cm do 190 cm.

pkt 4 i 5. Słabą budowę ciała należy oceniać nie tylko na podstawie dysproporcji pomiędzy

wzrostem i ciężarem ciała, lecz także biorąc pod uwagę stan umięśnienia oraz stan

układu krążenia na podstawie prób czynnościowych.

Ocenę zdolności do służby wojskowej przy słabej budowie ciała należy opierać na stwierdzeniu

ogólnej sprawności ustroju.

pkt 7. Kandydatów do jednostek desantowo-szturmowych o wadze ciała ponad 85 kg należy

uznawać za niezdolnych.

pkt 8. Przez otyłość znacznie upośledzającą sprawność ustroju należy rozumieć otyłość

znacznego stopnia, przy niewydolności układu krążenia i układu oddechowego.

Dysproporcje wagi i wzrostu mogą być przejściowe. W takich wypadkach osoby badane

należy zaliczyć do kategorii „czasowo niezdolny do służby wojskowej”.

”

.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech

lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji

lekarskiej wyższego stopnia. Do składu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej rozpatrującej

odwołanie od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej ustalającego związek lub brak

związku śmierci z czynną służbą wojskową nie mogą być wyznaczone osoby biorące udział

w zatwierdzaniu projektu tego orzeczenia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie

dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska

wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne

oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz

przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością

głosów składu orzekającego. Przepisy § 18 ust. 3 i 4 oraz ust. 5 zdanie pierwsze stosuje

się odpowiednio, z tym że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie rozpatruje

sprzeciw wobec projektu swojego orzeczenia w składzie pięciu oficerów lekarzy.

4.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia stosuje się odpowiednio

przepis § 21, z tym że orzeczenie to doręcza się również wojskowej komisji lekarskiej,

która wydała orzeczenie w pierwszej instancji, wraz z aktami sprawy.