Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 września 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych
Table of Provisions (18)
Statutory Text (18 Articles)
1.
Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Polski Instytut Spraw Międzynarodowych”
z siedzibą w Warszawie.
2.
Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, zwany dalej „Instytutem”, ma osobowość prawną.
Do zadań Instytutu należy
1)
prowadzenie badań naukowych w zakresie spraw międzynarodowych;
2)
przygotowywanie analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych z zakresu spraw międzynarodowych;
3)
doskonalenie zawodowe kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych
i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
upowszechnianie w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków
międzynarodowych;
5)
utrzymywanie kontaktów z ośrodkami szkoleniowymi, naukowymi i politycznymi w Rzeczypospolitej
Polskiej i za granicą;
6)
gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej, a także prowadzenie
otwartej działalności bibliotecznej;
7)
działalność wydawnicza.
Szczegółowy zakres działania i organizację Instytutu określa statut Instytutu nadany,
w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego
do spraw zagranicznych - z uwzględnieniem organizacji i funkcjonowania służby zagranicznej.
Organami Instytutu są
1)
Dyrektor Instytutu;
2)
Rada Instytutu.
1.
Dyrektor Instytutu kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.
2.
Dyrektora Instytutu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii
ministra właściwego do spraw zagranicznych.
3.
Kadencja Dyrektora Instytutu trwa 5 lat.
4.
Powołanie, o którym mowa w ust. 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
5.
Kandydatów na stanowisko Dyrektora Instytutu wyłania się w drodze konkursu przeprowadzanego
przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.
6.
Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia
1)
kwalifikacje osób ubiegających się o stanowisko Dyrektora Instytutu, mając na względzie
zapewnienie prawidłowej pracy tej jednostki;
2)
warunki i tryb przeprowadzania konkursu na stanowisko Dyrektora Instytutu, w szczególności
sposób ogłaszania konkursu, skład i zadania komisji konkursowej oraz sposób wyłaniania
kandydata na stanowisko Dyrektora Instytutu, mając na względzie prawidłowe przeprowadzenie
konkursu.
1.
Zadania, kompetencje i skład Rady Instytutu oraz czas trwania jej kadencji określa
statut Instytutu.
2
Członków Rady Instytutu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zagranicznych.
1.
W skład Instytutu mogą wchodzić oddziały zamiejscowe jako wyodrębnione jednostki organizacyjne.
2
Oddział zamiejscowy tworzy, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw zagranicznych,
na wniosek Dyrektora Instytutu, po zasięgnięciu opinii Rady Instytutu - z uwzględnieniem
możliwości zatrudnienia na terenie działania oddziału pracowników o odpowiednich kwalifikacjach.
3
Organizację oddziału zamiejscowego i zakres jego zadań określa, z zastrzeżeniem art.
3, regulamin oddziału nadany przez ministra właściwego do spraw zagranicznych na wniosek
Dyrektora Instytutu.
Dla realizacji celów określonych w art. 2 Instytutowi przekazuje się majątek byłego
Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.
Przychodami Instytutu są w szczególności
1)
środki otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami na zadania, o których mowa w art.
2 pkt 1;
2)
dotacje z budżetu państwa na zadania, o których mowa w art. 2 pkt 2-7;
3)
spadki i darowizny.
Nadzór nad Instytutem w zakresie zgodności jego działania z przepisami ustawowymi
i postanowieniami statutu sprawuje minister właściwy do spraw zagranicznych.
Minister właściwy do spraw zagranicznych
W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do Instytutu stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące instytutów badawczych. Ministrem właściwym w rozumieniu tych przepisów
jest minister właściwy do spraw zagranicznych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że art. 42,
w zakresie, w jakim dotyczy utworzenia środka specjalnego w celu wsparcia inwestycji
i utrzymania placówek zagranicznych, oraz art. 43 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;
2)
art. 10 pkt 1 lit. b oraz art. 12 pkt 1 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2011 r.
W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych
na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,
141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony
przez osoby, które
1)
uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,
wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;
2)
w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających
się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na
podstawie ustawy uchylanej w art. 215.
1.
Do dnia 31 grudnia 2009 r. wynagrodzenie osoby zatrudnionej na stanowisku kierownika
państwowej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa Rady
Ministrów lub właściwego ministra oraz jego zastępcy, a także dyrektora departamentu
(kierownika komórki równorzędnej) w państwowej jednostce organizacyjnej podległej
lub nadzorowanej przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra oraz jego zastępcy
składa się z wynagrodzenia zasadniczego, dodatku funkcyjnego i dodatku za wieloletnią
pracę.
2.
Do dnia 31 grudnia 2009 r. do osoby, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 91, art. 93 ust. 1 oraz art. 94 i 95.
3.
Do ustalania wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego osoby, o której mowa
w ust. 1, stosuje się przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy
uchylanej w art. 214.
4.
Do ustalania dodatku za wieloletnią pracę osoby, o której mowa w ust. 1, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 90 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 99.
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się, jeżeli warunki wynagradzania za pracę i przyznawania
innych świadczeń związanych z pracą osób wymienionych w ust. 1 określają odrębne przepisy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.