Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego

Rozporządzenie określa

1)

wymogi, jakie ma spełniać miejsce wyznaczone lub uznane przez organ celny;

2)

warunki i tryb postępowania przy wyznaczaniu lub uznawaniu oraz znoszeniu przez organ

celny tych miejsc;

3)

okres, na jaki mogą zostać przez organ celny uznane lub wyznaczone te miejsca;

4)

przypadki, w których czynności przewidziane przepisami prawa celnego mogą być dokonywane w tych miejscach;

5)

rodzaj towarów, którym może zostać nadane przeznaczenie celne w tych miejscach.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Decyzje o wyznaczeniu oraz uznaniu miejsca wydane na podstawie dotychczasowych przepisów

pozostają w mocy do upływu okresu ważności, na który zostały wydane, o ile nie zachodzą

przesłanki, o których mowa w § 12 albo 13 rozporządzenia wymienionego w § 1 w brzmieniu

nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Do miejsc uznanych, w których zakres dokonywanych czynności został określony zgodnie

z § 6 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Organ celny może z urzędu wyznaczyć miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności

przewidziane przepisami prawa celnego, zwane dalej „miejscem wyznaczonym”.

2.

Organ celny, na wniosek osoby zainteresowanej, może uznać miejsce, w którym mogą być

dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, zwane dalej „miejscem uznanym”.

1.

Organ celny może uznać miejsce, w którym wykonywane będą czynności związane z wywozem,

przywozem i tranzytem towarów o znaczeniu strategicznym, na wniosek

1)

jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej;

2)

osób fizycznych lub prawnych realizujących umowy rządowe na dostawy uzbrojenia i sprzętu

wojskowego;

3

przedsiębiorców posiadających świadectwo, o którym mowa w art. 14a ust. 1 lit. b lub

c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy

w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy

Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm.), zwanego dalej „Rozporządzeniem Wykonawczym”.

2.

Zakres czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, które mogą być wykonywane w miejscu uznanym, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ogranicza

się tylko do czynności związanych z realizacją umów rządowych na dostawy uzbrojenia

i sprzętu wojskowego.

3

W miejscu uznanym, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może zostać nadane przeznaczenie

celne

1)

towarom niebezpiecznym;

2)

towarom, których przewóz wymaga użycia transportu ponadgabarytowego;

3)

towarom wymagającym specjalnego opakowania, które w wyniku przeprowadzenia rewizji

zostałoby bezpowrotnie uszkodzone.

4

Czynności przewidziane przepisami prawa celnego mogą być wykonane w miejscu uznanym, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wyłącznie w swoim

imieniu i na swoją rzecz lub na rzecz przedsiębiorców posiadających świadectwo, o

którym mowa w art. 14a ust. 1 lit. b lub c Rozporządzenia Wykonawczego.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy rozporządzenia, o

którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

1.

Miejsce wyznaczone lub uznane powinno spełniać warunki gwarantujące, w szczególności,

zapewnienie nienaruszalności i tożsamości znajdujących się w nim towarów.

2.

Miejsce wyznaczone lub uznane powinno spełniać warunki techniczne, zapewniające możliwość

wykonywania kontroli celnej oraz innych czynności, przewidzianych przepisami prawa celnego.

3

Miejsce wyznaczone lub uznane powinno być odpowiednio oznaczone tablicą informacyjną

oraz oddzielone od pozostałej części terenu w sposób zapewniający identyfikację miejsca

przedstawienia towaru.

4

Organ celny może odstąpić od żądania spełnienia warunków określonych w ust. 2 lub

3, w szczególności gdy miejsce wyznaczone lub uznane sąsiaduje z obszarem morskiego

przejścia granicznego, jest wykorzystywane w transporcie kolejowym, znajduje się na

terenie stałego lotniczego przejścia granicznego albo gdy wyznaczenie lub uznanie

miejsca następuje w celu jednorazowego dokonania czynności przewidzianych przepisami

prawa celnego.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zakres czynności, przewidzianych przepisami prawa celnego, dokonywanych w miejscu wyznaczonym lub uznanym, nie może przekraczać zakresu czynności

przewidzianych przepisami prawa celnego, które w zależności od rodzajów towarów lub procedur celnych, na podstawie przepisów

rozporządzenia wydanego na podstawie art. 17 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne lub na podstawie przepisów odrębnych, mogą być dokonywane w urzędzie celnym sprawującym

bezpośredni nadzór nad miejscem wyznaczonym lub uznanym, z zastrzeżeniem § 6.

1.

Miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, może zostać wyznaczone lub uznane zgodnie z art. 38 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października

1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.), ostatnio zmienionego aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej,

Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej,

Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej

oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33, z późn. zm.), zwanego dalej „Wspólnotowym Kodeksem Celnym”, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli wyznaczenie lub uznanie miejsca uzasadnione jest,

w szczególności

1)

umową międzynarodową;

2)

ważnym interesem państwowym;

3)

ważnymi względami służbowymi;

4)

brakiem technicznych możliwości dostarczenia towaru do urzędu celnego;

5)

właściwościami towaru;

6)

sprawowanym dozorem i kontrolą celną, w szczególności gdy czynności z nimi związane,

ze względów technicznych, nie mogą odbywać się w urzędzie celnym lub są znacznie utrudnione;

7

ważnym interesem osoby ubiegającej się o uznanie miejsca.

2

Miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, może zostać uznane także

1

w pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu, zgodnie z art. 253 ust.

3 Rozporządzenia Wykonawczego;

2)

w pojedynczym pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu, o którym

mowa w art. 1 pkt 13 tiret drugie Rozporządzenia Wykonawczego;

3

w pozwoleniu na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą tranzytu wspólnotowego/wspólnego

lub przy zamykaniu procedury tranzytu wspólnotowego/wspólnego, zgodnie z art. 398

i art. 406 Rozporządzenia Wykonawczego;

4

w pozwoleniu na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą tranzytu TIR lub przy

zamykaniu procedury tranzytu TIR, na podstawie art. 19 i art. 49 Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z

zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR) z dnia 14 listopada 1975 r.

(Dz. Urz. UE L 165 z 26.06.2009, str. 3, z późn. zm.) oraz zgodnie z art. 454a Rozporządzenia Wykonawczego.

3

Miejsca uznane w pozwoleniach określonych w ust. 2 pkt 3 i 4 są uznawane przez organ

celny jako miejsca uznane, w których towary niewspólnotowe uprzednio objęte procedurą

tranzytu zamkniętą w tym miejscu, mogą zostać przedstawione organom celnym, w celu

objęcia procedurą celną lub czasowym składowaniem.

Przepisów § 4, § 9 ust. 1 i 2 oraz § 12 nie stosuje się w przypadku miejsc, o których

mowa w § 5 ust. 2.

1

Osoba ubiegająca się o uznanie miejsca składa wniosek do organu celnego właściwego

ze względu na lokalizację miejsca, w którym towarom będzie nadawane przeznaczenie

celne.

2.

Wniosek o uznanie miejsca powinien zawierać, w szczególności

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania lub adres siedziby wnioskodawcy;

2)

(uchylony);

2a

numer Wspólnotowego Systemu Rejestracji i Identyfikacji Podmiotów Gospodarczych (EORI);

3)

(uchylony);

4)

adres miejsca, o uznanie którego wnosi wnioskodawca;

5)

wskazanie czynności, przewidzianych przepisami prawa celnego, które będą dokonywane w miejscu uznanym;

6)

wskazanie przeznaczeń celnych, jakie będą nadawane towarom w miejscu uznanym.

3

Do wniosku o uznanie miejsca należy dołączyć

1)

(uchylony);

2)

opis miejsca, jego plan sytuacyjny oraz opis warunków, które mają zapewnić nienaruszalność

i tożsamość towarów;

3)

określenie wyposażenia i sprzętu technicznego, niezbędnego do wykonywania czynności

wynikających z przepisów prawa celnego;

4)

dane lub dokumenty uzasadniające uznanie miejsca.

4

W przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 2, do wniosku o udzielenie pozwolenia należy

dołączyć opis miejsca oraz jego plan sytuacyjny.

5

Dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, powinny zawierać dane aktualne w dniu złożenia

wniosku o uznanie miejsca.

6

Dokumentów, o których mowa w ust. 3 i 4, nie dołącza się do wniosku o uznanie miejsca,

jeżeli zostały one wcześniej złożone organowi celnemu, do którego składany jest wniosek,

a dane w nich zawarte są nadal aktualne. W takim wypadku wnioskodawca jest obowiązany

do wskazania sprawy, przy której złożono te dokumenty.

6a

Jeżeli wnioskodawca składa jednocześnie, do tego samego organu, więcej niż jeden wniosek

o uznanie miejsca, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami

prawa celnego, dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dołączyć tylko do jednego z wniosków.

7

Do wniosku o uznanie miejsca, w którym czynności przewidziane przepisami prawa celnego mają być dokonane jednorazowo, nie dołącza się dokumentów, o których mowa w ust.

3 pkt 3, oraz planu sytuacyjnego i opisu warunków, o którym mowa w ust. 3 pkt 2. Wnioskodawca

powinien złożyć dodatkowo pisemne oświadczenie o spełnieniu warunków określonych w

§ 3 ust. 1.

7a

Do wniosku o uznanie miejsca nie dołącza się dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt

4, w przypadku gdy wnioskodawca posiada świadectwo, o którym mowa w art. 14a ust.

1 Rozporządzenia Wykonawczego.

8.

(uchylony).

(uchylony).

1.

W decyzji o uznaniu miejsca organ celny określa, w szczególności

1)

towary, które nie mogą być obejmowane procedurą celną w tym miejscu, poprzez podanie

działów Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury

taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym

załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. UE L 301 z 31.10.2006, str. 1);

2)

rodzaje przeznaczeń celnych, które mogą być nadawane w tym miejscu;

3)

zakres czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, które będą dokonywane w tym miejscu, oraz szczegółowy tryb i warunki ich wykonywania;

4)

numer identyfikacyjny miejsca uznanego;

5)

urząd celny sprawujący bezpośredni nadzór nad miejscem uznanym.

2.

Decyzję o uznaniu miejsca wydaje się na okres nie dłuższy niż 2 lata.

3.

Na wniosek osoby zainteresowanej, złożony przed upływem terminu ważności decyzji o

uznaniu miejsca, ważność decyzji może być przedłużana na dalsze, nie dłuższe niż dwuletnie,

okresy. Do wniosku o przedłużenie ważności decyzji nie dołącza się dokumentów, o których

mowa w § 7 ust. 3, jeżeli dane w nich zawarte są aktualne.

3a

W przypadku, o którym mowa w art. 14b ust. 4 Rozporządzenia Wykonawczego, organ celny

może uznać miejsce w celu jednorazowego dokonania czynności, o których mowa w tym

przepisie.

4.

Uznanie miejsca w celu jednorazowego dokonania czynności przewidzianych przepisami

prawa celnego nie wymaga formy decyzji administracyjnej.

1.

Wyznaczenie miejsca przez organ celny następuje poprzez podanie pisemnej informacji

o wyznaczeniu miejsca do publicznej wiadomości. Informacja ta podlega publikacji na

stronie internetowej urzędu obsługującego organ celny oraz wywieszeniu jej w siedzibie

tego organu. Wyznaczenie miejsca nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Przepis

§ 9 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2.

Wyznaczenie miejsca powinno zostać poprzedzone pisemnymi uzgodnieniami z podmiotem

posiadającym tytuł prawny do tego miejsca, w kwestii możliwości jego wyznaczenia do

wykonywania czynności przewidzianych przepisami prawa celnego.

3.

Wyznaczenie miejsca może nastąpić na czas oznaczony albo nieoznaczony.

4.

(uchylony).

1

Organ celny prowadzi wykaz miejsc wyznaczonych lub uznanych, nadając im numery identyfikacyjne,

składające się z następujących części

1)

PL ─ symbol kraju;

2)

6 cyfr ─ kod izby celnej;

3)

2 litery ─ określenie statusu miejsca, gdzie „MW” oznacza miejsce wyznaczone, a „MU”

oznacza miejsce uznane;

4)

4 cyfry ─ wyróżnik cyfrowy miejsca wyznaczonego lub uznanego znajdującego się na terenie

właściwości miejscowej izby celnej.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do miejsc wyznaczonych lub uznanych w celu jednorazowego dokonania

czynności przewidzianych przepisami prawa celnego.

1

Osoba, na wniosek której organ celny uznał miejsce, jest obowiązana do niezwłocznego

poinformowania tego organu o zmianie danych zawartych we wniosku lub dołączonych do

niego dokumentach.

2.

W wypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepis § 12 ust.

2 stosuje się odpowiednio.

1.

Organ celny wydaje decyzję o zniesieniu miejsca uznanego, jeżeli

1)

wystąpi o to osoba, na wniosek której wydano decyzję o uznaniu miejsca;

2)

miejsce uznane przestało spełniać warunki, o których mowa w § 3 ust. 1 lub 2;

3)

ogłoszono likwidację bądź upadłość osoby, o której mowa w pkt 1;

4)

osoba kierująca działalnością gospodarczą wnioskodawcy została skazana prawomocnym

wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi, obrotowi gospodarczemu lub za przestępstwo skarbowe.

2.

Organ celny może wydać decyzję o zniesieniu miejsca uznanego, jeżeli

1)

osoba, na wniosek której wydano decyzję o uznaniu miejsca, w sposób istotny naruszyła

przepisy prawa związane z przywozem lub wywozem towarów;

2)

zapewnienie właściwego dozoru i kontroli celnej w miejscu uznanym wymaga stosowania

przez organy celne środków i nakładów niewspółmiernych do zakresu prowadzonej działalności;

3)

uznanie miejsca przestało być uzasadnione okolicznościami, o których mowa w § 5 ust.

1;

4)

osoba, na wniosek której wydano decyzję o uznaniu miejsca, zaprzestała prowadzenia

działalności gospodarczej.

1.

Organ celny znosi miejsce wyznaczone, jeżeli miejsce to przestało spełniać warunki,

o których mowa w § 3 ust. 1 lub 2.

2.

Organ celny może znieść miejsce wyznaczone, jeżeli

1)

zapewnienie właściwego dozoru i kontroli celnej w miejscu wyznaczonym wymaga stosowania

przez organy celne środków i nakładów niewspółmiernych do zakresu prowadzonej działalności;

2)

wyznaczenie miejsca przestało być uzasadnione okolicznościami, o których mowa w §

5 ust. 1.

3.

Zniesienie miejsca wyznaczonego następuje z zachowaniem formy, o której mowa w § 9a

ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia