Ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 614, 1260 i 1348) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6b dodaje się ust. 7-13 w brzmieniu

„

7.

W przypadku prawomocnej odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego, prawomocnego

umorzenia postępowania przygotowawczego albo wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia

kończącego postępowanie karne innego niż wyrok skazujący lub wyrok warunkowo umarzający

postępowanie karne Komisja na pisemny wniosek podmiotu, w związku z działalnością

którego zostało złożone zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, lub wniosek, o którym

mowa w art. 6 ust. 2, usuwa informację zamieszczoną na liście, o której mowa w ust.

4, dotyczącą tego podmiotu wraz ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację uzupełniono,

z zastrzeżeniem ust. 8-10.

8.

W przypadku gdy w związku z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, wszczęto więcej

niż jedno postępowanie karne, informację zamieszczoną na liście, o której mowa w ust.

4, dotyczącą danego podmiotu wraz ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację

uzupełniono, usuwa się po zakończeniu wszystkich wszczętych postępowań.

9.

W przypadku gdy w związku z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, wszczęto jedno

postępowanie karne przy jednoczesnej odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego

w jednej lub więcej spraw, informację zamieszczoną na liście, o której mowa w ust.

4, dotyczącą danego podmiotu wraz ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację

uzupełniono, usuwa się po zakończeniu tego postępowania.

10.

Przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do informacji zamieszczonych na liście,

o której mowa w ust. 4, na podstawie ust. 6 zdanie drugie.

11.

Usunięcia informacji, o którym mowa w ust. 7, Komisja dokonuje pod warunkiem posiadania

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5. W przypadku gdy Komisja nie posiada tego zawiadomienia,

wniosek, o którym mowa w ust. 7, pozostawia się bez rozpoznania i zawiadamia się o

tym wnioskodawcę.

12.

Komisja z urzędu, po upływie 10 lat od dnia złożenia zawiadomienia, o którym mowa

w ust. 1, lub wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 2, usuwa informację zamieszczoną

w związku z tym zawiadomieniem lub wnioskiem na liście, o której mowa w ust. 4, wraz

ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację uzupełniono. Przepisy ust. 8 i 10

stosuje się odpowiednio.

13.

W przypadku gdy pomimo upływu terminu, o którym mowa w ust. 12, postępowanie karne

nie zostało zakończone, Komisja z urzędu usuwa informację zamieszczoną na liście,

o której mowa w ust. 4, wraz ze wszystkimi wzmiankami, którymi tę informację uzupełniono,

po upływie roku od dnia prawomocnego zakończenia tego postępowania karnego. Przepisy

ust. 8 i 10 stosuje się odpowiednio.

”

;

2)

w art. 16 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Nie narusza obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 4, w tym obowiązku zachowania tajemnicy

zawodowej w zakresie informacji stanowiących tajemnicę bankową, złożenie zawiadomienia

o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art.

1 ust. 2, lub przekazywanie dalszych informacji w uzupełnieniu tego zawiadomienia.

”

;

3)

po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

Postępowanie wyjaśniające

Art. 18a.

1.

W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub do wszczęcia

postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przepisów prawa w zakresie podlegającym

nadzorowi Komisji, Przewodniczący Komisji może zarządzić przeprowadzenie postępowania

wyjaśniającego, zwanego dalej „postępowaniem”. Do postępowania nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej.

2.

W postępowaniu nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego, przesłuchania osoby

ani innych czynności wymagających spisania protokołu. Spisania protokołu wymaga jednak

złożenie wyjaśnień i oświadczeń, o których mowa w ust. 3, sporządzenie lub przekazanie

kopii dokumentów lub innych nośników informacji, o których mowa w art. 18f ust. 2

lub 3, oraz zajęcie tych dokumentów lub nośników, o którym mowa w art. 18g.

3.

Do złożenia oświadczenia lub pisemnych albo ustnych wyjaśnień oraz do wydania dokumentu

lub innego nośnika informacji można wezwać każdego, kto dysponuje określoną wiedzą,

dokumentem lub nośnikiem. Oświadczenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, składa się

pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Art. 18b.

1.

Postępowanie jest prowadzone w siedzibie Urzędu Komisji.

2.

Poszczególne czynności postępowania mogą być podejmowane również w miejscu prowadzenia

działalności przez podmiot, w związku z działalnością którego wszczęte zostało postępowanie,

w szczególności w lokalu jego centrali, oddziału lub przedstawicielstwa, w dniach

i godzinach pracy tego podmiotu.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa uczestników rynku

finansowego czynności postępowania, o których mowa w ust. 2, niecierpiące zwłoki,

mogą być podejmowane w dniach wolnych od pracy lub poza godzinami pracy podmiotu,

o którym mowa w ust. 2, po uprzednim poinformowaniu tego podmiotu.

4.

Przy podejmowaniu czynności, o których mowa w ust. 2 lub 3, upoważniony pracownik,

o którym mowa w art. 18c, może korzystać z pomocy funkcjonariuszy Policji. Funkcjonariusze

Policji wykonują czynności na polecenie upoważnionego pracownika, o którym mowa w

art. 18c.

Art. 18c.

Czynności postępowania prowadzi pracownik Urzędu Komisji na podstawie pisemnego upoważnienia

Przewodniczącego Komisji, zwany dalej „upoważnionym pracownikiem”. Upoważnienie określa

1)

podstawę prawną do prowadzenia postępowania;

2)

oznaczenie organu prowadzącego postępowanie;

3)

datę i miejsce wystawienia upoważnienia;

4)

imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej pracownika Urzędu

Komisji prowadzącego postępowanie;

5)

oznaczenie podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2;

6)

miejsce przeprowadzenia postępowania;

7)

przedmiot oraz zakres postępowania;

8)

datę rozpoczęcia oraz przewidywany czas trwania postępowania;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2.

Art. 18d.

1.

W pierwszym wezwaniu do złożenia

1)

wyjaśnień, o których mowa w art. 18a ust. 3, upoważniony pracownik poucza składającego

wyjaśnienia o przysługujących mu prawach i obowiązkach oraz skutkach prawnych utrudniania

lub udaremniania postępowania;

2)

oświadczeń, o których mowa w art. 18a ust. 3, upoważniony pracownik poucza składającego

to oświadczenie o prawach i obowiązkach, w tym prawie odmowy złożenia oświadczenia

w przypadkach, o których mowa w art. 83 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skutkach prawnych utrudniania lub udaremniania postępowania oraz o odpowiedzialności

karnej na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..

2.

Do wezwania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kopię upoważnienia, o którym mowa

w art. 18c.

3.

Do składającego oświadczenie lub wyjaśnienia stosuje się przepis art. 82 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 18e.

1.

W zakresie wynikającym z przedmiotu postępowania upoważniony pracownik jest uprawniony

do swobodnego poruszania się po miejscach, o których mowa w art. 18b ust. 2, bez obowiązku

uzyskania przepustki, nie podlega rewizji osobistej oraz ma prawo wglądu do ksiąg,

dokumentów lub innych nośników informacji.

2.

Podejmowane czynności postępowania nie powinny, w miarę możliwości, zakłócać prowadzenia

działalności przez podmiot, o którym mowa w art. 18b ust. 2.

Art. 18f.

1.

Podmiot, o którym mowa w art. 18b ust. 2, zapewnia warunki do sprawnego przeprowadzenia

postępowania, w szczególności niezwłocznie przedstawia żądane księgi, dokumenty lub

inne nośniki informacji oraz udziela wyjaśnień, w terminie wyznaczonym przez upoważnionego

pracownika. W miarę możliwości udostępnia również posiadane urządzenia techniczne

służące usprawnieniu wykonywania czynności oraz oddzielne pomieszczenie z odpowiednim

wyposażeniem.

2.

Na żądanie upoważnionego pracownika osoby wchodzące w skład statutowych organów podmiotu,

o którym mowa w art. 18b ust. 2, lub osoby pozostające z tym podmiotem w stosunku

pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym charakterze są obowiązane do

niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na koszt podmiotu, kopii dokumentów lub

innych nośników informacji, zestawień określonych danych i informacji na podstawie

tych dokumentów i nośników oraz udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień, w terminie

określonym w żądaniu.

3.

Upoważniony pracownik, prowadzący czynności postępowania w miejscu, o którym mowa

w art. 18b ust. 2, może samodzielnie sporządzać kopie dokumentów i innych nośników

informacji podlegających badaniu w trakcie postępowania.

4.

Z przekazania upoważnionemu pracownikowi kopii dokumentów lub innych nośników informacji,

o których mowa w ust. 2, oraz ze sporządzenia przez upoważnionego pracownika kopii

tych dokumentów lub nośników sporządza się protokół w dwóch egzemplarzach, z których

jeden otrzymuje podmiot, wobec którego prowadzone jest postępowanie. Upoważniony pracownik

oraz osoba przekazująca materiały podpisują protokół oraz parafują każdą jego stronę.

Art. 18g.

1.

W toku postępowania Przewodniczący Komisji lub Zastępca Przewodniczącego Komisji może

wydać postanowienie o zajęciu dokumentu lub innego nośnika informacji niezbędnego

dla dalszego postępowania.

2.

Osobę, w której dyspozycji pozostaje dokument lub inny nośnik informacji podlegający

zajęciu, wzywa się do jego dobrowolnego wydania, a w razie niewydania upoważniony

pracownik może zwrócić się do organu Policji o pomoc. Przepisy art. 46 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

3.

Zajęte dokumenty lub inne nośniki informacji, po sporządzeniu ich spisu i opisu oraz

protokołu zajęcia, upoważniony pracownik zabezpiecza przed zniszczeniem lub zniekształceniem.

4.

Protokół zajęcia dokumentów lub innych nośników informacji powinien zawierać oznaczenie

sprawy, w której dokonano tego zajęcia, oznaczenie czasu rozpoczęcia i zakończenia

czynności oraz listę zajętych dokumentów lub nośników z ich opisem. Protokół podpisują

upoważniony pracownik, który dokonał zajęcia, oraz osoba upoważniona do reprezentowania

podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2. W przypadku odmowy podpisania protokołu

przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust.

2, sporządza się odpowiednią wzmiankę.

5.

Na postanowienie o zajęciu dokumentów lub innych nośników informacji zażalenie przysługuje

osobom, których prawa zostały naruszone w wyniku zajęcia. Zażalenie rozpoznaje Komisja

w terminie 7 dni. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania zajęcia. Do zażalenia

stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

6.

Dokumenty lub inne nośniki informacji zbędne dla dalszego postępowania niezwłocznie

zwraca się uprawnionemu.

Art. 18h.

1.

W granicach koniecznych do sprawdzenia, czy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub do wszczęcia

postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przepisów prawa w zakresie podlegającym

nadzorowi Komisji, Przewodniczący Komisji może zażądać od Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej udostępnienia określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową w rozumieniu

działu VII ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm..

2.

Przekazanie informacji zgodnie z ust. 1 nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania

tajemnicy skarbowej.

Art. 18i.

1.

Postępowanie nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy od dnia zarządzenia jego przeprowadzenia.

2.

Po zakończeniu postępowania Przewodniczący Komisji składa zawiadomienie o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa, wszczyna postępowanie administracyjne albo zarządza zamknięcie

tego postępowania.

3.

Do zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dołącza się akta postępowania,

w tym informacje objęte tajemnicą bankową.

4.

Po zamknięciu postępowania zajęty dokument lub inny nośnik informacji zwraca się uprawnionemu.

Akta postępowania przechowuje się przez okres 5 lat.

5.

Zamknięcie postępowania nie stanowi przeszkody do ponownego jego przeprowadzenia o

ten sam czyn w przypadku ujawnienia nowych okoliczności, nieznanych Przewodniczącemu

Komisji przed zarządzeniem zamknięcia postępowania, chyba że nastąpiło przedawnienie

karalności przestępstwa.

Art. 18j.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio w stosunku do podmiotów podlegających

nadzorowi Komisji na podstawie przepisów określonych w art. 1 ust. 2, w przypadku

cofnięcia zezwolenia lub zgody na prowadzenie przez te podmioty działalności podlegającej

nadzorowi Komisji, do czasu zaprzestania prowadzenia tej działalności.

”

;

4)

po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu

„

Rozdział 3a

Przepis karny

Art. 20a.

Kto utrudnia lub udaremnia przeprowadzenie czynności w postępowaniu wyjaśniającym,

podlega grzywnie do 500 000 zł, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

do lat 2.

”

.

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm. w art. 481 po § 2 dodaje się § 2

„

§ 2

Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać

sześciokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego (odsetki

maksymalne za opóźnienie).

§ 2

Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za

opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie.

§ 2

Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych

za opóźnienie, także w razie dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje

się przepisy ustawy.

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 553, 788 i 1269) w art. 34a w ust. 5 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia

postępowania wyjaśniającego na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 614, z późn. zm.;

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 w pkt 32 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 33 w brzmieniu

„

33)

instytucja pożyczkowa - podmiot, o którym mowa w art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1497, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 104 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Banku nie obowiązuje, z zastrzeżeniem ust. 4, zachowanie tajemnicy bankowej wobec

osoby, której dotyczą informacje objęte tajemnicą. Osobom trzecim informacje te mogą

być ujawnione, z zastrzeżeniem art. 105, art. 106a i art. 106b, wyłącznie gdy osoba,

której informacje te dotyczą, na piśmie upoważni bank do przekazania określonych informacji

wskazanej przez siebie osobie lub jednostce organizacyjnej. Upoważnienie może być

także wyrażone w postaci elektronicznej. W takim przypadku bank obowiązany jest do

utrwalenia wyrażonego w ten sposób upoważnienia na informatycznym nośniku danych w

rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114).

”

;

3)

w art. 105

a)

w ust. 4 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

instytucjom pożyczkowym i podmiotom, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - na zasadzie wzajemności, informacji stanowiących odpowiednio tajemnicę bankową

oraz informacje udostępnione przez instytucje pożyczkowe oraz podmioty, o których

mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w zakresie niezbędnym do oceny zdolności kredytowej konsumenta, o której mowa w

art. 9 tej ustawy, i analizy ryzyka kredytowego.

”

,

b)

po ust. 4d dodaje się ust. 4e-4i w brzmieniu

„

4e.

Instytucje utworzone na podstawie ust. 4 mogą udostępniać instytucjom pożyczkowym i podmiotom, o których mowa w art.

59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, informacje stanowiące tajemnicę bankową pod warunkiem wyrażenia pisemnej zgody na

przekazanie tych informacji przez osobę, której one dotyczą.

4f.

Zgoda konsumenta może być także wyrażona w postaci elektronicznej. W takim przypadku

instytucja pożyczkowa lub podmiot, o którym mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, obowiązane są do utrwalania wyrażonej w ten sposób zgody na informatycznym nośniku

danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne.

4g.

Przed udostępnieniem informacji na podstawie ust. 4e instytucje utworzone na podstawie

ust. 4 sprawdzają, czy konsument wyraził zgodę na udostępnienie tych informacji, w

formie, o której mowa w ust. 4e lub 4f.

4h.

Wymianie pomiędzy instytucjami utworzonymi na podstawie ust. 4 a instytucjami pożyczkowymi i podmiotami, o których mowa w art. 59d ustawy

z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, podlegają dane umożliwiające identyfikację konsumenta, w tym jego dane teleadresowe,

oraz dane dotyczące zobowiązania konsumenta.

4i.

Banki i instytucje, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, obowiązane są do informowania

instytucji utworzonych na podstawie ust. 4 o całkowitej spłacie zobowiązań, ich wygaśnięciu,

stwierdzeniu nieistnienia zobowiązania, korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych

zobowiązaniach i ich aktualizacji, w terminie 7 dni od wystąpienia okoliczności uzasadniających

przekazanie informacji. Instytucja utworzona na podstawie ust. 4 obowiązana jest wprowadzić

informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, do zbioru, w którym są one przetwarzane,

w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia ich otrzymania.

”

,

c)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji

Nadzoru Finansowego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych podlegających

wymianie, o których mowa w ust. 4h, uwzględniając właściwą ochronę praw osób, których

informacje dotyczą, oraz zapewnienie możliwości dokonania oceny zdolności kredytowej

konsumenta i analizy ryzyka kredytowego.

”

;

4)

w art. 105a

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Przetwarzanie przez banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów,

instytucje pożyczkowe oraz podmioty, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, a także instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4, informacji stanowiących

tajemnicę bankową i informacji udostępnionych przez instytucje pożyczkowe oraz podmioty,

o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w zakresie dotyczącym osób fizycznych może być wykonywane, z zastrzeżeniem art.

104, art. 105 i art. 106-106d, w celu oceny zdolności kredytowej i analizy ryzyka

kredytowego.

2.

Z zastrzeżeniem ust. 3, instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą przetwarzać informacje

stanowiące tajemnicę bankową oraz informacje udostępnione przez instytucje pożyczkowe

oraz podmioty, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w zakresie dotyczącym osób fizycznych po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z

umowy zawartej z bankiem, inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów,

instytucją pożyczkową lub podmiotem, o którym mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, pod warunkiem uzyskania pisemnej zgody osoby, której informacje te dotyczą, z zastrzeżeniem

ust. 2a. Zgoda ta może być w każdym czasie odwołana.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Zgoda osoby może być także wyrażona w postaci elektronicznej. W takim przypadku banki,

instytucje oraz podmioty, o których mowa w ust. 1, obowiązane są do utrwalania wyrażonej

w ten sposób zgody na informatycznym nośniku danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Banki, instytucje oraz podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą przetwarzać informacje

stanowiące tajemnicę bankową i informacje udostępnione przez instytucje pożyczkowe

oraz podmioty, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, dotyczące osób fizycznych po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej

z bankiem, inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, instytucją

pożyczkową lub podmiotem, o którym mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, bez zgody osoby, której informacje dotyczą, gdy osoba ta nie wykonała zobowiązania

lub dopuściła się zwłoki powyżej 60 dni w spełnieniu świadczenia wynikającego z umowy

zawartej z bankiem, inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, instytucją

pożyczkową lub podmiotem, o którym mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, a po zaistnieniu tych okoliczności upłynęło co najmniej 30 dni od poinformowania

tej osoby przez bank, inną instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów,

instytucję pożyczkową albo podmiot, o którym mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, o zamiarze przetwarzania dotyczących jej tych informacji, bez jej zgody.

”

;

5)

art. 106d otrzymuje brzmienie

„

Art. 106d.

Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, instytucje utworzone

na mocy art. 105 ust. 4, instytucje pożyczkowe, instytucje finansowe, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. c, oraz podmioty, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, mogą przetwarzać i wzajemnie udostępniać informacje, w tym informacje objęte tajemnicą

bankową, w przypadkach

1)

uzasadnionych podejrzeń, o których mowa w art. 106a ust. 3;

2)

przestępstw dokonywanych na szkodę banków, instytucji kredytowych, instytucji finansowych,

instytucji pożyczkowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, i ich klientów w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania tym przestępstwom.

”

;

6)

w art. 171

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto bez zezwolenia prowadzi działalność polegającą na gromadzeniu środków pieniężnych

innych osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości

prawnej, w celu udzie

lania kredytów, pożyczek pieniężnych lub obciążania ryzykiem tych środków w inny sposób,

podlega grzywnie do 10 000 000 złotych i karze pozbawienia wolności do lat 5.

”

,

b)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej na podstawie

art. 105 ust. 4 informacji o całkowitym wykonaniu zobowiązania albo jego wygaśnięciu,

stwierdzeniu nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych

zobowiązaniach w terminie 7 dni od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przekazanie

informacji, podlega grzywnie do 30 000 złotych.

”

.

W ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 286 ust. 14 otrzymuje brzmienie

„

14.

Do prowadzonych przez Komisję

1)

kontroli - stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o nadzorze nad rynkiem kapitałowym;

2)

postępowania wyjaśniającego - stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 614, z późn. zm..

”

;

2)

art. 287 otrzymuje brzmienie

„

Art. 287.

Kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje działalność polegającą na lokowaniu w papiery

wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe środków pieniężnych

osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej, zebranych w drodze propozycji zawarcia umowy, której przedmiotem jest udział

w tym przedsięwzięciu, podlega grzywnie do 10 000 000 zł i karze pozbawienia wolności

do lat 5.

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1537, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W postanowieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego, które następuje na podstawie

ustaleń zakończonego postępowania kontrolnego lub postępowania wyjaśniającego prowadzonego

na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 614, z późn. zm., wskazuje się zakres i rodzaj zachowań, których dotyczy wszczęte postępowanie.

”

;

2)

tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie: „Kontrola oraz blokada rachunków”;

3)

w art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Osobę, w której dyspozycji pozostaje dokument lub inny nośnik informacji podlegający

zajęciu, wzywa się do jego dobrowolnego wydania, a w razie niewydania kontroler może

zwrócić się do organu Policji o pomoc. Przepisy art. 46 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

”

;

4)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W postępowaniu wyjaśniającym, o którym mowa w art. 18a ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, prowadzonym w celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o

podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w ustawie o ofercie publicznej, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie o giełdach towarowych oraz innych ustawach - w zakresie dotyczącym czynów skierowanych przeciwko interesom

uczestników rynku kapitałowego, pozostających w związku z działalnością podmiotów

nadzorowanych, lub do wszczęcia postępowania w sprawie naruszeń, o których mowa w

art. 171a i art. 172 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, Przewodniczącemu Komisji przysługuje także uprawnienie, o którym mowa w ust. 5 pkt

1.

”

,

b)

uchyla się ust. 2-4a,

c)

w ust. 5 uchyla się pkt 2,

d)

w ust. 5a uchyla się pkt 2,

e)

uchyla się ust. 6-9;

5)

w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto utrudnia lub udaremnia przeprowadzanie czynności w postępowaniu kontrolnym lub

administracyjnym, podlega karze grzywny do 500 000 zł, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

6)

uchyla się art. 47.

W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1497, 1585 i 1662) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

umów przewidujących odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty w przypadku gdy

konsument jest w zwłoce w związku ze spłatą zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt,

o ile postanowienia tej umowy nie są dla konsumenta mniej korzystne od postanowień

zawartych w umowie, do której odnosi się umowa przewidująca odroczenie płatności lub

sposobu spłaty, stosuje się art. 7, art. 8, art. 10, art. 12, art. 18, art. 19, art.

21, art. 25, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 2, art. 33, art. 33a, art. 34, art. 36,

art. 36a-36c, art. 39, art. 42, art. 43, art. 45, art. 47 i rozdział 4 oraz odpowiednio

stosuje się art. 28a;

”

;

2)

w art. 5

a)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

instytucja pożyczkowa - kredytodawca inny niż

a)

bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku zagranicznego, instytucja kredytowa

lub oddział instytucji kredytowej w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.,

b)

spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

c)

podmiot, którego działalność polega na udzielaniu kredytów konsumenckich w postaci

odroczenia zapłaty ceny lub wynagrodzenia na zakup oferowanych przez niego towarów

i usług;

”

,

b)

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

pozaodsetkowe koszty kredytu - wszystkie koszty, które konsument ponosi w związku

z umową o kredyt konsumencki, z wyłączeniem odsetek;

”

;

3)

po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

Opłaty i inne koszty uiszczone przez konsumenta przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki

podlegają niezwłocznie zwrotowi, w przypadku gdy umowa o kredyt konsumencki nie została

zawarta lub kwota kredytu nie została wypłacona przez kredytodawcę w terminie wskazanym

w umowie.

”

;

4)

po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu

„

Art. 33a.

W przypadku gdy łączna wysokość opłat z tytułu zaległości w spłacie kredytu, o których

mowa w art. 30 ust. 1 pkt 11, oraz odsetek za opóźnienie naliczonych konsumentowi

przekracza kwotę odpowiadającą kwocie odsetek maksymalnych za opóźnienie, o których

mowa w art. 481 § 2, obliczonych od kwoty zaległości w spłacie kredytu, należnych na dzień pobrania tych

opłat lub odsetek, należy się tylko kwota opłat i odsetek odpowiadająca kwocie tych

odsetek maksymalnych za opóźnienie.

”

;

5)

po art. 36 dodaje się art. 36a-36d w brzmieniu

„

Art. 36a.

1.

Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu oblicza się według wzoru

\(

MPKK \le (K \times 25\% ) + (K \times {n \over R} \times 30\% )

\)

w którym poszczególne symbole oznaczają

MPKK

-

maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,

K

-

całkowitą kwotę kredytu,

n

-

okres spłaty wyrażony w dniach,

R

-

liczbę dni w roku.

2.

Pozaodsetkowe koszty kredytu w całym okresie kredytowania nie mogą być wyższe od całkowitej

kwoty kredytu.

3.

Pozaodsetkowe koszty kredytu wynikające z umowy o kredyt konsumencki nie należą się

w części przekraczającej maksymalne pozaodsetkowe koszty kredytu obliczone w sposób

określony w ust. 1 lub całkowitą kwotę kredytu.

Art. 36b.

W przypadku odroczenia spłaty zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt konsumencki

w okresie 120 dni od dnia wypłaty tego kredytu

1)

całkowitą kwotę kredytu dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych

kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota udzielonego i wypłaconego

kredytu, którego spłata została następnie odroczona;

2)

do pozaodsetkowych kosztów kredytu dolicza się wszystkie koszty i opłaty, które kredytobiorca

jest obowiązany ponieść w związku z odroczeniem spłaty kredytu, naliczone w okresie

120 dni od dnia wypłaty kredytu.

Art. 36c.

W przypadku udzielenia przez kredytodawcę konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty

kredytu, kolejnych kredytów w okresie 120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów

1)

całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych

kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota pierwszego z kredytów;

2)

pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów wszystkich kredytów

udzielonych w tym okresie.

Art. 36d.

Przepisów art. 36a-36c nie stosuje się do

1)

kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym konsumenta, prowadzonym przez kredytodawcę,

o którym mowa w art. 5 pkt 2a lit. a i b;

2)

umowy o kartę kredytową, o której mowa w art. 2 pkt 15ab ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916), o ile kredytodawca jest jednocześnie wydawcą karty kredytowej.

”

;

6)

w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8,

10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po złożeniu kredytodawcy

pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych

kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie.

”

;

7)

po rozdziale 5 dodaje się rozdziały 5a i 5b w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Działalność instytucji pożyczkowych

Art. 59a.

1.

Instytucja pożyczkowa może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością albo spółki akcyjnej.

2.

Minimalny kapitał zakładowy instytucji pożyczkowej wynosi 200 000 zł.

3.

Kapitał zakładowy, o którym mowa w ust. 2, może być pokryty wyłącznie wkładem pieniężnym.

Środki na pokrycie tego kapitału nie mogą pochodzić z kredytu, pożyczki, emisji obligacji

lub ze źródeł nieudokumentowanych.

4.

Członkiem zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub prokurentem instytucji

pożyczkowej może być wyłącznie osoba, która nie była prawomocnie skazana za przestępstwo

przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe.

5.

Do wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego dołącza się

1)

zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwo skarbowe

dotyczące członków zarządu, rady nadzorczej i komisji rewizyjnej lub ich oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia

wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że nie byłem skazany za przestępstwo skarbowe.”; klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań;

2)

zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwa określone

w ust. 4 dotyczące prokurenta lub jego oświadczenie następującej treści: „Świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że nie byłem skazany za przestępstwa, o których mowa w art. 59a ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań;

3)

oświadczenie, że spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie udzielania

kredytów konsumenckich jako instytucja pożyczkowa.

Art. 59b.

1.

Instytucja pożyczkowa może udostępniać instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe informacje w zakresie niezbędnym do oceny zdolności kredytowej konsumenta, o której

mowa w art. 9, i analizy ryzyka kredytowego.

2.

Udostępnianie informacji na podstawie ust. 1 może nastąpić, jeżeli instytucja pożyczkowa

uzyskała upoważnienie konsumenta, którego dotyczą te dane, w postaci pisemnej lub

w postaci elektronicznej utrwalonej na informatycznym nośniku danych w rozumieniu

art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114). Upoważnienie określa zakres danych przeznaczonych do udostępnienia.

3.

Po udostępnieniu danych konsumenta instytucja pożyczkowa obowiązana jest do informowania

instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, która otrzymała te dane, o całkowitej spłacie zobowiązań, ich wygaśnięciu, o stwierdzeniu

nieistnienia zobowiązania lub korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach

i ich aktualizacji, w terminie 7 dni od wystąpienia okoliczności uzasadniających przekazanie

informacji. Instytucja utworzona na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe obowiązana jest wprowadzić informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, do

zbioru, w którym są one przetwarzane, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia ich

otrzymania.

Art. 59c.

1.

Instytucja pożyczkowa i podmiot, o którym mowa w art. 59d, oraz osoby w nich zatrudnione,

w tym na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia lub innej umowy o podobnym charakterze,

są obowiązane zachować w tajemnicy informacje stanowiące tajemnicę bankową, udostępnione

zgodnie z art. 105 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. Przetwarzanie tych informacji przez instytucję pożyczkową i podmiot, o którym mowa

w art. 59d, może być wykonywane wyłącznie w celu oceny zdolności kredytowej konsumenta,

o której mowa w art. 9, i analizy ryzyka kredytowego.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa również po zaprzestaniu prowadzenia działalności

jako instytucja pożyczkowa oraz po ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust.

1.

Art. 59d.

1.

Podmiot posiadający formę prawną spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

mający siedzibę na terytorium państwa będącego członkiem Unii Europejskiej innego

niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

może prowadzić działalność jako instytucja pożyczkowa, jeżeli spełnia warunki, o których

mowa w art. 59a ust. 2-4.

2.

Minimalny kapitał zakładowy podmiotu, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu rozpoczęcia

działalności jako instytucja pożyczkowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdział 5b

Przepisy karne

Art. 59e.

1.

Kto, będąc kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a, nie spełnia warunków, o których

mowa w art. 59a, podlega grzywnie do 500 000 złotych i karze pozbawienia wolności

do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, będąc członkiem

zarządu podmiotu prowadzącego działalność w rozumieniu art. 5 pkt 2a lub osobą uprawnioną

do jego reprezentacji.

Art. 59f.

Kto, będąc obowiązanym do zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w art.

59c ust. 1, ujawnia lub wykorzystuje te informacje niezgodnie z upoważnieniem określonym

w ustawie, podlega grzywnie do 1 000 000 złotych i karze pozbawienia wolności do lat

3.

Art. 59g.

1.

Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej na podstawie

art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe informacji o całkowitym wykonaniu zobowiązania albo jego wygaśnięciu, stwierdzeniu

nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach

w terminie 7 dni od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przekazanie informacji,

podlega grzywnie do 30 000 złotych.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, będąc członkiem

zarządu podmiotu będącego kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a lub osobą uprawnioną

do jego reprezentacji.

”

.

Przepisy art. 481 § 2

1.

Przepis art. 28a ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do opłat i innych kosztów uiszczonych przez konsumenta w związku z zawieraniem

umowy o kredyt konsumencki, po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepisy art. 33a oraz art. 36a-36c ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, stosuje się do umów o kredyt konsumencki zawartych po dniu wejścia

w życie art. 7.

Przedsiębiorcy będący kredytodawcami w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy zmienianej

w art. 7, oferujący, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, zawieranie umów o kredyt

konsumencki, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dostosują

swoją działalność do wymagań określonych w ustawie zmienianej w art. 7, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 2 oraz art. 7 pkt 2 lit. b, pkt 4, 5 i 6, które wchodzą w życie po upływie 6

miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 7 pkt 7 w zakresie dodawanego art. 59e, który wchodzi w życie po upływie 7 miesięcy

od dnia ogłoszenia;

3)

art. 4 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego ust. 4i, art. 4 pkt 6 lit. b oraz art. 7

pkt 7 w zakresie dodawanego art. 59b ust. 3 i art. 59g, które wchodzą w życie po upływie

12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub do wszczęcia

postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przepisów prawa w zakresie podlegającym

nadzorowi Komisji, Przewodniczący Komisji może zarządzić przeprowadzenie postępowania

wyjaśniającego, zwanego dalej „postępowaniem”. Do postępowania nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej.

2.

W postępowaniu nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego, przesłuchania osoby

ani innych czynności wymagających spisania protokołu. Spisania protokołu wymaga jednak

złożenie wyjaśnień i oświadczeń, o których mowa w ust. 3, sporządzenie lub przekazanie

kopii dokumentów lub innych nośników informacji, o których mowa w art. 18f ust. 2

lub 3, oraz zajęcie tych dokumentów lub nośników, o którym mowa w art. 18g.

3.

Do złożenia oświadczenia lub pisemnych albo ustnych wyjaśnień oraz do wydania dokumentu

lub innego nośnika informacji można wezwać każdego, kto dysponuje określoną wiedzą,

dokumentem lub nośnikiem. Oświadczenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, składa się

pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

1.

Postępowanie jest prowadzone w siedzibie Urzędu Komisji.

2.

Poszczególne czynności postępowania mogą być podejmowane również w miejscu prowadzenia

działalności przez podmiot, w związku z działalnością którego wszczęte zostało postępowanie,

w szczególności w lokalu jego centrali, oddziału lub przedstawicielstwa, w dniach

i godzinach pracy tego podmiotu.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa uczestników rynku

finansowego czynności postępowania, o których mowa w ust. 2, niecierpiące zwłoki,

mogą być podejmowane w dniach wolnych od pracy lub poza godzinami pracy podmiotu,

o którym mowa w ust. 2, po uprzednim poinformowaniu tego podmiotu.

4.

Przy podejmowaniu czynności, o których mowa w ust. 2 lub 3, upoważniony pracownik,

o którym mowa w art. 18c, może korzystać z pomocy funkcjonariuszy Policji. Funkcjonariusze

Policji wykonują czynności na polecenie upoważnionego pracownika, o którym mowa w

art. 18c.

Czynności postępowania prowadzi pracownik Urzędu Komisji na podstawie pisemnego upoważnienia

Przewodniczącego Komisji, zwany dalej „upoważnionym pracownikiem”. Upoważnienie określa

1)

podstawę prawną do prowadzenia postępowania;

2)

oznaczenie organu prowadzącego postępowanie;

3)

datę i miejsce wystawienia upoważnienia;

4)

imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej pracownika Urzędu

Komisji prowadzącego postępowanie;

5)

oznaczenie podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2;

6)

miejsce przeprowadzenia postępowania;

7)

przedmiot oraz zakres postępowania;

8)

datę rozpoczęcia oraz przewidywany czas trwania postępowania;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2.

1.

W pierwszym wezwaniu do złożenia

1)

wyjaśnień, o których mowa w art. 18a ust. 3, upoważniony pracownik poucza składającego

wyjaśnienia o przysługujących mu prawach i obowiązkach oraz skutkach prawnych utrudniania

lub udaremniania postępowania;

2)

oświadczeń, o których mowa w art. 18a ust. 3, upoważniony pracownik poucza składającego

to oświadczenie o prawach i obowiązkach, w tym prawie odmowy złożenia oświadczenia

w przypadkach, o których mowa w art. 83 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skutkach prawnych utrudniania lub udaremniania postępowania oraz o odpowiedzialności

karnej na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..

2.

Do wezwania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kopię upoważnienia, o którym mowa

w art. 18c.

3.

Do składającego oświadczenie lub wyjaśnienia stosuje się przepis art. 82 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

W zakresie wynikającym z przedmiotu postępowania upoważniony pracownik jest uprawniony

do swobodnego poruszania się po miejscach, o których mowa w art. 18b ust. 2, bez obowiązku

uzyskania przepustki, nie podlega rewizji osobistej oraz ma prawo wglądu do ksiąg,

dokumentów lub innych nośników informacji.

2.

Podejmowane czynności postępowania nie powinny, w miarę możliwości, zakłócać prowadzenia

działalności przez podmiot, o którym mowa w art. 18b ust. 2.

1.

Podmiot, o którym mowa w art. 18b ust. 2, zapewnia warunki do sprawnego przeprowadzenia

postępowania, w szczególności niezwłocznie przedstawia żądane księgi, dokumenty lub

inne nośniki informacji oraz udziela wyjaśnień, w terminie wyznaczonym przez upoważnionego

pracownika. W miarę możliwości udostępnia również posiadane urządzenia techniczne

służące usprawnieniu wykonywania czynności oraz oddzielne pomieszczenie z odpowiednim

wyposażeniem.

2.

Na żądanie upoważnionego pracownika osoby wchodzące w skład statutowych organów podmiotu,

o którym mowa w art. 18b ust. 2, lub osoby pozostające z tym podmiotem w stosunku

pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym charakterze są obowiązane do

niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na koszt podmiotu, kopii dokumentów lub

innych nośników informacji, zestawień określonych danych i informacji na podstawie

tych dokumentów i nośników oraz udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień, w terminie

określonym w żądaniu.

3.

Upoważniony pracownik, prowadzący czynności postępowania w miejscu, o którym mowa

w art. 18b ust. 2, może samodzielnie sporządzać kopie dokumentów i innych nośników

informacji podlegających badaniu w trakcie postępowania.

4.

Z przekazania upoważnionemu pracownikowi kopii dokumentów lub innych nośników informacji,

o których mowa w ust. 2, oraz ze sporządzenia przez upoważnionego pracownika kopii

tych dokumentów lub nośników sporządza się protokół w dwóch egzemplarzach, z których

jeden otrzymuje podmiot, wobec którego prowadzone jest postępowanie. Upoważniony pracownik

oraz osoba przekazująca materiały podpisują protokół oraz parafują każdą jego stronę.

1.

W toku postępowania Przewodniczący Komisji lub Zastępca Przewodniczącego Komisji może

wydać postanowienie o zajęciu dokumentu lub innego nośnika informacji niezbędnego

dla dalszego postępowania.

2.

Osobę, w której dyspozycji pozostaje dokument lub inny nośnik informacji podlegający

zajęciu, wzywa się do jego dobrowolnego wydania, a w razie niewydania upoważniony

pracownik może zwrócić się do organu Policji o pomoc. Przepisy art. 46 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

3.

Zajęte dokumenty lub inne nośniki informacji, po sporządzeniu ich spisu i opisu oraz

protokołu zajęcia, upoważniony pracownik zabezpiecza przed zniszczeniem lub zniekształceniem.

4.

Protokół zajęcia dokumentów lub innych nośników informacji powinien zawierać oznaczenie

sprawy, w której dokonano tego zajęcia, oznaczenie czasu rozpoczęcia i zakończenia

czynności oraz listę zajętych dokumentów lub nośników z ich opisem. Protokół podpisują

upoważniony pracownik, który dokonał zajęcia, oraz osoba upoważniona do reprezentowania

podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust. 2. W przypadku odmowy podpisania protokołu

przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu, o którym mowa w art. 18b ust.

2, sporządza się odpowiednią wzmiankę.

5.

Na postanowienie o zajęciu dokumentów lub innych nośników informacji zażalenie przysługuje

osobom, których prawa zostały naruszone w wyniku zajęcia. Zażalenie rozpoznaje Komisja

w terminie 7 dni. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania zajęcia. Do zażalenia

stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

6.

Dokumenty lub inne nośniki informacji zbędne dla dalszego postępowania niezwłocznie

zwraca się uprawnionemu.

1.

W granicach koniecznych do sprawdzenia, czy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub do wszczęcia

postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przepisów prawa w zakresie podlegającym

nadzorowi Komisji, Przewodniczący Komisji może zażądać od Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej udostępnienia określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową w rozumieniu

działu VII ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm..

2.

Przekazanie informacji zgodnie z ust. 1 nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania

tajemnicy skarbowej.

1.

Postępowanie nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy od dnia zarządzenia jego przeprowadzenia.

2.

Po zakończeniu postępowania Przewodniczący Komisji składa zawiadomienie o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa, wszczyna postępowanie administracyjne albo zarządza zamknięcie

tego postępowania.

3.

Do zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dołącza się akta postępowania,

w tym informacje objęte tajemnicą bankową.

4.

Po zamknięciu postępowania zajęty dokument lub inny nośnik informacji zwraca się uprawnionemu.

Akta postępowania przechowuje się przez okres 5 lat.

5.

Zamknięcie postępowania nie stanowi przeszkody do ponownego jego przeprowadzenia o

ten sam czyn w przypadku ujawnienia nowych okoliczności, nieznanych Przewodniczącemu

Komisji przed zarządzeniem zamknięcia postępowania, chyba że nastąpiło przedawnienie

karalności przestępstwa.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio w stosunku do podmiotów podlegających

nadzorowi Komisji na podstawie przepisów określonych w art. 1 ust. 2, w przypadku

cofnięcia zezwolenia lub zgody na prowadzenie przez te podmioty działalności podlegającej

nadzorowi Komisji, do czasu zaprzestania prowadzenia tej działalności.

Kto utrudnia lub udaremnia przeprowadzenie czynności w postępowaniu wyjaśniającym,

podlega grzywnie do 500 000 zł, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

do lat 2.

Opłaty i inne koszty uiszczone przez konsumenta przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki

podlegają niezwłocznie zwrotowi, w przypadku gdy umowa o kredyt konsumencki nie została

zawarta lub kwota kredytu nie została wypłacona przez kredytodawcę w terminie wskazanym

w umowie.

W przypadku gdy łączna wysokość opłat z tytułu zaległości w spłacie kredytu, o których

mowa w art. 30 ust. 1 pkt 11, oraz odsetek za opóźnienie naliczonych konsumentowi

przekracza kwotę odpowiadającą kwocie odsetek maksymalnych za opóźnienie, o których

mowa w art. 481 § 2, obliczonych od kwoty zaległości w spłacie kredytu, należnych na dzień pobrania tych

opłat lub odsetek, należy się tylko kwota opłat i odsetek odpowiadająca kwocie tych

odsetek maksymalnych za opóźnienie.

1.

Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu oblicza się według wzoru

\(

MPKK \le (K \times 25\% ) + (K \times {n \over R} \times 30\% )

\)

w którym poszczególne symbole oznaczają

MPKK

-

maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,

K

-

całkowitą kwotę kredytu,

n

-

okres spłaty wyrażony w dniach,

R

-

liczbę dni w roku.

2.

Pozaodsetkowe koszty kredytu w całym okresie kredytowania nie mogą być wyższe od całkowitej

kwoty kredytu.

3.

Pozaodsetkowe koszty kredytu wynikające z umowy o kredyt konsumencki nie należą się

w części przekraczającej maksymalne pozaodsetkowe koszty kredytu obliczone w sposób

określony w ust. 1 lub całkowitą kwotę kredytu.

W przypadku odroczenia spłaty zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt konsumencki

w okresie 120 dni od dnia wypłaty tego kredytu

1)

całkowitą kwotę kredytu dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych

kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota udzielonego i wypłaconego

kredytu, którego spłata została następnie odroczona;

2)

do pozaodsetkowych kosztów kredytu dolicza się wszystkie koszty i opłaty, które kredytobiorca

jest obowiązany ponieść w związku z odroczeniem spłaty kredytu, naliczone w okresie

120 dni od dnia wypłaty kredytu.

W przypadku udzielenia przez kredytodawcę konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty

kredytu, kolejnych kredytów w okresie 120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów

1)

całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych

kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota pierwszego z kredytów;

2)

pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów wszystkich kredytów

udzielonych w tym okresie.

Przepisów art. 36a-36c nie stosuje się do

1)

kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym konsumenta, prowadzonym przez kredytodawcę,

o którym mowa w art. 5 pkt 2a lit. a i b;

2)

umowy o kartę kredytową, o której mowa w art. 2 pkt 15ab ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 873 i 1916), o ile kredytodawca jest jednocześnie wydawcą karty kredytowej.

1.

Instytucja pożyczkowa może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością albo spółki akcyjnej.

2.

Minimalny kapitał zakładowy instytucji pożyczkowej wynosi 200 000 zł.

3.

Kapitał zakładowy, o którym mowa w ust. 2, może być pokryty wyłącznie wkładem pieniężnym.

Środki na pokrycie tego kapitału nie mogą pochodzić z kredytu, pożyczki, emisji obligacji

lub ze źródeł nieudokumentowanych.

4.

Członkiem zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub prokurentem instytucji

pożyczkowej może być wyłącznie osoba, która nie była prawomocnie skazana za przestępstwo

przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi

i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe.

5.

Do wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego dołącza się

1)

zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwo skarbowe

dotyczące członków zarządu, rady nadzorczej i komisji rewizyjnej lub ich oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia

wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że nie byłem skazany za przestępstwo skarbowe.”; klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań;

2)

zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwa określone

w ust. 4 dotyczące prokurenta lub jego oświadczenie następującej treści: „Świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że nie byłem skazany za przestępstwa, o których mowa w art. 59a ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań;

3)

oświadczenie, że spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie udzielania

kredytów konsumenckich jako instytucja pożyczkowa.

1.

Instytucja pożyczkowa może udostępniać instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe informacje w zakresie niezbędnym do oceny zdolności kredytowej konsumenta, o której

mowa w art. 9, i analizy ryzyka kredytowego.

2.

Udostępnianie informacji na podstawie ust. 1 może nastąpić, jeżeli instytucja pożyczkowa

uzyskała upoważnienie konsumenta, którego dotyczą te dane, w postaci pisemnej lub

w postaci elektronicznej utrwalonej na informatycznym nośniku danych w rozumieniu

art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114). Upoważnienie określa zakres danych przeznaczonych do udostępnienia.

3.

Po udostępnieniu danych konsumenta instytucja pożyczkowa obowiązana jest do informowania

instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, która otrzymała te dane, o całkowitej spłacie zobowiązań, ich wygaśnięciu, o stwierdzeniu

nieistnienia zobowiązania lub korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach

i ich aktualizacji, w terminie 7 dni od wystąpienia okoliczności uzasadniających przekazanie

informacji. Instytucja utworzona na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe obowiązana jest wprowadzić informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, do

zbioru, w którym są one przetwarzane, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia ich

otrzymania.

1.

Instytucja pożyczkowa i podmiot, o którym mowa w art. 59d, oraz osoby w nich zatrudnione,

w tym na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia lub innej umowy o podobnym charakterze,

są obowiązane zachować w tajemnicy informacje stanowiące tajemnicę bankową, udostępnione

zgodnie z art. 105 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. Przetwarzanie tych informacji przez instytucję pożyczkową i podmiot, o którym mowa

w art. 59d, może być wykonywane wyłącznie w celu oceny zdolności kredytowej konsumenta,

o której mowa w art. 9, i analizy ryzyka kredytowego.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa również po zaprzestaniu prowadzenia działalności

jako instytucja pożyczkowa oraz po ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust.

1.

1.

Podmiot posiadający formę prawną spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

mający siedzibę na terytorium państwa będącego członkiem Unii Europejskiej innego

niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

może prowadzić działalność jako instytucja pożyczkowa, jeżeli spełnia warunki, o których

mowa w art. 59a ust. 2-4.

2.

Minimalny kapitał zakładowy podmiotu, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu rozpoczęcia

działalności jako instytucja pożyczkowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Kto, będąc kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a, nie spełnia warunków, o których

mowa w art. 59a, podlega grzywnie do 500 000 złotych i karze pozbawienia wolności

do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, będąc członkiem

zarządu podmiotu prowadzącego działalność w rozumieniu art. 5 pkt 2a lub osobą uprawnioną

do jego reprezentacji.

Kto, będąc obowiązanym do zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w art.

59c ust. 1, ujawnia lub wykorzystuje te informacje niezgodnie z upoważnieniem określonym

w ustawie, podlega grzywnie do 1 000 000 złotych i karze pozbawienia wolności do lat

3.

1.

Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej na podstawie

art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe informacji o całkowitym wykonaniu zobowiązania albo jego wygaśnięciu, stwierdzeniu

nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach

w terminie 7 dni od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przekazanie informacji,

podlega grzywnie do 30 000 złotych.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, będąc członkiem

zarządu podmiotu będącego kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a lub osobą uprawnioną

do jego reprezentacji.

Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, instytucje utworzone

na mocy art. 105 ust. 4, instytucje pożyczkowe, instytucje finansowe, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. c, oraz podmioty, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, mogą przetwarzać i wzajemnie udostępniać informacje, w tym informacje objęte tajemnicą

bankową, w przypadkach

1)

uzasadnionych podejrzeń, o których mowa w art. 106a ust. 3;

2)

przestępstw dokonywanych na szkodę banków, instytucji kredytowych, instytucji finansowych,

instytucji pożyczkowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 59d ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, i ich klientów w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania tym przestępstwom.

Kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje działalność polegającą na lokowaniu w papiery

wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe środków pieniężnych

osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej, zebranych w drodze propozycji zawarcia umowy, której przedmiotem jest udział

w tym przedsięwzięciu, podlega grzywnie do 10 000 000 zł i karze pozbawienia wolności

do lat 5.