Ustawa z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o sporcie oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

W ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 715) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Uczniowski klub sportowy podlega wpisowi do ewidencji prowadzonej przez starostę właściwego

ze względu na siedzibę klubu. Wpisu i wykreślenia wpisu z ewidencji dokonuje się na

podstawie wniosku. Wpis, odmowa wpisu do ewidencji i wykreślenie wpisu z ewidencji

następuje w drodze decyzji.

”

,

b)

w ust. 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Do wniosku o wpis do ewidencji,

o którym mowa w ust. 4, dołącza się:”;

2)

w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do polskiego związku sportowego stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z późn. zm..

”

;

3)

w art. 9

a)

w ust. 3

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

łączyć tej funkcji z funkcją w innych władzach tego związku, z wyjątkiem pełnienia

funkcji delegata na walne zebranie członków albo delegatów polskiego związku sportowego

zwołane dla wyboru władz tego związku;

2)

być osobą prowadzącą działalność gospodarczą związaną z realizacją przez ten związek

jego zadań statutowych;

”

,

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu

„

2a)

posiadać w spółkach prawa handlowego prowadzących działalność gospodarczą związaną

z realizacją przez ten związek jego zadań statutowych więcej niż 10% akcji lub udziałów

przedstawiających więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdej z tych spółek;

2b)

być wspólnikiem spółki osobowej prawa handlowego prowadzącej działalność gospodarczą

związaną z realizacją przez ten związek jego zadań statutowych;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli osoba obejmująca funkcję członka zarządu polskiego związku sportowego w dniu

wyboru prowadzi działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 3 pkt 2, posiada akcje

lub udziały, o których mowa w ust. 3 pkt 2a, lub jest wspólnikiem spółki osobowej

prawa handlowego, o której mowa w ust. 3 pkt 2b, jest obowiązana w ciągu 30 dni od

dnia objęcia funkcji zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej, zbyć akcje

lub udziały lub wystąpić ze spółki.

”

,

c)

dodaje się ust. 5-8 w brzmieniu

„

5.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, walne zgromadzenie członków

albo delegatów polskiego związku sportowego odwołuje członka zarządu polskiego związku

sportowego niezwłocznie, nie później niż przed upływem 3 miesięcy od bezskutecznego

upływu terminu, o którym mowa w ust. 4.

6.

Roczne sprawozdanie finansowe polskiego związku sportowego podlega badaniu przez biegłego

rewidenta.

7.

Walne zgromadzenie członków albo delegatów polskiego związku sportowego corocznie

rozpatruje i zatwierdza sporządzone przez zarząd sprawozdanie z działalności polskiego

związku sportowego oraz roczne sprawozdanie finansowe, po jego zbadaniu przez biegłego

rewidenta. Walne zgromadzenie członków albo delegatów tego związku uchwala regulamin

dyscyplinarny.

8.

Po rozpatrzeniu i zatwierdzeniu przez walne zgromadzenia członków albo delegatów polskiego

związku sportowego sporządzonego przez zarząd sprawozdania z działalności polskiego

związku sportowego oraz rocznego sprawozdania finansowego po jego zbadaniu przez biegłego

rewidenta polski związek sportowy ma obowiązek przesłać w nieprzekraczalnym terminie

30 dni do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej celem publikacji w Biuletynie

Informacji Publicznej.

”

;

4)

w art. 11 w ust. 2 uchyla się pkt 2;

5)

po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Polski związek sportowy jest obowiązany należeć do właściwej międzynarodowej federacji

sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej

przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy polskiego związku sportowego działającego

w sporcie osób niepełnosprawnych, który uzyskał zgodę, o której mowa w art. 11 ust.

6.

Art. 12b.

1.

Polski związek sportowy, który nie należy do właściwej międzynarodowej federacji sportowej

działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy

Komitet Olimpijski, staje się związkiem sportowym działającym w formie związku stowarzyszeń

z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.

2.

Stwierdzenie braku przynależności do właściwej międzynarodowej federacji sportowej

działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy

Komitet Olimpijski następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw kultury

fizycznej.

3.

O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 2, oraz o dniu, w którym ta decyzja stała

się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej zawiadamia właściwy sąd

rejestrowy.

4.

Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 1 stały się związkami sportowymi

działającymi w formie związku stowarzyszeń, dostosowują swoją działalność do zmienionej

formy, w szczególności statuty oraz regulaminy w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym

decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.

”

;

6)

w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku gdy ponad połowa klubów sportowych biorących udział w rozgrywkach ligowych

w najwyższej klasie rozgrywkowej w danym sporcie działa w formie spółek akcyjnych,

polski związek sportowy jest obowiązany utworzyć ligę zawodową.

”

;

7)

w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający

w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na

podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm. w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów

publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.

”

;

8)

w art. 29

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W ramach zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw kultury fizycznej

może udzielić instytucji gospodarki budżetowej pod nazwą Centralny Ośrodek Sportu,

dla której jest organem założycielskim, dotacji celowej z budżetu państwa z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej, na realizację

zadań publicznych związanych z zapewnieniem warunków organizacyjnych, ekonomicznych

i technicznych do szkolenia sportowego w zakresie

1)

bieżącego utrzymania obiektów sportowych i zarządzania nimi;

2)

przygotowania kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich,

igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy.

1b.

Działalność Centralnego Ośrodka Sportu, o której mowa w ust. 1a, nie stanowi działalności

gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm..

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia,

są finansowane koszty opieki medycznej nad zawodnikami zakwalifikowanymi do kadry

narodowej w sportach olimpijskich, paraolimpijskich i igrzysk głuchych.

”

;

9)

w art. 36 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Świadczenie przysługujące w danym roku budżetowym ustala się na podstawie kwoty bazowej

dla członków korpusu służby cywilnej, której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad,

określa ustawa budżetowa, przy uwzględnieniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,4.

”

;

10)

w art. 37 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury

fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje lekarzy uprawnionych do wydawania

orzeczeń lekarskich, o których mowa w ust. 1, a także zakres i częstotliwość wymaganych

badań lekarskich, uwzględniając specyfikę współzawodnictwa sportowego.

”

;

11)

w art. 43

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

utrudnianie lub udaremnianie kontroli antydopingowej lub manipulowanie jej przebiegiem;

”

,

b)

ust. 2-5 otrzymują brzmienie

„

2.

Dopingiem w sporcie nie jest zachowanie określone w ust. 1 pkt 1-4, jeżeli jest ono

uzasadnione celem leczniczym, a zawodnik otrzymał zgodę na stosowanie określonej substancji

zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku nr 2 do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu dnia

19 października 2005 r.

(Dz. U. z 2007 r. Nr 142, poz. 999, z 2013 r. poz. 1243 oraz z 2014 r. poz. 343), a także zachowanie określone w ust. 1 pkt 6 w odniesieniu do produktów leczniczych

dopuszczonych do obrotu na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm..

3.

Substancją zabronioną jest substancja mogąca służyć poprawie wyniku sportowego, której

użycie pozostaje w sprzeczności z uczciwością rywalizacji sportowej, określona w załączniku

nr 1 do konwencji, o której mowa w ust. 2.

4.

Metodą zabronioną jest działanie mogące służyć poprawie wyniku sportowego, pozostające

w sprzeczności z uczciwością rywalizacji sportowej, określone w załączniku nr 1 do

konwencji, o której mowa w ust. 2.

5.

Substancją lub metodą zabronioną są także substancja lub działanie utrudniające wykrycie

substancji lub metody określonych w ust. 3 i 4, określone w załączniku nr 1 do konwencji,

o której mowa w ust. 2.

”

;

12)

w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Członkiem Komisji nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo

lub umyślne przestępstwo skarbowe.

”

;

13)

po rozdziale 9 dodaje się rozdział 9a w brzmieniu

„

Rozdział 9a

Odpowiedzialność dyscyplinarna oraz rozstrzyganie sporów w sporcie

Art. 45a.

1.

Przy Polskim Komitecie Olimpijskim działa Trybunał Arbitrażowy do Spraw Sportu, zwany

dalej „Trybunałem”.

2.

Trybunał jest stałym sądem polubownym działającym na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

3.

Trybunał rozstrzyga także spory wynikające z zaskarżenia ostatecznych decyzji dyscyplinarnych

polskich związków sportowych.

4.

W skład Trybunału wchodzi 24 arbitrów powoływanych przez Zarząd Polskiego Komitetu

Olimpijskiego na okres 4-letniej kadencji.

5.

Arbitrem Trybunału może zostać osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania funkcji arbitra;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada wyższe wykształcenie prawnicze i zdała egzamin sędziowski, prokuratorski,

radcowski, adwokacki lub notarialny.

6.

Wymogów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, nie stosuje się do osoby posiadającej stopień

doktora habilitowanego nauk prawnych.

7.

Kadencja arbitra Trybunału wygasa w przypadku

1)

śmierci;

2)

zrzeczenia się funkcji;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci pozbawienia praw publicznych;

6)

ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych.

8.

Organizację i tryb postępowania przed Trybunałem oraz ponoszenie opłat i kosztów postępowania

określa statut Trybunału uchwalony przez Zarząd Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Art. 45b.

1.

Odpowiedzialność dyscyplinarna w ramach polskiego związku sportowego jest realizowana

na zasadach określonych w regulaminie dyscyplinarnym.

2.

Odpowiedzialność dyscyplinarna opiera się na następujących zasadach

1)

prawa do obrony;

2)

dwuinstancyjności postępowania.

3.

Regulamin dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności: podmioty

podlegające odpowiedzialności dyscyplinarnej, czyny zagrożone odpowiedzialnością dyscyplinarną,

rodzaje kar dyscyplinarnych, organy dyscyplinarne i ich kompetencje oraz tryb postępowania

dyscyplinarnego.

4.

Prowadzenie postępowania karnego, administracyjnego lub cywilnego przeciwko obwinionemu

nie wyklucza postępowania dyscyplinarnego o ten sam czyn.

5.

Karami dyscyplinarnymi mogą być w szczególności

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

zawieszenie;

4)

dyskwalifikacja czasowa lub dożywotnia;

5)

kara pieniężna;

6)

przeniesienie zespołu do niższej klasy rozgrywkowej;

7)

skreślenie ze związku;

8)

wykluczenie ze związku.

Art. 45c.

1.

Skarga do Trybunału przysługuje stronie postępowania lub - na podstawie regulaminów

obowiązujących w danym związku - innym podmiotom. W sprawach dyscyplinarnych za stosowanie

dopingu w sporcie skarga do Trybunału przysługuje również Światowej Agencji Antydopingowej.

2.

Skargę do Trybunału wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

3.

Skarga do Trybunału nie przysługuje w sprawach dotyczących technicznych reguł gry.

4.

Od skargi wniesionej do Trybunału uiszcza się wpis, którego wysokość nie może być

wyższa niż dwukrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w gospodarce

narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 45d.

1.

Uchylenie przez Trybunał decyzji dyscyplinarnej polskiego związku sportowego i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania jest możliwe w przypadku, gdy dla rozstrzygnięcia

sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości lub w znacznej

części.

2.

Od orzeczenia dyscyplinarnego Trybunału przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego

w przypadku rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

3.

Skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem Trybunału w terminie 30 dni od dnia doręczenia

orzeczenia wraz z uzasadnieniem stronie skarżącej.

4.

Trybunał przekazuje skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania wraz

z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

5.

Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną od orzeczenia Trybunału na zasadach przewidzianych

w Kodeksie postępowania cywilnego.

”

;

14)

w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto, w związku z zawodami sportowymi organizowanymi przez polski związek sportowy

lub podmiot działający na podstawie umowy zawartej z tym związkiem, lub podmiot działający

z jego upoważnienia, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę lub

takiej korzyści albo jej obietnicy żąda w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące

mieć wpływ na wynik lub przebieg tych zawodów,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

”

;

15)

w art. 48 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Kto, powołując się na wpływy w polskim związku sportowym lub podmiocie działającym

na podstawie umowy zawartej z tym związkiem, lub podmiocie działającym z jego upoważnienia

albo wywołując przekonanie innej osoby o istnieniu takich wpływów, lub utwierdzając

ją w przekonaniu o istnieniu takich wpływów, podejmuje się pośrednictwa w ustaleniu

określonego wyniku lub przebiegu zawodów sportowych w zamian za korzyść majątkową

lub osobistą albo jej obietnicę,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2.

Tej samej karze podlega, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub

osobistej w zamian za pośrednictwo w ustaleniu określonego wyniku lub przebiegu zawodów

sportowych polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na zachowanie osoby pełniącej

funkcję w polskim związku sportowym lub podmiocie działającym na podstawie umowy zawartej

z tym związkiem, lub podmiocie działającym z jego upoważnienia w związku z pełnieniem

tej funkcji.

”

;

16)

w art. 82 dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu

„

3.

Podmioty o statusie polskiego związku sportowego, które stały się polskimi związkami

sportowymi na podstawie ust. 1 i nie dostosowały swojej działalności do wymagań niniejszej

ustawy, stają się stowarzyszeniami

w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 4, stała się prawomocna.

4.

Stwierdzenie niedostosowania działalności polskiego związku sportowego, o którym mowa

w ust. 3, do wymagań niniejszej ustawy następuje w drodze decyzji ministra właściwego

do spraw kultury fizycznej.

5.

O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 4, oraz o dniu, w którym ta decyzja stała

się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej zawiadamia właściwy sąd

rejestrowy.

6.

Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 3 stały się stowarzyszeniami, dostosują

swoją działalność do zmienionej formy, w szczególności statuty oraz regulaminy, w

terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 4, stała się prawomocna.

”

;

17)

po art. 89 dodaje się art. 89a w brzmieniu

„

Art. 89a.

Osoby prawne działające jako terenowe jednostki organizacyjne Aeroklubu Polskiego

i zrzeszające członków będących osobami fizycznymi stają się z mocy prawa odrębnymi

stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1

1)

pkt 10a otrzymuje brzmienie

„

10a)

wartość otrzymanego ubioru reprezentacyjnego i sportowego członka polskiej reprezentacji

olimpijskiej i paraolimpijskiej oraz członka polskiej reprezentacji na igrzyska głuchych

i światowe igrzyska Olimpiad Specjalnych;

”

;

2)

pkt 40a otrzymuje brzmienie

„

40a)

nagrody wypłacane przez Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet Paraolimpijski

za uzyskanie wyników na igrzyskach olimpijskich i paraolimpijskich oraz nagrody wypłacane

przez Polski Związek Sportu Niesłyszących za uzyskanie wyników na igrzyskach głuchych;

”

;

3)

po pkt 40a dodaje się pkt 40b w brzmieniu

„

40b)

świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa, przysługujące na podstawie art. 36 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 715 oraz z 2015 r. poz. 1321);

”

.

Osoby, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są członkami zarządu polskiego

związku sportowego i nie spełniają warunków określonych w art. 9 ust. 3 pkt 2-2b ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą pełnić te funkcje

do końca kadencji, na którą zostały wybrane.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 5 w zakresie art. 12b, pkt 12, 14 i 15, które wchodzą w życie po upływie

3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 10 i 16, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 8 lit. b i pkt 9 oraz art. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2016 r.

1.

Polski związek sportowy jest obowiązany należeć do właściwej międzynarodowej federacji

sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej

przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy polskiego związku sportowego działającego

w sporcie osób niepełnosprawnych, który uzyskał zgodę, o której mowa w art. 11 ust.

6.

1.

Polski związek sportowy, który nie należy do właściwej międzynarodowej federacji sportowej

działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy

Komitet Olimpijski, staje się związkiem sportowym działającym w formie związku stowarzyszeń

z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.

2.

Stwierdzenie braku przynależności do właściwej międzynarodowej federacji sportowej

działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy

Komitet Olimpijski następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw kultury

fizycznej.

3.

O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 2, oraz o dniu, w którym ta decyzja stała

się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej zawiadamia właściwy sąd

rejestrowy.

4.

Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 1 stały się związkami sportowymi

działającymi w formie związku stowarzyszeń, dostosowują swoją działalność do zmienionej

formy, w szczególności statuty oraz regulaminy w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym

decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.

1.

Przy Polskim Komitecie Olimpijskim działa Trybunał Arbitrażowy do Spraw Sportu, zwany

dalej „Trybunałem”.

2.

Trybunał jest stałym sądem polubownym działającym na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

3.

Trybunał rozstrzyga także spory wynikające z zaskarżenia ostatecznych decyzji dyscyplinarnych

polskich związków sportowych.

4.

W skład Trybunału wchodzi 24 arbitrów powoływanych przez Zarząd Polskiego Komitetu

Olimpijskiego na okres 4-letniej kadencji.

5.

Arbitrem Trybunału może zostać osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania funkcji arbitra;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada wyższe wykształcenie prawnicze i zdała egzamin sędziowski, prokuratorski,

radcowski, adwokacki lub notarialny.

6.

Wymogów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, nie stosuje się do osoby posiadającej stopień

doktora habilitowanego nauk prawnych.

7.

Kadencja arbitra Trybunału wygasa w przypadku

1)

śmierci;

2)

zrzeczenia się funkcji;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci pozbawienia praw publicznych;

6)

ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych.

8.

Organizację i tryb postępowania przed Trybunałem oraz ponoszenie opłat i kosztów postępowania

określa statut Trybunału uchwalony przez Zarząd Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

1.

Odpowiedzialność dyscyplinarna w ramach polskiego związku sportowego jest realizowana

na zasadach określonych w regulaminie dyscyplinarnym.

2.

Odpowiedzialność dyscyplinarna opiera się na następujących zasadach

1)

prawa do obrony;

2)

dwuinstancyjności postępowania.

3.

Regulamin dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności: podmioty

podlegające odpowiedzialności dyscyplinarnej, czyny zagrożone odpowiedzialnością dyscyplinarną,

rodzaje kar dyscyplinarnych, organy dyscyplinarne i ich kompetencje oraz tryb postępowania

dyscyplinarnego.

4.

Prowadzenie postępowania karnego, administracyjnego lub cywilnego przeciwko obwinionemu

nie wyklucza postępowania dyscyplinarnego o ten sam czyn.

5.

Karami dyscyplinarnymi mogą być w szczególności

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

zawieszenie;

4)

dyskwalifikacja czasowa lub dożywotnia;

5)

kara pieniężna;

6)

przeniesienie zespołu do niższej klasy rozgrywkowej;

7)

skreślenie ze związku;

8)

wykluczenie ze związku.

1.

Skarga do Trybunału przysługuje stronie postępowania lub - na podstawie regulaminów

obowiązujących w danym związku - innym podmiotom. W sprawach dyscyplinarnych za stosowanie

dopingu w sporcie skarga do Trybunału przysługuje również Światowej Agencji Antydopingowej.

2.

Skargę do Trybunału wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

3.

Skarga do Trybunału nie przysługuje w sprawach dotyczących technicznych reguł gry.

4.

Od skargi wniesionej do Trybunału uiszcza się wpis, którego wysokość nie może być

wyższa niż dwukrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w gospodarce

narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

1.

Uchylenie przez Trybunał decyzji dyscyplinarnej polskiego związku sportowego i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania jest możliwe w przypadku, gdy dla rozstrzygnięcia

sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości lub w znacznej

części.

2.

Od orzeczenia dyscyplinarnego Trybunału przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego

w przypadku rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

3.

Skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem Trybunału w terminie 30 dni od dnia doręczenia

orzeczenia wraz z uzasadnieniem stronie skarżącej.

4.

Trybunał przekazuje skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania wraz

z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

5.

Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną od orzeczenia Trybunału na zasadach przewidzianych

w Kodeksie postępowania cywilnego.

Osoby prawne działające jako terenowe jednostki organizacyjne Aeroklubu Polskiego

i zrzeszające członków będących osobami fizycznymi stają się z mocy prawa odrębnymi

stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach.