Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie powoływania do zawodowej służby wojskowej

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki, tryb i sposób powoływania do zawodowej służby wojskowej oraz

nadawania pierwszych stopni wojskowych osobom, o których mowa w art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”, oraz nadawania stopni wojskowych w przypadku powołania do

zawodowej służby wojskowej żołnierza posiadającego bezpośrednio niższy stopień od

stopnia etatowego stanowiska służbowego, na jakie ma być wyznaczony po powołaniu do

zawodowej służby wojskowej;

2)

szczegółowy tryb zawierania kontraktu i wzór kontraktu.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rektor-komendant uczelni wojskowej przesyła dyrektorowi departamentu Ministerstwa

Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr

1)

wykaz żołnierzy służby kandydackiej kończących uczelnię wojskową, o których mowa w

art. 11 ust. 1 ustawy, szkolenie w uczelni wojskowej, o którym mowa w art. 12 ust.

1 pkt 1 ustawy, oraz szkolenie wojskowe, o którym mowa w art. 124a ust. 2 ustawy,

planowanych do powołania do zawodowej służby wojskowej

a)

na 90 dni przed planowanym terminem promocji,

b)

na 60 dni przed planowanym terminem promocji - w przypadku szkolenia trwającego do

3 miesięcy;

2)

wniosek zbiorczy o mianowanie na pierwszy stopień oficerski - na 35 dni przed planowanym

terminem promocji.

2.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr

1)

po zasięgnięciu opinii właściwych dowódców jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej, określa stanowiska służbowe dla żołnierzy, o których mowa w ust.

1 pkt 1;

2)

przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej do podpisu, kierowany do Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, zbiorczy wniosek o mianowanie żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

na pierwszy stopień oficerski;

3)

wydaje rozkaz personalny o powołaniu żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, do

zawodowej służby wojskowej;

4)

wydaje, dla celów ewidencyjnych, rozkaz personalny o wyznaczeniu żołnierzy, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, na stanowisko służbowe;

5)

przesyła rektorowi-komendantowi uczelni wojskowej postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej w sprawie mianowania żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na pierwszy

stopień oficerski, rozkaz personalny o powołaniu tych żołnierzy do zawodowej służby

wojskowej oraz rozkaz o ich wyznaczeniu na stanowisko służbowe.

3.

(uchylony).

1.

Komendant szkoły podoficerskiej przesyła do organu, któremu podlega szkoła podoficerska

1)

wykaz żołnierzy służby kandydackiej kończących szkołę podoficerską, planowanych do

powołania do zawodowej służby wojskowej - na 60 dni przed planowanym terminem promocji;

2)

wniosek zbiorczy o mianowanie na pierwszy stopień podoficerski - na 14 dni przed planowanym

terminem promocji.

2.

Organ, któremu podlega szkoła podoficerska

1)

w porozumieniu z dyrektorem departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr określa stanowiska służbowe dla żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt

1;

2)

przesyła wykazy imienne żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, planowanych do wyznaczenia

na stanowiska służbowe, do organów, o których mowa w art. 10 pkt 3 ustawy, jeżeli

sam nie jest tym organem;

3)

wydaje rozkaz personalny o mianowaniu żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na

pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów zawodowych;

4)

wydaje rozkaz personalny o powołaniu żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, do

zawodowej służby wojskowej; w przypadku gdy nie jest organem właściwym do powołania,

rozkaz ten wydaje organ nadrzędny, mający takie kompetencje;

5)

przesyła komendantowi szkoły podoficerskiej i organowi, o którym mowa w art. 10 pkt

3 ustawy, rozkaz personalny o mianowaniu żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów zawodowych oraz rozkaz personalny

o powołaniu tych żołnierzy do zawodowej służby wojskowej.

3.

Organ, o którym mowa w art. 10 pkt 3 ustawy

1)

wydaje dla celów ewidencyjnych rozkaz personalny o wyznaczeniu żołnierzy, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, na stanowisko służbowe i zawiera kontrakt;

2)

przesyła komendantowi szkoły podoficerskiej rozkaz personalny o wyznaczeniu żołnierzy,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, na stanowisko służbowe.

1.

Komendant ośrodka szkolenia przesyła do organu, któremu podlega ośrodek szkolenia,

wykaz imienny żołnierzy służby kandydackiej kończących szkolenie w ośrodku, planowanych

do powołania do zawodowej służby wojskowej - na 30 dni przed zamierzonym terminem

zakończenia szkolenia.

2.

Organ, któremu podlega ośrodek szkolenia

1)

w porozumieniu z dyrektorem departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr, określa jednostki wojskowe dla żołnierzy wymienionych w ust. 1, w których

żołnierze ci zostaną wyznaczeni na stanowiska służbowe;

2)

przesyła wykazy imienne żołnierzy wymienionych w ust. 1, planowanych do powołania

do zawodowej służby wojskowej, do organów, o których mowa w art. 10 pkt 4 ustawy,

oraz do komendanta ośrodka szkolenia.

3.

Komendant ośrodka szkolenia na podstawie wykazu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, kieruje

żołnierzy służby kandydackiej kończących szkolenie w ośrodku szkolenia do organu właściwego

do powołania do zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w art. 10 pkt 4 ustawy.

4.

Organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w art. 10

pkt 4 ustawy

1)

wydaje rozkaz personalny o powołaniu żołnierzy, o których mowa w ust. 3, do zawodowej

służby wojskowej;

2)

wydaje dla celów ewidencyjnych rozkaz personalny o wyznaczeniu żołnierzy, o których

mowa w ust. 3, na stanowisko służbowe;

3)

zawiera z żołnierzami, o których mowa w ust. 3, kontrakt na pełnienie zawodowej służby

wojskowej.

W przypadku zaistnienia okoliczności stanowiących przeszkodę do powołania żołnierza

do zawodowej służby wojskowej rektor-komendant uczelni wojskowej, komendant szkoły

podoficerskiej i komendant ośrodka szkolenia niezwłocznie na piśmie informują o tym

organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w art. 10

ustawy.

Zmiany w wykazach imiennych, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 i § 4 ust. 2 pkt 2,

mogą być dokonywane przez organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej

w porozumieniu z dyrektorem departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr.

Najpóźniej w dniu promocji

1)

organ, który wyznaczył żołnierza na stanowisko służbowe, doręcza temu żołnierzowi

rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej i rozkaz personalny o

wyznaczeniu na stanowisko służbowe, a w przypadku powołania do służby kontraktowej

zawiera również kontrakt na pełnienie zawodowej służby wojskowej;

2)

rektor-komendant uczelni wojskowej lub komendant szkoły podoficerskiej

a)

wręcza dyplomy (świadectwa) ukończenia studiów lub nauki oraz akty mianowania na pierwszy

stopień wojskowy w korpusie oficerów i podoficerów zawodowych,

b)

kieruje żołnierza do jednostki wojskowej, w której żołnierz ten został wyznaczony

na stanowisko służbowe, z dniem określonym w rozkazie personalnym o wyznaczeniu na

stanowisko służbowe.

Wzór kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej określa załącznik do rozporządzenia.

1.

Żołnierz powołany do zawodowej służby wojskowej rozpoczyna pełnienie zawodowej służby

wojskowej z dniem stawienia się w jednostce wojskowej, w której został wyznaczony

na stanowisko służbowe.

2

Dzień stawienia się żołnierza w jednostce wojskowej, w której został wyznaczony na

stanowisko służbowe, stwierdza w rozkazie dziennym dowódca tej jednostki.

3.

W przypadku nieusprawiedliwionego niestawienia się żołnierza w jednostce wojskowej,

w której został wyznaczony na stanowisko służbowe, w terminie określonym w rozkazie

personalnym o wyznaczeniu na stanowisko służbowe lub w przypadku niewyrażenia przez

niego zgody na zawarcie kontraktu, właściwy organ wojskowy, o którym mowa w art. 10

ustawy, wydaje rozkaz personalny stwierdzający wygaśnięcie rozkazu personalnego o

powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

4.

O nieusprawiedliwionym niestawieniu się żołnierza w jednostce wojskowej, w której

został wyznaczony na stanowisko służbowe, dowódca tej jednostki niezwłocznie informuje

odpowiednio rektora-komendanta uczelni wojskowej, komendanta szkoły podoficerskiej

lub komendanta ośrodka szkolenia.

1.

Żołnierz rezerwy lub osoba, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, zainteresowani

pełnieniem zawodowej służby wojskowej zgłaszają się do wojskowego komendanta uzupełnień

właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące,

który ustala, czy żołnierz rezerwy lub osoba, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy,

spełniają warunki do powołania do służby w danym korpusie kadry zawodowej, a następnie

umożliwia zainteresowanym zapoznanie się z przepisami normującymi przebieg zawodowej

służby wojskowej.

2.

Wojskowy komendant uzupełnień dokonuje analizy wolnych stanowisk służbowych w jednostkach

wojskowych stacjonujących na obszarze pozostającym w jego właściwości miejscowej pod

względem możliwości powołania żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a

ust. 1 ustawy, do zawodowej służby wojskowej.

3.

Gdy nie ma wolnych stanowisk służbowych lub gdy żołnierz rezerwy lub osoba, o której

mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, wyrażą wolę pełnienia służby w innych jednostkach wojskowych,

wojskowy komendant uzupełnień podejmuje działania zmierzające do powołania ich na

stanowisko służbowe w określonej jednostce wojskowej, zgodne z ich kwalifikacjami.

4.

Do końca każdego kwartału dowódcy jednostek wojskowych przesyłają dyrektorowi departamentu

Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, za pośrednictwem organów,

o których mowa w art. 10 pkt 3 ustawy, wykaz stanowisk służbowych, na które mogą być

powołani żołnierze rezerwy i osoby, o których mowa w art. 17a ust. 1 ustawy.

5.

Po wyrażeniu przez żołnierza rezerwy lub osobę, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy,

woli pełnienia zawodowej służby wojskowej na określonym stanowisku służbowym wojskowy

komendant uzupełnień ustala z zainteresowanymi oraz z organem właściwym do wyznaczenia

na stanowisko służbowe termin i miejsce przeprowadzenia rozmowy.

6.

Rozmowę z żołnierzem rezerwy lub z osobą, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy,

przeprowadza organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe.

7.

Po przeprowadzeniu rozmowy organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe występuje

do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr o

wyrażenie zgody na wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 14 pkt 6.

8.

Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr wydaje

zgodę na podstawie określonych na dany rok kalendarzowy limitów powołań do zawodowej

służby wojskowej.

9.

Limity, o których mowa w ust. 8, określa Minister Obrony Narodowej na wniosek dyrektora

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, uwzględniając

przy tym potrzeby Sił Zbrojnych.

10.

Przed wydaniem zgody, o której mowa w ust. 8, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr może zasięgnąć opinii osób, o których mowa w art.

35 ust. 3 ustawy.

11.

Po wyrażeniu zgody przez dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw kadr organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe wydaje żołnierzowi

rezerwy lub osobie, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, zaświadczenie, o którym

mowa w ust. 14 pkt 6, zamieszczając w nim informacje o stanowisku służbowym, zgodnie

z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy.

12.

Po uzyskaniu zaświadczenia, o którym mowa w ust. 14 pkt 6, żołnierz rezerwy lub osoba,

o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, składają wojskowemu komendantowi uzupełnień

pisemny wniosek o powołanie do zawodowej służby wojskowej, zwany dalej „wnioskiem”.

13.

Wnioski kierowane do Ministra Obrony Narodowej przesyła się za pośrednictwem dyrektora

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

14.

Do wniosku żołnierz rezerwy lub osoba, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, dołączają

1)

życiorys;

2)

odpis skrócony aktu urodzenia;

3)

odpis lub kopię uwierzytelnioną dokumentu stwierdzającego uzyskanie wymaganego wykształcenia;

4)

informację o osobie z Krajowego Rejestru Karnego wystawioną nie wcześniej niż 30 dni

przed upływem terminu złożenia wniosku;

5)

kopię uwierzytelnioną dowodu osobistego;

6)

zaświadczenie organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe o możliwości

wyznaczenia na stanowisko służbowe;

7)

dokument potwierdzający posiadany przez osobę stopień, o którym mowa w art. 17a ust.

1 ustawy;

8)

inne uwierzytelnione dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji i umiejętności

niezbędnych na stanowisku służbowym, na które zainteresowani mają być wyznaczeni po

powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

15.

Dokumenty wymienione w ust. 14 pkt 3, 5 i 8 może uwierzytelnić organ wojskowy, który

przyjmuje dokumenty od żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a ust.

1 ustawy.

16.

Wojskowy komendant uzupełnień po analizie dokumentów, o których mowa w ust. 14, kieruje

żołnierza rezerwy lub osobę, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, do właściwej

wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do

pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz do wojskowej pracowni psychologicznej w

celu wydania orzeczenia psychologicznego w zakresie braku przeciwwskazań do pełnienia

zawodowej służby wojskowej.

17.

Wniosek wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 14, uwierzytelnioną kopią wtórnika

karty ewidencyjnej, kartą ewidencyjną kandydata na żołnierza zawodowego, opinią dotyczącą

wcześniejszych okresów pełnienia służby wojskowej, sporządzoną na podstawie dokumentów

znajdujących się w wojskowej komendzie uzupełnień, oraz teczką akt personalnych -

w przypadku byłych żołnierzy zawodowych, wojskowy komendant uzupełnień przesyła do

właściwego organu wojskowego, o którym mowa w art. 10 ustawy.

1.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku żołnierza rezerwy lub osoby, o której

mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, właściwy organ wojskowy, o którym mowa w art. 10 ustawy,

wydaje rozkaz personalny o powołaniu żołnierza lub osoby, o której mowa w art. 17a

ust. 1 ustawy, do zawodowej służby wojskowej, który przesyła organowi właściwemu do

wyznaczenia na stanowisko służbowe, jeżeli sam nie jest tym organem.

2.

Odmowa powołania żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy,

do zawodowej służby wojskowej następuje w formie rozkazu personalnego wydanego przez

organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej, który jest doręczany żołnierzowi

rezerwy lub osobie, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, oraz przesyłany do organu

właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe.

3.

W przypadku powołania do zawodowej służby wojskowej żołnierza rezerwy

1)

posiadającego niższy stopień wojskowy od stopnia etatowego stanowiska służbowego,

na które ma być wyznaczony po powołaniu do zawodowej służby wojskowej,

2)

posiadającego stopień wojskowy równy lub bezpośrednio niższy od stopnia wojskowego,

do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej, w przypadku

gdy stanowisko służbowe jest określone kilkoma stopniami wojskowymi

- właściwy organ wojskowy wydaje decyzję o mianowaniu tego żołnierza na stopień wojskowy

odpowiadający stopniowi etatowemu stanowiska służbowego albo stopniowi wojskowemu,

do którego ma być zaszeregowany.

4.

Organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe powiadamia wojskowego komendanta

uzupełnień o

1)

powołaniu żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, do

zawodowej służby wojskowej, pełnionej jako służba kontraktowa, wskazując równocześnie

termin i miejsce skierowania żołnierza lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1

ustawy, w celu zawarcia kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej;

2)

zawartym kontrakcie na pełnienie zawodowej służby wojskowej i wydanym dla celów ewidencyjnych

rozkazie personalnym o wyznaczeniu żołnierza lub osoby, o której mowa w art. 17a ust.

1 ustawy, powołanej do zawodowej służby wojskowej, na stanowisko służbowe, wskazując

równocześnie termin i miejsce skierowania żołnierza do jednostki wojskowej, w której

został wyznaczony na stanowisko służbowe.

5.

Organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe powiadamia wojskowego komendanta

uzupełnień o

1)

powołaniu żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, do

zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała oraz terminie i miejscu skierowania

żołnierza lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, w celu doręczenia rozkazu

personalnego o powołaniu do zawodowej służby wojskowej oraz wydanego dla celów ewidencyjnych

rozkazu personalnego o wyznaczeniu żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art.

17a ust. 1 ustawy, na stanowisko służbowe;

2)

terminie i miejscu skierowania żołnierza do jednostki wojskowej, w której został wyznaczony

na stanowisko służbowe.

1.

Wojskowy komendant uzupełnień doręcza żołnierzowi rezerwy lub osobie, o której mowa

w art. 17a ust. 1 ustawy, skierowanie do jednostki wojskowej, w której zostali oni

wyznaczeni na stanowisko służbowe.

2.

Skierowanie doręcza się żołnierzowi rezerwy lub osobie, o której mowa w art. 17a ust.

1 ustawy, co najmniej na 30 dni przed dniem stawienia się w jednostce wojskowej, w

której zostali oni wyznaczeni na stanowisko służbowe, określonym w rozkazie personalnym

o wyznaczeniu żołnierza na stanowisko służbowe.

3.

Jednocześnie z doręczeniem skierowania wojskowy komendant uzupełnień zawiadamia pracodawcę

zatrudniającego żołnierza rezerwy lub osobę, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy,

o powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

1.

Żołnierz rezerwy lub osoba, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, rozpoczynają pełnienie

zawodowej służby wojskowej z dniem stawienia się w jednostce wojskowej.

2.

Dzień stawienia się żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy,

w jednostce wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym dowódca tej jednostki.

3.

Organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej, w porozumieniu z organem

właściwym do wyznaczenia na stanowisko, określa potrzebę i zakres szkolenia wojskowego

osoby, o której mowa w art. 17a ustawy, powołanej do zawodowej służby wojskowej.

1.

Dowódca jednostki wojskowej w terminie 7 dni od dnia stawienia się żołnierza rezerwy

lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, do zawodowej służby wojskowej przesyła

do wojskowego komendanta uzupełnień potwierdzenie stawienia się żołnierza rezerwy

lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, do zawodowej służby wojskowej.

2.

Jeżeli wojskowy komendant uzupełnień w terminie 14 dni od dnia stawienia się żołnierza

rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, określonego w rozkazie

personalnym o wyznaczeniu na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej, nie otrzyma

potwierdzenia stawienia się, ustala przyczyny niestawiennictwa i zawiadamia o tym

bezpośrednio organ, który wydał rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby

wojskowej, oraz organ, który wydał rozkaz personalny o wyznaczeniu tego żołnierza

na stanowisko służbowe.

3.

W przypadku niestawienia się żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 17a

ust. 1 ustawy, do pełnienia zawodowej służby wojskowej w terminie określonym w rozkazie

personalnym o wyznaczeniu na stanowisko służbowe i niewyjaśnienia przyczyn tego niestawienia

lub w przypadku niewyrażenia przez nich zgody na zawarcie kontraktu, właściwy organ

wojskowy, o którym mowa w art. 10 ustawy, wydaje rozkaz personalny stwierdzający wygaśnięcie

rozkazu personalnego o powołaniu do służby.

4.

Jeżeli żołnierz rezerwy lub osoba, o której mowa w art. 17a ust. 1 ustawy, usprawiedliwili

przyczyny niestawienia się do pełnienia zawodowej służby wojskowej w terminie określonym

w rozkazie personalnym o wyznaczeniu na stanowisko służbowe, zawiera się nowy kontrakt

na pełnienie zawodowej służby wojskowej i wydaje się nowy rozkaz personalny o wyznaczeniu

na stanowisko służbowe.

1.

W przypadku wniesienia przez żołnierza służby kontraktowej wniosku, o którym mowa

w art. 15 ust. 1 ustawy, dowódca jednostki wojskowej opiniuje go i przesyła organowi

właściwemu do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub organowi właściwemu do powołania

do służby stałej, jeżeli sam nie jest tym organem.

2.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniesionego przez żołnierza służby kontraktowej

wniosku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, właściwy organ zawiera z tym żołnierzem

kolejny kontrakt na pełnienie zawodowej służby wojskowej lub wydaje rozkaz personalny

o powołaniu żołnierza do służby stałej. Odmowa zawarcia kolejnego kontraktu lub powołania

żołnierza do służby stałej następuje w formie rozkazu personalnego.

Jeżeli z inicjatywą zawarcia kolejnego kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej

lub powołania do służby stałej wystąpi dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz

zawodowy pełni zawodową służbę wojskową, do wniosku w tej sprawie dołącza się pisemną

zgodę żołnierza. Przepisy § 15 stosuje się odpowiednio.

W wykazach oraz wnioskach, o których mowa w § 2 ust. 1 i § 3 ust. 1, rektorzy-komendanci

uczelni wojskowych oraz komendanci szkół podoficerskich ujmują również żołnierzy zawodowych,

o których mowa w art. 28 i 29 ustawy, kończących szkolenie.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia