Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie kolejowym

Przepisy ustawy określają

1)

zasady korzystania z infrastruktury kolejowej, zarządzania infrastrukturą kolejową

i jej utrzymania;

2)

zasady prowadzenia ruchu kolejowego i wykonywania przewozów kolejowych;

3)

warunki techniczne eksploatacji pojazdów kolejowych;

3a)

warunki zapewnienia interoperacyjności systemu kolei na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

4)

zasady i instrumenty regulacji transportu kolejowego;

5)

szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych,

w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości na ten cel oraz organy właściwe

w tych sprawach;

6)

czas pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne;

7)

zasady ochrony praw pasażerów w transporcie kolejowym.

Do postępowań w sprawie wydania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu

kolejowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Przepisy ustawy stosuje się także do

1

metra, z wyjątkiem rozdziałów 2, 2b, 4a-9 i 12, art. 13 ust. 1, art. 14a, art. 23

ust. 3-5 oraz art. 23a-23j; przepisy rozdziału 10 stosuje się odpowiednio;

2)

bocznic kolejowych, z wyjątkiem rozdziałów 2b, 5a-8 i 10, art. 23 ust. 3-5, art. 23a-23j,

art. 25a-25f oraz art. 25ga-25ta;

3)

infrastruktury kolejowej obejmującej linie kolejowe o szerokości torów mniejszej niż

1435 mm i przewoźników kolejowych korzystających z tej infrastruktury kolejowej, z

wyjątkiem rozdziałów 4a, 5b-8, art. 5 ust. 3-6, art. 9, art. 13 ust. 1, art. 23 ust.

3-5, art. 23a-23j oraz art. 59-64.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

linii tramwajowych;

2)

kolejowego transportu wewnątrzzakładowego;

3)

transportu linowego i linowo-terenowego, z wyjątkiem art. 10 ust. 4.

Przepisów rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października

2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

(Dz. Urz. UE L 315 z 03.12.2007, str. 14), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1371/2007/WE”, z wyjątkiem przepisów art. 4, art.

5, art. 8 ust. 1, art. 9, art. 11, art. 12, art. 16, art. 19, art. 20 ust. 1, art.

21 ust. 2, art. 22, art. 23, art. 24, art. 26, art. 27, art. 28 i art. 29 tego rozporządzenia,

nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

infrastruktura kolejowa - linie kolejowe oraz inne budowle, budynki i urządzenia wraz

z zajętymi pod nie gruntami, usytuowane na obszarze kolejowym, przeznaczone do zarządzania,

obsługi przewozu osób i rzeczy, a także utrzymania niezbędnego w tym celu majątku

zarządcy infrastruktury;

1a)

droga kolejowa - nawierzchnia kolejowa wraz z podtorzem i budowlami inżynieryjnymi

oraz gruntem, na którym jest usytuowana;

2)

linia kolejowa - droga kolejowa mająca początek i koniec wraz z przyległym pasem gruntu,

na którą składają się odcinki linii, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone

do prowadzenia ruchu kolejowego wraz z zajętymi pod nie gruntami;

2a)

linia kolejowa o znaczeniu państwowym - istniejąca lub projektowana linia kolejowa,

której budowa, utrzymanie i eksploatacja uzasadniona jest ważnymi względami gospodarczymi,

społecznymi, ekologicznymi lub obronnymi;

2b)

linia kolejowa o znaczeniu obronnym - linię kolejową, o znaczeniu państwowym, której

utrzymanie i eksploatację uzasadniają względy obronności państwa, w tym potrzeby Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych w czasie podwyższenia gotowości

obronnej państwa i w czasie wojny, planowaną do objęcia osłoną techniczną;

2c)

linia kolejowa o znaczeniu wyłącznie obronnym - linię kolejową, o znaczeniu państwowym,

dla której jedynym kryterium zaliczenia do linii o znaczeniu państwowym są względy

obronności państwa, w tym potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk

sojuszniczych we wszystkich stanach gotowości obronnej państwa i w czasie wojny;

3)

przyległy pas gruntu - grunty wzdłuż linii kolejowych, usytuowane po obu ich stronach,

przeznaczone do zapewnienia bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego;

3a)

pas gruntu pod linię kolejową - powierzchnię gruntu wykorzystywaną do budowy lub przebudowy

linii kolejowej określoną w decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej;

4)

sieć kolejowa - układ połączonych ze sobą linii kolejowych, stacji i terminali kolejowych

oraz wszystkich rodzajów stałego wyposażenia niezbędnego do zapewnienia bezpiecznej

i ciągłej eksploatacji systemu kolei, będący własnością zarządcy infrastruktury lub

zarządzany przez zarządcę infrastruktury;

4a)

plan transportowy - plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego

opracowany przez organizatora publicznego transportu zbiorowego i ogłoszony zgodnie

z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13, z późn. zm.;

5)

odcinek linii kolejowej - część linii kolejowej zawartą między stacjami węzłowymi

albo między punktem początkowym lub końcowym linii kolejowej i najbliższą stacją węzłową;

6)

pojazd kolejowy - pojazd dostosowany do poruszania się na własnych kołach po torach

kolejowych, z napędem lub bez napędu;

6a)

(uchylony)

6b)

dysponent - podmiot będący właścicielem pojazdu kolejowego lub posiadający prawo do

korzystania z niego jako środka transportu, wpisany do krajowego rejestru pojazdów

kolejowych;

6c)

podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM

6d)

podmiot zamawiający - podmiot, który zamawia zaprojektowanie, budowę, odnowienie lub

modernizację podsystemu, w szczególności przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury

lub dysponenta;

6e)

krajowy rejestr pojazdów kolejowych (NVR

6f)

pojazd kolejowy specjalny - pojazd kolejowy przeznaczony do utrzymania, naprawy lub

budowy infrastruktury kolejowej, lub przeznaczony do prowadzenia działań ratowniczych;

6g)

krajowy rejestr infrastruktury (RINF) - rejestr infrastruktury kolejowej, a także

bocznic kolejowych eksploatowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

zarządca infrastruktury - podmiot wykonujący działalność polegającą na zarządzaniu

infrastrukturą kolejową, na zasadach określonych w ustawie; funkcje zarządcy infrastruktury

kolejowej lub jej części mogą wykonywać różne podmioty;

8)

obszar kolejowy - powierzchnia gruntu określona działkami ewidencyjnymi, na której

znajduje się droga kolejowa, budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do zarządzania,

eksploatacji i utrzymania linii kolejowej oraz przewozu osób i rzeczy;

8a)

dworzec kolejowy - usytuowany na obszarze kolejowym obiekt budowlany lub zespół obiektów

budowlanych do obsługi podróżnych lub usług towarzyszących tej obsłudze, który może

również obejmować urządzenia do wykonywania czynności związanych z prowadzeniem ruchu

pociągów;

9)

przewoźnik kolejowy - przedsiębiorcę, który na podstawie licencji wykonuje przewozy

kolejowe lub świadczy usługę trakcyjną;

9a)

usługa trakcyjna - działalność przewoźnika kolejowego polegającą na zapewnieniu pojazdu

kolejowego z napędem wraz z obsługą maszynistów do wykonywania przewozu kolejowego

albo zapewnienie obsługi maszynistów do prowadzenia pojazdu kolejowego z napędem;

10)

bocznica kolejowa - droga kolejowa połączona z linią kolejową i służąca do wykonywania

załadunku i wyładunku wagonów lub wykonywania czynności utrzymaniowych pojazdów kolejowych

lub postoju pojazdów kolejowych oraz przemieszczania i włączania pojazdów kolejowych

do ruchu po sieci kolejowej; w skład bocznicy kolejowej wchodzą również urządzenia

sterowania ruchem kolejowym oraz inne urządzenia związane z bezpieczeństwem ruchu

kolejowego, które są na niej usytuowane;

10a)

użytkownik bocznicy kolejowej - podmiot działający w obrębie bocznicy kolejowej, będący

jej właścicielem lub władającym na podstawie innego tytułu prawnego;

11)

trasa pociągu - określenie, w rozkładzie jazdy, położenia pociągu w funkcji czasu

jazdy, służące do oceny wykorzystania zdolności przepustowej linii kolejowej;

12)

zdolność przepustowa - możliwość eksploatacyjno-ruchową linii kolejowej lub jej części

do wykonania na niej przejazdów pociągów w określonym czasie;

13)

typ pojazdu kolejowego - pojazd kolejowy o określonych powtarzalnych rozwiązaniach

konstrukcyjnych;

14)

typ budowli - budowlę przeznaczoną do prowadzenia ruchu kolejowego o określonych powtarzalnych

parametrach technicznych i eksploatacyjnych;

14a)

typ urządzenia - urządzenie lub system przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego

o określonych powtarzalnych parametrach technicznych i eksploatacyjnych;

15)

świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu - dokument uprawniający do eksploatacji

odpowiednio typu pojazdu kolejowego, typu budowli albo typu urządzenia;

15a)

certyfikat zgodności typu - dokument wystawiony przez jednostkę organizacyjną uprawnioną

do przeprowadzenia badań technicznych koniecznych do uzyskania świadectwa dopuszczenia

do eksploatacji typu potwierdzający przeprowadzenie tych badań z wynikiem pozytywnym;

15b)

certyfikat zgodności z typem - dokument wystawiony przez jednostkę organizacyjną uprawnioną

do przeprowadzenia badań technicznych koniecznych do stwierdzania zgodności z typem,

potwierdzający, że dane urządzenie, budowla albo pojazd kolejowy są zgodne z typem,

który uprzednio uzyskał świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu;

16)

(uchylony)

16a)

(uchylony)

17)

świadectwo sprawności technicznej pojazdu kolejowego - dokument potwierdzający, że

pojazd kolejowy jest sprawny technicznie;

18)

świadectwo bezpieczeństwa - dokument potwierdzający zdolność bezpiecznego prowadzenia

ruchu kolejowego i wykonywania przewozów kolejowych, wydawany podmiotom zwolnionym

z obowiązku uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa i autoryzacji bezpieczeństwa;

18a)

certyfikat bezpieczeństwa - dokument potwierdzający posiadanie przez przewoźnika kolejowego

zaakceptowanego systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz zdolność spełniania przez

niego wymagań bezpieczeństwa;

18b)

autoryzacja bezpieczeństwa - dokument potwierdzający ustanowienie przez zarządcę infrastruktury

systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz zdolność spełniania przez niego wymagań niezbędnych

do bezpiecznego projektowania, eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej;

19)

umowa o świadczenie usług publicznych - umowa o świadczenie usług publicznych w zakresie

publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

19a)

organizator publicznego transportu kolejowego - organizator publicznego transportu

zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych;

19b)

operator publicznego transportu kolejowego - operator publicznego transportu zbiorowego

w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych;

19c)

przewóz o charakterze użyteczności publicznej - przewóz o charakterze użyteczności

publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

19d)

umowa o udostępnienie infrastruktury kolejowej - umowa zawarta pomiędzy zarządcą infrastruktury

a przewoźnikiem określająca trasy przejazdów, zasady korzystania z infrastruktury

oraz standard jakości dostępu do infrastruktury;

20)

(uchylony)

20a)

wojewódzkie przewozy pasażerskie - wojewódzkie przewozy pasażerskie w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

21)

(uchylony)

22)

przewóz technologiczny - przejazd wykonywany na potrzeby zarządcy infrastruktury w

celu jej budowy, naprawy, utrzymania, nadzoru bądź usuwania awarii;

22a)

pasażerski przewóz okazjonalny - jednorazowy przewóz w zakresie pasażerskiego transportu

kolejowego mający na celu zaspokojenie potrzeb przewozowych nieprzewidzianych w realizowanych

na danej linii przewozach w ramach umowy o świadczenie usług publicznych lub na podstawie

decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;

23)

rozkład jazdy pociągów - plan, według którego mają się odbywać przejazdy pociągów

na danej sieci kolejowej lub jej części w czasie, w którym on obowiązuje;

24)

umowa ramowa - umowę zawartą pomiędzy przewoźnikiem kolejowym i zarządcą infrastruktury

w sprawie rezerwacji zdolności przepustowej linii kolejowych obejmującą okres dłuższy

niż rok, bez określenia szczegółowych tras pociągów;

25)

transport wewnątrzzakładowy - transport wykonywany w ramach procesu produkcji przedsiębiorstwa

bez udziału przewoźnika kolejowego oraz bez należących do niego pojazdów kolejowych,

w tym na obszarze górniczym - kopalń odkrywkowych oraz zwałowisk odpadów;

26)

system kolei - wyróżniona cechami funkcjonalnymi i technicznymi sieć kolejowa i pojazdy

kolejowe przeznaczone do ruchu po tej sieci;

26a)

transeuropejski system kolei - sieć kolejową określoną w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 661/2010/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie

unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej

(Dz. Urz. UE L 204 z 05.08.2010, str. 1) oraz pojazdy kolejowe przeznaczone do poruszania się po tej sieci kolejowej;

27)

(uchylony)

28)

(uchylony)

29)

interoperacyjność systemu kolei - zdolność systemu kolei do zapewnienia bezpiecznego

i nieprzerwanego ruchu pociągów, spełniającego warunki techniczne, ruchowe, eksploatacyjne

i prawne, których zachowanie zapewnia dotrzymanie zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei i umożliwia efektywne poruszanie się po transeuropejskiej

sieci kolejowej;

30)

składnik interoperacyjności - podstawowe składniki, grupy składników, podzespoły lub

zespoły, które są włączone lub które mają być włączone do podsystemu, od którego pośrednio

lub bezpośrednio zależy interoperacyjność systemu kolei; składnikiem interoperacyjności

jest również oprogramowanie;

30a)

szczególny przypadek - część systemu kolei, dla którego, tymczasowo lub na stałe,

ustalono odrębne przepisy w technicznych specyfikacjach interoperacyjności ze względu

na istniejące ograniczenia geograficzne, topograficzne lub miejskie, lub ze względu

na konieczność zapewnienia zgodności z istniejącym systemem kolei;

30b)

punkty otwarte - wskazane w technicznych specyfikacjach interoperacyjności warunki

techniczne odnoszące się do zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, do których stosuje się przepisy krajowe;

31)

podsystem - część systemu kolei o charakterze strukturalnym bądź funkcjonalnym, dla

której ustalono odrębne zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu

kolei;

32)

zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei - wymagania określone

w dyrektywie w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie, dotyczące składników

interoperacyjności, podsystemów i ich powiązań, które powinny być spełnione w transeuropejskim

systemie kolei w celu zapewnienia interoperacyjności systemu kolei;

33)

techniczne specyfikacje interoperacyjności - specyfikacje obejmujące podsystemy lub

ich części w celu spełnienia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, ogłaszane przez Komisję Europejską w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

33a)

specyfikacje europejskie - wspólne techniczne specyfikacje, europejskie aprobaty techniczne

lub krajowe normy stanowiące transpozycję norm europejskich;

34)

certyfikat weryfikacji WE podsystemu - dokument wydany przez notyfikowaną jednostkę

certyfikującą potwierdzający, że podsystem jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei;

34a)

pośredni certyfikat weryfikacji WE podsystemu - dokument wydany przez notyfikowaną

jednostkę certyfikującą potwierdzający, że podsystem w całości albo w części, na etapie

projektowania lub budowy, jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei;

34b)

certyfikat WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

- dokument wydany przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą potwierdzający, że składnik

interoperacyjności jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei lub potwierdzający, że składnik interoperacyjności jest przydatny do

stosowania;

34c)

notyfikowana jednostka certyfikująca - podmiot odpowiedzialny za ocenę zgodności lub

przydatności do stosowania składnika interoperacyjności oraz odpowiedzialny za prowadzenie

procedur weryfikacji WE podsystemów;

34d)

notyfikowana jednostka kontrolująca - podmiot odpowiedzialny za dokonanie sprawdzenia

spełniania warunków zgodności lub przydatności do stosowania certyfikowanego uprzednio

składnika interoperacyjności lub podsystemu w celu ustalenia utrzymywania ich zgodności

z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei;

34e)

notyfikowane laboratorium - podmiot odpowiedzialny za przeprowadzenie badań lub pomiarów

niezbędnych do realizacji procedur oceny zgodności lub przydatności do stosowania

składnika interoperacyjności oraz procedur weryfikacji WE podsystemów, w celu ustalenia

zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei;

35)

deklaracja weryfikacji WE podsystemu - oświadczenie producenta albo jego upoważnionego

przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,

podmiotu zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera, inwestora, dysponenta,

zarządcy infrastruktury albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na jego wyłączną

odpowiedzialność, że podsystem jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi

interoperacyjności systemu kolei;

35a)

pośrednia deklaracja weryfikacji WE podsystemu - oświadczenie producenta albo jego

upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera, inwestora,

dysponenta, zarządcy infrastruktury albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na

jego wyłączną odpowiedzialność, że podsystem w całości albo w części, na etapie projektowania

lub budowy, jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei;

35b)

deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

- oświadczenie producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę

na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy

modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, zarządcy infrastruktury albo przewoźnika

kolejowego stwierdzające, na jego wyłączną odpowiedzialność, że składnik interoperacyjności

jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

lub potwierdzający, że składnik interoperacyjności jest przydatny do stosowania;

35c)

deklaracja zgodności z typem - oświadczenie producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela

mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, podmiotu

zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, zarządcy

infrastruktury, użytkownika bocznicy albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na

jego wyłączną odpowiedzialność, że dany pojazd kolejowy, urządzenie albo budowla są

zgodne odpowiednio z typem pojazdu, urządzenia albo budowli, który już otrzymał zezwolenie

na dopuszczenie do eksploatacji albo świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu;

36)

dopuszczenie do eksploatacji - czynności faktyczne i prawne konieczne do przekazania

podsystemu lub pojazdu kolejowego do użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, kończące

się wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji;

36a)

dopuszczenie do eksploatacji typu - czynności faktyczne i prawne konieczne do dopuszczenia

odpowiednio typu pojazdu kolejowego, typu budowli albo typu urządzenia do użytkowania,

kończące się wydaniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu;

36b)

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji - dokument uprawniający zarządcę infrastruktury,

przewoźnika kolejowego, producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela, importera,

podmiot zamawiający, wykonawcę modernizacji, inwestora, albo dysponenta do eksploatacji

podsystemu lub pojazdu kolejowego wprowadzanego po raz pierwszy do użytkowania;

36c)

terminal kolejowy - budynek lub budowlę wraz z urządzeniami specjalistycznymi umożliwiające

załadunek, wyładunek lub zestawianie pociągów towarowych lub integrację usług towarowego

transportu kolejowego z innymi rodzajami transportu;

37)

środki publiczne - środki publiczne w rozumieniu przepisów o finansach publicznych;

37a)

państwo członkowskie Unii Europejskiej - państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz

państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederację Szwajcarską;

38)

Agencja - Europejską Agencję Kolejową ustanowioną rozporządzeniem nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

ustanawiającym Europejską Agencję Kolejową

(Dz. Urz. UE L 164 z 30.04.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 214);

39)

system zarządzania bezpieczeństwem - organizację i działanie przyjęte przez zarządcę

infrastruktury i przewoźnika kolejowego dla zapewnienia bezpieczeństwa;

40)

wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI) - informacje statystyczne odnoszące się do

wypadków i incydentów kolejowych, skutków wypadków, bezpieczeństwa technicznego infrastruktury

kolejowej i zarządzania bezpieczeństwem;

41)

wspólne metody oceny bezpieczeństwa (CSM) - metody oceny bezpieczeństwa ustalone w

celu opisania sposobu oceny poziomu bezpieczeństwa, spełniania wymagań bezpieczeństwa

oraz zgodności z innymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa;

42)

wspólne cele bezpieczeństwa (CST) - minimalne poziomy bezpieczeństwa, które powinny

być osiągnięte przez różne części transeuropejskiego systemu kolei i przez system

kolei jako całość, wyrażone w kryteriach akceptacji ryzyka;

43)

modernizacja - większe prace modyfikacyjne wykonywane w podsystemie lub w jego części,

poprawiające całkowite osiągi podsystemu;

44)

odnowienie - większe prace wymienne w podsystemie lub w części podsystemu, które nie

zmieniają całkowitych osiągów podsystemu;

45)

wypadek - niezamierzone nagłe zdarzenie lub ciąg takich zdarzeń z udziałem pojazdu

kolejowego, powodujące negatywne konsekwencje dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

do wypadków zalicza się w szczególności

a)

kolizje,

b)

wykolejenia,

c)

zdarzenia na przejazdach,

d)

zdarzenia z udziałem osób spowodowane przez pojazd kolejowy będący w ruchu,

e)

pożar pojazdu kolejowego;

46)

poważny wypadek - wypadek spowodowany kolizją, wykolejeniem pociągu lub innym podobnym

zdarzeniem

a)

z przynajmniej jedną ofiarą śmiertelną lub przynajmniej pięcioma ciężko rannymi lub

b)

powodujący znaczne zniszczenie pojazdu kolejowego, infrastruktury kolejowej lub środowiska,

które mogą zostać natychmiast oszacowane przez komisję badającą wypadek na co najmniej

2 miliony euro, mający oczywisty wpływ na regulacje bezpieczeństwa kolei lub na zarządzanie

bezpieczeństwem;

47)

incydent - każde zdarzenie inne niż wypadek lub poważny wypadek, związane z ruchem

pociągów i mające wpływ na jego bezpieczeństwo;

48)

postępowanie - proces mający na celu zapobieganie wypadkom i incydentom obejmujący

zbieranie i analizę informacji, wyciąganie wniosków dotyczących przyczyn wypadków

i incydentów oraz w uzasadnionych przypadkach opracowanie zaleceń dotyczących bezpieczeństwa;

49)

interoperacyjne usługi transgraniczne - usługi, których świadczenie wiąże się z przekroczeniem

granic Rzeczypospolitej Polskiej i wymaga przynajmniej dwóch certyfikatów bezpieczeństwa

od przedsiębiorstw kolejowych;

50)

otwarty dostęp - uprawnienie do wykonywania kolejowych przewozów pasażerskich na podstawie

decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.

1.

Zarządzanie infrastrukturą kolejową polega na

1)

budowie i utrzymaniu infrastruktury kolejowej;

2)

prowadzeniu ruchu pociągów na liniach kolejowych;

3)

utrzymywaniu infrastruktury kolejowej w stanie zapewniającym bezpieczne prowadzenie

ruchu kolejowego;

4)

udostępnianiu tras pociągów dla przejazdu pociągów na liniach kolejowych i świadczeniu

usług z tym związanych;

5)

zarządzaniu nieruchomościami wchodzącymi w skład infrastruktury kolejowej.

2.

Zarządca infrastruktury, zwany dalej „zarządcą”, zarządza infrastrukturą kolejową

oraz zapewnia jej rozwój i modernizację.

3.

Zarządca nie jest uprawniony do wykonywania przewozów kolejowych, z wyjątkiem wykonywania

przewozów technologicznych dla własnych potrzeb, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, po uzyskaniu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, może, w drodze decyzji, zezwolić zarządcy na

1)

wykonywanie przewozu osób pod warunkiem prowadzenia odrębnej rachunkowości w zakresie

zarządzania infrastrukturą kolejową oraz wykonywania przewozów kolejowych;

2)

wykonywanie przewozu osób i rzeczy na wyodrębnionej organizacyjnie linii kolejowej

bez wymagania prowadzenia odrębnej rachunkowości, o której mowa w pkt 1, pod warunkiem

nieudostępniania tej linii przewoźnikom kolejowym.

5.

W razie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa przewozu osób

i rzeczy zarządca obowiązany jest podjąć działania likwidujące to zagrożenie, włącznie

ze wstrzymaniem lub ograniczeniem ruchu kolejowego na całości lub części linii kolejowej.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania Ministra Obrony

Narodowej z zarządcami i przewoźnikami kolejowymi w zakresie dostosowania infrastruktury

kolejowej do wymogów obronności państwa, uwzględniając wymagania związane z obronnością

państwa.

Do zadań z zakresu zarządzania infrastrukturą kolejową o znaczeniu obronnym, przepisów

ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 696) nie stosuje się.

Na wniosek organizatora publicznego transportu kolejowego zarządca przygotowuje i

przedstawia informacje

1)

niezbędne do opracowania projektu planu transportowego;

2)

dotyczące przepustowości infrastruktury danej trasy i standardu jakości dostępu danej

linii kolejowej oraz zakres planowanych remontów oraz inwestycji infrastruktury kolejowej

służące do określenia warunków umowy o świadczenie usług publicznych.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb

udzielania przez zarządcę infrastruktury organizatorowi publicznego transportu kolejowego

informacji, o których mowa w art. 5b, mając na uwadze potrzebę zapewnienia danych

niezbędnych do opracowania planu transportowego oraz do określenia warunków umowy

o świadczenie usług publicznych, a także konieczność przeprowadzenia właściwych analiz.

1.

Linie kolejowe dzielą się na

1)

linie o znaczeniu państwowym;

2)

linie pozostałe.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wykaz linii kolejowych, które ze

względów gospodarczych, społecznych, obronnych lub ekologicznych mają znaczenie państwowe,

z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,

określi, w drodze zarządzenia, wykaz linii kolejowych o znaczeniu wyłącznie obronnym.

4.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 3, nie podlega ogłoszeniu.

1.

Do postępowań w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, o

której mowa w rozdziale 2b ustawy, o której mowa w art. 1, wszczętych i niezakończonych

decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy

dotychczasowe.

2.

Na wniosek PKP Polskich Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej do postępowań, o których

mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1.

Połączenie linii kolejowych zarządzanych przez różnych zarządców następuje na podstawie

zawartej między nimi umowy.

2.

Połączenie linii kolejowych nie może naruszać zasad bezpieczeństwa ruchu kolejowego

oraz bezpiecznego przewozu osób i rzeczy.

3.

Minister właściwy do spraw transportu może nałożyć na zarządców, w drodze decyzji,

obowiązek połączenia linii kolejowych, jeżeli wymagają tego względy obronne lub inne

ważne względy państwa, pod warunkiem zapewnienia niezbędnych środków finansowych na

budowę, eksploatację i utrzymanie tego połączenia.

Do postępowań w sprawie wydania zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów

strukturalnych lub pojazdów kolejowych, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Grunty zajęte pod infrastrukturę kolejową są zwolnione od opłat z tytułu użytkowania

wieczystego.

Programy wieloletnie przyjęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

art. 38c ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują

ważność przez okres, na jaki zostały ustanowione, i mogą być aktualizowane na podstawie

dotychczasowych przepisów.

1.

Likwidacji linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej dokonuje zarządca na warunkach

określonych w ust. 2-6.

2.

Zarządca, który po przyznaniu tras pociągów, w trybie określonym w art. 29, stwierdzi,

że wpływy za udostępnianie infrastruktury kolejowej nie pokrywają kosztów udostępniania

infrastruktury kolejowej na tych trasach

1)

powiadamia zainteresowanych przewoźników kolejowych o zamiarze likwidacji linii kolejowej

lub odcinka linii kolejowej w następnym rozkładzie jazdy pociągów, jeżeli rezultaty

analizy wniosków o przyznanie tras pociągów, które zostaną zgłoszone, potwierdzą deficytowość

tej linii kolejowej lub tego odcinka linii kolejowej;

2)

informuje właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego, na obszarze których

zlokalizowana jest linia kolejowa lub odcinek linii kolejowej o zamiarze ich likwidacji;

3)

występuje z wnioskiem do ministra właściwego do spraw transportu o wyrażenie zgody

na likwidację linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej; w przypadku linii kolejowej

o znaczeniu państwowym ze względów obronnych zgoda powinna być wyrażona w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej.

3.

Postępowanie likwidacyjne może być wstrzymane, jeżeli właściwy miejscowo organ samorządu

terytorialnego lub wskazany przez niego przedsiębiorca

1)

zapewni środki finansowe na pokrycie kosztów niepokrytych przychodami z udostępniania

przewoźnikom kolejowym linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej;

2)

zawrze umowę o nieodpłatne przejęcie linii kolejowej lub odcinka linii kolejowej w

zarządzanie w celu jej dalszej eksploatacji;

3)

przystąpi do spółki wojewódzkich przewozów pasażerskich, która przejmie, w celu dalszej

eksploatacji, przewidzianą do likwidacji linię kolejową lub odcinek linii kolejowej,

jako wkład niepieniężny.

4.

W przypadku gdy nie została wstrzymana likwidacja linii kolejowej lub odcinka linii

kolejowej w trybie, o którym mowa w ust. 3, zgodę na likwidację linii kolejowej lub

odcinka linii kolejowej wydaje w terminie 3 miesięcy od dnia skierowania wniosku,

o którym mowa w ust. 2 pkt 3

1)

dla linii kolejowych lub odcinków linii kolejowych o znaczeniu państwowym - Rada Ministrów,

w drodze rozporządzenia, biorąc pod uwagę względy gospodarcze, społeczne, obronne

lub ekologiczne;

2)

dla pozostałych linii kolejowych lub odcinków linii kolejowych - minister właściwy

do spraw transportu, w drodze decyzji.

5.

Jeżeli przychody ze sprzedaży gruntów i środków trwałych należących do likwidowanych

linii kolejowych lub odcinków linii kolejowych, o których mowa w art. 6 ust. 1, będą

mniejsze od kosztów likwidacji, różnicę pokrywa budżet państwa.

6.

Wysokość środków budżetowych na likwidację linii kolejowych lub odcinków linii kolejowych,

o których mowa w ust. 5, w danym roku określa ustawa budżetowa.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Wojewoda wydaje pozwolenie na budowę linii kolejowej lub poszczególnych odcinków tej

linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej budową, przebudową i rozbudową, położonych

w granicach województwa, na zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu, w drodze

obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a

także w prasie lokalnej.

1a.

Przepisy ust. 1 dotyczące sposobu powiadomienia stron stosuje się odpowiednio do zawiadomienia

o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ust. 1

stosuje się również w przypadku, gdy postępowanie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym

stanie prawnym oraz w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją,

a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku.

2.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14

dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę linii

kolejowej. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14

dni od dnia rozpoczęcia budowy linii kolejowej może stwierdzić jedynie, że decyzja

narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

(uchylony)

3

W sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych, realizowanych w trybie niniejszego

rozdziału, przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym nie stosuje się, z zastrzeżeniem

art. 9n ust. 2 i art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g.

Nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji

o pozwoleniu na budowę linii kolejowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych

obowiązującymi przepisami.

1.

Przepisy niniejszego rozdziału określają szczególne zasady i warunki przygotowania

inwestycji dotyczących linii kolejowych, w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości

na ten cel oraz organy właściwe w tych sprawach.

2.

Jeżeli roboty budowlane realizowane w ramach inwestycji dotyczącej linii kolejowej

zlokalizowane są na terenach zamkniętych, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 520 i 831) i nie wykraczają poza te tereny, inwestor może złożyć wniosek o uzyskanie decyzji

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej w trybie niniejszego rozdziału albo o uzyskanie

decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 199, 443 i 774).

1

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek PKP Polskich

Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej, zwanych dalej „PLK S.A.”, lub właściwej jednostki

samorządu terytorialnego.

2.

Do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z zastrzeżeniem przepisów

niniejszej ustawy.

2a.

Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach

prawa, wojewoda wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 14 dni, z pouczeniem,

że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

3.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1

mapę w skali co najmniej 1:5000, przedstawiającą proponowany przebieg linii kolejowej,

z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów budowlanych, opracowaną

z wykorzystaniem treści mapy zasadniczej, a w razie jej braku - innej mapy sytuacyjno-wysokościowej

w tej samej skali, zaś dla terenów zamkniętych z wykorzystaniem treści mapy, o której

mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

2)

określenie zmian w dotychczasowym przeznaczeniu, zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu,

przy czym przez uzbrojenie terenu należy rozumieć wybudowane urządzenia, o których

mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2015 r. poz. 782 i 985);

3)

mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania podziału

nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami;

3a

wykaz nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Skarbu

Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, zawierający oznaczenia działek według

katastru nieruchomości lub map z projektami podziału nieruchomości oraz powierzchnie

tych działek;

4)

opinie

a)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 651 i 742),

b)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do morskich portów i przystani

wraz z obszarami pasa technicznego oraz pasa ochronnego,

c)

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych,

d)

dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do inwestycji

obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu do wykonywania obiektów

budowlanych lub robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią,

e)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących

w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

f)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do dóbr kultury chronionych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446 oraz z 2015 r. poz. 397 i 774),

g)

właściwego wojewody, marszałka województwa oraz starosty w zakresie zadań rządowych

albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa

w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym - w odniesieniu do terenów nieobjętych aktualnymi planami zagospodarowania przestrzennego,

h)

właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta) - w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury,

i

właściwego zarządcy drogi publicznej - w odniesieniu do drogi publicznej, która krzyżuje

się z linią kolejową,

j

właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej - w odniesieniu do projektowanej linii

kolejowej, która krzyżuje się z linią kolejową tego zarządcy lub jest lokalizowana

w obszarze kolejowym jego linii.

4.

Właściwy organ, na wniosek PLK S.A. lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego,

wydaje opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od

dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie bądź

stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.

6.

Wojewoda wysyła zawiadomienie o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym

nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze

nieruchomości oraz zawiadamia pozostałe strony o wszczęciu tego postępowania w drodze

obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a

także w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości

jest skuteczne.

6a

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym oraz w sytuacji, gdy właściciel

lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku,

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się w drodze obwieszczenia w urzędzie

wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronach podmiotowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego,

a także w prasie lokalnej.

7.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje się w terminie 3 miesięcy od

dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

8.

Z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, nieruchomości stanowiące własność Skarbu

Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem ust. 10.

9.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 8 jest nieważna.

10.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do gruntów wnoszonych przez Polskie Koleje Państwowe

Spółkę Akcyjną, zwane dalej „PKP S.A.”, w formie wkładu niepieniężnego do PLK S.A.

na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji

i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1160 oraz z 2015 r. poz. 200).

Decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie wydaje się w przypadku robót budowlanych

1)

polegających na remoncie, przebudowie lub rozbudowie linii kolejowej, jeżeli nie powodują

zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie

zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć

wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm. lub

2)

niewymagających pozwolenia na budowę.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

linie rozgraniczające teren;

2)

warunki techniczne realizacji inwestycji;

3)

warunki wynikające z prawnie chronionych potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków

i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa;

4)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

5)

zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 9s ust. 1;

6

określenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości w celu zapewnienia prawa do wejścia

na teren nieruchomości dla prowadzenia inwestycji kolejowej, w tym dokonania związanej

z nią budowy lub przebudowy układu drogowego lub urządzeń wodnych, lub założenia i

przeprowadzania na nich ciągów drenażowych przewodów i urządzeń służących do przesyłania

płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności i sygnalizacji,

a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych

do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także prac związanych z konserwacją,

utrzymaniem lub usuwaniem awarii;

7

oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości lub map z projektami

podziału nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki

samorządu terytorialnego.

1a

Do ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 6, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 ust. 4-7 oraz art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy oraz

wysyła zawiadomienie o jej wydaniu właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości

objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości.

Pozostałe strony zawiadamia w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim i urzędach

gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na stronach internetowych

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia

na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

2a

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym albo w sytuacji, gdy właściciel

lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku,

zawiadomienia o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dokonuje się

w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu

na przebieg linii kolejowej, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.

3.

W zawiadomieniu o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zamieszcza

się informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

4

Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania stron o wydaniu

decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydanej przez organ drugiej instancji.

5.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej jest

minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa.

6.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej określa termin wydania nieruchomości

lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 30

dni od dnia, kiedy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

1.

Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rozpatruje się

w terminie 21 dni, a skargę do sądu administracyjnego - w terminie 60 dni, licząc

od dnia wpłynięcia odwołania do właściwego organu lub skargi do sądu.

2.

W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można

uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest

tylko część decyzji dotycząca odcinka linii kolejowej, nieruchomości lub działki.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza się podział nieruchomości.

Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej.

2.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stanowią linie podziału nieruchomości.

3

Nieruchomości, o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7, stają się z mocy prawa własnością

1)

Skarbu Państwa - w przypadku wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej złożonego przez PLK S.A.,

2)

jednostki samorządu terytorialnego - w przypadku wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej złożonego przez tę jednostkę

- z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

3a.

Jeżeli na nieruchomości, o której mowa w ust. 3, lub prawie użytkowania wieczystego

tej nieruchomości zostały ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, z dniem w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,

prawa te wygasają.

3b

PLK S.A. nabywają z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych

nabytych z mocy prawa przez Skarb Państwa, określonych w ust. 3, z wyłączeniem nieruchomości,

o których mowa w ust. 3e, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń i lokali

znajdujących się na tych nieruchomościach.

3c.

Nie pobiera się pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu nabycia prawa użytkowania

wieczystego nieruchomości w trybie niniejszego rozdziału, a nabycie prawa własności

budynków, innych urządzeń i lokali znajdujących się na nieruchomościach, o których

mowa w ust. 3b, następuje nieodpłatnie.

3d.

Dochód z tytułu nabycia praw, o których mowa w ust. 3b, jest zwolniony od podatku

dochodowego.

3e

Nieruchomości, na których planowana jest budowa lub przebudowa dróg krajowych, określone

decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, z dniem w którym decyzja ta stała

się ostateczna, wojewoda oddaje w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad.

4.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w

ust. 3 i 3a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem

art. 9y i 9z.

5.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do dokonania wpisów

w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości praw, o których mowa w ust. 3 i 3b.

6

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do nieruchomości będących przedmiotem własności

albo użytkowania wieczystego PKP S.A. lub PLK S.A.

7.

Do dnia uzyskania pozwolenia na budowę, nieruchomości, o których mowa w ust. 3, mogą

być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych właścicieli lub osoby, które posiadały

inne tytuły prawne do nieruchomości, z zastrzeżeniem art. 9w.

8

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,

PLK S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego uzyskuje prawo do dysponowania

nieruchomościami, o których mowa w ust. 3, na cele budowlane w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm., zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem art. 9w ust. 4.

1.

(uchylony)

2

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3, została przejęta część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele

1)

PLK S.A. nabywają, w drodze umowy, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego

nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tę część nieruchomości;

2)

jednostka samorządu terytorialnego nabywa, w drodze umowy, na wniosek właściciela

lub użytkownika wieczystego nieruchomości tę część nieruchomości.

3

Z dniem zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nabyta na rzecz Skarbu Państwa

nieruchomość należy do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa. Z tym dniem starosta na

podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami gospodaruje przedmiotową nieruchomością.

4.

Notariusz sporządzający umowę, o której mowa w ust. 2, w terminie 7 dni od dnia jej

zawarcia, przesyła wypis aktu notarialnego tej umowy właściwemu staroście.

5.

Cena nabycia nieruchomości, o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa od wartości

rynkowej praw do tej nieruchomości, oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego, ustalonej

dla dotychczasowego sposobu zagospodarowania.

6

Zapłaty ceny nabycia nieruchomości, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lub ust. 3, dokonują

na rzecz zbywcy PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego w ciągu 30 dni od

dnia zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1

Wojewoda nadaje decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rygor natychmiastowej

wykonalności na wniosek PLK S.A. lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego,

uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli

jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

w rozumieniu Prawa budowlanego.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1

1

przyznaje PLK S.A. albo jednostce samorządu terytorialnego prawo do dysponowania nieruchomością

na cele budowlane;

2)

zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;

3

uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez PLK S.A. albo jednostkę

samorządu terytorialnego;

4

uprawnia wojewodę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

3a

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, projekt budowlany zawiera projekt zagospodarowania

działki lub terenu, sporządzony na mapie z naniesionymi projektami podziałów nieruchomości

wynikającymi z decyzji, o której mowa w ust. 1.

4

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości zabudowanej

budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny,

PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego są obowiązane, w terminie faktycznego

objęcia nieruchomości w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 150).

5

W przypadku gdy faktyczne objęcie nieruchomości w posiadanie następuje po upływie

terminu, o którym mowa w art. 9q ust. 6, PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego

nie mają obowiązku wskazania lokalu zamiennego.

6.

Osoba, której wskazano lokal zamienny jest obowiązana do jego opróżnienia najpóźniej

w dniu upływu terminu, o którym mowa w art. 9q ust. 6.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wydania przez

wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej

na pas gruntu pod linię kolejową, stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego.

2

Jeżeli przeznaczona na pas linii kolejowej nieruchomość stanowiąca własność Skarbu

Państwa została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta lub użyczona, decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez PLK S.A. albo

jednostkę samorządu terytorialnego umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia ze skutkiem

natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje odszkodowanie

od PLK S.A. albo jednostki samorządu terytorialnego.

3.

(uchylony)

4.

Jeżeli przeznaczona na pas gruntu pod linię kolejową nieruchomość gruntowa stanowiąca

własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie

wieczyste, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem, z dniem w którym decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, ustalonym według zasad określonych

w przepisach o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y oraz art. 9z.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego w sposób

inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

6.

Przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się do nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym

PKP S.A. lub PLK S.A.

1

Za nieruchomości oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3 i 3a oraz art. 9x ust. 4, od podmiotu,

na rzecz którego wydawana jest decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, przysługuje

odszkodowanie dotychczasowym właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości,

a także osobom, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości.

2

Wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia,

w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

3

Wysokość odszkodowania ustala się na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego

przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej przez organ pierwszej instancji oraz według

jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Odszkodowanie

podlega waloryzacji na dzień wypłaty według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu

wywłaszczonych nieruchomości.

3a.

W przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3a, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi

lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości wygaśniętych ograniczonych

praw rzeczowych.

3b.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 3e i 3f, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może

przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.

3c.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 9s ust. 3, lub na prawie użytkowania

wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z

tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie

to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej

hipoteką wraz z odsetkami.

3d.

Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej na dzień, o którym mowa w ust. 3, wypłaca się osobom, którym

te prawa przysługiwały.

3e.

Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda

nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później

niż w terminie 28 dni od dnia

1)

doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o którym mowa w art. 9q ust. 2,

2)

doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

rygoru natychmiastowej wykonalności albo

3)

w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna

- wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub

wartości prawa użytkowania wieczystego.

3f.

W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dotyczy nieruchomości

zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal

mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub

użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu w tym budynku albo lokalu powiększa się o

kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.

4

Odszkodowanie jest wypłacane w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu

odszkodowania, o której mowa w ust. 2, stała się ostateczna.

5.

Jeżeli przejęcie nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3, dotyczy przejęcia

terenu, na którym zlokalizowane są obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez

jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane przy wykorzystaniu

środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych,

odszkodowanie powiększa się o kwotę podlegających zwrotowi środków pochodzących z

dofinansowania wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi zasady

zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie w części przenoszącej odszkodowanie należne na

zasadach wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,

w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz

z należnymi odsetkami.

6.

Do finansowania wypłaty odszkodowań, o których mowa w ust. 1 i 2, wypłaty ceny nabycia

nieruchomości, o których mowa w art. 9t, oraz pozostałych kosztów związanych z jej

nabyciem, kosztów wynikających z realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9w ust.

4, a także wypłaty należności oraz jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 909), stosuje się art. 38 ust. 1 pkt 3 i ust. 2.

1.

W przypadku gdy realizacja inwestycji kolejowej wymaga przejścia przez tereny wód

płynących bądź dróg publicznych, PLK S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego

są uprawnione do ich nieodpłatnego zajęcia na czas realizacji inwestycji.

2.

Decyzję o zezwoleniu na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 460, 774 i 870), wydaje zarządca drogi w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

3.

Jeżeli decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany rygor natychmiastowej

wykonalności decyzję o zezwoleniu na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego wydaje się

niezwłocznie.

4.

PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego nie później niż w terminie 30 dni

przed planowanym zajęciem terenu wód płynących uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia

z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 469) zakres, warunki i termin tego zajęcia.

5.

W przypadku gdy decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany rygor

natychmiastowej wykonalności, porozumienie, o którym mowa w ust. 4, zawiera się niezwłocznie.

6.

Za szkody powstałe w wyniku działań, o których mowa w ust. 1, przysługuje od PLK S.A.

albo jednostki samorządu terytorialnego odszkodowanie, ustalone na zasadach wynikających

z Kodeksu cywilnego.

1.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (Lasy Państwowe) zarządzające nieruchomościami,

o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1153 oraz z 2015 r. poz. 349 i 671) są obowiązane do dokonania nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia

w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Lasami Państwowymi a PLK S.A.

lub właściwą jednostką samorządu terytorialnego.

2.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się nieodpłatnie

własnością Lasów Państwowych.

3.

Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia ponoszą PLK

S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego.

1.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

2.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, z wyjątkiem drzew i krzewów wpisanych do

rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2013 r. poz. 627, z późn. zm. w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych.

1

Stronie odwołującej się od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, na jej wniosek,

wypłaca się kwotę określoną w tej decyzji. Wypłata tej kwoty nie ma wpływu na prowadzone

postępowanie odwoławcze.

2

Przepisu ust. 1 zdanie pierwsze nie stosuje się, jeżeli stroną odwołującą się od decyzji

ustalającej wysokość odszkodowania jest podmiot, na wniosek którego została wydana

decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

14, który wchodzi w życie z dniem 21 maja 2015 r.

1.

Centralnym organem administracji rządowej będącym krajową władzą bezpieczeństwa i

krajowym regulatorem transportu kolejowego w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej

z zakresu bezpieczeństwa i regulacji transportu kolejowego, właściwym w sprawach

1)

regulacji transportu kolejowego,

2)

licencjonowania transportu kolejowego,

3)

nadzoru technicznego nad eksploatacją i utrzymaniem linii kolejowych oraz pojazdów

kolejowych,

4)

bezpieczeństwa ruchu kolejowego,

5)

nadzoru nad przestrzeganiem praw pasażerów w transporcie kolejowym,

6)

licencji i świadectw maszynistów

- jest Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, zwany dalej „Prezesem UTK”.

2.

Właściwość Prezesa UTK w sprawach z zakresu regulacji transportu kolejowego, o której

mowa w ust. 1, nie dotyczy metra.

3.

Prezes UTK jest organem wyspecjalizowanym w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1645 i 1662), wykonującym kontrolę wyrobów przeznaczonych do stosowania w infrastrukturze kolejowej,

na bocznicach kolejowych, kolejach wąskotorowych oraz w metrze, związanych z prowadzeniem

i bezpieczeństwem ruchu, a także wykonywaniem przewozów osób i towarów oraz eksploatacją

pojazdów szynowych.

4.

Prezes UTK jest organem wyspecjalizowanym także w zakresie kontroli zgodności z zasadniczymi

wymaganiami wprowadzonych do obrotu kolei linowych do przewozu osób.

1.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra

właściwego do spraw transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa UTK.

2.

Nadzór nad Prezesem UTK sprawuje minister właściwy do spraw transportu.

3.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa UTK, powołuje 2 wiceprezesów

Urzędu Transportu Kolejowego, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru. Minister właściwy do spraw transportu odwołuje wiceprezesów Urzędu Transportu

Kolejowego, na wniosek Prezesa UTK.

4.

Stanowisko Prezesa UTK może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa UTK.

5.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa UTK ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

7.

Nabór na stanowisko Prezesa UTK przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw transportu, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw transportu.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

13.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

14.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 3, powołuje Prezes

UTK.

15.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 3, stosuje

się odpowiednio ust. 4-13.

1.

Prezes UTK wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Transportu Kolejowego.

2.

W skład Urzędu Transportu Kolejowego wchodzą oddziały terenowe.

3.

Minister właściwy do spraw transportu nadaje, w drodze zarządzenia, statut określający

organizację Urzędu Transportu Kolejowego oraz wyznacza siedziby oddziałów terenowych.

4.

Szczegółową organizację oraz podział zadań w Urzędzie Transportu Kolejowego określa

Prezes UTK w regulaminie organizacyjnym.

1.

Do zadań Prezesa UTK, w zakresie regulacji transportu kolejowego, należy

1)

zatwierdzanie i koordynowanie opłat za korzystanie z przyznanych tras pociągów infrastruktury

kolejowej pod względem zgodności z zasadami ustalania tych opłat;

2)

nadzór nad zapewnieniem niedyskryminującego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury

kolejowej, w tym przewoźników mających siedzibę w jednym z państw członkowskich Unii

Europejskiej;

3)

nadzór nad równoprawnym traktowaniem przez zarządców wszystkich przewoźników kolejowych,

w szczególności w zakresie rozpatrywania wniosków o udostępnienie tras pociągów i

naliczania opłat;

4)

nadzór nad poprawnością ustalania przez zarządcę opłat podstawowych za korzystanie

z infrastruktury kolejowej oraz opłat dodatkowych za świadczenie usług dodatkowych;

5)

rozpatrywanie skarg przewoźników kolejowych dotyczących

a)

regulaminu, o którym mowa w art. 32,

b)

przydzielania tras pociągów i opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej;

6)

zbieranie i analizowanie informacji dotyczących rynku przewozów kolejowych;

6a)

opiniowanie projektów planów transportowych w zakresie przewozów pasażerskich w transporcie

kolejowym;

6b)

opiniowanie projektów umów o świadczenie usług publicznych;

6c)

nadzór nad zawieraniem umów o udostępnienie infrastruktury kolejowej;

7)

współdziałanie z właściwymi organami w zakresie

a)

przeciwdziałania stosowaniu praktyk monopolistycznych przez zarządców i przewoźników

kolejowych,

b)

koordynowania funkcjonowania rynku transportu kolejowego,

c)

przestrzegania praw pasażerów;

8)

nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie;

9)

wydawanie decyzji w sprawie otwartego dostępu;

10)

rozpatrywanie spraw dotyczących pasażerskich przewozów okazjonalnych.

1a.

Do zadań Prezesa UTK, w zakresie nadzoru nad podmiotami, których działalność ma wpływ

na bezpieczeństwo ruchu kolejowego i bezpieczeństwo eksploatacji kolei, należy

1)

wydawanie, przedłużanie ważności, zmiana i cofanie autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatów

bezpieczeństwa i świadectw bezpieczeństwa, o których mowa w art. 18, oraz prowadzenie

i aktualizacja rejestrów tych dokumentów;

2)

wydawanie, przedłużanie ważności, zawieszanie, przywracanie i cofanie licencji maszynisty,

aktualizacja danych zawartych w licencji maszynisty, wydawanie wtórników licencji

maszynisty oraz prowadzenie i aktualizacja rejestru tych dokumentów;

3)

pełnienie funkcji organu certyfikującego określonego w art. 3 ust. 2 lit. c rozporządzenia Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie systemu certyfikacji

podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie w zakresie obejmującym wagony towarowe oraz

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 653/2007

(Dz. Urz. UE L 122 z 11.05.2011, str. 22, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 445/2011”;

3a)

przyznawanie, odmowa przyznania, cofanie, zawieszanie i zmiana zakresu uprawnień dla

jednostki organizacyjnej do wykonywania badań technicznych koniecznych do uzyskania

świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu, stwierdzenia zgodności z typem oraz wydawania

certyfikatów zgodności typu i certyfikatów zgodności z typem, a także kontrola spełniania

przez jednostki organizacyjne uprawnione do wykonywania tych czynności wymagań określonych

w art. 22g ust. 2;

4)

kontrola spełniania warunków lub wymagań zawartych w autoryzacjach bezpieczeństwa,

certyfikatach bezpieczeństwa, świadectwach bezpieczeństwa oraz kontrola zgodności

działania zarządców lub przewoźników kolejowych z przepisami Unii Europejskiej i prawa

krajowego w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego;

5)

nadzór nad ośrodkami szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów,

zwanymi dalej „ośrodkami szkolenia i egzaminowania”, oraz podmiotami uprawnionymi

do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia

spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania

licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich ważności;

5a)

prowadzenie i aktualizacja

a)

rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania,

b)

listy podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych

oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania

ich ważności;

6)

kontrola spełniania przez zarządców, przewoźników kolejowych oraz użytkowników bocznic

kolejowych obowiązków w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego, a w szczególności

a)

warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 17 ust. 7,

b)

warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 20, w tym ważności świadectw sprawności technicznej, o których mowa

w art. 24, i dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym

w ruchu, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 1,

c

warunków, jakie są obowiązani spełniać maszyniści, a także osoby zatrudnione na stanowiskach

bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem

określonych rodzajów pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 22b ust. 1 i art.

22d ust. 1;

7)

nadzór nad zachowaniem bezpieczeństwa w transporcie kolejowym oraz prawidłowym utrzymaniem

i eksploatacją linii kolejowych oraz bocznic kolejowych;

8)

analiza raportów w sprawie bezpieczeństwa, o których mowa w art. 17a ust. 4;

9)

monitorowanie, promowanie, wprowadzanie w życie oraz rozwijanie regulacji bezpieczeństwa,

łącznie z systemem krajowych zasad bezpieczeństwa.

1b.

Do zadań Prezesa UTK należy także inicjowanie projektów aktów prawnych i ich zmian

oraz udział w ich przygotowaniu w zakresie bezpieczeństwa ruchu kolejowego i bezpieczeństwa

eksploatacji kolei.

2.

Do zadań Prezesa UTK w zakresie spójności systemu kolejowego, w tym nadzoru nad rozwiązaniami

technicznymi, które mają wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego i bezpieczeństwo

systemu kolei, należy

1)

wydawanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów strukturalnych składających

się na system kolei;

2

wydawanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji pojazdów kolejowych zgodnych z

technicznymi specyfikacjami interoperacyjności, zwanymi dalej „TSI”, oraz pojazdów

kolejowych niezgodnych z TSI;

3)

wydawanie, odmowa wydania i cofanie świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu oraz

prowadzenie i aktualizacja rejestru tych świadectw;

4)

prowadzenie spraw związanych z rozpatrywaniem wniosków o nadanie, zmianę lub wycofanie

identyfikatora literowego dysponenta (VKM

5)

kontrola przewozu koleją towarów niebezpiecznych;

6)

prowadzenie i aktualizacja krajowego rejestru pojazdów kolejowych;

7)

nadawanie i zmiana europejskich numerów pojazdom kolejowym (EVN

7a)

prowadzenie i aktualizacja krajowego rejestru infrastruktury (RINF);

8)

prowadzenie spraw związanych z rozpatrywaniem wniosków o odstępstwa, przekazywanie

Komisji Europejskiej dokumentów niezbędnych do otrzymania odstępstw, o których mowa

w art. 25f.

3.

Obowiązek uzyskania świadectw, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie dotyczy urządzeń

technicznych podlegających przepisom o dozorze technicznym.

4.

Prezes UTK jest uprawniony do kontroli przestrzegania przepisów i realizacji decyzji

oraz postanowień z zakresu kolejnictwa.

4a.

Prezes UTK jest właściwy do rozpatrywania skarg w sprawach, o których mowa w art.

22b ust. 4.

5

Prezes UTK zatwierdza przepisy wewnętrzne, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3,

ust. 2 pkt 4, ust. 3 pkt 2 i ust. 3a pkt 2.

6.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów, decyzji lub postanowień z zakresu kolejnictwa

Prezes UTK wydaje decyzję określającą zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości.

6a.

W zakresie regulacji transportu kolejowego Prezes UTK wydaje, na wniosek lub z urzędu

decyzje, którym może w całości lub w części nadać rygor natychmiastowej wykonalności,

jeżeli wymaga tego interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony.

7.

Prezes UTK przedstawia corocznie, w terminie do końca lipca, ministrowi właściwemu

do spraw transportu ocenę funkcjonowania rynku transportu kolejowego i stanu bezpieczeństwa

ruchu kolejowego.

7a.

Prezes UTK, w związku z zadaniami określonymi w ust. 1, 2, 4, 6 i 7, może żądać od

zarządców, przewoźników kolejowych i organizatorów publicznego transportu kolejowego

udzielenia wszelkich informacji dla celów regulacji, kontroli i monitorowania rynku

transportu kolejowego. Prezes UTK może także żądać informacji, o których mowa w art.

5b. Informacje powinny być udzielone w terminie wskazanym przez Prezesa UTK, nie krótszym

niż 3 dni.

7b.

Prezes UTK, w terminie 30 dni, zgłasza Agencji każde wydanie, przedłużenie, zmianę

lub cofnięcie autoryzacji bezpieczeństwa i certyfikatów bezpieczeństwa. Zgłoszenie

powinno zawierać nazwę i adres przewoźnika kolejowego lub zarządcy, datę wystawienia,

zakres i ważność autoryzacji bezpieczeństwa lub certyfikatu bezpieczeństwa, a w przypadku

cofnięcia - także jego przyczyny.

7c.

Jeżeli Prezes UTK uzna, że obowiązujące specyfikacje europejskie nie spełniają zasadniczych

wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, informuje o tym Komisję Europejską.

7d.

Prezes UTK w ramach nadzoru nad podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania badań lekarskich

i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji oraz świadectwa maszynisty,

a także zachowania ich ważności ma prawo

1)

wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego badania lekarskie i psychologiczne;

2)

kontroli dokumentacji medycznej i psychologicznej związanej z wykonanymi badaniami

i orzekaniem;

3)

żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.

7e.

Czynności, o których mowa w ust. 7d, przeprowadza podmiot upoważniony przez Prezesa

UTK, spełniający wymagania, o których mowa w art. 22a ust. 6 i nie wpisany na listę,

o której mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3.

7f.

Z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 7d, sporządza się wystąpienie pokontrolne,

które zawiera opis stanu faktycznego, opis ewentualnych nieprawidłowości i wnioski

pokontrolne z określeniem terminu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

8.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wykonywania

kontroli przez Prezesa UTK w ramach wykonywanego nadzoru, mając na uwadze skuteczność

kontroli oraz właściwe wykorzystanie jej wyników.

1.

Prezes UTK nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie

w razie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących obowiązków zarządców, przewoźników

kolejowych oraz użytkowników bocznic kolejowych w zakresie bezpieczeństwa transportu

kolejowego, w szczególności

1)

zasad prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, o których mowa w art. 17 ust. 7;

2)

warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 20,

w tym ważności świadectw sprawności technicznej, o których mowa w art. 24, i dokumentów,

które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym w ruchu, o których mowa

w art. 25;

3

warunków, jakie są obowiązani spełniać maszyniści, a także osoby zatrudnione na stanowiskach

bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem

określonych rodzajów pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 22-22d.

4)

(uchylony)

2.

Prezes UTK, w drodze decyzji

1)

wstrzymuje ruch kolejowy lub wprowadza jego ograniczenia na linii kolejowej lub jej

odcinku albo na bocznicy kolejowej w razie stwierdzenia zagrożenia bezpieczeństwa

ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa przewozu osób i rzeczy;

2)

wyłącza z eksploatacji pojazd kolejowy lub ogranicza jego eksploatację, gdy nie został

on dopuszczony do eksploatacji zgodnie z przepisami ustawy lub nie spełnia wymagań

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 20 lub art. 24 ust. 5, a w przypadku

wagonów towarowych - w przepisach rozporządzenia (UE) nr 445/2011.

3.

Decyzje Prezesa UTK, o których mowa w ust. 2, podlegają natychmiastowej wykonalności.

4.

Do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Od decyzji wydanych przez Prezesa UTK rozstrzygających co do istoty w sprawach, o

których mowa w art. 29 ust. 1i oraz ust. 5, art. 33 ust. 8 oraz art. 66 ust. 1, 2,

2aa i 3, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji

i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

6.

Do postanowień wydanych przez Prezesa UTK w sprawach, o których mowa w art. 33 ust.

8 oraz art. 66 ust. 1-3, na które służy zażalenie, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio,

z tym że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

7.

Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji lub zażalenia na postanowienie Prezesa

UTK, o których mowa w ust. 5 i 6, toczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji transportu kolejowego.

1.

Prezes UTK sprawuje nadzór nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia nr 1371/2007/WE.

2.

Prezes UTK wykonuje nadzór, o którym mowa w ust. 1, korzystając w szczególności z

uprawnień określonych w art. 15.

3.

Prezes UTK kontroluje spełnienie przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury

kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem obowiązków wynikających

z art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 1371/2007/WE oraz przez sprzedawcę biletów lub

operatora turystycznego obowiązków wynikających z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr

1371/2007/WE.

4.

Prezes UTK, w drodze decyzji, nakazuje usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych podczas

wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w zakresie przestrzegania praw pasażerów

ustalonych w rozporządzeniu nr 1371/2007/WE.

5.

Prezes UTK rozpatruje skargi w sprawie naruszenia przepisów rozporządzenia nr 1371/2007/WE.

Do skargi pasażer powinien dołączyć następujące dokumenty

1)

kopię skargi skierowanej do przewoźnika kolejowego, zarządcy infrastruktury kolejowej,

właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem;

2)

odpowiedź na skargę podmiotu, o którym mowa w pkt 1, jeżeli została udzielona;

3)

bilet na daną trasę lub potwierdzenie rezerwacji;

4)

inne istotne dokumenty potwierdzające naruszenie prawa pasażera w ruchu kolejowym.

6.

W przypadku złożenia skargi, o której mowa w ust. 5, Prezes UTK stwierdza w drodze

decyzji

1)

brak naruszenia prawa przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej,

właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, albo

2)

naruszenie prawa przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej,

właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, określając zakres nieprawidłowości

oraz termin ich usunięcia.

1.

Zakazane jest stosowanie bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy pasażerów

w transporcie kolejowym, w szczególności naruszających przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 915) w zakresie wymogu podawania do publicznej wiadomości rozkładu jazdy dla przewozu

osób, taryf i cenników, wykonywania umowy przewozu z uwzględnieniem obowiązku zapewnienia

podróżnym odpowiednich warunków bezpieczeństwa i higieny oraz użycia środków transportowych

odpowiednich do danego przewozu.

2.

W przypadku naruszenia zakazu, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK wydaje decyzję,

o której mowa w art. 13 ust. 6.

3.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów rozporządzenia nr 1371/2007/WE.

1.

Prezes UTK i pisemnie upoważnione przez niego osoby

1)

mają prawo wstępu na obszar kolejowy i na bocznice kolejowe oraz do pomieszczeń związanych

z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz do pojazdów kolejowych wraz

z prawem przejazdu w pociągach i pojazdach kolejowych;

2)

mogą żądać pisemnych i ustnych wyjaśnień, okazywania dokumentów, udzielania informacji

oraz udostępniania wszelkich danych związanych z przedmiotem kontroli;

3)

mają prawo, w ramach kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu przeprowadzać kontrolę

zgodnie z rozdziałem 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

2.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm..

1.

Czynności wykonywane przez Prezesa UTK określone w art. 13 ust. 1a pkt 1-3, pkt 5

oraz ust. 2 pkt 1-3, pkt 7 i 8 są odpłatne. Opłacie podlega wykonywanie zadań, o których

mowa w art. 13 ust. 1a pkt 6, o ile polegają one na wykonywaniu badań i pomiarów.

2.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, z tytułu

1)

wydawania, przedłużania ważności lub zmiany

a)

autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatu bezpieczeństwa, świadectwa bezpieczeństwa,

certyfikatu podmiotowi odpowiedzialnemu za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w zakresie

wagonów towarowych - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 5500 euro, ustalona

przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego

w dniu wydania tych dokumentów,

b)

świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu

-

budowli - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 7000 euro, ustalona na zasadach

określonych w lit. a,

-

urządzenia - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 7000 euro, ustalona na

zasadach określonych w lit. a,

-

pojazdu kolejowego - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 30 000 euro, ustalona

na zasadach określonych w lit. a;

2)

wydawania, przedłużania ważności, aktualizowania danych zawartych w licencji maszynisty

oraz wydawania wtórników licencji - nie może być wyższa niż równowartość w złotych

150 euro, ustalona na zasadach określonych w pkt 1 lit. a;

3)

nadzoru nad

a)

ośrodkami szkolenia i egzaminowania,

b)

podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz

orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania

ich ważności

- nie może być wyższa niż równowartość w złotych 2000 euro rocznie, ustalona przy

zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego

w dniu sporządzenia dokumentu pokontrolnego;

4)

wydania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji

a)

podsystemów strukturalnych,

b

pojazdów kolejowych zgodnych z TSI oraz pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI

- nie może być wyższa niż równowartość w złotych 3000 euro, ustalona na zasadach określonych

w pkt 1 lit. a;

5)

nadawania i zmiany europejskiego numeru pojazdowi kolejowemu (EVN) - nie może być

wyższa niż równowartość w złotych 50 euro za pojazd, ustalona na zasadach określonych

w pkt 1 lit. a;

6)

wyrejestrowania pojazdu kolejowego - nie może być wyższa niż równowartość w złotych

25 euro za pojazd, ustalona na zasadach określonych w pkt 1 lit. a;

7)

kontroli, o której mowa w art. 13 ust. 1a pkt 6 - nie może być wyższa niż równowartość

w złotych 5000 euro, ustalona przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu sporządzenia dokumentu pokontrolnego.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

4.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, czynności, za które pobierane

są opłaty, o których mowa w ust. 1, wysokość tych opłat, uwzględniając ust. 2 oraz

mając na uwadze pracochłonność tych czynności, a także tryb ich pobierania.

1

Zarządcy, przewoźnicy kolejowi, użytkownicy bocznic kolejowych oraz przedsiębiorcy

zarządzający infrastrukturą i wykonujący przewozy w metrze są obowiązani spełniać

warunki techniczne i organizacyjne zapewniające

1)

bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego;

2)

bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych;

3)

ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska.

1a.

Producenci, podmioty zajmujące się utrzymaniem, dostawcy materiałów i części są obowiązani

zapewnić, że pojazdy kolejowe, zespoły, podzespoły i części są zgodne z warunkami

technicznymi i mogą być bezpiecznie eksploatowane przez przewoźników kolejowych i

zarządców.

1b

Zarządcy, przewoźnicy kolejowi, użytkownicy bocznic kolejowych oraz przedsiębiorcy

zarządzający infrastrukturą i wykonujący przewozy w metrze są obowiązani w zakresie

określonym w ustawie do opracowania przepisów wewnętrznych w celu spełnienia warunków,

o których mowa w ust. 1.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki

prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, uwzględniając obowiązek opracowania przez

zarządców, przewoźników kolejowych i użytkowników bocznic kolejowych szczegółowych

przepisów wewnętrznych w tym zakresie.

1.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi tworzą systemy zarządzania bezpieczeństwem w celu

zapewnienia, że system kolejowy zdolny spełniać wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST)

jest zgodny z wymaganiami krajowych przepisów bezpieczeństwa i z wymaganiami dotyczącymi

bezpieczeństwa ustanowionymi w TSI, przy stosowaniu wspólnych metod oceny bezpieczeństwa

(CSM).

2.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi tworzą systemy zarządzania bezpieczeństwem, tak aby

systemy te

1)

spełniały określone wymagania dostosowane do charakteru, rozmiaru i innych warunków

prowadzonej działalności;

2)

zapewniały nadzór nad ryzykiem związanym z wprowadzeniem przez zarządców i przewoźników

kolejowych nowych rozwiązań technicznych i technologicznych, łącznie z ryzykiem podwykonawców,

dostawców materiałów i usług związanych z utrzymaniem;

3)

uwzględniały ryzyko społeczne oraz ryzyko działalności osób trzecich.

3.

Zarządca tworzy system zarządzania bezpieczeństwem, tak aby uwzględniał on skutki

działania przewoźników kolejowych oraz stwarzał warunki umożliwiające wykonywanie

zadań wszystkim przewoźnikom kolejowym zgodnie z technicznymi specyfikacjami interoperacyjności,

krajowymi przepisami bezpieczeństwa i warunkami określonymi w ich certyfikatach bezpieczeństwa.

System ten powinien zapewniać koordynację działań zarządcy i przewoźników kolejowych

w sytuacjach awaryjnych na danej sieci kolejowej.

4.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi przedstawiają corocznie, w terminie do końca drugiego

kwartału, Prezesowi UTK raporty w sprawie bezpieczeństwa za poprzedni rok kalendarzowy.

5.

Raporty w sprawie bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 4, powinny zawierać

1)

informacje dotyczące spełniania wewnętrznych wymagań bezpieczeństwa oraz realizacji

planów bezpieczeństwa;

2)

przedstawienie wspólnych wskaźników bezpieczeństwa (CSI);

3)

zauważone nieprawidłowości i wnioski związane z eksploatacją kolei;

4)

wyniki wewnętrznych audytów bezpieczeństwa.

6.

Prezes UTK sporządza roczny raport w sprawie bezpieczeństwa zawierający

1)

informacje o

a)

stanie bezpieczeństwa kolei z uwzględnieniem realizacji wspólnych wskaźników bezpieczeństwa

(CSI),

b)

ważnych zmianach w prawodawstwie i uregulowaniach dotyczących bezpieczeństwa kolei,

c)

wydanych certyfikatach bezpieczeństwa i autoryzacjach bezpieczeństwa,

d)

certyfikatach dla podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM)

w zakresie wagonów towarowych, wydanych na podstawie art. 23j ust. 8;

2)

wnioski wynikające z nadzoru nad zarządcami i przewoźnikami kolejowymi.

7.

Roczny raport, o którym mowa w ust. 6, Prezes UTK ogłasza, w drodze obwieszczenia,

w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw transportu oraz przekazuje Agencji

w terminie do dnia 30 września roku następnego po okresie sprawozdawczym.

8.

O każdej zmianie krajowych przepisów bezpieczeństwa minister właściwy do spraw transportu

powiadamia Komisję Europejską, chyba że przyczyny zmiany przepisów będą związane z

wdrożeniem TSI.

9.

Jeżeli po przyjęciu wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST) zamierza się wprowadzić

nowe krajowe przepisy bezpieczeństwa wymagające wyższego poziomu bezpieczeństwa lub

mogące mieć wpływ na działalność przewoźników kolejowych z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej, minister właściwy do spraw transportu przeprowadza konsultacje

ze wszystkimi zainteresowanymi stronami i przedkłada do akceptacji Komisji Europejskiej

projekt tych przepisów wraz z uzasadnieniem przyczyn ich wprowadzenia.

10.

Minister właściwy do spraw transportu zawiesi na okres 6 miesięcy wejście w życie

przepisów, o których mowa w ust. 9, w przypadku gdy Komisja Europejska wyrazi wątpliwości

odnośnie zgodności ze wspólnymi metodami oceny bezpieczeństwa (CSM) lub odnośnie do

spełnienia przynajmniej wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST) lub uzna, że projekt

ten tworzy dyskryminacje lub wprowadza ukryte restrykcje w transporcie kolejowym między

państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

11.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wspólne wskaźniki

bezpieczeństwa (CSI), które Prezes Urzędu Transportu Kolejowego zamieszcza w rocznym

raporcie w sprawie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników otrzymywanych od zarządców

i przewoźników kolejowych, a także sposób ich obliczania i zestawiania, kierując się

potrzebą zwiększenia poziomu bezpieczeństwa kolei.

Przewoźnik kolejowy, zarządca infrastruktury, podmiot odpowiedzialny za utrzymanie

pojazdu kolejowego (ECM), producent albo jego upoważniony przedstawiciel, dysponent,

importer, wykonawca modernizacji, inwestor oraz podmiot zamawiający realizują proces

zarządzania ryzykiem w zakresie i na zasadach określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej

metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylającym rozporządzenie

(WE) nr 352/2009

(Dz. Urz. UE L 121 z 03.05.2013, str. 8).

Jednostki oceniające, o których mowa w art. 3 pkt 14 rozporządzenia Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w

sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 352/2009, wykonują działalność określoną w przepisach tego rozporządzenia na podstawie certyfikatu

akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

1.

Dokumentem uprawniającym

1)

zarządcę do zarządzania infrastrukturą kolejową jest autoryzacja bezpieczeństwa;

2)

przewoźnika kolejowego do

a)

uzyskania dostępu do infrastruktury kolejowej,

b)

świadczenia usług trakcyjnych

- jest certyfikat bezpieczeństwa;

3

zarządcę do zarządzania infrastrukturą kolejową, o której mowa w ust. 2, przewoźnika

kolejowego do wykonywania przewozów, o których mowa w ust. 3, użytkowników bocznic

kolejowych do eksploatacji tych bocznic, a także przedsiębiorcę do zarządzania infrastrukturą

i wykonywania przewozów w metrze jest świadectwo bezpieczeństwa;

4)

maszynistę do prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego są: licencja maszynisty oraz

świadectwo maszynisty.

2.

Z obowiązku uzyskania autoryzacji bezpieczeństwa zwolnieni są

1)

zarządcy

a)

których linie kolejowe są funkcjonalnie oddzielone od reszty systemu kolei i są

-

przeznaczone do prowadzenia pasażerskich przewozów aglomeracyjnych i wojewódzkich

przewozów pasażerskich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym lub

-

wpisane do rejestru zabytków lub do inwentarza muzealiów,

b)

których linie turystyczne są eksploatowane w celach wykonywania przewozów rekreacyjno-wypoczynkowych

i okolicznościowych, w tym kolei wąskotorowych,

c)

których linie wąskotorowe są eksploatowane w celu przewozu rzeczy;

2)

zarządcy infrastruktury kolejowej, która jest wyłącznie użytkowana przez właścicieli

do prowadzenia własnych przewozów towarowych (zarządcy prywatnej infrastruktury kolejowej).

3.

Z obowiązku uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa zwolnieni są przewoźnicy kolejowi

wykonujący wyłącznie przewozy po liniach kolejowych, o których mowa w ust. 2.

4.

(uchylony)

5

Z obowiązku uzyskania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty zwolnieni są prowadzący

pociągi lub pojazdy kolejowe po liniach kolejowych, o których mowa w ust. 2 pkt 1,

pojazdy kolejowe wyłącznie w obrębie bocznicy

kolejowej, a także pojazdy kolejowe specjalne, które nie są przeznaczone do samodzielnej

jazdy po czynnych torach kolejowych.

1.

Prezes UTK wydaje autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy mającego siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Autoryzacja bezpieczeństwa obejmuje

1)

dokument potwierdzający akceptację systemu zarządzania bezpieczeństwem, o którym mowa

w art. 17a;

2)

dokument potwierdzający akceptację wewnętrznych regulacji w celu spełnienia przez

zarządcę określonych wymagań niezbędnych do bezpiecznego projektowania, eksploatacji

i utrzymania infrastruktury kolejowej, w tym systemu nadzoru ruchu kolejowego i sygnalizacji.

3.

Autoryzacja bezpieczeństwa jest wydawana na okres 5 lat i przedłużana co 5 lat na

wniosek zarządcy.

4.

W przypadku dokonania istotnych zmian w infrastrukturze kolejowej, sygnalizacji, w

zasilaniu energią lub w zasadach eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej

posiadacz autoryzacji bezpieczeństwa bezzwłocznie zawiadamia o tym Prezesa UTK.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, autoryzacja bezpieczeństwa powinna być aktualizowana

w całości lub w części.

6.

Prezes UTK może

1)

żądać od zarządcy wystąpienia o zmianę autoryzacji bezpieczeństwa - po zmianie przepisów

bezpieczeństwa;

2)

cofnąć autoryzację bezpieczeństwa, podając przyczyny tej decyzji, w przypadku gdy

uzna, że autoryzowany zarządca nie spełnia warunków w zakresie bezpieczeństwa.

1.

Prezes UTK wydaje certyfikat bezpieczeństwa przewoźnikowi kolejowemu, który po raz

pierwszy rozpoczął lub zarejestrował swoją działalność na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej. Certyfikat bezpieczeństwa określa rodzaj i zakres działalności kolejowej

oraz składa się z

1)

części akceptującej system zarządzania bezpieczeństwem, o którym mowa w art. 17a;

2)

części sieciowej akceptującej uregulowania przyjęte przez przewoźnika kolejowego w

celu spełnienia wymagań niezbędnych do bezpiecznego wykonywania przewozów kolejowych

na danej sieci kolejowej; wymagania te dotyczą stosowania TSI i krajowych przepisów

bezpieczeństwa łącznie z przepisami dotyczącymi eksploatacji sieci kolejowej, uznawania

świadectw personelu kolejowego oraz uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji

typu pojazdu kolejowego lub zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

na potrzeby kontroli zagrożeń i bezpiecznego wykonywania przewozów kolejowych na danej

sieci kolejowej.

2.

Certyfikat bezpieczeństwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla danego rodzaju działalności

jest ważny na terytorium Unii Europejskiej.

3.

W przypadku gdy przewoźnik kolejowy zamierza wykonywać dodatkowo inny rodzaj kolejowych

usług transportowych, Prezes UTK wydaje krajowy certyfikat bezpieczeństwa, zgodnie

z ust. 1 pkt 2.

4.

Certyfikat bezpieczeństwa jest wydawany na okres 5 lat i przedłużany co 5 lat na wniosek

przewoźnika kolejowego.

5.

W przypadku dokonania zmian dotyczących rodzaju i zakresu działalności, nowej kategorii

personelu lub nowego typu pojazdów kolejowych przewoźnik kolejowy bezzwłocznie zawiadamia

Prezesa UTK. Istotne zmiany dotyczące rodzaju i zakresu działalności wymagają zmiany

certyfikatu bezpieczeństwa w całości lub w części.

6.

Prezes UTK może dokonać zmiany odpowiedniej części certyfikatu bezpieczeństwa po każdej

zmianie przepisów bezpieczeństwa.

7.

O decyzji cofnięcia dodatkowych krajowych certyfikatów bezpieczeństwa Prezes UTK powiadamia

władzę bezpieczeństwa innego państwa, która wydała certyfikat bezpieczeństwa, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1.

8.

Prezes UTK cofa certyfikat bezpieczeństwa w części lub w całości, w przypadku gdy

przewoźnik kolejowy

1)

przestał spełniać warunki wydania certyfikatu bezpieczeństwa, podając przyczyny tej

decyzji;

2)

nie podjął działalności w okresie 12 miesięcy od uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa.

Prezes UTK podejmuje decyzję w sprawie wniosków o wydanie autoryzacji bezpieczeństwa

i certyfikatów bezpieczeństwa, w części dotyczącej systemów zarządzania bezpieczeństwem,

w terminie 3 miesięcy od daty złożenia wniosków.

1.

Pracownikom przewoźników kolejowych ubiegających się o certyfikat bezpieczeństwa zapewnia

się możliwość uczestniczenia w szkoleniach dla maszynistów i drużyn pociągowych oraz

swobodny i niedyskryminujący dostęp do zaplecza szkoleniowego, jeżeli szkolenie takie

jest warunkiem uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa.

2.

Szkolenie powinno obejmować znajomość tras pociągu i procedur, systemu sterowania

ruchem kolejowym i sygnalizacji oraz sposobu postępowania w sytuacjach awaryjnych.

3.

Pracownikom zarządcy wykonującym istotne zadania dotyczące bezpieczeństwa zapewnia

się możliwość uczestniczenia w szkoleniach oraz niedyskryminujący dostęp do zaplecza

szkoleniowego.

4.

Szkolenia, o których mowa w ust. 1-3, organizują przewoźnicy kolejowi oraz zarządcy,

którzy ponoszą odpowiedzialność za poziom wyszkolenia i kwalifikacji pracowników wykonujących

prace związane z bezpieczeństwem.

5.

Jeżeli przewoźnik kolejowy lub zarządca nie ma warunków do organizowania szkoleń,

o których mowa w ust. 1-3, lub przeprowadzania egzaminów, kieruje odpłatnie pracownika

do innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy. Opłata za szkolenie lub egzamin stanowi

dochód podmiotów prowadzących szkolenie lub egzamin.

6.

Opłata za szkolenie i egzamin powinna uwzględniać wyłącznie uzasadnione koszty oraz

niewielki zysk, nieprzekraczający 10% tych kosztów. Opłatę tę ustala się na niedyskryminujących

zasadach.

7.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca organizujący szkolenie lub egzamin wydaje zainteresowanym

dokument potwierdzający odbycie szkolenia lub złożenie egzaminu.

8.

Nadzór nad szkoleniami i egzaminem w zakresie zgodności z wymaganiami dotyczącymi

bezpieczeństwa sprawuje Prezes UTK.

9.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy, zatrudniając nowych maszynistów i drużyny pociągowe

oraz innych pracowników wykonujących prace związane z bezpieczeństwem, biorą pod uwagę

odbyte szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie kandydatów do pracy zdobyte wcześniej

u innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy.

10.

Pracownik przewoźnika kolejowego lub zarządcy ma prawo do uzyskania kopii dokumentów

potwierdzających jego szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, podstawowe

wymagania i elementy systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz dokumenty wymagane do

uzyskania sieciowej części certyfikatu bezpieczeństwa, mając na uwadze zarządzanie

bezpieczeństwem na różnych szczeblach struktury organizacyjnej zarządcy lub przewoźnika

kolejowego oraz zapewnienie ciągłego doskonalenia tego systemu.

Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze ułatwienie dostępu do wykonywania

przewozów kolejowych, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania w sprawie sposobu uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa, wraz

z listą wymaganych dokumentów;

2)

sposób uzyskiwania dostępu do sieci kolejowej, o którą ubiegają się przewoźnicy kolejowi

w sieciowej części certyfikatu bezpieczeństwa.

1.

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa dla zarządcy, jeżeli przedstawi on

1)

wykaz eksploatowanych typów pojazdów kolejowych, typów budowli i typów urządzeń;

2)

oświadczenie o posiadaniu świadectw sprawności technicznej eksploatowanych pojazdów

kolejowych;

3)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających zasady i wymagania dotyczące bezpiecznego

prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury kolejowej;

4

oświadczenie potwierdzające, że na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem

i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów

kolejowych zatrudnia pracowników spełniających warunki określone w ustawie i wydanych

na jej podstawie przepisach.

5)

(uchylony)

2.

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego, jeżeli przedstawi

on

1)

wykaz eksploatowanych typów pojazdów kolejowych;

2)

oświadczenie o posiadaniu świadectw sprawności technicznej eksploatowanych pojazdów

kolejowych;

3

oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;

4)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki techniczne oraz zasady i wymagania

związane z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów kolejowych.

5)

(uchylony)

3.

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa użytkownikowi bocznicy kolejowej, jeżeli

przedstawi on

1)

wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki techniczne oraz zasady i wymagania

dotyczące bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury kolejowej,

oraz zasady i wymagania organizacyjne związane z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów

kolejowych, albo oświadczenie o stosowaniu zatwierdzonych przepisów wewnętrznych zarządcy,

z którym bocznica jest połączona lub przewoźnika kolejowego obsługującego bocznicę;

3)

(uchylony)

4)

oświadczenie o posiadaniu świadectw sprawności technicznej eksploatowanych pojazdów

kolejowych;

5

oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;

6)

regulamin pracy bocznicy kolejowej uzgodniony przez zarządcę infrastruktury kolejowej,

z którą bocznica kolejowa jest połączona.

3a

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa uprawniające przedsiębiorcę do zarządzania

infrastrukturą i wykonywania przewozów w metrze, jeżeli przedstawi on

1)

wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających

a)

szczegółowe warunki prowadzenia ruchu kolejowego oraz utrzymania i eksploatacji infrastruktury,

a także pojazdów kolejowych,

b)

warunki, jakie są obowiązani spełniać pracownicy wykonujący czynności na stanowiskach

bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem

pojazdów kolejowych.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, warunki, tryb

wydawania, przedłużania, zmiany i cofania autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatów

bezpieczeństwa i świadectw bezpieczeństwa, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa

w transporcie kolejowym.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki

techniczne eksploatacji pojazdów kolejowych, tak aby

1)

spełnione były warunki bezpieczeństwa ruchu kolejowego;

2)

mogłyby być one przemieszczane w składach tych samych pociągów;

3)

ich przemieszczanie po liniach kolejowych było technicznie możliwe.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa UTK, określi, w drodze rozporządzenia,

procedury techniczne utrzymania i eksploatacji w transporcie kolejowym regulujące

1)

postępowanie osób wykonujących czynności na poszczególnych stanowiskach związanych

z bezpieczeństwem ruchu kolejowego,

2)

sposób obsługi określonych urządzeń, pojazdów kolejowych lub ich elementów,

3)

sposób przeprowadzania określonych czynności niezbędnych dla zapewnienia wykonywania

przewozów kolejowych

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia jednolitych warunków wykonywania działalności

na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej przez przewoźników kolejowych i zarządców

oraz względy bezpieczeństwa transportu kolejowego.

Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze decyzji, na wniosek przewoźnika

kolejowego, zarządcy lub użytkownika bocznicy kolejowej, w uzasadnionych przypadkach,

udzielić zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych

oraz prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, po uzyskaniu opinii Prezesa UTK.

1.

Prezes UTK jest organem właściwym do wydawania, przedłużania ważności, zawieszania,

przywracania i cofania licencji maszynisty oraz aktualizacji danych zawartych w licencji

maszynisty i wydawania jej wtórników.

2.

Licencję maszynisty może uzyskać osoba, która

1)

nie była karana za przestępstwo umyślne;

2)

ukończyła 20 lat;

3)

ma co najmniej wykształcenie zasadnicze zawodowe;

4)

spełnia wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 22a ust. 11 pkt 2;

5)

odbyła szkolenie i zdała egzamin maszynisty.

2a.

Z obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, zwolnieni są kandydaci

na maszynistów ubiegający się o uzyskanie licencji maszynisty, którzy

1)

posiadają dyplom albo inny dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodach,

w których programy kształcenia zawierają zagadnienia z zakresu budowy pojazdów szynowych,

ruchu kolejowego i sygnalizacji kolejowej, lub

2)

ukończyli studia wyższe na kierunkach zawierających w programach studiów zagadnienia

z zakresu budowy pojazdów szynowych, ruchu kolejowego i sygnalizacji kolejowej.

2b.

Niekaralność, o której mowa w ust. 2 pkt 1, powinna być potwierdzona złożeniem przez

kandydata na maszynistę ubiegającego się o uzyskanie licencji maszynisty oświadczenia

o niekaralności. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań.

2c.

Posiadacz licencji maszynisty poddaje się badaniom lekarskim i psychologicznym oraz

uzyskuje orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie wymagań zdrowotnych, fizycznych

i psychicznych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22a ust. 11 pkt

2. W przypadku nieuzyskania orzeczenia lekarskiego licencja maszynisty traci ważność.

2d.

Badania, o których mowa w ust. 2c, przeprowadza się co

1)

24 miesiące - do ukończenia 55. roku życia,

2)

12 miesięcy - po ukończeniu 55. roku życia

- chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy okres.

2e.

Maszynista posiadający aktualne orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie wymagań

zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania albo zachowania ważności

świadectwa maszynisty, jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 2c.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

Licencja maszynisty jest wydawana, w drodze decyzji, na okres 10 lat, zgodnie ze wzorem

określonym w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 36/2010 z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych

wzorów licencji maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw

uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 13 z 19.01.2010, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 36/2010”. Po upływie tego okresu Prezes UTK,

na wniosek posiadacza licencji maszynisty, w drodze decyzji, przedłuża jej ważność,

wydając nowy dokument na kolejne 10 lat od dnia upływu terminu ważności dotychczasowej

licencji maszynisty, po uprzednim sprawdzeniu ważności orze

czenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania albo zachowania ważności licencji maszynisty lub świadectwa

maszynisty.

6.

Prezes UTK, w drodze decyzji, zawiesza licencję maszynisty osobie, która przestała

czasowo spełniać warunki określone w ust. 2 pkt 4.

6a.

Prezes UTK, w drodze decyzji, przywraca licencję maszynisty, która została zawieszona,

jeżeli jej posiadacz uzyskał orzeczenie lekarskie, o którym mowa w ust. 5.

7.

Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa licencję maszynisty osobie, która przestała spełniać

warunek określony w ust. 2 pkt 1 lub trwale przestała spełniać warunek określony w

ust. 2 pkt 4.

8.

Decyzjom, o których mowa w ust. 6-7 i 12, Prezes UTK nadaje rygor natychmiastowej

wykonalności.

8a.

Posiadacz licencji maszynisty jest obowiązany zawiadomić Prezesa UTK o utracie tego

dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, a także o zmianie

stanu faktycznego wymagającej aktualizacji danych w nim zawartych, w terminie 30 dni

od dnia zaistnienia tego zdarzenia.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 8a, Prezes UTK, na podstawie wniosku, wydaje

na okres pozostający do końca okresu ważności dotychczasowej licencji maszynisty wtórnik

licencji maszynisty, a w przypadku aktualizacji danych zawartych w tym dokumencie

- nową licencję maszynisty.

9a.

Posiadacz licencji maszynisty, który po wydaniu wtórnika licencji maszynisty odzyskał

utracony dokument, jest obowiązany zwrócić ten dokument Prezesowi UTK.

10.

O zawieszeniu, cofnięciu licencji maszynisty lub aktualizacji danych zawartych w licencji,

Prezes UTK niezwłocznie zawiadamia przewoźnika kolejowego lub zarządcę infrastruktury

kolejowej, u którego maszynista jest zatrudniony lub na którego rzecz świadczy usługi.

11.

Jeżeli licencja maszynisty została wydana przez organ innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, Prezes UTK, w przypadku stwierdzenia, że maszynista nie spełnia

warunków określonych w ust. 2, zwraca się do tego organu z wnioskiem o przeprowadzenie

kontroli lub o zawieszenie licencji maszynisty. O fakcie tym powiadamia Komisję Europejską.

12.

Prezes UTK, w drodze decyzji, może wydać zakaz prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez maszynistę, o którym mowa w ust. 11,

w okresie rozpatrywania wniosku, jeżeli jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa

ruchu kolejowego.

13.

W przypadku wniosku organu z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przeprowadzenie

kontroli lub o zawieszenie licencji maszynisty, Prezes UTK rozpatruje wniosek w terminie

4 tygodni od dnia otrzymania. O sposobie załatwienia wniosku Prezes UTK powiadamia

właściwy organ tego państwa i Komisję Europejską.

14.

Licencje maszynistów wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej są

ważne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

15.

Na odcinkach linii kolejowych obejmujących przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi

z Rzecząpospolitą Polską, nienależącymi do Unii Europejskiej, pociągi lub pojazdy

kolejowe prowadzi się zgodnie z międzynarodowymi porozumieniami lub umowami dwustronnymi.

1.

Prezes UTK prowadzi

1)

rejestr licencji maszynistów;

2)

rejestr ośrodków szkolenia i egzaminowania;

3)

listę podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych

oraz orzekania, w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania licencji oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich

ważności.

1a.

Prezes UTK udostępnia dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,

na wniosek

1)

Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych zgodnie z art. 28h ust. 2 pkt 2 oraz

komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m;

2)

Agencji - w celu przeprowadzenia oceny procesu przyznawania uprawnień maszynistom

w Unii Europejskiej;

3)

przewoźnika kolejowego, zarządcy lub innego podmiotu, u którego maszynista jest zatrudniony

lub na rzecz którego świadczy usługi - w celu sprawdzenia statusu licencji maszynisty;

4)

właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w zakresie dotyczącym

maszynistów prowadzących pociągi po infrastrukturze kolejowej tego państwa, w celu

a)

kontroli pociągów kursujących na obszarze jego właściwości,

b)

prowadzenia postępowań odnoszących się do przestrzegania przepisów Unii Europejskiej

dotyczących przyznawania uprawnień maszynistom,

c)

prowadzenia postępowania w sprawie poważnego wypadku, wypadku lub incydentu;

5)

innego podmiotu, jeżeli obowiązek udostępnienia danych wynika z odrębnych przepisów.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz lista, o której mowa w ust. 1 pkt 3, są

jawne i udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Prezesa

UTK.

3.

Za czynności Prezesa UTK w zakresie wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt

2, oraz wpisu na listę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, pobierana jest opłata w wysokości

stanowiącej równowartość w złotych 200 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego,

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wpisu. Opłaty stanowią

dochód budżetu państwa.

4.

Prowadzenie ośrodka szkolenia i egzaminowania jest działalnością regulowaną w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

4a.

Przedsiębiorca prowadzący działalność, o której mowa w ust. 4, podlega wpisowi do

rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

4b.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 4a, dotyczy również przedsiębiorcy z innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

działalność, o której mowa w ust. 4, uznanego przez właściwy organ innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z przepisami Komisji Europejskiej dotyczącymi

uznawania ośrodków szkoleniowych prowadzących szkolenia zawodowe dla maszynistów.

4c.

Zakres czynności wykonywanych przez ośrodek szkolenia i egzaminowania obejmuje

1)

szkolenie i egzaminowanie kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie licencji

maszynisty w zakresie ogólnej wiedzy zawodowej,

2)

szkolenie i egzaminowanie kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectw

maszynisty w zakresie wiedzy i umiejętności dotyczących

a)

infrastruktury kolejowej,

b)

pojazdu kolejowego,

3)

przeprowadzanie szkoleń i sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów, lub

4)

szkolenie i egzaminowanie maszynistów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej

w zakresie ogólnych kompetencji językowych, zasad ruchu kolejowego i sygnalizacji

na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Działalność, o której mowa w ust. 4, może prowadzić przedsiębiorca

1)

(uchylony)

2)

w stosunku do którego nie została otwarta likwidacja lub nie ogłoszono upadłości;

3)

który nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści

majątkowych lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków

organów osoby prawnej;

4)

który posiada warunki lokalowe i wyposażenie dydaktyczne umożliwiające prowadzenie

szkoleń i egzaminów;

5)

który prowadzi szkolenia na podstawie programów szkoleń, o których mowa odpowiednio

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 6 i art. 22b ust. 21 pkt 2;

5a)

zapewniający prowadzenie

a)

szkoleń przez instruktorów, którzy

-

spełniają wymagania dotyczące instruktorów określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11 pkt 10,

-

są wpisani do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1,

b)

egzaminów przez egzaminatorów, którzy

-

spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 10,

-

są wpisani do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1,

-

złożyli pisemną deklarację prowadzenia egzaminów w sposób bezstronny i niedyskryminujący;

5b)

który zawiadamia Prezesa UTK, nie później niż 14 dni przed planowanym egzaminem, o

terminie i miejscu jego przeprowadzenia;

6)

który spełnia szczegółowe wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust.

11 pkt 9;

7)

który posiada zbiór obowiązujących przepisów w zakresie objętym programem szkoleń

i egzaminów;

8)

który nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatkowych, opłat i składek na ubezpieczenie

społeczne.

6.

Badania lekarskie i psychologiczne w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa

maszynisty, a także zachowania ich ważności, mogą prowadzić podmioty uprawnione do

wykonywania badań w służbie medycyny pracy, zajmujące się zadaniami medycyny kolejowej.

7.

Wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a także na listę, o której mowa w

ust. 1 pkt 3, jest dokonywany na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu zawierający

następujące informacje

1)

firmę podmiotu;

2)

oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu podmiotu;

3)

numer podmiotu w odpowiednim rejestrze;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki numer posiada;

5)

zakres czynności, o których mowa w ust. 4c - w przypadku wpisu do rejestru, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2.

8.

Przedsiębiorca ubiegający się o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wraz

z wnioskiem składa

1)

wykaz zawierający imiona i nazwiska instruktorów oraz egzaminatorów wraz z kserokopiami

dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje i wykształcenie;

2)

deklaracje, o których mowa w ust. 5 pkt 5a lit. b tiret trzecie;

3)

pisemne oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka

szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów, określone w

ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym.

”

.

8a.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 4b, jest zwolniony z obowiązku składania dokumentów

potwierdzających spełnienie przez instruktorów i egzaminatorów wymagań określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 10, jeżeli ich spełnienie zostało uprzednio

sprawdzone przez właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a

nie odnoszą się one do prowadzenia szkoleń i egzaminów wyłącznie na sieci kolejowej

Rzeczypospolitej Polskiej.

9.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 3, powinno również określać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres oraz adres zamieszkania;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

9a.

W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia i egzaminowania składa

wniosek o

1)

wpisanie do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, instruktorów lub egzaminatorów prowadzących

odpowiednio szkolenia lub egzaminy w tym ośrodku szkolenia i egzaminowania - przepisy

ust. 8 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio;

2)

rozszerzenie zakresu wykonywanych czynności - przepisy ust. 8 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

9b.

Prezes UTK zatwierdza albo odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia zmian, o których

mowa w ust. 9a. 9c. Prezes UTK odmawia zatwierdzenia zmian, o których mowa w ust.

9a, jeżeli

1)

przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia i egzaminowania nie przedłożył wraz z

wnioskiem oświadczenia o spełnianiu wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11 pkt 9, niezbędnych do wykonywania działalności w zakresie czynności objętych

tym wnioskiem - dotyczy wniosku o rozszerzenie zakresu wykonywanych czynności;

2)

osoba, której dotyczy wniosek o wpis do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, nie

spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust.

11 pkt 10.

10.

Prezes UTK wykreśla, w drodze decyzji, ośrodek szkolenia i egzaminowania z rejestru,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w przypadku

1)

określonym w art. 71 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy prowadzenia tej działalności;

3)

gdy wobec przedsiębiorcy ukończono postępowanie likwidacyjne albo upadłościowe obejmujące

likwidację majątku upadłego.

10a.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka

szkolenia i egzaminowania jest

1)

prowadzenie szkoleń w sposób niezgodny z programami szkolenia;

2)

wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia

i zdanie egzaminu;

3)

uporczywe uchylanie się od obowiązku zawiadamiania Prezesa UTK o zamiarze przeprowadzenia

egzaminów;

4)

prowadzenie szkoleń lub egzaminów przez osoby niewpisane do wykazu, o którym mowa

w ust. 8 pkt 1;

5)

prawomocne skazanie przedsiębiorcy za przestępstwo, o którym mowa w ust. 5 pkt 3 -

dotyczy osoby fizycznej lub członków organów osoby prawnej.

10b.

Prezes UTK wykreśla, w drodze decyzji, z listy, o której mowa w ust. 1 pkt 3, podmiot,

który przestał spełniać wymagania, o których mowa w ust. 6, lub szczegółowe wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 13.

11.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb wydawania, przedłużania ważności, zawieszania, przywracania

i cofania licencji maszynisty, aktualizacji danych zawartych w licencji maszynisty

oraz wydawania jej wtórników;

2)

wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie powinny spełniać osoby ubiegające

się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;

3)

zakres badań lekarskich i psychologicznych oraz sposób oceny zdolności fizycznej i

psychicznej osób ubiegających się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności

oraz tryb orzekania o tej zdolności;

4)

wzory dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób ubiegających

się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;

5)

zakres wiedzy i umiejętności objętych szkoleniem i egzaminem niezbędny do uzyskania

licencji maszynisty;

6)

program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o licencję

maszynisty;

7)

sposób, formę i tryb przygotowania oraz przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na

maszynistów ubiegających się o licencję maszynisty, a także tryb pracy komisji egzaminacyjnej;

8)

sposób ustalania numeru identyfikacyjnego ośrodka szkolenia i egzaminowania wpisywanego

do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zakres danych ujętych w rejestrze, a także

sposób uiszczania opłat za wpis do tego rejestru;

9)

szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorców ubiegających się o wpis do rejestru

ośrodków szkolenia i egzaminowania;

10)

wymagania kwalifikacyjne dla instruktorów i egzaminatorów wykonujących czynności w

ośrodku szkolenia i egzaminowania, a także rodzaje dokumentów potwierdzających ich

kwalifikacje i wykształcenie;

11)

warunki, sposób prowadzenia rejestru licencji maszynistów, zakres danych w nim ujętych

oraz okres ich przechowywania, wzór tego rejestru, a także tryb przekazywania danych

ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w ust. 1a;

12)

wzór

a)

wniosku o wydanie licencji maszynisty, przedłużenie ważności, wydanie wtórnika, przywrócenie

tego dokumentu i aktualizację danych w nim zawartych,

b)

dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia i zdanie egzaminu w celu uzyskania

licencji maszynisty,

c)

deklaracji, o której mowa w ust. 5 pkt 5a lit. b tiret trzecie.

12.

Minister właściwy do spraw transportu wyda rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11,

mając na uwadze

1)

konieczność zapewnienia sprawności procedury uzyskiwania licencji maszynisty;

2)

konieczność uwzględnienia specyfiki pracy na stanowisku maszynisty przy określeniu

wymagań zdrowotnych, jakie powinny spełniać osoby ubiegające się o licencję maszynisty

albo o zachowanie jej ważności;

3)

konieczność przeprowadzenia badań niezbędnych dla właściwej oceny zdolności fizycznej

i psychicznej do prowadzenia pojazdów kolejowych;

4)

zapewnienie sprawności procedury wydawania dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną

i psychiczną osób ubiegających się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;

5)

zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do bezpiecznego prowadzenia pociągów i pojazdów

kolejowych;

6)

konieczność zapewnienia odpowiedniej liczby godzin szkolenia dla kandydatów na maszynistów

ubiegających się o licencję maszynisty, zapewniającej uzyskanie znajomości faktów,

zasad, procesów i pojęć ogólnych związanych z pracą na stanowisku maszynisty;

7)

konieczność przeprowadzenia pisemnego egzaminu testowego dla kandydatów na maszynistów

ubiegających się o licencję maszynisty, zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego

poziomu merytorycznego tego egzaminu, a także zapewnienia jednakowych warunków ich

przeprowadzenia;

8)

zalecenia Komisji Europejskiej dotyczące procedury nadawania numerów identyfikacyjnych

ośrodkom szkolenia i egzaminowania;

9)

przepisy Unii Europejskiej dotyczące wymagań, jakie powinny spełniać ośrodki szkolenia

i egzaminów;

10)

konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego szkoleń oraz egzaminów

dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o licencję maszynisty oraz określenia

dodatkowych wymagań dotyczących znajomości języka polskiego, zasad ruchu kolejowego

i sygnalizacji na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej, dla instruktorów i egzaminatorów

z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, prowadzących szkolenia i egzaminy

na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej;

11)

przepisy Unii Europejskiej dotyczące rejestru licencji maszynistów;

12)

potrzebę ujednolicenia wydawanych dokumentów i ich zabezpieczenie przed podrobieniem

lub przerobieniem.

13.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w stosunku do podmiotów

ubiegających się o wpis na listę podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich

i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa

maszynisty, a także zachowania ich ważności, tryb dokonywania wpisu na listę oraz

wykreślania z niej, zakres danych ujętych na liście, wzór wniosku o wpis na listę,

a także sposób uiszczania opłat, mając na uwadze

1)

konieczność zapewnienia właściwych kwalifikacji osób uprawnionych do przeprowadzania

badań w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych

niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania

ich ważności;

2)

konieczność zapewnienia właściwych warunków przeprowadzania takich badań;

3)

jasność i przejrzystość danych ujętych na liście.

1.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy wydają świadectwa maszynistom przez nich zatrudnionym

lub świadczącym usługi na ich rzecz, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II

do rozporządzenia (UE) nr 36/2010.

1a.

Warunkami niezbędnymi do uzyskania świadectwa maszynisty są

1)

posiadanie licencji maszynisty;

2)

odbycie szkolenia i zdanie egzaminu przeprowadzonych w trybie i w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie ust. 21 pkt 2 i 3 - dotyczy kandydatów na maszynistów;

3)

odbycie szkolenia i złożenie z wynikiem pozytywnym sprawdzianu wiedzy i umiejętności

przeprowadzonych w trybie i w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie

ust. 21 pkt 4 - dotyczy maszynistów ubiegających się o uzyskanie kolejnego świadectwa

maszynisty;

4)

uzyskanie orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 22

pkt 1, po przeprowadzeniu badań lekarskich i psychologicznych.

2.

Świadectwo maszynisty uprawnia do prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego u przewoźnika

kolejowego lub zarządcy, który je wydał, w ramach określonej kategorii uprawnień i

jest ważne na określoną w nim infrastrukturę kolejową oraz określone typy pojazdów

kolejowych. Kategorie i podkategorie uprawnień określa rozporządzenie (UE) nr 36/2010.

3.

Świadectwo maszynisty może zawierać uprawnienie do prowadzenia pociągów lub pojazdów

kolejowych we wszystkich kategoriach i podkategoriach, o których mowa w ust. 2.

3a.

W przypadku świadczenia usługi trakcyjnej dopuszcza się prowadzenie pociągu lub pojazdu

kolejowego przez maszynistę na podstawie świadectwa maszynisty wydanego przez innego

przewoźnika kolejowego lub zarządcę.

3b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, przewoźnik kolejowy, na rzecz którego maszynista

prowadzi pojazd kolejowy lub pociąg jest obowiązany do zapewnienia zapoznania tego

maszynisty z obowiązującymi u niego regulacjami wewnętrznymi w zakresie niezbędnym

do bezpiecznego prowadzenia pojazdu kolejowego lub pociągu.

4.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury kolejowej ustanawiają procedury wydawania

świadectw maszynisty, będące częścią ich systemu zarządzania bezpieczeństwem, o którym

mowa w art. 17a.

5.

W procedurach wydawania świadectw, o których mowa w ust. 4, określa się w szczególności

1)

tryb wydawania świadectwa maszynisty, aktualizacji danych w nim zawartych, jego zawieszania

i cofania;

2)

tryb odwołania się od decyzji dotyczącej wydania świadectwa maszynisty, jego zawieszania

i cofania.

3)

(uchylony)

6.

Procedurę, o której mowa w ust. 4, przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury

kolejowej podają do publicznej wiadomości w sposób przyjęty u każdego z nich.

7.

W celu zachowania ważności świadectwa maszynisty, maszynista przechodzi okresowe badania

lekarskie i psychologiczne oraz uzyskuje orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie

wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 22 pkt 1 oraz przechodzi szkolenia, a także okresowe sprawdziany wiedzy

i umiejętności, w trybie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 21 pkt 4.

7a.

Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza się co

1)

24 miesiące - do ukończenia 55. roku życia,

2)

12 miesięcy - po ukończeniu 55. roku życia

- chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy okres.

7b.

Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza się w okresach krótszych niż okresy,

o których mowa w ust. 7a

1)

po każdym poważnym wypadku, w którym uczestniczył maszynista;

2)

po zakończeniu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, trwającej dłużej

niż 30 dni;

3)

w przypadku powrotu maszynisty do pracy po przerwie trwającej dłużej niż 6 miesięcy;

4)

w razie uzasadnionego podejrzenia utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do kierowania

pojazdem kolejowym lub pociągiem;

5)

w przypadku określonym w ust. 16;

6)

w innych przypadkach określonych w przepisach dotyczących profilaktycznej ochrony

zdrowia pracowników.

7c.

Badania, o których mowa w ust. 1a pkt 4, ust. 7 i 7b, są wykonywane, z zastrzeżeniem

ust. 7a oraz przepisów wydanych na podstawie ust. 22, w zakresie i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 i 1662).

7d.

Przejście przez maszynistę badań, o których mowa w ust. 1a pkt 4, ust. 7 i 7b, uznaje

się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracownika w zakresie wykonywania wstępnych,

okresowych i kontrolnych badań lekarskich, o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.

7e.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy nie mogą dopuścić do pracy na stanowisku maszynisty

osoby bez aktualnego orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania świadectwa maszynisty albo zachowania

jego ważności, z wyjątkiem przypadku określonego w ust. 18 pkt 4 w odniesieniu do

kandydatów na maszynistów.

7f.

Przewoźnicy kolejowi oraz zarządcy są obowiązani do

1)

kierowania maszynistów na badania lekarskie i psychologiczne w celu uzyskania świadectwa

maszynisty lub zachowania jego ważności;

2)

pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa w pkt 1;

3)

przechowywania orzeczeń lekarskich maszynistów.

7g.

Spełnienie przez przewoźników kolejowych i zarządców obowiązków, o których mowa w

ust. 7f pkt 1 i 2, uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracodawcy

w zakresie wykonywania wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich, o których

mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.

8.

Przewoźnicy kolejowi lub zarządcy infrastruktury kolejowej cofają lub zawieszają w

całości lub w części ważność świadectwa maszynisty, gdy maszynista przestał spełniać

warunki niezbędne do posiadania świadectwa.

9.

(uchylony)

10.

Świadectwo maszynisty wygasa z mocy prawa z dniem rozwiązania lub wygaśnięcia umowy

o pracę lub innego stosunku prawnego wiążącego maszynistę z przewoźnikiem kolejowym

lub zarządcą infrastruktury kolejowej.

11.

W przypadku, o którym mowa w ust. 10, przewoźnik kolejowy i zarządca wydają maszyniście

odpis uzyskanego świadectwa maszynisty, którego wzór określa załącznik III do rozporządzenia

(UE) nr 36/2010, oraz inne dokumenty potwierdzające uzyskane kwalifikacje.

12.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej bezzwłocznie aktualizuje

świadectwo maszynisty, jeżeli jego posiadacz uzyskał dodatkowe uprawnienia dotyczące

pociągu, pojazdu kolejowego lub infrastruktury kolejowej.

13.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej cofa świadectwo maszynisty

osobie, która przestała spełniać warunki, o których mowa w ust. 7.

14.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy prowadzą rejestry wydawanych przez siebie świadectw

maszynistów.

14a.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy udostępniają dane zgromadzone w rejestrach, o których

mowa w ust. 14, oraz informację o treści wydanych świadectw maszynisty

1)

Prezesowi UTK;

2)

Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych zgodnie z art. 28h ust. 2 pkt 2 oraz

komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m;

3)

właściwym organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w przypadku wykonywania

przez przewoźnika kolejowego lub zarządcę działalności transgranicznej;

4)

innym podmiotom, jeżeli obowiązek udostępnienia danych wynika z odrębnych przepisów.

15.

Prezes UTK może wystąpić, do przewoźnika kolejowego lub zarządcy infrastruktury kolejowej,

z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli maszynisty lub o zawieszenie ważności świadectwa

maszynisty.

16.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej po otrzymaniu wniosku Prezesa

UTK obowiązany jest podjąć stosowne działania, w szczególności skierować maszynistę

na badania lekarskie lub poddać sprawdzeniu wiedzy i umiejętności, i, w terminie 4

tygodni od dnia otrzymania wniosku, przedłożyć Prezesowi UTK sprawozdanie z wykonanych

czynności.

17.

Prezes UTK może, w drodze decyzji, wydać zakaz prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego

przez maszynistę w okresie rozpatrywania wniosku, o którym mowa w ust. 15, jeżeli

jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa ruchu kolejowego. O decyzji tej Prezes

UTK informuje Komisję Europejską oraz inne właściwe organy.

18.

W przypadku

1)

zakłóceń w ruchu kolejowym w wyniku prowadzonych robót na torach lub powodujących

konieczność odstępstw od wykonywania przewozów kolejowych na podstawie obowiązującego

rozkładu jazdy pociągów, zgodnie z ustaleniami zarządcy,

2)

jednorazowych przewozów kolejowych, za zgodą zarządcy,

3)

dostawy lub prezentacji nowego pociągu lub pojazdu kolejowego,

4)

szkolenia lub egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów,

5)

wykonywania przewozów technologicznych

- jeżeli maszynista albo kandydat na maszynistę ubiegający się o świadectwo maszynisty

nie posiadają znajomości odcinków linii kolejowych, na których mają prowadzić pojazd

kolejowy lub pociąg, mogą go prowadzić, pod warunkiem że podczas jazdy obok nich znajduje

się inny maszynista lub przedstawiciel zarządcy posiadający udokumentowaną znajomość

tych odcinków.

19.

W przypadkach, o których mowa w ust. 18, w razie braku możliwości zapewnienia obecności

osób, o których mowa w tym przepisie, maszynista może prowadzić pojazd kolejowy lub

pociąg po spełnieniu warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

17 ust. 7.

20.

(uchylony)

20a.

Maszynista jest obowiązany niezwłocznie powiadomić przewoźnika kolejowego lub zarządcę,

na rzecz którego świadczy pracę lub usługi, o okolicznościach dotyczących jego stanu

zdrowia mających wpływ na zdolność prawidłowego realizowania przez niego uprawnień

wynikających z posiadanego świadectwa maszynisty.

20b.

Przepisy ust. 20a stosuje się odpowiednio do prowadzącego pojazdy kolejowe, który

świadczy pracę lub usługi na rzecz użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

21.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego i infrastruktury kolejowej,

objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty,

2)

program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie

świadectwa maszynisty,

3)

sposób, formę oraz tryb przygotowania i przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na

maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty oraz tryb pracy komisji

egzaminacyjnej przeprowadzającej te egzaminy,

4)

tryb oraz szczegółowe warunki i minimalną częstotliwość przeprowadzania szkoleń oraz

sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów,

5)

zakres danych dotyczących infrastruktury kolejowej ujęty w świadectwie maszynisty,

6)

szczegółowe warunki i sposób prowadzenia rejestru świadectw maszynistów, zakres danych

w nim ujętych, a także okres ich przechowywania, wzór tego rejestru oraz tryb udostępniania

danych ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w ust. 14a

- mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do zapewnienia właściwych

kwalifikacji maszynistów, konieczność dostosowania programu szkolenia do wykształcenia

i doświadczenia zawodowego kandydatów na maszynistów, przy zapewnieniu niezbędnej

liczby godzin stażu stanowiskowego, szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz prowadzenia

pojazdu kolejowego pod nadzorem, konieczność przeprowadzenia teoretycznej i praktycznej

części egzaminu dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa

maszynisty, zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego

tych egzaminów, a także zapewnienia jednakowych warunków ich przeprowadzenia, konieczność

zapewnienia ciągłości realizacji procesu doskonalenia zawodowego maszynistów i monitorowania

posiadanych przez nich uprawnień oraz przepisy Unii Europejskiej dotyczące rejestru

świadectw maszynistów.

22.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie powinny spełniać osoby ubiegające

się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności,

2)

zakres badań lekarskich i psychologicznych oraz sposób oceny zdolności fizycznej i

psychicznej osób ubiegających się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności

oraz tryb orzekania o tej zdolności,

3)

wzory dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób ubiegających

się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności

- mając na uwadze konieczność przeprowadzenia badań niezbędnych dla właściwej oceny

zdolności fizycznej i psychicznej do prowadzenia pojazdów kolejowych, konieczność

uwzględnienia specyfiki pracy na stanowisku maszynisty przy określeniu wymagań zdrowotnych,

sprawność procedury wydawania dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną

osób ubiegających się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności, a także

konieczność ujednolicenia wydawanych dokumentów i ich zabezpieczenie przed podrobieniem

lub przerobieniem.

1.

Przewoźnik kolejowy i zarządca mogą zawrzeć z kandydatem na maszynistę umowę zobowiązującą

tego kandydata do zwrotu części albo całości kosztów poniesionych na jego szkolenie,

jeżeli rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę lub innego stosunku prawnego wiążącego

kandydata na maszynistę z odpowiednio przewoźnikiem kolejowym albo zarządcą nastąpiło

przed ustalonym w tej umowie terminem, z przyczyny leżącej po stronie tego kandydata.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku szkolenia maszynisty ubiegającego

się o uzyskanie kolejnego świadectwa maszynisty.

1.

Maszynista jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania przewoźnika kolejowego

lub zarządcy, na rzecz których świadczy pracę lub usługi, w drodze pisemnego oświadczenia,

o

1)

świadczeniu pracy lub usług na rzecz więcej niż jednego przewoźnika kolejowego, zarządcy,

użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy w obrębie

bocznicy kolejowej albo

2)

niewykonywaniu czynności maszynisty albo prowadzącego pojazdy kolejowe na rzecz innego

przewoźnika kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

2.

Maszynista składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w dniu rozpoczęcia pracy lub

świadczenia usług, a następnie w każdym przypadku podjęcia albo zaprzestania wykonywania

czynności maszynisty na rzecz więcej niż jednego podmiotu.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać informację dotyczącą

przeciętnej tygodniowej liczby godzin prowadzenia pojazdu kolejowego lub pociągu u

innego przewoźnika kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

4.

Jeżeli zostało złożone oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przewoźnik kolejowy

lub zarządca, przekazuje je Prezesowi UTK, nie później niż w terminie 14 dni od dnia

jego otrzymania.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do prowadzącego pojazdy kolejowe, który

świadczy pracę lub usługi na rzecz użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

1.

Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem

ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych: dyżurny

ruchu, nastawniczy, kierownik pociągu, ustawiacz, manewrowy, rewident taboru, automatyk,

toromistrz, dróżnik przejazdowy, prowadzący pociągi lub pojazdy kolejowe, o których

mowa w art. 18 ust. 5, oraz pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych, są obowiązani

1)

posiadać wymagane wykształcenie,

2)

spełniać wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne,

3)

posiadać wymagane przygotowanie zawodowe,

4)

zdać egzamin kwalifikacyjny

- określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 pkt 1.

2.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do posiadania i okazywania właściwemu

uprawnionemu organowi dokumentu upoważniającego do wykonywania czynności na stanowiskach,

o których mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

dla stanowisk, o których mowa w ust. 1, warunki, jakie są obowiązani spełniać zatrudnieni

na tych stanowiskach, a także warunki i sposób oceny ich zdolności fizycznych i psychicznych,

jednostki uprawnione do oceny zdolności fizycznej i psychicznej oraz tryb orzekania

o tej zdolności,

2)

sposób powoływania i tryb pracy komisji egzaminacyjnych stwierdzających kwalifikacje

pracowników zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w ust. 1, wzory dokumentów

potwierdzających te kwalifikacje i upoważniających do wykonywania czynności na tych

stanowiskach, wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych oraz wysokość

opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników, uwzględniając przepis

ust. 4, a także sposób uiszczania tych opłat

- mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa w transporcie kolejowym, właściwych kwalifikacji

osób zatrudnionych na tych stanowiskach, odpowiednich warunków przeprowadzania oceny

zdolności fizycznej i psychicznej, nakład pracy członków komisji egzaminacyjnej oraz

ich kwalifikacje, a także koszty rzeczowe i osobowe związane ze stwierdzaniem kwalifikacji

pracowników.

4.

Wysokość opłaty związanej ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników zatrudnionych

na stanowiskach, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć równowartości w złotych

30 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego, ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski, obowiązującego w dniu wydania dokumentu potwierdzającego kwalifikacje pracownika.

1.

Minister właściwy do spraw transportu przeprowadza, nie rzadziej niż raz na 5 lat,

ocenę systemu uzyskiwania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia sprawności i przejrzystości tego systemu oraz bezpieczeństwo

w ruchu kolejowym. Wyniki oceny są jawne.

2.

Minister właściwy do spraw transportu, w celu dokonania oceny, o której mowa w ust.

1, może żądać od Prezesa UTK, przewoźników kolejowych, zarządców infrastruktury kolejowej

udzielenia informacji oraz wyjaśnień niezbędnych do dokonania oceny.

3.

Wyniki oceny systemu uzyskiwania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty przekazywane

są zainteresowanym podmiotom oraz Prezesowi UTK.

4.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku oceny, o której mowa w ust. 1,

minister właściwy do spraw transportu zwraca się do Prezesa UTK z wnioskiem o wyznaczenie

podmiotowi, u którego stwierdzono nieprawidłowości terminu ich usunięcia.

5.

Prezes UTK może nałożyć na przewoźnika kolejowego lub zarządcę infrastruktury kolejowej,

który nie usunął w wyznaczonym terminie nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku oceny,

o której mowa w ust. 1, karę pieniężną w wysokości określonej w art. 66 ust. 2. Art.

66 ust. 4 stosuje się.

1.

Warunkiem dopuszczenia do eksploatacji typów budowli i typów urządzeń mających wpływ

na poziom bezpieczeństwa ruchu kolejowego, o których mowa w przepisach wydanych na

podstawie ust. 14 pkt 2, jest uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu

dla pierwszego ich egzemplarza.

2.

Jeżeli określony typ urządzeń albo budowli jest produkowany przez więcej niż jednego

producenta, wymagane jest uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu dla

pierwszego egzemplarza produkowanego przez każdego z tych producentów.

3.

Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu wydaje się na czas nieokreślony, a w

przypadku nowych typów lub konieczności wykonania prób eksploatacyjnych, na czas określony

- przewidziany na przeprowadzenie tych prób.

4.

Organem właściwym w sprawach wydania, odmowy wydania i cofania świadectwa dopuszczenia

do eksploatacji typu jest Prezes UTK.

5.

Przed uzyskaniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu, typy urządzeń i typy

budowli podlegają badaniom technicznym.

6.

Badania techniczne przeprowadza jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 22g

ust. 9.

7.

Po przeprowadzeniu z wynikiem pozytywnym badań technicznych jednostka organizacyjna,

o której mowa w art. 22g ust. 9, wydaje certyfikat zgodności typu.

8.

Kolejne urządzenia albo budowle zgodne z typem, dla którego Prezes UTK wydał świadectwo

dopuszczenia do eksploatacji typu, uznaje się za dopuszczone do eksploatacji, jeżeli

1)

producent albo jego upoważniony przedstawiciel przeprowadził procedurę oceny zgodności

z typem, a następnie wystawił deklarację zgodności z typem, albo

2)

podmiot zamawiający, wykonawca modernizacji, importer, inwestor, dysponent, zarządca,

użytkownik bocznicy albo przewoźnik kolejowy wystawił deklarację zgodności z typem

dla urządzeń albo budowli, które zamierza wprowadzić do eksploatacji, po uprzednim

przeprowadzeniu przez jednostkę organizacyjną, o której mowa w art. 22g ust. 9, badań

technicznych niezbędnych do stwierdzenia zgodności z typem, zakończonych wydaniem

certyfikatu zgodności z typem.

9.

Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu w

przypadku stwierdzenia, że typ urządzenia albo typ budowli zagraża bezpieczeństwu

ruchu kolejowego lub bezpieczeństwu przewozu osób i rzeczy.

10.

Jeżeli stroną postępowania w sprawie cofnięcia świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

typu jest producent albo jego upoważniony przedstawiciel, w decyzji, o której mowa

w ust. 9, Prezes UTK nakazuje mu

1)

odkupienie albo wymianę, we wskazanym terminie, odpowiednio urządzeń albo budowli

zgodnych z dopuszczonym typem na żądanie podmiotów, które faktycznie nimi władają;

2)

powiadomienie podmiotów władających odpowiednio urządzeniami albo budowlami, zgodnymi

z dopuszczonym typem, o cofnięciu świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu, określając

termin i sposób ich powiadomienia.

11.

W odniesieniu do sieci kolejowych warunki, o których mowa w ust. 1 i 8, dotyczą typów

urządzeń i typów budowli przeznaczonych do eksploatacji w zakresie określonym w art.

25a ust. 1, w przypadkach, o których mowa w art. 25d ust. 1 pkt 2-4, a także w przypadku

przyznania przez Prezesa UTK odstępstw, o których mowa w art. 25f ust. 5 pkt 1 i 2

oraz ust. 6 pkt 1.

12.

Uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu nie jest wymagane dla typów

urządzeń i typów budowli, o których mowa w ust. 1, ujętych w TSI jako składniki interoperacyjności

i objętych deklaracją WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności.

13.

Przepisy ust. 1-12 stosuje się do typów pojazdów kolejowych, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 14 pkt 2, przeznaczonych do eksploatacji wyłącznie

1)

na bocznicach kolejowych;

2)

na infrastrukturze kolejowej obejmującej linie kolejowe o szerokości torów mniejszej

niż 1435 mm;

3)

w metrze;

4)

na sieci kolejowej, o której mowa w art. 25a ust. 1 pkt 1.

14.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb wydawania, odmowy wydania i cofania świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu;

2)

wykaz rodzajów budowli, urządzeń oraz pojazdów kolejowych, dla których wymagane jest

uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu;

3)

zakres badań technicznych koniecznych do wydania świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

typu oraz stwierdzenia zgodności z typem;

4)

szczegółowe warunki i tryb wydawania certyfikatów zgodności typu, certyfikatów zgodności

z typem oraz deklaracji zgodności z typem;

5)

warunki przeprowadzania prób eksploatacyjnych;

6)

procedurę oceny zgodności z typem;

7)

wzór

a)

świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu,

b)

certyfikatu zgodności typu,

c)

certyfikatu zgodności z typem,

d)

deklaracji zgodności z typem.

15.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 14, uwzględnia się

1)

konieczność zapewnienia sprawności stosowania procedury wydawania świadectw dopuszczenia

do eksploatacji typu;

2)

konieczność ujęcia w wykazie, o którym mowa w ust. 14 pkt 2, urządzeń mających wpływ

na bezpieczeństwo ruchu kolejowego, budowli stanowiących elementy nawierzchni kolejowej,

pojazdów kolejowych z napędem, wagonów i kolejowych pojazdów specjalnych;

3)

konieczność przeprowadzenia wszystkich niezbędnych badań umożliwiających stwierdzenie

spełniania wymagań określonych we właściwych specyfikacjach technicznych i dokumentach

normalizacyjnych;

4)

wymagania i procedury w zakresie dopuszczania do eksploatacji elementów systemu kolei

zawarte w przepisach Unii Europejskiej dotyczących interoperacyjności systemu kolei;

5)

moduły procedury oceny zgodności opisane w przepisach Unii Europejskiej ustanawiających

wspólne ramy wprowadzania produktów do obrotu;

6)

konieczność ujednolicenia wydawanych dokumentów.

1.

Prowadzenie działalności polegającej na wykonywaniu badań technicznych koniecznych

do uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu, a także stwierdzenia zgodności

z typem oraz wydawaniu certyfikatów zgodności typu i certyfikatów zgodności z typem,

wymaga uzyskania zgody Prezesa UTK.

2.

Zgoda na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1, może być udzielona jednostce

organizacyjnej, która spełnia następujące wymagania

1)

zapewnia przeprowadzanie badań technicznych przez osoby posiadające wiedzę techniczną

w zakresie odpowiednio rodzajów budowli, urządzeń albo pojazdów kolejowych podlegających

badaniom technicznym i certyfikacji;

2)

jest niezależna i bezstronna w stosunku do podmiotów bezpośrednio lub pośrednio związanych

z procesem produkcji odpowiednio typów budowli, urządzeń albo pojazdów kolejowych

podlegających badaniom technicznym i certyfikacji;

3)

zapewnia przeprowadzanie badań technicznych przy użyciu niezbędnego sprzętu;

4)

uzyskała certyfikat akredytacji na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności w zakresie odpowiadającym prowadzonej działalności.

3.

Prezes UTK, w drodze decyzji, udziela zgody na wykonywanie przez jednostkę organizacyjną

działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jednostka ta spełnia wymagania określone

w ust. 2. Decyzja wskazuje rodzaje urządzeń, budowli lub pojazdów kolejowych, które

jednostka organizacyjna może badać i certyfikować.

4.

Prezes UTK, w drodze decyzji, odmawia udzielenia zgody na wykonywanie przez jednostkę

organizacyjną działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jednostka ta nie spełnia

wymagań określonych w ust. 2.

5.

W przypadku stwierdzenia naruszeń wymagań określonych w ust. 2 Prezes UTK, w drodze

decyzji, zawiesza uprawnienie do wykonywania przez jednostkę organizacyjną działalności,

o której mowa w ust. 1, wyznaczając termin usunięcia naruszeń stanowiących podstawę

zawieszenia.

6.

Jednostka organizacyjna uprawniona do wykonywania działalności, o której mowa w ust.

1, może wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o rozszerzenie zakresu uprawnień określonych

w decyzji, o której mowa w ust. 3. Prezes UTK, w drodze decyzji, rozszerza zakres

uprawnień tej jednostki organizacyjnej po stwierdzeniu spełniania wymagań, o których

mowa w ust. 2, w zakresie niezbędnym do przeprowadzania badań i certyfikacji rodzajów

urządzeń, budowli lub pojazdów kolejowych objętych wnioskiem.

7.

Prezes UTK, w drodze decyzji, ogranicza zakres uprawnień przyznanych jednostce organizacyjnej

w decyzji, o której mowa w ust. 3 albo 6, w razie zaprzestania spełniania wymagań

określonych w ust. 2, w zakresie niezbędnym do badania i certyfikacji określonych

rodzajów urządzeń, budowli lub pojazdów kolejowych.

8.

Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa uprawnienie do wykonywania przez jednostkę organizacyjną

działalności, o której mowa w ust. 1, w przypadku

1)

bezskutecznego upływu terminu na usunięcie naruszeń stanowiących podstawę zawieszenia

uprawnień tej jednostki;

2)

stwierdzenia wydawania certyfikatów zgodności typu lub certyfikatów zgodności z typem

bez uprzedniego przeprowadzenia wszystkich badań technicznych wskazanych w przepisach

wydanych na podstawie art. 22f ust. 14 pkt 3;

3)

ukończenia wobec jednostki organizacyjnej postępowania likwidacyjnego albo upadłościowego

obejmującego likwidację majątku upadłego;

4)

złożenia przez jednostkę organizacyjną pisemnej informacji o zaprzestaniu wykonywania

tej działalności.

9.

Prezes UTK zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu

Transportu Kolejowego wykaz jednostek organizacyjnych uprawnionych do wykonywania

badań technicznych koniecznych do uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji

typu, stwierdzania zgodności z typem oraz wydawania certyfikatów zgodności typu i

certyfikatów zgodności z typem wraz ze wskazaniem zakresu ich uprawnień.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca może realizować przejazdy jedynie pojazdami kolejowymi,

które są oznaczone europejskim numerem pojazdu (EVN). Za zgodą Prezesa UTK przewoźnik

kolejowy lub zarządca może realizować przejazdy pojazdami kolejowymi eksploatowanymi

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznakowanymi odrębnym od EVN systemem numeracji.

4.

W przypadku pojazdu kolejowego eksploatowanego lub pojazdu kolejowego, który ma być

eksploatowany na trasach kolejowych z państwami, w których szerokość toru różni się

od szerokości toru na głównej sieci kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przewoźnik kolejowy albo zarządca może realizować przejazdy pojazdem kolejowym eksploatowanym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznakowanym odrębnym od EVN systemem numeracji.

5.

W przypadku pojazdu kolejowego przemieszczającego się z państw innych niż państwa

członkowskie Unii Europejskiej po sieci kolejowej, której szerokość toru różni się

od szerokości toru głównej sieci kolejowej na terytorium państw członkowskich Unii

Europejskiej, mają zastosowanie przepisy, o których mowa w art. 25t, chyba że dwustronne

umowy międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowią inaczej.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

1.

Prezes UTK

1)

na wniosek dysponenta

a)

nadaje europejski numer pojazdu (EVN) dla pojazdu kolejowego dopuszczonego po raz

pierwszy do eksploatacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz rejestruje go

w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR),

b)

wprowadza zmiany danych rejestrowych w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR)

dla pojazdu kolejowego w nim zarejestrowanego,

c)

wycofuje z eksploatacji pojazd kolejowy zarejestrowany w krajowym rejestrze pojazdów

kolejowych;

2)

wykonując czynności, o których mowa w pkt 1 i 4, sporządza raport, który przekazuje

dysponentowi;

3)

w drodze decyzji zawiesza rejestrację pojazdu kolejowego w przypadkach

a)

utraty ważności zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego,

b)

gdy nowy dysponent nie posiada identyfikatora literowego dysponenta (VKM),

c)

gdy na dzień wyrejestrowania aktualnie zarejestrowanego dysponenta żaden nowy dysponent

nie zaakceptował statusu dysponenta,

d)

gdy na dzień wyrejestrowania aktualnie zarejestrowanego podmiotu odpowiedzialnego

za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) żaden nowy podmiot nie potwierdził przyjęcia

tej funkcji;

4)

w przypadku ustania przyczyn, o których mowa w pkt 3, na wniosek dysponenta rejestruje

pojazd kolejowy w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych.

2.

Pojazd kolejowy wpisuje się do krajowego rejestru pojazdów kolejowych (NVR) po spełnieniu

następujących warunków

1)

posiadania ważnego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji;

2)

posiadania identyfikatora literowego dysponenta (VKM);

3)

wskazania przez dysponenta podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego

(ECM).

3.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, są rozpatrywane nie później niż w terminie

miesiąca od dnia złożenia kompletnego wniosku.

4.

W przypadku gdy pojazd kolejowy nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 2, Prezes

UTK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 30 dni od dnia otrzymania

wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje wydanie decyzji o odmowie

1)

rejestracji pojazdu kolejowego w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR);

2)

wprowadzenia zmiany danych rejestrowych w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR).

1.

Pojazdy kolejowe przeznaczone do eksploatacji dzieli się na pojazdy

1)

zgodne z TSI,

2)

niezgodne z TSI

- obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji tych pojazdów.

1a.

Pojazdy kolejowe niezgodne z TSI podlegają weryfikacji obejmującej badania

1)

zgodności z krajowymi specyfikacjami technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 25t,

2)

zgodności z siecią kolejową, w szczególności w zakresie zgodności charakterystyki

technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami,

3)

parametrów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1

- przeprowadzane przez podmioty uprawnione do przeprowadzania badań niezbędnych do

dopuszczenia do eksploatacji pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI, o których mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 8.

1b.

Po zakończeniu z wynikiem pozytywnym badań, o których mowa w ust. 1a, podmiot uprawniony

wydaje certyfikat weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI.

1c.

Na podstawie certyfikatu weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI podmiot,

który wystąpił o przeprowadzenie weryfikacji, wydaje deklarację weryfikacji pojazdu

kolejowego niezgodnego z TSI.

2.

Przed wprowadzeniem do eksploatacji pojazd kolejowy powinien uzyskać od Prezesa UTK

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji, z zastrzeżeniem art. 23c. Zezwolenie na

dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego może zawierać warunki użytkowania

tego pojazdu kolejowego.

3.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

zgodnego z TSI występuje zarządca, przewoźnik kolejowy, dysponent, producent, wykonawca

modernizacji albo importer, załączając dokumenty określone w art. 23e ust. 1.

4.

Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji po sprawdzeniu złożonych

deklaracji weryfikacji WE podsystemu, o których mowa w art. 23e ust. 1.

5.

Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego bez

przeprowadzania dalszych czynności sprawdzających, jeżeli wszystkie podsystemy strukturalne

pojazdu kolejowego uzyskały zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z postanowieniami

rozdziału 4a w zakresie dopuszczania podsystemów do eksploatacji.

6.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

niezgodnego z TSI obowiązującymi w dniu dopuszczania pojazdu kolejowego, w tym pojazdu

kolejowego objętego odstępstwami, występuje zarządca, przewoźnik kolejowy, dysponent,

producent, wykonawca modernizacji albo importer, załączając dokumenty określone w

art. 23e ust. 2. Dopuszczenie to uprawnia do poruszania się na sieci kolejowej położonej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

7.

Prezes UTK może żądać od podmiotu, o którym mowa w ust. 3 i 6, dostarczenia dodatkowych

informacji, przeprowadzenia analiz zagrożeń lub badań na sieci kolejowej, w celu sprawdzenia

zgodności technicznej pojazdu kolejowego z siecią kolejową i wymogami bezpieczeństwa.

Przepis art. 23e ust. 3 stosuje się odpowiednio.

8.

Badania na sieci kolejowej, o których mowa w ust. 7, mogą być przeprowadzane w okresie

3 miesięcy od dnia przekazania żądania Prezesa UTK, z zastrzeżeniem pierwszeństwa

wykonywania przez zarządcę zadań określonych w art. 5, w szczególności w zakresie

zapewnienia bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i udostępniania tras pociągów

dla przejazdu pociągów na liniach kolejowych.

9.

W przypadku gdy wnioski, o których mowa w ust. 3 i 6, nie czynią zadość wymaganiom

określonym w art. 23e, Prezes UTK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie

miesiąca od dnia otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje

wydanie decyzji odmownej w przedmiocie dopuszczenia do eksploatacji.

10.

Wnioski, o których mowa w ust. 3 i 6, są rozpatrywane nie później niż w terminie 2

miesięcy od dnia złożenia kompletnego wniosku wraz z dokumentami określonymi odpowiednio

w art. 23e ust. 1 albo 2.

11.

Termin na zwrócenie się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, z uwagi na należycie

uzasadnione przyczyny, wynosi miesiąc od dnia doręczenia decyzji odmownej.

12.

Prezes UTK wniosek, o którym mowa w ust. 11, rozpatruje w terminie dwóch miesięcy

od dnia jego otrzymania.

13.

Prezes UTK, w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, może pisemnie

zwrócić się do Agencji o opinię.

14.

Jeżeli Prezes UTK nie wyda zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji, o którym mowa

w art. 23f ust. 1 albo art. 23g ust. 1, pojazd kolejowy objęty treścią wniosku uznaje

się za dopuszczony do eksploatacji po upływie trzech miesięcy od końca terminu, o

którym mowa w art. 23f ust. 4 albo art. 23g ust. 5. Uprawnienie do eksploatacji jest

ważne tylko na sieci kolejowej, w odniesieniu do której Prezes UTK nie wydał zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji w określonym terminie.

15.

W przypadku, o którym mowa w ust. 14, wniosek do Prezesa UTK, o którym mowa w art.

23f ust. 1 albo art. 23g ust. 1, z potwierdzoną datą jego złożenia stanowi dokument

potwierdzający uznanie pojazdu kolejowego za dopuszczony do eksploatacji, przy czym

przed rozpoczęciem eksploatacji należy poinformować o tym Prezesa UTK. Uprawnienie

do eksploatacji ważne jest wyłącznie do czasu wydania zezwolenia na dopuszczenie do

eksploatacji.

16.

W przypadku gdy zarządca albo przewoźnik kolejowy nie spełnia warunków technicznych

i organizacyjnych zapewniających

1)

bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego lub

2)

bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych, lub

3)

ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska

- Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa uprawnienie, o którym mowa w ust. 14, lub może

cofnąć zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji wydane na podstawie art. 23f ust.

4 albo art. 23g ust. 5, stosując przegląd certyfikatów bezpieczeństwa i autoryzacji

bezpieczeństwa.

Nie wymaga uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazd kolejowy zgodny

z TSI, który uzyskał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej, jeżeli TSI dotyczące pojazdów nie określają punktów otwartych i

szczególnych przypadków, a pojazd ten porusza się wyłącznie po sieci kolejowej zgodnej

z TSI, które nie określają punktów otwartych i szczególnych przypadków.

1.

Zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego stanowi zezwolenie na

dopuszczenie typu pojazdu kolejowego.

2.

Postępowanie dotyczące dopuszczenia do eksploatacji kolejnych pojazdów zgodnych z

dopuszczonym typem rozpoczyna się od złożenia przez zarządcę, przewoźnika kolejowego,

dysponenta, producenta, wykonawcę modernizacji albo importera pojazdu kolejowego do

Prezesa UTK lub do krajowych organów do spraw bezpieczeństwa z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej wniosku o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji w oparciu

o zgodność pojazdu z typem. W takim przypadku krajowe organy do spraw bezpieczeństwa

współpracują ze sobą w celu uproszczenia procedury i zmniejszenia obciążeń administracyjnych.

3.

Dopuszczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wydawane na podstawie deklaracji zgodności

z typem wystawionej przez wnioskodawcę, po stwierdzeniu zgodności z zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei.

4.

Deklaracja zgodności z typem jest przygotowywana

1)

dla pojazdów zgodnych z TSI - zgodnie z procedurami weryfikacji WE zawartymi w TSI;

2)

dla pojazdów niezgodnych z TSI - zgodnie z procedurami weryfikacji WE określonymi

w modułach D lub E decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie

wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylającej decyzję Rady

93/465/EWG

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 82).

5.

Informację o wydaniu zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego,

o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK przekazuje Agencji, w celu zarejestrowania typu

pojazdu kolejowego w europejskim rejestrze typów pojazdów dopuszczonych do eksploatacji,

prowadzonego przez Agencję.

6.

Prezes UTK w przypadku zmiany TSI lub przepisów krajowych, na podstawie których wydano

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji typu pojazdu kolejowego, o którym mowa

w ust. 1, może, w drodze decyzji, nakazać uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji pojazdu kolejowego (odnowienie zezwolenia), biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz zgodności technicznej z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei. Dokonując odnowienia zezwolenia,

weryfikuje się wyłącznie kryteria wynikające z przepisów ulegających zmianie.

7.

Odnowienie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego nie powoduje

konieczności dokonywania zmian zezwoleń wydanych przed dniem wydania odnowienia zezwolenia.

8.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, wnioskodawca załącza informację czy wystąpił do

innych krajowych organów do spraw bezpieczeństwa z państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Do wniosku, o którym mowa w art. 23b ust. 3, załącza się

1)

deklaracje weryfikacji WE podsystemu dla wszystkich podsystemów strukturalnych pojazdu

kolejowego, jeżeli wszystkie podsystemy strukturalne pojazdu kolejowego uzyskały zezwolenie

na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z postanowieniami rozdziału 4a w zakresie

dopuszczania podsystemów do eksploatacji;

2)

wszystkie deklaracje weryfikacji WE podsystemu, które potwierdzają

a)

zgodność podsystemów pojazdu kolejowego z TSI i ich bezpieczne zamontowanie,

b)

zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym dokumenty potwierdzające zgodność

charakterystyki technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą

i stałymi instalacjami,

c)

zgodność pojazdu kolejowego z przepisami wydanymi na podstawie art. 25t, mającymi

zastosowanie do punktów otwartych i szczególnych przypadków określonych w TSI.

2.

Do wniosku, o którym mowa w art. 23b ust. 6, załącza się

1)

dla podsystemów zgodnych z TSI obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2)

dla podsystemów niezgodnych z którąkolwiek z TSI obowiązujących w dniu wydania zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty potwierdzające

a)

zgodność podsystemów pojazdu kolejowego z przepisami wydanymi na podstawie art. 25t,

b)

zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym dokumenty potwierdzające zgodność

charakterystyki technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą

i stałymi instalacjami,

c)

pozytywne wyniki kontroli parametrów pojazdu kolejowego określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 25ta ust. 1;

3)

certyfikat weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI;

4)

deklarację weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI.

3

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 2, należy załączyć w

formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114), zwanego dalej „dokumentem elektronicznym”, pozbawionego możliwości jego modyfikacji.

1.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

zgodnego ze wszystkimi TSI obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji, dopuszczonego do eksploatacji w którymkolwiek z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej, z wyłączeniem pojazdów, o których mowa w art. 23c, występuje zarządca,

przewoźnik kolejowy, dysponent, producent albo jego upoważniony przedstawiciel, wykonawca

modernizacji albo importer pojazdu kolejowego, do Prezesa UTK, załączając wyniki badań

pojazdu kolejowego przeprowadzonych przez notyfikowane laboratorium badawcze.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, poza dokumentem zezwalającym na dopuszczenie do

eksploatacji pojazdu kolejowego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, załącza

się

1)

dokumentację techniczną, która potwierdza zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową,

w tym dokumenty potwierdzające zgodność charakterystyki technicznej i eksploatacyjnej

pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami;

2)

dokumentację techniczną, która potwierdza zgodność pojazdu kolejowego z przepisami

wydanymi na podstawie art. 25t, mającymi zastosowanie do punktów otwartych i szczególnych

przypadków określonych w TSI;

3)

dokumentację zawierającą informacje o utrzymaniu pojazdu kolejowego, a w szczególności

o modernizacji lub odnowieniu, które zostały przeprowadzone po uzyskaniu zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji;

4)

informacje o procedurze gromadzenia danych umożliwiające ich odczytanie i ocenę, jeżeli

informacje te nie są zharmonizowane z TSI - w przypadku pojazdów kolejowych wyposażonych

w rejestratory danych;

5)

informacje o przewidywanym użytkowaniu pojazdu kolejowego w sieci kolejowej.

2a

Dokumentację i informacje, o których mowa w ust. 2, należy załączyć w formie dokumentu

elektronicznego, pozbawionego możliwości jego modyfikacji.

3.

Prezes UTK na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 2, sprawdza techniczną zgodność

pojazdu kolejowego z siecią kolejową z uwzględnieniem krajowych przepisów mających

zastosowanie do punktów otwartych i szczególnych przypadków, określonych w TSI.

4.

Prezes UTK w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wydaje zezwolenie na dopuszczenie

do eksploatacji, nie później niż w terminie

1)

dwóch miesięcy od dnia złożenia kompletnej dokumentacji, o której mowa w ust. 2;

2)

miesiąca od dnia przekazania dodatkowych informacji lub wyników analiz zagrożeń lub

badań na sieci kolejowej wymaganych przez Prezesa UTK, o których mowa w art. 23b ust.

7.

1.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

posiadającego zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji, wydane w innym państwie

członkowskim Unii Europejskiej, niezgodnego z którąkolwiek z TSI, występuje dysponent

albo producent pojazdu kolejowego, załączając wyniki badań pojazdu kolejowego przeprowadzonych

przez notyfikowane laboratorium badawcze w odniesieniu do podsystemów zgodnych z TSI

albo podmiot uprawniony, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 25ta

ust. 1 pkt 8, w odniesieniu do pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, poza zezwoleniem na dopuszczenie do eksploatacji

pojazdu kolejowego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, załącza się

1)

dla podsystemów zgodnych z TSI obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty, o których mowa w art. 23e ust. 1;

2)

dla podsystemów niezgodnych z którąkolwiek z TSI obowiązujących w dniu dopuszczenia

do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty potwierdzające

a)

zgodność podsystemów pojazdu kolejowego z przepisami wydanymi na podstawie art. 25t,

b)

zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym zgodność charakterystyki technicznej

i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami,

c)

pozytywne wyniki kontroli parametrów pojazdu kolejowego określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 25ta ust. 1;

3)

dokumentację potwierdzającą spełnienie wymagań bezpieczeństwa ze wskazaniem przypadków

niestosowania TSI dla podsystemów i składników interoperacyjności, zgodnie z art.

25f;

4)

dane techniczne, plany utrzymania i charakterystyki eksploatacyjne pojazdu kolejowego;

5)

dokumentację zawierającą informacje o utrzymaniu pojazdu kolejowego, a w szczególności

o modernizacji lub odnowieniu, które zostały przeprowadzone po uzyskaniu zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji;

6)

informacje o procedurze gromadzenia danych umożliwiające ich odczytanie i ocenę, jeżeli

informacje te nie są zharmonizowane z TSI - w przypadku pojazdów kolejowych wyposażonych

w rejestratory danych;

7)

informacje o przewidywanym użytkowaniu pojazdu kolejowego w sieci kolejowej.

2a

Wyniki badań, o których mowa w ust. 1, a także dokumenty, dokumentację, dane techniczne

i informacje, o których mowa w ust. 2, należy załączyć w formie dokumentu elektronicznego,

pozbawionego możliwości jego modyfikacji.

3.

Prezes UTK na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 2, sprawdza techniczną zgodność

pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym dokumenty potwierdzające zgodność charakterystyki

technicznej i eksploatacyjnej pojazdu

kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami, a także sprawdza spełnienie wymagań

bezpieczeństwa przez pojazd kolejowy.

4.

Prezes UTK może podważyć dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 3, 4 i 6, jeżeli udowodni,

nie naruszając art. 25f, istnienie znacznego zagrożenia bezpieczeństwa.

5.

Prezes UTK w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wydaje zezwolenie na dopuszczenie

do eksploatacji, nie później niż w terminie

1)

czterech miesięcy od dnia złożenia kompletnej dokumentacji, o której mowa w ust. 2;

2)

dwóch miesięcy od dnia przekazania dodatkowych analiz zagrożeń lub wyników badań na

sieci kolejowej wymaganych przez Prezesa UTK, o których mowa w art. 23b ust. 7.

W przypadku zmiany dysponenta nowy dysponent wstępuje w prawa i obowiązki podmiotu,

który uzyskał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji, z chwilą wpisania go do

krajowego rejestru pojazdów kolejowych (NVR) jako dysponenta.

1.

W przypadku modernizacji pojazdu kolejowego jest wymagane uzyskanie nowego zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji.

2.

Do uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji, o którym mowa w ust. 1, stosuje

się art. 23b.

3.

Dysponent albo producent pojazdu kolejowego może złożyć do Prezesa UTK wniosek o zgodę

na odstąpienie od konieczności uzyskania nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji.

4.

Prezes UTK, w drodze decyzji, wyraża zgodę, o której mowa w ust. 3, jeżeli modernizacja

nie powoduje zmian wpływających na bezpieczeństwo transportu kolejowego lub zgodność

z siecią kolejową, na której będzie eksploatowany pojazd kolejowy.

1.

Przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego dysponent

określa podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM).

2.

Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) zapewnia jego utrzymanie

w sposób gwarantujący bezpieczną eksploatację zgodną z dokumentacją systemu utrzymania

pojazdu kolejowego, warunkami technicznymi eksploatacji pojazdów kolejowych, określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 20 oraz w TSI.

3.

Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) powinien zapewnić utrzymanie

pojazdu kolejowego sam lub przy współudziale innych podmiotów zajmujących się utrzymaniem

pojazdów kolejowych, z którymi ma zawartą umowę.

4.

Podmioty odpowiedzialne za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w odniesieniu do wagonów

towarowych oraz podmioty zajmujące się utrzymaniem wagonów towarowych, wykonujące

w całości albo w części co najmniej jedną z funkcji utrzymania określoną w art. 4

ust. 1 lit. b-d rozporządzenia (UE) nr 445/2011, podlegają certyfikacji prowadzonej

przez Prezesa UTK na zasadach i w trybie określonym w art. 4-8 tego rozporządzenia.

5.

Prezes UTK, w drodze decyzji, wydaje certyfikaty, odmawia ich wydania, ogranicza zakres

stosowania, zmienia, zawiesza, cofa oraz przedłuża ważność certyfikatów, jeżeli zachodzą

przesłanki określone w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 445/2011.

6.

Certyfikaty wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej podmiotom, o

których mowa w ust. 4, są ważne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zostały

wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 445/2011.

7.

Zadania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w przypadku

pojazdów kolejowych

1)

zarejestrowanych w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej i utrzymywanych

zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie,

2)

eksploatowanych na liniach kolejowych, na których szerokość torów różni się od szerokości

torów głównej sieci kolejowej w Rzeczypospolitej Polskiej i w przypadku, których spełnienie

warunków określonych w ust. 2, zapewnia się w drodze umów międzynarodowych z państwami

innymi niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

3)

wpisanych do rejestru zabytków lub do inwentarza muzealiów oraz pojazdów kolejowych

wojskowych i pojazdów kolejowych specjalnych, których przejazd wymaga uzyskania zezwolenia

Prezesa UTK

- realizuje przewoźnik kolejowy przemieszczający te wagony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

8.

Certyfikat dla podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w

odniesieniu do wagonów towarowych, o którym mowa w ust. 5, wydaje Prezes UTK, na okres

nie dłuższy niż pięć lat, przed wpisaniem pojazdu kolejowego do krajowego rejestru

pojazdów kolejowych. Informacja o pełnieniu roli podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie

pojazdu kolejowego zostaje wpisana do autoryzacji bezpieczeństwa, wydawanej zgodnie

z art. 18a, lub certyfikatu bezpieczeństwa, wydawanego zgodnie z art. 18b.

1.

Warunkiem dopuszczenia pojazdu kolejowego do eksploatacji jest świadectwo sprawności

technicznej.

2.

Świadectwa sprawności technicznej wydaje przewoźnik kolejowy, a dla pojazdów kolejowych

wykonujących przewozy w obrębie bocznicy kolejowej może wydawać użytkownik bocznicy

kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Świadectwa sprawności technicznej dla pojazdów kolejowych wykonujących przewozy technologiczne

oraz dla wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do robót budowlanych wydaje eksploatujący

te pojazdy lub zarządca.

4.

Ważność świadectwa sprawności technicznej pojazdu kolejowego ustala się na czas określony.

4a.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do wagonów towarowych, dla których podmiot odpowiedzialny

za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w odniesieniu do wagonów towarowych wydał zapewnienie

potwierdzające dopuszczenie do użytkowania lub przywrócenie do eksploatacji, określone

w art. 3 ust. 2 lit. f i g rozporządzenia (UE) nr 445/2011.

5.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania

oraz okresy ważności świadectw sprawności technicznej, ustalając wzór świadectwa i

warunki, jakie są niezbędne do jego uzyskania.

1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wykaz dokumentów,

które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym w ruchu, umożliwiających

stwierdzenie stanu technicznego pojazdu kolejowego, oraz ich wzory.

2.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru pojazdów kolejowych oraz sposób oznakowania pojazdów kolejowych, z uwzględnieniem

przepisów międzynarodowych.

1.

Przepisów niniejszego rozdziału oraz art. 23 ust. 3-5 i art. 23a-23j nie stosuje się

do

1)

sieci kolejowych, które są funkcjonalnie wyodrębnione z systemu kolei i przeznaczone

tylko na potrzeby pasażerskich przewozów lokalnych, oraz miejskich lub podmiejskich

przewoźników kolejowych prowadzących działalność wyłącznie w obrębie tych sieci kolejowych;

2)

infrastruktury kolejowej należącej do zarządców prywatnej infrastruktury kolejowej

oraz pojazdów kolejowych działających jedynie na tej infrastrukturze na ich użytek

w ramach własnej działalności w zakresie transportu towarów;

3)

infrastruktury kolejowej przewidzianej wyłącznie do użytku lokalnego, turystycznego

lub historycznego;

4)

pojazdów kolejowych przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego lub turystycznego,

lub pojazdów historycznych nieporuszających się po sieci kolejowej.

2.

System kolei dzieli się na podsystemy

1)

strukturalne

a)

infrastruktura,

b)

energia,

c)

sterowanie - urządzenia przytorowe,

d)

sterowanie - urządzenia pokładowe,

e)

tabor;

2)

funkcjonalne

a)

ruch kolejowy,

b)

utrzymanie,

c)

aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów towarowych.

3.

Szczegółowy zakres podsystemów, o których mowa w ust. 2, określają TSI.

1.

W przypadku gdy ustawa nie stanowi inaczej, do oceny zgodności podsystemów, akredytacji,

autoryzacji i notyfikacji w tym zakresie oraz kontroli spełniania przez podsystemy

zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, stosuje się odpowiednio

przepisy: art. 5 pkt 11-13 i 16, art. 14-18, art. 19 ust. 1 i 2, ust. 3 pkt 1 i 2, ust. 4-7,

art. 21 ust. 3 i 4, art. 23, art. 26, art. 38-40, art. 40b-40f, art. 40h, art. 40i,

art. 41, art. 41b, art. 41c oraz art. 43a-44 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie

oceny zgodności, z tym że ilekroć w tych przepisach jest mowa o „wprowadzeniu do obrotu” lub „wycofaniu

z obrotu”, rozumie się przez to „dopuszczenie do eksploatacji” lub „wycofanie z eksploatacji”.

2.

W przypadku gdy ustawa nie stanowi inaczej, do oceny zgodności składników interoperacyjności,

akredytacji, autoryzacji i notyfikacji w tym zakresie oraz kontroli spełniania przez

składniki interoperacyjności zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei stosuje się przepisy: art. 4, art. 5 pkt 11-13 i 16, art. 12, art. 13a-18, art. 19 ust. 1 i 2, ust. 3 pkt

1 i 2, ust. 4-7, art. 21 ust. 3 i 4, art. 23, art. 26, art. 37-40m oraz art. 43a-45

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, z tym że ilekroć w tych przepisach jest mowa o „wprowadzeniu do obrotu” lub „wycofaniu

z obrotu”, rozumie się przez to „dopuszczenie do eksploatacji” lub „wycofanie z eksploatacji”.

(uchylony)

1.

Podczas dokonywania oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei, podsystemy i składniki interoperacyjności poddaje się

1)

certyfikacji - przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą;

2)

badaniom - przez notyfikowane laboratorium;

3)

sprawdzeniu zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu

kolei - przez notyfikowaną jednostkę kontrolującą.

2.

Domniemywa się, że podsystemy lub składniki interoperacyjności, dla których sporządzono

dokumentację potwierdzającą spełnienie zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, są zgodne z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi w obowiązujących

przepisach odnoszących się do zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei, jeżeli ocena zgodności została dokonana na podstawie TSI.

3.

Oznakowanie CE umieszcza się na składniku interoperacyjności, dla którego, po uzyskaniu

certyfikatu WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności,

została wystawiona deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika

interoperacyjności tylko wtedy, gdy obowiązek oznakowania wynika z przepisów obowiązujących

na terytorium Unii Europejskiej odnoszących się do zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei.

4.

Podmioty, o których mowa w art. 25cb ust. 3 i art. 25cc ust. 8, są obowiązane przechowywać

dokumentację techniczną dotyczącą podsystemu i składnika interoperacyjności oraz przebiegu

i wyników dokonanej oceny zgodności przez cały okres eksploatacji podsystemu lub składnika

interoperacyjności.

5.

Dokonanie weryfikacji WE podsystemu jest obowiązkowe przed złożeniem wniosku o wydanie

zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu w systemie kolei.

6.

Po uzyskaniu zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu Prezes UTK, w trakcie

jego eksploatacji, może sprawdzić spełnienie wymagań bezpieczeństwa zawartych w TSI

lub przepisach wydanych na podstawie art. 25t w przypadku

1)

infrastruktury - w ramach wydawania autoryzacji bezpieczeństwa, zgodnie z art. 18a,

i kontroli spełnienia wymagań zawartych w autoryzacji bezpieczeństwa,

2)

pojazdów - w ramach wydawania certyfikatu bezpieczeństwa, zgodnie z art. 18b, i kontroli

spełnienia wymagań zawartych w certyfikacie bezpieczeństwa

- stosując procedury oceny i weryfikacji ustanowione w TSI lub przepisach wydanych

na podstawie art. 25t.

7.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający dołącza

dokumentację związaną z oceną zgodności do deklaracji weryfikacji WE podsystemu, którą

przesyła Prezesowi UTK oraz właściwemu organowi każdego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, które o to wystąpi.

8.

Dokumentację i korespondencję związaną z oceną zgodności przedstawianą Prezesowi UTK

sporządza się w języku polskim.

1.

Notyfikowana jednostka certyfikująca dokonuje weryfikacji WE podsystemu z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi w przepisach

wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1.

2.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający zwraca

się do wybranej przez siebie notyfikowanej jednostki certyfikującej z wnioskiem o

dokonanie na podstawie TSI weryfikacji WE podsystemu z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi

interoperacyjności systemu kolei.

3.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający jest

obowiązany przekazać Prezesowi UTK informację o wszczęciu procedury weryfikacji WE

podsystemu z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

w terminie 14 dni od dnia podpisania umowy z jednostką notyfikowaną.

4.

Notyfikowana jednostka certyfikująca przeprowadza weryfikację WE podsystemu z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei, obejmującą również interfejsy

danego podsystemu z systemem, do którego zostaje on włączony na etapie

1)

projektowania,

2)

budowy,

3)

końcowych prób podsystemu

- na podstawie informacji zawartych w TSI oraz w rejestrze infrastruktury i w europejskim

rejestrze typów pojazdów dopuszczonych do eksploatacji.

5.

Jeżeli przewiduje to odpowiednia TSI lub na żądanie producenta podsystemu albo jego

upoważnionego przedstawiciela, zarządcy, przewoźnika kolejowego, dysponenta, importera,

wykonawcy modernizacji, inwestora albo podmiotu zamawiającego, można podzielić podsystem

na określone części lub sprawdzić jego zgodność z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi

interoperacyjności systemu kolei na określonych etapach procedury weryfikacji WE.

Sprawdzenia zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu

kolei można dokonać także dla określonej części podsystemu na określonym etapie tej

procedury.

5a.

Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 5, jeżeli spełnione są zasadnicze

wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei, notyfikowana jednostka certyfikująca

wydaje pośredni certyfikat weryfikacji WE podsystemu.

5b.

Na podstawie pośredniego certyfikatu weryfikacji WE podsystemu podmiot, o którym mowa

w ust. 5, na rzecz którego wystawiono ten certyfikat, wystawia pośrednią deklarację

weryfikacji WE podsystemu, do której załącza dokumentację techniczną określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 4.

5c.

Dokumenty, o których mowa w ust. 5a i 5b, zawierają odniesienie do właściwych TSI,

których dotyczyła ocena zgodności.

6.

W procedurze weryfikacji WE podsystemu notyfikowana jednostka certyfikująca uwzględnia

pośrednie certyfikaty weryfikacji WE podsystemu i sprawdza

1)

zgodność podsystemu z projektem i pośrednimi certyfikatami weryfikacji WE podsystemu,

o ile uprzednio zostały wydane;

2)

(uchylony)

3)

czy certyfikaty, o których mowa w pkt 1, uwzględniają wymagania TSI;

4)

zgodność całego podsystemu z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei określonymi w TSI oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 25t;

5)

kompletność i poprawność deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika

interoperacyjności wraz z kopiami certyfikatów WE zgodności lub przydatności do stosowania

składnika interoperacyjności dla wszystkich składników interoperacyjności zastosowanych

w podsystemie;

6)

czy budowle i urządzenia ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2,

wchodzące w skład podsystemu, zostały dopuszczone do eksploatacji zgodnie z przepisami

ustawy;

7)

wszystkie elementy podsystemu nieobjęte pośrednimi certyfikatami weryfikacji WE podsystemu;

8)

wyniki końcowych prób podsystemu.

7.

Po dokonaniu pozytywnej weryfikacji WE podsystemu, notyfikowana jednostka certyfikująca

wydaje certyfikat weryfikacji WE podsystemu.

7a.

Jeżeli notyfikowana jednostka certyfikująca nie sprawdziła w całości albo w części

zgodności ze wszystkimi TSI, które mają zastosowanie dla danego podsystemu, certyfikat

weryfikacji WE podsystemu zawiera dokładne odniesienie do TSI albo ich części, z którymi

zgodność nie została sprawdzona.

7b.

Na podstawie certyfikatu weryfikacji WE podsystemu, producent podsystemu albo jego

upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy, dysponent, importer, wykonawca

modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający wystawia deklarację weryfikacji WE

podsystemu, do której załącza dokumentację techniczną określoną w przepisach wydanych

na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 4.

8.

Notyfikowana jednostka certyfikująca może wydać certyfikat weryfikacji WE podsystemu

dla serii podsystemów lub pewnych części tych podsystemów tylko w przypadku, gdy zezwala

na to TSI.

9.

(uchylony)

1.

Składniki interoperacyjności spełniają następujące wymagania

1)

są dopuszczone do eksploatacji, w przypadku gdy umożliwiają osiągnięcie interoperacyjności

w ramach systemu kolei przy jednoczesnym spełnianiu zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei;

2)

są użytkowane na przeznaczonym dla nich obszarze użytkowania oraz są odpowiednio zamontowane

i utrzymywane;

3)

posiadają deklaracje WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi

w TSI oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 25t.

2.

Prezes UTK nie może

1)

zakazywać, ograniczać lub utrudniać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dopuszczenia

do eksploatacji składników interoperacyjności tworzących interoperacyjny system kolei,

które spełniają zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei;

2)

wymagać kontroli, które już zostały przeprowadzone jako część procedury oceny zgodności

lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1.

3.

W celu wydania deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

stosuje się przepisy określone w TSI.

4.

Na wniosek producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela, notyfikowana jednostka

certyfikująca dokonuje oceny zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei. Ocena ta

jest dokonywana na podstawie TSI odpowiadającej podsystemowi, do którego należy składnik.

5.

Deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

stwierdza, że składnik interoperacyjności spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności

systemu kolei określone w TSI lub specyfikacjach europejskich. W przypadku składnika

interoperacyjności będącego przedmiotem innych przepisów Unii Europejskiej obejmujących

swoim zakresem zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei dla

składników interoperacyjności, deklaracja ta spełnia również wymagania określone w

tych przepisach.

6.

W przypadku gdy producent albo jego upoważniony przedstawiciel nie wystawi deklaracji

WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności, obowiązek

ten spoczywa na podmiocie wprowadzającym składnik interoperacyjności na rynek. Te

same obowiązki spoczywają również na każdym podmiocie, który łączy składniki interoperacyjności

różnego pochodzenia lub wytwarza je na swoje własne potrzeby.

7.

Po dokonaniu pozytywnej oceny zgodności składnika interoperacyjności z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei, notyfikowana jednostka certyfikująca

wydaje certyfikat WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

producentowi albo jego upoważnionemu przedstawicielowi. Na podstawie tego certyfikatu

wystawia się deklarację WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności.

8.

Producent składnika interoperacyjności albo jego upoważniony przedstawiciel albo podmiot

wprowadzający składnik interoperacyjności na rynek są obowiązani przekazywać Prezesowi

UTK deklarację WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

przed wprowadzeniem go do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

9.

W przypadku gdy składnik interoperacyjności posiadający deklarację WE zgodności lub

przydatności do stosowania składnika interoperacyjności nie spełnia zasadniczych wymagań

dotyczących interoperacyjności systemu kolei, Prezes UTK zawiesza certyfikat WE zgodności

lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności oraz powiadamia o tym

Komisję Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.

10.

W przypadku gdy składnik interoperacyjności objęty deklaracją WE zgodności lub przydatności

do stosowania składnika interoperacyjności i wprowadzony na rynek nie spełnia zasadniczych

wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, Prezes UTK, w drodze decyzji

1)

ogranicza obszar jego stosowania lub

2)

zakazuje jego wykorzystania, lub

3)

nakazuje wycofanie go z rynku.

11.

Jeżeli Prezes UTK, biorąc pod uwagę zgodność z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi

interoperacyjności systemu kolei, stwierdzi, w drodze decyzji, iż deklaracja WE zgodności

lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności została niewłaściwie sporządzona,

producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na terytorium Unii

Europejskiej albo podmiot wprowadzający go na rynek jest obowiązany do doprowadzenia

do zgodności składnika interoperacyjności z TSI oraz zaprzestania naruszenia na warunkach

określonych przez Prezesa UTK.

12.

W przypadku gdy naruszenie, o którym mowa w ust. 11, nie zostało usunięte, Prezes

UTK, w drodze decyzji

1)

ogranicza lub zakazuje wprowadzania danego składnika interoperacyjności na rynek lub

2)

nakazuje wycofanie go z rynku.

13.

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 i 12, Prezes UTK powiadamia niezwłocznie Komisję

Europejską o zastosowanych środkach i podaje powody swojej decyzji, stwierdzając w

szczególności, czy niezgodność ta jest spowodowana

1)

brakiem możliwości spełnienia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei;

2)

nieprawidłowym zastosowaniem specyfikacji europejskich, jeżeli były one zastosowane;

3)

nieadekwatnością specyfikacji europejskich.

14.

Procedura oceny zgodności, o której mowa w ust. 4, nie jest przeprowadzana w przypadku

części zamiennych do podsystemów dopuszczonych do eksploatacji w dniu wejścia w życie

TSI.

1.

W przypadkach

1)

określonych w art. 25f lub

2)

sieci kolejowych albo ich części nieobjętych obowiązkiem stosowania TSI, lub

3)

typów urządzeń i typów budowli, o których mowa w art. 22f ust. 1, nieujętych we właściwej

TSI jako składniki interoperacyjności, lub

4)

szczególnych i punktów otwartych dla których konieczne jest zastosowanie przepisów

technicznych niezawartych we właściwej TSI

- Prezes UTK ustala listę właściwych krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów

normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei.

2.

Prezes UTK aktualizuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw transportu listę,

o której mowa w ust. 1

1)

przy każdej zmianie listy właściwych krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów

normalizacyjnych lub

2)

po zgłoszeniu odstępstw, o których mowa w art. 25f, lub

3)

po publikacji TSI.

3.

Listę, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu przekazuje Komisji

Europejskiej oraz na jej wniosek udostępnia pełny tekst krajowych specyfikacji technicznych

wskazanych na tej liście.

4.

Minister właściwy do spraw transportu nie informuje Komisji Europejskiej o przepisach

i ograniczeniach o lokalnym charakterze. W przypadku ich wprowadzenia informację o

tych przepisach i ograniczeniach umieszcza się w rejestrze infrastruktury.

5.

Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić Prezesa UTK do dokonywania w

jego imieniu czynności, o których mowa w ust. 3 i 4.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, weryfikacja podsystemu strukturalnego w oparciu

o krajowe specyfikacje techniczne i dokumenty normalizacyjne, jest prowadzona przez

notyfikowane jednostki certyfikujące.

7.

W przypadku dopuszczania do eksploatacji podsystemów strukturalnych na sieci kolejowej

albo jej części nieobjętej obowiązkiem stosowania TSI, dopuszcza się przeprowadzanie

procedur weryfikacji WE. Krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów normalizacyjnych,

o których mowa w ust. 1, w zakresie ujętym w TSI, nie stosuje się.

1.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi mogą eksploatować wyłącznie podsystemy strukturalne,

na które Prezes UTK wydał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji.

1a.

Podsystem strukturalny może być dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

1)

jest zbudowany i zainstalowany w taki sposób, że spełnia zasadnicze wymagania dotyczące

interoperacyjności systemu kolei oraz jest zapewniona jego zgodność z istniejącym

systemem kolei, w skład którego wchodzi;

2)

składniki interoperacyjności, z których jest zbudowany, są właściwie zainstalowane

i wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem;

3)

urządzenia i budowle ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2, które

wchodzą w jego skład, zostały dopuszczone do eksploatacji zgodnie z przepisami ustawy.

2.

Na wniosek zainteresowanego producenta podsystemu albo jego upoważnionego przedstawiciela,

zarządcy, przewoźnika kolejowego, dysponenta, importera, inwestora albo podmiotu zamawiającego

Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu strukturalnego.

Odmowa dopuszczenia do eksploatacji podsystemu strukturalnego następuje w drodze decyzji.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się

1)

deklarację weryfikacji WE podsystemu;

2)

certyfikat weryfikacji WE podsystemu;

3)

dokumentację przebiegu weryfikacji WE podsystemu;

4)

kopie dokumentów potwierdzających dopuszczenie do eksploatacji urządzeń lub budowli

ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2, wchodzących w skład podsystemu.

3a.

W przypadkach, o których mowa w art. 25d ust. 1 pkt 2-4 oraz art. 25f ust. 5 pkt 1

i 2 i ust. 6 pkt 1, gdy w skład podsystemu nie wchodzą składniki interoperacyjności

objęte deklaracją WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności,

przepisów ust. 1a pkt 2 i ust. 3 pkt 1-3 nie stosuje się.

4.

Prezes UTK przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu strukturalnego

sprawdza jego zgodność z TSI dotyczącymi eksploatacji i utrzymania lub przepisami

wydanymi na podstawie art. 25t.

4a

Dokumentacja wymieniona w ust. 3 pkt 3 podlega badaniu przez Prezesa UTK pod kątem

kompletności.

5.

Prezes UTK nie może zakazywać, ograniczać lub utrudniać budowy, dopuszczania do eksploatacji

oraz eksploatacji podsystemów strukturalnych tworzących system kolei, które spełniają

zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei. W szczególności nie

może wymagać kontroli, które już zostały przeprowadzone

1)

jako część procedury prowadzącej do wydania deklaracji WE zgodności lub przydatności

do stosowania składnika interoperacyjności oraz deklaracji weryfikacji WE podsystemu,

określonej we właściwej TSI;

1a)

jako część procedury prowadzącej do wydania świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

typu dla urządzeń albo budowli ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14

pkt 2, które wchodzą w skład podsystemu;

2)

w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w celu sprawdzenia zgodności z

takimi samymi wymaganiami, w takich samych warunkach eksploatacji.

6.

Prezes UTK może wymagać przeprowadzenia dodatkowych kontroli, gdy stwierdzi, że podsystem

strukturalny objęty deklaracją weryfikacji WE podsystemu, której towarzyszy dokumentacja

techniczna, nie jest zgodny z przepisami wydanymi na podstawie art. 25ta ust. 1, w

szczególności nie spełnia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei określonych w TSI.

7.

Prezes UTK informuje ministra właściwego do spraw transportu o dodatkowych kontrolach

oraz przedstawia przyczyny ich przeprowadzenia. Informacje te minister właściwy do

spraw transportu przekazuje Komisji Europejskiej.

8.

Prezes UTK, składając informację, o której mowa w ust. 7, określa, czy fakt nieosiągnięcia

pełnej zgodności z przepisami wydanymi na podstawie art. 25ta ust. 1 oraz z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi w TSI jest wynikiem

1)

nieprzestrzegania zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei

zawartych w TSI albo nieprawidłowego stosowania danej TSI;

2)

nieadekwatności danej TSI.

1.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający może

wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od obowiązku stosowania

TSI w przypadku

1)

publikacji nowych TSI w czasie

a)

projektowania lub budowy nowego podsystemu albo

b)

modernizacji lub odnowienia istniejącego podsystemu albo jego części

- będących na zaawansowanym etapie realizacji lub będących przedmiotem zobowiązań

umownych;

2)

projektów dotyczących odnowienia lub modernizacji istniejącego podsystemu - gdy skrajnia

ładunkowa, szerokość toru, odstęp między osiami torów lub system zasilania elektrotrakcyjnego

tego podsystemu nie są zgodne z TSI dotyczącymi tego podsystemu;

3)

projektów dotyczących odnowienia, rozbudowy lub modernizacji istniejącego podsystemu

- gdy zastosowanie TSI podważyłoby opłacalność ekonomiczną projektu lub spójność sieci

kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

konieczności szybkiego przywrócenia spójności sieci kolejowej w następstwie poważnego

wypadku lub klęski żywiołowej - gdy z przyczyn ekonomicznych lub technicznych nie

jest możliwe częściowe lub pełne zastosowanie TSI;

5)

pojazdów kolejowych jadących do lub z państw innych niż państwa członkowskie Unii

Europejskiej, w których szerokość toru różni się od tej, która jest stosowana na głównej

sieci kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się dokumentację w formie papierowej oraz

w formie dokumentu elektronicznego zawierającą

1)

opis prac, urządzeń, budowli, pojazdów, oprogramowań i usług, których dotyczy odstępstwo,

dokładne określenie terminów realizacji przedsięwzięcia, którego dotyczy odstępstwo,

parametrów technicznych, położenia geograficznego oraz zakresu technicznego i eksploatacyjnego

oddziaływania na system kolei;

2)

odniesienie do TSI, których dotyczy wniosek o przyznanie odstępstwa;

3)

odniesienie do krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów normalizacyjnych określonych

przez wnioskodawcę, wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 25t;

4)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dowody poświadczające zaawansowany etap

realizacji projektu;

5)

uzasadnienie techniczne, ekonomiczne, handlowe, eksploatacyjne lub administracyjne

wskazujące na konieczność udzielenia odstępstwa;

6)

inne dokumenty uzasadniające wniosek o przyznanie odstępstwa.

3.

Prezes UTK przekazuje Komisji Europejskiej informację o planowanym odstępstwie wraz

z dokumentacją, o której mowa w ust. 2, w formie papierowej oraz w formie dokumentu

elektronicznego, a także opis środków, jakie planuje podjąć w celu wspierania końcowej

interoperacyjności projektu.

4.

Po przekazaniu informacji, o której mowa w ust. 3, Prezes UTK zawiesza postępowanie

w sprawie przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI do czasu wydania opinii

przez Komisję Europejską.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, Prezes UTK, w drodze decyzji, może

1)

przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI po uprzednim uzyskaniu pozytywnej

opinii Komisji Europejskiej, albo

2)

przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI jeżeli Komisja Europejska nie wydała

opinii w terminie 6 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji, albo

3)

odmówić przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI, jeżeli stwierdzi, że nie

zachodzą okoliczności wskazane odpowiednio w ust. 1 pkt 1 albo 4.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5, Prezes UTK, w drodze decyzji,

może

1)

przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI, jeżeli Komisja Europejska

a)

wydała pozytywną opinię, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia przekazania

jej kompletnej dokumentacji, albo

b)

nie wydała opinii w terminie 6 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji,

albo

2)

odmówić przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI

a)

po uzyskaniu negatywnej opinii Komisji Europejskiej, wydanej nie później niż w terminie

6 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji, albo

b)

jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności wskazane odpowiednio w ust. 1 pkt 2,

3 albo 5.

7.

Niezależnie od złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK przekazuje Komisji

Europejskiej, w terminie roku od dnia wejścia w życie każdej TSI, wykaz projektów

prowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będących na zaawansowanym etapie

realizacji.

1.

Prezes UTK prowadzi krajowy rejestr infrastruktury (RINF) w postaci elektronicznej,

zgodnie z przepisami wydanymi przez Komisję Europejską dotyczącymi wspólnej specyfikacji

rejestru infrastruktury kolejowej.

2.

W krajowym rejestrze infrastruktury (RINF) gromadzi się dane umożliwiające identyfikację

bocznic kolejowych oraz określonych części infrastruktury kolejowej wraz ze wskazaniem

charakterystyki i parametrów technicznych podsystemów strukturalnych, z których te

części się składają.

3.

Zarządcy i użytkownicy bocznic kolejowych są obowiązani do przekazywania Prezesowi

UTK danych dotyczących zarządzanej przez nich infrastruktury kolejowej oraz bocznic

kolejowych, które podlegają publikacji w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF).

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, formę i tryb przekazywania Prezesowi UTK przez zarządców i użytkowników bocznic

kolejowych danych podlegających publikacji w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF);

2)

sposób prowadzenia krajowego rejestru infrastruktury (RINF), w tym

a)

sposób wprowadzania danych rejestrowych, zmian danych rejestrowych oraz ich wykreślania

z krajowego rejestru infrastruktury (RINF),

b)

częstotliwość aktualizacji danych rejestrowych w krajowym rejestrze infrastruktury

(RINF);

3)

wzór krajowego rejestru infrastruktury (RINF), szczegółowy zakres danych rejestrowych

w nim ujętych oraz jego opis funkcjonalny i techniczny, w tym opis formatu danych

rejestrowych oraz wymagania w zakresie jego funkcjonowania.

5.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się

1)

przepisy Unii Europejskiej dotyczące krajowych rejestrów infrastruktury;

2)

potrzebę zagwarantowania spójności pod względem zawartości danych i ich formatu z

rejestrami prowadzonymi przez zarządców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3)

parametry techniczno-eksploatacyjne infrastruktury kolejowej i bocznic kolejowych

ujęte w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF).

1.

Krajowy rejestr pojazdów kolejowych prowadzony przez Prezesa UTK powinien zawierać

w szczególności

1)

informacje o deklaracji weryfikacji WE podsystemu i oznaczenie podmiotu, który ją

wydał;

2)

europejski numer pojazdu (EVN);

3)

dane identyfikacyjne właściciela pojazdu kolejowego i dysponenta;

4)

informacje o ograniczeniach w użytkowaniu pojazdu kolejowego;

5)

oznaczenie podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM);

6)

odnośniki do europejskiego rejestru typów pojazdów kolejowych prowadzonego przez Agencję.

2.

Dostęp do danych z krajowego rejestru pojazdów kolejowych mają podmioty określone

w przepisach wydanych przez Komisję Europejską dotyczących wspólnej specyfikacji krajowego

rejestru pojazdów kolejowych

1)

Prezes UTK jako jednostka rejestrująca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - posiada

nieograniczony dostęp do odczytu i możliwość dokonywania zmian w danych rejestrowych;

2)

posiadacz, przez którego rozumie się dysponenta, zgodnie z art. 4 pkt 6b - posiada

dostęp do odczytu danych dotyczących pojazdów, których jest dysponentem, oraz brak

możliwości ich aktualizacji;

3)

przedsiębiorstwo kolejowe, przez które rozumie się przewoźnika kolejowego, zgodnie

z art. 4 pkt 9 - posiada dostęp do odczytu danych na podstawie numeru pojazdu kolejowego,

z wyjątkiem danych dotyczących właściciela pojazdu, oraz brak możliwości ich aktualizacji;

4)

Państwowa Komisja Badania Wypadków Kolejowych i minister właściwy do spraw transportu

- posiadają nieograniczony dostęp do odczytu wszystkich danych dotyczących pojazdów

poddawanych kontroli lub audytowi oraz brak możliwości ich aktualizacji.

3.

Dysponent obowiązany jest informować Prezesa UTK o wszelkich zmianach danych dotyczących

pojazdu kolejowego zarejestrowanego w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych w zakresie

danych objętych tym rejestrem, w tym o zaistnieniu okoliczności powodującej konieczność

wykreślenia pojazdu kolejowego z rejestru pojazdów kolejowych.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia krajowego rejestru pojazdów kolejowych, w tym sposób nadawania

europejskiego numeru pojazdu, wprowadzania zmian danych rejestrowych oraz sposób wykreślania

pojazdu kolejowego z tego rejestru;

2)

wzór krajowego rejestru pojazdów kolejowych oraz jego opis funkcjonalny i techniczny,

w tym opis formatu danych oraz wymagania w zakresie jego funkcjonowania;

3)

wzór wniosku, o którym mowa w art. 23a ust. 1 pkt 1;

4)

wzór raportu, o którym mowa w art. 23a ust. 1 pkt 2.

5.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się

1)

wspólne wytyczne i ustalenia Komisji Europejskiej dotyczące krajowego rejestru pojazdów

kolejowych;

2)

potrzebę

a)

zagwarantowania spójności pod względem zawartości danych i ich formatu z rejestrami

innych państw członkowskich Unii Europejskiej,

b)

zapewnienia należytego dostępu przedstawicieli właściwych organów i zainteresowanych

stron do danych zawartych w rejestrze,

c)

ujednolicenia i usprawnienia stosowanych dotychczas procedur w tym zakresie.

1.

Prezes UTK, w drodze decyzji, dokonuje autoryzacji jednostek ubiegających się o notyfikację,

zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

2.

Prezes UTK może, w drodze decyzji, ograniczyć zakres autoryzacji lub cofnąć autoryzację

w przypadku stwierdzenia naruszenia warunków autoryzacji, o których mowa w art. 19 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, w zależności od charakteru i znaczenia naruszenia. Prezes UTK niezwłocznie informuje

ministra właściwego do spraw gospodarki o podjętej decyzji.

3.

Prezes UTK informuje Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o ograniczeniu

lub cofnięciu autoryzacji.

1.

Prezes UTK zgłasza ministrowi właściwemu do spraw gospodarki autoryzowane jednostki

certyfikujące i jednostki kontrolujące oraz autoryzowane laboratoria w celu ich notyfikowania

Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej.

2.

Zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają również akredytowane jednostki certyfikujące

i jednostki kontrolujące oraz akredytowane laboratoria, o których mowa w art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

Prezes UTK sprawuje nadzór nad notyfikowanymi jednostkami certyfikującymi i jednostkami

kontrolującymi oraz notyfikowanymi laboratoriami w zakresie określonym w art. 19 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

1.

Prezes UTK, biorąc pod uwagę uwarunkowania techniczne, okresowo sprawdza podsystem

dopuszczony do eksploatacji w zakresie warunków wymienionych w art. 25e ust. 1 i zasadniczych

wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei odnoszących się do eksploatacji

i utrzymania podsystemu.

2

W przypadku modernizacji podsystemu strukturalnego zarządca albo przewoźnik kolejowy

przekazuje Prezesowi UTK dokumentację opisującą projekt wraz z oceną ryzyka dotyczącą

wpływu modernizacji na poziom bezpieczeństwa podsystemu, przeprowadzoną zgodnie z

przepisami Komisji Europejskiej dotyczącymi wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w

zakresie wyceny i oceny ryzyka.

3.

W przypadku odnowienia podsystemu strukturalnego objętego zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei zarządca albo przewoźnik kolejowy informuje

Prezesa UTK o zakresie prac.

4

Prezes UTK, biorąc pod uwagę dokumentację i ocenę ryzyka, o których mowa w ust. 2,

uwarunkowania techniczne oraz kryteria bezpieczeństwa systemu kolei, w terminie nie

dłuższym niż 4 miesiące, wydaje decyzję stwierdzającą, czy w związku z planowanym

zakresem prac niezbędne jest uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji

dla podsystemu strukturalnego po modernizacji.

5

Prezes UTK nakazuje uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji dla

podsystemu strukturalnego po modernizacji, jeżeli przewidziane prace mogą negatywnie

wpłynąć na poziom bezpieczeństwa podsystemu.

6.

Jeżeli jest wymagane nowe zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu oraz

jeżeli TSI nie została w pełni zastosowana, Prezes UTK przekazuje Komisji Europejskiej

informacje dotyczące

1)

przyczyn niepełnego zastosowania TSI;

2)

dokumentów zawierających parametry techniczne stosowane zamiast TSI;

3)

podmiotów odpowiedzialnych za przeprowadzenie procedury weryfikacji WE podsystemu.

1.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że podsystem lub składnik interoperacyjności

nie spełnia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, opłaty

związane z badaniami ponosi podmiot, w stosunku do którego została przeprowadzona

ta kontrola.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, Prezes UTK ustala na podstawie uzasadnionych kosztów

badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego podsystemu lub składnika interoperacyjności

oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

4.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że podsystem lub składnik interoperacyjności

spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei, opłaty związane

z badaniami ponosi budżet państwa.

5.

Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

1.

W przypadku gdy w wyniku kontroli Prezes UTK stwierdzi, że składnik interoperacyjności

lub podsystem nie spełnia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, może, w drodze decyzji, na okres nie dłuższy niż 2 miesiące, zakazać eksploatowania

podsystemu lub składnika interoperacyjności.

2.

W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie eksploatacji podsystemu lub składnika

interoperacyjności niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei Prezes UTK może, w drodze decyzji, przedłużyć zakaz, o którym mowa w

ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.

3.

W przypadku gdy Prezes UTK stwierdzi, że składnik interoperacyjności lub podsystem

spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności kolei, uchyla decyzję, o

której mowa w ust. 1.

1.

Stroną postępowania jest podmiot, który podjął eksploatację podsystemu strukturalnego

bez uzyskania od Prezesa UTK zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji lub w stosunku

do którego Prezes UTK wydał zezwolenie na

dopuszczenie do eksploatacji podsystemu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi

interoperacyjności systemu kolei i w stosunku do którego postępowanie zostało wszczęte.

2.

Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu,

tylko w przypadku gdy podmiot będący stroną postępowania jest członkiem tej organizacji.

1.

Prezes UTK jest uprawniony do kontroli notyfikowanych jednostek certyfikujących i

jednostek kontrolujących oraz notyfikowanych laboratoriów.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu

upoważnienia wydanego przez Prezesa UTK, które zawiera co najmniej

1)

wskazanie podstawy prawnej;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do wykonania kontroli oraz

numer jego legitymacji służbowej;

5)

firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;

6)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8)

podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.

3.

Osoby upoważnione przez Prezesa UTK do dokonania kontroli są uprawnione do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu i lokalu notyfikowanej jednostki certyfikującej

i jednostki kontrolującej oraz notyfikowanego laboratorium w dniach i godzinach ich

pracy;

2)

żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień oraz okazania dokumentów związanych z działalnością

objętą notyfikacją;

3)

żądania udzielenia, w wyznaczonym terminie, pisemnych i ustnych wyjaśnień w sprawach

objętych zakresem kontroli.

4.

Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego

upoważnionej.

5.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia organom kontrolowanej

notyfikowanej jednostki certyfikującej i jednostki kontrolującej oraz notyfikowanemu

laboratorium.

6.

Prezes UTK może upoważnić do dokonywania kontroli, o której mowa w ust. 1, inny organ

wyspecjalizowany w przeprowadzaniu kontroli działalności objętej notyfikacją.

1.

Za czynności Prezesa UTK związane z

1)

autoryzacją jednostek certyfikujących, jednostek kontrolujących i laboratoriów,

2)

rozpatrywaniem wniosków związanych z niestosowaniem TSI, o których mowa w art. 25f

ust. 2,

3)

obowiązkowymi okresowymi sprawdzeniami, o których mowa w art. 25k ust. 1,

4)

rozpatrywaniem spraw, o których mowa w art. 25k ust. 3

- pobiera się opłaty.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, uiszcza wnioskodawca, a w przypadku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 3 - zarządca infrastruktury albo przewoźnik kolejowy.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

4.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania opłat za czynności,

o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem uzasadnionych kosztów przeprowadzenia tych

czynności.

5.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalne wysokości

opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem uzasadnionych kosztów.

Do przedstawiania Prezesowi UTK wszystkich niezbędnych dokumentów i materiałów oraz

udzielania informacji, w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy podsystem spełnia zasadnicze

wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei i bezpieczeństwa kolei, są obowiązani

producent albo jego upoważniony przedstawiciel, inwestor, importer, dysponent, zarządca,

przewoźnik oraz notyfikowana jednostka certyfikująca, notyfikowana jednostka kontrolująca

i notyfikowane laboratorium.

1.

Notyfikowane jednostki certyfikujące w zakresie składników interoperacyjności i podsystemów

są obowiązane do przekazywania informacji, wraz z uzasadnieniem, o zawieszonych lub

cofniętych certyfikatach zgodności Prezesowi UTK oraz Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, a także innym notyfikowanym jednostkom. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów informuje Komisję Europejską o zawieszonych oraz cofniętych certyfikatach.

Do informacji dołącza się uzasadnienie.

2.

Notyfikowane jednostki certyfikujące są obowiązane do publikowania na swoich stronach

internetowych, corocznie, w terminie do końca pierwszego kwartału

1)

wykazu wniosków o dokonanie

a)

weryfikacji WE podsystemu oraz o dokonanie pośredniej weryfikacji WE podsystemu,

b)

oceny WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności;

2)

informacji o wydanych

a)

certyfikatach weryfikacji WE podsystemu i przypadkach odmowy ich wydania,

b)

pośrednich certyfikatach weryfikacji WE podsystemu i przypadkach odmowy ich wydania,

c)

certyfikatach WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

i przypadkach odmowy ich wydania.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dla systemu

kolei wykaz właściwych krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów normalizacyjnych,

których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei, mając na uwadze wymagania niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i

niezakłóconego ruchu pociągów w systemie kolei i listę Prezesa UTK, o której mowa

w art. 25d ust. 1.

1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dla systemu

kolei

1)

wykaz składników interoperacyjności dla podsystemów;

2)

zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei dla podsystemów i

składników interoperacyjności;

3)

warunki przeprowadzania weryfikacji WE podsystemu;

4)

treść deklaracji weryfikacji WE podsystemu i pośredniej deklaracji weryfikacji WE

podsystemu oraz zakres dokumentacji technicznej załączanej do tych deklaracji;

5)

procedury weryfikacji pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI oraz treść deklaracji

weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI;

6)

treść deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności;

7)

wykaz parametrów pojazdu kolejowego do skontrolowania w celu dopuszczenia do eksploatacji

pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI;

8)

wykaz podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań niezbędnych do dopuszczenia

do eksploatacji pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się

1)

obowiązujące TSI;

2)

wymagania niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i niezakłóconego ruchu pojazdów kolejowych

w systemie kolei;

3)

konieczność zapewnienia notyfikowanej jednostce certyfikującej wszelkich informacji,

które są niezbędne do właściwego przeprowadzenia weryfikacji WE podsystemu;

4)

konieczność załączenia do deklaracji weryfikacji WE podsystemu dokumentów zawierających

charakterystykę techniczną podsystemu oraz certyfikatów i deklaracji wytworzonych

w toku procedury weryfikacji WE podsystemu;

5)

konieczność załączenia do pośredniej deklaracji weryfikacji WE podsystemu dokumentów

zawierających charakterystykę techniczną całości albo części podsystemu na etapie

projektowania lub budowy podsystemu;

6)

konieczność przeprowadzenia procedur weryfikacji pojazdów kolejowych niezgodnych z

TSI w oparciu o moduły oceny zgodności;

7)

konieczność wskazania w deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika

interoperacyjności modułów zastosowanych przy ocenie zgodności lub przydatności do

stosowania składnika interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami;

8)

konieczność przeprowadzenia badań parametrów odnoszących się do konstrukcji pojazdu

kolejowego, jego współdziałania z torem kolejowym, a także urządzeń, systemów, układów

i interfejsów niezbędnych dla zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa;

9)

konieczność zapewnienia bezpieczeństwa przewozu osób i rzeczy.

1.

Do czasu pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne,

tj. członków obsługi pociągu oddelegowanych do wykonywania interoperacyjnych usług

transgranicznych na czas dłuższy niż godzina dziennie, stosuje się przepisy Umowy

zbiorowej zawartej między Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) a Stowarzyszeniem

Kolei Europejskich (CER) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników

wykonujących pracę w trasie, biorących udział w świadczeniu interoperacyjnych usług

transgranicznych, stanowiącej załącznik do dyrektywy Rady 2005/47/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem

Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie

niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie, uczestniczących

w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym

(Dz. Urz. UE L 195 z 27.07.2005, str. 15).

2.

Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do czasu pracy

pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne w ramach transgranicznych

przewozów pasażerskich, transgranicznych przewozów towarowych w odległości nie większej

niż 15 kilometrów od granicy oraz przewozów między granicznymi stacjami kolejowymi

Rzepin, Tuplice, Zebrzydowice.

3.

Przez transgraniczne przewozy pasażerskie, o których mowa w ust. 2, rozumie się wojewódzkie

przewozy pasażerskie, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym realizowane w strefie transgranicznej.

4.

Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do czasu pracy

pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne w pociągach,

które zaczynają i kończą bieg na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a korzystają

z infrastruktury kolejowej innego państwa obcego, nie zatrzymując się na jego terytorium.

W zakresie uregulowanym w Umowie zbiorowej, o której mowa w art. 25u ust. 1, nie stosuje

się przepisów Kodeksu pracy, chyba że przepisy te są korzystniejsze dla pracownika.

1.

Przy ministrze właściwym do spraw transportu działa niezależna, stała Państwowa Komisja

Badania Wypadków Kolejowych, prowadząca badania poważnych wypadków, wypadków i incydentów,

zwana dalej „Komisją”.

2.

Komisja wykonuje swoje zadania w imieniu ministra właściwego do spraw transportu.

3.

W skład Komisji wchodzi 4 członków stałych, w tym: przewodniczący, zastępca i sekretarz.

4.

Komisja może składać się również z członków doraźnych wyznaczanych z listy ministra

właściwego do spraw transportu przez przewodniczącego Komisji do udziału w postępowaniu.

5.

W zakresie nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy do członków stałych Komisji

stosuje się przepisy Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Z dniem powołania z członkiem Komisji

zawiera się umowę o pracę.

6.

Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu.

7.

Zastępcę przewodniczącego i sekretarza powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

transportu, na wniosek przewodniczącego Komisji.

8.

Członka Komisji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu

opinii przewodniczącego Komisji.

9.

Minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek uchwalony bezwzględną większością

głosów przez Komisję, odwołać członka Komisji.

10.

Członkiem Komisji może zostać osoba, która

1)

jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych;

2)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie;

4)

spełnia wymagania w zakresie wykształcenia.

11.

Członkostwo w Komisji wygasa z chwilą śmierci, niespełniania wymagań określonych w

ust. 10 lub przyjęcia rezygnacji złożonej ministrowi właściwemu do spraw transportu.

12.

W skład Komisji mogą wchodzić specjaliści z zakresu

1)

prowadzenia ruchu kolejowego;

2)

projektowania, budowy i utrzymania linii kolejowych, węzłów i stacji kolejowych;

3)

urządzeń zabezpieczenia i sterowania ruchem kolejowym i łączności;

4)

pojazdów kolejowych;

5)

elektroenergetyki kolejowej;

6)

przewozu koleją towarów niebezpiecznych.

13.

Za specjalistów z danego zakresu uważa się osoby posiadające wykształcenie wyższe,

odpowiednie uprawnienia oraz co najmniej pięcioletnią praktykę w danej dziedzinie.

14.

Członkowie Komisji, podejmując uchwałę, o której mowa w art. 28l ust. 1, kierują się

zasadą swobodnej oceny dowodów i nie są związani poleceniem co do treści podejmowanych

uchwał.

15.

W skład Komisji badającej poważny wypadek, wypadek lub incydent nie mogą wchodzić

członkowie doraźni zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych, których infrastruktura

kolejowa, pracownicy lub pojazdy kolejowe uczestniczyli w zdarzeniu.

16.

Członkom doraźnym Komisji przysługuje wynagrodzenie ustalone w umowie cywilnoprawnej.

17.

Członek Komisji nie może występować w roli biegłego sądowego w zakresie spraw prowadzonych

przez Komisję.

18.

W pracach Komisji uczestniczą, w miarę potrzeb, eksperci, a także pracownicy obsługi.

19.

Ekspertom za udział w pracach Komisji oraz sporządzanie opinii lub ekspertyzy przysługuje

wynagrodzenie ustalone w umowie cywilnoprawnej.

1.

Do czasu pracy członka stałego Komisji stosuje się przepisy Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Okres rozliczeniowy czasu pracy członków stałych Komisji nie przekracza 1 miesiąca.

3.

Rozkład czasu pracy jest ustalany na okres nie krótszy niż 2 tygodnie, a w razie zaistnienia

poważnego wypadku, wypadku lub incydentu - na bieżąco.

4.

W razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu dobowy wymiar czasu pracy

członka Komisji może być wydłużony do 16 godzin.

5.

Okres odpoczynku po wydłużeniu czasu pracy, o którym mowa w ust. 4, nie może być krótszy

niż 8 godzin, pozostały czas odpoczynku stanowiący różnicę między liczbą przepracowanych

godzin a liczbą godzin udzielonego odpoczynku udziela się członkowi Komisji w okresie

7 dni od zakończenia pracy w przedłużonym dobowym wymiarze czasu pracy.

6.

W razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu odpoczynek, o którym

mowa w art. 133 Kodeksu pracy, może być udzielony w ciągu 7 dni od dnia, w którym ten odpoczynek był przewidziany.

7.

Członek Komisji pozostaje poza normalnymi godzinami pracy w gotowości do podjęcia

czynności badawczych (dyżur). Za czas dyżuru pełnionego w domu przysługuje wynagrodzenie

w wysokości wynikającej z liczby godzin pozostawania na dyżurze pomnożonej przez 30%

stawki godzinowej wynikającej z wynagrodzenia zasadniczego członka Komisji.

8.

W momencie powiadomienia o konieczności przystąpienia do czynności badawczych członek

Komisji jest obowiązany do niezwłocznego podjęcia tych czynności.

9.

Czas dojazdu na miejsce zdarzenia, liczony od momentu powiadomienia członka Komisji

o konieczności przystąpienia do badania poważnego wypadku, wypadku lub incydentu do

momentu przybycia na to miejsce, a także czas powrotu z tego miejsca do siedziby Komisji

lub miejsca zamieszkania, wlicza się do czasu pracy.

10.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek przewodniczącego Komisji, może oddelegować

członka Komisji do wykonywania zadań poza siedzibą Komisji. Okres oddelegowania określa

przewodniczący Komisji.

11.

Do członków Komisji nie stosuje się przepisu art. 151.

Do członków stałych Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 21-24, 26, 28 i 42

(Dz. U. z 2013 r. poz. 269 oraz z 2014 r. poz. 1199).

1.

Minister właściwy do spraw transportu ujmuje w części budżetu państwa, której jest

dysponentem, środki na prowadzenie działalności Komisji i jej obsługę, w szczególności

na wynagrodzenia dla jej członków, ekspertów, pracowników obsługi oraz wyposażenie

techniczne, koszty szkolenia, koszty publikacji materiałów, a także koszty ekspertyz.

2.

Obsługę Komisji sprawują odpowiednie komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw transportu.

3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji

członka Komisji, mając na uwadze dane niezbędne do identyfikacji tych osób.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze zarządzenia, regulamin działania

Komisji oraz jej strukturę organizacyjną, uwzględniając charakter wykonywanych przez

nią zadań.

1.

Komisja prowadzi postępowanie po każdym poważnym wypadku na sieci kolejowej, z wyłączeniem

przypadków najechania pojazdu kolejowego na osoby podczas przechodzenia przez tory.

2.

Komisja może prowadzić postępowanie w odniesieniu do wypadku lub incydentu, które

w nieznacznie różniących się warunkach byłyby poważnymi wypadkami powodującymi zaprzestanie

funkcjonowania podsystemów strukturalnych lub składników interoperacyjności transeuropejskiego

systemu kolei.

3.

Decyzję o podjęciu postępowania w sprawie wypadku lub incydentu, o którym mowa w ust.

2, podejmuje przewodniczący Komisji, nie później niż w ciągu tygodnia od dnia uzyskania

informacji o ich zaistnieniu, biorąc pod uwagę

1)

wagę wypadku lub incydentu;

2)

czy wypadek lub incydent tworzy serię wypadków lub incydentów odnoszących się do systemu

jako całości;

3)

wpływ wypadku lub incydentu na bezpieczeństwo kolei na poziomie wspólnotowym;

4)

wnioski zarządców, przewoźników kolejowych, ministra właściwego do spraw transportu,

Prezesa UTK lub państw członkowskich Unii Europejskiej.

4.

W terminie tygodnia od dnia podjęcia decyzji o rozpoczęciu postępowania Komisja informuje

o tym Agencję, podając datę, czas i miejsce zdarzenia, jak również jego rodzaj i skutki

obejmujące ofiary śmiertelne, osoby ranne i odniesione przez nie rany oraz poniesione

straty materialne.

1.

Zakres postępowania i procedury ustala Komisja w zależności od wniosków, jakie zamierza

uzyskać z poważnego wypadku, wypadku lub incydentu w celu poprawy bezpieczeństwa,

z uwzględnieniem przepisów art. 28h, 28j i 28k.

2.

Postępowanie jest prowadzone przez Komisję niezależnie od postępowania sądowego i

nie obejmuje ustalania winy lub odpowiedzialności.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi są obowiązani do natychmiastowego zgłaszania poważnych

wypadków, wypadków i incydentów Komisji.

1.

W przypadku podjęcia postępowania, o którym mowa w art. 28e ust. 1 lub ust. 2, Komisja

w możliwie najkrótszym czasie przystępuje do

1)

badania stanu istniejącego infrastruktury kolejowej, w tym urządzeń sterowania ruchem

kolejowym i sygnalizacji oraz pojazdów kolejowych;

2)

zabezpieczenia dokumentacji mającej związek z poważnym wypadkiem, wypadkiem lub incydentem;

3)

zabezpieczenia danych zarejestrowanych przez urządzenia rejestrujące w celu poddania

ich badaniom lub analizom;

4)

przesłuchania personelu pociągu i innych pracowników kolei uczestniczących w poważnym

wypadku, wypadku lub incydencie oraz innych świadków lub ma dostęp do wyników przesłuchań.

2.

Komisja ma prawo

1)

dostępu do protokołów oględzin i otwarcia zwłok ofiar śmiertelnych poważnych wypadków;

2)

dostępu do wszystkich informacji mających znaczenie w postępowaniu, w tym posiadanych

przez zarządcę, przewoźnika kolejowego i Urząd Transportu Kolejowego;

3)

żądania od związanych z poważnym wypadkiem, wypadkiem lub incydentem jednostek organizacyjnych

pomocy w prowadzeniu postępowania oraz dostarczenia potrzebnych materiałów i ekspertyz.

3.

Komisja powinna po przeprowadzeniu niezbędnych badań i czynności w możliwie najkrótszym

czasie umożliwić zarządcy udostępnienie infrastruktury kolejowej dla ruchu kolejowego.

W razie konieczności Komisja może zwrócić się do podmiotów prowadzących postępowanie

w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej lub Agencji o przeprowadzenie ekspertyz, badań technicznych, analiz

i ocen.

1.

W przypadku gdy nie ma możliwości ustalenia, w którym państwie wydarzył się poważny

wypadek, wypadek lub incydent, lub jeżeli wydarzył się na granicy lub w jej pobliżu,

Komisja uzgadnia z właściwymi podmiotami prowadzącymi postępowanie w sprawie poważnych

wypadków, wypadków lub incydentów w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej,

który z podmiotów prowadzi postępowanie, lub uzgadnia prowadzenie postępowania we

współpracy.

2.

W przypadku prowadzenia postępowania przez Komisję podmiot, z którym przeprowadzono

uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, ma prawo do udziału w postępowaniu i do uzyskania

jego pełnych wyników.

3.

Komisja zaprasza do udziału w postępowaniu podmioty prowadzące postępowanie w sprawie

poważnych wypadków, wypadków lub incydentów z państw członkowskich Unii Europejskiej,

których przewoźnicy kolejowi uczestniczyli w poważnym wypadku, wypadku lub incydencie.

1.

Komisja prowadzi postępowanie w sposób pozwalający na wysłuchanie uczestników, świadków

i innych zainteresowanych oraz umożliwia im dostęp do wyników postępowania.

2.

O prowadzonym postępowaniu i jego postępach Komisja informuje właściwego zarządcę

i przewoźnika kolejowego, Prezesa UTK, organ prowadzący postępowanie przygotowawcze,

poszkodowanych, osoby bliskie ofiarom śmiertelnym, właścicieli zniszczonego mienia,

producentów, służby ratunkowe oraz innych zainteresowanych, w miarę możliwości, umożliwiając

im przedkładanie opinii w sprawie postępowania i wnoszenie uwag do projektów raportów.

1.

Komisja sporządza raport z postępowania zawierający zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa

oraz zapobiegania poważnym wypadkom, wypadkom lub incydentom, przyjmując uchwałę w

tym zakresie.

2.

Zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa oraz zapobiegania poważnym wypadkom, wypadkom

lub incydentom nie mogą obejmować ustalania winy lub odpowiedzialności.

3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zawartość

raportu z postępowania w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów, mając

na uwadze skutki poważnych wypadków, wypadków lub incydentów.

4.

Komisja przedkłada raport z postępowania podmiotom, o których mowa w art. 28k ust.

2, zainteresowanym podmiotom w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, jak

również Agencji oraz partnerom społecznym na ich wniosek.

5.

Komisja ogłasza raport z postępowania niezwłocznie po jego sporządzeniu, nie później

jednak niż 12 miesięcy od dnia zdarzenia.

6.

Komisja sporządza do dnia 30 marca roczny raport z prac Komisji w roku poprzednim,

zawierający wydane zalecenia w zakresie bezpieczeństwa i działania podjęte zgodnie

z tymi zaleceniami, oraz przesyła go do Agencji. Roczny raport ogłaszany jest nie

później niż do dnia 30 września.

7.

Komisja ogłasza raporty, o których mowa w ust. 1 i 6, w drodze obwieszczenia, w dzienniku

urzędowym ministra właściwego do spraw transportu.

8.

Zalecenia, o których mowa w ust. 6, są przekazywane Prezesowi UTK, a w uzasadnionych

przypadkach innym zainteresowanym podmiotom, w tym podmiotom w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej.

9.

Prezes UTK nadzoruje w ramach swoich kompetencji realizację zaleceń powypadkowych

przekazywanych przez Komisję.

10.

Podmioty, których dotyczą zalecenia, corocznie przedstawiają, w terminie do dnia 1

kwietnia, Komisji oraz Prezesowi UTK informacje o realizacji zaleceń oraz o podjętych

środkach zapobiegawczych i działaniach zmierzających do realizacji tych zaleceń.

11.

Prezes UTK przedstawia corocznie Komisji informację o realizacji zaleceń przekazanych

przez Komisję oraz o podjętych działaniach zmierzających do realizacji tych zaleceń.

1.

Postępowanie w sprawach poważnych wypadków, wypadków lub incydentów prowadzi komisja

kolejowa, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku podjęcia postępowania przez Komisję komisja kolejowa przekazuje jej prowadzenie

postępowania.

3.

W skład komisji kolejowych wchodzą w szczególności przedstawiciele przewoźników kolejowych

lub zarządców, których pracownicy lub pojazdy kolejowe uczestniczyli w poważnym wypadku,

wypadku lub incydencie bądź których infrastruktura kolejowa ma związek z tym poważnym

wypadkiem, wypadkiem lub incydentem.

4.

Nadzór nad postępowaniami prowadzonymi przez komisje kolejowe sprawuje przewodniczący

Komisji.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób powiadamiania

o poważnych wypadkach, wypadkach lub incydentach na liniach kolejowych, sposób powoływania

przewodniczącego komisji kolejowej oraz sposób prowadzenia postępowania i tryb pracy

komisji kolejowych, mając na uwadze konieczność ograniczenia skutków poważnych wypadków,

wypadków lub incydentów.

Przepisów rozdziału 5a nie stosuje się do zarządców, o których mowa w art. 18 ust.

2, i przewoźników kolejowych, o których mowa w art. 18 ust. 3.

Umowy o świadczenie usług publicznych zawierane są przez organizatorów publicznego

transportu kolejowego wyłącznie na podstawie i w zakresie określonym w obowiązujących

planach transportowych.

1.

Prezes UTK opiniuje projekt planu transportowego, w zakresie kolejowych przewozów

pasażerskich, w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia.

2.

Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje Prezesowi UTK projekt planu

transportowego przed jego uchwaleniem lub wydaniem wraz z dokumentacją stanowiącą

podstawę oceny uwarunkowań, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, w zakresie określonym przez Prezesa UTK.

3.

Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za pozytywne

zaopiniowanie projektu planu transportowego.

1.

Prezes UTK opiniuje, pod względem zgodności z planem transportowym, projekt umowy

o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowych przewozów pasażerskich, w terminie

21 dni od dnia jego doręczenia.

2.

Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje do zaopiniowania Prezesowi

UTK projekt umowy, o której mowa w ust. 1, na 30 dni przed wszczęciem postępowania

o udzielenie zamówienia w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm. lub wszczęciem postępowania o zawarcie umowy koncesji w trybie przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi

(Dz. U. z 2015 r. poz. 113) albo przed bezpośrednim zawarciem umowy, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.

3.

Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za pozytywne

zaopiniowanie projektu umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowych

przewozów pasażerskich.

4.

Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje Prezesowi UTK, potwierdzoną

za zgodność z oryginałem przez tego organizatora, kopię umowy o świadczenie usług

publicznych w zakresie kolejowych przewozów pasażerskich, w terminie 7 dni od dnia

jej zawarcia.

Przewóz osób w transporcie kolejowym niebędący przewozem o charakterze użyteczności

publicznej może być wykonywany przez przewoźnika kolejowego na podstawie decyzji o

przyznaniu otwartego dostępu.

1.

Decyzję w sprawie wykonywania przez przewoźnika kolejowego przewozów w ramach otwartego

dostępu na danej trasie wydaje, za opłatą, Prezes UTK na podstawie wniosku złożonego

przez przewoźnika kolejowego, po przeprowadzeniu analizy wpływu działalności określonej

we wniosku na warunki ekonomiczne usług świadczonych na tej samej linii na podstawie

umowy o świadczenie usług publicznych.

1a.

Strony umowy, o której mowa w ust. 1, są obowiązane do dostarczenia Prezesowi UTK,

na każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia żądania, dokumentów, informacji

i wyliczeń niezbędnych do przeprowadzenia analizy, o której mowa w ust. 1.

1b.

Prezes UTK może odmówić wydania decyzji o przyznaniu otwartego dostępu w przypadku

stwierdzenia, że działalność określona we wniosku przez przewoźnika kolejowego wpłynie

na warunki ekonomiczne usług świadczonych na tej samej linii na podstawie umowy o

świadczenie usług publicznych, skutkując

1)

wzrostem poziomu rekompensaty wypłacanej przez organizatora operatorowi publicznego

transportu kolejowego o więcej niż 10% w stosunku do poziomu wynikającego z umowy

o świadczenie usług publicznych lub

2)

zakłóceniem regularności przewozów pasażerskich, z uwzględnieniem natężenia ruchu

na linii kolejowej oraz potrzeb podróżnych.

2.

Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu jest wydawana na okres nieprzekraczający 5

lat.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

W decyzji o przyznaniu otwartego dostępu określa się w szczególności

1)

przedsiębiorcę, jego siedzibę i adres;

2)

linię kolejową lub linie kolejowe, na których mają być realizowane przewozy w ramach

otwartego dostępu;

3)

okres, na jaki decyzja została wydana;

4)

warunki oraz zakres wykorzystywania dostępu do linii kolejowej lub linii kolejowych.

1.

Prezes UTK cofa decyzję o przyznaniu otwartego dostępu w przypadku

1)

wystąpienia rażącego naruszenia warunków określonych w decyzji;

2)

zaprzestania wykonywania przewozów przez co najmniej 6 miesięcy z przyczyn leżących

po stronie przewoźnika kolejowego.

2.

Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu wygasa w przypadku

1)

cofnięcia uprawnienia do podejmowania i wykonywania działalności w zakresie transportu

kolejowego;

2)

likwidacji albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, któremu decyzja została wydana;

3)

upływu okresu, na jaki decyzja została wydana;

4)

zrzeczenia się wykonywania przewozu przez przewoźnika, któremu decyzja została wydana,

i wydania decyzji o jej wygaśnięciu.

W przypadku odwołań od decyzji, o których mowa w art. 28r ust. 1 oraz art. 28t, przepis

art. 14 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Prezes UTK dokonuje okresowej kontroli działalności przewoźników kolejowych wykonujących

usługę w ramach otwartego dostępu w zakresie warunków jej wykonywania określonych

w decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.

1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

dokumenty i informacje, jakie należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o przyznaniu

otwartego dostępu;

2)

wysokość opłaty za wydanie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu, która nie może

być wyższa niż równowartość w złotych 5000 euro.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia

1)

zakres danych i informacji niezbędnych do wydania decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;

2)

zakres i pracochłonność czynności do przeprowadzenia analizy, o której mowa w art.

28r ust. 1;

3)

okres ważności decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;

4)

zasięg wykonywanego przewozu.

Okazjonalny przewóz na linii kolejowej realizowany jest w granicach wolnej przepustowości

infrastruktury.

1.

Podmiot zainteresowany realizowaniem przewozu okazjonalnego składa wniosek do zarządcy

co najmniej na 7 dni przed planowanym przewozem.

2.

Zarządca, w ramach wolnej przepustowości infrastruktury, uwzględnia wniosek i określa

szczegóły wykonania przewozu w umowie o udostępnienie infrastruktury kolejowej.

1.

Udostępnianie infrastruktury kolejowej polega na przydzielaniu przewoźnikowi kolejowemu

trasy pociągu na liniach kolejowych oraz umożliwieniu mu korzystania z niezbędnej

infrastruktury kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 2.

1a.

Przewoźnicy kolejowi są uprawnieni do minimalnego dostępu do infrastruktury kolejowej

oraz dostępu na sieci kolejowej do urządzeń związanych z obsługą pociągów, a także

do zapewnienia tej obsługi, określonych w części I załącznika do ustawy.

1b.

Zarządca nie może odmówić dostępu na sieci kolejowej do urządzeń związanych z obsługą

pociągów, a także do zapewnienia tej obsługi, określonych w części I ust. 2 załącznika

do ustawy, chyba że istnieją inne podmioty udostępniające te urządzenia i zapewniające

obsługę na zasadach rynkowych.

1c.

Przewoźnik kolejowy nabywa prawo do korzystania z przydzielonych w rozkładzie jazdy

tras pociągów po zawarciu umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej. W zakresie

pasażerskich przewozów kolejowych zarządca zawiera umowę o udostępnienie infrastruktury

z przewoźnikiem kolejowym, który zawarł umowę o świadczenie usług publicznych, uzyskał

decyzję o przyznaniu otwartego dostępu albo uwzględniono jego wniosek na wykonanie

przewozu okazjonalnego.

1d.

Przydzielenie trasy przejazdów pociągu przez zarządcę infrastruktury w zakresie pasażerskich

przewozów kolejowych możliwe jest na podstawie

1)

umowy o świadczenie usług publicznych;

2)

decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;

3)

uwzględnionego wniosku na wykonanie przewozu okazjonalnego.

1e.

Prezes UTK, na pisemny wniosek zarządcy lub przewoźnika kolejowego albo z urzędu,

w drodze postanowienia, może wyznaczyć termin zakończenia negocjacji dotyczących zawarcia

umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej, nie krótszy niż 14 dni, licząc od

dnia doręczenia wniosku o zawarcie umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej.

1f.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1e, można nałożyć obowiązek prowadzenia negocjacji

przed Prezesem UTK.

1g.

Wniosek o wyznaczenie terminu zakończenia negocjacji dotyczących zawarcia umowy o

udostępnienie infrastruktury kolejowej powinien zawierać projekt umowy o udostępnienie

infrastruktury kolejowej oraz aktualne stanowiska stron, z zaznaczeniem tych części

umowy, co do których strony nie doszły do porozumienia. W przypadku wydania z urzędu

postanowienia, o którym mowa w ust. 1e, Prezes UTK nakłada na strony obowiązek dostarczenia,

w terminie 5 dni roboczych, dokumentów wymienionych w zdaniu pierwszym.

1h.

W przypadku odmowy podjęcia negocjacji w sprawie umowy o udostępnienie infrastruktury

kolejowej Prezes UTK, na pisemny wniosek zarządcy lub przewoźnika kolejowego albo

z urzędu, w drodze postanowienia, może nałożyć obowiązek ich przeprowadzenia i wyznaczyć

termin ich zakończenia. Przepisy ust. 1f i 1g stosuje się odpowiednio.

1i.

Po bezskutecznym upływie terminu zakończenia negocjacji, wyznaczonego w postanowieniu,

o którym mowa w ust. 1e i 1h, Prezes UTK wydaje decyzję w sprawie udostępnienia infrastruktury

kolejowej, która zastępuje umowę o udostępnienie infrastruktury kolejowej.

2.

Zarządca jest obowiązany do udostępniania infrastruktury kolejowej na podstawie wniosków

składanych zgodnie z regulaminem przydzielania tras pociągów i korzystania z przydzielonych

tras pociągów przez licencjonowanych przewoźników kolejowych, o którym mowa w art.

32, zwanym dalej „regulaminem”, z zachowaniem zasady równego ich traktowania.

3.

(uchylony)

3a.

W zakresie pasażerskich przewozów kolejowych zarządca w okresie obowiązywania umowy

o udostępnienie infrastruktury kolejowej albo umowy ramowej obowiązany jest zachować

parametry linii kolejowej i czas przejazdu pociągów zgodnie z danymi przekazanymi

organizatorom publicznego transportu kolejowego w trybie art. 5b.

4.

Z tytułu udostępnienia infrastruktury kolejowej jej zarządca pobiera opłaty, o których

mowa w art. 33.

5.

Rozwiązanie umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej wymaga zgody Prezesa UTK,

udzielonej w drodze decyzji.

6.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1i oraz w ust. 5, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

1.

Przewoźnikowi kolejowemu mającemu siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uprawnionemu do wykonywania działalności

gospodarczej w zakresie transportu kolejowego na podstawie przepisów obowiązujących

w państwie, w którym znajduje się jego siedziba, przysługuje prawo dostępu do infrastruktury

kolejowej, w celu wykonywania międzynarodowych przewozów kolejowych, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 8.

2.

Dostęp do Transeuropejskiej Kolejowej Sieci Towarowej (TERFN) przysługuje z uwzględnieniem

warunków załącznika XII Traktatu o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii

Europejskiej.

3.

Przewoźnikowi kolejowemu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje dostęp do infrastruktury

kolejowej, w celu wykonywania przewozów kolejowych rzeczy.

4.

Przewoźnik kolejowy, o którym mowa w ust. 1, wykonujący międzynarodowe przewozy osób

obejmujące prawo do zapewnienia podróżnym możliwości wsiadania i wysiadania na stacjach

znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zamierzający złożyć wniosek

o przydzielenie tras pociągów, o którym mowa w art. 30 ust. 1, przedkłada Prezesowi

UTK i zarządcy infrastruktury kolejowej informację, której zakres określa rozporządzenie

wydane na podstawie ust. 11. Informację przedkłada się nie później niż 90 dni przed

dniem złożenia wniosku.

5.

Prezes UTK niezwłocznie udostępnia informację, o której mowa w ust. 4, przewoźnikom

kolejowym korzystającym z linii kolejowej objętej wnioskiem oraz organom zawierającym

umowy o świadczenie usług publicznych na tej linii.

6.

Prezes UTK na wniosek

1)

przewoźnika kolejowego lub organu zawierającego umowy o świadczenie usług publicznych

na linii kolejowej objętej wnioskiem ustala, na podstawie przewidywanych proporcji

przychodu i natężenia ruchu wynikających z przewozu pasażerów na trasach krajowych

w stosunku do przewozu pasażerów na trasach międzynarodowych oraz długości trasy,

czy większość planowanych przez tego przewoźnika kolejowego przewozów będzie wykonywana

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; wniosek składa się w terminie 7 dni od dnia

otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5;

2)

przewoźnika kolejowego korzystającego z linii kolejowej objętej wnioskiem, jej zarządcy

lub organu zawierającego umowy o świadczenie usług publicznych na tej linii, przeprowadza

analizę w celu ustalenia, czy planowane połączenie międzynarodowe naruszy równowagę

ekonomiczną usług wykonywanych na podstawie umów o świadczenie usług publicznych;

wniosek składa się w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa

w ust. 5.

7.

Wnioski, o których mowa w ust. 6, i informacja, o której mowa w ust. 4, powinny zawierać

dokumenty i materiały umożliwiające podjęcie decyzji przez Prezesa UTK. Prezes UTK

ma prawo żądania od występującego z wnioskiem o niezwłoczne uzupełnienie dokumentów

i materiałów.

8.

Prezes UTK może wydać, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania niezbędnych

dokumentów i materiałów, decyzję w sprawie ograniczenia dostępu do infrastruktury

kolejowej przewoźnika kolejowego, o którym mowa w ust. 4, jeżeli większość planowanych

przez tego przewoźnika przewozów będzie wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub jeżeli planowane połączenie międzynarodowe naruszy równowagę ekonomiczną

usług wykonywanych na podstawie umów o świadczenie usług publicznych.

9.

Decyzję, o której mowa w ust. 8, wraz z uzasadnieniem Prezes UTK przekazuje niezwłocznie

zainteresowanym stronom.

10.

Od decyzji, o której mowa w ust. 8, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie

- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Art. 14 ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.

11.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, określi

1)

kryteria, na podstawie których ustalane będzie czy planowany przewóz osób jest usługą

międzynarodową,

2)

kryteria, na podstawie których przeprowadzona będzie analiza czy planowane połączenie

międzynarodowe narusza równowagę ekonomiczną usług wykonywanych na podstawie umów

o świadczenie usług publicznych,

3)

zakres informacji, o której mowa w ust. 4,

4)

zakres wniosków, o których mowa w ust. 6,

5)

tryb wydawania decyzji, o której mowa w ust. 8

- mając na uwadze obowiązujące w tym zakresie przepisy międzynarodowe, konieczność

zachowania równowagi ekonomicznej usług wykonywanych na podstawie umów o świadczenie

usług publicznych, rodzaje ograniczeń dostępu do infrastruktury kolejowej, a także

konieczność przeprowadzenia rzetelnych, obiektywnych analiz.

1.

Zarządca planuje trasy pociągów w rozkładzie jazdy pociągów na podstawie wniosków

przyjętych od przewoźników kolejowych. Wniosek o przydzielenie tras pociągów powinien

być złożony co najmniej na 6 miesięcy przed dniem wejścia w życie rozkładu jazdy pociągów.

1a.

W zakresie pasażerskich przewozów kolejowych, zarządca planuje trasy pociągów w rozkładzie

jazdy pociągów na podstawie zawartych umów o świadczenie usług publicznych lub decyzji

o przyznaniu otwartego dostępu.

2.

Zarządca przydziela trasy pociągów przewoźnikom kolejowym, zapewniając jak najlepsze

wykorzystanie zdolności przepustowej oraz uwzględniając

1)

pierwszeństwo przewozu osób;

2)

ogłoszone plany transportowe lub zawarte umowy o świadczenie usług publicznych;

3)

obowiązek wykonywania przewozu nałożony przepisami prawa przewozowego;

4)

umowy ramowe w zakresie przewozu rzeczy.

2a.

(uchylony)

2b.

Zarządca przed dokonaniem przydziału tras pociągów w rozkładzie jazdy dla przewozu

osób dokonuje, w miarę potrzeby, koordynacji połączeń z udziałem zainteresowanych

przewoźników.

2c.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Zarządca powiadamia wnioskodawców o przydzielonej trasie nie później niż na miesiąc

przed dniem wejścia w życie rozkładu jazdy pociągów i jednocześnie przekazuje go właścicielowi

dworca lub zarządzającemu dworcem. Od dnia powiadomienia nie można zmienić rozkładu

jazdy dla przewozu osób, z zastrzeżeniem ust. 5b, 5f i 7.

5.

Rozkład jazdy pociągów jest ustalany raz w roku.

5a.

Zmiana obowiązującego rozkładu jazdy pociągów następuje o północy w drugą sobotę grudnia,

z zastrzeżeniem ust. 5b.

5b.

Zmiany rozkładu jazdy nieprzewidziane w trakcie jego tworzenia są wprowadzane z inicjatywy

zarządcy infrastruktury lub na wniosek przewoźnika. Zmiana rozkładu jazdy pociągów

następuje o północy w drugą sobotę czerwca. Zarządcy mogą uzgodnić inne daty; w przypadku

gdy może to naruszyć ruch międzynarodowy, informują o tym organy krajowe właściwe

w sprawie kontroli granicznej i kontroli celnej oraz Komisję Europejską.

5c.

Zarządca podaje rozkład jazdy dla przewozu osób do publicznej wiadomości w formie

ogłoszenia na swojej stronie internetowej oraz na peronach, nie później niż w terminie

21 dni przed dniem jego wejścia w życie. Zarządca, niezwłocznie po wprowadzeniu zmian

w rozkładzie jazdy dla przewozu osób, aktualizuje go, a informację o aktualizacji

przekazuje właścicielowi dworca lub zarządzającemu dworcem.

5d.

Właściciel dworca lub zarządzający dworcem podaje rozkład jazdy dla przewozu osób

do publicznej wiadomości w formie ogłoszeń w miejscu powszechnie dostępnym w budynku

dworca, nie później niż w terminie określonym w ust. 5c. Przepis stosuje się odpowiednio

do aktualizacji rozkładu jazdy dla przewozu osób, której dokonuje się niezwłocznie

po otrzymaniu informacji od zarządcy.

5e.

Przewoźnik kolejowy podaje do publicznej wiadomości rozkład jazdy na zasadach i w

terminie określonych w

1)

art. 2 ust. 2 oraz

2)

przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 2

- ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe.

5f.

Zmiany w rozkładzie jazdy dla przewozu osób wynikające z inwestycji, remontów lub

utrzymania linii kolejowych wprowadzane są nie częściej niż raz w miesiącu.

6.

Trasy pociągów są przydzielane wnioskodawcom na czas obowiązywania rozkładu jazdy

pociągów, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

Przydział tras pociągów na okres krótszy niż czas obowiązywania rozkładu jazdy pociągów,

na które przewoźnik złożył wnioski w innym niż określony w ust. 1 terminie, może nastąpić

wyłącznie w miarę wolnej zdolności przepustowej.

8.

Zarządca dokonuje przydziału tras pociągów w rozkładzie jazdy pociągów w ramach posiadanej

zdolności przepustowej, ustalonej przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z rezerwacji

przez zarządcę zdolności dla własnych przewozów technologicznych.

9.

Sposób ustalania zdolności przepustowej potrzebnej dla własnych przewozów technologicznych

zarządca określa w regulaminie.

10.

W przypadku naruszenia terminów i zasad określonych w ust. 1, 4, 5a, 5c-5f, zarządca,

przewoźnik kolejowy oraz właściciel dworca lub zarządzający dworcem obowiązani są

niezwłocznie przekazać stosowną informację Prezesowi UTK, wraz z wyjaśnieniem przyczyn

naruszenia.

11.

W przypadku zmiany rozkładu jazdy na podstawie ust. 5b lub ust. 7, przepis ust. 10

stosuje się odpowiednio.

1.

Sposób i warunki korzystania z tras pociągów przydzielonych w rozkładzie jazdy pociągów

określa umowa, o której mowa w art. 29 ust. 1c.

2.

Umowa zawierana jest na okres obowiązywania rozkładu jazdy pociągów, z tym że na uzasadniony

wniosek przewoźnika kolejowego może być zawarta umowa ramowa na czas dłuższy niż okres

obowiązywania jednego rozkładu jazdy pociągów, nie dłuższy niż 5 lat, która może być

przedłużana na kolejne okresy 5-letnie.

3.

Zawarcie umowy ramowej na okres dłuższy niż 5 lat wymaga szczegółowego uzasadnienia

przez przewoźnika kolejowego istniejącymi, długoterminowymi umowami handlowymi lub

poniesionymi albo planowanymi inwestycjami.

4.

Umowy ramowe mogą być zawierane na okres 15 lat w wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach,

w przypadku usług świadczonych z wykorzystaniem infrastruktury kolejowej wymagającej

długoterminowych inwestycji.

4a.

Umowy ramowe zawierane na okres dłuższy niż 15 lat mogą być zawierane jedynie w wyjątkowych

przypadkach, w szczególności gdy usługi są świadczone z wykorzystaniem infrastruktury

kolejowej wymagającej długoterminowych inwestycji na dużą skalę oraz gdy inwestycje

takie objęte są zobowiązaniami umownymi, w tym wieloletnim planem amortyzacji.

5.

Postanowienia umów ramowych nie mogą uniemożliwiać korzystania z danej linii kolejowej

innym przewoźnikom kolejowym.

6.

Umowa ramowa jest zatwierdzana przez Prezesa UTK.

7.

Ogólne istotne postanowienia każdej umowy ramowej powinny być, na życzenie, udostępniane

wszystkim ubiegającym się o przydział tras pociągów, z zachowaniem tajemnicy handlowej.

8.

Zarządca, właściciel dworca lub zarządzający dworcem są obowiązani do nieujawniania

informacji handlowych uzyskanych od wnioskodawców, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 5c

i 5d.

9.

Korzystanie z linii kolejowej nie może naruszać zasad bezpieczeństwa ruchu kolejowego,

bezpiecznego przewozu osób i rzeczy oraz ochrony środowiska, a także ochrony zabytków.

Przedsiębiorca, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarządzał infrastrukturą

i wykonywał przewozy w metrze, może prowadzić tę działalność bez konieczności uzyskania

świadectwa bezpieczeństwa, jednak nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Zarządca opracowuje regulamin określający w szczególności

1)

tryb składania i rozpatrywania wniosków o przydział tras pociągów;

2)

charakterystykę infrastruktury kolejowej przeznaczonej do udostępniania przewoźnikom

kolejowym oraz informacje o warunkach dostępu do niej;

3)

sposób ustalania opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej;

4)

warunki korzystania z udostępnionej infrastruktury kolejowej;

5)

zakres usług związanych z udostępnianiem infrastruktury kolejowej i warunki ich zapewnienia;

6)

sposób przewożenia materiałów sypkich zapobiegający ich pyleniu.

1a.

Do regulaminu, o którym mowa w ust. 1, dołącza się link do strony internetowej, na

której jest zamieszczony rejestr infrastruktury, o którym mowa w art. 25g ust. 1.

2.

Regulamin jest ogłaszany, w sposób zwyczajowo przyjęty, nie później niż na 4 miesiące

przed upływem terminu składania wniosków o przydział tras pociągów.

3.

Wprowadzenie do regulaminu postanowień dotyczących linii kolejowych o znaczeniu obronnym

wymaga uzgodnienia z Ministrem Obrony Narodowej.

1.

Zarządca określa wysokość opłat za korzystanie przez przewoźników kolejowych z infrastruktury

kolejowej.

2.

Opłata podstawowa za korzystanie z infrastruktury kolejowej ustalana jest przy uwzględnieniu

kosztów, jakie bezpośrednio poniesie zarządca jako rezultat wykonywania przez przewoźnika

kolejowego przewozów pociągami.

3.

Opłata za korzystanie z infrastruktury kolejowej stanowi sumę opłaty podstawowej i

opłat dodatkowych.

3a.

W ramach opłaty podstawowej zarządca pobiera określoną odrębnie opłatę za

1)

minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej obejmujący usługi, o których mowa w części

I ust. 1 załącznika do ustawy;

2)

dostęp do urządzeń związanych z obsługą pociągów obejmujący usługi, o których mowa

w części I ust. 2 załącznika do ustawy.

4.

Opłata podstawowa za minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej jest obliczana jako

iloczyn przebiegów pociągów i stawek jednostkowych ustalonych w zależności od kategorii

linii kolejowej i rodzaju pociągu, oddzielnie dla przewozu osób i rzeczy.

4a.

Zarządca może stosować minimalną stawkę jednostkową opłaty podstawowej. Minimalną

stawkę stosuje się na jednakowych zasadach wobec wszystkich przewoźników kolejowych

osób za korzystanie z infrastruktury kolejowej związane z działalnością wykonywaną

zgodnie z umową o świadczenie usług publicznych.

4b.

(uchylony)

4c.

Opłata podstawowa za dostęp do urządzeń związanych z obsługą pociągów obliczana jest

jako iloczyn zamówionych usług i odpowiadających im stawek jednostkowych ustalonych

odrębnie dla rodzajów usług określonych w części I ust. 2 załącznika do ustawy.

5.

Stawka jednostkowa opłaty podstawowej za minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej

jest określana dla przejazdu jednego pociągu na odległość jednego kilometra.

5a.

(uchylony)

5b.

(uchylony)

5c.

Wzrost stawek jednostkowych opłaty podstawowej dla kolejowych przewozów osób wykonywanych

na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych, w okresie obowiązywania rozkładu

jazdy pociągów, o którym mowa w art. 30 ust. 5, nie może przekraczać planowanego poziomu

wskaźnika inflacji przyjętego w projekcie ustawy budżetowej na dany rok.

6.

Zarządca jest obowiązany podać do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty,

odrębnie dla przewozu osób i przewozu rzeczy, wysokości i rodzaje stawek opłaty podstawowej

oraz opłat dodatkowych.

7.

Stawki jednostkowe opłaty podstawowej oraz opłaty dodatkowe, poza opłatami za korzystanie

z prądu trakcyjnego, wraz z kalkulacją ich wysokości przekazuje się Prezesowi UTK.

8.

Prezes UTK w terminie 30 dni od dnia otrzymania stawek, o których mowa w ust. 7, zatwierdza

je albo odmawia ich zatwierdzenia w przypadku stwierdzenia niezgodności z zasadami,

o których mowa w ust. 2-6, art. 34 oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 35.

8a

W przypadku odmowy zatwierdzenia stawek, o których mowa w ust. 7, w całości albo w

części

1)

obowiązują odpowiednio stawki zatwierdzone w ostatniej decyzji Prezesa UTK dotyczącej

danego zarządcy;

2)

zarządca, po wprowadzeniu zmian wynikających ze stwierdzonych niezgodności, ponownie

przekazuje stawki Prezesowi UTK do zatwierdzenia; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

8b

W przypadku, o którym mowa w ust. 8a, nie stosuje się przepisów ust. 9 i 9a, a stawki

jednostkowe opłaty podstawowej ogłasza się w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji

przez Prezesa UTK.

8c

Stawki zatwierdzone zgodnie z ust. 8a pkt 2 obowiązują nie wcześniej niż po upływie

30 dni od dnia ich ogłoszenia.

9.

Stawki jednostkowe opłaty podstawowej ogłasza się, w sposób zwyczajowo przyjęty, nie

później niż dwa miesiące po terminie określonym w art. 32 ust. 2.

9a.

Zarządca może wprowadzać zmiany stawek jednostkowych opłaty podstawowej

1)

w każdym czasie - jeżeli zmiana dotyczy obniżenia opłat;

2)

nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia ich ogłoszenia - jeżeli zmiana dotyczy

podwyższenia opłat.

10.

(uchylony)

11.

Opłaty dodatkowe są pobierane za świadczone przez zarządcę usługi inne niż wymienione

w części I załącznika do ustawy, które zarządca będzie świadczył wtedy, gdy zostały

wymienione w regulaminie, a ich wykonania zażąda przewoźnik kolejowy w zgłoszonym

wniosku.

12.

Z opłat podstawowych za korzystanie z infrastruktury kolejowej na liniach kolejowych

o znaczeniu wyłącznie obronnym zwolnione są wojskowe jednostki budżetowe.

1.

Zarządca może podwyższyć opłatę, o której mowa w art. 33 ust. 2, jeżeli

1)

udokumentuje, że poniósł lub będzie musiał ponieść wydatki z tytułu

a)

powiększenia niewystarczającej zdolności przepustowej określonej linii kolejowej,

b)

niekorzystnego oddziaływania ruchu pociągów na środowisko pod warunkiem, że zwiększenie

opłaty będzie porównywalne do stosowanych przez konkurencyjne gałęzie transportu,

c)

podnoszących efektywność inwestycji w zakresie rozwoju sieci kolejowej zakończonych

lub rozpoczętych w okresie nie dłuższym niż 15 lat przed wejściem w życie ustawy;

2)

podwyższenie dotyczy kolejowych międzynarodowych przewozów towarów, jednak tylko pod

warunkiem stosowania, przewidzianych w regulaminie, niedyskryminacyjnych zasad zapewniających

utrzymanie konkurencyjności kolei na rynku przewozów międzynarodowych i nieeliminowania

z tego rynku przewoźników kolejowych, którzy wskutek zwiększenia opłaty musieliby

zaniechać wykonywania kolejowych przewozów międzynarodowych.

1a.

Opłata, o której mowa w art. 33 ust. 2, może być podwyższana z tytułu korzystania,

w czasie okresów przepełnienia, z linii kolejowej lub jej odcinka o niewystarczającej

zdolności przepustowej.

1b.

Przez przepełnienie, o którym mowa w ust. 1a, rozumie się popyt na zdolność przepustową

linii kolejowej lub jej odcinka, który nie może być w pełni zaspokojony w danym okresie

czasu, nawet po dokonaniu koordynacji różnych zamówień zdolności przepustowej.

2.

Zarządca może przyznawać ulgi w opłacie podstawowej. Ulgi mogą być przyznane na czas

ograniczony i na określonym odcinku infrastruktury kolejowej

1)

w celu rozwijania nowych usług kolejowych lub

2)

w celu korzystania z linii kolejowych o znacznym stopniu niewykorzystania zdolności

przepustowej, lub

3)

gdy wystąpiły oszczędności kosztów w zarządzaniu infrastrukturą kolejową zarządcy.

2a.

Ulgi przyznaje się na jednakowych zasadach dla wszystkich przewoźników kolejowych.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki dostępu i korzystania przez przewoźników kolejowych z infrastruktury kolejowej,

1a)

sposób postępowania w przypadku niewystarczającej zdolności przepustowej infrastruktury

kolejowej, mając na uwadze w szczególności analizę zdolności przepustowej oraz plan

powiększenia tej zdolności, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej,

2)

tryb składania i rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 30 ust. 1,

3)

rodzaj usług, o których mowa w art. 33 ust. 11,

4)

szczegółowe zasady ustalania opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej, w tym

opłaty podstawowej, minimalnej stawki jednostkowej, podwyższania opłat i udzielania

ulg, mając na uwadze przepis art. 33 ust. 2,

5)

zakres przedmiotowy zagadnień, które w szczególności wymagają uregulowania umową,

o której mowa w art. 31,

6)

sposób opracowania regulaminu, o którym mowa w art. 32, z uwzględnieniem obowiązku

przeprowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami,

7)

formy współdziałania zarządców w zakresie, o którym mowa w pkt 1-3, jeżeli zarządzana

przez nich infrastruktura kolejowa umożliwia wzajemne przekazywanie pociągów, dzięki

połączeniu, o którym mowa w art. 7

- przy zapewnieniu niedyskryminacyjnego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury

kolejowej.

1.

Dokumenty poświadczające uprawnienia do wykonywania czynności na stanowiskach: dyżurny

ruchu, nastawniczy, kierownik pociągu, ustawiacz, manewrowy, rewident taboru, automatyk,

toromistrz, dróżnik przejazdowy, prowadzący maszyny do kolejowych robót budowlanych

oraz pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych, wydane na podstawie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 22d ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9, zachowują ważność

przez okres, na jaki zostały wydane.

2.

Orzeczenia lekarskie wydane na podstawie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 22d ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9, potwierdzające zdolność fizyczną i psychiczną

pracownika do wykonywania czynności na stanowiskach wskazanych w ust. 1 zachowują

ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

3.

Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nabyły uprawnienia do wykonywania

czynności na stanowiskach: zwrotniczy, mostowniczy, dróżnik obchodowy, dyspozytor

ruchu metra, dyżurny ruchu i stacji metra, manewrowy metra, monter urządzeń sterowania

ruchem pociągów metra, monter urządzeń zdalnego sterowania i kontroli dyspozytorskiej

metra, prowadzący pociąg metra lub prowadzący pomocnicze pojazdy kolejowe metra, i

posiadają ważne orzeczenie lekarskie wydane na podstawie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 22d ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9, są zwolnione z obowiązku wykonywania okresowych badań lekarskich, o których

mowa w art. 229 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm., do dnia, w którym upływa termin ważności badań lekarskich wskazany w tym orzeczeniu.

Przepisów art. 29-35 nie stosuje się do infrastruktury kolejowej

1)

przeznaczonej wyłącznie do przewozów osób wykonywanych przez przewoźnika kolejowego,

który równocześnie zarządza tą infrastrukturą bez udostępniania jej innym przewoźnikom;

2)

przeznaczonej do użytku właściciela w celu wykonywania przewozów rzeczy wyłącznie

dla jego własnych potrzeb;

3)

obejmującej linie kolejowe o szerokości torów innej niż 1435 mm.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zawartych w art.

76h ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, art. 21 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3,

art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 8, art. 22

ust. 4, art. 28 ust. 6, art. 36 ust. 6, art. 39 ust. 4 i art. 46 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 10, art. 166 ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 11, art. 22 ust. 8 i art.

23 ust. 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 12 i art. 81 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

14, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 76h ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, art. 21 ust. 5 ustawy zmienianej w art.

3, art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 8, art.

22 ust. 4, art. 28 ust. 6, art. 36 ust. 6, art. 39 ust. 4 i art. 46 ust. 4 ustawy

zmienianej w art. 10, art. 166 ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 11, art. 22 ust.

8 i art. 23 ust. 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 12 i art. 80 ust. 8 ustawy zmienianej

w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowy akt wykonawczy wydany na podstawie upoważnienia zawartego w art. 9 ust.

8 ustawy zmienianej w art. 18, zachowuje moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 9 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 marca 2015 r.

3.

Uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów wydane na podstawie upoważnień zawartych

w art. 4 ust. 3 i art. 9 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu dotychczasowym,

zachowują moc do dnia wejścia w życie uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów wydanych

na podstawie art. 4 ust. 3 i art. 9 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 marca 2015 r.

1.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.

2.

Zarządcy wyodrębnią, w ramach prowadzonej rachunkowości

1)

(uchylony)

2)

ewidencję kosztów linii kolejowych, z podziałem na koszty budowy, utrzymania, prowadzenia

ruchu pociągów i administrowania tymi liniami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 9, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 18 oraz art. 37 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.;

3)

art. 22 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Z budżetu państwa są finansowane

1)

inwestycje wynikające z umów i porozumień międzynarodowych;

2)

inwestycje, remonty, eksploatacja i utrzymanie linii kolejowych o znaczeniu wyłącznie

obronnym;

3)

koszty przygotowania i realizacji inwestycji obejmujących linie kolejowe o znaczeniu

państwowym.

1a.

Do kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, należą w szczególności

1)

wypłaty odszkodowań, o których mowa w art. 9y ust. 1 i 2;

2)

wypłaty ceny nabycia nieruchomości, o których mowa w art. 9t, oraz pozostałe koszty

związane z jej nabyciem;

3)

wypłaty należności oraz jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych;

4)

koszty wskazania lokalu zamiennego wynikające z realizacji obowiązku, o którym mowa

w art. 9w ust. 4.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, mogą być również finansowane ze środków zarządcy

i jednostek samorządu terytorialnego oraz z innych źródeł.

3

Koszty utrzymania infrastruktury kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 2, są finansowane

przez zarządcę, z tym że mogą być one finansowane przez jednostki samorządu terytorialnego

i z innych źródeł lub dofinansowane z budżetu państwa.

4.

Wielkość środków przeznaczonych na finansowanie zadań, o których mowa w ust. 1, w

danym roku określa ustawa budżetowa.

5

Inwestycje obejmujące pozostałe linie kolejowe, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt

2, finansowane są przez zarządcę; mogą być one dofinansowywane z budżetu państwa,

budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z innych źródeł.

6.

Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane wydatki w zakresie

zakupu i modernizacji pojazdów kolejowych przeznaczonych do wykonywania przewozów

pasażerskich oraz wydatki na budowę informatycznego systemu rozliczeń sprzedaży biletów

na przejazd środkami transportu publicznego różnych przewoźników, w tym biletu wspólnego.

6a.

Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane wydatki na budowę

lub przebudowę dworców kolejowych w zakresie bezpośrednio związanym z obsługą podróżnych.

6b

Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane wydatki PLK S.A.

w zakresie zakupu i modernizacji pojazdów kolejowych przeznaczonych do diagnostyki,

utrzymania, naprawy lub budowy infrastruktury kolejowej oraz do prowadzenia działań

ratowniczych.

7.

Ze środków publicznych mogą być finansowane lub współfinansowane inwestycje kolejowe,

wynikające z programów rozwoju infrastruktury transportowej, oraz zakup pojazdów kolejowych

przeznaczonych do przewozu rzeczy na podstawie jednej umowy o przewóz przy użyciu

co najmniej dwóch różnych gałęzi transportu (transport intermodalny).

8.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb, sposób i warunki finansowania,

współfinansowania inwestycji, o których mowa w ust. 6 i 7, kierując się zasadami uczciwej

konkurencji, zrównoważonego rozwoju transportu i efektywności ekonomicznej.

9.

Zarządca może zaciągnąć kredyty, pożyczki lub może emitować obligacje w kraju i za

granicą, z przeznaczeniem na finansowanie prac przygotowawczych oraz zadań inwestycyjnych

realizowanych w ramach programu wieloletniego, o którym mowa w art. 38c.

10.

Na zobowiązania PLK S.A. z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych

obligacji z przeznaczeniem na finansowanie prac przygotowawczych oraz zadań inwestycyjnych,

o których mowa w ust. 1, mogą być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 657, z późn. zm., z wyjątkiem art. 2a ust. 2 tej ustawy.

11.

Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 10, są zwolnione z opłat prowizyjnych.

1.

Minister właściwy do spraw transportu może dofinansować z budżetu państwa lub z Funduszu

Kolejowego

1)

koszty remontu i utrzymania infrastruktury kolejowej, jeżeli infrastruktura ta jest

udostępniana przez zarządcę na zasadach określonych w ustawie;

2)

działalność zarządcy, która nie może być sfinansowana z opłat za korzystanie z infrastruktury

kolejowej.

2.

Zadania i działalność, o których mowa w ust. 1, realizowane są na podstawie umowy

zawartej, na okres nie krótszy niż 5 lat, pomiędzy ministrem właściwym do spraw transportu

a zarządcą.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, określa w szczególności

1)

wskazanie zadań i działalności, o których mowa w ust. 1;

2)

obowiązki zarządcy;

3)

wielkość dofinansowania, w tym na zmniejszenie opłat za korzystanie z infrastruktury;

umowa może określać wielkość dofinansowania na cele, o których mowa w art. 33 ust.

5c;

4)

zasady rozliczenia dofinansowania;

5)

zachęty do zmniejszania kosztów udostępniania infrastruktury i poziomu opłat za dostęp;

6)

mechanizmy motywujące polegające na uwzględnieniu w kosztach zarządcy infrastruktury

nagród i premii dla załogi za właściwą realizację celów jakościowych wskazanych w

umowie oraz za optymalizację kosztów udostępniania infrastruktury i poziomu opłat

za dostęp;

7)

kary za nieutrzymanie poziomu kosztów założonych w umowie.

1.

W przypadku finansowania lub dofinansowania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego

inwestycji, o których mowa w art. 38 ust. 1 i 5, zarządca przyznaje przewoźnikom kolejowym

ulgę w opłacie podstawowej na określonych liniach kolejowych lub ich odcinkach.

2.

Wartość przyznanej ulgi, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć wielkości środków

finansowych przeznaczonych na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji określonych

w ust. 1.

3.

Wielkość sfinansowania lub dofinansowania inwestycji i wysokość ulgi, o której mowa

w ust. 1, określa się w umowie o realizacji zadań inwestycyjnych zawieranej między

jednostką samorządu terytorialnego a zarządcą.

4

Z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być finansowane lub dofinansowane

koszty działalności zarządcy zarządzającego infrastrukturą kolejową obejmującą linie

kolejowe o zasięgu miejskim, podmiejskim lub regionalnym.

1.

Inwestycje obejmujące linie kolejowe zarządzane przez PLK S.A. są prowadzone w ramach

programu wieloletniego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm..

2.

Program wieloletni ustanawia się na okres nie krótszy niż 3 lata.

3.

Program wieloletni zawiera elementy, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 oraz z 2015 r. poz. 349), oraz

1)

listę wszystkich inwestycji realizowanych z wykorzystaniem środków finansowych, których

dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu, wraz z określeniem łącznego

kosztu każdej z tych inwestycji i przyporządkowaniem jej do grupy inwestycji finansowanych

z określonych źródeł;

2)

zestawienie wszystkich źródeł finansowania w podziale na lata realizacji inwestycji

ujętych w programie, z wyszczególnieniem grup inwestycji finansowanych z określonych

źródeł.

4.

Minister właściwy do spraw transportu zatwierdza szczegółowy plan realizacji programu

wieloletniego, zawierający rzeczowy i finansowy zakres planowanych inwestycji, w szczególności

określenie planowanych wydatków wraz z podziałem źródeł finansowania na określone

inwestycje w poszczególnych latach realizacji tego programu. Udzielenie zapewnienia

finansowania lub dofinansowania z budżetu państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, następuje na podstawie szczegółowego planu realizacji programu wieloletniego.

5.

Zatwierdzenie planu realizacji programu wieloletniego, o którym mowa w ust. 4, następuje

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz w zakresie

projektów realizowanych z udziałem środków europejskich z ministrem właściwym do spraw

rozwoju regionalnego.

6.

W terminie do dnia 31 marca każdego roku minister właściwy do spraw transportu składa

Radzie Ministrów sprawozdanie z wykonania planu realizacji programu wieloletniego

za rok poprzedni.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozów kolejowych osób lub rzeczy

albo na świadczeniu usług trakcyjnych podlega licencjonowaniu.

2.

Licencja jest potwierdzeniem zdolności przedsiębiorcy do wykonywania funkcji przewoźnika

kolejowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz państw, o których mowa w ust.

3.

3.

Potwierdzeniem zdolności przedsiębiorcy do wykonywania funkcji przewoźnika kolejowego

są również licencje wydane przez właściwe władze innych państw członkowskich Unii

Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

4.

Licencję wydaje się na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust. 4a.

4a.

W przypadku zawieszenia lub cofnięcia licencji z powodu niespełniania wymagań dotyczących

wiarygodności finansowej, Prezes UTK może wydać licencję tymczasową na przeprowadzenie

zmian w przedsiębiorstwie, pod warunkiem, że nie będzie to zagrażać bezpieczeństwu

prowadzonej działalności. Licencja tymczasowa jest ważna nie dłużej niż przez 6 miesięcy

od dnia jej wydania.

5.

Licencja nie uprawnia przedsiębiorcy do dostępu do infrastruktury kolejowej.

6.

(uchylony)

Obowiązkowi uzyskania licencji nie podlegają przedsiębiorcy wykonujący przewozy w

obrębie bocznicy kolejowej lub stacji kolejowej.

1.

Organem właściwym do udzielania, odmowy udzielania, zmiany, zawieszania lub cofnięcia

licencji jest Prezes UTK.

2.

Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, zawieszenie lub cofnięcie licencji następuje

w drodze decyzji.

Prezes UTK nie może odmówić udzielenia licencji, z zastrzeżeniem art. 51, jeżeli przedsiębiorca

ubiegający się o przyznanie licencji spełnia wymagania dotyczące

1)

dobrej reputacji;

2)

wiarygodności finansowej;

3)

kompetencji zawodowych;

4)

dysponowania taborem kolejowym;

5)

odpowiedzialności cywilnej.

1.

Przedsiębiorca ubiegający się o przyznanie licencji powinien przedstawić Prezesowi

UTK dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań określonych w ustawie.

2.

Wymagania dotyczące dobrej reputacji uznaje się za spełnione, jeżeli członkowie organu

zarządzającego osoby prawnej, osoby prowadzące sprawy spółki w spółce jawnej, komandytowej

lub komandytowo-akcyjnej, a w przypadku innego przedsiębiorcy - osoby prowadzące działalność

gospodarczą nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne

przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności

dokumentów, środowisku lub prawom osób wykonujących pracę zarobkową oraz przestępstwa

skarbowe.

3.

Wymagania dotyczące wiarygodności finansowej uznaje się za spełnione, gdy przedsiębiorca

jest w stanie wykazać, że jest zdolny do wypełnienia rzeczywistych i potencjalnych

zobowiązań finansowych przez okres 12 miesięcy od dnia udzielenia licencji. W tym

celu ubiegający się o licencję przedsiębiorca winien przedstawić w szczególności

1)

sprawozdanie finansowe za ostatni rok obrotowy, wraz z opinią i raportem biegłego

rewidenta z jego badania, oraz aktualną sytuację finansową w przypadku, gdy prowadził

działalność gospodarczą w ostatnim roku przed dniem złożenia wniosku o udzielenie

licencji;

2)

zestawienie przepływów pieniężnych dla roku, w którym ubiega się o licencję i planowane

zestawienie przepływów dla roku kolejnego;

3)

potwierdzenie stanu rachunku bankowego oraz pozostałe zabezpieczenia majątkowe zobowiązań;

4)

dane dotyczące planowanych wydatków związanych z podjęciem licencjonowanej działalności.

4.

Prezes UTK może odmówić udzielenia licencji przedsiębiorcy, który doprowadził do znacznych

zaległości publicznoprawnych.

5.

Wymagania dotyczące kompetencji zawodowych uznaje się za spełnione, gdy przedsiębiorca

1)

posiada lub zobowiąże się, że będzie posiadał organizację zarządzania umożliwiającą

sprawowanie właściwego nadzoru nad licencjonowaną działalnością oraz nad przestrzeganiem

bezpieczeństwa w transporcie kolejowym;

2)

oświadczy, że zatrudni pracowników odpowiadających za bezpieczeństwo ruchu kolejowego

posiadających wymagane kwalifikacje.

6.

Wymagania dotyczące dysponowania taborem kolejowym uznaje się za spełnione, gdy przedsiębiorca

1)

dysponuje bądź zobowiąże się do dysponowania pojazdami kolejowymi, w tym wagonami

i lokomotywami kolejowymi;

2)

utworzy lub zobowiąże się do utworzenia z dniem rozpoczęcia działalności systemu utrzymania

i obsługi pojazdów kolejowych.

7.

Wymagania dotyczące odpowiedzialności cywilnej uznaje się za spełnione, gdy ubiegający

się o udzielenie licencji przedsiębiorca posiada zabezpieczenie roszczeń majątkowych

związanych z prowadzoną działalnością lub zobowiąże się do dokonania ubezpieczenia

działalności objętej licencją.

8.

Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 7, uwzględnia wymagania określone przepisami art.

12 rozporządzenia nr 1371/2007/WE.

1.

Licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy.

2.

Wniosek o udzielenie licencji powinien zawierać

1)

nazwę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

2a)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

imiona i nazwiska osób uprawnionych do występowania w imieniu przedsiębiorcy;

4)

określenie przedmiotu i zakresu wykonywania działalności, na którą ma być udzielona

licencja.

3.

Do wniosku należy dołączyć

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

dokumenty potwierdzające posiadanie zabezpieczenia, o którym mowa w art. 47 ust. 7;

5)

zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności osób, o których mowa w art. 47 ust.

2;

6)

informacje o

a)

dotychczasowej działalności przedsiębiorcy,

b

toczących się postępowaniach: upadłościowym, układowym, ugodowym lub likwidacyjnym

wobec przedsiębiorcy;

b

toczących się postępowaniach: upadłościowym, restrukturyzacyjnym, ugodowym lub likwidacyjnym

wobec przedsiębiorcy;

7)

szczegółowe dane dotyczące

a)

typów posiadanych pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 47 ust. 6 pkt 1,

b)

kwalifikacji pracowników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo przewozów kolejowych oraz

szczegółowe dane dotyczące szkolenia tych pracowników.

3a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

4.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania licencji organ ją wydający może wezwać wnioskodawcę

do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji.

5.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania

i rozpatrywania wniosków o udzielenie licencji oraz wzory licencji, uwzględniając

odpowiednio konieczność zapewnienia sprawności prowadzonego postępowania administracyjnego

oraz zakres niezbędnych danych.

W licencji określa się w szczególności

1)

numer ewidencyjny licencji;

2)

organ, który udzielił licencji;

3)

datę udzielenia licencji;

4)

podstawę prawną udzielenia licencji;

5)

przedsiębiorcę, jego siedzibę i adres;

6)

rodzaj przewozów.

1.

Za udzielenie licencji i licencji tymczasowej pobiera się opłatę w wysokości nie wyższej

niż równowartość w złotych 2000 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu udzielenia licencji.

2.

Opłatę uiszcza się jednorazowo lub ratalnie.

3.

Opłata jest pobierana przez Prezesa UTK i stanowi dochód budżetu państwa.

4.

Do opłaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

5.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób uiszczania

opłaty, o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów nie wyższych niż uzasadnione

koszty udzielenia licencji i kontroli jej wykonania.

Prezes UTK odmawia udzielenia licencji, cofa licencję, zawiesza licencję lub zmienia

jej zakres ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwo państwa albo inny

ważny interes publiczny.

1.

Licencjonowany przewoźnik w przypadku zmiany mającej wpływ na jego sytuację prawną,

w szczególności w przypadku połączenia lub przejęcia przedsiębiorcy, informuje o tym

Prezesa UTK. W tym przypadku Prezes UTK może podjąć decyzję o ponownym przedłożeniu

licencji do zatwierdzenia, jeżeli stwierdzi zagrożenie bezpieczeństwa związanego z

prowadzoną działalnością.

2.

W przypadku gdy licencjonowany przewoźnik zamierza znacznie zmienić lub rozszerzyć

swoją działalność, informuje o tym Prezesa UTK, który wzywa go do ponownego przedłożenia

licencji do zatwierdzenia.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie prowadził licencjonowanej działalności przez okres

6 miesięcy lub nie podjął tej działalności w okresie 6 miesięcy od dnia wydania licencji,

Prezes UTK może podjąć decyzję o ponownym przedłożeniu licencji do zatwierdzenia albo

o jej zawieszeniu. Przedsiębiorca, ze względu na specyficzny charakter usług, jakie

mają być świadczone, może wystąpić do Prezesa UTK o przyznanie dłuższego okresu na

rozpoczęcie prowadzenia licencjonowanej działalności.

1.

Prezes UTK zarządza dokonywanie okresowych kontroli przewoźnika kolejowego posiadającego

licencję, w zakresie przestrzegania warunków określonych w licencji.

1a.

Prezes UTK zawiesza licencję, jeżeli przedsiębiorca

1)

nie spełnia wymagań określonych w ustawie;

2)

nie wywiązał się z zobowiązań złożonych w oświadczeniach, w określonych w nich terminach;

3)

wykonujący międzynarodowe przewozy kolejowe nie przestrzega postanowień odpowiednich

umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

2.

Prezes UTK cofa licencję, jeżeli przedsiębiorca

1)

został pozbawiony prawa wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją na

podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego;

2)

wobec którego wszczęto postępowanie upadłościowe lub inne postępowanie o podobnym

charakterze nie ma faktycznych możliwości zadowalającej restrukturyzacji finansowej;

3)

nie usunął nieprawidłowości będących podstawą zawieszenia licencji w terminach wyznaczonych

przez Prezesa UTK.

3.

(uchylony)

4.

Jeżeli przedsiębiorca zamierza zmienić zakres licencjonowanej działalności, składa

wniosek o zmianę licencji.

5.

O przyznaniu licencji, jej cofnięciu, zawieszeniu lub zmianie Prezes UTK niezwłocznie

powiadamia Komisję Europejską.

6.

W przypadku gdy Prezes UTK stwierdzi, że przewoźnik kolejowy posiadający licencję

wydaną przez właściwą władzę innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym nie spełnia wymagań dotyczących licencjonowania,

o fakcie tym niezwłocznie powiadamia właściwą władzę tego państwa.

1.

Usytuowanie budowli, budynków, drzew i krzewów oraz wykonywanie robót ziemnych w sąsiedztwie

linii kolejowych, bocznic kolejowych i przejazdów kolejowych może mieć miejsce w odległości

niezakłócającej ich eksploatacji, działania urządzeń związanych z prowadzeniem ruchu

kolejowego, a także niepowodującej zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego.

2.

Budowle i budynki mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 10 m od granicy

obszaru kolejowego, z tym że odległość ta od osi skrajnego toru nie może być mniejsza

niż 20 m, z zastrzeżeniem ust. 4.

3.

Odległości, o których mowa w ust. 2, dla budynków mieszkalnych, szpitali, domów opieki

społecznej, obiektów rekreacyjno-sportowych, budynków związanych z wielogodzinnym

pobytem dzieci i młodzieży powinny być zwiększone, w zależności od przeznaczenia budynku,

w celu zachowania norm dopuszczalnego hałasu w środowisku, określonych w odrębnych

przepisach.

4.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do budynków i budowli przeznaczonych do prowadzenia

ruchu kolejowego i utrzymania linii kolejowej oraz do obsługi przewozu osób i rzeczy.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów,

elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej,

a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych,

biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego.

1.

Zarządca ma prawo na sąsiadujących z linią kolejową gruntach, za odszkodowaniem

1)

ustawiać zasłony odśnieżne;

2)

zakładać żywopłoty;

3)

urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe.

2.

Ustalenie odszkodowania za ustawianie zasłon odśnieżnych, zakładanie żywopłotów, urządzanie

i utrzymywanie pasów przeciwpożarowych następuje w drodze umowy stron.

3.

Jeżeli posadzenie drzew lub krzewów, powodujące potrzebę urządzenia pasów przeciwpożarowych,

nastąpiło po wybudowaniu linii kolejowej, koszty związane z urządzeniem i utrzymaniem

tych pasów obciążają właścicieli gruntów.

1.

W razie potrzeby usunięcia drzew lub krzewów utrudniających widoczność sygnałów i

pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powodujących zaspy śnieżne, starosta,

na wniosek zarządcy, wydaje decyzję o usunięciu drzew lub krzewów. Decyzję wykonuje

zarządca.

2.

Ustalenie odszkodowania za drzewa i krzewy oraz za ich usunięcie następuje w drodze

umowy stron.

3.

Odszkodowania, o których mowa w ust. 2 i art. 55 ust. 1, ustala, w przypadku braku

umowy stron, starosta, z zastosowaniem zasad przewidzianych przy wywłaszczaniu nieruchomości.

4.

Odszkodowanie nie przysługuje, jeżeli

1)

posadzenie drzew lub krzewów nastąpiło po wybudowaniu linii kolejowej z naruszeniem

przepisów ustawy;

2)

drzewa lub krzewy przy skrzyżowaniach z drogami w poziomie szyn utrudniają użytkownikom

tych dróg dostrzeżenie nadjeżdżającego pociągu lub sygnałów dla nich przeznaczonych.

1.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od warunków usytuowania

budynków i budowli określonych w art. 53 oraz wykonywania robót ziemnych określonych

na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa

mienia oraz bezpieczeństwa i prawidłowego ruchu kolejowego, a także nie może zakłócać

działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu.

2.

Właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej, w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo po uzyskaniu opinii właściwego zarządcy.

1.

Wstęp na obszar kolejowy jest dozwolony tylko w miejscach wyznaczonych przez zarządcę.

2.

Poza miejscami, o których mowa w ust. 1, wstęp na obszar kolejowy mają osoby posiadające

upoważnienie właściwego zarządcy lub właściwego przewoźnika kolejowego oraz osoby

uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

3.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi obowiązani są do zapewnienia ładu i porządku na obszarze

kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych.

1.

Zarządca lub kilku zarządców wspólnie w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw

transportu wydaną w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych tworzą

straż ochrony kolei, działającą na zasadach określonych w niniejszym rozdziale, oraz

powołują komendanta straży ochrony kolei.

2.

Zgodę, o której mowa w ust. 1, wydaje się w drodze decyzji.

3.

Koszty związane z funkcjonowaniem straży ochrony kolei pokrywane są przez zarządcę

lub zarządców.

4.

Funkcjonariuszem straży ochrony kolei może być osoba, która

1)

posiada obywatelstwo polskie;

2)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

posiada co najmniej wykształcenie średnie;

4)

ma uregulowany stosunek do służby wojskowej;

5)

cieszy się nienaganną opinią;

6)

posiada zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych;

7)

nie była karana za przestępstwa umyślne.

5.

Dopuszczenie funkcjonariusza straży ochrony kolei do wykonywania zadań z użyciem broni

palnej następuje na wniosek komendanta straży ochrony kolei, w drodze decyzji, wydanej

przez właściwy organ Policji.

6.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres działania oraz sposób organizacji straży ochrony kolei,

2)

(uchylony)

3)

szczegółowe warunki, jakim powinni odpowiadać funkcjonariusze straży ochrony kolei,

zasady oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby oraz tryb i jednostki uprawnione

do orzekania o tej zdolności

- biorąc pod uwagę zadania oraz zasady działania straży ochrony kolei.

7.

(uchylony)

8.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, przepisy porządkowe obowiązujące na

obszarze kolejowym, w pociągach i innych pojazdach kolejowych, uwzględniając warunki

i wymagania funkcjonowania transportu kolejowego.

1.

Do zadań straży ochrony kolei należy

1)

kontrola przestrzegania przepisów porządkowych na obszarze kolejowym, w pociągach

i innych pojazdach kolejowych;

2)

ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia na obszarze kolejowym, w pociągach i innych

pojazdach kolejowych.

2.

Wykonując swoje zadania, funkcjonariusz straży ochrony kolei ma prawo do

1)

legitymowania osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia, jak również

świadków przestępstwa lub wykroczenia, w celu ustalenia ich tożsamości;

2)

ujęcia, w celu niezwłocznego doprowadzenia do najbliższej jednostki Policji, osób,

w stosunku do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia czynności wykraczających

poza uprawnienia straży ochrony kolei;

3)

zatrzymywania i kontroli pojazdu drogowego poruszającego się na obszarze kolejowym

i przyległym pasie gruntu w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa

lub wykroczenia przy użyciu tego pojazdu;

4)

nakładania grzywien, w drodze mandatu karnego, na zasadach określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia;

5)

przeprowadzania czynności wyjaśniających, występowania do sądu z wnioskiem o ukaranie,

oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych w trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.

6)

(uchylony)

3.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-6, 8-10 i 12-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. poz. 628, z późn. zm., funkcjonariusz straży ochrony kolei może użyć środków przymusu bezpośredniego, o

których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a i pkt 13

tej ustawy, lub wykorzystać te środki.

4.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2 i pkt 3 lit. a oraz w art. 47 pkt 3, 5 i 6 ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz straży ochrony kolei może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

5.

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie

tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

6.

Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i ust. 3, przysługuje

zażalenie do miejscowo właściwego prokuratora w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego.

7.

Do wykonywania przez funkcjonariusza straży ochrony kolei czynności, o których mowa

w ust. 2 pkt 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

8.

Do wykonywania przez funkcjonariusza straży ochrony kolei czynności, o których mowa

w ust. 2 pkt 1, 2 i 6 oraz w ust. 4-7, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.

1.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, może cofnąć decyzję, o której mowa w art. 59 ust. 2, w przypadku naruszenia

przepisów art. 60.

2.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, może, w drodze decyzji, o której mowa w art. 59 ust. 2, ograniczyć zakres

działania i uprawnień straży ochrony kolei.

1.

Straż ochrony kolei zobowiązana jest do współdziałania z Policją, Strażą Graniczną,

Żandarmerią Wojskową, organami kontroli skarbowej i Inspekcją Transportu Drogowego.

2.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe formy współdziałania straży

ochrony kolei z Policją, Strażą Graniczną i Inspekcją Transportu Drogowego, uwzględniając

w szczególności: sprawy wymagające współdziałania, sposób wymiany informacji dotyczących

spraw wymagających współdziałania, zasady koordynacji wspólnych przedsięwzięć.

3.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,

określi, w drodze rozporządzenia, formy współdziałania straży ochrony kolei z Żandarmerią

Wojskową, uwzględniając w szczególności: sprawy wymagające współdziałania, sposób

wymiany informacji dotyczących spraw wymagających współdziałania, zasady koordynacji

wspólnych przedsięwzięć.

4.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, formy współdziałania straży

ochrony kolei z organami kontroli skarbowej, uwzględniając w szczególności: sprawy

wymagające współdziałania, sposób wymiany informacji dotyczących spraw wymagających

współdziałania, zasady koordynacji wspólnych przedsięwzięć.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

transportu, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których funkcjonariusze

straży ochrony kolei mogą wykonywać swoje zadania poza obszarem kolejowym, uwzględniając

w szczególności zakres wykonywanych zadań, o których mowa w niniejszej ustawie.

6.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj i sposoby ewidencjonowania,

przechowywania w straży ochrony kolei broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego,

z uwzględnieniem specyfiki działania straży ochrony kolei oraz sposobów uniemożliwienia

dostępu do tej broni, amunicji i tych środków osobom trzecim.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki

uznawania pojazdów straży ochrony kolei za pojazdy uprzywilejowane.

8.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór umundurowania,

legitymacji, dystynkcji i znaków identyfikacyjnych funkcjonariuszy straży ochrony

kolei, a także normy przydziału, warunki i sposób ich noszenia.

Przy wykonywaniu czynności służbowych funkcjonariusz straży ochrony kolei korzysta

z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

Funkcjonariusz straży ochrony kolei nie może bez zezwolenia komendanta straży ochrony

kolei podejmować innego zajęcia zarobkowego.

1.

Kto prowadzi pojazd kolejowy lub wykonuje pracę na stanowisku bezpośrednio związanym

z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego, nie posiadając wymaganych do tego

kwalifikacji, lub dopuszcza do wykonywania czynności związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem

ruchu kolejowego osobę, która takich kwalifikacji nie posiada, podlega karze grzywny.

1a.

Kto uchyla się od złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 22ca ust. 1, albo zawiera

w nim informacje niezgodne ze stanem faktycznym, podlega karze grzywny.

2.

Kto eksploatuje pojazd kolejowy bez ważnego świadectwa sprawności technicznej, o którym

mowa w art. 24, podlega karze grzywny.

3.

Kto wykracza przeciwko nakazom lub zakazom zawartym w przepisach porządkowych obowiązujących

na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych wydanych na podstawie

art. 59 ust. 8, podlega karze grzywny.

4.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1-3 następuje w trybie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Karze pieniężnej podlega

1)

zarządca, który

a)

wbrew obowiązkowi nie opracował lub nie opublikował cennika stawek opłaty podstawowej

oraz opłat dodatkowych lub stosuje opłaty za udostępnienie infrastruktury kolejowej

naliczone niezgodnie z zasadami określonymi w art. 33,

b)

zarządzając infrastrukturą kolejową, nie zapewnia przedsiębiorcom wykonującym przewozy

kolejowe równego dostępu do infrastruktury kolejowej,

c)

wbrew obowiązkowi nie opracował regulaminu lub nie opublikował go w terminie przewidzianym

ustawą oraz nie określił w regulaminie wszystkich wymagań, o których mowa w art. 32,

d)

nie przedstawi organizatorowi publicznego transportu kolejowego informacji, o których

mowa w art. 5b,

e)

wbrew ustawowym przesłankom wyraził zgodę na realizowanie przejazdu okazjonalnego,

f)

nie zachowuje parametrów linii kolejowej i czasu przejazdu pociągów, o których mowa

w art. 29 ust. 3a,

g)

narusza terminy lub zasady dotyczące planowania tras pociągów, określone w art. 30

ust. 1,

h)

przydziela trasy pociągów na podstawie art. 30 ust. 7, pomimo braku wolnej zdolności

przepustowej,

i)

nie powiadamia przewoźników kolejowych, którzy złożyli wnioski o przydzielenie tras

pociągów, o przydzielonej trasie w terminie, o którym mowa w art. 30 ust. 4,

j)

nie dokonuje zmiany obowiązującego rozkładu jazdy pociągów w terminie, o którym mowa

w art. 30 ust. 5a, albo

k)

nie informuje właściwych w sprawie kontroli granicznej i kontroli celnej organów krajowych

oraz Komisji Europejskiej o uzgodnieniu dat zmian rozkładu jazdy, które mogą naruszyć

ruch międzynarodowy, o których mowa w art. 30 ust. 5b;

1a)

przewoźnik kolejowy, który narusza termin składania wniosku o przydzielenie tras pociągów,

określony w art. 30 ust. 1;

2)

zarządca lub przewoźnik kolejowy, który

a)

nie udzielił informacji, o których mowa w art. 13 ust. 7a,

b)

nieterminowo przedkłada Prezesowi UTK raporty w sprawie bezpieczeństwa, o których

mowa w art. 17a ust. 4,

c)

nie zgłosił Komisji wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 28g, o zaistniałym poważnym

wypadku lub incydencie,

d)

utrudnia pracę Komisji;

3)

zarządca, przewoźnik kolejowy lub użytkownik bocznicy kolejowej, który

a)

prowadzi działalność bez dokumentu uprawniającego, o którym mowa w art. 18,

b)

uniemożliwia szkolenie lub dostęp do zaplecza szkoleniowego pracownikom innego przewoźnika

kolejowego, zarządcy lub użytkownika bocznicy kolejowej;

3a)

zarządca, przewoźnik kolejowy, użytkownik bocznicy kolejowej lub przedsiębiorca wykonujący

przewozy w obrębie bocznicy kolejowej, którzy nie przekazali w terminie Prezesowi

UTK oświadczeń, o których mowa w art. 22ca ust. 1 pkt 1;

3b)

przedsiębiorca, który prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług

trakcyjnych, bez dokumentów uprawniających, o których mowa w art. 18 i art. 43;

4)

przewoźnik kolejowy, zarządca infrastruktury kolejowej, właściciel dworca kolejowego

bądź zarządzający dworcem, sprzedawca biletów, operator turystyczny, który nie przestrzega

lub narusza przepisy art. 4, art. 5, art. 8 ust. 1, art. 9, art. 11, art. 12, art.

16, art. 19, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 2, art. 22, art. 23, art. 24, art. 26, art.

27, art. 28 i art. 29 rozporządzenia nr 1371/2007/WE;

5)

zarządca, przewoźnik kolejowy lub właściciel dworca albo zarządzający dworcem, który

a)

nie podaje rozkładu jazdy dla przewozu osób lub jego zmiany do publicznej wiadomości

w terminie i na zasadach, o których mowa w art. 30 ust. 5c-5f,

b)

naruszył zakaz stosowania bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy pasażerów

w transporcie kolejowym, o którym mowa w art. 14b ust. 1, albo

c)

utrudnia Prezesowi UTK wykonywanie czynności, o których mowa w art. 15;

6)

dysponent, który nie poinformował Prezesa UTK o wszelkich zmianach danych dotyczących

pojazdu kolejowego zarejestrowanego w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych w zakresie

danych objętych tym rejestrem, w tym o zaistnieniu okoliczności powodującej konieczność

wykreślenia pojazdu kolejowego z prowadzonego przez siebie rejestru pojazdów kolejowych.

2.

Za naruszanie przez przedsiębiorcę każdego z przepisów ust. 1 Prezes UTK nakłada,

w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości do 2% rocznego przychodu przedsiębiorcy,

osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a.

Prezes UTK może odstąpić od nałożenia kary, o której mowa w ust. 2, jeżeli skutki

naruszenia przez przedsiębiorcę przepisu ust. 1 zostały przez niego usunięte w terminie

określonym w decyzji wydanej na podstawie art. 13 ust. 6.

2aa.

Prezes UTK, uwzględniając zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz

jego możliwości finansowe, może nałożyć, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości

stanowiącej równowartość do 5000 euro za każdy dzień zwłoki w wykonaniu

1)

decyzji, o których mowa w art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1 i 2, art. 14a ust. 4 i ust.

6 pkt 2 oraz art. 25m ust. 1 i 2, albo

2)

wyroków sądowych w sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3 oraz w art. 29 ust. 1.

2ab.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2aa, nakłada się, licząc od daty wskazanej w

decyzji nakładającej karę.

2ac.

Wartość euro, o której mowa w ust. 2aa, podlega przeliczeniu na złote według przepisów

wydanych na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych.

2b.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes UTK uwzględnia zakres naruszenia przepisu,

dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe.

2c.

Nie nakłada się kar, o których mowa w ust. 1 pkt 4, jeżeli przewoźnik kolejowy, zarządca

infrastruktury kolejowej, właściciel dworca kolejowego lub zarządzający dworcem, sprzedawca

biletów, operator turystyczny przed dniem wydania decyzji przez Prezesa UTK dobrowolnie

usunął naruszenie lub wypełnił obowiązki wynikające z rozporządzenia nr 1371/2007/WE.

3.

Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1 i 2 Prezes UTK może nałożyć karę

pieniężną na kierownika zarządcy i przewoźnika kolejowego, z tym że kara ta może być

wymierzona w kwocie nie większej niż 300% jego wynagrodzenia miesięcznego.

4.

Kary pieniężne podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym i stanowią

dochód budżetu państwa.

(pominięte)

Postępowania sądowe dotyczące zawarcia i wykonywania umów, o których mowa w art. 9

ust. 1 i art. 10 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 76 ust. 1, wszczęte przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone według dotychczasowych przepisów.

1.

Uprawnienia wynikające z decyzji wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 76 ust. 1, z zastrzeżeniem przepisów

art. 68, zachowują moc.

2.

Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami ustawy, o której mowa

w art. 76 ust. 1, wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

(pominięty)

Minister właściwy do spraw transportu przekaże Prezesowi UTK sprawy wraz z aktami,

które przechodzą do zakresu jego działania i nie zostały zakończone do dnia wejścia

w życie ustawy.

1.

Tworzy się Urząd Transportu Kolejowego.

2.

Urząd Transportu Kolejowego jest utworzony w drodze przekształcenia dotychczasowego

Głównego Inspektoratu Kolejnictwa.

3.

Znosi się Główny Inspektorat Kolejnictwa.

4.

Prezes UTK przejmuje prowadzenie spraw Głównego Inspektora Kolejnictwa, wraz z aktami

spraw niezakończonych do dnia zniesienia Głównego Inspektoratu Kolejnictwa.

5.

Pracownicy Głównego Inspektoratu Kolejnictwa stają się pracownikami Urzędu Transportu

Kolejowego.

6.

Urząd Transportu Kolejowego przejmuje mienie Głównego Inspektoratu Kolejnictwa.

7.

Prezes UTK wstępuje we wszystkie stosunki prawne, których podmiotem był Główny Inspektorat

Kolejnictwa.

1.

Finansowanie Urzędu Transportu Kolejowego do końca roku kalendarzowego, w którym przypada

jego utworzenie, odbywa się ze środków finansowych przeznaczonych na funkcjonowanie

Głównego Inspektoratu Kolejnictwa oraz z części budżetowej ministra właściwego do

spraw transportu przeznaczonej na zadania realizowane dotychczas przez ministra właściwego

do spraw transportu w zakresie, w którym przeszły do zakresu działania Prezesa UTK.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokona w budżecie państwa na rok 2003

odpowiednich zmian zapewniających finansowanie Urzędu Transportu Kolejowego w zakresie

niezbędnym do wykonania zadań określonych w niniejszej ustawie.

1.

Traci moc ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. Nr 96, poz. 591, z późn. zm..

2.

(pominięty)

Przepisy art.27 ust. 6 oraz art. 43 ust. 3 stosuje się z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa

w Unii Europejskiej.

Przepisy rozdziału 2b tracą moc z dniem 31 grudnia 2020 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o zmianę

układu lub uchylenie układu, a nie wydano jeszcze postanowienia w tym przedmiocie,

postępowanie prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r.;

2)

art. 148 i art. 149, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;

3)

art. 428 pkt 138 w zakresie dotyczącym art. 227, który wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.