Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej

Ustawa określa zadania i organizację administracji podatkowej, której celem jest realizacja

dochodów z tytułu podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, a także zapewnienie

obsługi i wsparcia podatnika w prawidłowym wykonywaniu obowiązków podatkowych.

Administracja podatkowa posługuje się nazwą „Administracja Podatkowa”.

Do zadań administracji podatkowej należy

1)

realizacja dochodów z podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również

innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności

budżetowych, w zakresie których właściwe są inne organy;

2)

zapewnienie jednolitej i powszechnie dostępnej informacji podatkowej, w tym podejmowanie

działań o charakterze edukacyjnym, ukierunkowanych na podnoszenie świadomości podatkowej

oraz dobrowolne wykonywanie obowiązków podatkowych;

3)

zapewnienie obsługi i wsparcia podatnika w prawidłowym wykonywaniu obowiązków podatkowych,

w szczególności przez centrum obsługi oraz przez asystenta podatnika;

4)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych

oraz zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom;

5)

współpraca z organami administracji rządowej i samorządowej oraz z państwowymi i samorządowymi

jednostkami organizacyjnymi w zakresie wynikającym z odrębnych przepisów;

6)

współpraca z właściwymi organami i instytucjami innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi

w sprawach dotyczących wymiaru i poboru podatków, a także wymiana informacji w zakresie

i na zasadach wynikających z ratyfikowanych umów i porozumień międzynarodowych oraz

z odrębnych przepisów;

7)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

W celu realizacji zadań administracji podatkowej minister właściwy do spraw finansów

publicznych może określić, w drodze zarządzenia, cele, kierunki działania i rozwoju

administracji podatkowej, mając na względzie rodzaje zadań przez nią wykonywanych.

1.

Organ administracji podatkowej może powierzyć prowadzenie, w jego imieniu, niektórych

spraw należących do właściwości tego organu, jednostce samorządu terytorialnego lub

związkowi takich jednostek, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią.

2.

Powierzenie prowadzenia spraw następuje na podstawie porozumienia organu administracji

podatkowej z jednostką samorządu terytorialnego lub związkiem takich jednostek.

3.

Do porozumienia stosuje się odpowiednio art. 8 ust. 2b-5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm..

4.

Porozumienie może stanowić, że powierzenie prowadzenia spraw następuje bez przekazania

środków finansowych na ich realizację.

Świętem pracowników administracji podatkowej jest dzień 31 lipca - Dzień Skarbowości.

Organami administracji podatkowej są

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych;

2)

dyrektor izby skarbowej;

3)

dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej;

4)

naczelnik urzędu skarbowego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych kieruje administracją podatkową przy

pomocy Szefa Administracji Podatkowej - sekretarza albo podsekretarza stanu w urzędzie

obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych podlegają dyrektorzy izb skarbowych,

dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej oraz naczelnicy urzędów skarbowych.

3.

Szef Administracji Podatkowej zapewnia sprawne i efektywne wykonywanie zadań administracji

podatkowej, w szczególności w zakresie

1)

pragmatyk zawodowych;

2)

polityki kadrowej i szkoleniowej;

3)

kierunków kontroli wewnętrznej;

4)

koordynowania wykonania budżetu państwa przez dyrektorów izb skarbowych oraz dyrektora

Biura Krajowej Informacji Podatkowej;

5)

współpracy z właściwymi organami innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi.

4.

Szef Administracji Podatkowej może określać i upowszechniać standardy wykonywania

zadań administracji podatkowej, w tym w zakresie obsługi i wsparcia podatnika.

1.

Do zadań dyrektora izby skarbowej należy

1)

sprawowanie nadzoru nad działalnością naczelników urzędów skarbowych;

2)

rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach należących w pierwszej instancji do naczelnika

urzędu skarbowego lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej;

3)

rozstrzyganie w pierwszej instancji w sprawach określonych w odrębnych przepisach;

4)

realizacja polityki kadrowej i szkoleniowej w izbie skarbowej;

5)

prowadzenie działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie przepisów prawa podatkowego,

w tym zapobiegającej nieprawidłowemu wypełnianiu obowiązków podatkowych;

6)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Dyrektor izby skarbowej wykonuje swoje zadania przy pomocy izby skarbowej.

1.

Do zadań dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej należy

1)

zapewnienie jednolitej i powszechnie dostępnej informacji podatkowej, w tym jej przetwarzanie

i udostępnianie;

2)

prowadzenie spraw dotyczących interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego;

3)

prowadzenie działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie przepisów prawa podatkowego;

4)

realizacja polityki kadrowej i szkoleniowej w Biurze Krajowej Informacji Podatkowej;

5)

identyfikowanie obszarów zagrożeń mogących mieć wpływ na prawidłowość wykonywania

obowiązków podatkowych;

6)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej wykonuje swoje zadania na obszarze całego

kraju przy pomocy Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

1.

Do zadań naczelnika urzędu skarbowego należy

1)

ustalanie, określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych,

jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków

i należności budżetowych, których ustalanie, określanie i pobór należy do innych organów;

2)

pobór należności stanowiących dochód budżetu państwa, ustalanych lub określanych przez

inne organy, w przypadkach wskazanych w odrębnych przepisach;

3)

zapewnienie obsługi i wsparcia podatnika w prawidłowym wykonywaniu obowiązków podatkowych,

w tym przez centrum obsługi oraz przez asystenta podatnika;

4)

ewidencja podatników i płatników;

5)

wykonywanie kontroli podatkowej oraz czynności sprawdzających;

6)

wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;

7)

prowadzenie postępowań karnych skarbowych w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia

skarbowe, w zakresie określonym w ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm., oraz postępowań karnych w sprawach o przestępstwa określone w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.;

8)

wykonywanie kar i środków karnych, w zakresie określonym w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm. oraz w ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy;

9)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Naczelnik urzędu skarbowego dysponuje środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach

bankowych obsługującego go urzędu.

3.

Kontrole podatkowe przeprowadza się na podstawie analizy ryzyka rozumianego jako prawdopodobieństwo

wystąpienia naruszenia przepisów prawa. Kontrole podatkowe mogą być również przeprowadzane

niezależnie od rezultatów analizy ryzyka, o ile mają one charakter losowy.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania przy pomocy urzędu skarbowego.

1.

W sprawach organizacyjno-finansowych izba skarbowa wraz z podległymi urzędami skarbowymi

stanowi jednostkę organizacyjną, której kierownikiem jest dyrektor izby skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, określa organizację

izby skarbowej, urzędu skarbowego i Biura Krajowej Informacji Podatkowej oraz nadaje

im statuty, w których określa ich strukturę wewnętrzną oraz szczegółowe zadania.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w systemie teleinformatycznym

listę naczelników urzędów skarbowych, zastępców naczelników urzędów skarbowych oraz

osób wyznaczonych do realizacji zadań naczelnika urzędu skarbowego, o których mowa

w art. 36 ust. 2, zawierającą imię i nazwisko, oznaczenie właściwego urzędu skarbowego,

datę odpowiednio powołania lub przeniesienia na stanowisko albo wyznaczenia do realizacji

zadań naczelnika urzędu skarbowego, datę odpowiednio odwołania lub przeniesienia ze

stanowiska albo upływu terminu wyznaczenia do realizacji zadań naczelnika urzędu skarbowego,

informacje o zawieszeniu stosunku pracy oraz datę wygaśnięcia stosunku pracy.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia sądom prowadzącym księgi

wieczyste dostęp do listy, o której mowa w ust. 1, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

w celu automatycznej weryfikacji naczelników urzędów skarbowych, zastępców naczelników

urzędów skarbowych oraz osób wyznaczonych do realizacji zadań naczelnika urzędu skarbowego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg

działania oraz siedzibę dyrektorów izb skarbowych i naczelników urzędów skarbowych,

a także siedzibę dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej, uwzględniając potrzebę

właściwej organizacji wykonywania zadań.

2.

Niektóre kategorie podatników i płatników o istotnym znaczeniu gospodarczym lub społecznym,

w szczególności wykonujących określony rodzaj działalności gospodarczej lub osiągających

określoną wysokość przychodu netto w rozumieniu przepisów o rachunkowości, mogą być

obsługiwane przez innego niż właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego.

3.

Niektóre zadania dyrektora izby skarbowej albo naczelnika urzędu skarbowego mogą być

wykonywane przez innego niż odpowiednio właściwego miejscowo dyrektora izby skarbowej

albo naczelnika urzędu skarbowego.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

kategorie podatników i płatników, o których mowa w ust. 2,

2)

warunki zaliczania podatników i płatników, o których mowa w ust. 2, do odpowiedniej

kategorii,

3)

naczelników urzędów skarbowych właściwych do obsługi podatników i płatników, o których

mowa w ust. 2, terytorialny zasięg ich działania i siedzibę,

4)

tryb zawiadamiania przez podatników i płatników, o których mowa w ust. 2, o zmianie

właściwości naczelnika urzędu skarbowego oraz wzór zawiadomienia

- mając na względzie gospodarcze lub społeczne potrzeby podatników i płatników obsługiwanych

przez administrację podatkową.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego do wykonywania niektórych

zadań należących odpowiednio do innego dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu

skarbowego, określając te zadania oraz terytorialny zasięg ich działania, mając na

względzie sprawne i efektywne wykonywanie zadań.

6.

Terytorialny zasięg działania określony zgodnie z ust. 4 i 5 może obejmować terytorialny

zasięg działania odpowiednio innego dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu

skarbowego.

7.

Zadania, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie poboru podatków i należności

mogą być wykonywane przy użyciu wspólnego rachunku bankowego urzędu obsługującego

naczelnika urzędu skarbowego prowadzonego dla obsługi wszystkich naczelników urzędów

skarbowych w odniesieniu do określonego rodzaju należności.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

naczelnika urzędu skarbowego do dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na

rachunku, o którym mowa w ust. 7, oraz określić rodzaj należności pieniężnych, które

będą obsługiwane przy użyciu tego rachunku, mając na względzie przygotowanie techniczne

i organizacyjne urzędu obsługującego tego naczelnika.

W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 135-137, art. 140, art.

165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału

5, 6, 10 i 23 działu IV.

1.

Organy administracji podatkowej wykonują swoje zadania przy wykorzystaniu Centralnego

Rejestru Danych Podatkowych, prowadzonego w systemie teleinformatycznym, zwanego dalej

„CRDP”.

2.

Administratorem danych zawartych w CRDP jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

3.

CRDP służy do

1)

gromadzenia oraz przetwarzania danych wynikających w szczególności z

a)

deklaracji składanych przez podatników, płatników i ich następców prawnych,

b)

decyzji, postanowień oraz innych dokumentów związanych z obowiązkami wynikającymi

z przepisów prawa podatkowego,

c)

tytułów wykonawczych i innych dokumentów przekazanych naczelnikowi urzędu skarbowego

w celu realizacji jego zadań;

2)

przetwarzania danych zgromadzonych w Centralnym Rejestrze Podmiotów - Krajowej Ewidencji

Podatników.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, dyrektor izby skarbowej, dyrektor

izby celnej, dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej, dyrektor urzędu kontroli

skarbowej, naczelnik urzędu skarbowego oraz naczelnik urzędu celnego wprowadzają do

CRDP dane zawarte w dokumentach, o których mowa w ust. 3 pkt 1.

Przez obsługę i wsparcie należy rozumieć działania polegające na udzielaniu pomocy

w samodzielnym, prawidłowym i dobrowolnym wypełnianiu obowiązków podatkowych, realizowane

w szczególności przez

1)

zapewnienie jednolitej i powszechnie dostępnej informacji podatkowej oraz podejmowanie

działań o charakterze informacyjnym i edukacyjnym;

2)

centrum obsługi oraz przez asystenta podatnika.

1.

Zapewnienie jednolitej i powszechnie dostępnej informacji podatkowej następuje w szczególności

przy wykorzystaniu Bazy Wiedzy Administracji Podatkowej.

2.

W Bazie Wiedzy Administracji Podatkowej są zamieszczane w szczególności

1)

interpretacje ogólne oraz zanonimizowane interpretacje indywidualne przepisów prawa

podatkowego;

2)

zanonimizowane orzeczenia sądów i trybunałów, istotne w zakresie przepisów prawa podatkowego;

3)

broszury informacyjne w sprawach podatków.

3.

Administratorem Bazy Wiedzy Administracji Podatkowej jest dyrektor Biura Krajowej

Informacji Podatkowej.

4.

Dostęp do Bazy Wiedzy Administracji Podatkowej następuje za pośrednictwem portalu

podatkowego.

Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić kierownika nieposiadającej

osobowości prawnej jednostki organizacyjnej tej jednostki samorządu terytorialnego

do wykonywania w jego imieniu praw i obowiązków wierzyciela. Na wniosek kierownika

upoważnienie może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.

1.

Obsługa i wsparcie w centrum obsługi polega na

1)

przyjmowaniu podań i deklaracji, wydawaniu zaświadczeń oraz udzielaniu wyjaśnień w

zakresie przepisów prawa podatkowego, w tym także podmiotom, które zamierzają podjąć

działalność gospodarczą;

2)

przyjmowaniu podań, deklaracji i zgłoszeń określonych w odrębnych przepisach;

3)

zapewnieniu stanowiska komputerowego z dostępem do portalu podatkowego;

4)

informowaniu o danych kontaktowych właściwych organów wraz ze wskazaniem zakresu ich

kompetencji.

2.

Zadania polegające na przyjmowaniu podań, deklaracji i zgłoszeń, wydawaniu zaświadczeń

oraz udzielaniu wyjaśnień w zakresie przepisów prawa podatkowego są wykonywane w każdym

centrum obsługi, niezależnie od terytorialnego zasięgu działania naczelnika urzędu

skarbowego.

1.

Obsługa i wsparcie realizowane przez asystenta podatnika polega na

1)

nawiązywaniu kontaktu z podatnikiem z wykorzystaniem dostępnych środków komunikacji;

2)

udzielaniu informacji w zakresie sposobu wypełniania zeznań i deklaracji podatkowych;

3)

udzielaniu pomocy w indywidualnych sprawach podatnika, w tym dotyczących rodzaju oraz

formy opodatkowania, informowaniu o terminach wynikających z przepisów prawa podatkowego

oraz zasadach korzystania z ulg w spłacie zobowiązań podatkowych;

4)

udzielaniu ogólnych informacji o rodzajach spraw załatwianych przez inne organy podatkowe

i Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

2.

Asystent podatnika jest wyznaczany mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm. rozpoczynającemu prowadzenie działalności gospodarczej na okres nie dłuższy niż 18

miesięcy, licząc od dnia wydania podatnikowi potwierdzenia nadania numeru identyfikacji

podatkowej.

3.

W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatników lub interesem publicznym może

zostać określona inna kategoria podatników, którym wyznacza się asystenta podatnika.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku dochodowego, na wniosek podatnika,

o którym mowa w ust. 2 i 3, wyznacza asystenta podatnika w terminie 3 dni roboczych

od dnia otrzymania tego wniosku.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

kategorię podatników, o której mowa w ust. 3, oraz okres, na jaki może zostać wyznaczony

asystent podatnika, mając na względzie zapewnienie prawidłowej obsługi i wsparcia

podatnika.

Obsługa i wsparcie, o których mowa w art. 18 i art. 19, nie obejmuje

1)

sporządzania pism i opinii;

2)

prowadzenia ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych;

3)

sporządzania zeznań i deklaracji podatkowych;

4)

reprezentowania podatnika w postępowaniu przed organami administracji publicznej i

w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych.

W sprawach z zakresu prawa pracy izba skarbowa wraz z podległymi urzędami skarbowymi

stanowi jednostkę organizacyjną, której kierownikiem jest dyrektor izby skarbowej.

1.

Pracownicy izby skarbowej realizujący w urzędach skarbowych zadania w zakresie określonym

w art. 11 ust. 1 podlegają naczelnikowi tego urzędu.

2.

Dyrektor izby skarbowej nie może wydawać poleceń pracownikom tej izby w indywidualnych

sprawach w zakresie realizowanych zadań określonych w art. 11 ust. 1.

3.

W sprawach z zakresu prawa pracy, w odniesieniu do pracowników izby skarbowej wykonujących

zadania określone w art. 11 ust. 1, jest wymagane uzyskanie stanowiska naczelnika

urzędu skarbowego, któremu podlega ten pracownik, w przypadku

1)

zmiany warunków pracy i płacy;

2)

rozwiązania stosunku pracy;

3)

przeniesienia do innego urzędu w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1111, z późn. zm. oraz do Najwyższej Izby Kontroli w rozumieniu ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1096).

4.

Stanowisko naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 3, jest wiążące dla

pracodawcy.

1.

W sprawach związanych ze stosunkiem pracy właściwy jest

1)

Szef Administracji Podatkowej, działający w imieniu ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, dla dyrektora izby skarbowej i dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej;

2)

dyrektor izby skarbowej dla zastępcy dyrektora izby skarbowej, naczelnika urzędu skarbowego

oraz jego zastępcy;

3)

dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej dla zastępcy dyrektora Biura Krajowej

Informacji Podatkowej.

2.

Oceny okresowej, o której mowa w art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, w przypadku zastępcy naczelnika urzędu skarbowego dokonuje naczelnik urzędu skarbowego.

3.

Sprawy dyscyplinarne osób zajmujących stanowiska dyrektora izby skarbowej i dyrektora

Biura Krajowej Informacji Podatkowej rozpatruje w pierwszej instancji komisja dyscyplinarna

powołana przez Szefa Administracji Podatkowej spośród członków korpusu służby cywilnej

zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych osób zajmujących stanowiska dyrektora

izby skarbowej i dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej powołuje Szef Administracji

Podatkowej spośród podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

członków korpusu służby cywilnej.

W odniesieniu do dyrektora izby skarbowej i dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej,

jako pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, nie ewidencjonuje

się godzin pracy.

Deklaracje podatkowe, o których mowa w art. 21-22 i art. 24-24b, podatnik może złożyć

w każdym urzędzie celnym lub urzędzie skarbowym, w którym jest prowadzone centrum

obsługi. Deklaracje te podlegają niezwłocznemu przekazaniu właściwemu naczelnikowi

urzędu celnego.

1.

Pracownicy izby skarbowej, wykonując czynności służbowe, posługują się legitymacją

służbową.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór legitymacji służbowej pracownika izby skarbowej, mając na względzie potrzebę

zapewnienia możliwości identyfikacji tego pracownika wykonującego czynności służbowe.

1.

Pracownikowi przeprowadzającemu kontrolę podatkową, jako podstawowe zadanie o charakterze

ciągłym, przysługuje dodatek kontrolerski do wynagrodzenia w wysokości do 50% wynagrodzenia

zasadniczego.

2.

Kierownikowi komórki kontroli podatkowej, który dokonuje osobiście czynności kontrolnych,

czynności przygotowawczych do kontroli, opracowuje dokumentację prowadzonych kontroli

lub dokonuje weryfikacji dokumentacji przeprowadzonych kontroli w zakresie jej zgodności

z prawem, przysługuje dodatek kontrolerski w wysokości do 20% wynagrodzenia zasadniczego.

3.

Kierownikowi komórki kontroli podatkowej przysługuje dodatek kontrolerski, jeżeli

dokonuje czynności, o których mowa w ust. 2, w wymiarze co najmniej 20% czasu pracy.

4.

Dodatek kontrolerski jest przyznawany według stawek określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 14, na okres roku kalendarzowego.

5.

Wysokość stawki dodatku kontrolerskiego jest uzależniona od wyników oceny, o której

mowa w ust. 7 albo 8.

6.

Pracownikowi, który nabywa uprawnienie do dodatku kontrolerskiego po raz pierwszy,

dodatek kontrolerski jest przyznawany według najniższej stawki wynikającej z przepisów

wydanych na podstawie ust. 14.

7.

Oceny pracownika, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się, biorąc pod uwagę

1)

znajomość procedury i poprawność zastosowania przepisów prawa podatkowego w ustaleniach

kontroli podatkowej;

2)

stopień trudności i złożoności kontroli podatkowej;

3)

kwalifikacje i doświadczenie w przeprowadzaniu kontroli podatkowej;

4)

umiejętność rozwiązywania problemów i inicjatywę.

8.

Oceny kierownika komórki kontroli podatkowej dokonuje się biorąc pod uwagę stopień

realizacji zadań komórki kontroli podatkowej i wyznaczonych celów.

9.

Ocena, o której mowa w ust. 7 i 8, jest dokonywana kwartalnie, według skali: bardzo

dobra, dobra, zadowalająca i niezadowalająca.

10.

Wysokość stawki dodatku kontrolerskiego może być zmieniona, jeżeli pracownik w ocenianym

okresie uzyskał ocenę, o której mowa w ust. 7 albo 8, bardzo dobrą albo niezadowalającą.

11.

Wysokość stawki dodatku kontrolerskiego może być zmieniona również jeżeli pracownik

w ocenianym okresie był nieobecny w pracy dłużej niż miesiąc, z innych przyczyn niż

urlop wypoczynkowy.

12.

Pracownik traci uprawnienie do dodatku kontrolerskiego, jeżeli

1)

przestanie spełniać warunki określone w ust. 1 albo ust. 2 i 3;

2)

jego nieobecność w pracy przekracza 3 miesiące.

13.

Utrata dodatku albo zmiana jego stawki następuje z końcem miesiąca kalendarzowego,

w którym nastąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 10, 11 lub 12.

14.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

stawki dodatku kontrolerskiego, tryb przyznawania, wypłaty, zmiany oraz utraty dodatku

kontrolerskiego, a także sposób i tryb dokonywania oceny, o której mowa w ust. 7 i

8, uwzględniając potrzebę zwiększenia skuteczności kontroli podatkowej przez zapewnienie

motywacji pracowników do jej sprawnego wykonywania oraz rzetelność dokonywania oceny.

1.

Pracownicy izby skarbowej oraz Biura Krajowej Informacji Podatkowej będący członkami

korpusu służby cywilnej są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 31 marca, składać

oświadczenia o swoim stanie majątkowym.

2.

Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki organizacyjnej, w której osoba jest

zatrudniona, z zastrzeżeniem ust. 4.

3.

Do dokonywania analizy oświadczeń składanych przez pracowników izb skarbowych i pracowników

Biura Krajowej Informacji Podatkowej uprawnieni są kierownicy tych jednostek oraz

właściwa komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, realizująca zadania w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym.

4.

Dyrektor izby skarbowej, dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej i ich zastępcy

oraz naczelnik urzędu skarbowego i jego zastępca oświadczenia o stanie majątkowym

składają Szefowi Administracji Podatkowej.

5.

Do dokonywania analizy oświadczeń osób, o których mowa w ust. 4, jest uprawniona właściwa

komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

realizująca zadania w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym.

6.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1584, z późn. zm..

1.

W przypadku pracowników izby skarbowej oraz Biura Krajowej Informacji Podatkowej przepis

art. 79 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej stosuje się również do osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe.

2.

Pisemną informację o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 79 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej oraz w ust. 1 pracownicy są obowiązani złożyć kierownikowi jednostki organizacyjnej.

3.

Informacja, o której mowa w ust. 2, powinna zawierać w szczególności imię i nazwisko

składającego informację, imię i nazwisko pracownika będącego jego małżonkiem, osobą

pozostającą z nim w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie, powinowactwa

pierwszego stopnia, przysposobienia, opieki lub kurateli albo osobą prowadzącą z nim

wspólne gospodarstwo domowe.

4.

Informację, o której mowa w ust. 2, należy złożyć bezzwłocznie po zaistnieniu przesłanek

powstania obowiązku jej złożenia albo uzyskaniu wiedzy uzasadniającej jej złożenie.

5.

Informację, o której mowa w ust. 2

1)

dyrektor izby skarbowej, dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej i ich zastępcy

oraz naczelnik urzędu skarbowego składają Szefowi Administracji Podatkowej;

2)

zastępca naczelnika urzędu skarbowego składa dyrektorowi izby skarbowej.

6.

Przepisy ust. 2 i 5 stosuje się do osób, które mają zostać odpowiednio zatrudnione

lub powołane na stanowiska w administracji podatkowej.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji, o której mowa w ust. 2, wraz z objaśnieniami, uwzględniając zakres

danych objętych informacją.

1.

Stanowiska dyrektora izby skarbowej i dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej

oraz ich zastępców może zajmować osoba, która

1)

ma obywatelstwo polskie;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy

publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi;

5)

posiada kwalifikacje drugiego stopnia w zakresie prawa, administracji, ekonomii, zarządzania

lub w innym zakresie uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie prawa, ekonomii

lub zarządzania;

6)

ma co najmniej pięcioletni staż pracy w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych albo w urzędach mu podległych lub przez niego nadzorowanych,

w tym co najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

7)

ma nieposzlakowaną opinię;

8)

ma wiedzę zawodową odpowiadającą zakresowi zadań wykonywanych na danym stanowisku;

9)

posiada kompetencje kierownicze;

10)

spełnia wymagania określone w opisie stanowiska pracy.

2.

Stanowisko naczelnika urzędu skarbowego może zajmować osoba, która spełnia wymagania

określone w ust. 1 pkt 1-5 i 7-10 oraz ma co najmniej trzyletni staż pracy w urzędzie

obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych albo w urzędach mu

podległych lub przez niego nadzorowanych, w tym co najmniej dwuletni staż pracy na

stanowisku kierowniczym.

3.

Stanowisko zastępcy naczelnika urzędu skarbowego może zajmować osoba, która spełnia

wymagania określone w ust. 1 pkt 1-5 i 7-10 oraz ma co najmniej dwuletni staż pracy

w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych albo w urzędach

mu podległych lub przez niego nadzorowanych, w tym co najmniej roczny staż pracy na

stanowisku kierowniczym.

1.

Kandydatów na stanowiska, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, wyłania się w drodze

otwartego i konkurencyjnego naboru, na który składa się

1)

test wiedzy;

2)

ocena kompetencji kierowniczych;

3)

rozmowa kwalifikacyjna.

2.

Nabór przeprowadza się niezwłocznie po zaistnieniu okoliczności uzasadniających obsadzenie

stanowiska.

3.

Nabór przeprowadza zespół powołany przez Szefa Administracji Podatkowej, liczący co

najmniej 5 członków korpusu służby cywilnej, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię

wyłonienia najlepszych kandydatów.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wydać zarządzenie w sprawach

dotyczących organizacji naboru na stanowiska, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2.

1.

W wyniku naboru zespół wyłania nie więcej niż dwóch kandydatów, spełniających wymagania

niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania pożądane, których przedstawia

odpowiednio

1)

Szefowi Administracji Podatkowej - w przypadku naboru na stanowisko dyrektora izby

skarbowej, dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej lub naczelnika urzędu skarbowego;

2)

dyrektorowi izby skarbowej - w przypadku naboru na stanowisko zastępcy dyrektora izby

skarbowej;

3)

dyrektorowi Biura Krajowej Informacji Podatkowej - w przypadku naboru na stanowisko

zastępcy dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

2.

Kandydaci, o których mowa w ust. 1, podlegają sprawdzeniu w zakresie spełniania wymogu

określonego w art. 29 ust. 1 pkt 7 przez właściwą komórkę organizacyjną urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek Szefa Administracji Podatkowej,

powołuje osobę wybraną spośród kandydatów wyłonionych w drodze naboru, odpowiednio

na stanowisko dyrektora izby skarbowej, dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej

albo naczelnika urzędu skarbowego.

2.

Szef Administracji Podatkowej przenosi osobę będącą członkiem korpusu służby cywilnej

albo zawiera umowę o pracę na czas nieokreślony z osobą niebędącą członkiem korpusu

służby cywilnej, w przypadku powołania jej odpowiednio na stanowisko dyrektora izby

skarbowej albo dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

3.

Dyrektor izby skarbowej przenosi osobę będącą członkiem korpusu służby cywilnej albo

zawiera umowę o pracę na czas nieokreślony z osobą niebędącą członkiem korpusu służby

cywilnej, w przypadku powołania jej na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje odpowiednio ze stanowiska

dyrektora izby skarbowej, dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej albo naczelnika

urzędu skarbowego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek dyrektora izby skarbowej

albo dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej, powołuje osobę wybraną spośród

kandydatów wyłonionych w drodze naboru, odpowiednio na stanowisko zastępcy dyrektora

izby skarbowej albo zastępcy dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

2.

Dyrektor izby skarbowej albo dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej przenosi

osobę będącą członkiem korpusu służby cywilnej albo zawiera umowę o pracę na czas

nieokreślony z osobą niebędącą członkiem korpusu służby cywilnej, w przypadku powołania

jej odpowiednio na stanowisko zastępcy dyrektora izby skarbowej albo zastępcy dyrektora

Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje odpowiednio ze stanowiska

zastępcy dyrektora izby skarbowej albo zastępcy dyrektora Biura Krajowej Informacji

Podatkowej.

1.

Członek korpusu służby cywilnej, zatrudniony w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych albo w jednostkach podległych temu ministrowi lub przez

niego nadzorowanych, może zostać powołany na stanowisko zastępcy dyrektora izby skarbowej

albo zastępcy dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej bez przeprowadzania naboru,

jeżeli spełnia wymagania na to stanowisko oraz posiada ostatnią pozytywną ocenę okresową

na jednym z dwóch najwyższych poziomów przewidzianych w skali ocen, sporządzoną w

okresie 24 miesięcy poprzedzających powołanie.

2.

W przypadku powołania członka korpusu służby cywilnej, o którym mowa w ust. 1, przepisy

art. 33 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu zapewnienia właściwej organizacji

i funkcjonowania jednostki organizacyjnej minister właściwy do spraw finansów publicznych,

na wniosek Szefa Administracji Podatkowej, może bez przeprowadzenia naboru powołać

dyrektora izby skarbowej, zastępcę dyrektora izby skarbowej albo naczelnika urzędu

skarbowego, za ich zgodą, na takie samo stanowisko w innej izbie skarbowej albo w

innym urzędzie skarbowym.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1

1)

Szef Administracji Podatkowej przenosi członka korpusu służby cywilnej na stanowisko

dyrektora izby skarbowej;

2)

dyrektor izby skarbowej przenosi członka korpusu służby cywilnej odpowiednio na stanowisko

zastępcy dyrektora izby skarbowej albo naczelnika urzędu skarbowego.

3.

Powołanie, o którym mowa w ust. 1, jest równoznaczne z odwołaniem ze stanowiska, które

osoba powołana zajmowała w innej jednostce organizacyjnej przed powołaniem.

1.

Do czasu powołania na stanowisko dyrektora izby skarbowej lub dyrektora Biura Krajowej

Informacji Podatkowej, Szef Administracji Podatkowej wyznacza osobę zajmującą stanowisko

zastępcy dyrektora odpowiednio w izbie skarbowej lub w Biurze Krajowej Informacji

Podatkowej, do realizacji zadań odpowiednio dyrektora izby skarbowej lub dyrektora

Biura Krajowej Informacji Podatkowej. Wyznaczenie osoby może nastąpić na czas nie

dłuższy niż 6 miesięcy, z możliwością jednokrotnego przedłużenia tego okresu o nie

więcej niż 6 miesięcy.

2.

Do czasu powołania na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego, Szef Administracji

Podatkowej wyznacza do realizacji zadań naczelnika urzędu skarbowego osobę zajmującą

stanowisko zastępcy naczelnika urzędu skarbowego. W przypadku braku stanowiska zastępcy

naczelnika urzędu skarbowego, Szef Administracji Podatkowej wyznacza do realizacji

zadań naczelnika urzędu skarbowego osobę będącą członkiem korpusu służby cywilnej,

która ma co najmniej trzyletni staż pracy w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych albo w urzędach mu podległych lub przez niego nadzorowanych,

w tym co najmniej roczny staż pracy na stanowisku kierowniczym. Przepis ust. 1 zdanie

drugie stosuje się odpowiednio.

3.

Wyznaczenie osób do realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, nie oznacza zmiany

zajmowanego przez te osoby stanowiska.

1.

W przypadku gdy dwa kolejne nabory, przeprowadzone z uwzględnieniem terminów, o których

mowa w art. 36 ust. 1, nie wyłonią żadnego kandydata, minister właściwy do spraw finansów

publicznych może bez przeprowadzenia naboru powołać członka korpusu służby cywilnej

na stanowisko dyrektora izby skarbowej, dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej

oraz ich zastępców albo naczelnika urzędu skarbowego.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1

1)

Szef Administracji Podatkowej przenosi członka korpusu służby cywilnej odpowiednio

na stanowisko dyrektora izby skarbowej albo dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej;

2)

dyrektor izby skarbowej albo dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej przenosi

członka korpusu służby cywilnej odpowiednio na stanowisko zastępcy dyrektora izby

skarbowej, zastępcy dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej albo naczelnika

urzędu skarbowego.

3.

Członek korpusu służby cywilnej, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany spełniać

wymagania na to stanowisko, określone w art. 29 ust. 1 i 2, oraz posiadać ostatnią

pozytywną ocenę okresową na jednym z dwóch najwyższych poziomów przewidzianych w skali

ocen, sporządzoną w okresie 24 miesięcy poprzedzających powołanie.

4.

Weryfikacji wymagań, o których mowa w ust. 3, dokonuje Szef Administracji Podatkowej.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale w sprawach dotyczących naboru na

stanowiska, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, przepisy art. 55, art. 56 ust. 6-9, art. 57 ust. 2 i art. 58 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.

o służbie cywilnej stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku powołania osoby niebędącej członkiem korpusu służby cywilnej, stosuje

się przepisy art. 35 ust. 7 i art. 60 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

3.

Do przeniesienia członka korpusu służby cywilnej odwołanego ze stanowiska, o którym

mowa w art. 29 ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 21

listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1a pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

nieruchomości - rozumie się przez to również spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu;

”

;

2)

w art. 5 w § 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

w odniesieniu do grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w sprawach

o wykroczenia, stanowiących dochód budżetu państwa, z wyłączeniem grzywien nakładanych

przez organy Inspekcji Transportu Drogowego - właściwy naczelnik urzędu skarbowego.

”

;

3)

w art. 6

a)

po § 1a dodaje się § 1b-1d w brzmieniu

„

§ 1b.

Przed podjęciem czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wierzyciel

może podejmować działania informacyjne wobec zobowiązanego zmierzające do dobrowolnego

wykonania przez niego obowiązku.

§ 1c.

Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,

jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania

egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej

na wniosek tego wierzyciela, na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności

pieniężne zobowiązanego, chyba że ujawniony zostanie majątek lub źródło dochodu zobowiązanego

przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

§ 1d.

W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem postępowania w sprawie

odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia

o posiadanym majątku lub źródłach dochodu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

W przypadku gdy w wyniku wezwania nie zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym

oświadczeniu nie zostanie wykazany majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające

kwotę wydatków egzekucyjnych, z którego możliwe jest prowadzenie egzekucji administracyjnej,

za dzień odstąpienia przyjmuje się dzień doręczenia tego wezwania. Przepis art. 61

stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

formy działań informacyjnych, o których mowa w § 1b, przypadki, w których mogą być

te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania, mając na względzie zapewnienie

efektywności tych działań;

2)

elementy, jakie powinno zawierać wezwanie do złożenia oświadczenia oraz oświadczenie,

o których mowa w § 1d, mając na względzie zapewnienie jednolitego i efektywnego działania

wierzycieli;

3)

tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności,

o których mowa w § 1, mając na względzie zapewnienie terminowości i prawidłowości

przesyłania zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, a także kierowania

do organu egzekucyjnego wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych.

”

;

4)

w art. 17 po § 1a dodaje się § 1b w brzmieniu

„

§ 1b.

Do zażaleń na postanowienia wydane w pierwszej instancji przez organy sprawujące nadzór

w rozumieniu przepisów art. 23 stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia

postanowienia.

”

;

5)

po art. 17a dodaje się art. 17b w brzmieniu

„

Art. 17b.

Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić kierownika nieposiadającej

osobowości prawnej jednostki organizacyjnej tej jednostki samorządu terytorialnego

do wykonywania w jego imieniu praw i obowiązków wierzyciela. Na wniosek kierownika

upoważnienie może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.

”

;

6)

w art. 19 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Organ egzekucyjny, o którym mowa w § 2, może upoważnić kierownika nieposiadającej

osobowości prawnej jednostki organizacyjnej gminy do działania w jego imieniu jako

organ egzekucyjny. Na wniosek kierownika upoważnienie może być udzielone również pracownikowi

tej jednostki.

”

;

7)

w art. 23

a)

uchyla się § 5,

b)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać

z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone

przez nadzorowany organ.

”

,

c)

§ 8 otrzymuje brzmienie

„

§ 8.

Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania

egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

”

;

8)

w art. 27 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru

identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji

Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

”

;

9)

w art. 29

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela o przyczynach

nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli

1)

obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji administracyjnej;

2)

organ egzekucyjny uprawdopodobni, że nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki

egzekucyjne;

3)

tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Na wniosek wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym, złożony w terminie

14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji,

organ egzekucyjny wydaje postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji lub przystępuje

do egzekucji. Na postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji wierzycielowi przysługuje

zażalenie.

”

;

10)

w art. 34 w § 5 uchyla się zdanie drugie;

11)

w art. 36 po § 1b dodaje się § 1c i 1d w brzmieniu

„

§ 1c.

Na żądanie organu egzekucyjnego lub centralnego biura łącznikowego banki są obowiązane

do przekazywania informacji dotyczących zobowiązanego lub podmiotu, o którym mowa

w art. 3 pkt 8 ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie

1)

posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami

bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,

z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców

i odbiorców;

2)

posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych

pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów

i stanów tych rachunków;

3)

zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających

z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia

ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;

4)

nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,

a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5)

obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

§ 1d.

Przepis § 1c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

oraz podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych lub inne rachunki, na

których zapisane są instrumenty finansowe, a także rachunki pieniężne.

”

;

12)

w art. 54

a)

uchyla się § 3,

b)

§ 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

§ 4.

Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni

od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej

ustawy nie stanowią inaczej.

§ 5.

W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny.

Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.

”

,

c)

po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu

„

§ 5a.

W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla

zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności.

”

;

13)

w art. 64b dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Przez wydatki egzekucyjne rozumie się również koszty przekazania wyegzekwowanych kwot

w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego

albo zagranicznego tytułu wykonawczego.

”

;

14)

w art. 64c

a)

po § 4c dodaje się § 4d w brzmieniu

„

§ 4d.

Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi oraz kwotą, o której mowa w § 2, wierzyciela

będącego naczelnikiem urzędu skarbowego albo dyrektorem izby celnej, jeżeli organem

egzekucyjnym prowadzącym postępowanie był naczelnik urzędu skarbowego albo dyrektor

izby celnej. Wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny są pokrywane z

budżetu państwa.

”

,

b)

po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu

„

§ 6a.

Organ egzekucyjny zawiadamia

1)

zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy

od dnia

a)

wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji

z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości

stało się ostateczne,

b)

w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;

2)

wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych w terminie miesiąca od dnia doręczenia

wierzycielowi ostatecznego postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne, jeżeli

koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela.

”

,

c)

w § 7 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek

wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia

o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a.

”

,

d)

uchyla się § 8;

15)

w art. 66 w § 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez naczelnika

urzędu skarbowego albo dyrektora izby celnej;

”

;

16)

w art. 107 § 2b otrzymuje brzmienie

„

§ 2b.

W sprawie skargi na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji postanowienie

wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę

służy zażalenie.

”

;

17)

po art. 107d dodaje się art. 107e w brzmieniu

„

Art. 107e.

§ 1.

Licytacja publiczna może odbywać się w formie elektronicznej (licytacja elektroniczna).

§ 2.

Licytacja elektroniczna odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego prowadzonego

przez

1)

jednostkę podległą lub nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2)

podmiot wybrany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w trybie przepisów

o zamówieniach publicznych.

§ 3.

W przypadku licytacji elektronicznej organy egzekucyjne są uprawnione do przetwarzania

danych osobowych zobowiązanego w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w § 2.

§ 4.

W przypadku licytacji elektronicznej wadium składa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Koszt złożenia wadium za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ponosi uczestnik

licytacji elektronicznej.

§ 5.

Cenę nabycia ruchomości uiszcza się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Koszt uiszczenia ceny za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ponosi nabywca.

§ 6.

Ruchomość nabyta w drodze licytacji elektronicznej może być doręczona nabywcy, na

jego wniosek, za pośrednictwem wskazanego przez niego operatora pocztowego w rozumieniu

ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo innego podmiotu świadczącego usługi w zakresie doręczania ruchomości, jeżeli

przed jej wydaniem nabywca uiści koszty doręczenia, w tym koszty przygotowania ruchomości

do transportu oraz jej załadunku.

§ 7.

W przypadku, o którym mowa w § 6, momentem odbioru ruchomości jest jej wydanie operatorowi

pocztowemu albo innemu podmiotowi świadczącemu usługi w zakresie doręczania ruchomości.

§ 8.

Do licytacji elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 105a § 1, 2 i 4,

art. 105b, art. 105c § 2, art. 105d § 3, art. 106 § 1 oraz art. 107 § 1, 2, 3 i 4.

§ 9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki udziału w licytacji elektronicznej,

2)

dodatkowe elementy, jakie powinno zawierać obwieszczenie o licytacji elektronicznej

oraz warunki publikacji tego obwieszczenia,

3)

termin licytacji elektronicznej,

4)

tryb i sposób prowadzenia licytacji elektronicznej,

5)

termin zapłaty ceny,

6)

warunki dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2, w tym otrzymania

dostępu oraz jego wygaśnięcia

- mając na względzie zapewnienie sprawnej obsługi systemu teleinformatycznego, ochrony

praw uczestników licytacji elektronicznej, sprawności i skuteczności egzekucji z ruchomości,

bezpieczeństwa posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz dostępności

systemu teleinformatycznego.

§ 10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w

dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jednostkę podległą

lub nadzorowaną wyznaczoną do prowadzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w § 2 pkt 1, lub podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, o

którym mowa w § 2 pkt 2.

”

;

18)

w art. 110z § 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

W sprawie skargi, o której mowa w § 1, postanowienie wydaje organ egzekucyjny.

§ 3.

Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę przysługuje zażalenie.

”

;

19)

w art. 111h § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem egzekucji jest spółdzielcze

własnościowe prawo do lokalu, wierzyciel hipoteczny, inny niż naczelnik urzędu skarbowego,

może przejąć to prawo za cenę nie niższą od trzech czwartych oszacowanej wartości

nieruchomości. Wniosek o przejęcie należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia licytacji.

”

;

20)

w art. 111i § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Jeżeli nikt nie przystąpił do drugiej licytacji, przejęcie nieruchomości na własność

może nastąpić za cenę nie niższą od 70% wartości nieruchomości, przy czym prawo przejęcia

przysługuje wierzycielowi egzekwującemu lub hipotecznemu, z wyjątkiem naczelnika urzędu

skarbowego, oraz współwłaścicielowi.

”

;

21)

w art. 115 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Jeżeli przedmiotem egzekucji jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, wierzytelność

spółdzielni mieszkaniowej z tytułu niewniesionego wkładu budowlanego związana z tym

prawem zaspokaja się przed należnością zabezpieczoną hipotecznie na tym prawie.

”

;

22)

w art. 156 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub

PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

”

;

23)

w art. 163 w § 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Przepisy art. 64c § 6a pkt 2

i § 7 stosuje się odpowiednio.”;

24)

w art. 164 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 553 i 788) w art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organ podatkowy właściwy dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania kontrolnego,

reprezentujący Skarb Państwa, staje się wierzycielem obowiązków wynikających z decyzji,

o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.

”

.

W ustawie z dnia 28 lutego 1992 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego, prawa

o wykroczeniach i o postępowaniu w sprawach nieletnich

(Dz. U. Nr 24, poz. 101) uchyla się art. 8.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1314, z późn. zm. w art. 5

1)

w ust. 2b pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

uzupełniające: skróconą nazwę (firmę), wykaz rachunków bankowych, adresy miejsc prowadzenia

działalności, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej, dane kontaktowe,

w przypadku osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru

przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych - dane dotyczące poszczególnych

wspólników, w tym ich identyfikatory podatkowe, oraz przewidywaną liczbę zatrudnionych.

”

;

2)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną

i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny

REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków

bankowych, adresy miejsc prowadzenia działalności, adres miejsca przechowywania dokumentacji

rachunkowej, przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów

klasyfikacyjnych oraz przewidywaną liczbę zatrudnionych, a ponadto

”

;

3)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zgłoszenie identyfikacyjne podatników będących osobami fizycznymi wykonujących działalność

gospodarczą zawiera dane, o których mowa w ust. 2, nazwę (firmę), adres głównego miejsca

wykonywania działalności gospodarczej, adresy dodatkowych miejsc wykonywania działalności,

numer identyfikacyjny REGON, organ ewidencyjny, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca

przechowywania dokumentacji rachunkowej, przedmiot wykonywanej działalności określony

według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych oraz przewidywaną liczbę zatrudnionych.

”

.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1399, z późn. zm. w art. 6qa uchyla się ust. 3.

1.

Zgłoszenie płatnika składek, zmianę danych w zgłoszeniu płatnika składek, zgłoszenie

wyrejestrowania płatnika składek, zgłoszenie ubezpieczonego do ubezpieczeń społecznych,

wyrejestrowanie ubezpieczonego z ubezpieczeń społecznych, deklaracje rozliczeniowe

oraz imienne raporty miesięczne, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 5a i 5c, płatnik składek

może w terminie określonym dla złożenia tych dokumentów przekazać bezpośrednio do

Zakładu lub urzędu skarbowego, w którym jest prowadzone centrum obsługi. Dokumenty

te urząd skarbowy nie później niż w następnym dniu roboczym, licząc od dnia wpływu

tych dokumentów, przekazuje do Zakładu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, za datę złożenia dokumentów do Zakładu uważa

się dzień złożenia tych dokumentów do urzędu skarbowego.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, przekazywane do urzędu skarbowego, w którym jest

prowadzone centrum obsługi, są składane zgodnie z art. 47a ust. 2 i 3 w formie dokumentu

pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z oprogramowania, o którym

mowa w art. 47a ust. 1.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm. użyte w art. 2 w pkt 8, w art. 27, w art. 30, w art. 31, w art. 187 w § 1, w art.

188 w § 1-5, w art. 190 w § 2, w art. 192 w § 2, w art. 193 w § 2 oraz w art. 195a

w § 2 w różnych przypadkach wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu

„

15)

podaniu lub deklaracji odwzorowanych cyfrowo - rozumie się przez to dokument elektroniczny

będący kopią elektroniczną podania lub deklaracji, złożonych w jednostkach organizacyjnych

administracji podatkowej w postaci innej niż elektroniczna, który został wprowadzony

do systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych w

sposób zapewniający niezaprzeczalność i integralność odwzorowanych danych.

”

;

2)

w art. 13

a)

w § 2

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

organ właściwy w sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa

w art. 14a § 1;

”

,

-

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

organ właściwy w sprawach zmiany interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których

mowa w art. 14b § 1;

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej jest organem podatkowym - jako organ

właściwy w sprawach dotyczących wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego,

o których mowa w art. 14b § 1.

”

;

3)

w art. 14b

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje,

w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację

indywidualną).

”

,

b)

uchyla się § 6;

4)

w art. 14c § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Interpretacja indywidualna wydana w formie dokumentu elektronicznego jest opatrzona

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

”

;

5)

art. 14h otrzymuje brzmienie

„

Art. 14h.

W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 135-137, art. 140, art.

165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału

5, 6, 10 i 23 działu IV.

”

;

6)

w art. 15 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań

i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych

przepisów.

”

;

7)

w art. 108

a)

w § 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

dniem odstąpienia od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,

zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - w przypadku, o

którym mowa w § 3a.

”

,

b)

po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

W razie odstąpienia od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,

zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przed orzeczeniem

o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe podatnika lub płatnika

z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt

1 nie wymaga się uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego

i decyzji, o której mowa w art. 53a.

”

,

c)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby

trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała

się w całości lub w części bezskuteczna, odstąpiono od czynności zmierzających do

zastosowania środków egzekucyjnych albo nie przystąpiono do egzekucji administracyjnej

w wyniku uprawdopodobnienia przez organ egzekucyjny braku możliwości uzyskania w toku

egzekucji administracyjnej kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

”

;

8)

w art. 130

a)

w § 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Pracownik urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby skarbowej,

Biura Krajowej Informacji Podatkowej, funkcjonariusz celny lub pracownik urzędu celnego,

izby celnej, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych

oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlegają wyłączeniu od udziału w

postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych

przepisami prawa podatkowego, w których

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Jeżeli nastąpi wyłączenie pracownika lub funkcjonariusza, odpowiednio naczelnik urzędu

skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta

albo marszałek województwa, dyrektor izby skarbowej, dyrektor Biura Krajowej Informacji

Podatkowej, dyrektor izby celnej lub minister właściwy do spraw finansów publicznych

wyznaczają innego pracownika lub funkcjonariusza do prowadzenia sprawy.

”

;

9)

w art. 143 w § 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

pracownikom Biura Krajowej Informacji Podatkowej - przez dyrektora Biura Krajowej

Informacji Podatkowej.

”

;

10)

po art. 144a dodaje się art. 144b w brzmieniu

„

Art. 144b.

§ 1.

W przypadku pism wydanych w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, które zostały

podpisane bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, doręczenie może polegać

na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego

pisma, jeżeli strona nie wnosiła o doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej

lub nie wyraziła zgody na doręczanie pism w taki sposób.

§ 2.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera

1)

informację, że pismo zostało wydane w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych i podpisane

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała;

2)

identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny ministra właściwego

do spraw finansów publicznych.

§ 3.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby,

która podpisała pismo.

§ 4.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie

wydanym w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

;

11)

w art. 159 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Wezwanie powinno być podpisane przez pracownika organu podatkowego, z podaniem jego

imienia, nazwiska i stanowiska służbowego, a jeżeli jest sporządzone w formie dokumentu

elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym

za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem

zaufanym ePUAP.

”

;

12)

po art. 181 dodaje się art. 181a w brzmieniu

„

Art. 181a.

§ 1.

Podanie lub deklaracja odwzorowane cyfrowo są równoważne pod względem skutków prawnych

podaniu i deklaracji złożonym w formie pisemnej.

§ 2.

Przepis § 1 nie wyłącza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko podaniu lub deklaracji

odwzorowanym cyfrowo.

§ 3.

Wydruk podania lub deklaracji odwzorowanych cyfrowo zawiera identyfikator tego podania

lub deklaracji nadawany przez system teleinformatyczny ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

”

;

13)

w art. 210 w § 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego,

a jeżeli decyzja została wydana w formie dokumentu elektronicznego - bezpieczny podpis

elektroniczny weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpis

potwierdzony profilem zaufanym ePUAP.

”

;

14)

w art. 217 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego,

a jeżeli postanowienie zostało wydane w formie dokumentu elektronicznego - bezpieczny

podpis elektroniczny weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub

podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP.

”

;

15)

w art. 221 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

”

;

16)

w art. 282b w § 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia, a jeżeli zawiadomienie zostało wydane

w formie dokumentu elektronicznego - bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany

za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpis potwierdzony profilem zaufanym

ePUAP.

”

;

17)

w art. 294 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pracownicy izb skarbowych oraz Biura Krajowej Informacji Podatkowej;

”

;

18)

w art. 299 w § 3 po pkt 8 dodaje się pkt 8a i 8b w brzmieniu

„

8a)

upoważnionemu przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę albo marszałka

województwa kierownikowi jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego

niemającej osobowości prawnej oraz upoważnionemu pracownikowi tej jednostki, do wykonywania

w jego imieniu praw i obowiązków wierzyciela na podstawie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji, w zakresie niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania

egzekucyjnego lub zabezpieczającego;

8b)

upoważnionemu przez organ egzekucyjny kierownikowi jednostki organizacyjnej gminy

niemającej osobowości prawnej oraz upoważnionemu pracownikowi tej jednostki, do działania

w jego imieniu jako organ egzeku

cyjny na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie

niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego;”

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 812 i 1255) w art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych podlegają Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej, Szef Służby Celnej, dyrektorzy izb skarbowych, dyrektor Biura

Krajowej Informacji Podatkowej i naczelnicy urzędów skarbowych.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm. po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu

„

Art. 43a.

1.

Zgłoszenie płatnika składek, zmianę danych w zgłoszeniu płatnika składek, zgłoszenie

wyrejestrowania płatnika składek, zgłoszenie ubezpieczonego do ubezpieczeń społecznych,

wyrejestrowanie ubezpieczonego z ubezpieczeń społecznych, deklaracje rozliczeniowe

oraz imienne raporty miesięczne, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 5a i 5c, płatnik składek

może w terminie określonym dla złożenia tych dokumentów przekazać bezpośrednio do

Zakładu lub urzędu skarbowego, w którym jest prowadzone centrum obsługi. Dokumenty

te urząd skarbowy nie później niż w następnym dniu roboczym, licząc od dnia wpływu

tych dokumentów, przekazuje do Zakładu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, za datę złożenia dokumentów do Zakładu uważa

się dzień złożenia tych dokumentów do urzędu skarbowego.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, przekazywane do urzędu skarbowego, w którym jest

prowadzone centrum obsługi, są składane zgodnie z art. 47a ust. 2 i 3 w formie dokumentu

pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z oprogramowania, o którym

mowa w art. 47a ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 53

a)

w § 37

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

naczelnik urzędu skarbowego;

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

naczelnik urzędu celnego.

”

,

b)

w § 39 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

miejscowo właściwy dyrektor izby celnej - w sprawach należących do właściwości naczelnika

urzędu celnego;

2)

miejscowo właściwy dyrektor izby skarbowej - w sprawach należących do właściwości

naczelnika urzędu skarbowego, a jeżeli postępowanie przygotowawcze prowadzi inspektor

kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej;

”

;

2)

w art. 118

a)

w § 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

naczelnik urzędu skarbowego;

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

naczelnik urzędu celnego;

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

W granicach koniecznych do zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa skarbowego

lub wykroczenia skarbowego, niezbędnych czynności procesowych w sprawach, o których

mowa w art. 133 § 1 pkt 1, mogą dokonywać także upoważnieni przez naczelnika urzędu

celnego funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbie celnej. Po dokonaniu tych czynności

przekazuje się sprawę naczelnikowi urzędu celnego do dalszego prowadzenia, chyba że

za wykroczenie skarbowe nałożono karę grzywny w drodze mandatu karnego.

”

;

3)

w art. 133 w § 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

naczelnik urzędu celnego - w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe

określone w art. 63-75c, art. 85-96 § 1, art. 106h i art. 107-111 § 1 oraz w sprawach

ujawnionych w zakresie swojego działania przez naczelnika urzędu celnego z art. 106e,

art. 106f i art. 106k, a także w sprawach w zakresie swojego działania z art. 54,

art. 56, art. 57 § 1, art. 60, art. 61, art. 76, art. 80, art. 83 oraz art. 84 § 1;

2)

naczelnik urzędu skarbowego - w sprawach o pozostałe przestępstwa skarbowe i wykroczenia

skarbowe;

”

;

4)

w art. 150 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Czynności, o których mowa w art. 75 § 2 oraz art. 285 § 2 Kodeksu postępowania karnego, są dokonywane przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Celną, Agencję Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Żandarmerię Wojskową, a gdy postępowanie

przygotowawcze jest prowadzone przez inny niż naczelnik urzędu celnego finansowy organ

postępowania przygotowawczego - przez Policję na żądanie tego organu.

”

;

5)

w art. 179

a)

§ 1-4 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

Organem postępowania wykonawczego w zakresie wykonywania orzeczeń w sprawach o przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe jest także naczelnik urzędu celnego. Do decyzji tych

organów stosuje się odpowiednio art. 7 Kodeksu karnego wykonawczego.

§ 2.

Organem wykonującym zabezpieczenie majątkowe jest naczelnik urzędu skarbowego, chyba

że kodeks stanowi inaczej.

§ 3.

Zabezpieczenia majątkowego na towarach podlegających kontroli wykonywanej przez Służbę

Celną, będących w dyspozycji naczelnika urzędu celnego, oraz na wartościach dewizowych

lub krajowych środkach płatniczych podlegających kontroli dewizowej wykonywanej przez

naczelnika urzędu celnego, w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe

prowadzonych przez naczelnika urzędu celnego, dokonują te organy.

§ 4.

Jeżeli zabezpieczenia majątkowego dokonał uprzednio naczelnik urzędu celnego, sąd

kieruje orzeczenie do tego organu w celu wykonania w tej części.

”

,

b)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Kompetencje naczelnika urzędu celnego określone w § 1 i 3-5 może wykonywać także dyrektor

izby celnej.

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm. art. 100 otrzymuje brzmienie

„

Art. 100.

§ 1.

Uprawnionym do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze mandatu

karnego, stanowiących dochód budżetu państwa, jest właściwy naczelnik urzędu skarbowego,

z zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

Uprawnionym do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze mandatu

karnego przez organy Inspekcji Transportu Drogowego jest Główny Inspektor Transportu

Drogowego.

§ 3.

Grzywna stanowi dochód budżetu państwa, a w przypadku gdy nałoży ją funkcjonariusz

organu podległego władzom jednostki samorządu terytorialnego - stanowi dochód tej

jednostki samorządu.

§ 4.

Organem uprawnionym do

1)

zaopatrywania w formularze mandatu karnego oraz przydziału serii i numerów mandatów

karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego jest minister

właściwy do spraw wewnętrznych;

2)

dystrybucji oraz rozliczania formularzy mandatu karnego, przydziału i rozliczania

serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

jest odpowiednio

a)

właściwy miejscowo dyrektor izby skarbowej,

b)

Główny Inspektor Transportu Drogowego - dla organów Inspekcji Transportu Drogowego.

§ 5.

Organy, o których mowa w § 4 pkt 2, zaopatrują nieodpłatnie organy uprawnione do nakładania

grzywien w drodze mandatu karnego w formularze mandatu karnego, z wyjątkiem podmiotów

wskazanych w przepisach wydanych na podstawie § 14 pkt 2, które nabywają formularze

mandatu karnego odpłatnie.

§ 6.

Odpłatność za nabycie formularzy mandatu karnego obejmuje wyłącznie koszty ich wytworzenia

i dystrybucji.

§ 7.

Organy, o których mowa w § 4 pkt 2, oraz organ uprawniony do nakładania grzywien w

drodze mandatu karnego prowadzą ewidencję formularzy mandatu karnego oraz przydzielonych

serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.

§ 8.

Organ uprawniony do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze

mandatu karnego prowadzi ewidencję tych grzywien, zgodnie z przepisami o rachunkowości.

§ 9.

Organ uprawniony do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego współpracuje z organem,

o którym mowa w § 4 pkt 2 lit. a, oraz organem uprawnionym do poboru należności wynikających

z grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w zakresie niezbędnym do wykonywania

zadań tych organów wynikających z niniejszego kodeksu, w tym poprzez udzielanie informacji

w sprawach dotyczących odpowiednio formularzy mandatu karnego, przydzielonych serii

i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego oraz

nałożonych grzywien.

§ 10.

Organ uprawniony do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, z wyjątkiem organów

Inspekcji Transportu Drogowego, sporządza informację dotyczącą liczby otrzymanych

i wykorzystanych formularzy mandatu karnego oraz liczby przydzielonych i wykorzystanych

serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

i przekazuje organowi, o którym mowa w § 4 pkt 2 lit. a.

§ 11.

Organ uprawniony do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, stanowiących dochód

budżetu państwa, z wyjątkiem organów Inspekcji Transportu Drogowego, sporządza informację

dotyczącą danych objętych formularzem mandatu karnego oraz uiszczonych i nieuiszczonych

grzywien i przekazuje ją za pośrednictwem systemu teleinformatycznego organowi, o

którym mowa w § 1. Informacja stanowi dowód księgowy należności wynikających z grzywien

nałożonych w drodze mandatu karnego, bez konieczności zamieszczania podpisu wystawcy

dowodu, o którym mowa w przepisach o rachunkowości.

§ 12.

Ściąganie grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 13.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową naczelnika urzędu skarbowego

uprawnionego do poboru należności, o których mowa w § 1, uwzględniając sprawność i

skuteczność czynności zmierzających do uregulowania należności.

§ 14.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób zaopatrywania, dystrybucji i rozliczania formularzy mandatu karnego oraz przydziału

i rozliczania serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego,

2)

podmioty, które nabywają formularze mandatu karnego odpłatnie,

3)

tryb i szczegółowy zakres współpracy, o której mowa w § 9,

4)

tryb i terminy przekazania oraz szczegółowy zakres informacji, o których mowa w §

10 i 11

- mając na względzie zapewnienie bezzwłocznego ewidencjonowania, rozliczania i ściągania

należności wynikających z grzywien, zapewnienie stałego i niezakłóconego dostępu organom

uprawnionym do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego do odpowiedniej liczby

formularzy mandatu karnego oraz serii i numerów mandatów karnych generowanych przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, a także niezwłocznego i prawidłowego rozliczania

formularzy mandatu karnego oraz przydzielonych serii i numerów mandatów generowanych

przez system teleinformatyczny.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm. w art. 56

1)

w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5-7 w brzmieniu

„

5)

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt;

6)

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1069 oraz z 2015 r. poz. 978);

7)

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych.

”

;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kary pieniężne oraz grzywny, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4-7, są przekazywane

na wyodrębniony rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. w art. 35 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

W sprawach

1)

w których sąd przedstawił zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości do rozstrzygnięcia

składowi siedmiu sędziów,

2)

w których sąd przedstawił pytanie prawne Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

3)

skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych

sprawach

- pełnomocnikiem organu może być także funkcjonariusz lub pracownik jednostki organizacyjnej

kierowanej przez organ nadrzędny.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581 i 1240) w art. 77 po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu

„

1b.

Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, kierowane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

mogą być w terminie określonym dla złożenia tych zgłoszeń składane do urzędu skarbowego,

w którym jest prowadzone centrum obsługi. Zgłoszenia te urząd skarbowy nie później

niż w następnym dniu roboczym, licząc od dnia wpływu tych dokumentów, przekazuje do

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1c.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1b, za datę złożenia zgłoszenia do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych uważa się dzień złożenia tego zgłoszenia do urzędu skarbowego.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1111, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

Biurze Krajowej Informacji Podatkowej,

”

;

2)

w art. 52 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5-7 w brzmieniu

„

5)

dyrektora izby skarbowej i jego zastępcy;

6)

dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej i jego zastępcy;

7)

naczelnika urzędu skarbowego.

”

;

3)

w art. 54 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Obsadzenie stanowisk, o których mowa w art. 52 pkt 5-7, następuje na zasadach określonych

w ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej

(Dz. U. poz. 1269).

”

.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 24b dodaje się art. 24c w brzmieniu

„

Art. 24c.

Deklaracje podatkowe, o których mowa w art. 21-22 i art. 24-24b, podatnik może złożyć

w każdym urzędzie celnym lub urzędzie skarbowym, w którym jest prowadzone centrum

obsługi. Deklaracje te podlegają niezwłocznemu przekazaniu właściwemu naczelnikowi

urzędu celnego.

”

;

2)

w art. 78 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Do deklaracji podatkowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, przepis art. 24c stosuje się

odpowiednio.

”

;

3)

w art. 80 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Do deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przepis art. 24c stosuje

się odpowiednio.

”

;

4)

w art. 106 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Do deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, przepis art. 24c

stosuje się odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 40 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w drodze zarządzenia - zasady rachunkowości oraz plany kont dla organów podatkowych

podległych Ministrowi Finansów, w zakresie poboru i rozliczenia podatków, opłat, wpłat

z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz innych

niepodatkowych należności budżetowych, do których poboru, ustalania lub określania

są uprawnione organy podatkowe

”

;

2)

w art. 42 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Jednostki sektora finansów publicznych mogą odstąpić od podejmowania w stosunku do

zobowiązanego czynności zmierzających do wykonania zobowiązania, jeżeli zachodzą przesłanki

odstąpienia przez te jednostki od czynności zmierzających do zastosowania środków

egzekucyjnych zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

;

3)

w art. 60 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w

sprawach o wykroczenia oraz w postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe;

”

;

4)

w art. 61

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organami pierwszej instancji właściwymi do wydawania decyzji w odniesieniu do należności,

o których mowa w art. 60, o ile odrębne ustawy nie stanowią inaczej, są

1)

w stosunku do należności budżetu państwa, z zastrzeżeniem pkt 3 - minister, wojewoda

oraz inni dysponenci części budżetowych;

2)

w stosunku do należności, o których mowa w art. 60 pkt 6 - instytucje zarządzające,

organ odpowiedzialny za wdrożenie instrumentu „Łącząc Europę”, instytucje pośredniczące

lub wdrażające, będące jednostkami sektora finansów publicznych, jeżeli instytucja

pośrednicząca lub wdrażająca posiada upoważnienie od instytucji zarządzającej lub

organu odpowiedzialnego za wdrożenie projektów w ramach instrumentu „Łącząc Europę”,

a w przypadku instytucji wdrażającej - od instytucji pośredniczącej;

3)

w stosunku do należności, o których mowa w art. 60 pkt 6a, których pobór należy do

właściwości tego organu - naczelnik urzędu skarbowego;

4)

w stosunku do należności budżetów jednostek samorządu terytorialnego - wójt, burmistrz,

prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa.

”

,

b)

w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

dyrektor izby skarbowej - od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez naczelnika

urzędu skarbowego;

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 990, z późn. zm. w art. 9 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

właściwość miejscową naczelników urzędów celnych oraz dyrektorów izb celnych do wykonywania

zadań określonych w Kodeksie karnym skarbowym,

2)

właściwość miejscową wyznaczonych naczelników urzędów celnych do prowadzenia postępowań

przygotowawczych w sprawach o niektóre przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,

określone w art. 133 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego

- mając na uwadze zapewnienie sprawnego wykonywania zadań Służby Celnej.

”

.

1.

Tworzy się Biuro Krajowej Informacji Podatkowej.

2.

W terminie 7 dni od dnia, o którym mowa w art. 77 pkt 3, minister właściwy do spraw

finansów publicznych, w drodze zarządzenia, powoła Pełnomocnika do spraw organizacji

Biura Krajowej Informacji Podatkowej, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, i określi zakres

jego zadań.

3.

Pełnomocnik podlega ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

4.

Pełnomocnik wykonuje swoje zadania przy pomocy wyodrębnionej komórki organizacyjnej

izby skarbowej wskazanej w zarządzeniu, o którym mowa w ust. 2.

Do czasu powołania dyrektora Biura Krajowej Informacji Podatkowej, nie dłużej niż

przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zadania dyrektora Biura Krajowej

Informacji Podatkowej wykonuje Pełnomocnik.

1.

Pracownicy izb skarbowych zatrudnieni przed dniem wejścia w życie ustawy w Izbie Skarbowej

w Bydgoszczy, Katowicach, Łodzi, Poznaniu i Warszawie, realizujący zadania w biurach

Krajowej Informacji Podatkowej, stają się pracownikami Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

2.

Pełnomocnik w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy jest obowiązany zawiadomić

na piśmie pracowników, o których mowa w ust. 1, o zmianach, jakie nastąpiły w zakresie

ich stosunków pracy. Przepisy art. 23

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji izb skarbowych oraz nieruchomości znajdujące

się w trwałym zarządzie izb skarbowych, użytkowane przez biura Krajowej Informacji

Podatkowej w tych izbach skarbowych, stają się mieniem w dyspozycji oraz nieruchomościami

w trwałym zarządzie Biura Krajowej Informacji Podatkowej.

Pracownicy zatrudnieni w izbach skarbowych, w przypadku wystąpienia przesłanek określonych

w art. 79 ustawy zmienianej w art. 53 oraz określonych w art. 28 ust. 1, są obowiązani

do złożenia, w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie ustawy, pisemnej informacji,

o której mowa w art. 28 ust. 2. Przepisy art. 28 ust. 2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

Akty powołania dyrektorów izb skarbowych i naczelników urzędów skarbowych pozostają

w mocy.

Wicedyrektorzy izb skarbowych stają się zastępcami dyrektorów izb skarbowych, a akty

ich powołania pozostają w mocy.

Do postępowań dotyczących naboru na stanowiska dyrektora izby skarbowej i naczelnika

urzędu skarbowego, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Legitymacje służbowe wydane pracownikom izby skarbowej przed dniem wejścia w życie

ustawy zachowują ważność do czasu wydania nowych, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Tworzy się CRDP.

2.

Dane w zakresie określonym w art. 15 ust. 3, objęte zbiorami danych prowadzonymi przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej i naczelnika

urzędu skarbowego, od dnia wejścia w życie ustawy stają się danymi CRDP.

Tworzy się Bazę Wiedzy Administracji Podatkowej.

Do postępowań wszczętych skargami lub wnioskami złożonymi przed dniem wejścia w życie

ustawy na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym,

i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

W przypadku postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułu wykonawczego

wystawionego przez urząd skarbowy przed dniem wejścia w życie ustawy i niezakończonych

do dnia wejścia w życie ustawy wierzycielem staje się naczelnik urzędu skarbowego.

2.

Czynności podjęte przez urzędy skarbowe w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, pozostają

w mocy.

3.

Do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego, o którym

mowa w ust. 1, stosuje się art. 66 § 4 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Do tytułu wykonawczego wystawionego przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się

przepisy art. 27 § 1 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do zarządzenia zabezpieczenia wydanego przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się przepisy art. 156 § 1 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

W sprawach dotyczących wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego

wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy organem właściwym staje się dyrektor

Biura Krajowej Informacji Podatkowej, przy czym wszystkie już podjęte w tych sprawach

czynności pozostają w mocy.

2.

Właściwi dyrektorzy izb skarbowych przekażą niezwłocznie dyrektorowi Biura Krajowej

Informacji Podatkowej akta spraw, o których mowa w ust. 1.

Przepis art. 181a ustawy zmienianej w art. 45 stosuje się także do podań lub deklaracji

złożonych w formie pisemnej przed dniem wejścia w życie ustawy.

1.

Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe wszczęte i

niezakończone przez urzędy skarbowe lub urzędy celne jako finansowe organy postępowania

przygotowawczego do dnia wejścia w życie ustawy przejmują do prowadzenia odpowiednio

właściwi naczelnicy urzędów skarbowych lub naczelnicy urzędów celnych. Wszystkie podjęte

czynności w postępowaniach w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe

pozostają w mocy.

2.

Zadania izb skarbowych i izb celnych pełniących funkcje organów nadrzędnych nad finansowymi

organami postępowania przygotowawczego, w sprawach, o których mowa w ust. 1, z dniem

wejścia w życie ustawy przejmują odpowiednio właściwi dyrektorzy izb skarbowych i

dyrektorzy izb celnych.

1.

Pracownicy komórek organizacyjnych urzędów wojewódzkich, właściwych do obsługi spraw

związanych z należnościami wynikającymi z grzywien nakładanych w drodze mandatu karnego,

wskazani przez dyrektora generalnego urzędu wojewódzkiego zgodnie z ust. 5, stają

się pracownikami właściwych miejscowo izb skarbowych odpowiednio z dniem 1 stycznia

2016 r., 1 stycznia 2017 r., 1 stycznia 2018 r. oraz 1 stycznia 2019 r.

2.

W przypadku gdy nie jest możliwe zatrudnienie pracownika będącego członkiem korpusu

służby cywilnej, przejętego w trybie określonym w ust. 1, na stanowisku o tej samej

nazwie, na którym był zatrudniony w urzędzie wojewódzkim, pracownika tego zatrudnia

się na stanowisku należącym do tej samej grupy stanowisk zgodnie z wykazem określonym

w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 99 ustawy zmienianej w art. 53.

3.

Przed przejęciem pracownika, o którym mowa w ust. 1, będącego członkiem korpusu służby

cywilnej, sporządza się ocenę okresową tego pracownika, jeżeli od dnia sporządzenia

jego ostatniej oceny okresowej upłynęło więcej niż 6 miesięcy. W przypadku osób ocenianych

po raz pierwszy, ocenę sporządza się, jeżeli okres podlegający ocenie jest dłuższy

niż 6 miesięcy.

4.

Dyrektor izby skarbowej w terminie do dnia 31 października 2015 r. zawiera porozumienie

z właściwym miejscowo wojewodą określające liczbę pracowników, o których mowa w ust.

1, którzy staną się pracownikami właściwej miejscowo izby skarbowej w terminach określonych

w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnej obsługi spraw związanych

z poborem należności wynikających z grzywien nakładanych w drodze mandatu karnego

oraz liczbę spraw mandatowych prowadzonych w urzędach wojewódzkich na podstawie mandatów

nakładanych w roku kalendarzowym. Porozumienie może zawierać również postanowienia

dotyczące przekazania właściwej miejscowo izbie skarbowej wyposażenia stanowisk pracy

.

5.

Dyrektor generalny urzędu wojewódzkiego, w terminie 14 dni przed odpowiednio dniem

1 stycznia 2016 r., 1 stycznia 2017 r., 1 stycznia 2018 r. oraz 1 stycznia 2019 r.

1)

informuje na piśmie tego pracownika o zmianach, jakie zajdą w zakresie jego stosunku

pracy;

2)

przesyła do właściwego miejscowo dyrektora izby skarbowej wykaz pracowników, którzy

staną się pracownikami izby skarbowej, zawierający

a)

imię i nazwisko,

b)

wykształcenie,

c)

staż pracy,

d)

status pracownika z podaniem stopnia służbowego w przypadku urzędnika służby cywilnej,

e)

stanowisko,

f)

składniki wynagrodzenia,

g)

doświadczenie zawodowe na stanowisku obejmującym zadania podlegające przekazaniu.

6.

Dyrektor izby skarbowej w terminie 7 dni od dnia przejęcia pracownika, o którym mowa

w ust. 1, zawiadamia na piśmie tego pracownika o zmianach, jakie nastąpiły w zakresie

jego stosunku pracy. Przepisy art. 23 stosuje się odpowiednio.

1.

Do spraw związanych z poborem należności wynikających z mandatów karnych, o których

mowa w art. 100 ustawy zmienianej w art. 49, nałożonych przed dniem wejścia w życie

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do rozliczania bloczków mandatowych oraz serii i numerów mandatów generowanych przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego nabytych lub przydzielonych przed dniem

wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Traci moc ustawa z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 578).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 13, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.;

2)

art. 14 ust. 7 i 8, art. 15, art. 18, art. 40, art. 47, art. 52, art. 54, art. 66

oraz art. 74 ust. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;

3)

art. 57 ust. 2-4, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

§ 1.

Uprawnionym do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze mandatu

karnego, stanowiących dochód budżetu państwa, jest właściwy naczelnik urzędu skarbowego,

z zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

Uprawnionym do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze mandatu

karnego przez organy Inspekcji Transportu Drogowego jest Główny Inspektor Transportu

Drogowego.

§ 3.

Grzywna stanowi dochód budżetu państwa, a w przypadku gdy nałoży ją funkcjonariusz

organu podległego władzom jednostki samorządu terytorialnego - stanowi dochód tej

jednostki samorządu.

§ 4.

Organem uprawnionym do

1)

zaopatrywania w formularze mandatu karnego oraz przydziału serii i numerów mandatów

karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego jest minister

właściwy do spraw wewnętrznych;

2)

dystrybucji oraz rozliczania formularzy mandatu karnego, przydziału i rozliczania

serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

jest odpowiednio

a)

właściwy miejscowo dyrektor izby skarbowej,

b)

Główny Inspektor Transportu Drogowego - dla organów Inspekcji Transportu Drogowego.

§ 5.

Organy, o których mowa w § 4 pkt 2, zaopatrują nieodpłatnie organy uprawnione do nakładania

grzywien w drodze mandatu karnego w formularze mandatu karnego, z wyjątkiem podmiotów

wskazanych w przepisach wydanych na podstawie § 14 pkt 2, które nabywają formularze

mandatu karnego odpłatnie.

§ 6.

Odpłatność za nabycie formularzy mandatu karnego obejmuje wyłącznie koszty ich wytworzenia

i dystrybucji.

§ 7.

Organy, o których mowa w § 4 pkt 2, oraz organ uprawniony do nakładania grzywien w

drodze mandatu karnego prowadzą ewidencję formularzy mandatu karnego oraz przydzielonych

serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.

§ 8.

Organ uprawniony do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze

mandatu karnego prowadzi ewidencję tych grzywien, zgodnie z przepisami o rachunkowości.

§ 9.

Organ uprawniony do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego współpracuje z organem,

o którym mowa w § 4 pkt 2 lit. a, oraz organem uprawnionym do poboru należności wynikających

z grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w zakresie niezbędnym do wykonywania

zadań tych organów wynikających z niniejszego kodeksu, w tym poprzez udzielanie informacji

w sprawach dotyczących odpowiednio formularzy mandatu karnego, przydzielonych serii

i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego oraz

nałożonych grzywien.

§ 10.

Organ uprawniony do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, z wyjątkiem organów

Inspekcji Transportu Drogowego, sporządza informację dotyczącą liczby otrzymanych

i wykorzystanych formularzy mandatu karnego oraz liczby przydzielonych i wykorzystanych

serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

i przekazuje organowi, o którym mowa w § 4 pkt 2 lit. a.

§ 11.

Organ uprawniony do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, stanowiących dochód

budżetu państwa, z wyjątkiem organów Inspekcji Transportu Drogowego, sporządza informację

dotyczącą danych objętych formularzem mandatu karnego oraz uiszczonych i nieuiszczonych

grzywien i przekazuje ją za pośrednictwem systemu teleinformatycznego organowi, o

którym mowa w § 1. Informacja stanowi dowód księgowy należności wynikających z grzywien

nałożonych w drodze mandatu karnego, bez konieczności zamieszczania podpisu wystawcy

dowodu, o którym mowa w przepisach o rachunkowości.

§ 12.

Ściąganie grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 13.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową naczelnika urzędu skarbowego

uprawnionego do poboru należności, o których mowa w § 1, uwzględniając sprawność i

skuteczność czynności zmierzających do uregulowania należności.

§ 14.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób zaopatrywania, dystrybucji i rozliczania formularzy mandatu karnego oraz przydziału

i rozliczania serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego,

2)

podmioty, które nabywają formularze mandatu karnego odpłatnie,

3)

tryb i szczegółowy zakres współpracy, o której mowa w § 9,

4)

tryb i terminy przekazania oraz szczegółowy zakres informacji, o których mowa w §

10 i 11

- mając na względzie zapewnienie bezzwłocznego ewidencjonowania, rozliczania i ściągania

należności wynikających z grzywien, zapewnienie stałego i niezakłóconego dostępu organom

uprawnionym do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego do odpowiedniej liczby

formularzy mandatu karnego oraz serii i numerów mandatów karnych generowanych przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, a także niezwłocznego i prawidłowego rozliczania

formularzy mandatu karnego oraz przydzielonych serii i numerów mandatów generowanych

przez system teleinformatyczny.

§ 1.

Licytacja publiczna może odbywać się w formie elektronicznej (licytacja elektroniczna).

§ 2.

Licytacja elektroniczna odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego prowadzonego

przez

1)

jednostkę podległą lub nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2)

podmiot wybrany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w trybie przepisów

o zamówieniach publicznych.

§ 3.

W przypadku licytacji elektronicznej organy egzekucyjne są uprawnione do przetwarzania

danych osobowych zobowiązanego w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w § 2.

§ 4.

W przypadku licytacji elektronicznej wadium składa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Koszt złożenia wadium za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ponosi uczestnik

licytacji elektronicznej.

§ 5.

Cenę nabycia ruchomości uiszcza się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Koszt uiszczenia ceny za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ponosi nabywca.

§ 6.

Ruchomość nabyta w drodze licytacji elektronicznej może być doręczona nabywcy, na

jego wniosek, za pośrednictwem wskazanego przez niego operatora pocztowego w rozumieniu

ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo innego podmiotu świadczącego usługi w zakresie doręczania ruchomości, jeżeli

przed jej wydaniem nabywca uiści koszty doręczenia, w tym koszty przygotowania ruchomości

do transportu oraz jej załadunku.

§ 7.

W przypadku, o którym mowa w § 6, momentem odbioru ruchomości jest jej wydanie operatorowi

pocztowemu albo innemu podmiotowi świadczącemu usługi w zakresie doręczania ruchomości.

§ 8.

Do licytacji elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 105a § 1, 2 i 4,

art. 105b, art. 105c § 2, art. 105d § 3, art. 106 § 1 oraz art. 107 § 1, 2, 3 i 4.

§ 9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki udziału w licytacji elektronicznej,

2)

dodatkowe elementy, jakie powinno zawierać obwieszczenie o licytacji elektronicznej

oraz warunki publikacji tego obwieszczenia,

3)

termin licytacji elektronicznej,

4)

tryb i sposób prowadzenia licytacji elektronicznej,

5)

termin zapłaty ceny,

6)

warunki dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2, w tym otrzymania

dostępu oraz jego wygaśnięcia

- mając na względzie zapewnienie sprawnej obsługi systemu teleinformatycznego, ochrony

praw uczestników licytacji elektronicznej, sprawności i skuteczności egzekucji z ruchomości,

bezpieczeństwa posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz dostępności

systemu teleinformatycznego.

§ 10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w

dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jednostkę podległą

lub nadzorowaną wyznaczoną do prowadzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w § 2 pkt 1, lub podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, o

którym mowa w § 2 pkt 2.

§ 1.

W przypadku pism wydanych w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, które zostały

podpisane bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, doręczenie może polegać

na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego

pisma, jeżeli strona nie wnosiła o doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej

lub nie wyraziła zgody na doręczanie pism w taki sposób.

§ 2.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera

1)

informację, że pismo zostało wydane w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych i podpisane

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała;

2)

identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny ministra właściwego

do spraw finansów publicznych.

§ 3.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby,

która podpisała pismo.

§ 4.

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie

wydanym w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 1.

Podanie lub deklaracja odwzorowane cyfrowo są równoważne pod względem skutków prawnych

podaniu i deklaracji złożonym w formie pisemnej.

§ 2.

Przepis § 1 nie wyłącza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko podaniu lub deklaracji

odwzorowanym cyfrowo.

§ 3.

Wydruk podania lub deklaracji odwzorowanych cyfrowo zawiera identyfikator tego podania

lub deklaracji nadawany przez system teleinformatyczny ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.