Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o pracownikach sądów i prokuratury

Ustawa określa obowiązki i prawa urzędników oraz innych pracowników zatrudnionych

w

1)

sądach powszechnych i wojskowych;

2)

powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Ilekroć w ustawie jest mowa o dyrektorze sądu, w przypadku sądów wojskowych należy

przez to rozumieć prezesa wojskowego sądu okręgowego albo prezesa wojskowego sądu

garnizonowego.

Urzędnikiem może zostać osoba

1)

która ma pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

o nieposzlakowanej opinii;

3)

która nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

przeciwko której nie jest prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5)

(uchylony)

6)

posiadająca stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku;

7)

która odbyła staż urzędniczy w sądzie lub w prokuraturze.

1.

Staż urzędniczy ma na celu praktyczne i teoretyczne przygotowanie do wykonywania obowiązków

urzędnika.

2

Staż urzędniczy trwa 6 miesięcy i kończy się egzaminem.

3

Od odbycia stażu urzędniczego zwolnione są osoby, które ukończyły aplikację sędziowską

lub prokuratorską.

1.

Na staż urzędniczy może być przyjęta osoba, która spełnia wymogi określone w art.

2 pkt 1-6.

2

Właściwy dyrektor sądu lub właściwy prokurator, o którym mowa w art. 5 pkt 5-8, zwany

dalej „prokuratorem”, może zwolnić z obowiązku odbywania stażu urzędniczego lub jego

części osobę, wybraną w drodze konkursu na staż urzędniczy, zwanego dalej „konkursem”,

która wykaże się wymaganą programem stażu urzędniczego wiedzą teoretyczną, w szczególności

znajomością organizacji i funkcjonowania sądu lub prokuratury, umiejętnościami stosowania

tej wiedzy w praktyce oraz znajomością metod i techniki pracy biurowej.

1.

Dyrektor sądu

2.

Dyrektor sądu

3.

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez dyrektora sądu

4.

Konkurs ma na celu sprawdzenie wiedzy, umiejętności, predyspozycji oraz zdolności

ogólnych kandydatów, niezbędnych do wykonywania obowiązków urzędnika.

5.

Komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu, w oparciu o jego wyniki, może wyłonić

rezerwową listę kandydatów na wypadek zaistnienia możliwości zatrudnienia większej

liczby osób, rezygnacji kandydata bądź w sytuacji ustania stosunku pracy z osobą odbywającą

staż urzędniczy przed ukończeniem tego stażu. Rezerwowa lista kandydatów jest ważna

do następnego konkursu, jednakże nie dłużej niż 12 miesięcy od przeprowadzenia ostatniego

konkursu.

6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb

przeprowadzania konkursów na staż urzędniczy w sądach i prokuraturze, w szczególności

skład komisji konkursowych oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu,

a także zakres i sposób udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy

dobór kadry urzędniczej do pracy w sądach i prokuraturze.

1.

Stosunek pracy z osobą ubiegającą się o przyjęcie na staż urzędniczy nawiązuje się

na podstawie umowy o pracę na czas określony.

2.

Stosunek pracy z urzędnikiem nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

3.

(uchylony)

4.

Warunkiem ubiegania się o zatrudnienie w sądzie lub prokuraturze jest złożenie przez

osobę ubiegającą się o przyjęcie na staż urzędniczy oświadczenia, że nie jest prowadzone

przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo

skarbowe.

5.

Dyrektor sądu

6.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor sądu

7.

(uchylony)

W przypadku zniesienia sądu, w pierwszej kolejności na wolne etaty urzędnicze i pracownicze

w sądach lub prokuraturach, na ich wniosek, są zatrudniani urzędnicy i pracownicy

zniesionego sądu.

Stosunek pracy z osobami, o których mowa w art. 4, nawiązuje i rozwiązuje odpowiednio

w

1

w sądzie - dyrektor sądu;

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

3a

wojskowym sądzie okręgowym - prezes wojskowego sądu okręgowego;

4

wojskowym sądzie garnizonowym - prezes wojskowego sądu garnizonowego;

4a)

Prokuraturze Generalnej - Prokurator Generalny;

5)

Naczelnej Prokuraturze Wojskowej - Naczelny Prokurator Wojskowy;

6)

prokuraturze apelacyjnej - prokurator apelacyjny;

7)

prokuraturze okręgowej i rejonowej - prokurator okręgowy;

8)

wojskowej prokuraturze okręgowej i garnizonowej - wojskowy prokurator okręgowy.

Urzędnik jest obowiązany

1)

przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa;

2)

rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania;

3)

dochowywać tajemnicy prawnie chronionej;

4)

zachowywać się godnie;

5)

poszerzać wiedzę zawodową.

1.

Urzędnik jest obowiązany wykonywać polecenia służbowe przełożonych.

2.

Jeżeli w przekonaniu urzędnika polecenie służbowe jest niezgodne z prawem lub zawiera

znamiona pomyłki, jest on obowiązany na piśmie poinformować o tym przełożonego. W

razie pisemnego potwierdzenia polecenia urzędnik jest obowiązany je wykonać.

3.

Urzędnik nie wykonuje polecenia służbowego, jeżeli prowadziłoby to do popełnienia

przestępstwa lub groziłoby niepowetowanymi stratami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Urzędnicy i inni pracownicy sądów i prokuratury podlegają okresowym ocenom kwalifikacyjnym.

Oceny dokonuje dyrektor sądu

2.

Ocena okresowa sporządzana jest na piśmie nie rzadziej niż raz na 24 miesiące i nie

częściej niż raz na 12 miesięcy.

3.

Ocena okresowa dotyczy wykonywania przez urzędnika lub innego pracownika sądu lub

prokuratury powierzonych im obowiązków. Ocenę niezwłocznie doręcza się osobie ocenianej.

4.

Od oceny służy, w ciągu 7 dni od dnia doręczenia, sprzeciw do dyrektora sądu

5.

Sprzeciw rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.

6.

W razie uwzględnienia sprzeciwu ocenę okresową zmienia się albo sporządza ponownie.

7.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb

postępowania przy dokonywaniu ocen urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury,

mając na uwadze właściwy poziom wykonywanych przez nich obowiązków.

Urzędnik przy wykonywaniu obowiązków służbowych nie może kierować się swoimi poglądami

politycznymi, religijnymi ani interesem jednostkowym lub grupowym.

Między urzędnikami nie może powstać układ podległości służbowej, jeżeli są małżonkami

albo pozostają ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa

pierwszego stopnia albo przysposobienia, opieki lub kurateli.

1.

Z dniem 1 stycznia 2013 r. kierownicy finansowi sądów rejonowych, liczących w tym

dniu co najmniej piętnaście stanowisk sędziowskich, stają się dyrektorami sądów w

rozumieniu art. 21 § 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Stosunki pracy osób powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska

kierowników finansowych sądów rejonowych, liczących w dniu 1 stycznia 2013 r. mniej

niż piętnaście stanowisk sędziowskich, wygasają z dniem 31 marca 2013 r., chyba że

wcześniej zostały rozwiązane lub wygasły. Do tego czasu pozostają w mocy dotychczasowe

warunki wynagradzania tych osób.

3.

W terminie do dnia 31 marca 2013 r. Minister Sprawiedliwości określi nowe warunki

wynagradzania osób powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska

dyrektorów sądów apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników finansowych

sądów rejonowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych niniejszą

ustawą, z tym że wysokość ustalonego na nowo miesięcznego wynagrodzenia nie

może być niższa od wysokości dotychczas przysługującego miesięcznego wynagrodzenia.

Do czasu ustalenia nowych warunków wynagradzania pozostają w mocy warunki dotychczasowe.

4.

W okresie do dnia 31 grudnia 2014 r. osoby powołane na podstawie dotychczasowych przepisów

na stanowiska dyrektorów sądów apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników

finansowych sądów rejonowych, o których mowa w ust. 1, które nie spełniają wymagań

określonych w art. 32a § 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, są zobowiązane uzupełnić wykształcenie z zakresu zarządzania instytucjami

publicznymi.

5.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, Minister Sprawiedliwości

może odwołać dyrektora sądu na wniosek prezesa danego sądu.

6.

Osoby powołane na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska dyrektorów sądów

apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników finansowych sądów rejonowych,

o których mowa w ust. 1, które nie spełniają wymogu określonego w art. 32d ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są zobowiązane wystąpić

z partii politycznej lub zaprzestać pełnienia funkcji publicznej w terminie do dnia

31 grudnia 2012 r.

7.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 6, Minister Sprawiedliwości

odwołuje dyrektora sądu.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do osób powołanych na podstawie dotychczasowych

przepisów na stanowiska zastępców dyrektorów sądów apelacyjnych, zastępców dyrektorów

sądów okręgowych oraz zastępców kierowników finansowych sądów.

9.

W okresie do dnia 1 stycznia 2013 r. prezesi sądów mogą powierzyć, odpowiednio, dyrektorom

sądów apelacyjnych, dyrektorom sądów okręgowych oraz kierownikom finansowym sądów

rejonowych, o ile zostali powołani w sądach liczących co najmniej piętnaście stanowisk

sędziowskich

1)

kierowanie działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 1,

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

zwierzchnictwo służbowe i dokonywanie czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentowanie

sądu w tym zakresie wobec pracowników sądu z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych

oraz asystentów sędziów;

3)

określanie, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenia i liczby poszczególnych

stanowisk, na których zatrudniani są pracownicy sądu z wyłączeniem sędziów, referendarzy

sądowych oraz asystentów sędziów w wydziałach sądu;

4)

reprezentowanie Skarbu Państwa również w zakresie zadań sądu.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, prezes sądu co najmniej raz w roku określa potrzeby

sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania

przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3 ustawy wskazanej w art. 1, biorąc

pod uwagę prawidłowy ich zakres; nie może jednak wydawać dyrektorowi poleceń, dotyczących

powierzonych kompetencji, z wyjątkiem określonej w ust. 9 pkt 3.

11.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe osób powołanych na stanowiska kierowników

finansowych sądów rejonowych oraz ich zastępców przed wejściem w życie niniejszej

ustawy, w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy

wynikających ze stosunku pracy lub realizacji zadań z zakresu nadzoru administracyjnego

nad działalnością administracyjną sądów.

1.

Urzędnik nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody przełożonego.

2.

Urzędnik nie może wykonywać zajęć sprzecznych z obowiązkami urzędnika i podważających

zaufanie do sądu lub prokuratury.

1.

Minister Sprawiedliwości może delegować urzędnika, za jego zgodą, do wykonywania obowiązków

służbowych w innym sądzie, Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, na czas określony,

nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

2.

Minister Sprawiedliwości może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych

w innym sądzie lub Ministerstwie Sprawiedliwości, mających siedzibę w tej samej miejscowości,

na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata. Delegowanie urzędnika może być powtórzone,

bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

3

Właściwy dyrektor sądu apelacyjnego może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków

służbowych w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na warunkach określonych w ust.

1, na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy, a na warunkach określonych w ust.

2 - na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie urzędnika może

być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

4.

Minister Sprawiedliwości, jeżeli przemawiają za tym potrzeby sądownictwa, może delegować

urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych w innym sądzie lub Ministerstwie Sprawiedliwości,

mających siedzibę w innej miejscowości, na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy

w ciągu roku. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej

niż po upływie dwóch lat.

5

Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w sądzie stanowiska: głównego księgowego

i audytora wewnętrznego.

6.

Niedopuszczalne jest delegowanie, bez zgody zainteresowanego, do sądu lub Ministerstwa

Sprawiedliwości, mającego siedzibę w innej miejscowości, kobiety w ciąży lub urzędnika

sprawującego opiekę nad dzieckiem w wieku do czternastu lat, a także w wypadkach,

gdy stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

7.

Urzędnik delegowany na podstawie ust. 1, na czas nieokreślony, może być odwołany z

delegowania, względnie z niego ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem.

8.

W okresie delegowania urzędnik ma prawo do wynagrodzenia przysługującego mu na dotychczas

zajmowanym stanowisku i dodatku za wieloletnią pracę. W przypadku powierzenia pełnienia

funkcji w okresie delegowania urzędnikowi przysługuje dodatek funkcyjny w stawce przewidzianej

dla tej funkcji.

9.

W okresie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości urzędnik otrzymuje także dodatek

funkcyjny z tytułu delegowania.

10.

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

sądu, w której urzędnik jest zatrudniony, przysługuje mu prawo do bezpłatnego zakwaterowania

lub zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, a także świadczenia dodatkowe,

rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pracy: zwrot

kosztów przejazdu, diety, zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg, jednorazowy

ryczałt z tytułu przeniesienia, zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.

11.

Świadczenia związane z delegowaniem urzędnika wypłaca odpowiednio sąd, do którego

urzędnik został delegowany, albo Ministerstwo Sprawiedliwości.

12.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki delegowania

urzędników do wykonywania obowiązków służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości, wysokość

dodatku funkcyjnego z tytułu delegowania oraz szczegółowe warunki i zakres świadczeń

dodatkowych związanych z delegowaniem urzędników poza stałe miejsce pracy, mając na

względzie poziom świadczeń przysługujących pracownikom państwowych jednostek sfery

budżetowej odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

1.

Prokurator Generalny może delegować urzędnika, za jego zgodą, do wykonywania obowiązków

służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury, a na wniosek Ministra Sprawiedliwości

do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, na czas określony, nie dłuższy niż

dwa lata, albo na czas nieokreślony.

2.

Prokurator Generalny może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych

w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub na wniosek Ministra Sprawiedliwości

do Ministerstwa Sprawiedliwości, mających siedzibę w tej samej miejscowości, na czas

określony, nie dłuższy niż dwa lata. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez

jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

3.

Właściwy prokurator apelacyjny może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków

służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury na obszarze danej apelacji,

na warunkach określonych w ust. 1, na czas określony, nie dłuższy niż rok, a na warunkach

określonych w ust. 2 - na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie

urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch

lat.

4.

Prokurator Generalny, jeżeli przemawiają za tym potrzeby prokuratury, może delegować

urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury

lub na wniosek Ministra Sprawiedliwości do Ministerstwa Sprawiedliwości, mających

siedzibę w innej miejscowości, na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy w

ciągu roku. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej

niż po upływie dwóch lat.

5.

Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w prokuraturze stanowiska: dyrektora

finansowo-administracyjnego, głównego księgowego i audytora wewnętrznego.

6.

Niedopuszczalne jest delegowanie, bez zgody zainteresowanego, do prokuratury lub Ministerstwa

Sprawiedliwości, mającego siedzibę w innej miejscowości, kobiety w ciąży lub urzędnika

sprawującego opiekę nad dzieckiem w wieku do czternastu lat, a także w wypadkach,

gdy stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

7.

Urzędnik delegowany na podstawie ust. 1, na czas nieokreślony, może być odwołany z

delegowania, względnie z niego ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem.

8.

W okresie delegowania urzędnik ma prawo do wynagrodzenia przysługującego mu na dotychczas

zajmowanym stanowisku i dodatku za wieloletnią pracę. W przypadku powierzenia pełnienia

funkcji w okresie delegowania urzędnikowi przysługuje dodatek funkcyjny w stawce przewidzianej

dla tej funkcji.

9.

W okresie delegowania do Prokuratury Generalnej lub Ministerstwa Sprawiedliwości urzędnik

otrzymuje także dodatek funkcyjny z tytułu delegowania.

10.

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

prokuratury, w której urzędnik jest zatrudniony, przysługuje mu prawo do bezpłatnego

zakwaterowania lub zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, a także świadczenia

dodatkowe, rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce

pracy: zwrot kosztów przejazdu, diety, zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg,

jednorazowy ryczałt z tytułu przeniesienia, zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.

11.

Świadczenia związane z delegowaniem urzędnika wypłaca odpowiednio jednostka organizacyjna

prokuratury, do której urzędnik został delegowany, albo Ministerstwo Sprawiedliwości.

12.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki delegowania

urzędników do wykonywania obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury

lub w Ministerstwie Sprawiedliwości, wysokość dodatku funkcyjnego z tytułu delegowania

do Prokuratury Generalnej lub Ministerstwa Sprawiedliwości oraz szczegółowe warunki

i zakres świadczeń dodatkowych związanych z delegowaniem urzędników poza stałe miejsce

pracy, mając na względzie poziom świadczeń przysługujących pracownikom państwowych

jednostek sfery budżetowej odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia następuje w razie prawomocnego

skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia może nastąpić w razie prawomocnego

skazania za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.

3.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia następuje w razie prawomocnego

orzeczenia ubezwłasnowolnienia częściowego lub całkowitego.

4.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia może nastąpić w razie jego

nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok lub odosobnienia ze

względu na chorobę zakaźną w okresie pobierania z tego tytułu zasiłku, a także w razie

usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn, po upływie okresów przewidzianych

w art. 53 Kodeksu pracy.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do urzędników zatrudnionych na podstawie

mianowania. W takim przypadku przepisu art. 22 nie stosuje się.

6.

Przepis art. 52 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa w art. 12, lub odosobnienia

ze względu na chorobę zakaźną urzędnik zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez

okres przewidziany w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa.

1.

Dyrektor sądu

1)

przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie

urzędnika lub osoby odbywającej staż urzędniczy ustanowiono doradcę tymczasowego;

2)

przeciwko urzędnikowi lub osobie odbywającej staż urzędniczy prowadzone jest postępowanie

o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe,

chyba że stosunek pracy został rozwiązany w trybie art. 52 Kodeksu pracy.

2.

Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do prawomocnego zakończenia postępowania.

3.

Okres zawieszenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia

pracownicze.

4.

W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, urzędnik lub osoba odbywająca staż

urzędniczy zachowuje prawo do wynagrodzenia w pełnej wysokości oraz do innych przysługujących

mu uprawnień i świadczeń, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące.

5.

Po upływie 3 miesięcy, o których mowa w ust. 4, urzędnik lub osoba odbywająca staż

urzędniczy otrzymuje połowę przysługującego mu wynagrodzenia do prawomocnego zakończenia

postępowania.

6.

W przypadku oddalenia lub odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie albo umorzenia

postępowania o ubezwłasnowolnienie bądź umorzenia postępowania karnego albo wydania

wyroku uniewinniającego urzędnikowi lub osobie odbywającej staż urzędniczy należy

wypłacić pozostałą część wynagrodzenia.

Dyrektor sądu

Osoby, które ukończyły aplikację ogólną, są zwolnione z obowiązku odbycia stażu urzędniczego,

o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 3.

(uchylony)

1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym

do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia

1)

stanowiska w sądach powszechnych i wojskowych oraz w powszechnych i wojskowych jednostkach

organizacyjnych prokuratury, na których zatrudniani są urzędnicy i inni pracownicy,

a także kwalifikacje wymagane do zajmowania tych stanowisk,

2)

szczegółowe zasady wynagradzania urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury,

3)

tabele wynagrodzenia zasadniczego urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury,

4)

wysokość dodatku przysługującego z tytułu zajmowanego stanowiska oraz pełnionej funkcji,

5)

szczegółowe zasady odbywania stażu urzędniczego oraz przeprowadzania egzaminu

- uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowej organizacji działalności administracyjnej

sądów i prokuratury, właściwego poziomu funkcjonowania sekretariatów sądów i prokuratury

oraz wysokiego poziomu kultury pracy, sprawności, racjonalności, szybkości i profesjonalizmu

przy wykonywaniu czynności niezbędnych do sprawnego przebiegu postępowań w sądach

i prokuraturze, potrzebę zróżnicowania wynagrodzenia w zależności od stażu pracy,

pełnionej funkcji oraz zajmowanego stanowiska i jego znaczenia dla funkcjonowania

sądu lub prokuratury, a także potrzebę właściwego teoretycznego i praktycznego przygotowania

do wykonywania obowiązków urzędnika sądu lub prokuratury, specyfikę i charakter pracy

urzędnika oraz szczególne wymagania dotyczące wykonywania czynności w sądach i prokuraturze.

2.

Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia

1)

regulamin premiowania urzędników i innych pracowników zatrudnionych przy ściąganiu

należności sądowych oraz w wydziałach ksiąg wieczystych,

2)

regulamin przyznawania urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury nagród za

szczególne osiągnięcia w pracy

- uwzględniając charakter i rodzaj czynności wykonywanych przez urzędników i innych

pracowników oraz zajmowane stanowisko, a także rzetelność, inicjatywę, sumienność

i zaangażowanie przy wykonywaniu obowiązków i poleceń służbowych.

Podwyższenie wynagrodzeń urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury następuje

w terminach i na zasadach określonych dla pracowników państwowej sfery budżetowej

nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

Urzędnikowi i innemu pracownikowi sądu lub prokuratury przysługuje dodatek za wieloletnią

pracę w wysokości wynoszącej po 5 latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego

wynagrodzenia zasadniczego.

Za wieloletnią pracę urzędnik i inny pracownik sądu lub prokuratury otrzymuje nagrodę

jubileuszową w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

Urzędnikowi albo innemu pracownikowi sądu lub prokuratury, którego stosunek pracy

ustał w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub na emeryturę,

przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości

1)

dwumiesięcznego wynagrodzenia - po 10 latach pracy w sądzie lub prokuraturze;

2)

trzymiesięcznego wynagrodzenia - po 15 latach pracy w sądzie lub prokuraturze;

3)

sześciomiesięcznego wynagrodzenia - po 20 latach pracy w sądzie lub prokuraturze.

W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do urzędników i innych pracowników sądów

i prokuratury stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 269, z 2014 r. poz. 1199 oraz z 2015 r. poz. 1220), a w sprawach nieuregulowanych także w tej ustawie - przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm..

(pominięty)

(pominięty)

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione na podstawie dotychczasowych przepisów

jako pracownicy administracyjni przez okres co najmniej roku w sądach lub jednostkach

organizacyjnych prokuratury stają się urzędnikami w rozumieniu ustawy.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione w sądach lub jednostkach organizacyjnych

prokuratury na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi oraz

pracownicy administracyjni zatrudnieni przez okres krótszy niż rok stają się innymi

pracownikami w rozumieniu ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie minowania

pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 47-49, pkt 52, pkt 54, pkt 55, pkt 56 lit. c, pkt 57 i 58, pkt 63, pkt

69 lit. a w zakresie dodawanych § 2d-2l, art. 2 pkt 7-9, art. 7 pkt 1-2, pkt 3 lit.

b, pkt 4-5, pkt 8-11, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 14, pkt 15 lit. a i c, pkt 21-24, pkt 25 w zakresie art. 34 pkt 4, pkt

77-79, art. 4 i art. 7 pkt 3 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Staż urzędniczy, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 12, rozpoczęty przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy odbywa się na podstawie przepisów ustawy zmienianej

w art. 12, w brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1, art.

5, art. 8, art. 9, art. 10, art. 13, art. 15, art. 16, art. 17, art. 24, art. 28 ust.

1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 i 3, art. 36-42 oraz art. 49 ust. 3, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2014 r.