Ustawa z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego

1.

Tworzy się Radę Dialogu Społecznego, zwaną dalej „Radą”, jako forum trójstronnej współpracy

strony pracowników, strony pracodawców oraz strony rządowej, zwanych dalej „stronami

Rady”.

2.

Rada prowadzi dialog w celu zapewnienia warunków rozwoju społeczno-gospodarczego oraz

zwiększenia konkurencyjności polskiej gospodarki i spójności społecznej.

3.

Rada działa na rzecz realizacji zasady partycypacji i solidarności społecznej w zakresie

stosunków zatrudnienia.

4.

Rada działa na rzecz poprawy jakości formułowania i wdrażania polityk oraz strategii

społeczno-gospodarczych, a także budowania wokół nich społecznego porozumienia w drodze

prowadzenia przejrzystego, merytorycznego i regularnego dialogu organizacji pracowników

i pracodawców oraz strony rządowej.

5.

Rada wspiera prowadzenie dialogu społecznego na wszystkich szczeblach jednostek samorządu

terytorialnego.

Do właściwości Rady oraz jej stron należy

1)

wyrażanie opinii i zajmowanie stanowisk,

2)

opiniowanie projektów założeń projektów ustaw oraz projektów aktów prawnych,

3)

inicjowanie na zasadach określonych niniejszą ustawą procesu legislacyjnego,

4)

wykonywanie innych zadań wynikających z odrębnych ustaw

- w sprawach, o których mowa w art. 1.

1.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”,

jest corocznie przedmiotem negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego.

2.

Rada Ministrów, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, przedstawia Radzie Dialogu

Społecznego

1)

propozycję wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku następnym wraz z terminem zmiany

wysokości tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 3;

2)

informację o wskaźniku cen w roku poprzednim;

3)

informację o prognozowanych na rok następny: wskaźniku cen oraz wskaźniku przeciętnego

wynagrodzenia;

4)

wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku, w którym odbywają się

negocjacje;

5)

informację o wydatkach gospodarstw domowych w roku poprzednim;

6)

informację o wskaźniku udziału dochodów z pracy najemnej oraz przeciętnej liczbie

osób na utrzymaniu osoby pracującej najemnie w roku poprzednim;

7)

informację o wysokości przeciętnych miesięcznych wynagrodzeń w roku poprzednim według

rodzajów działalności;

8)

informację o poziomie życia różnych grup społecznych;

9)

informację o warunkach gospodarczych państwa, z uwzględnieniem sytuacji budżetu państwa,

wymogów rozwoju gospodarczego, poziomu wydajności pracy i konieczności utrzymania

wysokiego poziomu zatrudnienia;

10)

wskaźnik prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.

3.

Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji, o których mowa w

ust. 2, uzgadnia wysokość minimalnego wynagrodzenia w roku następnym w terminie 30

dni od dnia otrzymania propozycji.

4.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3, podlega ogłoszeniu w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia Prezesa

Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 września każdego roku.

5.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w ust. 3, wysokości

minimalnego wynagrodzenia w roku następnym, Rada Ministrów ustala wysokość minimalnego

wynagrodzenia w roku następnym wraz z terminem zmiany tej wysokości, w drodze rozporządzenia,

w terminie do dnia 15 września każdego roku. Wysokość minimalnego wynagrodzenia ustalona

przez Radę Ministrów nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia, o

której mowa w ust. 2 pkt 1.

6.

Terminy, o których mowa w ust. 2-5, Rada Dialogu Społecznego zmienia na wniosek przedstawiciela

Rady Ministrów w jej składzie, odpowiednio do zmiany terminu dokonanej na podstawie

art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych

instytucjach dialogu społecznego.

1.

Strony Rady mogą zawierać porozumienia i zajmować wspólne stanowiska.

2.

Przedmiotem porozumień stron Rady są wzajemne zobowiązania stron służące realizacji

celów Rady, o których mowa w art. 1 ust. 2-4.

3.

Porozumienia określają w szczególności

1)

czas obowiązywania;

2)

tryb dokonywania zmian treści;

3)

tryb rozwiązania;

4)

przypadki wygaśnięcia;

5)

tryb rozstrzygania kwestii spornych.

1.

Każdej ze stron Rady przysługuje prawo wniesienia pod obrady Rady sprawy o dużym znaczeniu

społecznym lub gospodarczym, jeżeli uzna, że jej rozwiązanie jest istotne dla zachowania

pokoju społecznego, rozwoju społeczno-gospodarczego i wzrostu dobrobytu, zwiększenia

konkurencyjności polskiej gospodarki oraz spójności społecznej.

2.

Każda ze stron Rady, również wspólnie z inną stroną Rady, może zająć stanowisko w

każdej sprawie dotyczącej polityki społecznej lub gospodarczej.

3.

Każda ze stron Rady może wezwać inną stronę Rady do zajęcia stanowiska w sprawie,

którą uzna za mającą duże znaczenie społeczne lub gospodarcze.

4.

W sprawie wniesionej pod obrady Rady w trybie, o którym mowa w ust. 1, Rada podejmuje

uchwałę.

5.

Rada może, w drodze uchwały, przekazać sprawę, o której mowa w ust. 1, do rozpatrzenia

przez zespół, o którym mowa w art. 34, jednocześnie wskazując termin do zajęcia stanowiska.

6.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 5, zespół przedstawi swoje stanowisko w sprawie,

o której mowa w ust. 1, Rada podejmuje uchwałę w oparciu o to stanowisko na pierwszym

posiedzeniu następującym po jego upływie.

7.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 5, zespół nie przedstawi stanowiska, każda

ze stron Rady w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin do przedstawienia

stanowiska zespołu, może przedstawić Radzie swoje stanowisko w sprawie.

8.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 7, strona nie przedstawi swojego stanowiska,

każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę

pracodawców w Radzie, oraz strona rządowa, w terminie 5 dni od dnia, w którym upłynął

termin do przedstawienia stanowiska każdej ze stron Rady, może przedstawić swoje stanowisko.

9.

Po upływie terminów, o których mowa w ust. 7 i 8, Rada może podjąć uchwałę w sprawie,

po rozpatrzeniu stanowisk stron lub organizacji, której przedstawiciele reprezentują

stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie.

10.

Tryb określony w ust. 4-9 stosuje się do przyjmowania opinii przez Radę.

1.

Przygotowywane przez Radę Ministrów oraz jej członków projekty założeń projektów ustaw

i projekty aktów prawnych w sprawach, o których mowa w art. 1, są kierowane do opinii

strony pracowników i strony pracodawców Rady.

2.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady wyraża swoją opinię w drodze uchwały.

3.

Projekty, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na adres poczty elektronicznej

Biura Rady Dialogu Społecznego.

4.

Termin do wyrażenia opinii, o której mowa w ust. 2, nie może być krótszy niż 30 dni

od dnia przekazania projektu na adres poczty elektronicznej, o którym mowa w ust.

3. Termin ten może zostać skrócony do 21 dni ze względu na ważny interes publiczny.

5.

Nieprzedstawienie opinii, o której mowa w ust. 2, w wyznaczonym terminie uważa się

za rezygnację z prawa do jej wyrażenia.

1.

W przypadku gdy Rada Ministrów nie uwzględni opinii, o której mowa w art. 5 ust. 2,

lub dokona istotnych zmian w projekcie w stosunku do opiniowanego projektu, przedstawia

swoje stanowisko w treści uzasadnienia projektu przedłożonego Sejmowi.

2.

Stanowisko, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów przekazuje Radzie.

1.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady ma prawo przygotowywania wspólnie uzgodnionych

projektów założeń projektów ustaw i projektów aktów prawnych w sprawach, o których

mowa w art. 1, i przekazania ich właściwemu ministrowi w celu przedłożenia Radzie

Ministrów.

2.

Projekt, o którym mowa w ust. 1, zawiera uzasadnienie wraz z oceną skutków regulacji.

3.

Uzgodnienie projektu, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze uchwały strony pracowników

i strony pracodawców Rady.

4.

Nieprzyjęcie projektu przez Radę Ministrów do dalszych prac wymaga przedstawienia

przez właściwego ministra stronie pracowników i stronie pracodawców Rady, w terminie

2 miesięcy od dnia podjęcia decyzji o nieprzyjęciu projektu, nie później niż w terminie

4 miesięcy od dnia otrzymania projektu przez właściwego ministra, pisemnego uzasadnienia.

5.

W przypadku wniesienia projektu ustawy do Sejmu z istotnymi zmianami, informacja zawierająca

uzasadnienie zmian jest zamieszczana w uzasadnieniu projektu.

1.

Średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń dla osób, o których mowa w art. 5 pkt

2, są corocznie przedmiotem negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego.

2.

Rada Ministrów, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, przedkłada Radzie Dialogu

Społecznego, a także ogólnokrajowym organizacjom związków zawodowych zrzeszających

pracowników państwowej sfery budżetowej w celu wyrażenia opinii, propozycję średniorocznych

wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny. Wraz

z tą propozycją Rada Ministrów przedkłada informację o

1)

prognozowanej dynamice produktu krajowego brutto;

2)

prognozowanych zmianach cen towarów i usług konsumpcyjnych;

3)

prognozowanym wzroście wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w sektorze przedsiębiorstw;

4)

prognozowanym zatrudnieniu w gospodarce narodowej;

5)

prognozowanych zmianach w stopie bezrobocia;

6)

prognozowanym zatrudnieniu w państwowej sferze budżetowej;

7)

wynagrodzeniach z roku poprzedniego pozostałych pracowników państwowej sfery budżetowej

nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

3.

Nieprzedstawienie przez organizacje związków zawodowych opinii, w terminie 20 dni

od dnia przedłożenia propozycji, uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia.

4.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego uzgodni, w drodze uchwały, wysokość średniorocznych

wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, Rada Ministrów jest

zobowiązana do uwzględnienia w projekcie ustawy budżetowej wynagrodzeń zapewniających

osiągnięcie uzgodnionej wysokości wskaźników.

5.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania propozycji nie nastąpi uzgodnienie stanowiska

Rady Dialogu Społecznego, Rada Ministrów przyjmie do projektu ustawy budżetowej średnioroczne

wskaźniki wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny, z tym

że nie mogą być one niższe od wskaźników zawartych w propozycji, o której mowa w ust.

2.

6.

Terminy, o których mowa w ust. 2, 3 i 5, Rada Dialogu Społecznego zmienia na wniosek

przedstawiciela Rady Ministrów w jej składzie, odpowiednio do zmiany terminu dokonanej

na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych

instytucjach dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240).

1.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady może wnioskować o przeprowadzenie wysłuchania

publicznego do podmiotu odpowiedzialnego za opracowanie projektu aktu normatywnego

dotyczącego spraw objętych zakresem właściwości Rady.

2.

Z inicjatywą o wystąpienie z wnioskiem o przeprowadzenie wysłuchania publicznego dotyczącego

projektu aktu normatywnego może wystąpić każda z organizacji, której przedstawiciele

reprezentują stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie.

3.

Przyjęcie wniosku następuje w drodze uchwały strony pracowników i strony pracodawców

Rady.

1.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą przedstawiać wspólne zapytania w

zakresie spraw, o których mowa w art. 1, właściwym ministrom.

2.

Uzgodnienie treści zapytania, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze uchwały strony

pracowników i strony pracodawców Rady.

3.

Właściwy minister udziela odpowiedzi w terminie 30 dni od dnia otrzymania wspólnego

zapytania.

1.

Każdego roku Rada opracowuje program swojego działania, uwzględniając aktualną sytuację

społeczno-gospodarczą. W programie wskazywane są zagadnienia priorytetowe dla rozwoju

i zwiększenia efektywności dialogu społecznego w Polsce.

2.

Strona rządowa, w terminie do dnia 20 stycznia każdego roku, przedstawia Radzie aktualny

wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów.

3.

Program prac Rady jest przedstawiany Radzie Ministrów w terminie do dnia 20 lutego

każdego roku.

1.

Rada rozpatruje wnioski wojewódzkich rad dialogu społecznego, o których mowa w art.

41 ust. 1, o ile dotyczą one spraw objętych zakresem jej właściwości.

2.

Rada może przekazać sprawę o zasięgu wojewódzkim wojewódzkiej radzie dialogu społecznego.

3.

Informację na temat rozstrzygnięcia sprawy, o której mowa w ust. 2, przewodniczący

wojewódzkiej rady dialogu społecznego przedstawia Prezydium Rady.

4.

Prezydium Rady może zdecydować o wniesieniu informacji, o której mowa w ust. 3, oraz

opinii lub stanowiska, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1, pod obrady plenarne

Rady.

Rada przedstawia stanowiska w sprawach wniesionych pod jej obrady przez Radę Ministrów,

jej członków i inne organy państwowe.

1.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady ma prawo występowania ze wspólnymi wnioskami

o wydanie lub zmianę ustawy albo innego aktu prawnego w zakresie spraw, o których

mowa w art. 1. Wnioski kierowane są do właściwego ministra.

2.

Uzgodnienie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze uchwały strony pracowników

i strony pracodawców Rady.

3.

W przypadku przedłożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, właściwy minister, w terminie

nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, przedstawia na piśmie stronie

pracowników i stronie pracodawców Rady stanowisko Rady Ministrów w sprawie.

4.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą złożyć wspólny wniosek o przedstawienie

stanowiska, o którym mowa w ust. 3, na najbliższym posiedzeniu Rady.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą podjąć uchwałę o wystąpieniu przez

przewodniczącego Rady do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozstrzygnięcie zagadnienia

prawnego, jeżeli w orzecznictwie Sądu Najwyższego lub sądów powszechnych ujawniły

się rozbieżności w wykładni prawa.

1.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą zawierać ponadzakładowe układy zbiorowe

pracy obejmujące ogół pracodawców zrzeszonych w organizacjach, o których mowa w art.

24 ust. 1, lub grupę tych pracodawców oraz pracowników zatrudnionych przez tych pracodawców,

a także porozumienia określające wzajemne zobowiązania tych stron.

2.

Do układów, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 239-241Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm..

1.

Strona rządowa, w terminie do dnia 10 maja każdego roku, przedstawia Radzie wstępną

prognozę wielkości makroekonomicznych stanowiących podstawę do prac nad projektem

ustawy budżetowej na rok następny.

2.

Strony pracowników i strony pracodawców Rady, w terminie 10 dni od dnia otrzymania

wstępnej prognozy wielkości makroekonomicznych stanowiących podstawę do prac nad projektem

ustawy budżetowej na rok następny, przedstawiają wspólną propozycję w sprawie wzrostu

w następnym roku

1)

wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w państwowej sferze budżetowej;

2)

minimalnego wynagrodzenia za pracę;

3)

emerytur i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony pracowników i strony pracodawców

Rady nie przedstawią wspólnej propozycji, każda z tych stron może, w terminie 5 dni

roboczych, przedstawić swoją propozycję w każdej ze spraw, o których mowa w ust. 2.

4.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strona nie przedstawi propozycji

w sprawach, o których mowa w ust. 2, propozycję w każdej ze spraw może przedstawić,

w terminie 5 dni roboczych, każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują

stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie.

1.

Strona rządowa, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, kieruje założenia projektu

budżetu państwa na rok następny do Rady w celu zajęcia stanowiska przez strony pracowników

i strony pracodawców.

2.

Strony pracowników i strony pracodawców Rady zajmują, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

założeń projektu budżetu państwa na rok następny, wspólne stanowisko w sprawie tych

założeń.

3.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony nie uzgodnią wspólnego

stanowiska, każda ze stron może, w terminie 3 dni roboczych, zająć stanowisko w sprawie

założeń projektu budżetu państwa na rok następny.

4.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strony nie uzgodnią stanowiska

w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny, opinię w sprawie założeń

projektu budżetu państwa na rok następny może przedstawić, w terminie 3 dni roboczych,

każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę

pracodawców w Radzie.

1.

Strona rządowa, nie później niż 30 dni przed przedstawieniem projektu ustawy budżetowej

Sejmowi, kieruje projekt ustawy budżetowej na rok następny wraz z uzasadnieniem do

Rady w celu zajęcia stanowiska przez strony pracowników i strony pracodawców.

2.

Strony pracowników i strony pracodawców Rady zajmują wspólne stanowisko w sprawie

projektu ustawy budżetowej na rok następny, nie później niż w 10 dniu roboczym następującym

po dniu, w którym otrzymały projekt.

3.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony nie uzgodnią wspólnego

stanowiska, każda ze stron może, w terminie kolejnych 5 dni roboczych, zająć stanowisko

w sprawie projektu ustawy budżetowej na rok następny.

4.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strona nie uzgodni stanowiska

w sprawie projektu ustawy budżetowej na rok następny, opinię w sprawie projektu ustawy

budżetowej na rok następny może przedstawić, w terminie kolejnych 3 dni roboczych,

każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę

pracodawców w Radzie.

1.

Nieprzedstawienie wspólnej propozycji i stanowisk, o których mowa w art. 16-18, w

terminie wyznaczonym odpowiednio w każdym z tych przepisów lub w terminie ustalonym

przez Radę, oznacza rezygnację z prawa do ich wyrażenia.

2.

Terminy, o których mowa w art. 16-18, Rada może zmieniać na wniosek strony rządowej.

1.

W roku, w którym przeprowadza się weryfikację, o której mowa w art. 18 ust. 1, Rada

Ministrów, do dnia 15 maja, przedstawia Radzie Dialogu Społecznego

1)

propozycje wysokości kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust.

2;

2)

propozycje wysokości świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego;

3)

wyniki badań progu wsparcia dochodowego rodzin;

4)

informację o realizacji świadczeń rodzinnych za okres od poprzedniej weryfikacji,

w tym liczbę osób otrzymujących świadczenia rodzinne oraz wydatki na ten cel w poszczególnych

latach;

5)

informację o sytuacji dochodowej rodzin posiadających dzieci na utrzymaniu.

2.

Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji Rady Ministrów, uzgadnia

wysokość kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz wysokość

świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego, w terminie

do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego.

3.

Wysokość zasiłku rodzinnego od dnia 1 listopada 2009 r. nie może być niższa niż 40%

wartości koszyka żywnościowego dla danej grupy wieku ustalonej w badaniach progu wsparcia

dochodowego rodzin.

4.

W przypadku gdy Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w ust.

2, wysokości kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz

wysokości świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego,

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, kwoty, o których mowa w art. 5 ust.

1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz wysokość świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości

świadczenia pielęgnacyjnego, w terminie do dnia 15 sierpnia danego roku, na poziomie

nie niższym niż wynika to z propozycji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

5.

Wysokość kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz wysokość

świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego, ogłasza

się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia

Prezesa Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 sierpnia roku, w którym przeprowadza

się weryfikację.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przedstawia stronie pracowników i

stronie pracodawców Rady informację o przebiegu wykonania ustawy budżetowej za pierwsze

półrocze bieżącego roku w terminie do dnia 10 września tego roku.

1.

Rada Ministrów przedstawia stronie pracowników i stronie pracodawców Rady, w terminie

do dnia 31 maja roku następnego, informację z wykonania ustawy budżetowej.

2.

Strony pracowników i strony pracodawców Rady, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

informacji, o której mowa w ust. 1, mogą przedstawić Sejmowi wspólną opinię o wykonaniu

ustawy budżetowej.

1.

W skład Rady wchodzą przedstawiciele strony rządowej, strony pracowników oraz strony

pracodawców.

2.

W pracach Rady

1)

biorą udział, z głosem doradczym, przedstawiciele Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

2)

mogą brać udział, na zaproszenie przewodniczącego Rady, przedstawiciele innych wybranych

i zainteresowanych organizacji oraz instytucji - zgodnie z ich zakresem działania.

1.

Stronę pracowników w Radzie reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji

związkowych.

2.

Za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki zawodowe,

ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje

międzyzwiązkowe (konfederacje), które spełniają łącznie następujące kryteria

1)

zrzeszają więcej niż 300 000 członków będących pracownikami;

2)

działają w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj działalności

jest określony w więcej niż w połowie sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD),

o której mowa w przepisach o statystyce publicznej.

3.

Przy ustalaniu kryterium liczebności, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, uwzględnia się

nie więcej niż po 100 000 członków organizacji związkowej będących pracownikami zatrudnionymi

w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj działalności jest określony

w jednej sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o której mowa w przepisach

o statystyce publicznej. Organizacja związkowa ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną

organizację związkową przy ustalaniu liczby pracowników, o której mowa w ust. 2 pkt

1, nie uwzględnia pracowników zrzeszonych w tych spośród jej organizacji członkowskich,

które są lub w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności

były zrzeszone w reprezentatywnej organizacji związkowej mającej przedstawicieli w

składzie Rady.

4.

Strona pracowników może zapraszać do udziału w pracach Rady, z głosem doradczym, przedstawicieli

związków zawodowych i organizacji związkowych niespełniających kryteriów określonych

w ust. 2 i 3 oraz przedstawicieli organizacji społecznych i zawodowych.

1.

Stronę pracodawców w Radzie reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji

pracodawców.

2.

Za reprezentatywne organizacje pracodawców uznaje się ogólnokrajowe organizacje pracodawców

o charakterze ponadbranżowym, funkcjonujące na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców

(Dz. U. Nr 55, poz. 235, z późn. zm. lub ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1182), spełniające łącznie następujące kryteria

1)

zrzeszają pracodawców zatrudniających łącznie co najmniej 300 000 pracowników, z zastrzeżeniem

ust. 3;

2)

zrzeszają pracodawców prowadzących podstawowy rodzaj działalności gospodarczej w co

najmniej połowie sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o której mowa w

przepisach o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4;

3)

posiadają wśród członków regionalne organizacje pracodawców o charakterze ponadbranżowym,

mające siedziby w co najmniej połowie województw.

3.

Przy ustalaniu kryterium liczebności, o którym mowa w ust. 2 pkt 1

1)

w przypadku pracodawcy prowadzącego działalność w zakresie jednej sekcji PKD wszyscy

pracownicy przyporządkowywani są do tej sekcji albo

2)

w przypadku pracodawcy prowadzącego działalność w więcej niż jednej sekcji PKD wszyscy

zatrudnieni pracownicy zostają przyporządkowani do sekcji obejmującej podstawowy rodzaj

działalności danego podmiotu

- przy czym uwzględnia się nie więcej niż 100 000 pracowników w danej sekcji PKD.

4.

Przy ustalaniu liczby sekcji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględnia się sekcje

obejmujące co najmniej 3000 pracowników.

5.

Strona pracodawców może zapraszać do udziału w pracach Rady, z głosem doradczym, przedstawicieli

organizacji pracodawców niespełniających kryteriów określonych w ust. 2-4 oraz przedstawicieli

organizacji społecznych i zawodowych.

1.

Wnioski organizacji związkowych, o których mowa w art. 23 ust. 2, i organizacji pracodawców,

o których mowa w art. 24 ust. 2, o stwierdzenie ich reprezentatywności rozpatruje

Sąd Okręgowy w Warszawie, który wydaje w tej sprawie orzeczenie w ciągu 30 dni od

dnia złożenia wniosku w trybie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm. o postępowaniu nieprocesowym.

2.

Z wnioskami, o których mowa w ust. 1, organizacje związkowe i organizacje pracodawców

występują co 4 lata. Okres 4 lat liczy się od dnia uprawomocnienia się uprzednio wydanego

orzeczenia.

3.

Z upływem 4 lat od uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie wniosku o ponowne

stwierdzenie reprezentatywności organizacja związkowa i organizacja pracodawców traci

uprawnienia organizacji reprezentatywnej w rozumieniu art. 23 i art. 24, chyba że

udokumentuje Prezydium Rady złożenie wniosku o ponowne stwierdzenie reprezentatywności.

W takim przypadku organizacja ta zachowuje status organizacji reprezentatywnej do

czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie wniosku o ponowne stwierdzenie

reprezentatywności.

1.

Każda z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oraz strona

rządowa są reprezentowane w Radzie przez swych przedstawicieli.

2.

Liczbę przedstawicieli każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art.

24 ust. 1, w składzie Rady ustalają wspólnie strony pracowników i strony pracodawców.

3.

Strona pracowników i strona pracodawców Rady mają równą liczbę przedstawicieli.

4.

Każda z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, ma równą liczbę

przedstawicieli w ramach danej strony.

5.

Liczbę członków Rady Ministrów, będących przedstawicielami strony rządowej w składzie

Rady, ustala Prezes Rady Ministrów.

6.

Liczby przedstawicieli, o których mowa w ust. 2, zatwierdza Rada w drodze uchwały.

1.

Członków Rady będących

1)

przedstawicielami strony pracowników i strony pracodawców, na wniosek każdej z organizacji,

o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1,

2)

przedstawicielami strony rządowej - członków Rady Ministrów oraz po jednym przedstawicielu

ministra właściwego do spraw pracy odpowiedzialnego za dialog społeczny i ministra

właściwego do spraw finansów publicznych odpowiedzialnego za budżet, w randze sekretarza

lub podsekretarza stanu, na wniosek Prezesa Rady Ministrów

- powołuje i odwołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powołuje do udziału i odwołuje z udziału w pracach

Rady swojego przedstawiciela oraz przedstawicieli

1)

Prezesa Narodowego Banku Polskiego - na jego wniosek;

2)

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego - na jego wniosek.

3.

Osoby powołane do składu Rady albo do udziału w jej pracach uczestniczą osobiście

w pracach Rady.

4.

Za udział w pracach Rady przysługuje ryczałt miesięczny

1)

przewodniczącemu oraz wiceprzewodniczącym Rady, z wyłączeniem przedstawicieli strony

rządowej - w wysokości 76% przeciętnego wynagrodzenia w roku poprzednim ogłoszonego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, od pierwszego dnia następnego miesiąca

po ogłoszeniu, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;

2)

członkom Rady, pełniącym funkcje przewodniczących zespołów problemowych, o których

mowa w art. 34, z wyłączeniem przedstawicieli strony rządowej - w wysokości 65% przeciętnego

wynagrodzenia;

3)

pozostałym członkom Rady oraz sekretarzom Prezydium Rady, z wyłączeniem przedstawicieli

strony rządowej - w wysokości 57% przeciętnego wynagrodzenia.

5.

Uprawnienie do ryczałtu przysługuje wyłącznie z jednego z tytułów wymienionych w ust.

4.

6.

Zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i diety w wysokości i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 77, mogą uzyskać

1)

członkowie Rady i sekretarze Prezydium Rady, z wyłączeniem przedstawicieli strony

rządowej;

2)

członkowie zespołów problemowych, o których mowa w art. 34, i eksperci niebędący członkami

Rady, którzy są członkami organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę

pracowników i stronę pracodawców w Radzie, jeżeli środki przekazane tym organizacjom

w ramach umów, o których mowa w ust. 7, taki zwrot umożliwiają.

7.

W celu realizacji zadań strony pracowników i strony pracodawców Rady, wynikających

z ustawy, w ramach umów zawieranych między Biurem Rady Dialogu Społecznego a organizacjami,

o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, wchodzącymi w skład Rady

1)

wiceprzewodniczący Rady mogą zlecać

a)

wykonanie ekspertyz, badań i raportów oraz innych dokumentów,

b)

prace techniczno-organizacyjne,

c)

zakup usług i materiałów,

d)

organizowanie konferencji, zjazdów, spotkań i szkoleń promujących dialog społeczny;

2)

mogą być zwracane koszty podróży, zakwaterowania i diety, o których mowa w ust. 6

pkt 2.

8.

Ryczałt miesięczny, o którym mowa w ust. 4, zwrot kosztów podróży, zakwaterowania

i diety, o których mowa w ust. 6 pkt 1, oraz wydatki na pokrycie zlecanych prac, o

których mowa w ust. 7, wypłaca Biuro Rady Dialogu Społecznego.

1.

Rada obraduje na posiedzeniach plenarnych.

2.

Rada podejmuje decyzje w drodze uchwały na posiedzeniach plenarnych, jeżeli w posiedzeniu

biorą udział

1)

przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1;

2)

przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1;

3)

co najmniej jeden przedstawiciel Rady Ministrów.

3.

Przyjęcie uchwały Rady wymaga zgody każdej ze stron. Stanowiska strony pracowników

i strony pracodawców są przyjmowane zwykłą większością, przy czym wymagane jest uczestniczenie

w głosowaniu co najmniej 2/3 członków Rady reprezentujących daną stronę. Stanowisko

strony rządowej przyjmowane jest jednomyślnie przez obecnych na posiedzeniu przedstawicieli

Rady Ministrów.

1.

Strona pracowników i strona pracodawców uzgadnia wniosek, wyraża swoją opinię lub

zajmuje stanowisko w drodze uchwały podejmowanej na posiedzeniu plenarnym, jeżeli

w posiedzeniu biorą udział

1)

przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1;

2)

przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1.

2.

Przyjęcie uchwały wymaga zgody strony pracowników i strony pracodawców.

3.

Uchwała przyjmowana jest zwykłą większością, przy czym wymagane jest uczestniczenie

w głosowaniu co najmniej 2/3 członków Rady reprezentujących daną stronę.

1.

Rada może podejmować uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego. Przyjęcie uchwały

w drodze głosowania korespondencyjnego może odbywać się przy wykorzystaniu środków

komunikacji elektronicznej.

2.

Przy podejmowaniu uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego głos w imieniu strony

rządowej oraz organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oddają

przewodniczący i każdy wiceprzewodniczący Rady.

3.

Głosowanie korespondencyjne jest ważne, jeżeli wzięły w nim udział wszystkie organizacje,

o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oraz strona rządowa.

4.

Uchwała w drodze głosowania korespondencyjnego jest podejmowana jednomyślnie.

1.

Pracami Rady kieruje Prezydium Rady, w skład którego wchodzą przewodniczący Rady i

wiceprzewodniczący Rady.

2.

Przedstawiciele każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust.

1, oraz Prezes Rady Ministrów w imieniu strony rządowej wskazują po jednym wiceprzewodniczącym

Rady, przy czym nie wskazuje wiceprzewodniczącego organizacja lub strona rządowa,

której przedstawiciel jest przewodniczącym Rady.

3.

Prezydium Rady koordynuje pracę Rady i jej zespołów problemowych, o których mowa w

art. 34, w szczególności ustala harmonogram prac Rady, porządek posiedzenia Rady oraz

rozpatruje sprawy przekazane przez Radę.

4.

Prezydium Rady przy wykonywaniu zadań korzysta z pomocy sekretarzy Prezydium Rady.

1.

Na czele Rady stoi przewodniczący Rady.

2.

Do zadań przewodniczącego należy

1)

zwoływanie i przewodniczenie posiedzeniom Rady i Prezydium Rady;

2)

reprezentowanie Rady w kontaktach zewnętrznych;

3)

kierowanie w imieniu Rady wniosków i zapytań do właściwych organów;

4)

wykonywanie innych czynności zleconych przez Radę.

3.

Przewodniczący Rady przedstawia Sejmowi i Senatowi corocznie, nie później niż do dnia

31 maja, sprawozdanie z działalności Rady w roku poprzednim.

4.

Kadencja przewodniczącego Rady trwa 1 rok.

5.

Przewodniczącym Rady jest naprzemiennie przedstawiciel strony pracowników i strony

pracodawców, wskazany przez daną stronę i będący członkiem Rady, oraz strony rządowej,

wskazany przez Prezesa Rady Ministrów spośród członków Rady Ministrów będących w składzie

Rady.

6.

Wybór kolejności przewodniczenia Radzie uzgadniają strony Rady.

1.

Posiedzenia Rady oraz jej Prezydium odbywają się w zależności od potrzeb, nie rzadziej

jednak niż raz na 2 miesiące.

2.

Rada, w drodze uchwały, może przekazać Prezydium Rady rozpatrzenie sprawy należącej

do jej kompetencji, z wyjątkiem zadań, których realizacja przez Radę wynika z odrębnych

ustaw.

W ramach Rady tworzone są stałe lub doraźne zespoły problemowe.

1.

Posiedzenia Rady są jawne.

2.

Z ważnych powodów Prezydium Rady może zdecydować o wyłączeniu jawności posiedzenia.

3.

Z posiedzenia Rady sporządza się komunikat.

Rada uchwala swój regulamin, określający

1)

tryb i sposób pracy oraz tryb zwoływania posiedzeń Rady oraz Prezydium Rady;

2)

tryb powoływania i sposób funkcjonowania zespołów problemowych, o których mowa w art.

34;

3)

formę i sposób udostępniania komunikatu, o którym mowa w art. 35 ust. 3;

4)

sposób informowania o przebiegu posiedzeń Rady;

5)

sposób zapraszania do udziału w pracach Rady przedstawicieli z głosem doradczym;

6)

tryb powoływania i zadania sekretarzy Prezydium Rady;

7)

organizację, sposób działania i tryb pracy Biura Rady Dialogu Społecznego.

1.

Tworzy się Biuro Rady Dialogu Społecznego, zapewniające obsługę techniczną, organizacyjną

i kancelaryjno-biurową oraz ekspercką Rady, zwane dalej „Biurem”.

2.

Biuro jest wydzieloną komórką organizacyjną państwowej jednostki budżetowej, podległej

ministrowi właściwemu do spraw pracy.

1.

Pracami Biura kieruje dyrektor Biura.

2.

Dyrektora Biura powołuje minister właściwy do spraw pracy na wniosek Rady.

3.

Minister właściwy do spraw pracy odwołuje dyrektora Biura na wspólny wniosek co najmniej

dwóch stron Rady.

4.

Dyrektor Biura, w zakresie obowiązków związanych z realizacją zadań Rady, Prezydium

i zespołów problemowych, o których mowa w art. 34, podlega przewodniczącemu Rady.

1.

Wydatki związane z funkcjonowaniem Rady i Biura są pokrywane z budżetu państwa z części

31 - Praca, w ramach wyodrębnionego rozdziału klasyfikacji budżetowej.

2.

Projekt planu finansowego Biura jest przygotowywany przez dyrektora Biura i podlega

zatwierdzeniu przez Radę.

3.

Wydatki, o których mowa w ust. 1, są ujmowane w planie finansowym jednostki, o której

mowa w art. 37 ust. 2.

4.

W terminie do dnia 31 stycznia każdego roku dyrektor Biura przedstawia Radzie sprawozdanie

z wykonania planu finansowego Biura za rok poprzedni.

5.

Rada zatwierdza sprawozdanie w terminie do końca lutego danego roku.

1.

Prace strony rządowej w Radzie koordynuje minister właściwy do spraw pracy.

2.

Minister właściwy do spraw pracy i urząd go obsługujący współpracuje z Radą i wojewódzkimi

radami dialogu społecznego, o których mowa w art. 41 ust. 1, oraz przedstawia Radzie

informacje o działaniach i inicjatywach strony rządowej.

3.

Minister właściwy do spraw pracy, na wniosek strony pracowników i strony pracodawców

Rady, powołuje - niezależne od Rady - zespoły, dla prowadzenia branżowego dialogu

społecznego.

1.

W województwach mogą być tworzone wojewódzkie rady dialogu społecznego, zwane dalej

„WRDS”.

2.

O utworzeniu WRDS postanawia marszałek województwa na wspólny wniosek co najmniej

jednej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1, oraz co najmniej jednej z organizacji,

o których mowa w art. 24 ust. 1.

3.

Marszałek postanawia o likwidacji WRDS, jeżeli o odwołanie swoich przedstawicieli

z jej składu wystąpią wszystkie z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1, lub

wszystkie z organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1.

4.

Tworzenie oraz zapewnienie funkcjonowania WRDS jest zadaniem z zakresu administracji

rządowej, zleconym marszałkowi województwa, finansowanym w drodze dotacji celowej.

1.

Do właściwości WRDS należy

1)

wyrażanie opinii i stanowisk

a)

w sprawach objętych zakresem zadań związków zawodowych lub organizacji pracodawców

będących w kompetencji administracji rządowej i samorządowej z terenu województwa,

b)

w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 2;

2)

wykonywanie innych zadań wynikających z odrębnych ustaw.

2.

Marszałek województwa przedstawia stronie pracowników i stronie pracodawców WRDS do

zaopiniowania projekty strategii rozwoju województwa i programów w zakresie objętym

zadaniami związków zawodowych i organizacji pracodawców oraz sprawozdania z ich realizacji.

3.

Wyrażenie opinii, o których mowa w ust. 1 i 2, wymaga zgody strony pracowników i strony

pracodawców WRDS. Jeżeli strona pracowników i strona pracodawców WRDS nie uzgodni

wspólnej opinii, każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust.

1, wchodzących w skład WRDS, przysługuje prawo wyrażenia stanowiska w sprawie podlegającej

opiniowaniu.

4.

Opinię lub stanowiska w sprawie, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, WRDS przekazuje

Prezydium Rady.

1.

Strony WRDS mogą wspólnie zawierać porozumienia.

2.

Przedmiotem porozumień mogą być wzajemne zobowiązania stron w sprawach objętych zakresem

ich działania. Przepis art. 3 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

WRDS może rozpatrywać sprawy społeczne lub gospodarcze powodujące konflikty między

pracodawcami i pracownikami, jeżeli uzna te sprawy za istotne dla zachowania pokoju

społecznego.

2.

Sprawy, o których mowa w ust. 1, mogą być na piśmie przedstawiane WRDS przez każdą

z jej stron, związki zawodowe i organizacje pracodawców niewchodzące w skład WRDS,

organy administracji publicznej oraz strony, których konflikt dotyczy.

1.

W sprawach, o których mowa w art. 44 ust. 1, WRDS wyraża opinię lub podejmuje uchwałę

o konieczności wyznaczenia osoby z misją dobrej woli, którą będzie osoba z listy mediatorów,

o której mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 295 i 1240), z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach, jeżeli wymaga tego interes społeczny, przewodniczący WRDS

może samodzielnie zadecydować o konieczności wyznaczenia osoby z misją dobrej woli.

3.

Z wnioskiem do ministra właściwego do spraw pracy o wyznaczenie osoby z misją dobrej

woli występuje przewodniczący WRDS.

4.

Osoba z misją dobrej woli pomaga stronom, których konflikt dotyczy, w jego rozwiązaniu.

Jeżeli nie jest możliwe rozwiązanie konfliktu, jego strony lub osoba z misją dobrej

woli występują do WRDS o wyrażenie przez nią opinii.

1.

Osobie z misją dobrej woli na czas prowadzenia misji dobrej woli przysługuje zwolnienie

od pracy.

2.

Osobie z misją dobrej woli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych przez

nią kosztów przejazdu i zakwaterowania określone w umowie zawartej przez tę osobę

z wojewodą. Wynagrodzenie to nie może być wyższe od wynagrodzenia przewidzianego dla

mediatorów z listy mediatorów, określonego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.

3.

Wynagrodzenie i koszty, o których mowa w ust. 2, są finansowane w ramach dotacji celowej,

o której mowa w art. 41 ust. 4.

1.

W skład WRDS wchodzą

1)

marszałek województwa oraz dwie wskazane przez niego osoby spośród przedstawicieli

innych jednostek samorządu terytorialnego albo organizacji zrzeszających samorządy

- jako przedstawiciele strony samorządowej;

2)

przedstawiciele organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 - jako przedstawiciele

strony pracowników;

3)

przedstawiciele organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1 - jako przedstawiciele

strony pracodawców;

4)

wojewoda oraz dwie wskazane przez niego osoby - jako przedstawiciele strony rządowej.

2.

WRDS może zapraszać do udziału w posiedzeniach przedstawicieli powiatów i gmin z terenu

województwa.

3.

Liczbę przedstawicieli każdej z organizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, wchodzących

w skład WRDS ustalają wspólnie strony pracowników i strony pracodawców w drodze uchwały.

4.

Członków WRDS powołuje i odwołuje marszałek danego województwa, na wniosek organizacji

i instytucji, o których mowa w ust. 1.

5.

Szczegółowy tryb działania WRDS określa regulamin WRDS.

6.

Obsługę WRDS zapewnia biuro wojewódzkiej rady dialogu społecznego, będące komórką

organizacyjną urzędu obsługującego marszałka województwa.

1.

WRDS obraduje na posiedzeniach plenarnych.

2.

Pierwsze posiedzenie WRDS zwołuje marszałek województwa nie później niż w terminie

3 miesięcy od złożenia wniosku, o którym mowa w art. 41 ust. 2.

3.

Posiedzenia WRDS odbywają się w zależności od potrzeb, nie rzadziej niż raz na trzy

miesiące.

4.

Posiedzenia WRDS i prezydium WRDS zwołuje przewodniczący WRDS.

5.

W szczególnych przypadkach przewodniczący WRDS może upoważnić jednego z wiceprzewodniczących

WRDS do zwołania posiedzenia WRDS lub posiedzenia prezydium WRDS.

6.

Przewodniczący WRDS może powierzyć prowadzenie posiedzenia jednemu z wiceprzewodniczących.

7.

Członkowie WRDS uczestniczą w pracach WRDS osobiście.

8.

Członkowie WRDS i prezydium WRDS mogą korzystać na posiedzeniach WRDS oraz prezydium

WRDS z pomocy zaproszonych przez siebie doradców na zasadach określonych w regulaminie

WRDS.

1.

Pracami WRDS kieruje prezydium WRDS, w skład którego wchodzą przewodniczący WRDS i

wszyscy wiceprzewodniczący WRDS.

2.

Przedstawiciele każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust.

1, wskazują po jednym wiceprzewodniczącym WRDS, przy czym nie wskazuje wiceprzewodniczącego

organizacja lub strona, której przedstawiciel jest przewodniczącym WRDS.

3.

Wiceprzewodniczącym WRDS i członkiem prezydium WRDS ze strony rządowej jest wojewoda,

a ze strony samorządowej marszałek województwa.

4.

Przewodniczącym WRDS jest naprzemiennie przedstawiciel strony pracowników i strony

pracodawców, wskazany przez daną stronę i będący członkiem WRDS, marszałek województwa

oraz wojewoda.

5.

Wybór kolejności przewodniczenia WRDS uzgadniają jej strony.

6.

Kadencja przewodniczącego WRDS trwa 1 rok.

1.

WRDS wyraża stanowiska, jeżeli na posiedzeniu każda ze stron WRDS jest reprezentowana

przez co najmniej jednego przedstawiciela.

2.

Wyrażenie stanowiska przez WRDS wymaga zgody wszystkich biorących udział w posiedzeniu.

W razie braku zgody, każda ze stron może przedstawić opinię w sprawie.

3.

Wnioski zawierające stanowiska dotyczące rekomendacji rozwiązań i propozycji zmian

prawnych WRDS przekazuje Radzie. Prezydium Rady, w terminie 30 dni, informuje WRDS

o sposobie rozpatrzenia wniosku.

4.

Organ administracji publicznej po otrzymaniu stanowiska WRDS odnosi się pisemnie do

przekazanego stanowiska w terminie 30 dni.

5.

W sprawach organizacyjnych WRDS podejmuje uchwały zwykłą większością głosów. Uchwały

mogą być podjęte również w drodze głosowania korespondencyjnego, określonego w regulaminie

WRDS.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. w art. 241

„

1)

reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

”

.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 167 oraz z 2015 r. poz. 791) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organizacja związkowa, reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”, ma prawo opiniowania założeń

i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Nie dotyczy

to założeń projektu budżetu państwa oraz projektu ustawy budżetowej, których opiniowanie

regulują odrębne przepisy.

”

;

2)

w art. 19

„

1.

Organizacja związkowa, reprezentatywna w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

ma prawo opiniowania dokumentów konsultacyjnych Unii Europejskiej, w szczególności

białych ksiąg, zielonych ksiąg i komunikatów, oraz projektów aktów prawnych Unii Europejskiej

w zakresie zadań objętych zadaniami związków zawodowych.

”

;

3)

w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organizacja związkowa, reprezentatywna w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

ma prawo występowania z wnioskami o wydanie lub zmianę ustawy albo innego aktu prawnego

w zakresie spraw objętych zadaniami związku zawodowego. Wnioski dotyczące ustaw związek

kieruje do posłów lub organów mających prawo inicjatywy ustawodawczej. W przypadku

aktów prawnych niższego rzędu wnioski kieruje się do organów uprawnionych do ich wydania.

”

.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców

(Dz. U. Nr 55, poz. 235, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organizacja pracodawców, reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”, ma prawo opiniowania założeń

i projektów aktów prawnych w zakresie praw i interesów związków pracodawców. Nie dotyczy

to założeń projektu budżetu państwa oraz projektu ustawy budżetowej, których opiniowanie

regulują odrębne przepisy.

”

;

2)

w art. 16

„

1.

Organizacja pracodawców, reprezentatywna w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

ma prawo opiniowania dokumentów konsultacyjnych Unii Europejskiej, w szczególności

białych ksiąg, zielonych ksiąg i komunikatów, oraz projektów aktów prawnych Unii Europejskiej

w zakresie objętym zadaniami związków pracodawców.

”

;

3)

w art. 16

„

1.

Organizacja pracodawców, reprezentatywna w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

ma prawo występowania z wnioskami o wydanie lub zmianę ustawy albo innego aktu prawnego

w zakresie spraw objętych zadaniami organizacji pracodawców.

”

.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 295) w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Mediatora ustalają wspólnie strony sporu zbiorowego. Mediatorem może być osoba z listy

ustalonej przez ministra właściwego do spraw pracy w uzgodnieniu z organizacjami związkowymi

oraz organizacjami pracodawców, reprezentatywnymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240).

”

.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się opinię organizacji pracodawców, reprezentatywnych

w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”.

”

;

2)

w art. 30 w ust. 2b pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

po jednym przedstawicielu wojewódzkich struktur związków zawodowych, zrzeszających

nauczycieli, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego;

”

;

3)

w art. 31 w ust. 1 pkt 6c otrzymuje brzmienie

„

6c)

opracowuje programy wykorzystania środków na dofinansowanie doskonalenia nauczycieli,

wyodrębnionych w budżecie wojewody, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych, reprezentatywnych

w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego;

”

.

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego” - po jednej osobie z każdej organizacji,

6)

organizacje związkowe, reprezentatywne w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego

- po jednej osobie z każdej organizacji,

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 43

a)

w ust. 1 w pkt 3 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

po jednym przedstawicielu każdej organizacji pracodawców, reprezentatywnej w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”,

b)

po jednym przedstawicielu każdej organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu

ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W przypadku gdy w trakcie trwania kadencji Rady organizacja pracodawców lub organizacja

związkowa stanie się organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu

Społecznego, przedstawiciel tej organizacji wchodzi w skład Rady.

”

;

2)

w art. 50

a)

w ust. 2 w pkt 2 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

po jednym przedstawicielu każdej organizacji pracodawców, reprezentatywnej w rozumieniu

ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

b)

po jednym przedstawicielu każdej organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu

ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

”

,

b)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

W przypadku gdy w trakcie trwania kadencji Rady organizacja pracodawców lub organizacja

związkowa stanie się organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu

Społecznego, przedstawiciel tej organizacji wchodzi w skład Rady.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm. w art. 75 w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

po 1 członku jest powoływanych na wniosek każdej z organizacji pracodawców, reprezentatywnej

w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”;

3)

po 1 członku jest powoływanych na wniosek każdej organizacji związkowej, reprezentatywnej

w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego;

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 748) w art. 89 ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Zwiększenie o co najmniej 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia, o którym

mowa w ust. 1, jest przedmiotem corocznych negocjacji, w ramach Rady Dialogu Społecznego,

przeprowadzanych w czerwcu, w roku poprzedzającym waloryzację.

4.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego w terminie 14 dni od dnia przedstawienia przez stronę

rządową partnerom społecznym informacji o prognozowanych wielkościach makroekonomicznych,

w tym o wielkości wskaźnika inflacji, stanowiących podstawę do opracowania projektu

ustawy budżetowej na rok następny, uzgodni, w drodze uchwały, wysokość zwiększenia,

o którym mowa w ust. 3, wysokość tego zwiększenia podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze komunikatu ministra właściwego

do spraw zabezpieczenia społecznego.

5.

Jeżeli nie nastąpi uzgodnienie stanowiska Rady Dialogu Społecznego w trybie określonym

w ust. 3 i 4, Rada Ministrów określi w terminie 21 dni od dnia zakończenia negocjacji,

w drodze rozporządzenia, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 3, biorąc pod

uwagę informacje o prognozowanych wielkościach makroekonomicznych, w tym wielkość

wskaźnika inflacji, stanowiących podstawę do opracowania projektu ustawy budżetowej

na rok następny.

”

.

W ustawie z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego

potencjału obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 677) w art. 15 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nieprzekroczenia przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, ustalonego przez

Radę Dialogu Społecznego na podstawie ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu

przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 2011 r. Nr 79, poz. 431, z późn. zm. art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń dla osób, o których mowa w art. 5 pkt

2, są corocznie przedmiotem negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego.

2.

Rada Ministrów, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, przedkłada Radzie Dialogu

Społecznego, a także ogólnokrajowym organizacjom związków zawodowych zrzeszających

pracowników państwowej sfery budżetowej w celu wyrażenia opinii, propozycję średniorocznych

wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny. Wraz

z tą propozycją Rada Ministrów przedkłada informację o

1)

prognozowanej dynamice produktu krajowego brutto;

2)

prognozowanych zmianach cen towarów i usług konsumpcyjnych;

3)

prognozowanym wzroście wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w sektorze przedsiębiorstw;

4)

prognozowanym zatrudnieniu w gospodarce narodowej;

5)

prognozowanych zmianach w stopie bezrobocia;

6)

prognozowanym zatrudnieniu w państwowej sferze budżetowej;

7)

wynagrodzeniach z roku poprzedniego pozostałych pracowników państwowej sfery budżetowej

nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

3.

Nieprzedstawienie przez organizacje związków zawodowych opinii, w terminie 20 dni

od dnia przedłożenia propozycji, uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia.

4.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego uzgodni, w drodze uchwały, wysokość średniorocznych

wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, Rada Ministrów jest

zobowiązana do uwzględnienia w projekcie ustawy budżetowej wynagrodzeń zapewniających

osiągnięcie uzgodnionej wysokości wskaźników.

5.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania propozycji nie nastąpi uzgodnienie stanowiska

Rady Dialogu Społecznego, Rada Ministrów przyjmie do projektu ustawy budżetowej średnioroczne

wskaźniki wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny, z tym

że nie mogą być one niższe od wskaźników zawartych w propozycji, o której mowa w ust.

2.

6.

Terminy, o których mowa w ust. 2, 3 i 5, Rada Dialogu Społecznego zmienia na wniosek

przedstawiciela Rady Ministrów w jej składzie, odpowiednio do zmiany terminu dokonanej

na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych

instytucjach dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240).

”

.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1804 oraz z 2015 r. poz. 978) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6b w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

organizacjom pracodawców i organizacjom związkowym, reprezentatywnym w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

”

;

2)

w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek ministra właściwego do spraw pracy,

powołuje 2 członków Rady; we wniosku minister właściwy do spraw pracy uwzględnia kandydata

spośród osób zgłoszonych przez organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców,

reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), oraz partie polityczne.

”

.

W ustawie z dnia 5 kwietnia 2002 r. o europejskich radach zakładowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1146) w art. 8 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W terminie, o którym mowa w ust. 4, zarząd centralny zawiadamia o wyborach organizacje

związkowe, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240).

”

.

W ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

„Rada Dialogu Społecznego” - Rada Dialogu Społecznego, o której mowa w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

”

,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

„rok poprzedni” - rok poprzedzający rok, w którym odbywają się negocjacje Rady Dialogu

Społecznego;

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”,

jest corocznie przedmiotem negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego.

2.

Rada Ministrów, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, przedstawia Radzie Dialogu

Społecznego

1)

propozycję wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku następnym wraz z terminem zmiany

wysokości tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 3;

2)

informację o wskaźniku cen w roku poprzednim;

3)

informację o prognozowanych na rok następny: wskaźniku cen oraz wskaźniku przeciętnego

wynagrodzenia;

4)

wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku, w którym odbywają się

negocjacje;

5)

informację o wydatkach gospodarstw domowych w roku poprzednim;

6)

informację o wskaźniku udziału dochodów z pracy najemnej oraz przeciętnej liczbie

osób na utrzymaniu osoby pracującej najemnie w roku poprzednim;

7)

informację o wysokości przeciętnych miesięcznych wynagrodzeń w roku poprzednim według

rodzajów działalności;

8)

informację o poziomie życia różnych grup społecznych;

9)

informację o warunkach gospodarczych państwa, z uwzględnieniem sytuacji budżetu państwa,

wymogów rozwoju gospodarczego, poziomu wydajności pracy i konieczności utrzymania

wysokiego poziomu zatrudnienia;

10)

wskaźnik prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.

3.

Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji, o których mowa w

ust. 2, uzgadnia wysokość minimalnego wynagrodzenia w roku następnym w terminie 30

dni od dnia otrzymania propozycji.

4.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3, podlega ogłoszeniu w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia Prezesa

Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 września każdego roku.

5.

Jeżeli Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w ust. 3, wysokości

minimalnego wynagrodzenia w roku następnym, Rada Ministrów ustala wysokość minimalnego

wynagrodzenia w roku następnym wraz z terminem zmiany tej wysokości, w drodze rozporządzenia,

w terminie do dnia 15 września każdego roku. Wysokość minimalnego wynagrodzenia ustalona

przez Radę Ministrów nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia, o

której mowa w ust. 2 pkt 1.

6.

Terminy, o których mowa w ust. 2-5, Rada Dialogu Społecznego zmienia na wniosek przedstawiciela

Rady Ministrów w jej składzie, odpowiednio do zmiany terminu dokonanej na podstawie

art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych

instytucjach dialogu społecznego.

”

;

3)

w art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli w roku, w którym odbywają się negocjacje, wysokość minimalnego wynagrodzenia

będzie niższa od połowy wysokości przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art.

2 ust. 2 pkt 4, stopień wzrostu, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się dodatkowo o

2/3 wskaźnika prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.

”

.

W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 499, z późn. zm. w art. 60 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Z wnioskiem, o którym mowa w § 1, mogą wystąpić również Rzecznik Praw Obywatelskich

i Prokurator Generalny oraz, w zakresie swojej właściwości, Rzecznik Praw Dziecka,

Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego

i Rzecznik Ubezpieczonych.

”

.

W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 290 i 1717) w art. 25 w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

każdej z organizacji związkowych, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 114, z późn. zm. art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

W roku, w którym przeprowadza się weryfikację, o której mowa w art. 18 ust. 1, Rada

Ministrów, do dnia 15 maja, przedstawia Radzie Dialogu Społecznego

1)

propozycje wysokości kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust.

2;

2)

propozycje wysokości świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego;

3)

wyniki badań progu wsparcia dochodowego rodzin;

4)

informację o realizacji świadczeń rodzinnych za okres od poprzedniej weryfikacji,

w tym liczbę osób otrzymujących świadczenia rodzinne oraz wydatki na ten cel w poszczególnych

latach;

5)

informację o sytuacji dochodowej rodzin posiadających dzieci na utrzymaniu.

2.

Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji Rady Ministrów, uzgadnia

wysokość kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz wysokość

świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego, w terminie

do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego.

3.

Wysokość zasiłku rodzinnego od dnia 1 listopada 2009 r. nie może być niższa niż 40%

wartości koszyka żywnościowego dla danej grupy wieku ustalonej w badaniach progu wsparcia

dochodowego rodzin.

4.

W przypadku gdy Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w ust.

2, wysokości kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz

wysokości świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego,

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, kwoty, o których mowa w art. 5 ust.

1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz wysokość świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości

świadczenia pielęgnacyjnego, w terminie do dnia 15 sierpnia danego roku, na poziomie

nie niższym niż wynika to z propozycji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

5.

Wysokość kwot, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 15b ust. 2, oraz wysokość

świadczeń rodzinnych, z wyłączeniem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego, ogłasza

się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia

Prezesa Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 sierpnia roku, w którym przeprowadza

się weryfikację.

”

.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 163, 693 i 1045) w art. 9

1)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W roku, w którym przeprowadza się weryfikację, Rada Ministrów do dnia 15 maja przedstawia

Radzie Dialogu Społecznego

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Dialogu Społecznego uzgadnia kryteria dochodowe w terminie do dnia 15 czerwca

danego roku kalendarzowego.

”

;

3)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadku gdy Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w przewidzianym terminie kryteriów

dochodowych, Rada Ministrów ustala nie niższe niż w przedstawionej propozycji kryteria

dochodowe oraz kwoty, o których mowa w ust. 5 i 6, w drodze rozporządzenia, w terminie

do dnia 15 lipca danego roku.

”

;

4)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przedkłada corocznie do dnia

15 kwietnia Radzie Dialogu Społecznego informację o wysokości minimum egzystencji

ustalonego przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych. Jeśli w danym roku kalendarzowym

kwota kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej i kwota kryterium dochodowego

na osobę w rodzinie będzie równa lub niższa niż minimum egzystencji, Rada Dialogu

Społecznego może wystąpić do Rady Ministrów z wnioskiem o zweryfikowanie kwot kryteriów

dochodowych. W takim przypadku ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2015 r. poz. 149, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Samorząd województwa na podstawie Krajowego Planu Działań, uwzględniając strategie

rozwoju województwa, w tym w zakresie polityki społecznej, o których mowa w przepisach

o samorządzie województwa i przepisach o pomocy społecznej, przygotowuje corocznie

regionalny plan działań na rzecz zatrudnienia, określający priorytetowe grupy bezrobotnych

i osób wymagających wsparcia - po zasięgnięciu opinii powiatów wchodzących w skład

województwa oraz wojewódzkiej rady dialogu społecznego, o której mowa w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), zwanej dalej „ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”.

”

;

2)

w art. 22 w ust. 5 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

współpraca z wojewódzkimi radami dialogu społecznego, w szczególności w zakresie inicjowania

programów i partnerstwa na rzecz wzrostu zatrudnienia i rozwoju rynku pracy.

”

;

3)

w art. 23 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

W skład Rady Rynku Pracy wchodzą osoby powoływane przez ministra właściwego do spraw

pracy spośród przedstawicieli wszystkich organizacji związkowych i organizacji pracodawców,

reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, oraz jeden przedstawiciel

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, reprezentujący stronę samorządową.

2.

W skład wojewódzkiej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez marszałka województwa

spośród działających na terenie województwa wojewódzkich struktur każdej organizacji

związkowej i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie

Dialogu Społecznego, społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych

rolników indywidualnych i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących

się statutowo problematyką rynku pracy.

3.

W skład powiatowej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez starostę spośród

działających na terenie powiatu terenowych struktur każdej organizacji związkowej

i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu

Społecznego, społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych

rolników indywidualnych i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących

się statutowo problematyką rynku pracy.

”

;

4)

w art. 66c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Programy regionalne mogą być inicjowane na wniosek starostów, wojewódzkiej rady rynku

pracy albo wojewódzkiej rady dialogu społecznego.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1448 i 1856) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 39 w ust. 4 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240),

”

;

2)

w art. 42 w ust. 2 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego,

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 99 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dwóch członków powołuje się spośród kandydatów wskazanych przez Radę Dialogu Społecznego;

”

;

2)

w art. 106 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

jednego członka powołuje się spośród kandydatów wskazanych przez właściwą miejscowo

wojewódzką radę dialogu społecznego;

”

.

W ustawie z dnia 4 marca 2005 r. o europejskim zgrupowaniu interesów gospodarczych i

spółce europejskiej

(Dz. U. Nr 62, poz. 551, z późn. zm. w art. 65 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Członkami specjalnego zespołu negocjacyjnego mogą zostać przedstawiciele organizacji

związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), niebędący pracownikami spółki uczestniczącej, zainteresowanej spółki zależnej lub

zakładu, rekomendowani przez tę organizację.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm. w art. 46c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W posiedzeniach plenarnych Rady uczestniczą z głosem doradczym przedstawiciele reprezentatywnych

organizacji związkowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240) działających w uczelniach, instytutach badawczych i Polskiej Akademii Nauk, po jednym

z każdego związku.

”

.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o spółdzielni europejskiej

(Dz. U. Nr 149, poz. 1077, z 2011 r. Nr 133, poz. 767 oraz z 2012 r. poz. 1166) w art. 41 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Członkami specjalnego zespołu negocjacyjnego mogą zostać przedstawiciele organizacji

związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), niebędący pracownikami podmiotu uczestniczącego, zainteresowanej spółki zależnej

lub zakładu, rekomendowani przez tę organizację.

”

.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 oraz z 2015 r. poz. 349) w art. 5 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

partnerzy społeczni i gospodarczy - organizacje pracodawców i organizacje związkowe,

reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), samorządy zawodowe, izby gospodarcze, organizacje pozarządowe oraz jednostki naukowe

w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249), a także Rada Działalności Pożytku Publicznego;

”

.

W ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. z 2015 r. poz. 640) w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Członków Rady powołuje się spośród posłów, senatorów i kandydatów zgłoszonych przez

Prezesa Rady Ministrów oraz przez organizacje związkowe i organizacje pracodawców,

reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240), a także przez inne organizacje społeczne zajmujące się problematyką ochrony pracy.

Do Rady powołuje się także ekspertów i przedstawicieli nauki.

”

.

W ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 965) w art. 42 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przedstawia Radzie Dialogu Społecznego

w terminie do dnia 15 marca i do dnia 15 września każdego roku informację

”

.

W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o współpracy rozwojowej

(Dz. U. Nr 234, poz. 1386 oraz z 2013 r. poz. 1283) w art. 17 w ust. 2 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

przedstawiciel reprezentatywnych organizacji pracodawców w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

”

.

W ustawie z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną

miejsc pracy

(Dz. U. z 2015 r. poz. 385) w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku wystąpienia dynamiki zmian, o której mowa w ust. 1, równej lub wyższej

niż 7% w dwóch kolejnych miesiącach, minister właściwy do spraw pracy, po zasięgnięciu

opinii Rady Dialogu Społecznego na temat sytuacji na krajowym rynku pracy, przedstawia

Radzie Ministrów informację na temat tej dynamiki oraz bieżącą informację o wynikach

w gospodarce sporządzoną w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

”

.

W ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

(Dz. U. poz. 567) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku gdy Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych wysokości zasiłku dla opiekuna, Rada Ministrów ustala jego wysokość w drodze rozporządzenia.

”

.

W ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. poz. 1146 oraz z 2015 r. poz. 378 i 1130) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

organizacjom związkowym i organizacjom pracodawców, reprezentatywnym w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

”

;

2)

w art. 14 w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego, których przedstawiciele wchodzą w skład

a)

Rady Dialogu Społecznego - w przypadku krajowego programu operacyjnego,

b)

właściwej wojewódzkiej rady dialogu społecznego - w przypadku regionalnego programu

operacyjnego,

”

.

Do pierwszego składu Rady Dialogu Społecznego Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

powoła

1)

po ośmiu przedstawicieli każdej organizacji związkowej oraz po sześciu przedstawicieli

każdej organizacji pracodawców, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy były

reprezentowane w Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych, na wniosek

tych organizacji;

2)

przedstawicieli strony rządowej, na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

1.

Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych działa do dnia powołania pierwszego

składu Rady Dialogu Społecznego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm..

2.

Wojewódzkie komisje dialogu społecznego działają do dnia powołania pierwszych składów

wojewódzkich rad dialogu społecznego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

Wojewoda uwzględni w kwocie dotacji celowej, o której mowa w art. 41 ust. 4, koszty

stanowiące zwrot poniesionych w 2015 r. przez marszałków województw wydatków na działalność

wojewódzkich rad dialogu społecznego.

1.

Sprawy prowadzone przez Trójstronną Komisję do Spraw Społeczno-Gospodarczych na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, niezakończone do dnia powołania pierwszego składu Rady Dialogu Społecznego, przejmuje

Rada i prowadzi je na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z wyjątkiem ust.

2.

2.

Do trybu opiniowania projektu ustawy budżetowej na rok 2016 wraz z uzasadnieniem mają

zastosowanie terminy określone w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego.

3.

Sprawy prowadzone przez wojewódzkie komisje dialogu społecznego na zasadach określonych

w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, niezakończone do dnia powołania pierwszych składów wojewódzkich rad dialogu społecznego,

przejmują odpowiednie wojewódzkie rady dialogu społecznego i prowadzą je na zasadach

określonych w niniejszej ustawie, z zastrzeżeniem art. 84 ust. 2.

4.

W przypadku niepowołania wojewódzkiej rady dialogu społecznego w terminie określonym

w art. 84 ust. 2, sprawy prowadzone przez odpowiednią wojewódzką komisję dialogu społecznego

i niezakończone przed upływem tego terminu przejmuje Rada Dialogu Społecznego i prowadzi

je na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Organizacje związkowe i organizacje pracodawców, których reprezentatywność została

stwierdzona na podstawie orzeczenia sądowego, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, utrzymują swoją reprezentatywność do końca okresu, o którym mowa w art. 8 ust. 3

tej ustawy.

W terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Rada Dialogu Społecznego dokona

oceny funkcjonowania przepisów ustawy oraz przedstawi Prezydentowi Rzeczypospolitej

Polskiej rekomendacje zmian w zakresie zwiększenia samodzielności organizacyjnej Rady.

1.

W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków będących skutkiem finansowym ustawy będzie

wynosić

1)

w części 31 - Praca

a)

2016 - 1 698,66 tys. zł,

b)

2017 - 1 688,33 tys. zł,

c)

2018 - 1 730,54 tys. zł,

d)

2019 - 1 772,07 tys. zł,

e)

2020 - 1 814,6 tys. zł,

f)

2021 - 1 858,15 tys. zł,

g)

2022 - 1 902,75 tys. zł,

h)

2023 - 1 946,51 tys. zł,

i)

2024 - 1 991,28 tys. zł,

j)

2025 - 2 031,1 tys. zł;

2)

w części 85 - Wojewodowie

a)

2016 - 745 tys. zł,

b)

2017 - 760,65 tys. zł,

c)

2018 - 770,83 tys. zł,

d)

2019 - 789,33 tys. zł,

e)

2020 - 808,27 tys. zł,

f)

2021 - 827,67 tys. zł,

g)

2022 - 847,54 tys. zł,

h)

2023 - 867,03 tys. zł,

i)

2024 - 886,97 tys. zł,

j)

2025 - 904,71 tys. zł.

2.

W przypadku wykorzystania przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków

zostanie zastosowany mechanizm korygujący, polegający na zmniejszeniu kosztów rzeczowych,

ponoszonych przez Biuro Rady Dialogu Społecznego oraz wojewódzkie rady dialogu społecznego,

związanych z realizacją zadań wynikających z ustawy.

3.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitów wydatków oraz wdrożenia mechanizmu

korygującego będzie minister właściwy do spraw pracy, w zakresie części budżetowej

31 - Praca, oraz wojewodowie, w zakresie części budżetowej 85 - Wojewodowie.

Traci moc ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.