Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 133, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości wykonują sędziowie, a w sądach rejonowych

także asesorzy sądowi z wyłączeniem stosowania tymczasowego aresztowania w postępowaniu

przygotowawczym oraz postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych.

”

,

b)

§ 2a otrzymuje brzmienie

„

§ 2a.

Zadania, o których mowa w § 2, mogą wykonywać sędziowie oraz asesorzy sądowi, jeżeli

ich wykonywanie przez referendarzy sądowych nie jest możliwe.

”

;

2)

w art. 4 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przy rozstrzyganiu spraw ławnicy mają równe prawa z sędziami i asesorami sądowymi.

”

;

3)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa

w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą

być sędziami, asesorami sądowymi albo referendarzami sądowymi w tym samym wydziale

sądu.

”

;

4)

art. 9b otrzymuje brzmienie

„

Art. 9b.

Czynności z zakresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której

sędziowie i asesorzy sądowi są niezawiśli.

”

;

5)

w art. 11

a)

§ 2 i 2a otrzymują brzmienie

„

§ 2.

Wydziałem kieruje przewodniczący wydziału, którym jest prezes albo wiceprezes sądu

lub inny sędzia albo asesor sądowy.

§ 2a.

Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru

zastawów jest referendarz sądowy. W przypadkach szczególnie uzasadnionych, biorąc

pod uwagę racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające

z obciążenia zadaniami, funkcję przewodniczącego wydziału ksiąg wieczystych można

powierzyć sędziemu lub asesorowi sądowemu.

”

,

b)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Prezes sądu może powierzyć sędziemu, a w sądzie rejonowym także asesorowi sądowemu,

funkcję zastępcy przewodniczącego wydziału, jeżeli przemawiają za tym wielkość lub

zakres zadań wydziału. W wydziale ksiąg wieczystych oraz w wydziale gospodarczym do

spraw rejestrowych funkcję zastępcy przewodniczącego powierza się referendarzowi sądowemu.

Przepisy § 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

”

;

6)

w dziale I w rozdziale 2 po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu

„

Art. 20a.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa

powszechnego, potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów, przydziela

nowe stanowiska sędziowskie oraz asesorskie poszczególnym sądom.

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego lub asesorskiego w sądzie działającym

na obszarze danej apelacji prezes sądu apelacyjnego, w terminie czternastu dni od

dnia zwolnienia stanowiska, zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości,

w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni od dnia otrzymania zawiadomienia, na podstawie

kryteriów wymienionych w § 1

1)

przydziela stanowisko do danego albo innego sądu;

2)

przekształca stanowisko, odpowiednio, w stanowisko sędziowskie lub asesorskie w danym

albo innym sądzie;

3)

stanowisko znosi.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości przekształca w stanowisko

1)

asesorskie - co drugie stanowisko sędziowskie zwolnione w sądzie rejonowym lub przydzielone

do sądu rejonowego, a także wolne stanowisko sędziowskie, które nie zostało obsadzone

w sądzie rejonowym;

2)

sędziowskie - zwolnione stanowisko asesorskie.

§ 4.

O stanowiskach, o których mowa w § 2 i 3, Minister Sprawiedliwości niezwłocznie obwieszcza

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 5.

O wolnym stanowisku sędziowskim oraz stanowisku asesorskim nie obwieszcza się, jeżeli

jego obsadzenie następuje w drodze przeniesienia służbowego sędziego równorzędnego

sądu lub w trybie określonym w art. 74 albo przeniesienia służbowego asesora sądowego.

”

;

7)

w art. 21 § 1a otrzymuje brzmienie

„

§ 1a.

Dyrektora sądu powołuje się w sądzie rejonowym, w którym jest co najmniej dziesięć

stanowisk sędziowskich i asesorskich. W sądach rejonowych, w których nie powołano

dyrektora sądu, zadania dyrektora sądu wykonują dyrektorzy przełożonych sądów okręgowych.

”

;

8)

w art. 22 w § 1

a)

w pkt 1 lit. b i c otrzymują brzmienie

„

b)

jest zwierzchnikiem służbowym sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych oraz

asystentów sędziów danego sądu,

c)

powierza sędziom, asesorom sądowym i referendarzom sądowym pełnienie funkcji i zwalnia

z ich pełnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej;

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dokonuje analizy orzecznictwa w kierowanym sądzie pod względem poziomu jego jednolitości

oraz informuje sędziów i asesorów sądowych o wynikach tej analizy, a w razie stwierdzenia

istotnych rozbieżności w orzecznictwie informuje o nich Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;

”

;

9)

w art. 22a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym, a prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym

i w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, ustala, po zasięgnięciu opinii

kolegium właściwego sądu, najpóźniej do końca listopada każdego roku, podział czynności,

który obejmuje

1)

decyzje w przedmiocie przydziału sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych

do wydziałów sądu oraz zakresu ich obowiązków,

2)

określenie zasad przydziału spraw poszczególnym sędziom, asesorom sądowym i referendarzom

sądowym, chyba że zasady te określają przepisy odrębne,

3)

określenie zasad zastępstw sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych

- przy uwzględnieniu specjalizacji sędziów i asesorów sądowych w rozpoznawaniu poszczególnych

rodzajów spraw, konieczności zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów, asesorów

sądowych i referendarzy sądowych w wydziałach sądu i równomiernego rozłożenia ich

obowiązków oraz potrzeby zagwarantowania sprawnego postępowania sądowego.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Jeżeli do wydziałów, o których mowa w § 2, przydzielono wyłącznie referendarzy sądowych,

czynności, do których referendarze nie są uprawnieni, włącza się do zakresu obowiązków

sędziów i asesorów sądowych orzekających w innych wydziałach.

”

,

c)

§ 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

§ 5.

Sędzia lub asesor sądowy, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą

zakresu jego obowiązków, w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może

odwołać się do kolegium sądu apelacyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania

nowego zakresu obowiązków.

§ 6.

Kolegium sądu niezwłocznie podejmuje uchwałę uwzględniającą albo oddalającą odwołanie

sędziego lub asesora sądowego, mając na uwadze względy, o których mowa w § 1. Przed

podjęciem uchwały kolegium wysłucha sędziego lub asesora sądowego, jeżeli odwołanie

zawiera taki wniosek i sędzia lub asesor sądowy mogą stawić się na posiedzenie kolegium.

Do czasu podjęcia uchwały sędzia lub asesor sądowy wykonuje obowiązki dotychczasowe.

”

;

10)

w art. 22b

a)

§ 3-6 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Liczbę wiceprezesów sądu apelacyjnego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu

opinii prezesa tego sądu, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich w tym sądzie,

liczbę nadzorowanych sądów okręgowych i rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich,

asesorskich i referendarskich w tych sądach.

§ 4.

Liczbę wiceprezesów sądu okręgowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu

opinii prezesa tego sądu oraz prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, biorąc pod uwagę

liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie, liczbę nadzorowanych

sądów rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich, asesorskich i referendarskich

w tych sądach.

§ 5.

Liczbę wiceprezesów sądu rejonowego ustala prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu

opinii prezesa sądu rejonowego oraz opinii prezesa przełożonego sądu okręgowego, biorąc

pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich, asesorskich i referendarskich w sądzie rejonowym.

§ 6.

W przypadku zmiany liczby stanowisk sędziowskich, asesorskich lub referendarskich

w danym sądzie lub liczby i wielkości nadzorowanych sądów okręgowych lub rejonowych,

liczba wiceprezesów danego sądu może być ustalona ponownie.

”

;

11)

w art. 31 w § 1

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wyraża opinię w sprawach osobowych sędziów sądu okręgowego, sędziów sądów rejonowych

oraz asesorów sądowych, działających w okręgu sądowym;

”

,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

wyraża opinię o kandydatach na stanowisko asesora sądowego;

”

,

c)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów i asesorów sądowych naruszających zasady

etyki;

”

;

12)

w art. 31a w § 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentuje

sąd w tym zakresie wobec pracowników sądu, z wyłączeniem sędziów, asesorów sądowych,

referendarzy sądowych, kuratorów zawodowych, asystentów sędziów oraz aplikantów aplikacji

sędziowskiej;

4)

określa, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenie i liczbę poszczególnych stanowisk

w wydziałach sądu, na których są zatrudniani pracownicy sądu, z wyłączeniem sędziów,

asesorów sądowych, referendarzy sądowych, kuratorów zawodowych, asystentów sędziów

oraz aplikantów aplikacji sędziowskiej;

”

;

13)

w art. 36a po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W zebraniu sędziów sądu rejonowego mogą uczestniczyć asesorzy sądowi tego sądu, bez

prawa udziału w głosowaniu.

”

;

14)

w art. 37

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego prezes sądu może powierzyć

sędziemu wizytatorowi, a także, z zastrzeżeniem art. 37c, wiceprezesowi sądu, przewodniczącemu

wydziału, a także, w uzasadnionych przypadkach, innemu wyznaczonemu sędziemu, asesorowi

sądowemu lub referendarzowi sądowemu. Osoby sprawujące wewnętrzny nadzór administracyjny

mają prawo wglądu w czynności sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień

oraz być obecne na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności.

”

,

b)

§ 4-7 otrzymują brzmienie

„

§ 4.

W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, prezes

sądu niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia

wiadomości o uchybieniu, może zwrócić na nie uwagę na piśmie i żądać usunięcia skutków

tego uchybienia. Sędzia lub asesor sądowy, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w

terminie siedmiu dni od dnia zwrócenia uwagi złożyć prezesowi sądu pisemne zastrzeżenie.

Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 5.

W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes sądu w terminie czternastu dni od dnia złożenia

zastrzeżenia uchyla uwagę albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu,

zawiadamiając sędziego lub asesora sądowego o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.

§ 6.

Do akt osobowych sędziego lub asesora sądowego dołącza się odpis pisma zawierającego

stwierdzenie uchybienia i zwrócenie uwagi, jednak nie wcześniej niż po bezskutecznym

upływie terminu do złożenia zastrzeżenia, a w przypadku jego złożenia - po uprawomocnieniu

się uchwały sądu dyscyplinarnego odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. W takim

przypadku do akt osobowych sędziego lub asesora sądowego dołącza się także odpis pisma

zawierającego zastrzeżenie oraz odpis uchwały sądu dyscyplinarnego odmawiającej uwzględnienia

zastrzeżenia. Jeżeli zastrzeżenie sędziego lub asesora sądowego zostało uwzględnione,

dokumentów dotyczących zwrócenia uwagi nie dołącza się do akt osobowych sędziego lub

asesora sądowego i nie dokonuje się wzmianki w wykazie służbowym, o którym mowa w

art. 67 § 1.

§ 7.

Po upływie pięciu lat od dnia zwrócenia uwagi, na wniosek sędziego, a w przypadku

asesora sądowego z urzędu, prezes sądu zarządza usunięcie z jego akt osobowych dokumentów,

o których mowa w § 6. Jednocześnie z usunięciem dokumentów z akt osobowych, wszelkie

dane dotyczące zwrócenia uwagi usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art.

67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejne uchybienie w zakresie sprawności

postępowania sądowego, skutkujące zwróceniem uwagi lub wytknięto uchybienie w trybie

art. 40 § 1, jest dopuszczalne tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i

danych.

”

;

15)

w art. 37b w § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

bada prawidłowość przydzielania sędziom, asesorom sądowym i referendarzom sądowym

spraw oraz równomiernego obciążenia ich pracą.

”

;

16)

w art. 37c § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Wizytacji wydziału sądu nie może przeprowadzać sędzia wizytator, będący małżonkiem,

krewnym albo powinowatym jednego z sędziów lub asesorów sądowych przydzielonych do

wydziału lub pozostający z jednym z sędziów lub asesorów sądowych w takim stosunku

prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności

sędziego wizytatora.

”

;

17)

w art. 40

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd apelacyjny lub sąd okręgowy jako sąd odwoławczy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu

sprawy oczywistej obrazy przepisów, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie

właściwemu sądowi. Przed wytknięciem uchybienia poucza się sędziego, asesora sądowego

wchodzących w skład sądu orzekającego w pierwszej instancji o możliwości złożenia

na piśmie wyjaśnień w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie

wpływa na rozstrzygnięcie sprawy.

”

,

b)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Odpis postanowienia sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego jako sądu odwoławczego,

zawierającego wytknięcie uchybienia, dołącza się do akt osobowych sędziego lub asesora

sądowego. Do akt osobowych dołącza się także złożone przez sędziego lub asesora sądowego

wyjaśnienia.

§ 4.

Po upływie pięciu lat od wytknięcia uchybienia w trybie określonym w § 1, na wniosek

sędziego, a w przypadku asesora sądowego z urzędu, prezes sądu zarządza usunięcie

z akt osobowych dokumentów, o których mowa w § 3. Jednocześnie z usunięciem dokumentów

z akt osobowych wszelkie dane dotyczące wytknięcia uchybienia usuwa się z wykazu służbowego,

o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejną oczywistą

obrazę przepisów przy rozpoznawaniu sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującą wytknięciem

uchybienia, lub zwrócono uwagę w trybie art. 37 § 4, dopuszczalne jest tylko jednoczesne

usunięcie wszystkich dokumentów i danych.

”

;

18)

w art. 41 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych określający

wewnętrzną organizację i porządek funkcjonowania sądów, porządek czynności w sądach,

porządek urzędowania organów sądów i wykonywania zadań sędziów i asesorów sądowych

pełniących funkcje kierownicze, tok czynności administracyjnych w sprawach należących

do właściwości sądów, dopuszczalne systemy i rozkład czasu urzędowania oraz warunki

udostępniania pomieszczeń dla uczestników postępowania, świadków i innych osób przebywających

w sądach, uwzględniając zasady sprawności, racjonalności, ekonomicznego i szybkiego

działania oraz potrzeby zapewnienia rzetelnego wykonywania zadań powierzonych sądom.

”

;

19)

w art. 41a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie

i asesorzy sądowi są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego

taka skarga lub wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy

rozpatrzenia skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu

w toku instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,

której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.

”

;

20)

art. 41d otrzymuje brzmienie

„

Art. 41d.

Skarga, w zakresie w jakim zawiera wniosek o pociągnięcie sędziów lub asesorów sądowych

do odpowiedzialności dyscyplinarnej, podlega niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi

dyscyplinarnemu albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. Rzecznik, po wstępnym wyjaśnieniu

okoliczności podniesionych w skardze, może podjąć czynności dyscyplinarne z własnej

inicjatywy. O sposobie załatwienia skargi rzecznik dyscyplinarny zawiadamia skarżącego

oraz organ, który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.

”

;

21)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

§ 1.

Sędziego lub asesora sądowego w jego czynnościach może zastąpić sędzia lub asesor

sądowy tego samego sądu, a także sędzia lub asesor sądowy innego sądu, delegowany

odpowiednio na podstawie art. 77 § 1 lub 8 albo art. 106zb.

§ 2.

Zastąpienie, o którym mowa w § 1, może nastąpić na podstawie zarządzenia przewodniczącego

wydziału lub prezesa sądu, wydanego na wniosek sędziego lub asesora sądowego albo

z urzędu, w celu zapewnienia sprawności postępowania.

”

;

22)

w art. 46 w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „W składzie sądu może brać udział

tylko jeden sędzia lub asesor sądowy innego sądu.”;

23)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

§ 1.

Prezes sądu może wyznaczyć dodatkowego sędziego lub asesora sądowego do rozprawy,

jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że będzie ona trwać czas dłuższy. W razie potrzeby

można wyznaczyć dwóch dodatkowych sędziów lub asesorów sądowych; w takim razie należy

wskazać kolejność, w której będą oni wstępować do udziału w naradzie i głosowaniu.

§ 2.

Dodatkowy sędzia lub asesor sądowy bierze udział w naradzie i głosowaniu, jeżeli jeden

z sędziów lub asesorów sądowych nie może uczestniczyć w składzie sądu.

”

;

24)

w art. 48 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Przewodniczący składu sądu może upomnieć osobę, która narusza powagę, spokój lub porządek

czynności sądowych, a po bezskutecznym upomnieniu może ją wydalić z sali rozpraw.

”

;

25)

w art. 51 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Zarządzenia porządkowe przewodniczącego oraz kary porządkowe wymierzane przez sąd

nie mają zastosowania do sędziów, asesorów sądowych i ławników należących do składu

orzekającego oraz do prokuratora, radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa biorących

udział w sprawie, a także osób, do udziału których w sprawie stosuje się przepisy

o prokuratorze.

”

;

26)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

Sędziemu lub asesorowi sądowemu dokonującemu czynności sądowej jednoosobowo przysługują

prawa przewodniczącego oraz prawa sądu przewidziane w art. 48-50.

”

;

27)

tytuł działu II otrzymuje brzmienie: „Sędziowie i asesorzy sądowi”;

28)

uchyla się art. 56;

29)

w art. 57 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, o którym

mowa w art. 55 § 2, może zgłosić swoją kandydaturę na jedno stanowisko sędziowskie

w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia, o którym mowa w art. 20a § 4.

”

;

30)

w art. 57a § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego,

sędziego sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego, asesora sądowego albo referendarza

sądowego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych

kategorii, w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw

- wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.

”

;

31)

w art. 57b

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego

sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego oraz asesora sądowego obejmuje badanie

poziomu merytorycznego orzecznictwa oraz sprawności i efektywności podejmowanych czynności

i organizowania pracy przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań bądź funkcji, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami i ich

złożoności, realizacji procesu doskonalenia zawodowego, a także kultury urzędowania,

obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz poszanowania praw stron

lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań bądź funkcji.

”

,

b)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata

1)

zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego,

sędziego sądu wojskowego dołącza się oceny pracy oraz indywidualne plany rozwoju zawodowego,

o których mowa w art. 106c,

2)

zajmującego stanowisko asesora sądowego dołącza się ocenę pracy, o której mowa w art.

106x

- a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających

karę dyscyplinarną oraz dokumentów, dotyczących zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia,

o których mowa w art. 37 § 4 i art. 40 § 1 niniejszej ustawy, a także art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 499, z późn. zm..

”

;

32)

w art. 58

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W przypadku kandydatów do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego właściwy prezes

sądu zasięga od właściwego ze względu na siedzibę sądu komendanta wojewódzkiego Policji

albo Komendanta Stołecznego Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje o

kandydacie do objęcia stanowiska sędziowskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu

o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych. Komendant Policji przedstawia

pisemną informację o kandydacie prezesowi sądu w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku.

Informacji nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko asesora sądowego lub

prokuratora.

”

,

b)

§ 4a otrzymuje brzmienie

„

§ 4a.

Wymóg dołączania informacji i zaświadczeń, o których mowa w art. 57 § 7, nie dotyczy

kandydatów zajmujących stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego,

sędziego sądu wojskowego, asesora sądowego albo stanowisko prokuratora.

”

,

c)

uchyla się § 7;

33)

w art. 61 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

zajmował stanowisko asesora sądowego co najmniej dwa lata lub zajmował stanowisko

asesora prokuratorskiego co najmniej trzy lata.

”

;

34)

w art. 75 w § 2 pkt 2 nadać brzmienie

„

2)

niedopuszczalności zajmowania stanowiska sędziego w danym sądzie wskutek wystąpienia

okoliczności, o których mowa w art. 6;

”

;

35)

w art. 82a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego sędzia, który nie zajmował stanowiska

asesora sądowego, odbywa trzymiesięczne szkolenie z zakresu metodyki pracy sędziego,

organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury.

”

;

36)

w art. 91a § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Do okresu pracy na stanowisku sędziego sądu rejonowego dolicza się okres pracy na

stanowisku asesora sądowego.

”

;

37)

w art. 92 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w sądzie lub prokuraturze na stanowiskach: asesorów sądowych,

asesorów prokuratorskich, sędziów i prokuratorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa na stanowiskach: prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego

lub zajmowania samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana

była praktyka prawnicza, oraz inne okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał

zwiększony wymiar urlopu.

”

;

38)

w art. 101 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W razie śmierci sędziego jego rodzinie przysługuje odprawa pośmiertna na zasadach

przewidzianych w Kodeksie pracy dla rodzin pracowników. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy wysokość odprawy,

wlicza się wszystkie okresy zatrudnienia na stanowiskach asesora sądowego lub sędziego.

”

;

39)

w dziale II po rozdziale 2a dodać rozdział 2b w brzmieniu

„

Rozdział 2b

Asesorzy sądowi

Art. 106h.

§ 1.

Na stanowisko asesora sądowego może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy

magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków asesora sądowego;

5)

ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

6)

złożył egzamin sędziowski;

7)

przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności

bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 5 i 6, nie dotyczą osób, które złożyły egzamin

prokuratorski, egzamin adwokacki, radcowski lub notarialny.

§ 3.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 5-7, nie dotyczą osób, które

1)

zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, wykonywały zawód adwokata, radcy prawnego

lub notariusza albo zajmowały stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub

radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa przez okres 18 miesięcy;

2)

złożyły egzamin sędziowski na podstawie art. 151c albo art. 155 § 7;

3)

zajmowały stanowisko prokuratora;

4)

pracowały w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym

lub innej placówce naukowej i mają tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych.

Art. 106i.

§ 1.

Asesorów sądowych powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa, na okres pięciu lat.

§ 2.

Powołując asesora sądowego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza miejsce służbowe

(siedzibę) asesora sądowego w sądzie rejonowym.

§ 3.

Przy powołaniu asesor sądowy składa ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

według następującej roty

„Ślubuję uroczyście jako asesor sądowy służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać

na straży prawa, obowiązki asesora sądowego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać

zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy prawnie

chronionej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.”; składający

ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.”.

§ 4.

Stosunek służbowy asesora sądowego nawiązuje się po doręczeniu mu aktu powołania.

§ 5.

Asesor sądowy zgłasza się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od dnia

otrzymania aktu powołania.

§ 6.

W razie nieusprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska asesorskiego w terminie określonym

w § 5, powołanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Minister Sprawiedliwości.

Art. 106j.

§ 1.

Asesor sądowy w sprawowaniu swojego urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom.

§ 2.

Asesor sądowy nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego, ani prowadzić

działalności publicznej niedającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości

asesorów sądowych.

§ 3.

Asesorowi sądowemu ubiegającemu się o mandat posła, senatora albo radnego udziela

się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej. Okresu udzielonego urlopu nie wlicza

się do okresu, o którym mowa w art. 61 § 1 pkt 7.

§ 4.

Asesor sądowy, który został mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w

organach państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie dyplomatycznej, konsularnej

lub w organach organizacji międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie

umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany

zrzec się niezwłocznie swojego urzędu.

Art. 106k.

§ 1.

Asesor sądowy w okresie sprawowania urzędu jest nieusuwalny.

§ 2.

Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z upływem okresu, na który został powołany

lub z dniem poprzedzającym powołanie na stanowisko sędziowskie.

§ 3.

Stosunek służbowy asesora sądowego rozwiązuje się z mocy prawa, jeżeli zrzekł się

urzędu. Zrzeczenie się urzędu jest skuteczne po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia

Ministrowi Sprawiedliwości oświadczenia, chyba że na wniosek asesora sądowego Minister

Sprawiedliwości określi inny termin. O zrzeczeniu się urzędu przez asesora sądowego

Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa i Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej.

§ 4.

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o złożeniu asesora sądowego z urzędu oraz

prawomocne orzeczenie sądu skazujące na środek karny pozbawienia praw publicznych

lub zakazu zajmowania stanowiska asesora sądowego powoduje, z mocy prawa, utratę urzędu

i stanowiska asesora sądowego; stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z chwilą

uprawomocnienia się orzeczenia.

§ 5.

Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z dniem utraty przez niego obywatelstwa

polskiego.

§ 6.

Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa, jeżeli z powodu choroby lub utraty sił

został uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków asesora sądowego.

§ 7.

Minister Sprawiedliwości zawiadamia asesora sądowego o wygaśnięciu lub rozwiązaniu

stosunku służbowego.

Art. 106l.

§ 1.

Przeniesienie asesora sądowego na inne miejsce służbowe może nastąpić tylko za jego

zgodą.

§ 2.

Zgoda asesora sądowego na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana

w przypadkach

1)

zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego

sądu lub wydziału zamiejscowego albo przeniesienia siedziby sądu;

2)

niedopuszczalności zajmowania stanowiska asesora sądowego w danym sądzie wskutek wystąpienia

okoliczności, o których mowa w art. 6;

3)

gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska, na podstawie orzeczenia sądu dyscyplinarnego,

wydanego na wniosek kolegium właściwego sądu lub Krajowej Rady Sądownictwa;

4)

przeniesienia w wyniku kary dyscyplinarnej.

§ 3.

O przeniesieniu asesora sądowego w przypadkach określonych w § 1 i 2 Minister Sprawiedliwości

wydaje decyzję, z tym że przeniesienie asesora sądowego z przyczyn wymienionych w

§ 2 pkt 1 może nastąpić, jeżeli uwzględnienie wniosku asesora sądowego co do nowego

miejsca służbowego nie jest możliwe.

§ 4.

W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 i 2, od decyzji Ministra Sprawiedliwości

asesorowi sądowemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego.

Art. 106m.

§ 1.

W przypadku przeniesienia asesora sądowego na inne miejsce służbowe nie przysługuje

mu ekwiwalent pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Asesor sądowy

zachowuje prawo do wykorzystania tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu,

do którego przeniesienie nastąpiło.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku powołania asesora sądowego na stanowisko

sędziowskie.

§ 3.

W przypadku przeniesienia asesora sądowego do innej miejscowości, przysługuje mu zwrot

kosztów przeniesienia, z wyjątkiem przypadku, gdy przeniesienie nastąpiło w drodze

dyscyplinarnej lub na jego wniosek. Asesorowi sądowemu przenoszonemu na jego wniosek

Minister Sprawiedliwości, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może przyznać zwrot

kosztów przeniesienia.

Art. 106n.

§ 1.

Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska asesora sądowego, może zgłosić swoją

kandydaturę na jedno stanowisko asesorskie w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia,

o którym mowa w art. 20a § 4.

§ 2.

Kandydaturę na wolne stanowisko asesorskie zgłasza się prezesowi właściwego sądu okręgowego.

§ 3.

Zgłoszenia kandydatury na wolne stanowisko asesorskie oraz innych czynności w toku

postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim, kandydat

dokonuje za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 57 § 2.

Przepisy art. 57 § 3-8, art. 57aa, art. 57ab § 2, art. 57ad-57af, art. 57ah, art.

58 § 2a, 4-4b i 6 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

Prezes sądu zasięga od właściwego ze względu na siedzibę sądu komendanta wojewódzkiego

Policji albo Komendanta Stołecznego Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje

o kandydacie do objęcia stanowiska asesorskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu

o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych. Komendant Policji przedstawia

pisemną informację o kandydacie prezesowi sądu w terminie czternastu dni od dnia wpływu

wniosku i przekazuje mu wszystkie zebrane materiały służące do jej sporządzenia. Informacji

nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko prokuratora.

§ 5.

Jeżeli zgłoszenie na wolne stanowisko asesorskie nie spełnia wymogów, o których mowa

w art. 57 § 6 i 7 lub art. 106o § 1-8, prezes właściwego sądu okręgowego wzywa kandydata

do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni.

§ 6.

Jeżeli swoją kandydaturę na wolne stanowisko asesorskie zgłosiła osoba, która nie

spełnia warunków do objęcia stanowiska asesora sądowego, o których mowa w art. 106h

§ 1 pkt 1, 3-7, albo osoba, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 106h

§ 1 pkt 1, 3, 4 i 7 oraz § 2, albo osoba, która nie spełnia warunków, o których mowa

w art. 106h § 1 pkt 1, 3 i 4 oraz § 3, albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu,

o którym mowa w § 1, zgłoszenie nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie lub

wobec zgłaszającego toczy się inne postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu

na stanowisku sędziowskim lub asesorskim, prezes właściwego sądu okręgowego zawiadamia

zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego, podając przyczynę pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia.

§ 7.

Osoba, której zgłoszenie pozostawiono bez rozpatrzenia, może w terminie siedmiu dni

od zawiadomienia, o którym mowa w § 6, złożyć zastrzeżenie za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego. W razie nieuwzględnienia zastrzeżenia prezes właściwego sądu

niezwłocznie przekazuje je za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wraz ze zgłoszeniem

Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia

rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.

§ 8.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, zakres danych zawartych w karcie zgłoszenia na wolne stanowisko

asesorskie, mając na względzie, aby dane te umożliwiały weryfikację w niezbędnym zakresie

spełnienia warunków wymaganych przez ustawę od kandydatów na to stanowisko.

§ 9.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po

zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres i sposób przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych kandydatów do

objęcia urzędu asesora sądowego oraz kwalifikacje wymagane od lekarzy i psychologów

uprawnionych do przeprowadzania tych badań i wydawania zaświadczeń o zdolności do

pełnienia obowiązków asesora sądowego, jak również terminy wykorzystania wydawanych

zaświadczeń w postępowaniu w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim,

mając na względzie zapewnienie należytej oceny zdolności kandydatów do objęcia urzędu

asesora sądowego, uwzględniającej charakter tego urzędu.

§ 10.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, tryb

zakładania konta w systemie teleinformatycznym, sposób dostępu do konta, sposób korzystania

z systemu teleinformatycznego oraz podejmowania w nim czynności związanych z wnoszeniem

karty zgłoszenia i dołączonych dokumentów, szczegółowy tryb doręczeń i zawiadomień

elektronicznych, jak również sposób przechowywania, udostępniania i usuwania - po

zakończeniu postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim

- zamieszczonych w systemie dokumentów, mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawności

postępowania dotyczącego objęcia stanowiska asesorskiego, dostępność drogi elektronicznej

dla uczestników postępowania oraz potrzebę zabezpieczenia danych zgromadzonych w systemie,

w tym danych osobowych kandydatów.

Art. 106o.

§ 1.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko referendarza sądowego,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych, w których

rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt

wszystkich spraw.

§ 2.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora albo

asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu

spraw, w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził

akt oskarżenia lub środki zaskarżenia albo występował przed sądem lub składał pisma

procesowe, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.

§ 3.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego

albo zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych różnych

kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował

w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw, ze wskazaniem sądów,

w których sprawy te toczyły się lub toczą, a także odpisy pięćdziesięciu, opinii prawnych

i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa; starszy

radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dołączają ponadto opinię przełożonego.

§ 4.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który wykonuje zawód notariusza, do karty

zgłoszenia dołącza wykaz pięćdziesięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie

spraw, a jeżeli sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich aktów.

§ 5.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz publikacji

wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych opinii

prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku naukowego.

§ 6.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur pięćdziesięciu projektów orzeczeń lub uzasadnień

w sprawach różnych kategorii, a w przypadku mniejszej liczby projektów - wykaz sygnatur

wszystkich projektów, natomiast na żądanie prezesa sądu kandydat składa projekty orzeczeń

poświadczone przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności.

§ 7.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który po złożeniu egzaminu sędziowskiego,

prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego lub notarialnego przez okres co najmniej

18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane

ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa, do karty zgłoszenia

dołącza wykaz pięćdziesięciu sygnatur akt, w których wykonywał czynności zastępstwa

procesowego, a w przypadku mniejszej liczby wykaz sygnatur wszystkich akt lub pięćdziesiąt

potwierdzonych przez przełożonego odpisów opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych

w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a w przypadku mniejszej liczby - odpisy

wszystkich opinii prawnych i innych dokumentów.

§ 8.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, zajmujący stanowisko prokuratora, referendarza

sądowego albo asystenta sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był

delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez

niego nadzorowanej, do karty zgłoszenia dołącza także opis wykonywanych w okresie

delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

§ 9.

Przepis § 8 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania do pełnienia

1)

czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa;

2)

czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

3)

obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań

podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe

działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje

międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

§ 10.

Przełożonym, o którym mowa w § 7 i 8, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie,

o którym mowa w § 8, nastąpiło lub w ramach albo na zlecenie bądź zamówienie której

wykonywane były czynności, o których mowa w § 7, a w przypadku podziału tej jednostki

na departamenty, biura albo inne równorzędne komórki organizacyjne - osoba kierująca

taką komórką. Za przełożonego osoby kierującej daną jednostką lub komórką organizacyjną

uznaje się osobę sprawującą funkcję nadrzędną.

§ 11.

Do kandydata na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko prezesa lub

wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie

do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy § 2-5 lub 8, a

w przypadku zajmowania przed powołaniem na stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii

Generalnej stanowiska sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego

lub sędziego sądu wojskowego - odpowiednio przepis § 1.

§ 12.

Do kandydata na wolne stanowisko asesorskie, który wykonywał więcej niż jeden z zawodów

wskazanych w przepisach § 1-6 i 11 lub czynności, o których mowa w § 7, stosuje się

przepisy § 1-8, z tym że łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw

lub odpisów opinii prawnych i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach,

nie może przekraczać stu.

§ 13.

Do karty zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,

w szczególności opinie lub rekomendacje.

Art. 106p.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata, zajmującego stanowisko referendarza sądowego obejmuje

badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa oraz sprawności i efektywności podejmowanych

czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań bądź funkcji, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami i ich

złożoności, realizacji procesu doskonalenia zawodowego, a także kultury urzędowania,

obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz poszanowania praw stron

lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań bądź funkcji.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania akt

co najmniej dziesięciu spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym

mowa w art. 106o § 1, a ponadto akt co najmniej pięciu innych spraw spoza wykazu wybranych

przez sędziego dokonującego oceny, jak również na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

§ 3.

Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu obejmuje

badaniem także nieujęte w wykazie akta pięciu spraw niezakończonych, przydzielonych

kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy

okres, a także akta wszystkich spraw, których referentem był kandydat, w których w

okresie ostatnich trzech lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko asesorskie

zmieniono lub uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz

w których stwierdzono przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego

orzeczenia.

§ 4.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności kandydata, o którym mowa w § 1, lub

z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje

się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

§ 5.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożonym egzaminie, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy pism obejmujących

przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych orzeczeń o ukaraniu

karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

Art. 106q.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie

jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania wybranych

losowo co najmniej dwudziestu pięciu projektów, o których mowa w art. 106o § 6. Przepis

art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożonym egzaminie, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne opinie

i informacje uzyskane od prezesa sądu lub przewodniczącego wydziału sądu, w którym

kandydat był lub jest zatrudniony, jak również od sędziów, do których został przydzielony,

oraz odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych,

chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

Art. 106r.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego

jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu merytorycznego, jak również efektywności

wykonywania powierzonych obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia

wykonywanymi zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników

postępowania i współpracowników. Przepisy art. 106p § 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji może objąć badaniem także akta spraw nieujęte

w wykazie oraz zwracać się do prezesów sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury

o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się okresowe oceny oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego prokuratora, o których mowa w art. 62g ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prokuratora

prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu

kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego,

zawierających wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony

organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.

Art. 106s.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości

dokonywanych czynności bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub

innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także

podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą

oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

§ 2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

na podstawie badania akt co najmniej dwudziestu pięciu spraw różnych kategorii lub

opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o

§ 3. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji

może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze

zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów

sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana na podstawie

badania co najmniej dwudziestu pięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie

spraw wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o §

4. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji

może objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne lub akta spraw sądowych,

w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania wpisu lub odmowę dokonania

czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie

akt takich spraw.

§ 4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną,

chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu lub odpisu orzeczenia

sądu dyscyplinarnego z akt osobowych kandydata.

§ 5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

§ 7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, art. 22 albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie.

Art. 106t.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata, mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Art. 106u.

Do oceny kwalifikacji kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa

Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 57b lub art. 106r-106t.

Art. 106v.

§ 1.

Ocena kandydata, który po złożeniu egzaminu prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego

lub notarialnego przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej

czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem

prawa, jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości

dokonywanych czynności oraz sporządzonych opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych

w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury osobistej oraz sposób zachowania wobec współpracowników.

§ 2.

Ocena kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania

co najmniej dwudziestu pięciu opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w

związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także akt spraw w razie wskazania ich

sygnatur, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o

§ 7. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji

może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze

zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów

sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

Art. 106w.

§ 1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko asesorskie uwzględnia się predyspozycje

osobowościowe kandydata do sprawowania wymiaru sprawiedliwości oraz przestrzeganie

zasad etyki wykonywanego zawodu.

§ 2.

Prezes właściwego sądu okręgowego zwraca się do organów sprawujących nadzór administracyjny

nad sądami, Prokuratora Generalnego, Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,

organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów samorządów zawodowych

adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych do kierownika danej polskiej

szkoły wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytutu badawczego lub innej placówki naukowej

o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia oceny

kwalifikacji kandydata.

§ 3.

Prezes właściwego sądu okręgowego może zwrócić się do przełożonych kandydata, o którym

mowa w art. 106o § 7, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych

do przeprowadzenia oceny kwalifikacji kandydata.

§ 4.

Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych

bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko

asesorskie, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę

wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania

do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie;

2)

sposób gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których

jest dokonywana ocena kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko asesorskie, zajmującego

stanowisko asystenta sędziego, mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego

na rzetelną i kompleksową ocenę kwalifikacji.

Art. 106x.

§ 1.

Efektywność pracy oraz kompetencje zawodowe asesora sądowego w zakresie metodyki pracy

i kultury urzędowania, jak również specjalizacji w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów

spraw oraz pełnieniu poszczególnych funkcji, podlegają ocenie (ocena pracy asesora

sądowego).

§ 2.

Oceny pracy asesora sądowego dokonuje się po raz pierwszy po upływie dwudziestu czterech

miesięcy od dnia powołania.

§ 3.

Oceny pracy asesora sądowego dokonuje się w zakresie

1)

sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu

spraw lub wykonywaniu innych powierzonych zadań;

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz

poszanowania praw stron lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub

wykonywaniu innych powierzonych zadań;

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń.

§ 4.

Zakres oceny pracy asesora sądowego nie może wkraczać w dziedzinę, w której asesorzy

sądowi są niezawiśli.

§ 5.

Przy dokonywaniu oceny pracy asesora sądowego uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości

przydzielonych asesorowi sądowemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie

pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.

§ 6.

W przypadku negatywnej oceny pracy asesora sądowego, ocenia się asesora sądowego ponownie

nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia zapoznania się przez niego z

oceną, jednak nie później niż po upływie roku od dnia dokonania tej oceny.

§ 7.

Ocenę pracy asesora sądowego przeprowadza sędzia wizytator zajmujący stanowisko sędziego

sądu okręgowego.

§ 8.

Prezes sądu zapoznaje asesora sądowego z oceną jego pracy.

§ 9.

Asesor sądowy, w terminie dwóch tygodni od dnia zapoznania się z oceną pracy, ma prawo

zgłosić pisemne uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznej

oceny pracy asesora sądowego prezes sądu okręgowego.

§ 10.

Prezes sądu zapoznaje asesora sądowego z ostateczną oceną jego pracy.

§ 11.

Informacje dotyczące oceny pracy asesora sądowego stanowią tajemnicę prawnie chronioną

i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że asesor sądowy,

którego dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

§ 12.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, wzór arkusza oceny pracy asesora sądowego, mając na względzie

konieczność sprawnego i rzetelnego dokonania oceny pracy oraz dostosowania metodyki

jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy asesora sądowego.

Art. 106y.

§ 1.

Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego wynosi 80% wynagrodzenia zasadniczego w

stawce pierwszej sędziego sądu rejonowego, powiększonego o należną składkę z tytułu

ubezpieczenia społecznego.

§ 2.

Wysokość wynagrodzenia asesorów sądowych różnicują pełnione funkcje.

§ 3.

W związku z pełnioną funkcją asesorowi sądowemu przysługuje dodatek funkcyjny.

§ 4.

Wynagrodzenie asesorów sądowych różnicuje ponadto dodatek za długoletnią pracę wynoszący,

począwszy od szóstego roku pracy, 5% wynagrodzenia zasadniczego i wzrastający po każdym

roku o 1%, aż do osiągnięcia 20% wynagrodzenia zasadniczego.

§ 5.

Czas pracy asesora sądowego jest określony wymiarem jego zadań.

§ 6.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, funkcje z tytułu których przysługują asesorom sądowym dodatki

funkcyjne oraz sposób ustalania tych dodatków, biorąc pod uwagę rodzaj funkcji, wielkość

jednostki organizacyjnej oraz zakres obowiązków.

Art. 106z.

§ 1.

Asesorowi sądowemu można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

§ 2.

Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać trzech miesięcy i nie może być

udzielony, jeżeli asesor sądowy nie pełnił służby przez okres roku z powodu choroby.

§ 3.

Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Minister Sprawiedliwości.

Art. 106za.

§ 1.

Strojem urzędowym asesora sądowego jest strój urzędowy sędziego.

§ 2.

Asesor sądowy otrzymuje legitymację służbową, wymieniającą zajmowane przez niego stanowisko

i miejsce służbowe. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór legitymacji

służbowej asesora sądowego.

Art. 106zb.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego może delegować asesora sądowego, za jego zgodą, do pełnienia

obowiązków asesora sądowego w innym sądzie rejonowym w okręgu sądowym, a prezes sądu

apelacyjnego do sądu rejonowego w innym okręgu sądowym na obszarze apelacji, na czas

określony, nie dłuższy niż dwa lata. Przepisy art. 77 § 6-7 i 10 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Asesorowi sądowemu, delegowanemu do wykonania czynności służbowych w innej miejscowości

niż miejscowość w której znajduje się jego miejsce służbowe lub miejsce delegowania,

o którym mowa w § 1, przysługują należności, określone w przepisach w sprawie wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

Art. 106zc.

Asesor sądowy nie może, powołując się na zasadę niezawisłości, uchylić się od wykonania

poleceń w zakresie czynności administracyjnych, jeżeli z mocy przepisów ustawy należą

do obowiązków asesorskich, a także poleceń dotyczących sprawności postępowania sądowego;

może domagać się wydania polecenia na piśmie.

Art. 106zd.

§ 1.

Asesor sądowy nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej

bez zezwolenia właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie

ujęcia asesora sądowego na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne

do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej

na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko

czynności niecierpiące zwłoki.

§ 2.

O zatrzymaniu asesora sądowego niezwłocznie powiadamia się prezesa sądu apelacyjnego

właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie

zatrzymanego. O fakcie zatrzymania asesora sądowego prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie

zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Pierwszego Prezesa

Sądu Najwyższego.

§ 3.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności karnej,

jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata

albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

§ 4.

Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego

właściwego do rozpoznania wniosku.

§ 5.

Sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności

karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego

przestępstwa. Uchwała zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie

asesora sądowego do odpowiedzialności karnej wraz z uzasadnieniem.

§ 6.

Sąd dyscyplinarny rozpoznaje wniosek o zezwolenie na pociągnięcie asesora sądowego

do odpowiedzialności karnej w terminie czternastu dni od dnia jego wpłynięcia do sądu

dyscyplinarnego.

§ 7.

Przed wydaniem uchwały sąd dyscyplinarny wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego, a także

asesora sądowego, przedstawiciela organu lub osobę, którzy wnieśli o zezwolenie, jeżeli

się stawią. Ich niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania wniosku.

§ 8.

Asesor sądowy, którego dotyczy postępowanie, ma prawo wglądu do dokumentów, które

zostały załączone do wniosku. Jednak prokurator, kierując wniosek do sądu dyscyplinarnego,

może zastrzec, że dokumenty te lub ich część nie mogą być asesorowi sądowemu udostępnione

z uwagi na dobro postępowania przygotowawczego.

§ 9.

Jeżeli prokurator złożył zastrzeżenie przewodniczący sądu dyscyplinarnego niezwłocznie

kieruje sprawę na posiedzenie. Sąd dyscyplinarny może odmówić asesorowi sądowemu wglądu

do dokumentów dołączonych do wniosku.

§ 10.

Orzekając w sprawie, o której mowa w § 1, sąd dyscyplinarny może poprzestać na oświadczeniu

asesora sądowego, że wnosi o wydanie uchwały o zezwoleniu na pociągnięcie go do odpowiedzialności

karnej.

Art. 106ze.

Za wykroczenia asesor sądowy odpowiada wyłącznie dyscyplinarnie.

Art. 106zf.

§ 1.

Asesor sądowy jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.

§ 2.

Po objęciu stanowiska asesorskiego asesor sądowy odbywa trzymiesięczne szkolenie z

zakresu metodyki pracy sędziego, organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury.

Z obowiązku tego jest zwolniony asesor sądowy, który ukończył aplikację sędziowską.

§ 3.

Asesor sądowy jest obowiązany uczestniczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu

i doskonaleniu zawodowym organizowanym przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

lub innych formach doskonalenia zawodowego, w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy

i umiejętności zawodowych.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informację o potrzebach szkoleniowych

asesorów sądowych na obszarze apelacji.

Art. 106zg.

§ 1.

Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 85-90, art. 95 i art. 97.

§ 2.

Krajowa Rada Sądownictwa rozpatruje kandydatury na stanowiska asesorów sądowych, w

trybie określonym w odrębnej ustawie.

”

;

40)

w dziale drugim tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie: „Odpowiedzialność dyscyplinarna

sędziów i asesorów sądowych”;

41)

po art. 107 dodaje się art. 107a w brzmieniu

„

Art. 107a.

Asesor sądowy za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i rażącą obrazę przepisów

prawa i uchybienia godności urzędu (przewinienia dyscyplinarne) oraz za swoje postępowanie

przed objęciem stanowiska, jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas

urzędu państwowego lub okazał się niegodny urzędu asesora sądowego odpowiada dyscyplinarnie

tak jak sędzia.

”

;

42)

w art. 175a § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe

1)

sędziów i sędziów w stanie spoczynku oraz asesorów sądowych,

2)

referendarzy sądowych, asystentów sędziów, dyrektorów sądów oraz ich zastępców, kuratorów

zawodowych, aplikantów aplikacji sądowej, urzędników oraz innych pracowników sądów,

3)

biegłych sądowych, lekarzy sądowych, mediatorów oraz ławników,

4)

kandydatów na stanowiska wymienione w pkt 1 i 2

- w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy

wynikających ze stosunku pracy albo innych stosunków służbowych lub realizacji zadań

z zakresu nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 827 i 1220) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 59a w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

są sędziami, asesorami sądowymi lub prokuratorami;

”

;

2)

w art. 206a w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

sędziowie, asesorzy sądowi, prokuratorzy, funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Służby

Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Ochrony Kolei oraz pracownicy specjalistycznych

uzbrojonych formacji ochronnych w jednostkach organizacyjnych podległych, podporządkowanych

lub nadzorowanych przez ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów, Prezesa

Narodowego Banku Polskiego oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji;

”

.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm. w art. 239 w § 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sędziów, asesorów sądowych i prokuratorów.

”

.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2015 r. poz. 615 i 1064) w art. 66 w ust. 1

1)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

osób, które zajmowały stanowisko asesora sądowego przez okres co najmniej 2 lat;

”

;

2)

w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego, starszego referendarza

sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, asystenta prokuratora, asystenta

sędziego lub były zatrudnione w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w

międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii

Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające

czynnościom asystenta sędziego lub

”

.

Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu swojego urzędu są

niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 507 i 1064) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25 w ust. 1

a)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

osób, które zajmowały stanowisko asesora sądowego przez okres co najmniej 2 lat;

”

,

b)

w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego, starszego referendarza

sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, asystenta prokuratora, asystenta

sędziego lub były zatrudnione w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w

międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii

Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające

czynnościom asystenta sędziego lub

”

;

2)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

Osoby, które wykonują zawód sędziego, asesora sądowego, prokuratora, notariusza, komornika,

asesora prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, prokuratorską

lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców prawnych ani

wykonywać zawodu radcy prawnego.

”

.

Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa

w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą

być sędziami, asesorami sądowymi albo referendarzami sądowymi w tym samym wydziale

sądu.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, ze zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przedstawianie informacji i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, a także zasięganie

informacji, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko

prokuratora oraz stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego

albo stanowisko asesora sądowego.

”

;

2)

w art. 14 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

pracował w charakterze asesora prokuratorskiego co najmniej rok lub asesora sądowego

co najmniej 18 miesięcy albo odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury

okres służby przewidziany w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

”

;

3)

w art. 14c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko sędziego albo

asesora sądowego, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych

kategorii, w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich

spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.

”

;

4)

w art. 14f ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego albo asesora sądowego

obejmuje analizę sprawności i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem,

kultury osobistej, umiejętności jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy

wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

”

;

5)

art. 14g otrzymuje brzmienie

„

Art. 14g.

1.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora, sędziego albo asesora

sądowego albo z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2

oraz 14f ust. 2 nie jest możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

2.

Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,

asesora prokuratury, sędziego albo asesora sądowego może objąć badaniem także akta

spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki

organizacyjnej prokuratury o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

”

;

6)

w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,

asesorów prokuratury i asesorów sądowych, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

na stanowisku: prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania

samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka

prawnicza, oraz inne okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony

wymiar urlopu.

”

.

Rada wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych

po zgłoszeniu kandydatów przez zgromadzenia ogólne sędziów sądów apelacyjnych oraz

rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów wojskowych po zgłoszeniu kandydatów przez

Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych. Przepisy art. 18 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być powołany ten, kto ukończył

30 lat i spełnia wymagania

1)

o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6;

2)

przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub prezesa,

wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo

co najmniej przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza

albo przez sześć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych

ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora

lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.

§ 3.

Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi właściwego wojewódzkiego

sądu administracyjnego.

§ 4.

Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu spełnienia

przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2, przekazuje zgłoszenie

Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 5.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu, przedstawia

Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na stanowisko asesora sądowego wraz z oceną

kwalifikacji.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 164, z późn. zm. w art. 12 w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

zajmowały stanowisko asesora sądowego przez okres co najmniej 2 lat;

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856, z późn. zm. w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Etatowego członkostwa kolegium nie można łączyć również z zatrudnieniem na stanowisku

sędziego, asesora sądowego i prokuratora oraz zatrudnieniem w tym samym województwie

w administracji państwowej.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1314, z 2013 r. poz. 2 oraz z 2014 r. poz. 1161) w art. 15 w ust. 1a pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

sędziowie i asesorzy sądowi;

”

.

Sądem dyscyplinarnym w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów administracyjnych i

asesorów sądowych jest Naczelny Sąd Administracyjny. Rzecznikiem dyscyplinarnym w

tych sprawach jest Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Czynności z zakresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której

sędziowie i asesorzy sądowi są niezawiśli.

W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora

(Dz. U. z 2011 r. Nr 7, poz. 29 i Nr 117, poz. 676 oraz z 2012 r. poz. 1544) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W okresie wykonywania mandatu posłowie i senatorowie nie mogą wykonywać pracy na podstawie

stosunku pracy: w Kancelarii Sejmu, w Kancelarii Senatu, w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, w Biurze Trybunału Konstytucyjnego, w Najwyższej Izbie Kontroli, w Biurze

Rzecznika Praw Obywatelskich, w Biurze Rzecznika Praw Dziecka, w Biurze Krajowej Rady

Radiofonii i Telewizji, w Krajowym Biurze Wyborczym, w Państwowej Inspekcji Pracy,

w administracji rządowej i samorządu terytorialnego - z wyjątkiem stosunku pracy z

wyboru - oraz nie mogą wykonywać pracy w charakterze sędziego, asesora sądowego i

prokuratora, pracownika administracyjnego sądu i prokuratury, a także nie mogą pełnić

zawodowej służby wojskowej.

”

.

W sądach administracyjnych są zatrudnieni starsi referendarze sądowi, referendarze

sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i inni pracownicy

sądowi.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 oraz z 2014 r. poz. 768) w art. 20

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów,

asesorów sądowych, prokuratorów oraz inspektorów kontroli skarbowej lub wykonywały

zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza, biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu

egzaminu wymaganego do uzyskania takiego stanowiska lub zawodu.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów,

asesorów sądowych i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości,

w stosunku do adwokatów, radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów - właściwego

samorządu zawodowego, a w stosunku do inspektorów kontroli skarbowej oraz osób, o

których mowa w ust. 5 - ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 790 i 1045) wart. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wymogi, o których mowa w ust. 1 pkt 8-10, nie dotyczą sędziów, asesorów sądowych,

prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, notariuszy, radców lub starszych radców

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz osób posiadających stopień doktora nauk

prawnych.

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych

aktów prawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378 oraz z 2015 r. poz. 1045) w art. 10 w ust. 2 w pkt 4 w lit. I kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. m w brzmieniu

„

m)

powoływania asesorów sądowych;

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 155, poz. 925, z późn. zm. w art. 23a w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

sprawowania urzędu sędziego, asesora sądowego, wykonywania zawodu notariusza, komornika,

zajmowania stanowiska prokuratora, asesora prokuratorskiego lub notarialnego, albo

odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej, prokuratorskiej, notarialnej lub komorniczej,

oraz w razie podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości lub w organach ścigania.

”

.

1.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora, sędziego albo asesora

sądowego albo z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2

oraz 14f ust. 2 nie jest możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

2.

Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,

asesora prokuratury, sędziego albo asesora sądowego może objąć badaniem także akta

spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki

organizacyjnej prokuratury o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. w art. 37 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;

”

.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb opracowania

harmonogramu, mając na względzie konieczność zaspokojenia potrzeb szkoleniowych sędziów,

asesorów sądowych, referendarzy sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych,

prokuratorów, asesorów prokuratury, asystentów prokuratorów oraz urzędników sądów

i prokuratury.

W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu swojego urzędu są

niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

”

;

2)

w art. 5 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu

„

§ 3.

Asesorów sądowych do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego powołuje Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa.

§ 4.

Asesorzy sądowi są powoływani na pięć lat, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby)

asesora sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym.

”

;

3)

po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być powołany ten, kto ukończył

30 lat i spełnia wymagania

1)

o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6;

2)

przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub prezesa,

wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo

co najmniej przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza

albo przez sześć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych

ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora

lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.

§ 3.

Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi właściwego wojewódzkiego

sądu administracyjnego.

§ 4.

Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu spełnienia

przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2, przekazuje zgłoszenie

Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 5.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu, przedstawia

Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na stanowisko asesora sądowego wraz z oceną

kwalifikacji.

”

;

4)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

Sądem dyscyplinarnym w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów administracyjnych i

asesorów sądowych jest Naczelny Sąd Administracyjny. Rzecznikiem dyscyplinarnym w

tych sprawach jest Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego.

”

;

5)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

W sądach administracyjnych są zatrudnieni starsi referendarze sądowi, referendarze

sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i inni pracownicy

sądowi.

”

;

6)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

§ 1.

W skład wojewódzkiego sądu administracyjnego wchodzą: prezes sądu, wiceprezes sądu

lub wiceprezesi sądu, sędziowie i asesorzy sądowi.

§ 2.

Liczbę sędziów, wiceprezesów sądu i asesorów sądowych w wojewódzkim sądzie administracyjnym

określa Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

”

;

7)

w art. 22 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Czynności, o których mowa w § 1 i 2, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie

i asesorzy sądowi są niezawiśli.

”

;

8)

w art. 24 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W zgromadzeniu ogólnym mogą uczestniczyć asesorzy sądowi, bez prawa udziału w głosowaniu.

”

;

9)

w art. 25 w § 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

ustala podział czynności w sądzie i określa szczegółowe zasady przydziału spraw poszczególnym

sędziom i asesorom sądowym oraz referendarzom sądowym i starszym referendarzom sądowym;

2)

przedstawia zgromadzeniu ogólnemu opinię o kandydatach na stanowiska sędziów lub asesorów

sądowych;

”

;

10)

uchyla się art. 26;

11)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

§ 1.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz

sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych,

starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy

o ustroju sądów powszechnych, z tym że

1)

przepisów dotyczących systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie

powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora

sądowego nie stosuje się;

2)

do wynagrodzeń sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wynagrodzeń sędziów

sądu apelacyjnego;

3)

wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego odpowiada wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego

sądu okręgowego według stawki czwartej, powiększonemu o należną składkę z tytułu ubezpieczenia

społecznego.

§ 2.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do urzędników i innych pracowników wojewódzkich

sądów administracyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639, z późn. zm..

§ 3.

Określone w przepisach, o których mowa w § 1 i 2, uprawnienia Ministra Sprawiedliwości

przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

”

;

12)

w art. 48 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy dyscyplinarne sędziów sądów administracyjnych

i asesorów sądowych

1)

w pierwszej instancji - w składzie trzech sędziów;

2)

w drugiej instancji - w składzie siedmiu sędziów.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. w art. 24 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta,

referendarza sądowego oraz prokuratora.

”

.

§ 1.

W skład wojewódzkiego sądu administracyjnego wchodzą: prezes sądu, wiceprezes sądu

lub wiceprezesi sądu, sędziowie i asesorzy sądowi.

§ 2.

Liczbę sędziów, wiceprezesów sądu i asesorów sądowych w wojewódzkim sądzie administracyjnym

określa Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1150 i 1247 oraz z 2015 r. poz. 1064) w art. 29 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

posiada uprawnienia radcy prawnego, adwokata lub notariusza albo zajmowała stanowisko

sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu wojskowego lub sędziego sądu administracyjnego,

asesora sądowego albo stanowisko prokuratora;

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu

Wojskowego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 253, z późn. zm. w art. 41 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1411, z późn. zm. w art. 26 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;

”

.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa

powszechnego, potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów, przydziela

nowe stanowiska sędziowskie oraz asesorskie poszczególnym sądom.

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego lub asesorskiego w sądzie działającym

na obszarze danej apelacji prezes sądu apelacyjnego, w terminie czternastu dni od

dnia zwolnienia stanowiska, zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości,

w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni od dnia otrzymania zawiadomienia, na podstawie

kryteriów wymienionych w § 1

1)

przydziela stanowisko do danego albo innego sądu;

2)

przekształca stanowisko, odpowiednio, w stanowisko sędziowskie lub asesorskie w danym

albo innym sądzie;

3)

stanowisko znosi.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości przekształca w stanowisko

1)

asesorskie - co drugie stanowisko sędziowskie zwolnione w sądzie rejonowym lub przydzielone

do sądu rejonowego, a także wolne stanowisko sędziowskie, które nie zostało obsadzone

w sądzie rejonowym;

2)

sędziowskie - zwolnione stanowisko asesorskie.

§ 4.

O stanowiskach, o których mowa w § 2 i 3, Minister Sprawiedliwości niezwłocznie obwieszcza

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 5.

O wolnym stanowisku sędziowskim oraz stanowisku asesorskim nie obwieszcza się, jeżeli

jego obsadzenie następuje w drodze przeniesienia służbowego sędziego równorzędnego

sądu lub w trybie określonym w art. 74 albo przeniesienia służbowego asesora sądowego.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1230, z 2014 r. poz. 1071 oraz z 2015 r. poz. 694) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szkolenie i doskonalenie zawodowe sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów i asesorów

prokuratury w celu uzupełnienia ich specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych;

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

prowadzenie aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej, których celem jest

uzyskanie przez aplikantów niezbędnej wiedzy i praktycznego przygotowania do zajmowania

stanowisk sędziego, asesora sądowego, prokuratora i asesora prokuratury;

”

;

2)

w art. 15a

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Szkolenia zawodowe sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, asesorów prokuratury,

referendarzy sądowych, asystentów sędziów, asystentów prokuratorów, kuratorów zawodowych

oraz urzędników sądów i prokuratury odbywają się zgodnie z rocznym harmonogramem działalności

szkoleniowej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, zwanym dalej „harmonogramem”.

2.

Minister Sprawiedliwości na wniosek prezesa sądu apelacyjnego lub, w uzasadnionych

przypadkach, z własnej inicjatywy może zlecić Krajowej Szkole przeprowadzenie dodatkowych

szkoleń, nieuwzględnionych w harmonogramie, dla sędziów, asesorów sądowych, referendarzy

sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych oraz urzędników sądów.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wydatki związane z przeprowadzeniem szkoleń, o których mowa w ust. 2 i 3, pokrywane

są z budżetu państwa z części „Sądy powszechne” z budżetu części obszaru apelacji,

z którego sędziowie, asesorzy sądowi, referendarze sądowi, asystenci sędziów, kuratorzy

zawodowi oraz urzędnicy sądowi będą uczestniczyć w przeprowadzanych szkoleniach, albo

z części „Powszechne jednostki organizacyjne prokuratury”.

”

;

3)

art. 15c otrzymuje brzmienie

„

Art. 15c.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb opracowania

harmonogramu, mając na względzie konieczność zaspokojenia potrzeb szkoleniowych sędziów,

asesorów sądowych, referendarzy sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych,

prokuratorów, asesorów prokuratury, asystentów prokuratorów oraz urzędników sądów

i prokuratury.

”

;

4)

w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wyznaczania

patronów poszczególnych praktyk, zakres ich obowiązków oraz warunki sprawowania patronatu

nad aplikantami, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej

do zajmowania stanowiska sędziego, asesora sądowego, prokuratora oraz asesora prokuratury,

a także specyfikę tych urzędów.

”

;

5)

w art. 52 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji sędziowskiej oraz aplikacji

prokuratorskiej, sposób i tryb przeprowadzenia kolokwium sprawdzającego, o którym

mowa w art. 30 ust. 5, jak również sposób ustalania systemu punktowego oceny sprawdzianów

i ich poprawiania oraz systemu punktowego oceny praktyk, objętych programem aplikacji,

mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania

stanowiska odpowiednio sędziego, asesora sądowego, prokuratora i asesora prokuratury

oraz konieczność jednolitej i obiektywnej oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów;

”

.

W ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2015 r. poz. 21) w art. 34 w ust. 10 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

sędziego sądu powszechnego i sądu wojskowego, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych

i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także Trybunału Stanu i Trybunału Konstytucyjnego,

asesora sądowego, ławnika sądu powszechnego i ławnika sądu wojskowego oraz prokuratora

i asesora prokuratury pełniącego czynności prokuratorskie.

”

.

W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 126, poz. 714, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

w ust. 1 pkt 1-6 otrzymują brzmienie

„

1)

rozpatrywanie i ocena kandydatów do pełnienia urzędu na stanowiskach sędziów Sądu

Najwyższego oraz stanowiskach sędziowskich w sądach powszechnych, sądach administracyjnych

i sądach wojskowych oraz na stanowiskach asesorów sądowych;

2)

przedstawianie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosków o powołanie sędziów

w Sądzie Najwyższym, sądach powszechnych, sądach administracyjnych i sądach wojskowych

oraz o powołanie asesorów sądowych;

3)

uchwalanie zbioru zasad etyki zawodowej sędziów i asesorów sądowych oraz czuwanie

nad ich przestrzeganiem;

4)

wypowiadanie się o stanie kadry sędziowskiej i asesorskiej;

5)

wyrażanie stanowiska w sprawach dotyczących sądownictwa, sędziów i asesorów sądowych,

wniesionych pod jej obrady przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, inne organy

władzy publicznej lub organy samorządu sędziowskiego;

6)

opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących sądownictwa, sędziów i asesorów

sądowych, a także przedstawianie wniosków w tym zakresie;

”

,

b)

w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

opiniowanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej w zakresie dotyczącym

szkolenia i doskonalenia zawodowego sędziów, asesorów sądowych i pracowników sądów.

”

,

c)

w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych oraz

rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów wojskowych;

”

;

2)

w art. 5

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

lustracji pracy sędziego lub asesora sądowego, którego indywidualna sprawa podlega

rozpatrzeniu przez Radę.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie

i asesorzy sądowi są niezawiśli.

”

;

3)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Rada wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych

po zgłoszeniu kandydatów przez zgromadzenia ogólne sędziów sądów apelacyjnych oraz

rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów wojskowych po zgłoszeniu kandydatów przez

Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych. Przepisy art. 18 stosuje się odpowiednio.

”

;

4)

w art. 19 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

komisję do spraw odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów i asesorów sądowych, której

zadaniem jest analizowanie wyroków sądów dyscyplinarnych, składanie Radzie wniosków

w przedmiocie żądania podjęcia czynności dyscyplinarnych, zaskarżania orzeczeń sądów

dyscyplinarnych i rzeczników dyscyplinarnych oraz żądania wznowienia postępowania

dyscyplinarnego;

”

,

b)

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

komisję do spraw wizytacji i lustracji, której zadaniem jest przygotowanie projektów

uchwał w sprawach przeprowadzenia wizytacji sądu albo jego jednostki organizacyjnej,

lustracji w sądzie albo lustracji pracy sędziego lub asesora sądowego;

4)

komisję do spraw etyki zawodowej sędziów i asesorów sądowych, której zadaniem jest

przygotowywanie projektów uchwał dotyczących zbioru zasad etyki zawodowej sędziów

i asesorów sądowych oraz przestrzegania tych zasad.

”

;

5)

w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rada określa w regulaminie szczegółowy tryb swojego działania, z uwzględnieniem zastosowania

systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie powołania do pełnienia

urzędu na stanowisku sędziowskim i asesorskim, o którym mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, zwanego dalej „systemem teleinformatycznym”.

”

;

6)

w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Koszty działalności Rady są pokrywane z budżetu państwa. Rada zapewnia warunki działania

rzecznikowi dyscyplinarnemu sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych oraz rzecznikowi

dyscyplinarnemu sędziów sądów wojskowych.

”

;

7)

w art. 30 ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

W sprawach indywidualnych, dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziego sądu powszechnego albo asesora sądowego, Przewodniczący zwraca się o przedstawienie

akt osobowych kandydata oraz innych dokumentów do organów i instytucji objętych systemem

teleinformatycznym za pośrednictwem tego systemu. Akta osobowe kandydata oraz dokumenty,

o których przedstawienie zwrócił się Przewodniczący, mogą być przedstawione za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego.

”

;

8)

w art. 32 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Pisma i inne dokumenty w rozpatrywanych przez Radę sprawach indywidualnych, dotyczących

powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora

sądowego, a także uchwały Rady podjęte w tych sprawach, doręcza się kandydatom za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Doręczenie uznaje się za skuteczne z chwilą

zalogowania się kandydata do systemu teleinformatycznego lub po upływie 14 dni od

dnia umieszczenia pisma w systemie teleinformatycznym.

”

;

9)

w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wyjaśnienia kandydata do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego albo asesora

sądowego oraz materiały uzupełniające mogą być składane także za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego.

”

;

10)

w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przygotowując do rozpatrzenia i oceny na posiedzeniu Rady kandydatów na stanowiska

sędziowskie lub asesorskie, zespół przyjmuje stanowisko bezwzględną większością głosów

w obecności wszystkich swoich członków.

”

;

11)

w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli na stanowisko sędziowskie albo asesorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,

zespół opracowuje listę rekomendowanych kandydatów.

”

;

12)

w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli na stanowisko sędziowskie albo asesorskie swoje kandydatury zgłosiły osoby,

wykonujące zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza albo zajmujące stanowisko prokuratora,

asesora prokuratorskiego, radcy, starszego radcy lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, o posiedzeniu zespołu zawiadamia się odpowiednio: Naczelną Radę Adwokacką,

Krajową Radę Radców Prawnych, Krajową Radę Notarialną, Krajową Radę Prokuratury, Prezesa

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

”

;

13)

w art. 37 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli na stanowisko asesorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat, Rada rozpatruje

i ocenia wszystkie zgłoszone kandydatury łącznie. W takim przypadku Rada podejmuje

uchwałę obejmującą rozstrzygnięcia w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie

do pełnienia urzędu asesora sądowego w stosunku do wszystkich kandydatów.

”

;

14)

w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 1 lub 1a, nie zaskarżyli wszyscy uczestnicy

postępowania, uchwała ta staje się prawomocna w części obejmującej rozstrzygnięcia

o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego lub urzędu asesora

sądowego tych uczestników postępowania, którzy nie wnieśli odwołania.

”

;

15)

w art. 45 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku ujawnienia nowych okoliczności dotyczących osoby wskazanej we wniosku

o powołanie do pełnienia urzędu sędziego albo asesora sądowego, przedstawionym Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy może wystąpić

również Prezydent.

”

.

Do dnia 31 grudnia 2022 r. na wolne stanowisko sędziego mogą zgłosić kandydaturę osoby,

spełniające warunki, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1-6 ustawy, o której mowa w

art. 1, i które ukończyły aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury

i co najmniej

1)

18 miesięcy pracowały na stanowisku referendarza sądowego lub asystenta sędziego w

pełnym wymiarze czasu pracy;

2)

przez 3 lata pracowały w charakterze asesora prokuratorskiego.

Do dnia 31 grudnia 2022 r. na wolne stanowisko asesora sądowego mogą zgłosić kandydaturę

osoby, które zdały egzamin sędziowski lub prokuratorski i spełniają warunki, o których

mowa w art. 106h § 1 pkt 1-4 ustawy zmienianej w art. 1 i w okresie 5 lat przed zgłoszeniem

kandydatury przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywały wymagające wiedzy prawniczej

czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem

prawa.

Osoby, które wykonują zawód sędziego, asesora sądowego, prokuratora, notariusza, komornika,

asesora prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, prokuratorską

lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców prawnych ani

wykonywać zawodu radcy prawnego.

Nie podlegają przekształcaniu na podstawie art. 20a § 3 pkt 1 ustawy zmienianej w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stanowiska sędziowskie zwolnione w sądach

rejonowych lub przydzielone do sądów rejonowych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

§ 1.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz

sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych,

starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy

o ustroju sądów powszechnych, z tym że

1)

przepisów dotyczących systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie

powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora

sądowego nie stosuje się;

2)

do wynagrodzeń sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wynagrodzeń sędziów

sądu apelacyjnego;

3)

wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego odpowiada wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego

sądu okręgowego według stawki czwartej, powiększonemu o należną składkę z tytułu ubezpieczenia

społecznego.

§ 2.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do urzędników i innych pracowników wojewódzkich

sądów administracyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639, z późn. zm..

§ 3.

Określone w przepisach, o których mowa w § 1 i 2, uprawnienia Ministra Sprawiedliwości

przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarga, w zakresie w jakim zawiera wniosek o pociągnięcie sędziów lub asesorów sądowych

do odpowiedzialności dyscyplinarnej, podlega niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi

dyscyplinarnemu albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. Rzecznik, po wstępnym wyjaśnieniu

okoliczności podniesionych w skardze, może podjąć czynności dyscyplinarne z własnej

inicjatywy. O sposobie załatwienia skargi rzecznik dyscyplinarny zawiadamia skarżącego

oraz organ, który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.

§ 1.

Sędziego lub asesora sądowego w jego czynnościach może zastąpić sędzia lub asesor

sądowy tego samego sądu, a także sędzia lub asesor sądowy innego sądu, delegowany

odpowiednio na podstawie art. 77 § 1 lub 8 albo art. 106zb.

§ 2.

Zastąpienie, o którym mowa w § 1, może nastąpić na podstawie zarządzenia przewodniczącego

wydziału lub prezesa sądu, wydanego na wniosek sędziego lub asesora sądowego albo

z urzędu, w celu zapewnienia sprawności postępowania.

§ 1.

Prezes sądu może wyznaczyć dodatkowego sędziego lub asesora sądowego do rozprawy,

jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że będzie ona trwać czas dłuższy. W razie potrzeby

można wyznaczyć dwóch dodatkowych sędziów lub asesorów sądowych; w takim razie należy

wskazać kolejność, w której będą oni wstępować do udziału w naradzie i głosowaniu.

§ 2.

Dodatkowy sędzia lub asesor sądowy bierze udział w naradzie i głosowaniu, jeżeli jeden

z sędziów lub asesorów sądowych nie może uczestniczyć w składzie sądu.

Sędziemu lub asesorowi sądowemu dokonującemu czynności sądowej jednoosobowo przysługują

prawa przewodniczącego oraz prawa sądu przewidziane w art. 48-50.

§ 1.

Na stanowisko asesora sądowego może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy

magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków asesora sądowego;

5)

ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

6)

złożył egzamin sędziowski;

7)

przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności

bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 5 i 6, nie dotyczą osób, które złożyły egzamin

prokuratorski, egzamin adwokacki, radcowski lub notarialny.

§ 3.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 5-7, nie dotyczą osób, które

1)

zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, wykonywały zawód adwokata, radcy prawnego

lub notariusza albo zajmowały stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub

radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa przez okres 18 miesięcy;

2)

złożyły egzamin sędziowski na podstawie art. 151c albo art. 155 § 7;

3)

zajmowały stanowisko prokuratora;

4)

pracowały w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym

lub innej placówce naukowej i mają tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych.

§ 1.

Asesorów sądowych powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa, na okres pięciu lat.

§ 2.

Powołując asesora sądowego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza miejsce służbowe

(siedzibę) asesora sądowego w sądzie rejonowym.

§ 3.

Przy powołaniu asesor sądowy składa ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

według następującej roty

„Ślubuję uroczyście jako asesor sądowy służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać

na straży prawa, obowiązki asesora sądowego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać

zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy prawnie

chronionej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.”; składający

ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.”.

§ 4.

Stosunek służbowy asesora sądowego nawiązuje się po doręczeniu mu aktu powołania.

§ 5.

Asesor sądowy zgłasza się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od dnia

otrzymania aktu powołania.

§ 6.

W razie nieusprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska asesorskiego w terminie określonym

w § 5, powołanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Minister Sprawiedliwości.

§ 1.

Asesor sądowy w sprawowaniu swojego urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom.

§ 2.

Asesor sądowy nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego, ani prowadzić

działalności publicznej niedającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości

asesorów sądowych.

§ 3.

Asesorowi sądowemu ubiegającemu się o mandat posła, senatora albo radnego udziela

się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej. Okresu udzielonego urlopu nie wlicza

się do okresu, o którym mowa w art. 61 § 1 pkt 7.

§ 4.

Asesor sądowy, który został mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w

organach państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie dyplomatycznej, konsularnej

lub w organach organizacji międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie

umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany

zrzec się niezwłocznie swojego urzędu.

§ 1.

Asesor sądowy w okresie sprawowania urzędu jest nieusuwalny.

§ 2.

Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z upływem okresu, na który został powołany

lub z dniem poprzedzającym powołanie na stanowisko sędziowskie.

§ 3.

Stosunek służbowy asesora sądowego rozwiązuje się z mocy prawa, jeżeli zrzekł się

urzędu. Zrzeczenie się urzędu jest skuteczne po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia

Ministrowi Sprawiedliwości oświadczenia, chyba że na wniosek asesora sądowego Minister

Sprawiedliwości określi inny termin. O zrzeczeniu się urzędu przez asesora sądowego

Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa i Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej.

§ 4.

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o złożeniu asesora sądowego z urzędu oraz

prawomocne orzeczenie sądu skazujące na środek karny pozbawienia praw publicznych

lub zakazu zajmowania stanowiska asesora sądowego powoduje, z mocy prawa, utratę urzędu

i stanowiska asesora sądowego; stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z chwilą

uprawomocnienia się orzeczenia.

§ 5.

Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z dniem utraty przez niego obywatelstwa

polskiego.

§ 6.

Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa, jeżeli z powodu choroby lub utraty sił

został uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków asesora sądowego.

§ 7.

Minister Sprawiedliwości zawiadamia asesora sądowego o wygaśnięciu lub rozwiązaniu

stosunku służbowego.

§ 1.

Przeniesienie asesora sądowego na inne miejsce służbowe może nastąpić tylko za jego

zgodą.

§ 2.

Zgoda asesora sądowego na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana

w przypadkach

1)

zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego

sądu lub wydziału zamiejscowego albo przeniesienia siedziby sądu;

2)

niedopuszczalności zajmowania stanowiska asesora sądowego w danym sądzie wskutek wystąpienia

okoliczności, o których mowa w art. 6;

3)

gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska, na podstawie orzeczenia sądu dyscyplinarnego,

wydanego na wniosek kolegium właściwego sądu lub Krajowej Rady Sądownictwa;

4)

przeniesienia w wyniku kary dyscyplinarnej.

§ 3.

O przeniesieniu asesora sądowego w przypadkach określonych w § 1 i 2 Minister Sprawiedliwości

wydaje decyzję, z tym że przeniesienie asesora sądowego z przyczyn wymienionych w

§ 2 pkt 1 może nastąpić, jeżeli uwzględnienie wniosku asesora sądowego co do nowego

miejsca służbowego nie jest możliwe.

§ 4.

W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 i 2, od decyzji Ministra Sprawiedliwości

asesorowi sądowemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego.

§ 1.

W przypadku przeniesienia asesora sądowego na inne miejsce służbowe nie przysługuje

mu ekwiwalent pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Asesor sądowy

zachowuje prawo do wykorzystania tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu,

do którego przeniesienie nastąpiło.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku powołania asesora sądowego na stanowisko

sędziowskie.

§ 3.

W przypadku przeniesienia asesora sądowego do innej miejscowości, przysługuje mu zwrot

kosztów przeniesienia, z wyjątkiem przypadku, gdy przeniesienie nastąpiło w drodze

dyscyplinarnej lub na jego wniosek. Asesorowi sądowemu przenoszonemu na jego wniosek

Minister Sprawiedliwości, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może przyznać zwrot

kosztów przeniesienia.

§ 1.

Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska asesora sądowego, może zgłosić swoją

kandydaturę na jedno stanowisko asesorskie w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia,

o którym mowa w art. 20a § 4.

§ 2.

Kandydaturę na wolne stanowisko asesorskie zgłasza się prezesowi właściwego sądu okręgowego.

§ 3.

Zgłoszenia kandydatury na wolne stanowisko asesorskie oraz innych czynności w toku

postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim, kandydat

dokonuje za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 57 § 2.

Przepisy art. 57 § 3-8, art. 57aa, art. 57ab § 2, art. 57ad-57af, art. 57ah, art.

58 § 2a, 4-4b i 6 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

Prezes sądu zasięga od właściwego ze względu na siedzibę sądu komendanta wojewódzkiego

Policji albo Komendanta Stołecznego Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje

o kandydacie do objęcia stanowiska asesorskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu

o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych. Komendant Policji przedstawia

pisemną informację o kandydacie prezesowi sądu w terminie czternastu dni od dnia wpływu

wniosku i przekazuje mu wszystkie zebrane materiały służące do jej sporządzenia. Informacji

nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko prokuratora.

§ 5.

Jeżeli zgłoszenie na wolne stanowisko asesorskie nie spełnia wymogów, o których mowa

w art. 57 § 6 i 7 lub art. 106o § 1-8, prezes właściwego sądu okręgowego wzywa kandydata

do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni.

§ 6.

Jeżeli swoją kandydaturę na wolne stanowisko asesorskie zgłosiła osoba, która nie

spełnia warunków do objęcia stanowiska asesora sądowego, o których mowa w art. 106h

§ 1 pkt 1, 3-7, albo osoba, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 106h

§ 1 pkt 1, 3, 4 i 7 oraz § 2, albo osoba, która nie spełnia warunków, o których mowa

w art. 106h § 1 pkt 1, 3 i 4 oraz § 3, albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu,

o którym mowa w § 1, zgłoszenie nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie lub

wobec zgłaszającego toczy się inne postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu

na stanowisku sędziowskim lub asesorskim, prezes właściwego sądu okręgowego zawiadamia

zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego, podając przyczynę pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia.

§ 7.

Osoba, której zgłoszenie pozostawiono bez rozpatrzenia, może w terminie siedmiu dni

od zawiadomienia, o którym mowa w § 6, złożyć zastrzeżenie za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego. W razie nieuwzględnienia zastrzeżenia prezes właściwego sądu

niezwłocznie przekazuje je za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wraz ze zgłoszeniem

Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia

rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.

§ 8.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, zakres danych zawartych w karcie zgłoszenia na wolne stanowisko

asesorskie, mając na względzie, aby dane te umożliwiały weryfikację w niezbędnym zakresie

spełnienia warunków wymaganych przez ustawę od kandydatów na to stanowisko.

§ 9.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po

zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres i sposób przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych kandydatów do

objęcia urzędu asesora sądowego oraz kwalifikacje wymagane od lekarzy i psychologów

uprawnionych do przeprowadzania tych badań i wydawania zaświadczeń o zdolności do

pełnienia obowiązków asesora sądowego, jak również terminy wykorzystania wydawanych

zaświadczeń w postępowaniu w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim,

mając na względzie zapewnienie należytej oceny zdolności kandydatów do objęcia urzędu

asesora sądowego, uwzględniającej charakter tego urzędu.

§ 10.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, tryb

zakładania konta w systemie teleinformatycznym, sposób dostępu do konta, sposób korzystania

z systemu teleinformatycznego oraz podejmowania w nim czynności związanych z wnoszeniem

karty zgłoszenia i dołączonych dokumentów, szczegółowy tryb doręczeń i zawiadomień

elektronicznych, jak również sposób przechowywania, udostępniania i usuwania - po

zakończeniu postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim

- zamieszczonych w systemie dokumentów, mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawności

postępowania dotyczącego objęcia stanowiska asesorskiego, dostępność drogi elektronicznej

dla uczestników postępowania oraz potrzebę zabezpieczenia danych zgromadzonych w systemie,

w tym danych osobowych kandydatów.

§ 1.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko referendarza sądowego,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych, w których

rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt

wszystkich spraw.

§ 2.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora albo

asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu

spraw, w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził

akt oskarżenia lub środki zaskarżenia albo występował przed sądem lub składał pisma

procesowe, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.

§ 3.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego

albo zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych różnych

kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował

w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw, ze wskazaniem sądów,

w których sprawy te toczyły się lub toczą, a także odpisy pięćdziesięciu, opinii prawnych

i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa; starszy

radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dołączają ponadto opinię przełożonego.

§ 4.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który wykonuje zawód notariusza, do karty

zgłoszenia dołącza wykaz pięćdziesięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie

spraw, a jeżeli sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich aktów.

§ 5.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz publikacji

wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych opinii

prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku naukowego.

§ 6.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur pięćdziesięciu projektów orzeczeń lub uzasadnień

w sprawach różnych kategorii, a w przypadku mniejszej liczby projektów - wykaz sygnatur

wszystkich projektów, natomiast na żądanie prezesa sądu kandydat składa projekty orzeczeń

poświadczone przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności.

§ 7.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który po złożeniu egzaminu sędziowskiego,

prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego lub notarialnego przez okres co najmniej

18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane

ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa, do karty zgłoszenia

dołącza wykaz pięćdziesięciu sygnatur akt, w których wykonywał czynności zastępstwa

procesowego, a w przypadku mniejszej liczby wykaz sygnatur wszystkich akt lub pięćdziesiąt

potwierdzonych przez przełożonego odpisów opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych

w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a w przypadku mniejszej liczby - odpisy

wszystkich opinii prawnych i innych dokumentów.

§ 8.

Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, zajmujący stanowisko prokuratora, referendarza

sądowego albo asystenta sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był

delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez

niego nadzorowanej, do karty zgłoszenia dołącza także opis wykonywanych w okresie

delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

§ 9.

Przepis § 8 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania do pełnienia

1)

czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa;

2)

czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

3)

obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań

podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe

działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje

międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

§ 10.

Przełożonym, o którym mowa w § 7 i 8, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie,

o którym mowa w § 8, nastąpiło lub w ramach albo na zlecenie bądź zamówienie której

wykonywane były czynności, o których mowa w § 7, a w przypadku podziału tej jednostki

na departamenty, biura albo inne równorzędne komórki organizacyjne - osoba kierująca

taką komórką. Za przełożonego osoby kierującej daną jednostką lub komórką organizacyjną

uznaje się osobę sprawującą funkcję nadrzędną.

§ 11.

Do kandydata na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko prezesa lub

wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie

do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy § 2-5 lub 8, a

w przypadku zajmowania przed powołaniem na stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii

Generalnej stanowiska sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego

lub sędziego sądu wojskowego - odpowiednio przepis § 1.

§ 12.

Do kandydata na wolne stanowisko asesorskie, który wykonywał więcej niż jeden z zawodów

wskazanych w przepisach § 1-6 i 11 lub czynności, o których mowa w § 7, stosuje się

przepisy § 1-8, z tym że łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw

lub odpisów opinii prawnych i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach,

nie może przekraczać stu.

§ 13.

Do karty zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,

w szczególności opinie lub rekomendacje.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata, zajmującego stanowisko referendarza sądowego obejmuje

badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa oraz sprawności i efektywności podejmowanych

czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań bądź funkcji, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami i ich

złożoności, realizacji procesu doskonalenia zawodowego, a także kultury urzędowania,

obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz poszanowania praw stron

lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań bądź funkcji.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania akt

co najmniej dziesięciu spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym

mowa w art. 106o § 1, a ponadto akt co najmniej pięciu innych spraw spoza wykazu wybranych

przez sędziego dokonującego oceny, jak również na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

§ 3.

Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu obejmuje

badaniem także nieujęte w wykazie akta pięciu spraw niezakończonych, przydzielonych

kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy

okres, a także akta wszystkich spraw, których referentem był kandydat, w których w

okresie ostatnich trzech lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko asesorskie

zmieniono lub uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz

w których stwierdzono przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego

orzeczenia.

§ 4.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności kandydata, o którym mowa w § 1, lub

z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje

się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

§ 5.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożonym egzaminie, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy pism obejmujących

przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych orzeczeń o ukaraniu

karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie

jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania wybranych

losowo co najmniej dwudziestu pięciu projektów, o których mowa w art. 106o § 6. Przepis

art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożonym egzaminie, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne opinie

i informacje uzyskane od prezesa sądu lub przewodniczącego wydziału sądu, w którym

kandydat był lub jest zatrudniony, jak również od sędziów, do których został przydzielony,

oraz odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych,

chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego

jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu merytorycznego, jak również efektywności

wykonywania powierzonych obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia

wykonywanymi zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników

postępowania i współpracowników. Przepisy art. 106p § 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji może objąć badaniem także akta spraw nieujęte

w wykazie oraz zwracać się do prezesów sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury

o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się okresowe oceny oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego prokuratora, o których mowa w art. 62g ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prokuratora

prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu

kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego,

zawierających wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony

organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości

dokonywanych czynności bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub

innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także

podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą

oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

§ 2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

na podstawie badania akt co najmniej dwudziestu pięciu spraw różnych kategorii lub

opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o

§ 3. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji

może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze

zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów

sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana na podstawie

badania co najmniej dwudziestu pięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie

spraw wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o §

4. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji

może objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne lub akta spraw sądowych,

w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania wpisu lub odmowę dokonania

czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie

akt takich spraw.

§ 4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną,

chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu lub odpisu orzeczenia

sądu dyscyplinarnego z akt osobowych kandydata.

§ 5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

§ 7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, art. 22 albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata, mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Do oceny kwalifikacji kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa

Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 57b lub art. 106r-106t.

§ 1.

Ocena kandydata, który po złożeniu egzaminu prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego

lub notarialnego przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej

czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem

prawa, jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości

dokonywanych czynności oraz sporządzonych opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych

w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury osobistej oraz sposób zachowania wobec współpracowników.

§ 2.

Ocena kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania

co najmniej dwudziestu pięciu opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w

związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także akt spraw w razie wskazania ich

sygnatur, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o

§ 7. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji

może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze

zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów

sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko asesorskie uwzględnia się predyspozycje

osobowościowe kandydata do sprawowania wymiaru sprawiedliwości oraz przestrzeganie

zasad etyki wykonywanego zawodu.

§ 2.

Prezes właściwego sądu okręgowego zwraca się do organów sprawujących nadzór administracyjny

nad sądami, Prokuratora Generalnego, Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,

organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów samorządów zawodowych

adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych do kierownika danej polskiej

szkoły wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytutu badawczego lub innej placówki naukowej

o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia oceny

kwalifikacji kandydata.

§ 3.

Prezes właściwego sądu okręgowego może zwrócić się do przełożonych kandydata, o którym

mowa w art. 106o § 7, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych

do przeprowadzenia oceny kwalifikacji kandydata.

§ 4.

Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych

bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko

asesorskie, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę

wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania

do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie;

2)

sposób gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których

jest dokonywana ocena kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko asesorskie, zajmującego

stanowisko asystenta sędziego, mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego

na rzetelną i kompleksową ocenę kwalifikacji.

§ 1.

Efektywność pracy oraz kompetencje zawodowe asesora sądowego w zakresie metodyki pracy

i kultury urzędowania, jak również specjalizacji w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów

spraw oraz pełnieniu poszczególnych funkcji, podlegają ocenie (ocena pracy asesora

sądowego).

§ 2.

Oceny pracy asesora sądowego dokonuje się po raz pierwszy po upływie dwudziestu czterech

miesięcy od dnia powołania.

§ 3.

Oceny pracy asesora sądowego dokonuje się w zakresie

1)

sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu

spraw lub wykonywaniu innych powierzonych zadań;

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz

poszanowania praw stron lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub

wykonywaniu innych powierzonych zadań;

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń.

§ 4.

Zakres oceny pracy asesora sądowego nie może wkraczać w dziedzinę, w której asesorzy

sądowi są niezawiśli.

§ 5.

Przy dokonywaniu oceny pracy asesora sądowego uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości

przydzielonych asesorowi sądowemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie

pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.

§ 6.

W przypadku negatywnej oceny pracy asesora sądowego, ocenia się asesora sądowego ponownie

nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia zapoznania się przez niego z

oceną, jednak nie później niż po upływie roku od dnia dokonania tej oceny.

§ 7.

Ocenę pracy asesora sądowego przeprowadza sędzia wizytator zajmujący stanowisko sędziego

sądu okręgowego.

§ 8.

Prezes sądu zapoznaje asesora sądowego z oceną jego pracy.

§ 9.

Asesor sądowy, w terminie dwóch tygodni od dnia zapoznania się z oceną pracy, ma prawo

zgłosić pisemne uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznej

oceny pracy asesora sądowego prezes sądu okręgowego.

§ 10.

Prezes sądu zapoznaje asesora sądowego z ostateczną oceną jego pracy.

§ 11.

Informacje dotyczące oceny pracy asesora sądowego stanowią tajemnicę prawnie chronioną

i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że asesor sądowy,

którego dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

§ 12.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, wzór arkusza oceny pracy asesora sądowego, mając na względzie

konieczność sprawnego i rzetelnego dokonania oceny pracy oraz dostosowania metodyki

jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy asesora sądowego.

§ 1.

Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego wynosi 80% wynagrodzenia zasadniczego w

stawce pierwszej sędziego sądu rejonowego, powiększonego o należną składkę z tytułu

ubezpieczenia społecznego.

§ 2.

Wysokość wynagrodzenia asesorów sądowych różnicują pełnione funkcje.

§ 3.

W związku z pełnioną funkcją asesorowi sądowemu przysługuje dodatek funkcyjny.

§ 4.

Wynagrodzenie asesorów sądowych różnicuje ponadto dodatek za długoletnią pracę wynoszący,

począwszy od szóstego roku pracy, 5% wynagrodzenia zasadniczego i wzrastający po każdym

roku o 1%, aż do osiągnięcia 20% wynagrodzenia zasadniczego.

§ 5.

Czas pracy asesora sądowego jest określony wymiarem jego zadań.

§ 6.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, funkcje z tytułu których przysługują asesorom sądowym dodatki

funkcyjne oraz sposób ustalania tych dodatków, biorąc pod uwagę rodzaj funkcji, wielkość

jednostki organizacyjnej oraz zakres obowiązków.

§ 1.

Asesorowi sądowemu można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

§ 2.

Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać trzech miesięcy i nie może być

udzielony, jeżeli asesor sądowy nie pełnił służby przez okres roku z powodu choroby.

§ 3.

Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Minister Sprawiedliwości.

§ 1.

Strojem urzędowym asesora sądowego jest strój urzędowy sędziego.

§ 2.

Asesor sądowy otrzymuje legitymację służbową, wymieniającą zajmowane przez niego stanowisko

i miejsce służbowe. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór legitymacji

służbowej asesora sądowego.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego może delegować asesora sądowego, za jego zgodą, do pełnienia

obowiązków asesora sądowego w innym sądzie rejonowym w okręgu sądowym, a prezes sądu

apelacyjnego do sądu rejonowego w innym okręgu sądowym na obszarze apelacji, na czas

określony, nie dłuższy niż dwa lata. Przepisy art. 77 § 6-7 i 10 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Asesorowi sądowemu, delegowanemu do wykonania czynności służbowych w innej miejscowości

niż miejscowość w której znajduje się jego miejsce służbowe lub miejsce delegowania,

o którym mowa w § 1, przysługują należności, określone w przepisach w sprawie wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

Asesor sądowy nie może, powołując się na zasadę niezawisłości, uchylić się od wykonania

poleceń w zakresie czynności administracyjnych, jeżeli z mocy przepisów ustawy należą

do obowiązków asesorskich, a także poleceń dotyczących sprawności postępowania sądowego;

może domagać się wydania polecenia na piśmie.

§ 1.

Asesor sądowy nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej

bez zezwolenia właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie

ujęcia asesora sądowego na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne

do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej

na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko

czynności niecierpiące zwłoki.

§ 2.

O zatrzymaniu asesora sądowego niezwłocznie powiadamia się prezesa sądu apelacyjnego

właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie

zatrzymanego. O fakcie zatrzymania asesora sądowego prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie

zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Pierwszego Prezesa

Sądu Najwyższego.

§ 3.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności karnej,

jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata

albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

§ 4.

Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego

właściwego do rozpoznania wniosku.

§ 5.

Sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności

karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego

przestępstwa. Uchwała zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie

asesora sądowego do odpowiedzialności karnej wraz z uzasadnieniem.

§ 6.

Sąd dyscyplinarny rozpoznaje wniosek o zezwolenie na pociągnięcie asesora sądowego

do odpowiedzialności karnej w terminie czternastu dni od dnia jego wpłynięcia do sądu

dyscyplinarnego.

§ 7.

Przed wydaniem uchwały sąd dyscyplinarny wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego, a także

asesora sądowego, przedstawiciela organu lub osobę, którzy wnieśli o zezwolenie, jeżeli

się stawią. Ich niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania wniosku.

§ 8.

Asesor sądowy, którego dotyczy postępowanie, ma prawo wglądu do dokumentów, które

zostały załączone do wniosku. Jednak prokurator, kierując wniosek do sądu dyscyplinarnego,

może zastrzec, że dokumenty te lub ich część nie mogą być asesorowi sądowemu udostępnione

z uwagi na dobro postępowania przygotowawczego.

§ 9.

Jeżeli prokurator złożył zastrzeżenie przewodniczący sądu dyscyplinarnego niezwłocznie

kieruje sprawę na posiedzenie. Sąd dyscyplinarny może odmówić asesorowi sądowemu wglądu

do dokumentów dołączonych do wniosku.

§ 10.

Orzekając w sprawie, o której mowa w § 1, sąd dyscyplinarny może poprzestać na oświadczeniu

asesora sądowego, że wnosi o wydanie uchwały o zezwoleniu na pociągnięcie go do odpowiedzialności

karnej.

Za wykroczenia asesor sądowy odpowiada wyłącznie dyscyplinarnie.

§ 1.

Asesor sądowy jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.

§ 2.

Po objęciu stanowiska asesorskiego asesor sądowy odbywa trzymiesięczne szkolenie z

zakresu metodyki pracy sędziego, organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury.

Z obowiązku tego jest zwolniony asesor sądowy, który ukończył aplikację sędziowską.

§ 3.

Asesor sądowy jest obowiązany uczestniczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu

i doskonaleniu zawodowym organizowanym przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

lub innych formach doskonalenia zawodowego, w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy

i umiejętności zawodowych.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informację o potrzebach szkoleniowych

asesorów sądowych na obszarze apelacji.

§ 1.

Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 85-90, art. 95 i art. 97.

§ 2.

Krajowa Rada Sądownictwa rozpatruje kandydatury na stanowiska asesorów sądowych, w

trybie określonym w odrębnej ustawie.

Asesor sądowy za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i rażącą obrazę przepisów

prawa i uchybienia godności urzędu (przewinienia dyscyplinarne) oraz za swoje postępowanie

przed objęciem stanowiska, jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas

urzędu państwowego lub okazał się niegodny urzędu asesora sądowego odpowiada dyscyplinarnie

tak jak sędzia.