Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rzemiośle

Osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.

1.

Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną,

z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w imieniu własnym tej osoby i na jej rachunek,

przy zatrudnieniu do 50 pracowników - zwaną dalej rzemieślnikiem.

1a.

Rzemiosłem jest również zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez wspólników

spółki cywilnej osób fizycznych, z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w imieniu

własnym tych wspólników i na ich rachunek, zatrudniających do 50 pracowników.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Do rzemiosła nie zalicza się działalności: handlowej, gastronomicznej, transportowej,

usług hotelarskich, usług świadczonych w wykonywaniu wolnych zawodów, usług leczniczych

oraz działalności wytwórczej i usługowej artystów plastyków i fotografików.

5.

(uchylony)

1.

Dowodami kwalifikacji zawodowych rzemieślnika są

1)

dyplom lub świadectwo ukończenia wyższej lub ponadgimnazjalnej szkoły o profilu technicznym

bądź artystycznym w zawodzie (kierunku) odpowiadającym dziedzinie wykonywanego rzemiosła;

2)

dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danemu rodzajowi rzemiosła;

3)

świadectwo czeladnicze albo tytuł robotnika wykwalifikowanego w zawodzie odpowiadającym

danemu rodzajowi rzemiosła;

4

zaświadczenie potwierdzające posiadanie wybranych kwalifikacji zawodowych w zakresie

zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła.

2.

Rzemieślnik obowiązany jest wykazać się innymi dowodami kwalifikacji zawodowych niż

określone w ust. 1, jeżeli z przepisów odrębnych ustaw wynika obowiązek posiadania

takich kwalifikacji.

3.

Dyplomy mistrza i świadectwa czeladnicze mogą być wydawane przez izby rzemieślnicze

osobom, które złożyły stosowne egzaminy przed komisjami egzaminacyjnymi izb rzemieślniczych.

3a

Podstawę przeprowadzania egzaminów w zawodach odpowiadających danemu rodzajowi rzemiosła

stanowią standardy wymagań egzaminacyjnych ustalone przez Związek Rzemiosła Polskiego,

z zastrzeżeniem ust. 3b.

3b

Podstawę przeprowadzania egzaminów w zawodach ujętych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa

zawodowego, stanowią wymagania określone w podstawie programowej kształcenia w zawodach.

3c

Nadzór nad działalnością komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych sprawuje Związek

Rzemiosła Polskiego przez

1)

przeprowadzanie, zgodnie z planem nadzoru, co najmniej raz w roku kontroli działalności

komisji egzaminacyjnych;

2)

rozpatrywanie nieuwzględnionych przez izbę rzemieślniczą skarg kandydatów dotyczących

prawidłowości przeprowadzenia egzaminu;

3)

analizowanie wyników egzaminów oraz formułowanie wniosków.

3d

Osoby wykonujące czynności z zakresu nadzoru mają prawo wstępu w charakterze obserwatora

na egzamin, po uprzednim powiadomieniu właściwej izby rzemieślniczej, oraz wglądu

do prowadzonej przez komisję egzaminacyjną dokumentacji komisji.

3e

Osoby, o których mowa w ust. 3d, mogą wydawać komisjom egzaminacyjnym zalecenia wynikające

z przeprowadzonych czynności nadzoru. Komisja egzaminacyjna w ciągu 7 dni od otrzymania

zaleceń może zgłosić wobec nich zastrzeżenia do Związku Rzemiosła Polskiego. W przypadku

nieuwzględnienia zastrzeżeń przez Związek Rzemiosła Polskiego komisja egzaminacyjna

jest obowiązana powiadomić Związek Rzemiosła Polskiego o realizacji zaleceń w terminie

30 dni.

3f

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności komisji egzaminacyjnych

Związek Rzemiosła Polskiego może wezwać komisję do usunięcia uchybień w wyznaczonym

terminie, a w przypadku nieusunięcia uchybień - odwołać osoby wchodzące w skład komisji

lub cały skład komisji albo unieważnić egzamin w całości lub w części.

3g

Izba rzemieślnicza

1)

zatwierdza zadania i pytania egzaminacyjne, opracowane na podstawie standardów wymagań,

o których mowa w ust. 3a i 3b;

2)

zatwierdza szczegółowe kryteria oceniania;

3)

dopuszcza kandydatów do egzaminów;

4)

ustala wysokość opłat za egzaminy, uwzględniając jako podstawę kwotę przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w

czwartym kwartale roku poprzedniego ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

z tym że wysokość opłaty nie może przekroczyć

a)

za egzamin mistrzowski - 40% podstawy,

b)

za egzamin czeladniczy - 20% podstawy,

c

za egzamin sprawdzający - 15% podstawy;

5)

prowadzi dokumentację komisji egzaminacyjnej, w tym ewidencję egzaminów;

6)

rozpatruje skargi kandydatów dotyczące prawidłowości przeprowadzenia egzaminu;

7)

organizuje szkolenia dla osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnych według programu

ustalonego przez Związek Rzemiosła Polskiego.

3h

Izba rzemieślnicza może zwolnić w całości lub w części osobę przystępującą do egzaminu

z opłaty, o której mowa w ust. 3g pkt 4.

3i

Osoby dorosłe uzyskujące i uzupełniające wiedzę i umiejętności zawodowe w formach

pozaszkolnych, określonych w odrębnych przepisach, mogą przystąpić do egzaminu sprawdzającego

wybrane kwalifikacje zawodowe w zakresie zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła.

4

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii Związku Rzemiosła

Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki powoływania komisji egzaminacyjnych

izb rzemieślniczych, warunki dopuszczania do egzaminu i sposób jego przeprowadzania,

wysokość wynagrodzenia członków komisji, warunki i tryb wydawania oraz wzory świadectw

czeladniczych, dyplomów mistrzowskich, zaświadczeń o zdaniu egzaminu sprawdzającego,

suplementów do świadectw czeladniczych i dyplomów mistrzowskich (Europass), a także

sposobów wydawania duplikatów i dokonywania legalizacji dokumentów przeznaczonych

do obrotu z zagranicą oraz wysokość odpłatności za wykonywanie tych czynności.

4a

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, powinno uwzględniać w szczególności wymagania,

jakim powinny odpowiadać osoby wchodzące w skład komisji egzaminacyjnych, zakres obowiązujących

tematów egzaminacyjnych oraz możliwość zwolnienia z części egzaminu osoby przystępującej

do egzaminu.

5.

Rzemieślnicy zatrudniający pracowników w celu przygotowania zawodowego w rzemiośle

obowiązani są spełniać warunki określone odrębnymi przepisami oraz być członkami jednej

z organizacji, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3.

6.

Nadzór nad przebiegiem przygotowania zawodowego w rzemiośle pracowników młodocianych

sprawuje izba rzemieślnicza lub z jej upoważnienia cech, właściwe ze względu na siedzibę

rzemieślnika.

1.

Rzemieślnikowi posiadającemu znaczący i uznany dorobek zawodowy w zakresie wytwarzania

lub odtwarzania przedmiotów o charakterze artystycznym lub zabytkowym, naprawy i konserwacji

takich przedmiotów, naprawy i konserwacji zabytkowych obiektów budowlanych oraz świadczenia

usług związanych z artystycznym zdobieniem obiektów budowlanych może zostać nadany

tytuł honorowy „Mistrz Rzemiosł Artystycznych”.

2.

Tytuł honorowy „Mistrz Rzemiosł Artystycznych” nadaje minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

tryb nadawania tytułu honorowego „Mistrz Rzemiosł Artystycznych”,

2)

podmioty uprawnione do występowania z wnioskiem o nadanie tytułu,

3)

warunki, jakie musi spełniać wniosek o nadanie tytułu,

4)

wzór dyplomu potwierdzającego nadanie tytułu

- mając na względzie wspieranie zanikających zawodów oraz promocję umiejętności istotnych

dla funkcjonowania wielu dziedzin kultury i sztuki jak również ochrony dziedzictwa

narodowego.

1.

Rzemieślnik ma prawo

1)

zrzeszania się w organizacjach, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, na zasadach

określonych w ustawie;

2)

wybierać i być wybieranym do organów samorządu gospodarczego rzemiosła;

3)

korzystać z uproszczonych (zryczałtowanych) form opodatkowania oraz zwolnień i ulg

podatkowych na zasadach powszechnie obowiązujących przedsiębiorców.

2.

W przypadku śmierci rzemieślnika współmałżonek pozostający do chwili śmierci na utrzymaniu

rzemieślnika oraz małoletni zstępni mają prawo nadal wykonywać rzemiosło w warunkach

i na zasadach obowiązujących rzemieślnika.

3.

Na rachunek zstępnych rzemiosło może być wykonywane przez ustawowego opiekuna do czasu

osiągnięcia przez nich pełnoletności lub ukończenia nauki w szkołach ponadgimnazjalnych

lub wyższych.

4.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 2, przysługują także pozostającym na utrzymaniu

rzemieślnika do chwili jego śmierci pełnoletnim zstępnym pobierającym naukę w gimnazjach,

szkołach ponadgimnazjalnych lub wyższych przez okres pobierania przez nich nauki w

tych szkołach.

5.

W przypadkach gdy dany rodzaj rzemiosła może być wykonywany wyłącznie po wykazaniu

się przez rzemieślnika posiadaniem uprawnień zawodowych, o których mowa w art. 10

ustawy wymienionej w art. 1, współmałżonek lub zstępni, o których mowa w ust. 3 i

4, prowadzą działalność za pośrednictwem osoby posiadającej wymagane kwalifikacje.

1.

Rzemieślnik jest obowiązany przestrzegać zasad etyki i godności zawodowej.

2.

Szczegółowe zasady etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła cechowego określa

samorząd gospodarczy rzemiosła.

3.

Przepis ust. 1 dotyczy także członków organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła,

o których mowa w art. 7 ust. 7.

1.

Rzemieślnicy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie zasad etyki

zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła.

2.

Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej i tryb postępowania dyscyplinarnego określają

statuty organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła.

1.

Tworzy się samorząd gospodarczy rzemiosła.

2.

Samorząd gospodarczy rzemiosłajest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega

tylko przepisom prawa.

3.

Organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosłasą

1)

cechy;

2)

(uchylony)

3)

izby rzemieślnicze;

4)

Związek Rzemiosła Polskiego.

5)

(uchylony)

4.

Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosłatworzone są z inicjatywy członków na

zasadzie dobrowolnej przynależności.

5.

Do zadań samorządu gospodarczego rzemiosła należy w szczególności

1)

promocja działalności gospodarczej i społeczno-zawodowej rzemiosła;

2)

nadzór nad organizacją i przebiegiem procesu przygotowania zawodowego w rzemiośle;

3)

udzielanie pomocy rzemieślnikom i innym przedsiębiorcom zrzeszonym w organizacjach

samorządu gospodarczego rzemiosła;

4)

reprezentowanie interesów środowiska rzemieślniczego wobec organów administracji publicznej;

5)

uczestniczenie w realizacji zadań z zakresu oświaty i wychowania w celu zapewnienia

wykwalifikowanych kadr dla gospodarki.

6.

Właściwi ministrowie zasięgają opinii Związku Rzemiosła Polskiego odnośnie do projektów

aktów prawnych dotyczących rzemiosła.

7.

Za zgodą organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła jej członkami mogą być, na

czas określony, także osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, niebędące

rzemieślnikami, zatrudniające nie więcej niż 50 pracowników.

Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła wymienione w art. 7 ust. 3 mają osobowość

prawną.

1.

Cechy są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi rzemieślników

według kryterium terytorialnego lub według rodzaju działalności gospodarczej.

2.

Podstawowym zadaniem cechu jest w szczególności utrwalanie więzi środowiskowych, postaw

zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, a także prowadzenie na rzecz członków

działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej, oświatowej i gospodarczej, a także

reprezentowanie interesów członków wobec organów administracji i sądów.

1.

Spółdzielnie rzemieślnicze działają na zasadach określonych w przepisach Prawa spółdzielczego.

2.

Zadaniem spółdzielni rzemieślniczych jest w szczególności organizowanie działalności

usługowej i wytwórczej rzemiosła, udzielanie pomocy członkom w wykonywaniu ich zadań

oraz prowadzenie własnej działalności gospodarczej i społeczno-wychowawczej.

1.

Izby rzemieślnicze są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi

cechy, spółdzielnie rzemieślnicze, rzemieślników nienależących do cechów, a także

inne jednostki organizacyjne, jeżeli ich celem jest wspieranie rozwoju gospodarczego

rzemiosła. Izby mogą w swych statutach przyjmować nazwy z dodatkiem wyrazów „przedsiębiorczość”

lub „przedsiębiorca” użytych w odpowiednim przypadku, a także określeń zawierających

wskazanie regionu.

2.

Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest pomoc w reprezentowaniu zrzeszonych

organizacji oraz rzemieślników wobec organów administracji publicznej oraz innych

organizacji i instytucji, udzielanie swym członkom pomocy instruktażowej i doradczej

oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych. Szczegółowy zakres zadań izb rzemieślniczych

określają ich statuty.

3.

Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów kwalifikacyjnych świadectwami

czeladniczymi i dyplomami mistrzowskimi oraz do opatrywania ich pieczęcią z godłem

Państwa.

3a

Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania wyników egzaminów sprawdzających

zaświadczeniami o posiadaniu wybranych kwalifikacji zawodowych w zakresie zawodu odpowiadającego

danemu rodzajowi rzemiosła.

4.

Ilekroć w przepisach prawa mówi się o izbie rzemieślniczej, należy przez to rozumieć

izbę rzemieślniczą, utworzoną w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie,

bez względu na nazwę przyjętą w jej statucie.

1.

Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosławymienione w art. 7 ust. 3 pkt 1-3 mogą

powołać ogólnopolską reprezentację, zwaną „Związek Rzemiosła Polskiego”.

2.

W Związku Rzemiosła Polskiego mogą się zrzeszać izby rzemieślnicze, a także cechy

o zasięgu ogólnopolskim.

3.

Związek Rzemiosła Polskiego może być utworzony z inicjatywy co najmniej 10 organizacji

samorządu gospodarczego rzemiosła, wymienionych w art. 7 ust. 3 pkt 2 i3, oraz cechów ogólnopolskich, które zadeklarują członkostwo w tym związku w drodze

uchwał walnych zgromadzeń.

4.

Podstawowym zadaniem Związku jest zapewnienie zrzeszonym w nim organizacjom pomocy

w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności społeczno-zawodowej oraz reprezentowanie

interesów rzemiosła w kraju i za granicą.

5.

Związek Rzemiosła Polskiego pełni względem spółdzielni rzemieślniczych funkcje związku

rewizyjnego, w trybie i na zasadach określonych w przepisach Prawa spółdzielczego.

Szczegółowe zadania organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, ich ustrój, stosunki

prawne członków ustalane są w statutach uchwalanych przez zjazdy lub walne zgromadzenia

tych organizacji.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 3 miesięcy

od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

przepisów art. 1 pkt 21-23 oraz art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

2)

przepisów art. 4 pkt 2 oraz art. 5 pkt 2 lit. a i pkt 4, które wchodzą w życie po

upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Zasady gospodarki finansowej organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła oraz zasady

wynagradzania zatrudnionych w nich pracowników określają walne zgromadzenia (zjazdy

delegatów) tych organizacji, jeżeli inne przepisy nie stanowią inaczej.

(pominięty)

Cechy i izby rzemieślnicze mogą być tworzone w trybie inicjatyw założycielskich lub

w drodze podziału istniejących organizacji pod warunkiem zapewnienia samodzielności

finansowej.

1.

Podstawą utworzenia cechu w trybie inicjatywy założycielskiej jest uchwalenie statutu

cechu odpowiadającego wymogom określonym w art. 16 przez co najmniej 10 członków założycieli.

2.

Podstawą utworzenia cechu w trybie podziału jest uchwała walnego zgromadzenia cechu

podlegającego podziałowi, powzięta w trybie określonym w statucie, zawierająca postanowienia

o zasadach podziału z uwzględnieniem podziału składników majątkowych oraz praw i zobowiązań

cechu podlegającego podziałowi.

Przepisy art. 17 mają odpowiednio zastosowanie do izb rzemieślniczych, z tym że liczba

członków założycieli (cechów) wynosi co najmniej 5.

1.

Cechy rzemieślnicze, izby rzemieślnicze i Związek Rzemiosła Polskiego podlegają obowiązkowi

wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

2.

Organizacje, o których mowa w ust. 1, uzyskują osobowość prawną z chwilą wpisania

do Krajowego Rejestru Sądowego.

(pominięty)

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 9 ust. 3, art. 10 ust. 2, art. 22 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 i ust. 2 pkt 3 i 4, art.

52 ust. 1, art. 68 ust. 1 i 2, art. 71b ust. 7 pkt 1, art. 78 ust. 1, art. 93 ust.

3, art. 94 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, zachowują moc

do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 9 ust. 3, art. 10 ust. 2,

art. 22 ust. 1 pkt 1, 3, 3a i 4 i ust. 2 pkt 3 i 4, art. 22a ust. 8, art. 52 ust.

1, art. 68a ust. 4, art. 68c ust. 1, art. 71b ust. 7 pkt 1, art. 78 ust. 1, art. 93

ust. 3, art. 94 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą;

2)

art. 95c § 1 ustawy, o której mowa w art. 3 niniejszej ustawy, zachowują moc do czasu

wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 95c § 1 ustawy, o której mowa w art.

3 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

3)

art. 3 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 4 niniejszej ustawy, zachowują moc do czasu

wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy, o której mowa w

art. 4 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

4)

art. 4a ust. 2 pkt 4 ustawy, o której mowa w art. 5 niniejszej ustawy, zachowują moc

do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 4a ust. 2 pkt 4 ustawy,

o której mowa w art. 5 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit.

a i b ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 sierpnia

2015 r.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy, o której

mowa w art. 3, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 2 pkt 5 w części dotyczącej młodzieżowych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych

ośrodków socjoterapii, art. 13 ust. 5, art. 22 ust. 2 pkt 3, art. 22a, art. 24 ust.

2a, art. 68b, art. 71d, 77a ust. 4-12, art. 80 ust. 2-3a oraz art. 90 ust. 2b, 2c,

3a i 3b ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, art. 1 ust. 1a, art. 9 ust. 1a i art. 42 ust. 3 ustawy, o której mowa w art.

2 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a także art. 2 pkt 1 lit.

a, art. 3, art. 6 i art. 13 niniejszej ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2004 r.;

2)

art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. h, art. 14 ust. 1a, 1b, 3, 3a i 4, art. 14a, 14b, 16 ust.

7 i 7a i art. 20 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, oraz art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2004 r.;

3)

art. 4 ust. 2b i art. 4a ust. 2 pkt 4 ustawy, o której mowa w art. 5 niniejszej ustawy,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 5 ust. 3a i 3b ustawy, o której mowa

w art. 8 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą w

życie z dniem 1 października 2004 r.;

4)

art. 78 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;

5)

art. 68c ust. 2 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2012 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 4 i 13 oraz art. 7 ust. 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 31 lit. a w zakresie dotyczącym ust. 3, który wchodzi w życie z dniem 1

stycznia 2013 r;

3)

art. 1 pkt 27 w zakresie dotyczącym art. 64 ust. 4 i 5, który wchodzi w życie z dniem

1 września 2014 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 4 ust. 2, art. 19 ust. 22, art. 33 ust. 5, art. 35 ust. 3 i 4, art. 46 ust. 6,

art. 53 ust. 9, art. 83 i art. 90 ust. 1 i 5 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 3 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 3,

3)

art. 58 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 10,

4)

art. 108 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 15

- zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 39, który wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy, z mocą od dnia 1 stycznia

2009 r.;

2)

art. 1 pkt 75 i art. 18, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2009 r.;

3)

art. 1 pkt 49, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.