Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin

Przepisy rozporządzenia określają

1

tryb postępowania w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej, zwanych dalej

„funkcjonariuszami”, oraz uprawnionych członków ich rodzin;

2)

organ właściwy w sprawach zaopatrzenia emerytalnego;

3)

podmioty uprawnione do wypłaty zasiłku pogrzebowego i tryb jego refundacji;

4)

wzór i tryb wydawania legitymacji emeryta -rencisty policyjnego.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Legitymacje wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują

ważność do czasu ich wymiany.

2.

Legitymacje, o których mowa w ust. 1, wymienia się z urzędu.

Organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego, wysokości świadczeń

pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia, zwanych dalej „świadczeniami”, oraz ich wypłaty

jest Dyrektor Zakładu Emerytalno -Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, zwany

dalej „organem emerytalnym”.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

1 pkt 4 i 6, które wchodzą w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Organ emerytalny wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego

lub wysokości świadczeń z tego tytułu na wniosek wnioskodawcy lub jego pełnomocnika.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie lub ustnie do protokołu sporządzonego

w siedzibie organu emerytalnego, z wyjątkiem wniosku o wznowienie postępowania, który

zgłasza się wyłącznie na piśmie.

Organ emerytalny jest obowiązany informować o warunkach i dowodach wymaganych do ustalenia

prawa do zaopatrzenia emerytalnego oraz do udzielania pomocy przy ubieganiu się o

ustalenie tego prawa.

1.

Wniosek o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z

tego tytułu, zwany dalej „wnioskiem”, zawiera w szczególności

1)

imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL;

4)

numer NIP - o ile został nadany;

5)

miejsce zamieszkania;

6)

wskazanie rodzaju świadczenia, o jakie ubiega się wnioskodawca;

7)

podpis wnioskodawcy.

2.

Do wniosku załącza się dokumenty niezbędne do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego

lub wysokości świadczenia z tego tytułu.

3.

W przypadku doręczania wniosku za pośrednictwem przedsiębiorcy prowadzącego działalność

w zakresie doręczania przesyłek, do wniosku załącza się wypis z dowodu osobistego

lub kserokopię tego dokumentu, poświadczone przez organ administracji rządowej, organ

samorządu terytorialnego, notariusza lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Wniosek o

1)

emeryturę lub rentę inwalidzką,

2)

rentę rodzinną,

3)

wznowienie postępowania,

4)

ponowne ustalenie wysokości świadczenia lub o zmianę świadczenia,

5)

wznowienie wypłaty świadczenia,

6)

zasiłek pogrzebowy

przyjmuje organ emerytalny.

2

Wniosek o emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną może być złożony również

w komórce kadrowej organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej

Straży Pożarnej, właściwego ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby lub miejsce

zamieszkania wnioskodawcy. Organ ten przekazuje wniosek wraz z załączonymi dokumentami

organowi emerytalnemu nie później niż w terminie 7 dni od dnia jego złożenia.

3.

Organ, do którego złożono wniosek, pisemnie potwierdza jego doręczenie na żądanie

wnioskodawcy.

1

Za datę złożenia wniosku uważa się datę wpływu pisemnego wniosku do organu emerytalnego,

datę ustnego złożenia wniosku do protokołu sporządzonego w siedzibie organu emerytalnego

oraz datę wprowadzenia wniosku do systemu teleinformatycznego organu emerytalnego,

a w przypadku określonym w § 6 ust. 2 - datę złożenia wniosku w komórce kadrowej organu

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Za datę złożenia wniosku uważa się również datę złożenia wniosku do innych organów

niż określone w ust. 1, jeżeli do właściwości tych organów należą sprawy świadczeń

emerytalno -rentowych.

3

Wniosek wniesiony w formie dokumentu elektronicznego powinien być opatrzony bezpiecznym

podpisem elektronicznym weryfikowanym zgodnie z zasadami przewidzianymi w przepisach

o podpisie elektronicznym oraz spełniać wymagania określone w § 5 ust. 1.

1.

Wnioskodawca ubiegający się o emeryturę lub rentę inwalidzką załącza do wniosku dokumenty

stwierdzające

1)

datę i podstawę prawną zwolnienia ze służby;

2)

okresy służby;

3)

istnienie inwalidztwa;

4)

wysokość uposażenia;

5)

okresy składkowe i nieskładkowe - w przypadku funkcjonariusza ubiegającego się o emeryturę,

pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.

2.

Wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1, składa oświadczenie pisemne, czy

1)

pobiera uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym

charakterze;

2)

pobiera świadczenie pieniężne z ubezpieczenia emerytalnego lub rentowego lub innego

zaopatrzenia emerytalnego albo świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy

albo uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, przewidziane w odrębnych

przepisach;

3)

jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego - w przypadku funkcjonariusza ubiegającego

się o emeryturę, pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.;

4)

osiąga przychód z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.

1.

Wnioskodawca ubiegający się o rentę rodzinną załącza do wniosku dokumenty stwierdzające

1)

imię, nazwisko oraz datę urodzenia,

2)

datę i podstawę prawną zwolnienia ze służby,

3)

okresy służby,

4)

okresy składkowe i nieskładkowe - w przypadku ubiegającego się o rentę rodzinną po

funkcjonariuszu pozostającym w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.,

5)

wysokość uposażenia

-

osoby, po której ma być ustalone prawo do renty rodzinnej;

6)

datę zgonu funkcjonariusza, emeryta lub rencisty albo datę zaginięcia funkcjonariusza;

7)

datę zawarcia związku małżeńskiego - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną po

małżonku;

8)

swoją datę urodzenia;

9)

istnienie swojej niezdolności do pracy - jeżeli ustalenie prawa do renty rodzinnej

jest uzależnione od tej niezdolności;

10)

posiadanie prawa do świadczeń alimentacyjnych, ustalonego wyrokiem sądu lub ugodą

sądową - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną

a)

przez małżonka rozwiedzionego,

b)

po małżonku, jeżeli w chwili śmierci małżonka nie istniała pomiędzy małżonkami wspólność

małżeńska;

11)

związek śmierci funkcjonariusza ze służbą - w przypadku gdy śmierć była następstwem

czynu karalnego;

12)

fakt uczestniczenia w zorganizowanym szkoleniu mającym na celu uzyskanie kwalifikacji

do wykonywania pracy zarobkowej - jeżeli prawo do renty rodzinnej po małżonku jest

uzależnione od uczestniczenia w takim szkoleniu.

2.

Wnioskodawca ubiegający się o rentę rodzinną składa ponadto oświadczenie pisemne,

czy

1)

istniała wspólność małżeńska - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną po małżonku;

2)

osiąga przychód z tytułu służby lub działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia

społecznego;

3)

pobiera świadczenie pieniężne z ubezpieczenia emerytalnego lub rentowego lub innego

zaopatrzenia emerytalnego albo świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy

albo uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, przewidziane w odrębnych

przepisach.

3.

Jeżeli wniosek dotyczy renty rodzinnej po emerycie lub renciście, okoliczności, na

które dowody znajdują się w aktach emerytalno -rentowych zmarłego, organ emerytalny

ustala na podstawie tych akt.

1.

Dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione ubiegające się

o rentę rodzinną, które ukończyły 16 lat, poza dokumentami i oświadczeniami wymienionymi

w § 9 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 przedstawiają dokumenty potwierdzające

fakt pobierania nauki w szkole.

2.

Przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo

i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach

rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, ubiegające się o rentę rodzinną, poza

dokumentami i oświadczeniami wymienionymi w § 9 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz ust.

2 pkt 2 i 3

1)

przedstawiają postanowienie sądu - w przypadku gdy zmarły funkcjonariusz, emeryt lub

rencista albo jego małżonek był ich opiekunem ustanowionym przez sąd;

2)

oświadczają, czy

a)

zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie co najmniej na rok przed zaginięciem funkcjonariusza

albo przed śmiercią funkcjonariusza, emeryta lub rencisty, chyba że śmierć była następstwem

wypadku,

b)

posiadają prawo do renty rodzinnej po zmarłych rodzicach, a gdy rodzice żyją - czy

nie mogą zapewnić im utrzymania.

3.

Przepis § 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Rodzice ubiegający się o rentę rodzinną, poza złożeniem dokumentów i oświadczeń wymienionych

w § 9 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, dodatkowo oświadczają, czy

funkcjonariusz, emeryt lub rencista bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się do

ich utrzymania.

1.

Wnioskodawca ubiegający się o zasiłek pogrzebowy z tytułu śmierci emeryta, rencisty

lub członka rodziny przedstawia dokumenty potwierdzające

1)

datę zgonu;

2)

fakt pokrycia kosztów pogrzebu.

2.

Wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1, oświadcza

1)

czy nie pobrał zasiłku pogrzebowego po zmarłym w innym organie uprawnionym na podstawie

odrębnych przepisów do wypłaty tego zasiłku;

2)

w jakiej części pokrył koszty pogrzebu;

3)

o stopniu pokrewieństwa z osobą zmarłą.

1.

Środkiem dowodowym potwierdzającym imię i nazwisko oraz datę urodzenia małoletniego

jest skrócony odpis aktu urodzenia.

2.

Środkiem dowodowym potwierdzającym imię i nazwisko, datę urodzenia oraz numer PESEL

osoby pełnoletniej jest dowód osobisty.

3.

Środkiem dowodowym potwierdzającym datę zgonu, datę zawarcia związku małżeńskiego

oraz stopień pokrewieństwa jest skrócony odpis odpowiedniego aktu stanu cywilnego,

a w przypadku rozwodu, unieważnienia małżeństwa lub separacji - wyrok sądu. Środkiem

dowodowym potwierdzającym fakt przysposobienia jest orzeczenie sądu opiekuńczego.

4.

Środkiem dowodowym potwierdzającym fakt pokrycia kosztów pogrzebu są rachunki dokumentujące

pokrycie kosztów związanych z pogrzebem.

1.

Środkiem dowodowym potwierdzającym

1

datę i podstawę zwolnienia ze służby oraz okres służby jest zaświadczenie o przebiegu

służby, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe

organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży

Pożarnej;

2

okresy służby zaliczane w wyższym wymiarze jest zaświadczenie sporządzone na podstawie

akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej;

3

okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury

jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów

potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej;

4

wysokość uposażenia dla celów emerytalnych jest zaświadczenie wystawione przez właściwe

organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży

Pożarnej, właściwe ze względu na ostatnie miejsce pełnienia służby przez funkcjonariusza;

5

inwalidztwo jest orzeczenie komisji lekarskiej podległej odpowiednio ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefowi Agencji

Wywiadu, zwanej dalej „komisją lekarską”, o niezdolności funkcjonariusza do służby

i zaliczeniu do jednej z grup inwalidztwa;

6

niezdolność do pracy jest orzeczenie lekarza orzecznika albo komisji lekarskiej Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych o stopniu niezdolności do pracy;

7)

związek śmierci funkcjonariusza ze służbą, w przypadku gdy śmierć była następstwem

czynu karalnego, jest

a)

orzeczenie komisji lekarskiej o związku śmierci funkcjonariusza ze służbą,

b

protokół powypadkowy sporządzony przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej,

c)

prawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie prokuratora o umorzeniu albo odmowie

wszczęcia postępowania karnego, z wyjątkiem umorzenia albo odmowy wszczęcia postępowania

na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.;

8)

fakt zaginięcia funkcjonariusza jest rozkaz personalny lub decyzja właściwego przełożonego,

stwierdzające zaginięcie oraz związek zaginięcia ze służbą.

2

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, wydaje właściwy organ Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej z urzędu, a

zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, na żądanie funkcjonariusza.

1.

Okresy służby zaliczane do wysługi emerytalnej ustala się na podstawie zaświadczeń

o przebiegu służby funkcjonariusza.

2.

Okresy służby wojskowej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz w armiach

sojuszniczych zalicza się do wysługi emerytalnej na podstawie odpisu przebiegu służby

wojskowej wynikającej z akt personalnych żołnierza lub innych dokumentów przedstawionych

przez wnioskodawcę.

3.

Okresy służby wojskowej pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury ustala się na podstawie odpisów lub wyciągów z dokumentów uzasadniających

to podwyższenie.

4

Okresy zatrudnienia lub służby w zawodowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej i

nauki w szkołach pożarniczych, w charakterze członka Korpusu Technicznego Pożarnictwa,

a także funkcjonariusza pożarnictwa w terminie do dnia 31 stycznia 1992 r., zalicza

się do wysługi emerytalnej, w przypadku okresów zatrudnienia lub służby - na podstawie

świadectwa pracy i aktu mianowania oraz innych dokumentów poświadczających te okresy,

natomiast w przypadku okresów nauki - na podstawie zaświadczenia wydanego przez właściwą

szkołę pożarniczą.

5.

Okresy zatrudnienia w jednostkach ochrony przeciwpożarowej lub na stanowiskach, na

których były wykonywane czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa

w art. 129 ust. 7 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1340, z późn. zm., traktowane jako służba w Państwowej Straży Pożarnej zalicza się do wysługi emerytalnej

na podstawie decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej stwierdzającej

zakończenie okresu zatrudnienia.

5a

Okresy, o których mowa w ust. 5, w przypadku osób posiadających status strażaka przed

dniem 1 lipca 1999 r., a następnie przyjętych przed tą datą do służby w Państwowej

Straży Pożarnej, zalicza się do wysługi emerytalnej na podstawie zaświadczenia wystawionego

przez pracodawcę lub właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej, potwierdzającego wykonywanie

czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

6.

Inne okresy służby zaliczane do wysługi emerytalnej ustala się na podstawie dokumentów

wydanych przez właściwe organy.

7.

Okresy działalności kombatanckiej oraz okresy zaliczone do tej działalności zalicza

się do wysługi emerytalnej na podstawie dokumentów stwierdzających przyznanie uprawnień

kombatanckich, zgodnie z ustawą z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1206 oraz z 2015 r. poz. 693).

8.

Okresy składkowe i nieskładkowe oraz okresy opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się do wysługi emerytalnej, jeżeli zostały

udowodnione w sposób określony w art. 117 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 748).

9.

W razie braku informacji na indywidualnym koncie ubezpieczonego, okresy opłacania

składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się

do wysługi emerytalnej na podstawie zaświadczenia, wydanego przez płatnika składek,

zawierającego informację o okresach ubezpieczenia oraz o okresach nieopłacania składek

lub o braku takich okresów.

1.

W przypadku udowadniania okresów składkowych lub nieskładkowych za pomocą zeznań świadków,

wnioskodawca lub jego pełnomocnik oświadcza, że okresów tych nie może potwierdzić

odpowiednimi dokumentami.

2.

Zeznania świadków złożone w formie pisemnej lub ustnej do protokołu sporządzonego

w siedzibie organu emerytalnego zawierają w szczególności

1)

dane osobowe świadka: imię i nazwisko, datę urodzenia, adres zamieszkania, serię i

numer dowodu osobistego, nazwę i adres pracodawcy albo numer pobieranej emerytury

lub renty;

2)

stwierdzenie o uprzedzeniu świadka o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych

zeznań;

3)

oświadczenie, czy i jaki stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa łączy świadka z wnioskodawcą;

4)

określenie celu złożenia zeznania;

5)

dane dotyczące okoliczności objętych zeznaniem, a w szczególności: w jakim okresie

i w którym obozie przebywał w niewoli, obozie dla internowanych, obozie pracy przymusowej,

gdzie i w jakich okresach oraz w jakim charakterze był zatrudniony, czy zatrudnienie

było wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, ciągle, dorywczo lub sezonowo, ile

dni trwało w tygodniu, ile miesięcy w roku;

6)

oświadczenie, skąd świadkowi są znane okoliczności objęte zeznaniem, a jeżeli współpracował

z wnioskodawcą, czy posiada dowody własnej pracy w tym okresie;

7)

własnoręczny podpis świadka.

3.

W przypadku doręczenia pisemnych zeznań świadków za pośrednictwem przedsiębiorcy prowadzącego

działalność w zakresie doręczania przesyłek, własnoręczność podpisów świadków na zeznaniach

powinna być poświadczona przez organ administracji rządowej, organ samorządu terytorialnego,

notariusza lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli świadkiem jest funkcjonariusz,

własnoręczność jego podpisu może być potwierdzona przez przełożonego w jednostce organizacyjnej,

w której pełni służbę.

1.

Dokumenty potwierdzające okresy służby lub inne okresy zaliczane do wysługi emerytalnej,

o których mowa w § 14 i 15, oraz pisemne zeznania świadków, o których mowa w § 16

ust. 2 i 3, składa się w oryginale.

2.

Legitymacje ubezpieczeniowe, zaświadczenia o zatrudnieniu oraz pisemne zeznania świadków

stwierdzające okoliczności uzasadniające prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości

świadczenia z tego tytułu nie podlegają zwrotowi.

1.

Na okoliczności, których potwierdzenie dokumentami nie jest wymagane, wnioskodawca

składa pisemne oświadczenie.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera stwierdzenie o uprzedzeniu wnioskodawcy

o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań oraz podpis wnioskodawcy

złożony w obecności pracownika przyjmującego oświadczenie, który potwierdza swoje

uczestnictwo podpisem i pieczęcią.

3.

W przypadku doręczania oświadczenia za pośrednictwem przedsiębiorcy prowadzącego działalność

w zakresie doręczania przesyłek, własnoręczność podpisu na oświadczeniu powinna być

poświadczona przez organ administracji rządowej, organ samorządu terytorialnego, notariusza

lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

W imieniu osób małoletnich oświadczenia składają ich rodzice lub opiekunowie.

1.

Wnioskodawca może wycofać wniosek, jednakże nie później niż do dnia uprawomocnienia

się decyzji.

2.

Wycofanie wniosku jest skuteczne, jeśli nastąpiło na piśmie lub zostało zgłoszone

ustnie do protokołu sporządzonego w siedzibie organu emerytalnego.

1.

Organ emerytalny bada i ocenia całokształt sprawy o ustalenie prawa do zaopatrzenia

emerytalnego lub wysokości świadczenia z tego tytułu na podstawie przedłożonych dokumentów,

zeznań świadków oraz innych dowodów, a także oświadczeń wnioskodawcy.

2.

Jeżeli wnioskodawca nie przedłożył dowodów niezbędnych do ustalenia lub potwierdzenia

prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z tego tytułu, organ

emerytalny wzywa go pismem, za zwrotnym poświadczeniem odbioru, do przedłożenia tych

dowodów we wskazanym przez organ emerytalny terminie, nie dłuższym niż 60 dni, pod

rygorem wydania decyzji na podstawie posiadanych dowodów.

1.

Jeżeli wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie prawa do renty inwalidzkiej lub do

dodatku pielęgnacyjnego albo ma wyznaczony termin kontrolnego badania lekarskiego,

organ emerytalny kieruje go na badanie przez komisję lekarską w celu wydania orzeczenia

o zaliczeniu wnioskodawcy do jednej z grup inwalidztwa lub o niezdolności do samodzielnej

egzystencji, dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia tej osoby, sporządzone przez

lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje się wnioskodawca.

2.

Jeżeli warunkiem ustalenia prawa do renty rodzinnej jest uznanie za osobę niezdolną

do pracy członka rodziny zmarłego emeryta lub rencisty albo członka rodziny zmarłego

lub zaginionego funkcjonariusza, organ emerytalny na wniosek osoby uprawnionej zwraca

się do właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o skierowanie wskazanej

we wniosku osoby na badanie przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

w celu wydania orzeczenia o niezdolności do pracy, dołączając zaświadczenie o stanie

zdrowia tej osoby, sporządzone przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje

się wnioskodawca.

3.

Jeżeli wnioskodawca nie zgłosił się w wyznaczonym terminie na badanie przez komisję

lekarską lub lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo na dodatkowe

badanie specjalistyczne zarządzone przez tę komisję lub tego lekarza, organ emerytalny

wzywa go pismem, za zwrotnym poświadczeniem odbioru, do wyjaśnienia w terminie 30

dni od dnia doręczenia pisma przyczyn niezgłoszenia się na badanie, pod rygorem wydania

decyzji na podstawie posiadanych dowodów.

1.

Decyzję w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia

z tego tytułu organ emerytalny wydaje na piśmie, nie później niż w terminie 60 dni

od dnia zgłoszenia wniosku lub powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu.

2

W razie przeprowadzania postępowania, o którym mowa w § 20 ust. 2 lub w § 21, decyzję

określoną w ust. 1 wydaje się nie później niż w terminie 30 dni od dnia wyjaśnienia

ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji lub od daty wpływu do organu

emerytalnego prawomocnego orzeczenia komisji lekarskiej, lekarza orzecznika Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych albo komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

Za datę wyjaśnienia ostatniej okoliczności, o której mowa w ust. 2, uważa się datę

końcową dodatkowego terminu do przedstawienia niezbędnych dowodów wyznaczonego przez

organ emerytalny albo datę przedstawienia tych dowodów.

1.

Decyzja o ustaleniu prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z

tego tytułu oraz o zmianie tego prawa lub wysokości świadczenia zawiera w szczególności

1)

określenie organu emerytalnego;

2)

datę jej wydania;

3)

wskazanie osoby, której dotyczy;

4)

powołanie podstawy prawnej;

5)

rodzaj i numer świadczenia;

6)

sposób wyliczenia świadczenia oraz jego wysokość;

7)

datę, od której przysługuje świadczenie;

8)

uzasadnienie faktyczne i prawne;

9)

pouczenie o terminie i trybie odwołania;

10)

pouczenie o okolicznościach, o których wnioskodawca jest obowiązany na podstawie przepisów

prawa powiadomić organ emerytalny;

11)

podpis i stanowisko osoby upoważnionej do wydania decyzji.

2.

Decyzja o zmianie wysokości świadczenia z tytułu zaopatrzenia emerytalnego w wyniku

bieżącej waloryzacji nie musi zawierać pouczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10.

1.

Decyzja o odmowie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego zawiera elementy określone

w § 23 ust. 1 pkt 1-5 i 8-11.

2.

W przypadku wydania decyzji, w której nie ustalono prawa do zaopatrzenia emerytalnego,

organ emerytalny poucza zainteresowanego o możliwości ubiegania się o ustalenie prawa

do świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub w innych przepisach.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, po uprawomocnieniu się wydanej decyzji, organ

emerytalny przekazuje odpowiednie dokumenty właściwemu organowi na wniosek tego organu

lub wnioskodawcy. Nieprzekazane dokumenty zwraca się wnioskodawcy na jego wniosek.

1.

Przy obliczaniu wysługi emerytalnej dodaje się poszczególne okresy o jednakowym wskaźniku

procentowym, obejmujące lata, miesiące i dni.

2.

Okresy niepełnych miesięcy oblicza się w dniach. Sumę dni zamienia się na miesiące,

przyjmując za miesiąc 30 dni kalendarzowych. Sumę miesięcy zamienia się na lata, przyjmując

pełne 12 miesięcy za 1 rok.

3.

Okresy rozpoczynające się pierwszym, a kończące się ostatnim dniem miesiąca oblicza

się jak pełne miesiące, niezależnie od faktycznej liczby dni przypadającej w danym

miesiącu.

4.

Jeżeli w zaświadczeniu stwierdzającym okresy zatrudnienia są podane dni robocze, a

nie okresy zatrudnienia, sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując za miesiąc

22 dni robocze, a w odniesieniu do okresów zatrudnienia wykonywanego przed dniem 1

stycznia 1981 r. - 25 dni roboczych.

5.

Jeżeli z dowodów wynika tylko miesiąc rozpoczęcia lub zakończenia zatrudnienia, przyjmuje

się za początek lub koniec tego okresu piętnasty dzień miesiąca.

6

Obliczenie procentowego wymiaru wysługi emerytalnej za okresy o jednakowym wskaźniku

procentowym jest dokonywane według matematycznych zasad zaokrąglania, z dokładnością

do drugiego miejsca po przecinku.

Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości

świadczenia z tego tytułu umarza się, jeżeli

1)

wnioskodawca zmarł przed wydaniem decyzji, a osoby uprawnione do udziału w niezakończonym

postępowaniu nie złożyły wniosku o jego kontynuowanie;

2)

wnioskodawca wycofał wniosek.

1.

Emerytury i renty wraz z dodatkami, zasiłkami i innymi świadczeniami pieniężnymi,

wypłaca się miesięcznie z góry, w piątym dniu każdego miesiąca kalendarzowego, za

który przysługują te świadczenia.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługujące osobom zamieszkałym za granicą

w państwach, z którymi zostały zawarte umowy międzynarodowe o wzajemnym przekazywaniu

pracowniczych świadczeń emerytalno-rentowych, wypłaca się kwartalnie z dołu w pierwszym

dniu miesiąca przypadającego po upływie każdego kwartału.

2a

Za dzień wypłaty świadczeń przekazywanych za granicę uważa się dzień przekazania należności

do banku lub innej instytucji pośredniczącej w wypłacie świadczeń.

3.

W przypadku gdy dzień wypłaty jest dniem wolnym od pracy, wypłaty dokonuje się w dniu

roboczym następującym po tym dniu.

1.

W przypadku renty rodzinnej, do której jest uprawniona więcej niż jedna osoba, części

renty przysługujące

1)

osobie małoletniej,

2)

osobie pełnoletniej, nad którą została ustanowiona opieka albo kuratela

- wypłaca się osobom sprawującym opiekę lub kuratelę nad tymi osobami.

2.

Część renty rodzinnej, przysługującą osobie pełnoletniej innej niż wymieniona w ust.

1 pkt 2, wypłaca się tej osobie lub na jej wniosek innej osobie pełnoletniej uprawnionej

do części tej renty rodzinnej albo osobie, która sprawowała opiekę nad wnioskodawcą

przed osiągnięciem pełnoletności, po uprzednim pouczeniu o okolicznościach, o których

mowa w art. 49 ust. 1 ustawy.

3.

W przypadku pobytu sieroty zupełnej w zakładzie specjalnym lub w placówce opiekuńczo

-wychowawczej, rentę rodzinną wraz z dodatkiem dla sieroty zupełnej wpłaca się na

rachunek w banku, wskazanym przez kierownika zakładu lub placówki albo opiekuna ustanowionego

przez sąd.

4.

W przypadku pobytu w zakładzie specjalnym lub w placówce opiekuńczo -wychowawczej

więcej niż jednej sieroty zupełnej, uprawnionych do jednej renty rodzinnej, każdej

z nich wypłaca się przysługującą jej część renty oraz dodatek dla sieroty zupełnej.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wypłacaniu świadczeń należnych członkom

rodziny pozostałym po osobie, która zmarła po zgłoszeniu wniosku o te świadczenia,

a przed ustaleniem prawa do nich.

1.

Jeżeli dla osoby uprawnionej do emerytury lub renty ustanowiono opiekuna albo kuratora,

emeryturę lub rentę wypłaca się do rąk tego opiekuna albo kuratora.

2.

Jeżeli z akt sprawy wynika konieczność ustanowienia dla osoby uprawnionej do emerytury

lub renty opiekuna albo kuratora, do czasu jego ustanowienia świadczenia te wypłaca

się do rąk osoby pełniącej faktyczną opiekę, wskazanej przez właściwego wójta (burmistrza,

prezydenta miasta).

3.

Podstawę wypłaty świadczenia do rąk opiekuna albo kuratora może stanowić również kopia

wniosku o ustanowienie opieki albo kurateli, złożonego w sądzie opiekuńczym.

4.

Organ emerytalny zobowiązuje osobę, o której mowa w ust. 2 i 3, do przedstawienia,

najpóźniej w ciągu 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia wypłaty emerytury lub renty do

jej rąk, postanowienia sądu o ustanowieniu opiekuna albo kuratora. W razie nieprzedstawienia

postanowienia sądu w wyznaczonym terminie, organ emerytalny zwraca się do właściwego

organu, o którym mowa w ust. 2, w sprawie wystąpienia o ustanowienie opiekuna kuratora.

1

Wypłaty zasiłku pogrzebowego dokonuje organ emerytalny lub na jego zlecenie komórka

finansowa właściwego organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu

lub Państwowej Straży Pożarnej, właściwa ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy.

2.

Organ emerytalny po otrzymaniu od organu, o którym mowa w ust. 1, dowodów wypłaty

niezwłocznie refunduje wypłacony zasiłek, do wysokości określonej w art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych.

Kwoty przypadające do wypłaty zaokrągla się według zasad przyjętych dla świadczeń

wypłacanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Legitymacja emeryta -rencisty policyjnego, zwana dalej „legitymacją”, jest dokumentem

potwierdzającym uprawnienia emeryta lub rencisty, wynikające z posiadania statusu

świadczeniobiorcy policyjnego.

2.

Legitymacja jest ważna tylko wraz z dokumentem potwierdzającym tożsamość, zawierającym

zdjęcie emeryta lub rencisty.

Organ emerytalny wydaje i wymienia legitymację oraz dokonuje w niej wpisów.

Legitymację wydaje się wraz z decyzją o ustaleniu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej.

1.

Legitymacja zawiera

1)

imię i nazwisko emeryta lub rencisty;

2)

numer PESEL;

3

numer świadczenia;

4)

(uchylony);

5)

wpis o niezdolności do samodzielnej egzystencji;

6)

datę ważności;

7)

datę wydania;

8)

nazwę organu emerytalnego wydającego legitymację.

2.

Wzór legitymacji określa załącznik do rozporządzenia.

Legitymacja podlega wymianie w przypadku

1)

zmiany nazwiska lub imienia emeryta lub rencisty;

2)

uszkodzenia lub zniszczenia;

3)

upływu okresu ważności;

4)

(uchylony);

5)

zmiany orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Postępowanie w sprawach o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości

świadczeń z tego tytułu wszczęte na podstawie przepisów dotychczasowych, niezakończone

do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, prowadzi się nadal na podstawie

przepisów dotychczasowych.

1.

Legitymacje wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują

ważność do czasu ich wymiany, nie dłużej niż przez okres roku od dnia wejścia w życie

rozporządzenia.

2.

Legitymacje, o których mowa w ust. 1, wymienia się z urzędu.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia