Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach (DU_2015_1123) | PL

Dz.U. 2015 poz. 1123 inForce

§ 1 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach Open official source

W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie podstawy

programowej kształcenia w zawodach

(Dz. U. poz. 184 oraz z 2015 r. poz. 130) w załączniku wprowadza się następujące zmiany

1)

w części I „Ogólne cele i zadania kształcenia zawodowego” w Tabeli 1. zatytułowanej

„Wykaz kwalifikacji oraz ich powiązania z zawodami i efektami kształcenia uporządkowane

narastająco według oznaczeń kwalifikacji w ramach danego obszaru kształcenia”

a)

uchyla się pozycje dotyczące kwalifikacji A. 12., A.48. i A.49.,

b)

po pozycji dotyczącej kwalifikacji A.70. dodaje się pozycje dotyczące kwalifikacji

A.7L, A.72., A.73. i A.74. w brzmieniu

A.71.

Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych

753105

Krawiec

PKZ(A.ad)

311941

Technik przemysłu mody

A.72.

Obsługa operacyjna portu lotniczego

315406

Technik lotniskowych służb operacyjnych

OMZ PKZ(A.q)

A.73.

Prowadzenie działań we współpracy ze służbami żeglugi powietrznej

315406

Technik lotniskowych służb operacyjnych

OMZ PKZ(A.q)

A.74.

Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych

311941

Technik przemysłu mody

OMZPKZ(A.ad)PKZ(A.ae)

c)

po pozycji dotyczącej kwalifikacji T.17. dodaje się pozycję dotyczącą kwalifikacji

T.18. w brzmieniu

T.18.

Obróbka ryb i produkcja przetworów rybnych

751103

Przetwórca ryb

PKZ(T.b)

314403

Technik technologii żywności

2)

w części II „Efekty kształcenia”

a)

w ust. 2 „Efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru kształcenia, stanowiące

podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów”

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) uchyla się pozycję dotyczącą „PKZ(A.h)”,

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) wprowadzenie do„ PKZ(A.q)” otrzymuje brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: technik eksploatacji

portów i terminali, technik lotniskowych służb operacyjnych

”

,

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) uchyla się pozycję dotyczącą „PKZ(A.w)”,

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) po pozycji dotyczącej „PKZ(A.ac)” dodaje

się pozycje dotyczące „PKZ(A.ad)” oraz „PKZ(A.ae)” w brzmieniu

„

PKZ(A.ad) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: krawiec, technik

przemysłu mody

Uczeń

1)

rozróżnia rodzaje wyrobów odzieżowych i określa ich przeznaczenie;

2)

wykonuje rysunki żurnalowe i modelowe wyrobów odzieżowych;

3)

posługuje się projektami wyrobów odzieżowych;

4)

wykonuje rysunki techniczne elementów wyrobów odzieżowych;

5)

rozróżnia surowce włókiennicze oraz określa ich właściwości;

6)

rozróżnia materiały odzieżowe i dodatki krawieckie oraz określa ich właściwości i

zastosowanie;

7)

charakteryzuje metody badania surowców i wyrobów włókienniczych;

8)

wykonuje badania organoleptyczne surowców i wyrobów włókienniczych;

9)

charakteryzuje metody konserwacji materiałów i wyrobów odzieżowych;

10)

wykonuje pomiary krawieckie;

11)

rozróżnia rodzaje ściegów ręcznych i maszynowych oraz określa ich zastosowanie;

12)

rozróżnia szwy maszynowe i określa ich zastosowanie;

13)

rozpoznaje rodzaje maszyn i urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania odzieży;

14)

rozróżnia mechanizmy w maszynach i urządzeniach odzieżowych oraz określa ich funkcje;

15)

określa zasady obsługi maszyn i urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania wyrobów

odzieżowych;

16)

stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.

PKZ(A.ae) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie technik przemysłu

mody

Uczeń

1)

analizuje trendy w modzie;

2)

rozpoznaje grupy docelowe klientów;

3)

tworzy kompozycje kolorystyczne;

4)

określa zasady stylizacji ubioru;

5)

stosuje zasady projektowania kolekcji odzieży;

6)

wykonuje rysunki wyrobów odzieżowych z zastosowaniem technik komputerowych;

7)

określa zasady opracowywania dokumentacji techniczno-technologicznej wyrobów odzieżowych;

8)

określa zasady pracy w krojowni i szwalni;

9)

stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.

”

,

-

w obszarze rolniczo-leśnym z ochroną środowiska (R) wprowadzenie do PKZ(R.c) otrzymuje

brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: ogrodnik, technik ogrodnik,

pszczelarz, technik pszczelarz, rolnik, technik rolnik, technik architektury krajobrazu,

technik hodowca koni, operator maszyn leśnych, technik leśnik, rybak śródlądowy, technik

rybactwa śródlądowego, technik weterynarii, technik agrobiznesu

”

,

-

w obszarze turystyczno-gastronomicznym (T) wprowadzenie do PKZ(T.b) otrzymuje brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: operator maszyn i urządzeń

przemysłu spożywczego, piekarz, cukiernik, wędliniarz, technik technologii żywności,

technik przetwórstwa mleczarskiego, przetwórca ryb

”

,

b)

w ust. 3 „Efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodach”

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) uchyla się pozycje dotyczące kwalifikacji

A.12., A.48. i A.49.,

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) po pozycji dotyczącej kwalifikacji A.70.

dodaje się pozycje dotyczące kwalifikacji A.71., A.72., A.73. i A.74. w brzmieniu

A.71.

Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych

1.

Projektowanie wyrobów odzieżowych

Uczeń

1)

posługuje się projektami plastycznymi wyrobów odzieżowych;

2)

wykonuje pomiary krawieckie;

3)

dobiera materiały odzieżowe, dodatki krawieckie i zdobnicze do asortymentu odzieży;

4)

stosuje zasady konstrukcji i modelowania form wyrobów odzieżowych;

5)

wykonuje modelowanie form wyrobów odzieżowych;

6)

przygotowuje szablony wyrobów odzieżowych;

7)

projektuje układy szablonów;

8)

planuje operacje technologiczne związane z wykonywaniem wyrobów odzieżowych;

9)

dobiera rodzaje ściegów i szwów do określonych operacji technologicznych;

10)

dobiera sposoby wykończania i uszlachetniania wyrobów odzieżowych.

2.

Wykonywanie wyrobów odzieżowych

Uczeń

1)

posługuje się dokumentacją wyrobów odzieżowych;

2)

oblicza zużycie materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich;

3)

dokonuje rozkroju materiałów odzieżowych;

4)

dobiera maszyny i urządzenia do wykonywania określonych wyrobów odzieżowych;

5)

dobiera oprzyrządowanie maszyn szwalniczych;

6)

obsługuje maszyny szwalnicze;

7)

rozpoznaje nieprawidłowości w działaniu mechanizmów maszyn szwalniczych;

8)

łączy elementy wyrobów odzieżowych;

9)

wykonuje czynności związane z wykończaniem i uszlachetnianiem wyrobów odzieżowych;

10)

stosuje obróbkę parowo-cieplną materiałów i wyrobów odzieżowych;

11)

wykonuje prace związane z przeróbką lub naprawą wyrobów odzieżowych;

12)

oblicza koszty wykonania wyrobów odzieżowych;

13)

ocenia jakość wykonanych wyrobów odzieżowych.

A.72.

Obsługa operacyjna portu lotniczego

1.

Organizacja działań związanych z funkcjonowaniem portu lotniczego

Uczeń

1)

rozpoznaje elementy infrastruktury portów lotniczych oraz określa ich przeznaczenie

i funkcje;

2)

określa warunki lokalizacji portów lotniczych;

3)

stosuje zasady bezpiecznej eksploatacji portów lotniczych;

4)

stosuje zasady obsługi urządzeń stosowanych w portach lotniczych;

5)

rozpoznaje rodzaje służb żeglugi powietrznej oraz określa ich zadania;

6)

identyfikuje podmioty działające w portach lotniczych i określa ich zadania;

7)

rozróżnia podstawowe typy i rodzaje statków powietrznych;

8)

rozpoznaje elementy konstrukcyjne statków powietrznych;

9)

rozpoznaje zespoły, instalacje i wyposażenie statków powietrznych związane z obsługą

naziemną w porcie lotniczym;

10)

charakteryzuje napędy statków powietrznych oraz oznacza strefy ochronne dla jednostek

napędowych;

11)

rozpoznaje oznakowania i napisy na statkach powietrznych;

12)

pozyskuje informacje dotyczące działań operacyjnych związanych z funkcjonowaniem portów

lotniczych;

13)

rozpoznaje zagrożenia związane z obsługą portów lotniczych;

14)

stosuje przepisy prawa dotyczące eksploatacji portów lotniczych.

2.

Prowadzenie działań związanych z obsługą operacyjną w porcie lotniczym

Uczeń

1)

posługuje się mapami i planami lotnisk;

2)

przestrzega zasad korzystania z infrastruktury portów lotniczych;

3)

stosuje zasady oceny stanu technicznego elementów infrastruktury portów lotniczych;

4)

posługuje się dokumentacją operacyjną portów lotniczych;

5)

stosuje procedury operacyjne obowiązujące w portach lotniczych;

6)

korzysta z systemów informacji stosowanych w lotnictwie;

7)

dobiera środki łączności do przekazywania informacji;

8)

stosuje zasady planowania działania związanego z obsługą operacyjną portu lotniczego;

9)

wykonuje czynności operacyjne zgodnie z obowiązującymi procedurami;

10)

stosuje zasady współpracy z podmiotami funkcjonującymi w portach lotniczych;

11)

wykonuje czynności związane z obsługą podróżnych oraz przeładunkiem towarów;

12)

obsługuje urządzenia stosowane podczas działań operacyjnych;

13)

planuje pracę służb eksploatacji pola ruchu naziemnego w cyklu całorocznym;

14)

dobiera sprzęt do utrzymania lotniska, z uwzględnieniem warunków meteorologicznych,

natężenia ruchu i typu statku powietrznego;

15)

stosuje zasady zapewniania bezpieczeństwa realizowanych operacji lotniczych;

16)

sporządza dokumentację związaną z prowadzeniem działań operacyjnych;

17)

stosuje przepisy polskiego i międzynarodowego prawa lotniczego;

18)

wykorzystuje technologie informatyczne podczas eksploatacji portów lotniczych;

19)

korzysta z polskich i obcojęzycznych źródeł informacji dotyczących działalności lotniskowych

służb operacyjnych.

3.

Prowadzenie działań w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa w porcie lotniczym

Uczeń

1)

przestrzega zasad bezpiecznego poruszania się po lotnisku;

2)

stosuje przepisy i zasady związane z ochroną mienia portu lotniczego;

3)

rozpoznaje rodzaje zagrożeń w porcie lotniczym;

4)

przewiduje skutki zagrożeń w porcie lotniczym;

5)

ocenia stopień zagrożenia bezpieczeństwa operacji lotniczych w porcie lotniczym;

6)

stosuje metody zapobiegania zagrożeniom bezpieczeństwa operacji lotniczych w porcie

lotniczym;

7)

stosuje zasady powiadamiania i alarmowania w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa osób

i mienia;

8)

rozróżnia urządzenia i systemy kontroli bezpieczeństwa w porcie lotniczym;

9)

uczestniczy w realizacji zadań służb operacyjnych w sytuacjach zagrożeń;

10)

wykonuje czynności operacyjne związane z zapewnieniem bezpieczeństwa w porcie lotniczym.

A.73.

Prowadzenie działań we współpracy ze służbami żeglugi powietrznej

1.

Organizacja działań lotniskowych służb żeglugi powietrznej

Uczeń

1)

określa zadania lotniskowej służby informacji powietrznej, służby kontroli lotniska,

służby kontroli zbliżania i służby kontroli obszaru oraz służby meteorologicznej;

2)

posługuje się mapami lotniczymi;

3)

charakteryzuje urządzenia i systemy wspomagające służby żeglugi powietrznej, w tym

systemy satelitarne;

4)

korzysta z informacji meteorologicznych;

5)

rozróżnia strukturę i elementy przestrzeni powietrznej;

6)

stosuje przepisy dotyczące zarządzania płytami postojowymi;

7)

korzysta z dokumentacji lotniskowych służb ruchu lotniczego;

8)

określa zadania lotniskowych służb ruchu lotniczego;

9)

przygotowuje materiały informacyjne dla lotniskowych służb ruchu lotniczego;

10)

stosuje zasady komunikacji lotniczej i naziemnej;

11)

określa zasady obsługi urządzeń oraz środków łączności stosowanych przez służby ruchu

lotniczego.

2.

Realizacja działań operacyjnych we współpracy z lotniskowymi służbami żeglugi powietrznej

Uczeń

1)

stosuje procedury postępowania podczas współpracy ze służbami ruchu lotniczego;

2)

określa priorytety działań realizowanych we współpracy ze służbami ruchu lotniczego;

3)

przekazuje informacje służb ruchu lotniczego z wykorzystaniem różnych systemów;

4)

pozyskuje i przetwarza dane niezbędne do realizacji zadań lotniskowych służb ruchu

lotniczego;

5)

prowadzi korespondencję radiotelefoniczną z innymi służbami lotniskowymi;

6)

współpracuje ze służbami informacji lotniczej;

7)

przestrzega procedur alarmowania służb ratowniczych;

8)

stosuje przepisy dotyczące działań służb żeglugi powietrznej;

9)

korzysta z różnych źródeł informacji dotyczących działań operacyjnych;

10)

wykonuje czynności operacyjne we współpracy ze wszystkimi służbami operacyjnymi, w

tym ze służbami ruchu lotniczego.

A.74.

Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych

1.

Organizowanie procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych

Uczeń

1)

uwzględnia aktualne trendy mody w procesie projektowania wyrobów odzieżowych;

2)

sporządza dokumentację wyrobów odzieżowych;

3)

ocenia jakość materiałów odzieżowych przed rozkrojem;

4)

przygotowuje układy kroju z wykorzystaniem programów komputerowych;

5)

dobiera rodzaje warstwowania materiałów odzieżowych;

6)

organizuje pracę w krojowni;

7)

planuje proces rozkroju materiałów odzieżowych;

8)

dobiera metody i techniki rozkroju materiałów odzieżowych;

9)

dobiera maszyny oraz urządzenia do rozkroju materiałów odzieżowych;

10)

dobiera techniki klejenia elementów wyrobów odzieżowych;

11)

dobiera metody zdobienia elementów wyrobów odzieżowych;

12)

dobiera metody znakowania i kompletowania wykrojów;

13)

planuje zagospodarowanie odpadów materiałów odzieżowych;

14)

organizuje pracę w szwalni;

15)

określa metody i systemy organizacji produkcji wyrobów odzieżowych;

16)

dobiera maszyny szwalnicze i urządzenia do produkcji wyrobów odzieżowych;

17)

dobiera maszyny oraz urządzenia do obróbki parowo-cieplnej;

18)

organizuje transport wewnętrzny w przedsiębiorstwie;

19)

nadzoruje etapy wytwarzania wyrobów odzieżowych;

20)

ocenia jakość gotowych wyrobów odzieżowych;

21)

dobiera sposoby znakowania, pakowania i przechowywania wyrobów odzieżowych.

2.

Organizowanie działań związanych z marketingiem oraz sprzedażą wyrobów odzieżowych

Uczeń

1)

rozpoznaje potrzeby grup docelowych klientów;

2)

opracowuje kolekcje wyrobów odzieżowych;

3)

rozpoznaje instrumenty promocji stosowane na rynku mody;

4)

dobiera metody promocji kolekcji wyrobów odzieżowych;

5)

organizuje pokazy kolekcji wyrobów odzieżowych;

6)

organizuje działania związane z kontraktacją kolekcji wyrobów odzieżowych;

7)

dobiera metody i kanały dystrybucji wyrobów odzieżowych;

8)

planuje działania logistyczne związane z dystrybucją wyrobów odzieżowych;

9)

podejmuje działania z zakresu marketingu mody;

10)

aranżuje przestrzeń wystawową i sprzedażową salonów odzieżowych;

11)

opracowuje koncepcje sprzedaży internetowej;

12)

przestrzega zasad kultury sprzedaży;

13)

udziela porad w zakresie indywidualnej stylizacji ubioru.

”

,

-

w obszarze turystyczno-gastronomicznym (T) po pozycji dotyczącej kwalifikacji T.17.

dodaje się pozycję dotyczącą kwalifikacji T.18. w brzmieniu

T.18.

Obróbka ryb i produkcja przetworów rybnych

1.

Wstępna obróbka surowców rybnych

Uczeń

1)

określa źródła i metody pozyskiwania surowców rybnych oraz innych organizmów wodnych;

2)

rozpoznaje rodzaje i gatunki ryb wykorzystywanych w przetwórstwie;

3)

rozpoznaje skorupiaki, mięczaki oraz inne organizmy wodne wykorzystywane w przetwórstwie;

4)

ocenia przydatność surowców rybnych do obróbki i przetwarzania;

5)

charakteryzuje przyczyny szybkiego psucia się ryb, skorupiaków, mięczaków oraz innych

organizmów wodnych wykorzystywanych w przetwórstwie;

6)

sortuje surowce rybne według określonych kryteriów;

7)

dobiera maszyny, urządzenia i narzędzia do wstępnej obróbki surowców rybnych;

8)

obsługuje maszyny, urządzenia i narzędzia podczas wstępnej obróbki surowców rybnych;

9)

wykonuje czynności związane z czyszczeniem, patroszeniem, odgławianiem, odgardlaniem,

filetowaniem, trymowaniem, odskórzaniem, porcjowaniem oraz rozdrabnianiem ryb;

10)

wykonuje czynności związane z obróbką wstępną skorupiaków, mięczaków oraz innych organizmów

wodnych;

11)

stosuje techniki schładzania, mrożenia i rozmrażania surowców rybnych;

12)

planuje sposoby zagospodarowania lub utylizacji odpadów rybnych;

13)

wykonuje czynności związane z przechowywaniem półproduktów rybnych;

14)

prowadzi dokumentację procesu wstępnej obróbki surowców rybnych;

15)

posługuje się normami i instrukcjami technologicznymi dotyczącymi wstępnej obróbki

surowców rybnych.

2.

Wykonywanie prac związanych z produkcją przetworów rybnych

Uczeń

1)

określa wymagania dotyczące jakości oraz przydatności surowców i półproduktów do produkcji

różnych asortymentów przetworów rybnych;

2)

rozróżnia sposoby przetwarzania i utrwalania surowców, półproduktów oraz przetworów

rybnych;

3)

określa wpływ procesów przetwarzania i utrwalania surowców, półproduktów i przetworów

rybnych na ich bezpieczeństwo zdrowotne, wartość odżywczą oraz przydatność technologiczną;

4)

rozróżnia rodzaje dodatków i materiałów pomocniczych oraz określa ich zastosowanie

w przetwórstwie rybnym;

5)

przygotowuje dozwolone substancje dodatkowe do produkcji przetworów rybnych oraz substancje

pomagające w ich przetwarzaniu;

6)

rozpoznaje maszyny i urządzenia stosowane w produkcji przetworów rybnych;

7)

obsługuje maszyny i urządzenia, sprzęt oraz aparaturę kontrolno-pomiarowa do produkcji

przetworów rybnych;

8)

wykonuje czynności związane z procesami przetwarzania i utrwalania ryb;

9)

przestrzega procedur utrzymywania czystości w procesie produkcji przetworów rybnych;

10)

wykonuje czynności związane z chłodzeniem, mrożeniem i rozmrażaniem surowców, półproduktów

i przetworów rybnych;

11)

rozpoznaje zmiany zachodzące w procesie przetwarzania i utrwalania ryb, skorupiaków,

mięczaków oraz innych organizmów wodnych;

12)

ocenia jakość półproduktów i przetworów rybnych na poszczególnych etapach produkcji;

13)

określa sposoby wykorzystania odpadów poprodukcyjnych;

14)

stosuje normy, procedury i receptury technologiczne w procesie produkcji przetworów

rybnych;

15)

oblicza zużycie surowców oraz określa wydajność produkcji przetworów rybnych;

16)

prowadzi dokumentację przebiegu produkcji przetworów rybnych.

3.

Przygotowywanie surowców oraz przetworów rybnych do dystrybucji i magazynowania

Uczeń

1)

przestrzega warunków przechowywania surowców i przetworów rybnych;

2)

kontroluje parametry procesów schładzania, zamrażania, rozmrażania surowców i przetworów

rybnych;

3)

wykonuje prace związane z przygotowaniem surowców i przetworów rybnych do dystrybucji;

4)

przygotowuje surowce i przetwory rybne, z uwzględnieniem potrzeb odbiorców;

5)

rozpoznaje rodzaje materiałów stosowanych w opakowaniach przetworów rybnych oraz ocenia

ich jakość;

6)

dobiera opakowania do rodzaju surowców, półproduktów i przetworów rybnych;

7)

wykonuje czynności związane z przygotowaniem opakowań do konfekcjonowania surowców,

półproduktów i przetworów rybnych;

8)

przestrzega zasad znakowania oraz identyfikowalności surowców i przetworów rybnych;

9)

rozpoznaje maszyny i urządzenia stosowane do konfekcjonowania surowców, półproduktów

i przetworów rybnych;

10)

obsługuj e maszyny i urządzenia do konfekcjonowania surowców, półproduktów i przetworów

rybnych;

11)

obsługuje środki transportu wewnętrznego stosowane w przetwórstwie rybnym;

12)

prowadzi dokumentację dotyczącą przechowywania oraz dystrybucji surowców i przetworów

rybnych.

”

;

3)

w części III „Opis kształcenia w poszczególnych zawodach”

a)

w obszarze administracyjno-usługowym (A) dla zasadniczej szkoły zawodowej opis kształcenia

w zawodzie „Krawiec 753105” otrzymuje brzmienie

„

1.

CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie krawiec powinien być przygotowany do wykonywania

następujących zadań zawodowych

1)

konstruowania i modelowania wyrobów odzieżowych;

2)

dobierania materiałów i dodatków do wyrobów odzieżowych;

3)

obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych;

4)

wytwarzania wyrobów odzieżowych.

2.

EFEKTY KSZTAŁCENIA

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych

efektów kształcenia, na które składają się

1)

efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów;

2)

efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego,

stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(A.ad);

3)

efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie krawiec opisane

w części II

A.71.

Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych.

3.

WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie krawiec powinna posiadać następujące pomieszczenia

dydaktyczne

1)

pracownię włókienniczą, w której powinny być zorganizowane następujące stanowiska

a)

stanowiska do badań materiałów i wyrobów odzieżowych (jedno stanowisko dla dwóch uczniów),

wyposażone w: wagę laboratoryjną, mikroskop z oprzyrządowaniem do identyfikacji włókien,

lupę tkacką, pralkę laboratoryjną,

b)

stanowisko komputerowe dla nauczyciela, z dostępem do Internetu, wyposażone w: oprogramowanie

do analizy wyników badań laboratoryjnych oraz drukarkę;

ponadto pracownia powinna być wyposażona w: zestawy próbek surowców włókienniczych,

wyrobów włókienniczych, materiałów odzieżowych wykonanych różnymi technikami, zestawy

dodatków krawieckich, dokumentacje techniczno-technologiczne wyrobów odzieżowych,

normy dotyczące klasyfikacji włókien;

2)

pracownię projektowania i modelowania odzieży, w której powinny być zorganizowane

następujące stanowiska

a)

stanowiska projektowania i modelowania form odzieży (jedno stanowisko dla jednego

ucznia), wyposażone w: komputery podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu,

oprogramowanie do wspomagania procesu projektowania i modelowania wyrobów odzieżowych

oraz stoły kreślarskie, materiały i przybory kreślarskie,

b)

stanowisko komputerowe dla nauczyciela podłączone do sieci lokalnej z dostępem do

Internetu, wyposażone w oprogramowanie do wspomagania procesu projektowania i modelowania

wyrobów odzieżowych;

ponadto pracownia powinna być wyposażona w: drukarkę umożliwiającą drukowanie w formacie

A3 (jedna drukarka na dziesięć stanowisk komputerowych), skaner, projektor multimedialny,

damskie, męskie i dziecięce manekiny krawieckie, lustro, parawan, dodatki krawieckie,

próbki materiałów odzieżowych, plansze przedstawiające sylwetki ludzkie, konstrukcje

i modelowanie odzieży damskiej, męskiej i dziecięcej, modelowanie konstrukcyjne i

wtórne odzieży na figury nietypowe, rysunki techniczne wyrobów odzieżowych, plansze

kolorystyki, literaturę zawodową z zakresu modelowania odzieży, standardy konstrukcji

oraz tabele wymiarów, żurnale mody i albumy projektów odzieży, filmy dydaktyczne dotyczące

promocji mody i dystrybucji wyrobów odzieżowych, plansze i katalogi aranżacji przestrzeni

sprzedaży wyrobów odzieżowych;

3)

pracownię technologiczną, wyposażoną w: modele maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle

odzieżowym, schematy kinematyczne maszyn szwalniczych, plansze przedstawiające działanie

mechanizmów tworzących ścieg oraz powstawanie ściegów w maszynach szwalniczych, katalogi

maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle odzieżowym, katalogi ściegów i szwów maszynowych,

normy obowiązujące w przemyśle odzieżowym, dokumentacje techniczno-technologiczne

wyrobów odzieżowych, tablice z symbolami graficznymi węzłów technologicznych, tablice

znaków informacyjnych dotyczących konserwacji odzieży;

4)

warsztaty szkolne, w których powinny być zorganizowane następujące stanowiska

a)

stanowiska szycia ręcznego (jedno stanowisko dla jednego ucznia), wyposażone w: manekiny

krawieckie, przybory do szycia ręcznego, nożyczki, dodatki krawieckie,

b)

stanowiska rozkroju ręcznego (jedno stanowisko dla dwóch uczniów), wyposażone w: stół

oraz narzędzia do rozkroju ręcznego (nożyczki, wzorniki, przyciski metalowe),

c)

stanowiska prasowania (jedno stanowisko dla trzech uczniów), wyposażone w: stół do

prasowania lub deskę do prasowania, żelazko elektryczno-parowe, przybory do prasowania,

zaparzaczkę,

d)

stanowiska montażu wyrobów odzieżowych (jedno stanowisko dla jednego ucznia), wyposażone

w maszynę stębnówkę płaską z oprzyrządowaniem,

e)

stanowiska kontroli jakości i pakowania wyrobów gotowych (jedno stanowisko dla trzech

uczniów), wyposażone w: dokumentacje wyrobów odzieżowych, manekiny krawieckie damskie,

męskie i dziecięce, wieszaki, taśmę krawiecką;

ponadto warsztaty szkolne powinny być wyposażone w: maszyny owerlok (jedna maszyna

dla trzech uczniów), eksponaty odzieży we fragmentach i w całości oraz wzory węzłów

technologicznych, maszyny: dziurkarkę odzieżową i guzikarkę, regały, stojaki na wykroje,

pojemniki na odpady, instrukcje obsługi maszyn oraz narzędzia stosowane podczas użytkowania

maszyn.

Kształcenie praktyczne może odbywać się w: pracowniach i warsztatach szkolnych, placówkach

kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego oraz podmiotach stanowiących

potencjalne miejsce zatrudnienia absolwentów szkół kształcących w zawodzie.

4.

MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO

Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów oraz efekty kształcenia wspólne

dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego stanowiące podbudowę do kształcenia

w zawodzie lub grupie zawodów

250 godz.

A.71. Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych

800 godz.

5.

MOŻLIWOŚCI UZYSKIWANIA DODATKOWYCH KWALIFIKACJI W ZAWODACH W RAMACH OBSZARU KSZTAŁCENIA

OKREŚLONEGO W KLASYFIKACJI ZAWODÓW SZKOLNICTWA ZAWODOWEGO

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie krawiec po potwierdzeniu kwalifikacji A.71.

Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych może uzyskać dyplom potwierdzający

kwalifikacje w zawodzie technik przemysłu mody po potwierdzeniu dodatkowo kwalifikacji

A.74. Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych oraz uzyskaniu wykształcenia

średniego.

”

,

b)

w obszarze administracyjno-usługowym (A) dla technikum po opisie kształcenia w zawodzie

„Technik ekonomista 331403” dodaje się opis kształcenia w zawodzie „Technik lotniskowych

służb operacyjnych 315406” w brzmieniu

„

TECHNIK LOTNISKOWYCH SŁUŻB OPERACYJNYCH315406

1.

CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik lotniskowych służb operacyjnych powinien

być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

1)

pozyskiwania oraz przekazywania informacji dotyczących działań operacyjnych w porcie

lotniczym, w tym ochrony portu przed aktami bezprawnej ingerencji;

2)

monitorowania stanu infrastruktury portu lotniczego;

3)

prowadzenia działań operacyjnych zgodnie z obowiązującymi procedurami w celu zapewnienia

bezpieczeństwa operacji lotniczych i lotniskowych w porcie lotniczym;

4)

współpracy z jednostkami uprawnionymi do prowadzenia działań w sytuacji zagrożenia

bezpieczeństwa portu lotniczego;

5)

współpracy ze służbami żeglugi powietrznej.

2.

EFEKTY KSZTAŁCENIA

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych

efektów kształcenia, na które składają się

1)

efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów;

2)

efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego,

stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(A.q);

3)

efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie technik żeglugi

śródlądowej opisane w części II

A.72.

Obsługa operacyjna portu lotniczego;

A.73.

Prowadzenie działań we współpracy ze służbami żeglugi powietrznej.

3.

WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie technik lotniskowych służb operacyjnych

powinna posiadać następujące pomieszczenia dydaktyczne

1)

pracownię eksploatacji portu lotniczego wyposażoną w: stanowisko komputerowe dla nauczyciela

podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z drukarką formatu A3, skanerem

oraz projektorem multimedialnym, stanowiska komputerowe dla uczniów (jedno stanowisko

dla jednego ucznia), podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z oprogramowaniem

wspomagającym pracę służby operacyjnej, plansze obrazujące konstrukcje i zasady działania

statków powietrznych oraz oznakowanie i napisy na statkach powietrznych, prezentacje

przedstawiające usytuowanie poszczególnych elementów infrastruktury w obrębie lotniska,

przykładowe mapy lotnisk, przeszkód lotniczych, plany zagospodarowania lotniska, topografii

lotnisk oraz powierzchni ograniczających, plany sytuacyjne oraz profile pól wznoszenia

i podejścia do lądowania statków powietrznych, zdjęcia satelitarne obrazujące przykładowe

porty lotnicze, filmy dydaktyczne dotyczące funkcjonowania portu lotniczego, literaturę

zawodową, przykładowe dokumenty operacyjne portu lotniczego, przepisy polskiego i

międzynarodowego prawa lotniczego, polskie i obcojęzyczne źródła informacji dotyczące działalności lotniskowych służb

operacyjnych, obowiązujące dokumenty Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego

(EASA);

2)

pracownię symulacji działań operacyjnych wyposażoną w: stanowisko komputerowe dla

nauczyciela podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu oraz projektorem

multimedialnym, makietę lotniska o wymiarach minimum 3 m x 1,2 m, odzwierciedlającą

podstawowe elementy infrastruktury lotniska wraz z otoczeniem, strefami podejścia

i startu, elementami przeszkód wokół lotniska, zabudową wieży kontroli ruchu lotniczego,

strażnicą lotniskowej straży pożarnej, zabudową terminalową i cargo, małym parkingiem;

środki łączności przewodowej i bezprzewodowej - zestaw radiotelefonów do wewnętrznej

łączności radiowej (jeden zestaw dla dwóch uczniów), telefony do łączności wewnętrznej

(jeden zestaw dla dwóch uczniów), przykładowe mapy lotnisk, elementów przestrzeni

wokół lotniska, mapy standardowego odlotu według wskazań przyrządów (SID - Standard

Instrument Departure), mapy standardowego dolotu według wskazań przyrządów (STAR -

Standard Instrument Arrival), mapy podejść instrumentalnych, mapy punktów nawigacyjnych

dla lotów z widocznością (VFR - Visual Flight Rules), mapy tras dolotowych i odlotowych,

topografii lotniska, mapy przeszkodowe oraz mapy i dane meteorologiczne, plansze oraz

prezentacje przedstawiające procesy obsługi w porcie lotniczym; przykładowy egzemplarz

Zbioru Informacji Lotniczych Polska (AIP Polska), wchodzący w skład Zintegrowanego

Pakietu Informacji Lotniczych; zdjęcia satelitarne obrazujące różne porty lotnicze,

modele urządzeń oraz sprzętu do obsługi i zabezpieczenia funkcjonowania portu, opisy

procedur postępowania w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu portu lotniczego,

filmy dydaktyczne dotyczące działalności operacyjnej w porcie lotniczym, oraz zdarzeń

i sytuacji zagrażających bezpieczeństwu w porcie lotniczym, przykładowe dokumenty

operacyjne portu lotniczego, programy komputerowe do symulacji procesów obsługi w

porcie lotniczym, literaturę zawodową, poradniki, przepisy polskiego i międzynarodowego

prawa lotniczego, zestaw do udzielania pierwszej pomocy, opisy procedur postępowania podczas udzielania

pomocy poszkodowanym i postępowania w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia.

W szkole prowadzącej kształcenie w zawodzie technik lotniskowych służb operacyjnych

są nauczane dwa języki obce ukierunkowane zawodowo, z tym że jednym z nich jest język

angielski.

Kształcenie praktyczne może być realizowane w: pracowniach szkolnych oraz portach

lotniczych, w tym terminalach pasażerskich i cargo.

Szkoła organizuje praktyki zawodowe w podmiocie zapewniającym rzeczywiste warunki

pracy właściwe dla nauczanego zawodu w wymiarze 4 tygodni (160 godzin).

4.

MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO

Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów oraz efekty kształcenia wspólne

dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego stanowiące podbudowę do kształcenia

w zawodzie lub grupie zawodów

350 godz.

A.72. Obsługa operacyjna portu lotniczego

650 godz.

A.73. Prowadzenie działań we współpracy ze służbami żeglugi powietrznej

350 godz.

”

,

c)

w obszarze administracyjno-usługowym (A) dla technikum uchyla się opis kształcenia

w zawodzie „Technik technologii odzieży 311924”,

d)

w obszarze administracyjno-usługowym (A) dla technikum po opisie kształcenia w zawodzie

„Technik technologii szkła 311925” dodaje się opis kształcenia w zawodzie „Technik

przemysłu mody 311941” w brzmieniu

„

TECHNIK PRZEMYSŁU MODY311941

1.

CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik przemysłu mody powinien być przygotowany

do wykonywania następujących zadań zawodowych

1)

projektowania wyrobów odzieżowych;

2)

obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych;

3)

opracowywania dokumentacji wyrobów odzieżowych;

4)

wytwarzania wyrobów odzieżowych;

5)

organizowania i kontrolowania procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych;

6)

prowadzenia działań związanych z marketingiem mody.

2.

EFEKTY KSZTAŁCENIA

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych

efektów kształcenia, na które składają się

1)

efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów;

2)

efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego,

stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(A.ad) i PKZ(A.ae);

3)

efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie technik przemysłu

mody opisane w części II

A.71. Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych;

A.74. Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych.

3.

WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie technik przemysłu mody powinna posiadać

następujące pomieszczenia dydaktyczne

1)

pracownię włókienniczą, w której powinny być zorganizowane następujące stanowiska

a)

stanowiska do badań materiałów i wyrobów odzieżowych (jedno stanowisko dla dwóch uczniów),

wyposażone w: wagę laboratoryjną, mikroskop z oprzyrządowaniem do identyfikacji włókien,

lupę tkacką, pralkę laboratoryjną,

b)

stanowisko komputerowe dla nauczyciela, z dostępem do Internetu, wyposażone w: oprogramowanie

do analizy wyników badań laboratoryjnych oraz drukarkę;

ponadto pracownia powinna być wyposażona w zestawy próbek surowców włókienniczych,