Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie

W rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego

2012 r. w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie

(Dz. U. poz. 326) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przepisów § 8-15 nie stosuje się do

”

;

2)

w § 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

indywidualnych urządzeniach wypornościowych - należy przez to rozumieć ubiór lub urządzenia,

które poprawnie założone i stosowane w wodzie zapewniają użytkownikowi określoną wartość

pływalności zwiększającą prawdopodobieństwo przeżycia, obejmujące różnego rodzaju

kamizelki ratunkowe i środki asekuracyjne zgodne z normami transponującymi normy z

serii EN ISO 12402-1 do EN ISO 12402-10 „Indywidualne urządzenia wypornościowe”.

”

;

3)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien

1)

planować podróż z uwzględnieniem doświadczenia i kwalifikacji załogi, prognoz pogody,

możliwych do przewidzenia niebezpieczeństw nawigacyjnych oraz innych czynników, które

mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo podróży;

2)

przed rozpoczęciem żeglugi sprawdzić stan techniczny jachtu i jego wyposażenia, w

tym środków ratunkowych i środków służących do wzywania pomocy;

3)

zaznajomić członków załogi i pasażerów ze sposobami wzywania pomocy i podstawowymi

procedurami alarmowymi w przypadku zagrożenia na jachcie, w tym w przypadku wypadnięcia

człowieka za burtę, pożaru, przecieku lub konieczności opuszczenia jachtu, oraz przeszkolić

członków załogi i pasażerów w posługiwaniu się środkami ratunkowymi i środkami bezpieczeństwa,

w które jacht jest wyposażony;

4)

podczas żeglugi zapewnić prowadzenie ciągłej obserwacji akwenu, warunków hydrologiczno-meteorologicznych

i nawigacyjnych;

5)

zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych przez przebywające na pokładzie

jachtu osoby nieumiejące pływać;

6)

zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych lub pasów bezpieczeństwa

a)

w porze nocnej,

b)

na jednostkach, na których w ocenie kapitana jachtu występuje znaczne ryzyko wywrócenia

się jachtu, lub

c)

w trudnych warunkach atmosferycznych; 7) przedsięwziąć wszelkie inne środki wynikające

z zasad dobrej praktyki morskiej.

”

;

4)

w załączniku nr 1 do rozporządzenia w

a)

w pkt I. Środki ratunkowe

-

tabela „Dopuszczone standardy tratw ratunkowych” otrzymuje brzmienie

Standard tratwy

Rejon żeglugi

Lp.

1 osłonięta

2 przybrzeżna

3 pełnomorska

4 oceaniczna

1

SOLAS - A pack

V

V

V

V

2

SOLAS - B pack

V

V

V

3

ISO 9650-1 pack 1

V

V

V

4

ISO 9650-2 pack 1

V

V

-

tabela „Dopuszczone standardy pasów/kamizelek ratunkowych” otrzymuje brzmienie

Lp.

Standard pasa/kamizelki

Rejon żeglugi

1 osłonięta

2 przybrzeżna

3 pełnomorska

4 oceaniczna

1

Pas ratunkowy SOLAS

V

V

V

V

2

Spełniający normętransponującą normęEN ISO 12402-2 [275]

V

V

V

V

3

Spełniający normętransponującą normęEN ISO 12402-3 [150]

V

V

-

w Uwagach ogólnych pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Tratwy ratunkowe w Rejonie T i 1 (żegludze na akwenach treningowych i osłoniętej)

są wyposażeniem zalecanym.

”

,

b)

w pkt IV. Urządzenia radiokomunikacyjne podpunkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

Jacht w Rejonie 2 i 1 (żegludze przybrzeżnej i osłoniętej) powinien być wyposażony

co najmniej w radiotelefon VHF;

”

;

5)

w załączniku nr 2 do rozporządzenia w pkt I. Środki ratunkowe tabela „Dopuszczone

standardy pasów/kamizelek ratunkowych” otrzymuje brzmienie

Lp.

Standard pasa/kamizelki

Rejon żeglugi

1 osłonięta

2 przybrzeżna

3 pełnomorska

4 oceaniczna

1

Pas ratunkowy SOLAS

V

V

V

V

2

Spełniający normętransponującą normęEN ISO 12402-2 [275]

V

V

V

V

3

Spełniający normętransponującą normęEN ISO 12402-3 [150]

V

V

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien

1)

planować podróż z uwzględnieniem doświadczenia i kwalifikacji załogi, prognoz pogody,

możliwych do przewidzenia niebezpieczeństw nawigacyjnych oraz innych czynników, które

mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo podróży;

2)

przed rozpoczęciem żeglugi sprawdzić stan techniczny jachtu i jego wyposażenia, w

tym środków ratunkowych i środków służących do wzywania pomocy;

3)

zaznajomić członków załogi i pasażerów ze sposobami wzywania pomocy i podstawowymi

procedurami alarmowymi w przypadku zagrożenia na jachcie, w tym w przypadku wypadnięcia

człowieka za burtę, pożaru, przecieku lub konieczności opuszczenia jachtu, oraz przeszkolić

członków załogi i pasażerów w posługiwaniu się środkami ratunkowymi i środkami bezpieczeństwa,

w które jacht jest wyposażony;

4)

podczas żeglugi zapewnić prowadzenie ciągłej obserwacji akwenu, warunków hydrologiczno-meteorologicznych

i nawigacyjnych;

5)

zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych przez przebywające na pokładzie

jachtu osoby nieumiejące pływać;

6)

zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych lub pasów bezpieczeństwa

a)

w porze nocnej,

b)

na jednostkach, na których w ocenie kapitana jachtu występuje znaczne ryzyko wywrócenia

się jachtu, lub

c)

w trudnych warunkach atmosferycznych; 7) przedsięwziąć wszelkie inne środki wynikające

z zasad dobrej praktyki morskiej.