Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz ustawy o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi z 2010 r.

W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem

skutków powodzi

(Dz. U. Nr 234, poz. 1385, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 43 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Oszacowanie, o którym mowa w ust. 4, stanowi podstawę określenia przez fundusz pożyczkowy

kwoty pożyczki udzielanej przedsiębiorcy. W przypadku przedsiębiorcy, który przed

wystąpieniem powodzi zawarł umowę ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk

żywiołowych, podstawę określenia przez fundusz pożyczkowy kwoty pożyczki może stanowić

oszacowanie dokonane przez ubezpieczyciela.

”

;

2)

w art. 44 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gdy podstawą określenia kwoty pożyczki jest oszacowanie, o którym mowa

w art. 43 ust. 4 pkt 2 lub 3, lub oszacowanie dokonane przez ubezpieczyciela, o którym

mowa w art. 43 ust. 6, do wniosku o udzielenie pożyczki przedsiębiorca dołącza to

oszacowanie wraz z dokumentacją, na podstawie której zostało ono dokonane.

”

;

3)

w art. 45 uchyla się ust. 5;

4)

w art. 46 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W uzasadnionych przypadkach, na wniosek przedsiębiorcy oraz za zgodą funduszu pożyczkowego,

dopuszczalne jest dokonywanie zmian pomiędzy wydatkami finansowanymi ze środków otrzymanej

pożyczki.

”

;

5)

w art. 47

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Decyzję w sprawie umorzenia pożyczki wydaje fundusz pożyczkowy po dokonaniu kontroli

poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków. Do decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Fundusz pożyczkowy wydający decyzję w sprawie umorzenia pożyczki jest organem pierwszej

instancji.

”

,

b)

w ust. 4

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Odmowa umorzenia pożyczki odpowiednio w całości lub w części następuje

”

,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w przypadku niewykorzystania lub nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w

sposób oraz w terminach określonych w art. 41 ust. 2 i art. 46;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

w przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części i niedołączenia do jej

rozliczenia potwierdzenia, o którym mowa w art. 47a ust. 2;

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części określa się kwotę, do

której zapłaty jest obowiązany przedsiębiorca. Kwota ta jest równa sumie nieumorzonej

kwoty pożyczki oraz należnych w dniu wydania decyzji odsetek ustawowych, jeżeli są

naliczane. Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części stanowi podstawę

do wystawienia tytułu wykonawczego.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Od decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części przysługuje przedsiębiorcy

odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki. Odwołanie wnosi się w terminie

14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

”

,

e)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Jeżeli przedsiębiorca wniósł odwołanie, o którym mowa w ust. 5, za okres od dnia jego

wniesienia do dnia uprawomocnienia się wydanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcia

nie nalicza się odsetek ustawowych.

”

;

6)

po art. 47 dodaje się art. 47a w brzmieniu

„

Art. 47a.

1.

W przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części niewykorzystana kwota

pożyczki podlega zwrotowi.

2.

Do rozliczenia pożyczki, o którym mowa w art. 46 ust. 1, przedsiębiorca dołącza potwierdzenie

dokonania wpłaty niewykorzystanej kwoty pożyczki na rachunek bankowy funduszu pożyczkowego.

W przypadku niedołączenia tego potwierdzenia przepis art. 45 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Od niewykorzystanej kwoty pożyczki niezwróconej zgodnie z ust. 2 fundusz pożyczkowy

nalicza odsetki ustawowe. Odsetki są liczone od dnia zawarcia umowy pożyczki.

”

;

7)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3

1)

spłaty pożyczki dokonuje się zgodnie z harmonogramem ustalonym przez fundusz pożyczkowy

i przedsiębiorcę;

2)

okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia zawarcia

umowy pożyczki;

3)

okres karencji spłaty pożyczki wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia umowy

pożyczki.

2.

W uzasadnionych przypadkach fundusz pożyczkowy może, na wniosek przedsiębiorcy, dokonać

zmian harmonogramu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

”

;

8)

w art. 49

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku

1)

odmowy umożliwienia funduszowi pożyczkowemu przeprowadzenia czynności, o których mowa

w ust. 1 - przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanej pożyczki,

2)

nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w terminie określonym w art. 46 ust.

1 - przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu nierozliczonej kwoty pożyczki

- wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia zawarcia umowy pożyczki.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części, o której mowa w art.

47 ust. 4a, stanowi podstawę do zwrotu lub spłaty przez przedsiębiorcę pożyczki lub

jej części. Zwrotu pożyczki lub jej części przedsiębiorca dokonuje w terminie 14 dni

od dnia doręczenia mu tej decyzji.

”

;

9)

po art. 49 dodaje się art. 49a i art. 49b w brzmieniu

„

Art. 49a.

1.

Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek

lub ich części mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli

1)

przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo

majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego;

2)

przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych

przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność

z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne

okazało się nieskuteczne;

4)

przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji;

5)

zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

2.

Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy.

W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie

jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw gospodarki.

4.

Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem

Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107

i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Art. 49b.

Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 49a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy

o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

”

;

10)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

Spłata, o której mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3, oraz zwrot, o którym mowa

w art. 47a ust. 1 i art. 49 ust. 2 i 4, są dokonywane na rachunek bankowy funduszu

pożyczkowego.

”

;

11)

po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu

„

Art. 50a.

1.

Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części,

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki

lub jej części stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

;

12)

w art. 53 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

oświadczenie o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.

”

.

W ustawie z dnia 12 sierpnia 2010 r. o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami

powodzi z 2010 r.

(Dz. U. Nr 148, poz. 992) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 13 dodaje się art. 13a i art. 13b w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek

mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli

1)

przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo

majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego;

2)

przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych

przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność

z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne

okazało się nieskuteczne;

4)

przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji;

5)

zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

2.

Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy.

W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie

jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw gospodarki.

4.

Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem

Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107

i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Art. 13b.

Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 13a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy

o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

”

;

2)

po art. 14 dodaje się art. 14a i art. 14b w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części,

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, 699 i 978).

2.

Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki

lub jej części, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 14b.

1.

Zobowiązanie przedsiębiorcy do spłaty lub zwrotu pożyczki w całości lub w części przedawnia

się z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym

pożyczka powinna zostać spłacona lub w którym powinien nastąpić zwrot pożyczki.

2.

Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem

1)

wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w trybie art. 11 ust.

5;

2)

wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego, mającego na celu egzekucję

należności funduszu pożyczkowego.

”

.

Do pożyczek udzielonych, na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Przedsiębiorca, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył rozliczenie,

o którym mowa w art. 46 ustawy zmienianej w art. 1, i w stosunku do którego do tego

dnia nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 47 ust. 2 tej ustawy, może złożyć

do funduszu pożyczkowego wybranego zgodnie z art. 51-54 ustawy zmienianej w art. 1

nowe rozliczenie, z zastosowaniem art. 46 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, zwane

dalej „nowym rozliczeniem”.

2.

Fundusz pożyczkowy obowiązany jest do powiadomienia przedsiębiorcy, o którym mowa

w ust. 1, w terminie 10 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, o możliwości

złożenia nowego rozliczenia. Nowe rozliczenie przedsiębiorca składa w terminie 14

dni od dnia doręczenia mu powiadomienia. Złożenie przez przedsiębiorcę nowego rozliczenia

jest równoznaczne ze złożeniem przez niego wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 2a

ustawy zmienianej w art. 1.

3.

Przedsiębiorca, który nie zamierza składać nowego rozliczenia, może, w terminie 14

dni od dnia doręczenia mu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, zawiadomić pisemnie

fundusz pożyczkowy, iż nie będzie składał nowego rozliczenia.

4.

W przypadku złożenia przez przedsiębiorcę, w terminie, o którym mowa w ust. 2, nowego

rozliczenia, bieg terminu na wydanie decyzji, o której mowa w art. 47 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 1, rozpoczyna się od nowa i jest liczony od dnia otrzymania przez

fundusz pożyczkowy nowego rozliczenia.

5.

W przypadku niezłożenia przez przedsiębiorcę, w terminie, o którym mowa w ust. 2,

nowego rozliczenia, do terminu na wydanie decyzji, o której mowa w art. 47 ust. 2

ustawy zmienianej w art. 1, nie wlicza się okresu od dnia doręczenia powiadomienia,

o którym mowa w ust. 2, do dnia dokonania przez przedsiębiorcę zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 3, lub upływu terminu na jego dokonanie.

Weksle in blanco, przyjęte przez fundusze pożyczkowe przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, na podstawie art. 45 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

są zwracane przedsiębiorcom, w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy. Fundusz pożyczkowy dokonuje zwrotu weksla przesyłką poleconą, za zwrotnym

pokwitowaniem odbioru, wysyłając wraz z wekslem pisemną informację o jego zwrocie.

1.

Do pożyczek udzielonych, na podstawie ustawy zmienianej w art. 2, przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, które nie zostały do tego dnia rozliczone, zwrócone lub

spłacone, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Należności funduszy pożyczkowych z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczek powstałe, na

podstawie ustawy zmienianej w art. 2, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są dochodzone lub egzekwowane w trybie

przepisów o postępowaniu cywilnym, są w tym trybie dochodzone lub egzekwowane także

po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

W przypadku pożyczek udzielonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 2, które powinny

zostać spłacone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy lub których zwrot powinien

nastąpić przed tym dniem, i w przypadku których przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy nie nastąpiło przedawnienie roszczeń o ich spłatę lub zwrot, bieg terminu przedawnienia,

o którym mowa w art. 14b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, liczy się od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepis art. 14b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2 stosuje się także, gdy zdarzenia,

o których mowa w tym przepisie, wystąpiły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

z tym że bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostało wszczęte, w

trybie przepisów o postępowaniu cywilnym, postępowanie mające na celu dochodzenie

lub egzekwowanie należności funduszu pożyczkowego, powstałych na podstawie ustawy

zmienianej w art. 2, bieg terminu przedawnienia należności dochodzonych lub egzekwowanych

w tym postępowaniu ulega zawieszeniu z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek

mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli

1)

przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo

majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego;

2)

przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych

przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność

z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne

okazało się nieskuteczne;

4)

przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji;

5)

zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

2.

Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy.

W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie

jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw gospodarki.

4.

Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem

Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107

i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 13a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy

o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

1.

Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części,

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, 699 i 978).

2.

Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki

lub jej części, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Zobowiązanie przedsiębiorcy do spłaty lub zwrotu pożyczki w całości lub w części przedawnia

się z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym

pożyczka powinna zostać spłacona lub w którym powinien nastąpić zwrot pożyczki.

2.

Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem

1)

wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w trybie art. 11 ust.

5;

2)

wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego, mającego na celu egzekucję

należności funduszu pożyczkowego.

1.

W przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części niewykorzystana kwota

pożyczki podlega zwrotowi.

2.

Do rozliczenia pożyczki, o którym mowa w art. 46 ust. 1, przedsiębiorca dołącza potwierdzenie

dokonania wpłaty niewykorzystanej kwoty pożyczki na rachunek bankowy funduszu pożyczkowego.

W przypadku niedołączenia tego potwierdzenia przepis art. 45 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Od niewykorzystanej kwoty pożyczki niezwróconej zgodnie z ust. 2 fundusz pożyczkowy

nalicza odsetki ustawowe. Odsetki są liczone od dnia zawarcia umowy pożyczki.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3

1)

spłaty pożyczki dokonuje się zgodnie z harmonogramem ustalonym przez fundusz pożyczkowy

i przedsiębiorcę;

2)

okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia zawarcia

umowy pożyczki;

3)

okres karencji spłaty pożyczki wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia umowy

pożyczki.

2.

W uzasadnionych przypadkach fundusz pożyczkowy może, na wniosek przedsiębiorcy, dokonać

zmian harmonogramu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek

lub ich części mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli

1)

przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo

majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm. lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego;

2)

przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych

przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność

z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne

okazało się nieskuteczne;

4)

przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji;

5)

zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

2.

Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy.

W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie

jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw gospodarki.

4.

Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem

Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107

i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 49a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy

o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

Spłata, o której mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3, oraz zwrot, o którym mowa

w art. 47a ust. 1 i art. 49 ust. 2 i 4, są dokonywane na rachunek bankowy funduszu

pożyczkowego.

1.

Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części,

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki

lub jej części stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.